27-29 November 2020: Hunebed 49 en Grafheuvels

De afgelopen weken zijn we gewoonlijk de weekenden naar Drenthe gegaan om daar lekker te ontspannen en wandelingen te maken. De bezoekjes van familie en vrienden drogen op en was super gezellig! Maar nu zijn de weekenden zonder planning en zien we wel wat er gebeurt in zo’n weekend. Miriam is veel in de onlangs afgekomen tuin bezig en ik heb zelfs al mijn eerste fietstocht achter de rug en weer nieuwe mooie dingen gezien hier in het serene, prachtige Drenthe. Zodoende genieten we hier beiden van onze vrije tijd. Het is geweldig om te zien dat Miriam helemaal in haar nopjes is met het chalet, tuin en omgeving

Fietstochtje De Kiel – Schoonloo- Loomeer

Aangezien mijn problemen met mijn knie nog steeds niet onder controle zijn, is het wandelen voor mij de afgelopen weekenden zeer beperkt geweest. Voor Miriam ook niet altijd leuk, aangezien we altijd samen lopen. Wel zegt ze na iedere wandeling hoe prachtig het hier is en hoe blij ze is dat we de keuze gemaakt hebben om hier een chalet te hebben gekocht. Wel doe ik dan de boodschappen als ik niet mee kan wandelen. In het dorp Schoonoord herkennen ze mij al en ook de gesprekken met de slager worden al steeds dorpser. Leuk om hier te zijn dus!

Dit weekend staat er wederom geen programma op de planning en voel ik mij wel wat beter om te gaan wandelen. Gisteren zijn er foto’s van mijn knie gemaakt en woensdag zit ik bij de orthopedisch specialist en weet ik wat er precies aan de hand is en of er wel/niet geopereerd moet worden. Maar dit weekend voel ik mij redelijk goed, dus plannen we een mooie wandeling door het Sleenerzand naar Hunebed 49, vlakbij Sleen aan de doorgaande weg vanuit ons dorp. De wandeling gaat vanaf een parkeerplaats richting de Hunebed en loopt via allerlei bospaadjes langs de grafheuvels van de Galgenberg en Celtic Fields.

Het weer ziet er niet heel florissant uit, maar we besluiten om lekker door de natte bladeren, glibberende modderpoeltjes toch te gaan lopen. Het was een mooi bospaadje waar we over liepen, totdat we al heel snel aankwamen bij Hunebed 49, ook wel de Papeloze Kerk genoemd.

Met dit hunebed als kansel hielden hervormde geestelijken o.l.v. Menso Alting in de 16e eeuw hun geheime hagepreken tegen het paapse gezag. Vandaar de bijzondere naam. Nu is dit steengraf het pronkstuk onder de hunebedden. Het werd in 1959 door op de helft van de dekheuvel na, zo goed mogelijk in de oorspronkelijke staat teruggebracht en vormt als zodanig een educatieve en toeristische trekpleister. Bij de inventarisatie van 1918 trof men dit hunebed “in droevige staat” aan. Van de zes dekstenen waren er nog maar twee over en deze waren in de kelder gegleden. Twee van de twaalf draagstenen waren manco evenals de vijf poortstenen en vrijwel alle kransstenen. Om een reconstructie mogelijk te maken moesten ontbrekende stenen van elders uit het Drentse land worden aangevoerd. Het toch al geruïneerde hunebed D33 werd hiervoor opgeofferd. Ofschoon zoiets een rechtgeaard archeoloog tegen de borst stuit, gaf Van Giffen zich onder druk van de omgeving en vanwege de educatieve waarde gewonnen.  De openingen tussen de dek-, zij- en sluitstenen werden weer met stopstenen opgevuld. De toegangspoort, bestaande uit vier zijstenen en één deksteen werd gereconstrueerd, de vloer van de kelder met kinderhoofdjes geplaveid en met granietgruis geégaliseerd. Tenslotte werd het hunebed voor ruim de helft weer met een dekheuvel, bestaande uit zand en zoden, toegedekt. Aan de voet van de heuvel werd de niervormige krans van 28 staande randstenen in ere hersteld. 
Het hunebed is te voet via een fraaie boslaan langs het huifkarrencentrum bereikbaar. Een bronzen portret in een kei gemetseld geeft Professor Van Giffen, ook wel eens de ‘vader’ van de hunebedden genoemd, de verdiende eer. Hij was dan ook degene die Hunebed 49 in ere heeft hersteld. Het was een indrukwekkend schouwspel en moeilijk voor te stellen hoe de wereld van toen eruit zou moeten hebben gezien.

Vervolgens liepen we door de bossen door naar een wat meer heide-omgeving totdat we bij de grafheuvels van De Galgenberg aankwamen

Op het Sleenerzand ligt een grafheuvelveld, het is een veld waar 45 heuvels gebouwd zijn om mensen te begraven. Uit onderzoek blijkt dat het grafheuvelveld waar ook grafheuvel de Galgenberg aan ligt, uit drie fase zijn opgeworpen. Dit vond plaats in de Bronstijd, zo tussen 2000 en 1200 v.Chr.

In de eerste periode had de heuvel er een greppel omheen. En in de 2e en 3e periode stond er een krans van palen aan de heuvelvoet.

Er werden tijdens de onderzoeken in 1934 en 1938 verschillende graven blootgelegd. Het centrale graf van de 2e periode behoorde tot de rijkste van Drenthe. Naast een aantal bronzen voorwerpen, zijn er ook 2 gouden oor spiralen gevonden.

Hoewel er geen bewijs voor gevonden is, heeft er in de middeleeuwen op deze berg waarschijnlijk een galg gestaan. De naam van de heuvel duidt daarop, en er is in de buurt een skelet uit die periode gevonden.

De palen krans die nu opnieuw in 1996 hier geplaats is geeft weer hoe de heuvels eruitzagen in de 2e en 3e periode. Voor de oplettende lezers onder ons, zien jullie dat Miriam in onze tuin bij het chalet ook van deze palen heeft laten plaatsen. Zou me niet verbazen als dat mijn grafheuvel gaat worden…. 😉

Nadat we dit schouwspel hadden bekeken en Joep nogal dwingend liep te trekken aan de riem om door te gaan, volgden we onze hyperactieve en van alles ruikende terrorteckel naar de volgende velden en bospaadjes. Die kop van hem als wij een andere route willen lopen als onze viervoeter…Priceless! Wat een kop zit erop!

Miriam kwam onderweg nog een paar paddestoelen tegen en moest deze natuurlijk nog even op de foto zetten. Als je alle paddestoelen die Miriam in de laatste 2 maanden hier gefotografeerd heeft, zou gebruiken voor een soep, dan had je nogal wat pannen nodig gehad..en had het hele dorp van 2300 inwoners er van mee kunnen eten. Maar wat is het prachtig hier in de herfst!

Terug aangekomen bij het chalet lekker de kachel aan en pot thee gezet. Heerlijk de hele middag volledige rust. Ook Joep ligt in coma, Miriam kijkt TV en ik ben dit blog aan het schrijven. Spannender kunnen we het niet maken. Na deze middag sessie gaan we ook lekker borreltje drinken met elkaar. Bij de plaatselijke winkels hier een fles Drentse Kruidenbitter gekocht voor Mirreke. Voor mij een heerlijk portje, die ik van mijn zwager en schoonzus heb gekregen moet er ook maar eens aan geloven. Lekker hapje erbij en vanavond gordijnen dicht, kaarsjes aan en waarschijnlijk Netflixen…..Het mag duidelijk zijn; dit is thuis, ver van huis!

23-25 Oktober 2020: Herfst in Drenthe

Dit weekend is het eerste weekend dat we nagenoeg geen werkzaamheden meer hebben in ons huisje in Schoonoord. We verheugen ons er enorm op om weer een paar dagen te gaan wandelen en heerlijk te slapen in ons kleine, knusse bedje. Vrijdagmiddag na het werk vertrekken we direct naar Drenthe. Het feit dat we steeds minder hoeven mee te nemen en in te pakken, geeft ons een fijn gevoel van dat het huisje echt van ons is en dat alles daar kan blijven en dat het allemaal op dezelfde plek ligt, als waar je het achtergelaten hebt.

Toen ik de auto in ging laden, viel het toch weer tegen wat er meeging in de kleine bagageruimte van onze auto. We hadden een serieuze luchtontvochtiger gekocht en deze was wat groter dan verwacht toen hij deze week bij ons binnenkwam. De reden waarom we deze hadden gekocht heeft te maken met het feit dat het nu met de natte weken en maanden die op komst zijn, het chalet een hoger vochtigheidsgraad heeft en dat op fora geadviseerd wordt om dit soort goede apparaten te kopen om de duurzaamheid van het chalet te verlengen. De machine zou fluisterstil zijn en dat sprak ons daarnaast ook nog eens goed aan! Na het uitpakken en proefdraaien bij ons thuis in Lelystad bleek dat het begrip “fluisterstil” nogal subjectief is gedefinieerd….wat een herrie! Dit ga je voor je lol niet in de woonkamer zetten van het 44 m2 tellende chaletje. Het doet wel wat ie moet doen; binnen een uurtje heeft hij onze woonkamer in Lelystad naar de perfecte luchtvochtigheid gebracht. We besluiten hem dus toch mee te nemen naar Schoonoord, inclusief nog wat andere zaken en kleding.

Na aankomst in Schoonoord hebben we de ontvochtiger aangezet en in de nacht nog een paar uurtjes. Het geluid blijkt enorm mee te vallen nadat het eerste vocht was verdreven. De machine werd rustiger en stiller. Het resultaat qua klimaat was echter heel goed te noemen. Het voelt werkelijk prettiger in huis en het is ook nog beter voor het huis. We houden hem dus hier.

Wat ook nog mee moet was een nieuw tafeltje waar de TV op moest staan in Drenthe. De optimale “kijkbeleving” hebben we nog niet kunnen realiseren en dus moest er nog een klein tafeltje komen om de tv anders neer te kunnen zetten. Prima, nemen we mee!

Onderweg naar Schoonoord valt op dat onze Joep ook zijn rust heeft gevonden in de auto en rustig gaat liggen de hele reis. Totdat we bij de afslag Emmen / Drachten van de Hunebed Highway (N34) richting Schoonoord gaan en door de bossen rijden. Dan is de kleine niet te houden en weet hij dat hij weer “thuis” is. Want dat is ie hier…thuis! Ongelofelijk hoe snel bij binnenkomst hij in zijn mand op of zijn kleed de rust vindt en zijn staart als ventilator dient….kwispelen tot het slapen gaan. Geweldig. Miriam doet bij aankomst meteen een wandeling met Joep, als ik voor het eten zorg. We hebben van de traiteur L’ Appetit uit de Kempenaar onze favoriete maaltijd meegenomen, namelijk hun spare-ribs, verse groenten en ovenaardappelen. Moet een 30 minuten in de oven en heerlijke maaltijd!

We balen wel van het feit dat ik, Martin, de komende weken geen lange wandelingen mag maken wegens knieproblemen. Afgelopen week naar de ortopedisch specialist geweest om daar eens goed naar te laten kijken. De afgelopen 18 jaar heb ik zonder kruisbanden en meniscus moeten doen in mijn rechterknie. En deze werd vorige week uit het niets ineens zeer pijnlijk en vocht in de knie. Nu zijn mijn laatste jaren dat wij Joep hebben en dus veel meer bewegen, constant met voetproblemen geweest. Hielspoor, Peesplaatontsteking, steunzolen en nu weer dit. Het bewijs dat veel bewegen ongezond is, is hiermee voor mij wel bewezen. Een auto van 20 jaar met weinig kilometers koop je eerder dan dezelfde auto met heel veel kilometers. Dat ik heel beroerde voeten had, dat wist ik wel. Hoge wreef, holle voet, brede voet, maakt dat alle pezen en spieren in mijn rechtervoet zo snaarstrak staan, dat ik anders ben gaan lopen en hierdoor weer andere problemen aan de orde zijn; knie en heup. Het blijkt dat ik in de knie zeer waarschijnlijk een fikse ontsteking heb en dat deze met medicijnen bestreden moet worden. Ook nog eens medicijnen waarbij alcohol uit den boze is. Jammer, aangezien dit weekend we visite kregen in Drenthe van onze buurtjes en wij een gezamenlijke hobby hebben, namelijk lekker eten en drinken. Het is niet anders. Hopelijk is het alleen een ontsteking en hoeft er geen kunstknie in binnenkort.

Voor Miriam betekent dit dat zij de wandelingen met Joep voor haar rekening neemt de komende weekenden in het prachtige Drenthe. Nu is het wel zo, dat zij het heerlijk vind om te lopen met Joep in deze omgeving. De afgelopen weken had ze al mooie foto’s gemaakt, maar ook dit weekend heeft ze weer hele fraaie herfstplaatjes geschoten. Wat kan ze dat goed!

Zaterdagochtend werden we superlekker wakker en ben ik na het ontbijt de boodschappen gaan doen in het dorp. Leuk om overal al herkend te worden en een praatje te maken met de slager, bakker en in de supermarkt. Lekkere dingen in huis gehaald en na de middag kwamen onze buurtjes met Kobus, het broertje van Joep, langs om ons nieuwe chalet te bekijken en gezellig de dag samen door te brengen. De dames gingen lange wandelingen maken met de hondjes en de mannen deden met name digitale werkzaamheden mbt de wifi, tv en hebben samen nog zeer technische klusjes gedaan, voordat we begonnen te laven en sport te kijken. In de avond nog samen een pizza gehaald bij de plaatselijke pizzeria, voordat ze de reis huiswaarts maakten. Was weer topdag, ook met de broertjes in huis.

Broers onder elkaar praten met mekaar…

Zondagochtend zijn we echt in alle rust met onze dag begonnen. We waren ondanks de wintertijd zo achterlijk vroeg wakker, dat we om 7 uur al aan de koffie zaten. Dit zal een dag worden met een totale lege activiteitenagenda. De regen slaat tegen de ramen, kacheltje aan, boekje erbij en hele dag niks doen. De eerste dag dat we niets op de planning hebben staan. Miriam heeft nog wat finetuning gedaan rondom de TV hoek. Ik heb nog wat kabeltjes besteld om de bluetooth boxen te kunnen aansluiten op de TV, zodat het geluid van de Sony Bravia wat beter de kamer ingaat. Miriam vult de dag met wandelingen, woonprogramma’s kijken en roept minstens 16x per dag dat ze zo blij is dat we deze stap gemaakt hebben in het Drenthe-land te vestigen. Fietsen is nog niet gebeurd hier door alle werkzaamheden, maar dat willen we ook nog wel doen binnenkort. De fietsen zijn opgeladen in de schuur en klaar om te gaan. Maar vandaag blijven we binnen.

Morgen komt er een installatiebedrijf om onze CV-combi ketel onderhoud te geven en ook een tuinman om onze tuin te voorzien van een hekwerk en loopdeur, zodat Joep ook buiten kan snuffelen en niet weg kan lopen. De CV ketel is al 5 jaar niet aantoonbaar in onderhoud geweest en ook de verkopers waren erg vaag over de historie van het onderhoud, dus we willen het gewoon goed voor elkaar hebben. Ook moet er bestrating een beetje aangepast worden om ook met mijn motor makkelijk en veilig in de tuin van het chalet te komen. Dit zijn dan nog de laatste zaken die we nog te regelen hebben. De beplanting van de tuin wil Miriam zelf doen in het voorjaar. Ze heeft het alweer helemaal in haar hoofd zitten, dus ik bemoei me er maar niet mee. Als mijn motor maar goed plekje krijgt, ben ik al blij.

Aanstaande dinsdag komt er weer een persconferentie rondom Corona. We zijn ervan overtuigd dat het mogelijk weer een lock-down komt en dus ook, na de horecazaken, ook de contactberoepen weer de deur moeten sluiten. Het kan dus zijn dat we dan voor een aantal weken ons bivak opslaan hier. Op het park hoef je niemand te zien, is er geen massa mensen op de straat en in de winkels en is het bijna in quarantine gaan. Hopelijk komt het niet zover, maar gezien het gedrag van vele landgenoten die schijt hebben aan Corona, houden we er rekening mee dat we wat langer in Drenthe verblijven. Voor mijn werk maakt het niet uit waar ik zit en aangezien mijn opdrachtgever in Drenthe zit, is de reisafstand dan ook minder. We zullen het zien allemaal dinsdag……

Drentenieren in Chalet du Joy II in De Kiel

De afgelopen weken waren hectische en ook rare tijden. De laatste dagen van onze vakantie waren ook echt de laatste dagen met onze caravan en kamperen in het algemeen. Toen we eind september, tijdens onze vakantie, in Drenthe waren, hebben we een chalet gekocht op een chaletpark. Eerder dan we eigenlijk gepland hadden, maar nu we de bevestiging kregen dat het park dat we op het oog hadden, ook werkelijk aan al onze wensen voldeed, hebben wij de knoop doorgehakt en direct gekocht. Het geld op de bank brengt niks op en nu konden we zelf maximaal gebruik maken van het chalet en eventueel ook nog de overweging maken om het te verhuren tijdens de tijden dat wij er geen gebruik van maken. In het kort komt het erop neer dat al onze vooraf gedefinieerde wensen zoals; 365 dagen per jaar mogen recreëren, vrije keuze om te verhuren, direct grenzend aan een groot bos, dorpje in de buurt met supermarkt, bakker, slager en horeca, park uitsluitend chalets, 45+ doelgroep, geen kinderen en dus geen zwemparadijs, animatie-team en kantine op het park. Eigenlijk is het een slaappark….die doelgroep van 45+ zitten wij inmiddels ruimschoots, dus ja…dit is wat ons past en daarom knoop doorgehakt en gekocht.

Het proces van aanschaf tot het betrekken is inmiddels achter de rug, maar het was direct na onze vakantie daardoor wel een hectische tijd. Op zaterdagmiddag om 15.00 uur deden wij een bod dat werd geweigerd, vervolgens om 17.00 uur nog een laatste bod gedaan en een half uur later belde de eigenaar van het park dat we nu eigenaar zijn van een prachtig chalet. Op de laatste zaterdag van onze vakantie dus reden om een borrel op te nemen (niet dat we dat anders niet zouden doen, maar toch…een feestje!)

Op dat moment gaan direct de projectplannen lopen en worden in no-time een planning gemaakt van alles wat we van plan zijn. Aangezien wij op de dinsdag daaropvolgend weer naar huis zouden gaan met de caravan, wilden wij nu we er nog waren toch nog in alle rust het chalet bekijken en maten op te meten. 

Wel hebben we een naam voor ons chalet bedacht. De naam Lambortinki is niet meer actueel aangezien dit altijd een voertuig was. Nu we een chalet gekocht hadden, kwam bij ons de naam Chalet du Joy II op het netvlies. Een niet voor de hand liggende naam waarschijnlijk voor jullie, maar voor ons een naam die een waardevolle en dierbare betekenis heeft. Het is namelijk de naam van het familie chalet in Schotland van onze vrienden Neil en Yvonne. Wij hebben in de 17 jaar dat we daar verscheidene malen geweest zijn, zulke mooie herinneringen aan dat chalet en omgeving. Dat chalet was zo knus, warm, gezellig en mooie tijden daar beleefd met Neil en Yvonne! Ook het feit dat het chalet de naam van Neil’s moeder Joy droeg en Neil’s vader Wilf ons altijd gebruik liet maken van dat chalet, maakte dat wij graag deze naam wilden gebruiken. Dat ook nog eens op de verjaardag van de vorig jaar overleden Wilf het chalet klaar was, maakte dat wij deze naam een eerbetoon vonden aan Wilf en Joy Johnson! Vanzelfsprekend wel eerst toestemming gevraagd of zij dat okay vonden. Ook hopen we dat we samen met de Johnsons ook mooie tijden gaan beleven in ons chalet du Joy II in Drenthe in de toekomst, na deze rare Coronatijden.

Op dinsdag 22 september, voordat we met de caravan naar huis gingen, konden we nog in het chalet om onze fietsen en andere spullen uit de caravan daar in het schuurtje te stallen, maten op te meten en lijstje te maken wat we nog meer nodig hebben om het chalet naar onze zin te maken. Bij thuiskomst in Lelystad de volgende dag weer aan het werk, maar slecht geslapen. Het spookt door ons hoofd en Miriam heeft weer qua meubels en styling haar keuzes gemaakt en alles besteld; eethoek, bank, tv-meubel, kleed in woonkamer en accessoires. Ook had ze nog op de valreep op laatste dag in Drenthe nog even een nieuwe vloer voor chalet besteld bij plaatselijke woonwinkel in Aalden. Ik heb ook mijn prioriteiten en heb een nieuwe smart tv besteld en Ziggo abonnement geregeld voor TV en internet. Het chalet heeft ook gewoon Wifi nu en ik kan er daardoor ook makkelijk werken indien dat nodig is.

Het eerste weekend na het kopen van het chalet stond dus ook in het teken van vooral schilderen. We gaan alle wanden van de slaapkamers, keuken, woonkamer en sanitair weer netjes schilderen, nieuwe gordijnen, rolgordijnen en nieuwe meubels plaatsen de komende weekenden. Zoals jullie wellicht weten is Miriam wel van het klussen en ik vooral niet. Wat mijn ogen zien, slopen mijn handen. Wat voor gereedschap je ook in mijn handen plaatst….er gaat bloed vloeien. Ik kan heel veel dingen wel, maar klussen niet. Ook heb ik er gewoon een schijthekel aan! Er gaat altijd iets mis en het komt altijd uit op ruzie. Dat was vroeger thuis al zo en nu niet anders. Miriam en ik denken dat wij het zelf het beste weten, maar Miriam kan het beter…dat is dus best een lastige onderhandelingspositie om je zin door te drijven! Maarrrrr….wonder boven wonder, verliep de samenwerking in het weekend erg goed en voorspoedig tussen ons. In een erg gezellige sfeer hebben we 2 dagen hard gewerkt om zover klaar te zijn dat op maandag de vloer erin gelegd kan worden. De wanden zien er strak uit en je ziet weer het opknappen. Ook Joep had direct zijn plekje gevonden in de klusomgeving en lag heerlijk op zijn kussen in de woonkamer. Af en toe liep hij een rondje langs ons tijdens het klussen om kwispelend en een laf likje gevend zijn goedkeuring te geven.

In onze vakantie en de dagen ernaar zijn we een aantal keren in het dorp onze boodschappen wezen doen en vooral bij de slager heb ik vrienden gemaakt met de melding dat wij er een chalet gaan kopen. De slager gaf aan dat hij de inschatting maakte de komende weekenden een koe extra per week in te kopen want ik lustte wel wat, was zijn inschatting! Met zijn mensenkennis is niks mis dus! De slagerij ziet er als een snoepwinkel uit voor mij en ik vermaak met uitstekend met de slager en zijn assortiment. Leuke sfeer in de winkel!

Tijdens ons klusweekend kwam ook broer Harry met schoonzus Joanne langs met hun prachtige nieuwe camper om ook spontaan naar het chalet te komen kijken. Was een gezellige avond en deze maar even opgeluisterd met een paar heerlijke pizza’s van de plaatselijke pizzeria Napoli in Schoonoord. Harry en ik hebben de pizza’s gehaald en ook gemoedelijk met de medewerkers van het restaurant lopen ouwehoeren. Leuk zo’n dorp! 

In dit weekend was Joep dus ook mee en moest natuurlijk ook zijn loopuurtjes hebben. We weten waarom we daar het chalet gekocht hebben. Wat een prachtige omgeving in de bossen daar. We kunnen werkelijk alle kanten op en kunnen kiezen om oor bossen, heidevelden, weilanden en/of langs vennetjes te lopen. We komen helemaal niemand tegen en onze eigenwijze teckel ruikt hier zoveel andere geuren, waardoor hij niet te houden is. Geweldig om te zien! Hier gaan we mooie wandelingen maken de komende jaren.

Vorige week woensdag waren we allebei vrij en hebben wij een Pak n Bak aanhanger gehuurd om alle meubels, nieuwe matrassen, kastjes, beddengoed, potten en pannen en alles wat erheen moet te vervoeren en deze dag proberen om zover te komen, dat we het afgelopen weekend er voor het eerst konden “recreëren”. We besloten om Joep niet mee te nemen en deze te laten verblijven bij Nicole en Marco, waar hij bij hun teckels kon verblijven. Twee vrouwtjes, dus walhalla voor Joep en de verzorging is bij Nicole altijd 5-sterren, dus goed gevoel om hem daar achter te laten voor deze dag. 

Met de aanhanger konden we alles meenemen en was het ons gelukt om het chalet klaar te krijgen. Miriam had alle kastjes ingeruimd en ik moest alle meubels in elkaar zetten. Ook deze dag weer top samengewerkt en in plaats van bekvechten nog amoureuze momentjes gehad samen. Was topdag! Het chalet ziet er echt gezellig uit. Nog wel wat dingetjes te doen, maar alle fundementele zaken zijn er en functioneren. Ook de Wifi geïnstalleerd en TV aangesloten. Laat het weekend maar komen!

Dat eerste weekend daar hebben we nu achter de rug en het was geweldig om daar te verblijven. Lekkere boodschappen gehaald, heerlijk gekookt in de slowcooker, heerlijk gewandeld en op zondag visite gekregen van mijn zus Annette en zwager Kees. Ook zij waren benieuwd naar wat wij gekocht hadden en wilden alvast wat planten uit de tuin meenemen. De tuin wordt het volgende project in het voorjaar, maar er waren zoveel planten en struiken dat Miriam aangaf welke weg konden. Heerlijk met zijn vieren geluncht. Miriam had lekkere Italiaanse draadjesvleessaus voor de pasta gemaakt. De mannen in de middag Formule 1 gekeken en de dames gingen met Joep wandelen in het bos…in de regen! En dan ook echt regen….als verzopen katten kwamen ze na een uurtje weer terug.

Toen Annette en Kees weer waren vertrokken hebben wij nog even de afwas gedaan, alles opgeruimd om weer naar huis te gaan.

Het rare was wel dat toen wij thuiskwamen, de caravan van onze oprit was verdwenen. We hadden onze zeer fraaie en fijne nieuwe caravan afgelopen week verkocht. Na een hoop gepuzzel rondom de aflevering van deze caravan, besloten we met de kopers dat zij de caravan op konden halen als wij er niet waren. De overdracht van kenteken en sleutels was al gebeurd nadat keurig het geld op onze rekening stond. Toen we dan ook thuiskwamen en onze caravan was weg, was dat het einde van onze kampeerjaren. We hebben hier enorm van genoten. Zowel van de beide caravans als campers. Dat mensen tegen ons roepen dat we zo wispelturig zijn met kamperen kunnen we zeggen dat als je 17 jaar gekampeerd hebt met 2 caravans en 2 campers, je dat niet wispelturig kunt noemen. Het feit dat we nu het chalet eerder hebben gekocht dan vooraf was gepland, maakt dat we nu te snel afscheid hebben genomen van onze nieuwe caravan. Ja, klopt….

De caravan moest niet weg, maar omdat we echt overtuigd zijn dat we de komende jaren niet veel met caravan weg gaan en deze dus veel in stalling staat is zonde vinden wij. De nieuwe eigenaren zullen er veel plezier aan beleven, want het is een hele fijne ruime caravan. Het tijdperk Lambortinki is echt ten einde en ik zal jullie alvast waarschuwen….het kan zo zijn dat over een paar jaar er weer een Lambortinki ten tonele verschijnt als we kunnen stoppen met werken. We genieten van het leven en het feit dat we de mogelijkheden hebben om de keuzes te kunnen maken die we maken. Life is beautiful!

We blijven wel de blog’s van onze weekenden op camperjoy schrijven om onze herinneringen vast te leggen. Aan fotoboeken doen we niet meer. Dit blog is voor ons een mooie vastlegging van onze herinneringen, maar lees mee als je het leuk vindt!

23 September 2020: The story ends….and a new one starts!

Dit gaat weer een blog worden waarvan we weten dat er weer veel reacties op gaan komen. De laatste dagen van onze vakantie zijn behoorlijk stressvol geweest, maar vooral onrustig in ons hoofd. We vertellen straks waarom. Maar jullie kennen ons nu een beetje en weten dat er na een vakantie altijd wel weer nieuwe plannen of beslissingen genomen worden…

Maar voordat we deze emotionele rollercoaster uiteen gaat zetten (goede cliffhanger he…?), willen we eerst nog even de laatste dagen van onze vakantie in Drenthe nog met jullie delen. Het weer was de laatste dagen gewoon zoals het eerste anderhalve week was; Fantastisch zomerweer! Het is gewoon bizar dat wij de gehele vakantie zulk weer hebben gehad en dat is aan onze kleur ook goed te zien!

We hebben vooral veel gewandeld, gefietst en met de cabrio ritten gemaakt in de omgeving van Drenthe en Zuid Groningen. Maar jongens, wat is Nederland een mooi land! We zouden alleen wat minder moeten klagen hier…

Het fietsen gaat super nu met de aanpassingen in de mand voor Joep. Hij ligt rustig, daardoor is Miriam rustig en hoef ik het minder te ontgelden voor alles wat niet goed of prettig verloopt. Met de fiets maken we ritten van ongeveer 30 kilometer per keer en met de auto circa 90-100 kilometer. We rijden uitsluitend over de kleinst mogelijke boerenweggetjes en genieten van het prachtige Drenthe. Vanuit De Kiel, een gehucht net buiten Schoonoord, beginnen we onze ritten en door de fietsknoop-app zijn veel mooie ritten te plannen die ook nog eens goed te volgen zijn. Ook dat is goed voor elkaar in Nederland. Onderweg doen we dorpen aan als Valthe, Orvelte, Wezep, Exloo, Sleen, Weerdinge en nog andere buurtschappen waar ik de naam niet meer van weet. In ieder geval bevindt zich De Kiel / Schoonoord zich binnen de driehoek Emmen-Hoogeveen-Assen. Ook is hier de Hondsrug als regio bekend.

De Hondsrug is een langgerekte rug in Drenthe en Groningen die zich van Emmen tot in de stad Groningen uitstrekt. Hij maakt deel uit van een groter geheel van zandruggen en stroomdalen in Drenthe en Groningen dat wel het Hondsrugsysteem wordt genoemd. De Hondsrug vormt, samen met een deel van het omringende gebied, het enige geopark van Nederland.

Het gebied bestaat uit naald- en loofbossen, meren, weides, dorpen, beken, stuifzanden, heiden en akkers. Binnen of bij het gebied zijn vijf natuurgebieden als Natura 2000-gebied aangewezen: (Zuidlaardermeer, Drentsche Aa, Bargerveen, Drouwenerzand en Elperstroom). In deze gebieden komen verschillende zeldzame planten- en diersoorten voor, zoals de stengelloze sleutelbloem, het gentiaanblauwtje, de welriekende nachtorchis, de kamsalamander en de grauwe klauwier. Kortom; het is precies wat wij allebei zo mooi vinden in de natuur. Bossen, Heidevelden, rust, kleine dorpjes en vriendelijkheid. Want; iedereen groeit je hier als je door hun straat of dorp rijdt met de fiets of auto. Dat is hier wel anders.

Maar het mooiste wat we hier vinden is het wandelen door de prachtige bossen. Vooral de laatste dagen kondigt het najaar zich in alle vroegte aan. Natte, glimmende grasvelden, nevel die net boven de grond waaiert en de zonnestralen die door de takken en bladeren van de bomen doorheen schijnt. Miriam zegt bijna dagelijks dat ze hier zo vreselijk gelukkig van wordt. Nou, dan ik ook!

Afgelopen zondag kregen we onverwacht nog bezoek van mijn nicht Ellen en haar man Clemens. We schelen qua leeftijd maar 5 jaar met elkaar maar kunnen het ons hele leven al goed met elkaar vinden. Ook met Clemens is er een klik. Tja….ook keeper in het voetbal geweest, dus dan moet je toch wel een beetje gek zijn….en dat zijn we! Erg leuk initiatief van Ellen om mij na de uitvaart van afgelopen week te appen met de vraag of we zondag nog op de camping staan in De Kiel. “Jazeker” melden wij en kregen meteen zin in om er dan ook maar een middagvullend programma van te maken. Een beetje laven, wandeling samen door de bossen met hun teckel Pip, een jongedame van 10 jaar en nogal spicy qua karakter. Maar wat een mooi, leuk beestje. Ook bij deze teckel zit nogal een kop op! Joep kon het in het begin nog goed met haar vinden, maar na wat aanvaringen en gezamenlijke blafsessie’s naar alles wat bewoog voor en om onze caravan, hield onze kleine gemoedelijke veldheer zich niet meer in de buurt van de GI Jane onder de teckels zien. Het was hilarisch toen Joep dacht dat ze weg waren gegaan en het stil buiten was (Ellen en Clemens waren even naar toiletgebouw). Opgelucht kwam hij de caravan uit trippelen en toen hij buiten was kwam Pip onder caravan vandaan. Joep schrok zich een hoedje en sprintte met de staart tussen de benen weer naar binnen. “Dit gaat geen setje om te fokken worden” was de understatement van de dag.

Na de wandeling samen de BBQ aangestoken en nog lekker afzakkertje samen genuttigd en toen gingen ze weer huiswaarts. Erg leuke dag gehad. Vooral ook omdat zij degenen waren die erbij waren dat wij de primeur hadden van onze nieuwe plannen. Ook bij hun viel de bek open zal ik maar zeggen, maar ja…dat hadden wij de eerste dag ook eigenlijk!

Wat is het geval? Nou…we hebben in dit Drentse land een fraai gelegen chalet gekocht waar wij de komende jaren gaan recreëren. De mensen die ons blog regelmatig lezen, weten dat wij vorig jaar al de overweging hadden gemaakt om in Sint Antonis, Noord Brabant een chalet te willen kopen op een mooi park, maar dat daar geen honden toegestaan waren. Nu we hier in Drenthe op vakantie waren en heel gericht in een omgeving waar we dit park al een tijdje volgen mbt ontwikkelingen en beschikbare chalets, zijn we afgelopen zaterdag het potentieel gewenste chalet wezen bekijken. Het park lag op 1500 meter afstand van onze camping en dus in een supermooie omgeving. De hele wensenlijst die wij vorig jaar hadden, was nog steeds intact: Een net park, geen glijbanen, geen kantines, geen camping maar echt chaletpark, niet te groot, dorp in de buurt met supermarkt, bakker, slager, restaurantjes, maar wel landelijk in mooie natuur gelegen. Dit park ticked all the boxes!

Na aankomst op het park werden we ontvangen op het kantoor door de eigenaar van het park en deze bood aan om meteen de beide chalets laten zien. Wij achterop een golfkarretje het park op, richting de chalets. Onderweg keken Miriam en ik elkaar aan en we wisten dat we dit park werkelijk fantastisch vonden (www.de-eeke.nl). Het park is ontwikkeld met een bepaalde visie en aangelegd door een architect. Het park heeft een heel strakke infrastructuur en erg fraai onderhouden hagen, wegen, zitjes, kunst en de chalets allemaal in een bepaalde sfeer. De huisregels zijn vastgesteld om een enorme verscheidenheid aan soorten bouwwerken, tuinen, overkappingen, schuurtjes etc. te voorkomen. Ook de gedragsregels zijn duidelijk omschreven en ook de handhaving erop is goed geregeld. Het komt er in het kort op neer dat het park uitsluitend voor 45+ personen betrokken kan worden, kinderen alleen op bezoek mogen komen, maar er niet zelfstandig mogen recreëren. Door de leeftijdgrens, de huisregels, de kaders waarbinnen je je chalet mag uitkiezen en de facilitaire kosten van het park, proberen ze toch een bepaald publiek te trekken. En dan niet in de zin van “niveau’s” of “inkomen”, maar meer in de vorm dat mensen die met het hele gezin willen feesten, veel vertier op het park denken te vinden, hier niks aan vinden.

Het park is werkelijk voor ons een hele interessante optie, zeker omdat alle chalets er erg netjes uitzien, de mensen die er zijn erg vriendelijk en in de weer met hun tuinen en chalets. Bij het chalet aangekomen zien we een prachtig wit chalet, welke met erker is uitgebouwd en ook langer en breder is dan de standaard afmetingen van dit soort chalets. Het chalet, tuinhuisje en tuin ziet er erg netjes en liefdevol verzorgd uit. Bij binnenkomst kijken Miriam en ik elkaar aan en we weten dat het ons past. We kunnen er doorheen kijken wat het nu is en wat het kan worden. We bespreken met elkaar even kort wat er gebeuren moet om het echt naar onze zin te maken. We besluiten om er een nachtje over na te denken of dit het is en of het ook goed voelt qua omgeving. Dat doen we natuurlijk onder het genot van een wijntje en biertje en we zijn er wel snel uit samen, zoals gewoonlijk! Doen!

Ook voor de langere termijn, als we kunnen stoppen met werken over 10 jaar of zo, dan is dit park waar we zouden willen verblijven en biedt dit park ook de infrastructuur om dat te kunnen blijven doen. We mogen 365 dagen per jaar er verblijven, maar er niet ingeschreven staan. De natuur om ons heen bevalt ons. De slager en supermarkt bevallen erg goed. En dat is een must voor een Lammertink….

Enigzins gespannen doen we zaterdagavond een bod op het chalet en krijgen we een tegenbod te horen. Uiteindelijk doen we allebei nog wat water bij de wijn en is er sprake van een deal. De volgende ochtend werden we verwacht op het park en hebben we de zaken geregeld met de vorige eigenaren. Het zijn oudere mensen die niet meer staat zijn om alles te onderhouden. Veel verdriet bij ze, omdat ze zo intens genoten van het chalet, maar zij nu een laatste fase van hun leven ingaan en dat het blijven bezoeken van het chalet een te grote opgave is. Wij gaven aan dat wij met veel liefde voor hun chalet zouden zorgen en dat ze altijd welkom waren om een bakkie te doen en te zien wat wij ervan gemaakt hebben. Dat werd erg gewaardeerd door ze. Na de afwikkelingen rondom de overname van het chalet restte nog maar 1 ding: betalen en sleuteloverdracht.

Dit hebben wij dinsdagochtend gedaan en toen ook maar besloten om er meteen maar onze fietsen te stallen, zodat deze niet met de caravan terug naar Lelystad hoefden. We zijn superenthousiast en hebben dan ook met familie gedeeld dat we dit chalet gekocht hadden.

Miriam haar ouders zouden het hier fantastisch vinden om te verblijven. Pa kan fietsen en wandelen en Ma kan lekker poetsen en zitten in het chalet en in de tuin. Vanaf het moment dat we het chalet gekocht hadden, was het vakantiegevoel weg. De onrust in ons hoofd over alles wat we moeten regelen qua verzekering, inboedel kopen, internet regelen in het chalet, plannen voor de komende tijd….plannen voor de komende tijd….plannen voor de komende tijd….

De gezamenlijke conclusie is dan ook dat de komende tijd we erg veel in Drenthe zullen zijn om het chalet naar onze zin te maken, maar ook de tuin aan te pakken, een hekwerk te regelen rondom de kavel om onze Joep binnen de poorten te houden. Het gevolg van deze conclusie is dan ook dat we de, dit jaar nieuw aangeschafte, caravan gaan verkopen. De Adria Adora cq Lambortinki 2.5 bevalt erg goed en erg fijne caravan om in te leven, maar de komende 2 jaar gaan wij zeker niet met de caravan weg. Daarom dan maar verkopen als het goede bod komt. Als het goede bod niet komt, dan gaat de caravan gewoon op stal en bekijken we in het voorjaar de situatie opnieuw. Maar de caravan is gemaakt om hem te gebruiken en niet om hem te stallen. Daar is ie te mooi en te prettig voor!

Elke keer als we weg waren met camper of caravan, bleek vaak dat we de Nederlandse natuur en omgeving erg prettig vonden om in te verblijven. Kijk maar terug hoe vaak we bij de boswachter hebben gelogeerd. Dit chaletpark ligt in zo’n omgeving en het chalet biedt nog meer comfort, ruimte en rust. We hebben intens genoten van het kamperen en alle avonturen daarmee. Ook in Drenthe gaan we weer nieuwe avonturen beleven, daar zijn we zeker van.

En tot slot; we hebben inmiddels ook bijna een leeftijd dat het hebben van een chalet of buitenverblijf past bij het fysieke verval als 55+ en 50+ koppel bent…we passen echt in het chaletpark.

En of we nog verder gaan met het schrijven van dit blog, dat willen we nog even bekijken. Het is veel werk en de achterban van dit blog, ruim 20.000 lezers op jaarbasis, vraagt regelmatig om reacties of emails beantwoorden en is een kampeerdoelgroep. Wij zijn die fase voorbij…..hahahahaha!!

13 t/m 15 September 2020: Fotogalerij De Kijl in Schoonoord (Drenthe)

Dit blog zal niet in het teken staan van hele verhalen van wat wij allemaal meemaken, want dat valt met deze hitte enorm mee. Dit blog zal zometeen vooral gewijd zijn aan de prachtige foto’s van Miriam in deze natuurrijke omgeving. We zijn inmiddels aangeland bij Staatsbosbeheer Natuurkampeerterrein camping De Kijl in Schoonoord, in Drenthe. Op deze camping zijn wij al eerder geweest met de camper met onze vrienden Kees en Jose een paar jaar geleden. Dat beviel goed en daarom nu maar hier neergestreken, aangezien de camping die wij geboekt haddden, totaal niet aan de verwachting voldeed bij aankomst. We hadden namelijk geboekt bij natuurcamping Vlintenholt in Odoorn. Op de website van deze camping stond vermeld dat de camping midden in de drentse natuur, de staatsbossen van Staatsbosbeheer, gesitueerd was. De website liet prachtige foto’s zien en ook de sfeer op de website sprak ons zeer aan. Echter bij aankomst, afgelopen zondag, viel ons een enorm hinderlijk geluid op. We liggen namelijk direct aan de N34, de doorgaande provinciale weg die dwars door Drenthe richting Ommen/Zwolle loopt. Een drukke weg op zondag, laat staan op werkdagen. Wij houden van de rust in de bossen en dit was alles behalve dat. Een mooie camping, maar niet midden in de natuur dus. We waren wat aan de vroege kant en de receptie was nog dicht. Wel stonden er 2 mobiele nummers die we konden bellen indien receptie gesloten. Deze namen niet op, dus wij dan maar rondje op camping lopen om zo ver mogelijk van de weg een plek te vinden. Wat opviel was dat de camping nagenoeg leeg was en wat er aan kampeerders stond, leken ons inwonende permanente kampeerders, zeg maar “scheidingsgevalletje en nog geen huis hebben types”. Ook achterin de camping was het verkeer nog luidrichtig te horen. We gingen dus echt vragen om de boeking ongedaan te maken.

De vrouw des huizes kwam om 14.00 uur aanlopen en in de receptie ontstond een bijzonder gesprek nadat wij vroegen of wij van de boeking af konden, met de onderbouwing van de redenen. De dame was verbolgen en zei dat ze niets hoefden terug te betalen gezien de RECRON voorwaarden. Daar had ze ook gelijk in, maar vragen mag toch? Ook zeker gezien het feit dat er nu niet echt drommen van mensen voor de poort stonden om hier de plek te bemachtigen. Overal lees je dat de campings vol zijn en hier alles leeg, dus meer mensen zouden last hebben van zo’n drukke weg. De repliek van de dame was dat je in een cabrio ook geluid om je heen hoort….huh??? Wat heeft de cabrio te maken met een rustige plek op een camping, waar je voor je rust komt. In mijn cabrio lees ik niet, slaap ik niet en is geen kampeermiddel. Nou….ze zou het aan haar man vragen want de geluiden zaten tussen onze oren. Dat klopt! Heel veel geluiden…. Haar man was redelijker en gaf aan dat als je je eraan stoort, dat je dan ook niets ander meer hoort en gaf aan dat hij het geld van de boeking zou terugstorten op onze rekening, minus administratiekosten a 15 euro. Prima en bedankt voor de coulance! Wij weg naar nu dus deze camping in Schoonoord en helemaal blij na aankomst. Wat een plek, wat een rust, wat een omgeving! Gewoon prachtig!

Daarom nu dan ook geen woorden meer, maar uitsluitend de mooie foto’s van Miriam, gemaakt tijdens onze wandelingen met Joep. De afgelopen dagen waren heerlijke relaxdagen. Vanaf morgen weer activiteiten met auto, fiets en op schoenen. We besluiten dan ook om tot het einde van deze vakantie hier te blijven. Deze vakantie staat dus volledig in het teken van Staatsbosbeheer en hun natuurkampeerterreinen.

Geniet mee met de foto’s hieronder!

8-10 September 2020: Fietsen rondom Afferden, Schade aan caravan bij Vlagberg St. Anthonis

Dinsdag was onze laatste volledige dag in Afferden en deze hebben we dan gebruikt om na alle ochtendrituelen een fietstocht te plannen met onze e-bikes. Miriam heeft een fietsknooppuntenroute gemaakt door Nationaal Park Maasduien. De route is ruim 28 kilometer lang en we hebben er zin in. De omgeving is hier prachtig en de route is dan ook geweldig om te doen. Onze conditie is top en ook Joep vindt eindelijk eens wat rust in zijn fietsmand, waardoor Miriam ook wat rustiger is en meer geniet van de omgeving. We rijden door oeroude bossen, komen langs prachtige meren en zandduinen. De route verloopt soepel totdat ik opeens Miriam vol in de remmen zie hangen. Joep is uit zijn mand gevallen en bungelt als een sleutelhanger aan de mand. Godzijdank komen zijn pootjes niet tussen de spaken en kan Miriam heel snel uit zijn benader positie halen. Miriam had zo hard geremd dat ze niet net over de kop sloeg met de fiets. Ik kon nog net de bagagedrager pakken om het te stoppen en Mir viel voorover met haar doos op de stang. We noemen het nu de zwarte doos en konden daardoor goed achterhalen wat er nu echt is gebeurd. Hartslag op 200 bij Joep en Mir, maar al snel kwispelde de veldheer er lustig op los en wilde weer in zijn mandje om de toer te hervatten. Na terugkomst van deze mooie rit, wilden we nog even op een terras een pilsje drinken en een borrelgarnituur bijj Bos Cafe, vlakbij de camping. Calorieen verbranden; okay! Maar ook weer aanvullen is ons motto.

De gezellige borrel veranderde al snel in een hoog irrriterend gehalte van ons buurtafeltje gezelschap. De mevrouw van dit stelletje zat ons af te vinken en lachtte hartelijk mee met de gesprekken tussen Mir en mij. Zo van….ik vind het zo leuk, praat met me!! De man, type Hagar de Verschikkelijke, maar dan zonder helm (en tanden) wilde niets van ons weten en keek onverschillig om zich heen. Totdat het moment kwam dat ie dacht; “ik moet ook wat kwijt” Op dat moment ontstond een monoloog van ongeveer 1,5 uur, waarbij de man aan het ratelen was, niet reageerde op onze antwoorden of vragen, maar al zijn vrienden aan ons voorstelde. Van Johan Derksen tot Arie, Jan, Marcel, Pieter en zo verder die allemaal heul heul belangrijk waren in de muziekscene. Oh ja…of we wilden afspreken volgend jaar in Tjechie, want daar moesten we heen. Hij zou wel een goed plekje regelen, want de campingbaas was zijn beste vriend, buiten Johan Derksen natuurlijk. We waren er klaar mee en zijn met stille trom vertrokken naar onze eigen oase van rust; de caravan op de camping.

De laatste avond lekker gegeten en rustig avondje gehad om de volgende ochtend alles weer op te ruimen en klaar te maken voor vertrek. Joep wilde rust om zich heen en besloot uit zichzelf maar om alvast in de auto te gaan zitten om zodoende ons niet te storen. Wat is ie lief he? Op tijd konden we vertrekken om de reisdag volgens planning te laten verlopen. We moesten immers wel zo’n 20 kilometer rijden tot het volgende adres, Camping De Vlagberg in St. Anthonis. We willen op tijd daar zijn om alvast ons kamp op te slaan, voordat onze vrienden Sonja en Enno met hun camper een nachtje bij ons komen logeren om hun ervaringen te delen over hun eerste camperreis. Leuk!

Bij aankomst in Sint Anthonis was er eerst een wegomleiding en liepen we wat vertraging op. Deze vertraging bleek later gevolgen te hebben, aangezien we later bij de camping aankwamen en nu dus opeens geconfronteerd werden met een tegenligger met caravan in een hele krappe, blinde bocht. We zagen elkaar niet tot in de bocht en konden we niet terug doordat achterliggers achter ons stonden. Stapvoets elkaar passeren moet lukken was onze inschatting. Dat ging eerst heel goed. Beiden reden zoveel mogelijk aan de buitenzijde van de weghelften, maar bij het indraaien van de bocht op het kraptste stuk ging het mis. Onze kont van de caravan raakte de wielkast van de andere caravan. Wij meteen stoppen want verderrijden of terugrijden ging niet lukken. Loskoppelen van onze caravan was het enige dat zou helpen. Zodoende konden we ook de schade bepalen. De tegenligger was een zeer correcte heer en we hebben voor de zekerheid gegevens uitgewisseld, ondanks dat we nu inschatten dat alleen het poetsen van de krassen de oplossing zou zijn. Geen verdere schade. Maar het eerste krasje deed wel pijn, nu met onze spiksplinternieuwe caravan. Straks maar een biertje nemen verzacht, denken we. Nu de laatste meters naar de camping en installeren.

Boem is ho!

Daar eerst even alles weer opbouwen en gezellig maken. Daar is Mirreke een topper in. Lekker koelkastje gevuld voor het avondeten en drankjes natuurlijk. Maar ook Sonja zou lekkere dingen meenemen, dus dat komt zeker goed! De middag rustig op ze gewacht en omstreeks 14.00 uur kwamen ze aan met hun 8 meter lange gevaarte. Gezellig de middag doorgebracht, samen gewandeld en daarna bij ons onder luifel heerlijke Coq au Vin gegeten, welke Miriam op onze CampingGaz BBQ en wokpan gemaakt had. Het was weer erg lekker, het recept staat op onze KookInspiratie pagina op deze website. Daarna lekker koffie en nagepraat en ging een ieder terug naar zijn eigen luifel om vervolgens netjes op tijd en nog in goede staat zijn bed op te zoeken.

Gezelligheid samen met vrienden

Vanmorgen afscheid genomen van Sonja en Enno aangezien deze de camper moesten terugbrengen en daarmee hun vakantie beeindigd was. Wij gaan nog even door met onze supervakantie in eigen land! Wat zijjn we boffferds met dit weer en in deze omgeving. We besluiten om een lange wandeling te maken met Joep en de rest van de dag lekker niks te doen, behalve lezen, wandelen en lezen. De wandeling die we maken loopt door duinlandschap, heidevelden en mooie bossen, waar de najaarszon lekker doorschemert en wij de warmte op ons lijf voelen. Het is geweldig hier!

Na de wandeling nog even wat praktische zaken doen zoals de afwas, water vullen, chemisch toilet legen en wat opruimen in en rondom de caravan. Daarna een siesta gehouden en nu vanavond na het eten nog een rondje met Joep en heerlijk in ruststand op de bank in de caravan. Morgen gaan we weer fietsen of zo….

24 – 26 juli 2020 : NCC Camping Het Abbertbos Dronten

Het is komkommertijd in ons werk en de zomer is nog lang voordat wij zelf op vakantie mogen, als Corona tenminste geen roet in het eten gooit. En jullie weten; kom niet aan mijn eten!

Om deze tijd te overbruggen hebben we besloten om onze caravan een maand op deze camping te zetten. Zodoende kunnen we de 4 komende weekenden en de dinsdagavonden en woensdag genieten van deze heerlijk rustige en prachtig gelegen camping. Midden in de natuur, precies tussen Elburg en Kampen gesitueerd. We zijn hierdoor lid geworden van de Nederlandse Caravan Club (NCC), welke een aantal eigen terreinen hebben in Nederland. Meestal in de natuur. Niet dat wij gaan deelnemen aan verenigings-activiteiten, maar het type camping past gewoon goed bij ons. Nagenoeg geen faciliteiten voor entertainment, kinderprogramma’s, glijbanen en drukke kantines. Niets van dit alles. De gemiddelde leeftijd is hier ook wat hoger en daardoor rustiger qua sfeer. Voor ons prima, aangezien we beiden in ons werk al heel veel praten met mensen, is die rust heerlijk en kunnen we met Joep direct de bossen in lopen voor de mooie lange wandelingen.

Een andere motief om deze weken de caravan hier neer te zetten is om onze nieuwe deeltent / wintertent op te zetten en deze gedurende deze weken ervoor te laten staan. We kunnen dan ook buiten “binnen” zitten als het weer te fris of te nat wordt. Deze tent hadden we bij Obelink gekocht en er niet veel geld ervoor uitgegeven gezien onze doelstelling om deze tent met name in de winter te gebruiken. Dan kunnen we de tent als tochtsluis gebruiken als we met natte jassen terug komen van een wandeling of zo. Ook kunnen we dan onze stoelen daar binnen zetten om ze droog weg te zetten. Leek ons een brilliant idee.

Vrijdagmiddag tegen het middaguur waren we klaar met onze werkzaamheden en konden we meteen weg met de combinatie. Open dakje, caravan er mooi achteraan volgend, lekker door de mooie polder, richting Dronten. Toen we daar aan kwamen op onze favoriete plek, bleek dat we net op tijd waren om onze plek in te richten. 3 minuten nadat wij de caravan hadden losgekoppeld, zagen we opeens teleurgestelde blikken van een camperaar en zijn vrouw. Als ze ons weg hadden konden sturen, hadden ze het gedaan. Ze waren echter heel sportief en vonden nog een andere mooie plek, dus allebei blij!

Het plaatsen van de caravan ging supergoed en we worden er dus handiger in. Toen de nieuwe voortent opzetten. Mijn strategie was om vooral niet zelf na te denken maar blind de commando’s van mijn vrouw op te volgen. Uberhaupt is dat de beste strategie om het met elkaar 30 jaar al goed uit te houden. Deze strategie voor de voortent werkte voortreffelijk. Binnen een half uur hadden we uitgevogeld hoe het moest en vervolgens in alle rust samen de boel afgespannen en klaar.

Na het afspannen kwam het afpilsen en afwijnen. We hadden zin in een versnapering en gingen lekker even genieten van het uitzicht van de tent en caravan. Even een siesta gehouden, daarna de satelliet installeren en kijken of we nu meteen goed signaal hadden. Wel; dat ging ook supergoed eigenlijk. Even het statief 1x verplaatsen en een strak beeld in de caravan. Mooi was ook om te zien hoe Miriam meteen ook de voortent gezellig maakt met alles op zijn plek en de ruimte vrijlatend om op kille avond in de voortent te kunnen zitten. 

Miriam was nog even met Joep gaan lopen en ik bleef achter bij de caravan. Ik blijf maar last houden van mijn rechtervoet. Eerst hielspoor, toen steunzolen en nu lijkt het of mijn peesplaat ontstoken is. Ik heb er flink last van, maar als ik even dagje rustig aan doe, dan hoop ik morgen in betere conditie te zijn. 

In de avond heerlijk gegeten en TV gekeken. Allebei moe en op tijd naar ons nest. Joep is er eerder klaar voor als wij en vraagt om naar zijn mandje te mogen. Wij slapen altijd heerlijk in de caravan, dus morgen weer tintelfris aan de dag beginnen.

Zaterdagochtend heerlijk rustig wakker worden en in alle rust aankleden, ontbijten, afwassen en een wandeling met Joep gemaakt. We vinden het hier fantastisch om te verblijven; midden in de natuur, loop je zo dwars door de bossen richting het water van het Drontermeer. Onderweg komen we nog mooie dingen tegen die Miriam meteen op de plaat vastlegt.

We genieten enorm van het feit dat we deze plek zo dicht bij ons huis hebben gevonden. Binnen 35 minuten van deur tot deur en geen stress hier. Totdat de regen van miezeren overging naar plenzen…Stevig doorlopen richting de caravan. Op de camping zagen we verschillende stelletjes gezellig spelletjes doen onder de luifel of in de voortent. Ook kwam de beheerster nog even langs fietsen om te zeggen dat ik mijn aanwezigheidsformulier moest invullen en de beginstand van mijn eigen elektra-meter. Omdat de NCC een vereniging is, krijgt ieder lid zijn eigen meter in bruikleen om zodoende eerlijk de kosten te verdelen op basis van verbruik. Je betaalt dus nooit teveel, maar altijd echt datgene dat je verbruikt. Aangezien het regent op ons caravandak, besluiten we eerst nog maar te beginnen met een zaterdagmiddag-borrel. Nu het formulier wegbrengen brengt nattigheid. Dan maar gezellige nattigheid even…

De rest van de dag zoals gewoonlijk heerlijk rustig aan gedaan en een heerlijke maaltijd genoten. Daarna moest ik aan de bak met een grote afwasbeurt. Aangezien deze eenvoudige camping maar 1 afwasplek heeft, kun je geluk hebben dat je meteen kunt beginnen, maar ook dat je nog 2 wachtenden voor je hebt. Het laatste was het geval; ik had 2 afwassers voor mij te dulden. Ook in dit geval kun je geluk hebben dat het gezellig is, of dat het alleen al een gespannen sfeertje tussen afwasser en partner is, zodat je niet de impuls krijgt om een gezellig praatje te maken. Beide gevallen heb ik dit weekend meegemaakt. Ik kan het gewoon soms niet geloven hoe niet-communicatief of zelfs asociaal mensen kunnen zijn en je niet eens groeten of gewoon je onder de wimpers door sneaky aankijken en zich concentreren om niets te zeggen. Ongelofelijk vinden wij dat. Maar ook dit weekend vooral leuke gesprekken gehad met de mede-kampeerders. Ook hoor je bij de afwasplek veel inside informatie binnen de vereniging over wat goed gaat en wat niet. Het is en blijft een vereniging, dus menigeen weet hoe het er daar aan toe gaat. Nu; dat blijkt precies hetzelfde te zijn bij 65+. Veel onrust over oude koers en nieuwe visie. Veranderen is eng en zeker als je niet kunt overzien wat die veranderingen inhouden. Wij houden ons daar verre van en willen gewoon gezelligheid en op mooie plekken staan op kleine campings. Niks meer en niks minder!

In de avond toen het killer werd, zijn we naar binnen gegaan en hebben daar kneuterig in onze zithoek TV zitten kijken, totdat de ogen zwaarder werden. De hele dag buiten eist zijn tol. Daarom ook maar mooi op tijd naar bed gegaan. We blijven maar zeggen hoe goed de caravan bevalt. Veel ruimte, fijne sfeer, goede afwerking en luxe.

Vandaag, zondagochtend, scheen de zon al meteen lekker op ons plekje, dus er weer mooi op tijd uit. De ochtendronde met Joep is altijd voor mij, dus ik er op uit met onze vrolijke vriend. Maar er zat weinig puf in vanochtend….niet bij mij hoor! Joep had geen zin en heeft samen met ons lekker in de zon gelegen. Het bijzondere van Joep is dat waar ik of Miriam ook gaat zitten met haar campingstoel, hij altijd precies tussen ons in gaat liggen. Altijd! Geweldig om te zien hoe bewust hij hier mee omgaat.

Opeens duikt Joep met zijn neus ergens op onze plek in het gras en begint te graven. Wij denken nog; raarrrrr!! Maar de teckel van ons blijkt een wildspotter te zijn en graaft een klein gewei naar boven, welke hij de rest van de dag niet meer uit het oog verliest. Later op de dag loopt hij nog een rondje op onze plek en begint weer te graven en ja hoor…weer een gewei! Nu kennen jullie Miriam als natuurliefhebber en deze ging natuurlijk weer uit haar plaat. Ontwapenend was het om te zien dat Mir ook zo trots op de kleine snorremans was. De kinderen naast onze plek vonden het ook tof!

Toen we van deze commotie waren bijgekomen, begon Miriam aan de lunch. Doordat we de hele zondag kunnen blijven, wil Miriam tussen de middag warm eten zoals op het boerenland gebruikelijk is. Het wordt een heerlijke maaltijd, welke wij ook op onze receptenpagina zullen plaatsen. Na de lunch de afwas en een siësta op het programma. Totdat we opeens een ander teckeltje ons plekje op zien lopen en we denken nog; hey, dat lijkt Dille wel!!

Wat leuk; het is Dille! Onze vrienden Marco en Nicole komen langs om even een bakkie te doen, toen ze zelf een mooie rit door de omgeving aan het rijden waren met hun Mini S cabrio. Het werd weer een super gezellige middag en nadat ze einde van de middag weggingen, hebben wij eigenlijk ook even ons kamp opgeslagen om ook te vertrekken. Nog even van het nazonnetje genieten en dan de paar dingen inpakken die we morgen nodig hebben als we gewoon weer aan het werk gaan. Alles in en rondom de caravan afsluiten en naar huis. Omdat het komkommertijd is in ons werk, besluiten we om maandagavond alweer naar de camping te gaan, zodat we dan de hele dinsdag en woensdag daar kunnen doorbrengen. Gewoon omdat het nu even kan en omdat we zo graag in het Abbertbos staan.

16-18 Juli 2020: Passie en Adria!

De komende week staat in het teken van het terugbrengen van de caravan naar de dealer Boer Caravans in Wezep, (BCA28.nl).

We hebben er inmiddels een paar weekjes vakantie mee mogen vieren en tijdens deze uitstapjes waren er een aantal zaken naar voren gekomen die aangepast moeten worden. 

Allereerst willen we toch het reservewiel van de caravan uit de dissel verwijderen en deze onder de caravan aan de achterzijde laten bevestigen door middel van een ophangbeugel. Hierdoor ontstaat er wat meer gewicht aan de achterzijde van de caravan, ter compensatie voor het gewicht van onze e-bikes die op de dissel geplaatst worden. Niet dat we altijd onze fietsen mee zullen nemen, maar het kan dan in ieder geval. Deze aanpassing heeft niet te maken met een garantie-aanpassing maar meer een aanvullende wens van ons.

De andere reden dat we de caravan naar Wezep brengen is wel een garantie-dingetje. De satelliet-aansluiting buitenzijde functioneert niet naar behoren. Vanaf ons eerste weekend nadat we de caravan geleverd hebben gekregen, zijn er problemen met deze aansluiting. In april, tijdens de corona-uitbraak is BCA28 zelfs naar onze camping gereden om te proberen om het probleem op te lossen toen we de satelliet niet werkend konden krijgen in de caravan. De service van dit bedrijf is werkelijk top en ook de welwillendheid om de oplossing te bieden is enorm. Uit service hebben ze toen alle connectoren vervangen en ook stuk kabel te leveren. Toen lukte het nog steeds niet en hebben we afgesproken dat we de caravan terug zouden brengen om in de werkplaats goed onder handen te nemen om het op te lossen. Toen ik de caravan kwam halen zat het reservewiel er netjes onder, maar kwam de conclusie dat er niks mis was met de satellietaansluiting. Alles doorgemeten maar waarschijnlijk was het signaal op onze laatste campings onvoldoende. Wel nu; deze komende week zullen wij onze caravan een maand neerzetten op een NCC camping, Het Abbertbos in Dronten. Dan kunnen we alles opnieuw uitproberen. Maar de service van Boer Caravans A28 in Wezep was weer top. Passie voor Adria!

Vrijdag 8 mei 2020: Landgoed Warnsborn Arnhem/Oosterbeek

De afgelopen dagen hebben we in een redelijk vast stramien geleefd. Zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Nu zie ik jullie denken; het gaat nooit over noemenswaardige zaken. Klopt! Maar dat is juist het lekkere van vakantie vieren of weekendjes weg. Ondanks de rare wereld momenteel, merken we wel dat we enorm genieten van deze periode. Geldzaken zijn geldzaken en zijn ook belangrijk, maar nu je toch nagenoeg niets kunt doen en er ook niets aan kan veranderen, kun je maar beter er het beste van maken samen! Nou, dat is goed gelukt kan ik zeggen!

De afgelopen dagen waren erg relaxt. Overdag een aantal mooie wandelingen maken door de bossen die rondom ons heen liggen. De Wilderbergbossen. Deze bossen stammen al uit de bronstijd en er zijn zelfs grafheuvels uit die tijd waar je langs wandelt. Het labyrinth aan bospaden en veldjes met heide, poeltjes, vennetjes, maakt dat je elke keer als je er wandelt, het gevoel hebt dat je er voor het eerst loopt. Het is er niet druk en waar vandaan je ook komt, je komt altijd weer uit bij de camping. Joep is helemaal door het dolle heen tijdens de wandelingen en erg alert op wilde dieren. Vannacht liepen er reetjes rondom onze caravan en Joep sloeg aan midden in de nacht. Het is daarom niet verrassend dat de directe buren naast ons vanmorgen opeens verdwenen waren. Nee, hoor! Was gepland!

Ook het veldje waarop we staan is een gezellig veldje met leuke hartelijke mensen en kinderen. Op voorhand waren we niet zo blij dat we deze camping geboekt hadden, maar uiteindelijk hebben we het hier enorm naar onze zin. Het privesanitair is sober, maar voldoende om dagelijks je was, afwas, toilet en douche te pakken. Deze camping heeft uitsluitend privesanitair en geen sanitairgebouw of zo. Ook de prijs van de overnachtingen valt erg mee. Komen we hier nog een keer terug? Mogelijk wel! Maar dan vooral voor de omgeving, niet zozeer voor de camping. De directe buren zitten nogal verlegen om een praatje en dat hoeft voor ons niet altijd. Zeker als je lekker aan het lezen of dutten bent niet.

De dag van gisteren stond in het teken van werken. Miriam haar kapsalon mag weer open en nadat dit via de persconferentie duidelijk was gemaakt door Mark Rutte, ontplofte hier de mobiele telefoon van mijn Mirreke! Zoveel lieve berichtjes de afgelopen weken van haar klanten gehad en nu dan het verlossende woord kwam, liepen de app’s per tientallen binnen en schoot mijn lieverd helemaal vol van emoties. “wat een lieve klanten heb ik toch…moet je zien die reacties”. En als ik dan Mirreke zie tranen, dan ben ik solidair en doe dapper mee! Wat een mooie mensen die mensen die bij Gloss Haar Studio komen.

De hele dag bellers die afspraken willen plannen en binnen een dag zat Miriam de komende weken bommetje vol.

Doordat we samen de dag voor de caravan hadden doorgebracht en lekker hapje, drankje genuttigd hadden, besloten we morgen, vrijdag 8 mei, een mooie lange wandeling te gaan plannen in een ander natuurgebied in de buurt. De buurman van 2 plekken verder had met zijn gezin een prachtige wandeling gemaakt door Landgoed Warnborn en Vijverberg, net buiten Oosterbeek. Tijdens de BBQ in de avond samen de plannen gemaakt en relaxt samen de avond doorgebracht. Miriam ging nog even met een buurjongetje de laatste wandeling met Joep maken en ik deed de afwas bij de caravan. Ongelofelijk hoe snel de dagen voorbij glijen. We zijn druk met niets doen en toch voelt het alsof we goed zouden kunnen wennen aan ons pensioen. Ooit!

Vanmorgen rustig wakker geworden en eerst bakkie doen. Miriam wilde caravan van binnen even schoonmaken en ik liep met Joep een eerste grotere wandeling door het bos. De temperatuur was al lekkerder dan de dagen ervoor. Ook het licht dat door de bomen en op de grond liggende bladeren schijnt is fantastisch. De rust om ons heen, de paar wandelaars die we tegenkomen ook allemaal goed gemutst. Joep neemt zijn tijd om elke boom te besnuffelen en als hij een salamandertje hoort tussen de bladeren gaat hij op onderzoek uit. 

Na de wandeling weer even een bakkie koffie, lekker douchen en omkleden om ons klaar te maken voor de grote wandeling door het Landgoed Warnsborn.

Zoals bij vele Gelderse kastelen en landhuizen, is ook bij Landgoed Groot Warnsborn de vroegste geschiedenis onbekend. De naam Warnsborn wordt voor het eerst genoemd in 1428 toen het als heidegebied door hertog Arnold van Gelre in erfpacht werd uitgegeven aan Johan van Postel. 

De naam ‘Warnsborn’ is afkomstig van de woorden ‘born’ of bron en ‘warn’ staat voor zuiver. De naam ‘Warnsborn’ betekent dus ‘zuivere of heldere bron’ en is waarschijnlijk ontleend aan de op het landgoed aanwezige bronnen. De naam Warnsborn werd dus al gebruikt in de vijftiende eeuw en had toen betrekking op het Hoog Erf, dat in bezit was van het klooster Mariënborn. Het noordwestelijk daaraan grenzende Laag Erf was in bezit van het Agnietenconvent. In 1648 werden het Hoog Erf en het Laag Erf verkocht aan Everhard Everwijn, burgemeester van Arnhem. Vanaf die tijd wordt de naam Warnsborn gebruikt voor de twee erven samen.

In 1916 werd Warnsborn (het lage erf) verkocht aan de Amsterdamse koopman Marie Paul Voûte, die het in 1929 verkocht aan exploitatiemaatschappij Thorhem uit Doorn, die in het gebied villa’s wilde bouwen. Stichting Het Geldersch Landschap, opgericht in 1929, tekende hier verzet tegen aan wat er uiteindelijk toe leidde dat de stichting, met behulp van Rijk, provincie en gemeente, het Lage Erf, de Vijverbergh en Lichtenbeek (een aangrenzend landgoed) kon aankopen.

Toen in 1944 baronesse van Verschuer (vrouw van de wethouder) overleed werd het Hoog Erf nagelaten aan Het Geldersch Landschap waardoor de twee delen van Warnsborn weer verenigd werden. 

Daar mogen we blij mee zijn, want wat is dit een prachtig landschap om in te verblijven. Prachtige tuinhuizen, luxe hotel met mooie terrassen, glooiende heuvels met kronkelende bospaadjes, kabbelende beekjes, vennetjes en poeltjes. Overal mooie zitbanken met mooie uitzichten over het landgoed. De wandeling die wij maken is 6 km en loopt door al netgenoemde omgevingen door heidelandschap tot slot.

Het is warm en we lopen in de brandende zon door de heidevelden. Joep heeft de tijd van zijn leven en ook wij zijn in onze nopjes. Vooral mijn fysieke conditie nadat wij Joep hebben gekregen is enorm vooruit gegaan. Door mijn zittend beroep, veel autokilometers en veel vergaderzalen en dito catering bewoog ik te weinig. En als ik bewoog met bijvoorbeeld een wandeling als vandaag, dan zweette ik al heel snel en moest tussendoor even rusten. Anno nu ben ik een aantal kilo’s kwijt, loop ik moeiteloos langere afstanden en zweet ik niet meer. Dus ook dat heeft Joep ons gebracht; een betere fysieke conditie. 

Tijdens de wandeling maken we foto’s en nemen de tijd om ook om ons heen te kijken en alles goed in ons op te nemen. Nogmaals; we genieten enorm! Zeker ook nu omdat je weet dat er weer wat betere tijden aankomen met onze ondernemingen. Ook Joep geniet enorm!

Joep in zijn nopjes!

Na terugkomt op de camping maakt Miriam een lekkere lunch. Een meergranen afbakbroodje met tomaatjes, mozarella, pesto en parmaham in de oven. Biertje en wijntje erbij en we kunnen er weer tegenaan. Joep valt in een diepe coma en Miriam besluit om met de fiets even naar Oosterbeek te gaan om de laatste voorbereidingen te doen voor de opening van de kapsalon. Want ja…het gaat wel wat anders dan normaal. Volgens mij ging ze handschoentjes, ontsmettingsmiddel kopen. Al het andere is inmiddels door de kappersgroothandel thuis afgeleverd. Onze bevriende buurtjes waren deze weken postagentschap Waterland voor ons. We liggen helemaal in een deuk als we op afstand zien wat er in de hal, kapsalon en garage aan ingekochte spullen ligt. Ze zijn er maar druk mee.

Ik ben nu het blog in de zon aan het schrijven en er heerst een serene rust op de camping. Er zijn weer een aantal gasten weg. Benieuwd of de camping weer volloopt voor het weekend.

Wij gaan zondagochtend weer naar huis en kunnen terugkijken op een fijne vakantie waarin we kunnen stellen dat de caravan super bevalt en we inmiddels weer wat weekendjes gepland hebben om weg te gaan. Maar nu eerst samen de komende weken hard werken om alle klanten weer goed van dienst te zijn. Miriam in haar kapsalon en ik bij mijn opdrachtgevers. We hebben er weer zin in!  

Maandag 4 mei 2020: Camping AanVeluwe in Oosterbeek

Nadat we in alle rust wakker waren geworden eerst even douchen, koffie doen en vervolgens beginnen met het opbreken van ons kamp in Winterswijk. We hebben hier een paar heerlijke dagen gehad en nu op naar de volgende bestemming.

In tegenstelling tot het moeizame installeren van afgelopen woensdag, zo soepel gaat het nu met het afbreken en opruimen van alles. Waar het woensdag nog een gespannen toestand was, zo harmonieus verliep alles vanmorgen. Om ons heen zagen we ook meerdere koppels kibbelen tijdens het opzetten van de plek, dus zo schuldig hoeven we ons niet te voelen.

Nadat we de caravan weer aangekoppeld hadden aan de auto en Miriam de sleutel van de privé badkamer had ingeleverd bij de receptie, konden we op pad. Ondanks dat wij altijd met veel plezier gebruik maken van het sanitair gebouw, mits schoon, is de afgelopen dagen de badkamer op eigen plek toch wel erg aangenaam. En het scheelt mij steeds het chemische toilet ledigen.

Nadat we nog even een route gepland hadden om naar onze volgende bestemming, konden we op pad. De caravan hangt erg prettig achter de auto en met een keurige 90 km per uur was het ook stil qua geluid. Vooral het feit dat we de beide e-bikes voorop de dissel hebben staan, waren we bang dat de kogeldruk te hoog was, maar dit bleek ook niet het geval te zijn. Top! 

Bij aankomst op de camping in Oosterbeek schrokken we wel toen bleek dat 1 van de fietsen niet was vastgegespt op de rail en dus alleen maar vast zat aan de stang op het fietsrek. Pffff….mazzel gehad dat er niets gebeurd was!

Na een uurtje te hebben gereden naar Camping AanVeluwe in Oosterbeek, reden we de Sportlaan in Oosterbeek op en door de bossen naar de camping. Daar aangekomen moesten we eerst wachten op de vuilniswagen die de containers leegde. We konden er niet door en al wachtende gaf de camping al wel het gevoel dat het gezellig volk moest zijn hier op de camping. De volste containers waren de glascontainers…tot zelfs naast en achter deze container stonden de wijnflessen. Maar we keken elkaar aan toen de camping opreden; dit is niks voor ons! Wel een week geboekt….

Gezellige boel…

Alle caravans vlak naast elkaar en veel seizoensplekken met kluiten mensen die ogenschijnlijk elkaar al jaren kennen en niet op ons zitten te wachten. Veel auto’s overal geparkeerd en rommelig allemaal. Maar ja….laten we maar eerst even onze plek bekijken.

Die was prima in orde en ook wel een leuk veldje waarop we kwamen te staan. Aangezien we iets te vroeg aankwamen, was de campingmedewerker nog bezig om onze badkamer te reinigen. Daar was hij in minder dan 1,5 minuut mee klaar, want de badkamer is precies 2 m2 groot. Ook hier ging de opbouw van alles in zeer goede harmonie en lijkt het of we inmiddels een soort van routine hebben opgebouwd. Alles functioneert zoals het moet zijn.

Dan zien we dat hoge bomen weer de satellietschotel in de weg zitten en dat de schotel opzetten geen zin heeft. We besluiten dan maar om even bij een bouwmarkt een coaxkabel te kopen. De plek heeft eigen tv-aansluiting dus we kunnen vanavond de dodenherdenking zien en andere programma’s. Het Netflixen van de afgelopen avonden heeft nogal veel data opgeslokt, dus nu maar even TV kijken in de avonden. Die zijn namelijk nogal kil en dan in de caravan zittend, is beetje afleiding wel lekker.

Het veldje waarop wij staan heeft een aantal leuke mensen die met hun kinderen nu de vakantie aan het doorbrengen zijn. Joep heeft veel bekijks en ook een andere pup, kruising labradoedel en poedel (??), genaamd Balou stelen de show. Ze spelen enorm met elkaar en ravotten onder caravans door en bijten elkaar in oor, poot en nek. Erg leuk om te zien. Het stel naast ons heeft ook net als ons, net een nieuwe caravan gekocht. Het is voor ons de andere optie die wij destijds hadden om aan te schaffen. Een Knaus Sport Limited Edition. Pracht caravan, maar onze caravan bevalt erg goed gedurende deze eerste echte vakantie. Veel meer ruimte binnen, veel lichtinval door skyline roof en heeerlijke bedden.

Ondanks onze bedenkingen van deze camping, valt het allemaal erg mee en zijn we ook nog eens met een paar stappen weer in de bosrijke natuur om ons heen.

In de middag doen we een wandeling door het Demobos, een aangelegd bos waarin ook een werkelijke oase is aangelegd met poeltjes water waarin allerlei flora en fauna zich nestelt. Een paar mensen zitten aan de kant van deze oase en maken allerlei foto’s van schijnbaar unieke beestjes en planten. Ook is het bos in beheer waarbij jonge aanwas de oudere bomen laten afsterven waardoor een soort natuurlijke doorloop van het woud wordt gegarandeerd. Ook kiest men ervoor om oud hout veelal te laten liggen daardoor deze houtbrokken voorzien wordt van allerlei algen, schimmels en daardoor weer beestjes op af komen omdat zij die schimmels en algen als voedselbron zien. Kortom; er is over nagedacht. Het is een prachtig bos welke glooiend door het landschap kronkelt. Veel looprichtingen, dus we gaan er nog wel een paar proberen deze week.

Na het avondeten doen we nog een laatste wandeling langs de heide en zien samen zittend op een bankje een mooie zonsondergang. Mooie afsluiting van deze dag die uiteindelijk als zeer leuk beleefd is door ons, terwijl we de negatieve aannames van ons af laten glijden. We gaan ons hier wel vermaken!