11 September 2016: Mesnil-Saint Blaise (B) naar Lago ‘d Iseo (It)

De afgelopen week van 2 t/m 9 september stond in het teken van ons 25-jarig huwelijksfeest. We hadden in de Franse Ardennen bij Mesnil – Saint Blaise, nog net in Belgie, een prachtig groot huis afgehuurd om met familie en vrienden een week samen te vertoeven op onze kosten. Met een paar auto’s, motoren en een karrevracht aan drank, eten en versieringen hebben we ons prima vermaakt met elkaar. Wat een rijkdom om met deze mensen die wij liefhebben dit te mogen doen. We genieten nu nog na van alle lachsalvo’s, de humor, de uitstapjes met elkaar naar Dinant, Bastogne, Anseremme, Bouillon (8x…de motorrijders weten waarom) en Givet. Afgelopen vrijdag zijn we met zijn allen weer richting huis gegaan om daar de motor en auto te stallen en vervolgens eerst weer de camper te pakken voor onze 2 weken vakantie samen.

img_1110

Nadat we dat gedaan hadden eerst nog even langs mijn vader, die vandaag 84 jaar is geworden. Aangezien zowel mijn broer als mijn zus en zwager naar andere oorden in Europa zijn uitgevlogen, waren alleen mijn andere broer en ik met Miriam bij zijn verjaardag. Samen even gegeven om vervolgens omstreeks half acht ’s avonds de camper te pakken en alvast een stukje te gaan rijden richting Duitsland. Thuis kunnen we niet slapen aangezien onze badkamer verbouwd wordt, dus stoppen we na 1,5 uur rijden in Emmerich op de camperplaats aldaar. Nog net een plekje vrij om goed te kunnen staan. Daar nog even een afzakkertje genomen voordat we in ons bed stapten. Hondsmoe na een reis van 360 kilometer op de motor, camper pakken, verjaardagje bezoeken en vervolgens weer 1,5 uur rijden. We lagen in bed en we konden elkaar niet meer welterusten wensen…bij welte hoorde ik al het neusventiel van Mir ronken….(die van mij hoor ik natuurlijk nooit..)

De volgende morgen zonder ontbijt, maar wel met kop koffie achter het stuur zo snel mogelijk richting Italia. Onderweg een paar uur file gehad zo druk is het overal op zaterdag. Ongelofelijk! Onze eerste stop voor de nacht was bij dezelfde camping als in juli in Bad Bellingen: Lug ins Land. Deze camping ligt ongeveer 15 km voor Basel en is een prima overnachtingsplaats voor 1 nacht. Heerlijk restaurant bij camping, waar we heerlijk in de avond buiten hebben gezeten met prachtig uitzicht en romantische zonsondergang. We hadden verwacht dat medio september overal makkelijk een plaatsje is te vinden op de campings, maar het is overal erg druk. De camping zat tjokvol en we kregen de laatste plaats die nog voorhanden was. Prima plekje overigens. Na een gezellige avond met elkaar viel de vermoeidheid ineens in en prompt lagen we om half 10 in ons mandje….en om 21.32 lagen we in coma.

De volgende ochtend besloten we om meteen weg te gaan en onderweg te ontbijten. Eerst langs de grens bij Basel (wederom autoritair gezeik gehad over ons vignet door Zoll-beambte; ik moest zelf datum invullen op formulier wanneer ik Zwiterland doorkruis en dat wist ik niet. Dat toontje van die Bromsnor….zou zo graag terug willen blaffen!), dan mooi onderweg om redelijk vroeg de Gotthard-tunnel te kunnen passeren. Eerst even de tanks nog lossen en laden, toilet legen en vervolgens met gierende banden het dorp uit en de snelweg op. Het verliep allemaal voorspoedig en onderweg geen files meer. Omstreeks 16.00 uur kwamen we aan bij het Iseo meer en konden we eerst nog even voor de komende dagen onze boodschappen doen om zodoende de eerste dagen niet meer van de camping te hoeven komen. Beetje energie bijtanken en lekker lezen en zonnen samen. Ook zwembadje op nog geen 25 meter afstand, dus ook even poedelen behoort tot de opties. Ook mijn buitendouche en BBQ aansluiting aan buitenzijde van de camper functioneren prima. Heb ik toch maar zelf even operationeel gemaakt als doe-het-liever-niet-zelfer! De Agricultura Camping La Tesa bij het Iseo meer is prachtig gelegen op de heuvel met uitkijk op het meer. Idyllische achtergronden bij de zonsondergang op de heuvels en wij lekker op terras bij restaurant om ervan te genieten.

img_1141

Het restaurant was erg goed en na een heerlijke traditionele italiaanse maaltijd met erg lekkere wijn, zijn we nu weer terug in de camper. We zijn moe, erg moe van de eerste fantastische week met familie en vrienden, maar kijken zo tevreden en gelukkig terug op deze dagen. We zien wel wat we de komende dagen in en rondom het Iseo meer gaan doen, maar het ziet er allemaal erg goed uit!

img_1142

We hebben onze scooter bij ons en zullen daarop weer als een tweetal hommels door het verkeer laveren om alle mooie dorpjes en steden te bezoeken hier. Het weer ziet er tot donderdag prima uit met 29-30 graden! Bring it on!!

img_1138

14 Augustus 2016: Lith, Oijen, Maasbommel, dijkje naar Dreumel

Wat n heerlijke omgeving is het Land van Maas en Waal om te vertoeven. Eerlijk; we kunnen het een ieder aanraden die met fiets of scooter door het prachtige land wil fietsen en rijden. Het Land van Maas en Waal is een aanrader! Al 28 jaar kom ik in die regio alleen voor verjaardagen, bruiloften en begrafenissen bij mijn schoonfamilie, maar altijd via de snelweg heen en terug. Niets spannends aan! Maar nu met onze scooter crossen we door de hele regio en kijken we onze ogen uit.

Vanmorgen eerst in alle rust ontwaken na een gezellige avond bij een nichtje van Mir. Ontbijtje klaar maken en even wat huishoudelijke klusjes doen in en rondom de camper, voordat we in onze luie stoelen lekker aan het lezen gaan. De zon schijnt volop en zonder al teveel woorden aan elkaar te spenderen, hebben wij het prima naar onze zin. Het hele weekend staat in het teken van memories van vroeger en terugzien van familieleden, gepland en ongepland en vandaag zou het weer gebeuren, maar daarover zometeen meer.

Eerst krijgen we nog visite van een oud-collega en zakenvriend van mij, Leo Rikken en zijn Jose. Al jaren zien we elkaar een paar keer per jaar en met onze vrouwen erbij is het ook altijd supergezellig om bij te kletsen. Zo dus nu wederom. Ze zagen dat we in Dreumel waren en zij moesten vandaag naar een bbq van hun zoon, die ook in Dreumel woont. Nou…even combineren met elkaar en het recept voor een gezellige middag is daar. Omstreeks 13.00 uur kwamen ze aanlopen en direct voelde het weer vanouds en genoeg elkaar te vertellen. Een rondleiding gegeven in onze Lambortinki en onze plannen voor de komende jaren toegelicht en ook zij plannen zat, dus was goed om effe bij te kletsen.

Toen zij vertrokken om 15.00 uur, hebben Miriam en ik ons omgekleed en op onze scooter gepakt om een rit richting Appeltern of Maasbommel te gaan en nog ergens een pontje te pakken om dan ineens in Noord Brabant terecht te komen. Via het dijkje in Dreumel rijden we naar de Oude Maasdijk om dan de Van Heemstraweg over te steken via de Griendweg de landerijen in te rijden, waar appels, peren en ander fruit wordt gekweekt. Geweldig hoe de afwisseling van landschap je direct verrast. We rijden door boomgaarden, slingerend op en naast dijkjes, kleine dorpjes en al doende komen we aan in Lith, door het pontje te pakken. Bleken we ineens Brabant te zitten.

image

Via Oijen naar Lithoijen, Macharen en Maasbommel. Prachtige rit en veel water om ons heen. De levendigheid van bootjes, terrasjes, havens, fietsers, motoren, de wandelaars; het doet allemaal heel gezellig aan. Iedereen groet elkaar en is in goede doen. Mooi land leven we toch in met zijn allen!!

image

Na weer even te gekeken waar we naartoe wilden, zagen we een mooi terras aan het water, Eeterij de Pont in Maasbommel. Even stoppen om een hapje en drankje te nuttigen. Net op het terras ons gesetteld, kijkt Miriam op en ziet ze Tante Nelly en Oom Geert zitten. Zij zien ons niet en dus tijgert en sluipt Mir naar ze toe om ze begroeten. Hilarisch dat we hier ook weer familie tegenkomen. We hebben ze bijna allemaal gehad. Al pratende daarover nodigde Nelly en Geert ons uit om ’s avonds even een bakske te komen doen, want dan zien we ook nog Tante Riet en Tante Tonny nog even. Die zijn daar ook.

Nou….dachten we; dan hebben we ze echt allemaal gehad en is wel gezellig ook! Al gezegd zo gedaan! Eerst nog even ons drankje opdrinken en na een gezellig uurtje op het terras maken we ons op voor de laatste etappe met de scooter weer terug naar Dreumel. Via de dijk kun je helemaal de route volgen en kom je langs allemaal dorpjes en mooie landschappen, dus we hebben ons kostelijk vermaakt in deze regio.

image

Terug in Dreumel aangekomen nog op aanraden van Geert gegeten bij Eten bij Jan, een leuke trendy brasserie. Jammer genoeg gingen er wel wat dingen mis, maar het eten was prima. Tot slot van deze avond rijden we nog even naar het huis van Geert en Nelly en zien we de andere tantes! Was erg gezellig om weer even oude koeien uit de sloot te halen en na een lekkere koffie en koek, besluiten we naar onze camper te gaan om nog even dit blog te schrijven en te lezen.

Morgen rijden we weer terug naar huis, maar niet voordat we eerst nog het grootste gedeelte van de dag lekker voor de camper hebben gezeten, gelezen, getukt en de boel opruimen. We willen deze regio jaarlijks bezoeken met de camper, want zoals jullie hebben gelezen is het echt de moeite waard om hier te vertoeven. We hebben genoten van elkaar, de camper, de natuur, de familie en de memorie-lane van weleer! Over een paar weken mogen we voor het echie op vakantie. Dit was een super generale repetitie!!

12 – 15 Augustus 2016: Land van Maas en Waal

Afgelopen vrijdag waren we allebei einde van de middag klaar met de werkzaamheden en konden we de Lambortinki aanslingeren om een weekend op pad te gaan. Miriam was in een sentimentele bui en wilde eigenlijk wel graag een trip door memory-lane en zodoende besloten we om een kleine, maar knusse camping te bezoeken in het land van Maas en Waal.

Het Land van Maas en Waal is een streek in de Nederlandse provincie Gelderland, gelegen tussen de rivieren de Maas en de Waal. Het gebied ligt ten westen van het Rijk van Nijmegen, ten zuiden van de Betuwe en ten noorden van de provincie Noord-Brabant. In het westen wordt het Kanaal van St. Andries als begrenzing opgevat.

Het gebied is pas laat in de twintigste eeuw ontsloten; daarvoor was het relatief geïsoleerd. Dit komt door de natuurlijke barrières die de Waal en de Maas vormen. Wie er niet moet zijn, trekt er ook niet doorheen. De bevolking is overwegend rooms-katholiek, hoewel in de tijd van de Republiek tevergeefs is geprobeerd de reformatie in te voeren. Het was een arm en achtergesteld gebied, van waaruit ook velen zijn weggetrokken. Dit had mede van doen met de overstromingen die hier regelmatig voorkwamen. De laatste overstromingen dateren alweer uit de jaren negentig van de vorige eeuw.

Camping de Rijskamp in Dreumel is onze uitvalsbasis voor een paar dagen op zoek naar jeugdsentiment van mijn lieftallige echtgenote. Bij aankomst begon het al goed; we stelden ons voor en Miriam vertelde aan de campingeigenaar dat ze Lamers van haar meisjesnaam heette. “Wah, zeite gij er ene van Bertus Lamers? Dah hek meej in de klas gezeteh”. Nou, we voelden ons direct thuis in dit warme bad van herkenning.

Vrijdagavond lekker voor de camper gezeten en op tijd naar bed, want morgen willen we op tijd met de scooter op pad om de dorpen, huizen en begraafplaatsen van oude tijden te bezoeken. We hebben heerlijk geslapen in onze kribbe en na het ontbijt buiten voor de camper, ons heerlijk gedoucht en scooter gepakt. Eerst zijn we naar de begraafplaats in Dreumel gegaan, waar de ouders liggen begraven van Miriam haar vader. Al lopend over de begraafplaats eindelijk het graf gevonden en er een moment rust gepakt uit respect en de mooie herinneringen aan deze mensen. Ik heb de opa nog gekend en dat was ook voor mij een erg prettige man. Mooi om zo nog even stil te staan aan deze mensen. Toen we weer terugliepen naar de scooter, buiten de begraafplaats, kwam er een vrouw op ons af lopen met de vraag: Benne gij dr ene van Lamers?? Ook toen weer even uiteengezet hoe het zat en de vrouw bleek de buurvrouw te zijn van een tante van Mir, Tante Riet! Erg leuk zo deze dorpse gezelligheid en ons kent ons mentaliteit.

image

Volgende etappe is de rit via de Waalbandijk naar Wamel, waar het geboortehuis van Mir staat. Over het dijkje rijden is fantastisch! Mooie vergezichten en de Waal als achtergrond, met daar tussen ook nog mooie groene uiterwaarden, waar vee op loopt te grazen. Watervennetjes met kroos en bomen eromheen, echt de moeite waard om eens over deze dijk te rijden.

image

Aangekomen in Wamel eerst zoeken naar het geboortehuis van Mir, de Kerkstraat 73. Een boerderij-achtige woning net achter de dijk en de uiteenzetting van Mir hoe de buren heetten en hoe het er allemaal uitzag in de begin jaren zeventig. Het grasveldje voor de deur, waar ze met haar zus Sylvia op een pony heeft gezeten, heeft plaats gemaakt voor een huis en geen uitzicht meer. Ook de huidige bewoners hebben niet het propere van mijn schoonmoeder….het huis ziet er niet meer in glorie uit. Even foto’s gemaakt en toen weer door naar het volgende bastion uit het familie-feuilleton van de Lamers – van Eldijk Clan: Beneden Leeuwen.
Bij binnenrijden over de dijk kwamen we als eerst langs de stoffenwinkel van Mir haar nicht. Even bijkletsen over de familiezaken en fysieke gesteldheid van ouders en het voorstel om even vanavond “un bakske” te komen doen. Nemen we in beraad, maar ons kennende gaan we vanavond even gezellig langs bij ze in Wamel.

Na afscheid te hebben genomen van haar en op de valreep ook nog even een paar coupons stof meegenomen voor onze lieve buurvrouw Mariska, was het tijd voor de lunch in het plaatselijke restaurant De 2 Linden in Benejen Eind (Beneden Leeuwen voor de gevordere Maas en Waal-ler!
Zitten we net op het terras komt er een prachtige blonde serveerster op ons af lopen en vliegt ons om de nek om te groeten. Nu heb ik dat gemiddeld wel een paar keer per week dat ik aangerand word door wellustige dames, maar met Mir erbij eigenlijk nooit. Bleek het achternichtje Nasasha te zijn die daar werkte. Ook haar broer Robbert is in dat restaurant chef-kok, dus ook hem in de keuken even verrast met onze koddige koppen. Erg leuk om ze te zien en te spreken. Jullie kunnen je voorstellen dat onze lunch tip top in orde was en heeeerlijk gegeten; bedankt Robbert en Natasha!

image

Nu we er toch zijn dan ook maar voorgenomen om bij Miriam haar lieve peettante en oom langs te gaan. Deze waren dan ook erg verrast om bezoek te krijgen uit Flevoland en waren ook trots op hun kleinkinderen dat ze zo goed voor ons gezorgd hadden bij De 2 Linden. Even bijgepraat en toen op zoek naar het graf van opa en oma van Eldijk bij de RK kerk. Ook deze bezocht en ook daar even stilgestaan bij het leven van deze mooie mensen. Opa van Eldijk is veel te vroeg gestorven, dus jammer genoeg hebben wij hem nooit mogen leren kennen.

Na deze trip langs memorabele mensen en dorpjes, wilden we nog even naar het huis in de Rozenstraat 11 kijken, waar mijn schoonfamilie heeft geresideerd. Toen we daar foto’s maakten van het huis, kwam meteen de eigenaar naar buiten lopen wat we aan het doen waren. Toen Mir e.e.a. uitlegde dat ze er vroeger gewoond had, zei de man meteen: dan benne gij er ene van van Eldijk! Klopt!! Blijft mooi zo’n dorp!

Op de terugweg nog even een stop gemaakt bij ’t Veerhuis in Wamel, waar mijn schoonvader in een ver verleden nog heeft gewerkt als ober. Vergane glorie en volgens ons is er na zijn vertrek niets veranderd aan interieur en menukaart….jammer, want zo bij het veer tussen Wamel en Tiel heb je prachtig uitizcht en veel passanten die langs komen.

Nu nog even boodschapjes doen en dan voor de camper even chillen en een maaltijdje bereiden. Daarna nog even naar Wamel om het sentimentele gevoel nog even vast te houden bij Mir haar nicht en man. Erg leuke dag gehad en deze regio is echt een aanrader om eens te bezoeken. Prachtig!

23 en 24 juli 2016: Gaanderen (Achterhoek)

Na onze vakantie hadden wij onze camper nog niet naar de stalling gebracht en stond het gevaarte nog bij ons op de oprit. Nu het weer zo goed is en ook nog even zo blijft besloten we om dit weekend met de camper naar Gaanderen te gaan. Mijn oudste broer Harry en zijn Joanne gaven voor de broers en zussen een BBQ in het kader van de “Lammezaterdagborrel”. Een initiatief dat ontstaan is ten tijde van de laatste levensfase van mijn lieve moedertje. Af en toe bij elkaar kruipen om gezellig te tafelen en de dilemma’s van het leven te bespreken. Om de beurt zijn we gastheer en dienen we ervoor te zorgen dat er ook iets culinairs op tafel komt, naast het reguliere natje. Omdat Harry en Joanne dus aan de beurt waren en in Gaanderen wonen, leek het ons dus een goed idee om er meteen maar een lekker weekend van de maken. Gewoon om het vakantiegevoel nog even vast te houden. Nu deed de gelegenheid zich ook voor dat Miriam en ik vrijdag middag op tijd klaar waren met het werk en ook direct om vijf uur op pad konden zijn.

Alle voorbereidingen hadden we de avond van te voren al gedaan en dus deur afsluiten en camper starten en op pad. Onderweg toch maar de snelste route gekozen om vanuit Lelystad naar Gaanderen, in de Achterhoek bij Doetinchem te rijden. Zodoende kunnen we om half 7 daar zijn en kunnen we nog redelijk op tijd ons avondeten tegemoet zien. Bij aankomst bij de “kamperen bij de boer” Camping Villa’s Weide, was de eigenaar niet aanwezig en zeiden de leden van de senioren single club, die ook daar stonden; pak maar een plekkie, niemand doet hier moeilijk!

Nou zo gezegd, zo gedaan en voordat die oudjes er onderling uit waren waar we vandaan kwamen, stonden we al uitgestald op een prachtig plekje voor het weekend.

Miriam  begon direct met het voorbereiden van het eten en ik zorgde ervoor dat alles buiten aangesloten was en het meubilair klaar stond. Om 19.00 uur aan het eerste biertje en wijntje van het weekend en de avond was zwoel en gezellig. Ongelofelijk hoe snel je in een andere sfeer kan zitten na je gewone werkweek! Waarom doen we dit niet vaker zeggen we tegen elkaar en we nemen ons voor om ook in de weekenden wat vaker even weg te gaan. Uiteindelijk moet je thuis ook eten en het plekje op de camping kost de kop ook niet, zeggen we nog. We zullen zien.

Het is ongelofelijk warm in De Achterhoek, maar vooral erg vochtig en drukkend. We vonden de vliegen in Italie erg vervelend, maar de muggen, horzels, wespen en bijen hier in ons eigen landje slaan alles. Tjonge wat een insecten hier! Lekker dan: in het veld achter ons, kweekt de boer fuchsia-planten, dus daarom zoveel insecten…..hmmmm volgende keer beter!

Slecht geslapen op de vrijdagavond en vanaf half 3 tot 5 uur achter muggen aangezeten in de camper. Ik word gek van het gezoem om mijn oor, maar die lieftallige van mij die slaapt overal dwars doorheen.

Zaterdagochtend even rustig wakker worden en scooter van het rek afhalen en buiten lekker ontbijten. Het is een rustige camping en op ons veld hebben wij het rijk alleen. Mooi uitzicht over weilanden en maisvelden. Na ons gedoucht te hebben, besluiten we om eerst weer naar een favoriet dorpje in deze regio te gaan; ’s Heerenberg. Mir is altijd blij om daar doorheen te slenteren en nadat ze natuurlijk weer wat kleding gescoord had, hebben we weer onze scooter gepakt en zijn we doorgereden naar Doetinchem. Daar ook nog even proberen om schoenen te kopen voor mij en eerst even een terrasje pakken. Naast het stadscafe op het kerkplein, stond een Play Fountain voor kleine kinderen opgesteld. Een grote dansvloer met heel veel waterfonteinen die op een ritme de kinderen verrassen met waar water uitkomt en hoeveel. Fantastisch om te zien hoe die kleine banjers het uitgillen van plezier. En wel gewoon zeiknat zijn. Mir en ik zaten op de eerste rij voor de vloer en kwamen niet meer bij van het plezier rondom ons heen. Even nog een broodje en wat gedronken en toen maar op schoenenjacht. Missie geslaagd uiteindelijk en gezien de warmte besloten om weer terug te gaan naar de camper om daar rustig in schaduw even bij te komen.

C360_2016-07-22-19-47-58-691

Inmiddels hadden we ook begrepen dat mijn broer Jos, zus Annette en zwager Kees ook een hotelletje in Zeddam hadden geboekt om zodoende ook echt in alle rust bij broer Harry een relaxte avond te gaan beleven. Erg leuk om te vernemen dat iedereen er dus een fijn weekend van maakt. De enige 2 die niet relaxt waren was Harry en Joanne, die aan het koken moesten voor de kritische familie. Stress van de bovenste plank en aangezien zij geen keukenwonders zijn, was het juist prachtig om te zien hoeveel werk ze er van hadden gemaakt en hoe heerlijk het was geworden. We begonnen met een vers gebakken Plukbrood (vloerbrood open gesneden en in de sneden allerlei lekkere kaas, salami en kruidenboter) met verse tomatensoep, aardappelschotel met een stuk geroosterd varkensvlees met heel veel smaak. Toetje was ook super: aardbeien met slagroom, gelaagd op laagjes eigengemaakte cake. Aangezien het geslacht Lammertink niet al te moeilijk doet over een calorietje meer of minder, hebben wij geen gewetensvragen gesteld hierover. Was gewoon super lekker en ook onderling erg gezellige avond!

Zondag besluiten we om de hele dag op de camping te blijven en lekker in onze luie stoelen te lezen en een beetje te vegeteren. Campingbaas deed niet moeilijk over een paar uur langer blijven. Die Achterhoekers zijn niet zo moeilijk! Aan het einde van de middag alles maar weer in de camper geladen en op huus an! Was een mooi weekend en we besluiten maar meteen om volgend weekend ook nog even op pad te gaan. Waarschijnlijk naar 1 van ons beiden geboortegrond-gebied, maar we weten het nog niet!

9 Juli 2016: Badische Weinstrasse – Bad Durkheim

Vroeg wakker, dus mooi ook weer vroeg op pad. Aangezien we niets hoefden los te koppelen of schoon te maken, konden we na ons te hebben gewassen, vroeg op pad. Aangezien we nog 2 dagen hebben om 700 kilometer te rijden, besluiten we om op de navigatie ” vermijden snelwegen” in te voeren. En dan naast de navigatie heb ik ook nog een kaartlezer naast mij zitten die nog correcties toepast op de navigatie. Op onze normale landkaart zien we precies hoe de mooie routes lopen en Miriam ziet de Badische Weinstrasse erop staan. Dwars door de wijngebieden van het Zwarte Woud nabij Freiburg, richting weer de bergen en dan dwars door de bergen door de wijnvelden en hele mooie pittoreske dorpjes rijden. Het schiet voor geen meter op, maar wat genieten we van al het moois om ons heen. Ook de berg op met de camper gaat soms toch moeizaam, terwijl je verwacht dat deze bergen niet zo hoog zijn. Ze zijn wel soms erg steil, maar ons italiaans raspaardje trekt het gewicht van 4000 Kg moeiteloos naar boven.

C360_2016-07-09-11-49-29-462_resized

C360_2016-07-09-11-51-31-108_resized

Onderweg ook nog even samen geluncht op een parkeerplaats met mooi uitzicht en ook nog maar even gekeken naar mijn buitenspiegel van de camper. Deze is op duistere wijze ontzet en bungelt los tegen de zijwand van de camper. Hij kan er niet vanaf vallen, maar hij wiebelt wel enorm. In Nederland laten we bij onze camper-garage alles maar even nakijken.

C360_2016-07-09-12-06-49-125_resized

Al slingerend door het landschap reden we door dorpjes en landschappen en valt het ons elke keer weer op dat die duitsers niet echt buiten leven leven en dat de dorpjes eruit zien alsof ze een bezoek verwachten van de Daltons, Billy The Kid en Calamity Jane. Uiteindelijk kwamen we terecht bij de camperplaats van Bad Durkheim. Een groot grasveld met ongeveer 40 campers, zonder voorzieningen. Restaurants in de buurt, dus dat komt helemaal goed.

We zijn nog even het dorp ingelopen, maar daar werden we niet vrolijk van. Lekker uit eten en daarna naar bed.

Tijdens het eten in het restaurant kwamen we in gesprek met een drietal oudere mensen. Was erg gezellig. De oudste dame van 92 was de buurvrouw, en bevriend met Bondskanselier Helmut Kohl. Haar man was industrieel en bezat de Firma Kaen. Was een erg lieve vrouw en Miriam had haar volledige aandacht. Erg lijfelijk en handtastelijk bij haar (wat meestal altijd bij mij gebeurt….), dus die hadden leuke gesprekken.

Was een mooie afsluiting van de vakantie en morgen rustig via snelweg naar huis om nog op tijd Max Verstappen nog te zien op TV. Ook wel weer leuk om thuis te komen. Zoals ik al eerder eens hier heb gezegd; weggaan is mooi, maar thuiskomen ook! De volgende reis is in september, dus de komende weken is het blog in ruste. Hopelijk reizen jullie dan weer met ons mee.

8 juli 2016: Alba (It) naar Bad Bellingen (D)

Ondanks dat we inmiddels al weer in Nederland aan het werk zijn en de vakantie er dus weer op zit, toch nog maar even ons blog cq dagboek bijwerken van de laatste 2 reisdagen terug naar huis.

We stonden afgelopen vrijdag toch maar redelijk vroeg op om ons klaar te maken voor de terugreis. We dubben nog hoe we terug gaan; over Frankrijk of Zwitserland en Duitsland. Als we door Zwitserland gaan, dan moeten we bij de douane aldaar in plaats van een vignet, een ander formulier kopen. Dit heeft te maken met het feit dat onze camper zwaarder is dan 3500 Kg. Dan worden we gezien als vrachtauto en dus een andere belasting die we moeten betalen. Maar aangezien die zwitsers doorgaan nou niet echt de grootste feestvierders en lachebekken zijn, had ik er eigenlijk niet zo’n zin in om via Zwitserland te gaan. Maar ja; het is de kortste, snelste en dus ook goedkoopste weg om te gaan en omdat het weer in Freiburg regio ook goed is, lijkt ons een paar dagen Duitsland ook nog wel even lekker. Daarom toch maar besloten om gewoon via Zwitserland te gaan reizen.

Eerst nog even alles opruimen rondom de camper, scooter er weer op vastmaken en luiken dicht en nog even betalen bij de camping. We hebben een erg warme nacht achter de rug en de verkoeling tijdens het rijden met open ramen is voor beiden een welkome remedie tegen de warmte. Eerst nog even tanken bij een nogal krap en druk tankstation. Ik liet mijn slang er weer eens lekker inhangen, maar alles wat er uit kwam; geen diesel! Bleek het weer zo’n vooraf betalen tankstation te zijn. Zo klantonvriendelijk vind ik dit! Ook de betaalterminal was alleen in het italiaans weergegeven. Nu kan ik mij redelijk redden in het italiaans, maar dit was even een brug te ver. De medewerkster (tenminste, dat denk  ik dat het was…) hielp mij uiteindelijk en zonder al teveel vertraging gingen we op pad.

De rit door Italie verliep zonder files dus na een paar uur kwamen we in Chiasso, de zwitserse grensovergang aan en moest ik dus het bewuste formulier voor onze camper gaan kopen. Na 3 loketten te hebben afgelopen was ik er al weer klaar mee. Niemand die mij kon helpen aan het 10-daagse tol formulier dat “Schwerverkehr-angabe” heet. Chagrijnig werd ik ervan en dus liep ik maar even lopend op de douanier aan om hem te vragen. Doorrijden en niet hier lopen was zijn snauwige reactie. Krijg de pest dan maar, dacht ik en reed met de camper door de italiaanse grens naar de zwitserse. De douanier aldaar zag meteen dat ik geen vignet had en gaf met een arrogante armbeweging aan dat ik aan de kant moest parkeren. Lekker; worden we helemaal gecontroleerd was mijn eerste gedachte. Maar niets van dat alles! De douanier was erg vriendelijk en had gezien dat ik mijn best had gedaan om het formulier te bemachtigen. Hij was erg behulpzaam en gaf zelfs nog tips om langer dan 10 dagen met dit formulier te doen en zei nog dat het eigenlijk een koopje was in relatie met het normale vignet, dat 40 euro kost. Mijn formulier kostte 30 euro en binnen 5 minuten was ik weer op weg. Goed te doen dus en nu weet ik hoe het zit, kan ik ook weer andere camperaars op het camperforum aangegeven wat te doen. Het blijkt namelijk dat veel camperaars met deze onzekerheid zitten. Zo zie je maar weer; elk nadeel heb zijn voordeel!

C360_2016-07-08-13-29-29-767_resized[4]

Onderweg verliep alles prima. Geen files, alleen maar even 10 minuutjes bij de Gotthard Tunnel en verder niets. Met een comfortabele kruissnelheid van 100 kilometer per uur, reden we langs de mooiste vergezichten en kwamen we midden in de middag in Duitsland aan en gingen we op zoek naar een leuke camping.

C360_2016-07-08-13-19-05-063_resized[2]

Miriam had haar best gedaan om via de Apps en Google een goed alternatief te zoeken en ook gevonden. Vanavond slapen we op Camping Lug im Land in Bad Bellingen. Een grote, fraaie camping met verharde camperplaatsen. Mooi sanitair, leuk thermisch zwembad en een gezellig restaurant. Nadat we eerst nog even voor de camper een dutje hadden gedaan en wat gedronken, lekker gedoucht en toen in avond heerlijk gegeten bij het restaurant. Ongelofelijk als je 2 weken in italiaanse sferen bent geweest qua culinaire pasta’s en pizza’s, we allebei meteen weer terug grijpen op de degelijke wiener schnitzel met salade en frietjes/gebakken aardappeltjes. De schnitzels waren zo groot dat je er menig studentenkamer ermee zou kunnen bekleden. Maar was erg lekker.

Na terugkomst bij camper hadden we binnen no time weer mensen op bezoek die een praatje wilden maken. Erg leuk allemaal, maar je hebt er niet altijd even veel zin in. Deze mensen waren zo nieuwsgierig naar onze camper, dat bij grote uitzondering en verbazing Miriam ze mee naar binnen nam om de camper te laten zien. Heel raar….De camper is normaliter een onneembare vesting met die pitbull die er normaal voor ligt, maar ze had een milde bui denk ik….

Na afzakkertje heerlijk geslapen omdat het toch weer wat koeler was dan in Italie. Heeeerlijk! Ook weer een romantische zonsondergang gezien, dus die stemming zat er ook weer goed in.

C360_2016-07-08-21-41-00-573

Morgen willen we binnendoor verder richting huis en niet over snelweg. We hebben nog een 2-tal dagen om nog 700 kilometer te reizen. Moet lukken!

7 juli 2016: Alba (Piemonte, Italy)

Vandaag staat de rit naar Alba op de planning. Daar hebben we afgesproken met zus Annette en zwager Kees om gezellig in de middag lekker door Alba te slenteren en ’s avonds uit eten te gaan in dit fraaie wijnstadje en natuurlijk Nutella territorium vanuit de hazelnoten die in die regio daar uitsluitend voor Nutella worden verbouwd. Rondom Alba barst het van de wijnboeren met de lekkerste wijnen. We spreken daarom af dat wij naar Luigi Drocco, een wijnboer die wij daar kennen door Annette en Kees, om daar samen wijn in te kopen. We hebben dat al eens samen eerder gedaan en dat is goed bevallen zal ik maar zeggen. En zeg nou zelf, als iemand je vraagt “ga je mee naar de boer om de koeien te zien melken”  of “ga je mee naar een wijnboer om daar wijn te proeven”. Dan is de keuze niet zo moeilijk voor ons. De wijnboer, wij gaan graag mee!

Maar wij waren in de ochtend al in Alba aangekomen op Camping Alba Village en konden daardoor eerst nog even rustig onze camper stallen en nog even een frisse duik in het zwembad aldaar maken. Vervolgens gingen we ons douchen en omkleden om met scooter naar Luigi Drocco te rijden. A&K komen vanuit hun huis in Prunetto met de auto naar Luigi.

Aan het zwembad gelegen, kwamen we nog in gesprek met een deens gezin en hebben we zonder er erg in te hebben, ruim 2 uur met ze zitten ouwehoeren over van alles en nog wat. Was erg gezellig!

Na het zwemmen de scooter van de camper afgeladen en nu als geoefende ervaren camperaars is dat een fluitje van een cent. Gesoigneerd gingen we op pad, maar na nog geen 2 kilometer waren Mir en ik al weer als verzopen katten vermomd met vreselijke Bob en Annie de Rooij helmen zeiknat en roken we bijna als voor de douche…..camembert die al een paar uur op een bord ligt in de zon. Tenminste….zo voelen we het. Mensen kinders wat is het vreselijk warm in Alba en mede ook door de hoge luchtvochtigheid. Daar moest op gedronken worden, dus wij als een speer met onze scooter door het verkeer naar de wijnboerderij van Luigi Drocco. Meestal als we daar vandaan komen, dan zijn we zo lam als een kanarie, want de beste man weet dat we gaan kopen en dus biedt ie al zijn wijnen aan om te proeven. Wat ook mooi is dat ie ook al weet dat wij de wijnen proeven en opdrinken en niet uitspugen in een foelelijke beker. Doodzonde vinden wij van die mooie wijnen!!

Maar goed; wij dus na allerlei hapjes en wijntjes met gezamenlijk voor 900 euro aan wijn naar huis. Mir en ik waren niet eens de grootste bestellers….!

Alle dozen in Kees zijn auto geladen, want ja…op de scooter gaat dat niet lukken; ook goed geregeld dus. Kees neemt ze mee naar Nederland en brengt ze bij ons thuis. Die heeft wel wat uit te leggen bij de douane, denk ik.

Na de wijnexpeditie wij op pad naar het centrum van Alba en op zoek naar een mooie parkeerplaats voor onze scooter. Viel niet mee, maar als je goed naar de verdrijfvlakken op de weg kijkt, zie je daar zelf wel ieniemienie scooterparkeerplekken in. Gewoon gedaan en het kan gewoon in Italie.

Kees is jarig vandaag en mag kiezen waar die vanavond wil gaan eten. Eerst samen een terrasje pakken en een paar biertjes drinken in die verstikkende warmte. Goed spoelen is het credo!

image

 

’s Avonds heerlijk gegeten in Ristaurante Piazza Duomo. Was erg gezellig samen met zus en zwager. Bijzonder om je zusje en man ergens anders in europa te zien en af te spreken aldaar en even quality tijd door te brengen. In het normale leven altijd druk en nu alle tijd om lekker te ouwehoeren.

image

Einde van de avond afscheid genomen en bij thuiskomst (wat klinkt dat heerlijk als je over thuis praat en je hebt het over je eigen camper). Het voelt ook echt als thuis; je eigen spulletjes op je eigen plek, we kunnen het niet uitleggen wat het is, maar wij vinden het super! Miriam zegt het als volgt: ken je het gevoel dat je ergens bent en moet poepen, maar je het uit wil stellen tot je thuis bent. Dat gevoel!!

Nog even samen een afzakkertje genomen en proberen te gaan slapen. Het was niet te doen met de warmte om in de camper lekker te kunnen slapen. Alles stond open, geen dekens, dakluiken, ramen, maar het was niet draaglijk te krijgen. De hitte zat gewoon in ons lijf en door de matras werd die warmte alleen nog maar erger. Mir is blijven proberen en ik ben uiteindelijk eerst nog maar een uurtje buiten blijven slapen op een stoel, voordat ik uiteindelijk om 1.30 uur naar mijn bedje ging. Het was niet onze beste nachtrust deze vakantie. Morgen gaan we echt beginnen met de terugreis en gaan we richting Freiburg. We zien wel hoe ver we komen.