21 en 22 September 2016: Freiburg im Breisgau (D)

Gisteravond besloten we om Ventimiglia de volgende dag te gaan verlaten. We hebben het gezien en ook hier slaat het weer morgen om. Vanmorgen alles als een speer ingepakt en gezorgd dat we erg vroeg klaar waren om te vertrekken. De eerste kilometers waren inspannend aangezien de door de kleine bergweggetjes naar de snelweg werden geleidt. Na een aantal weerskaarten te hebben bekeken, leek het ons leuk om een paar dagen te stoppen in Freiburg im Breisgau, net over de grens bij Basel richting huiswaarts.

Al een paar keer hadden we ons voorgenomen om er eens een bezoek te brengen, maar elke keer kwam het er niet van. Na een voorspoedige reis van 686 kilometer over de snelweg met onze Lambortinki, kwamen we einde van de middag omstreeks half zes aan bij de camping die we hadden opgezocht, Camping Am Moslepark, midden in centrum van Freiburg. Onderweg nog wel even een leuk gesprek gehad met een pompbediende langs de snelweg. Bij het zien van de naam Lambortinki, in het lettertype van Lamborghini, kwam hij direct naar mij toe met de vraag hoe het zat. Na mijn uitleg en het zien van mijn bankpas met mijn naam erop, kwam hij niet meer bij en sloeg hij op mijn schouder met een ultiem gevoel van maatschap. Hij begon meteen over dat hij dit thuis toch ook moest vertellen over die “loco Hollandaisy”!

Anyway, we waren dus aangekomen op onze camping in Freiburg, waar we ter woord werden gestaan door een zeer representatieve duitse dame, waarbij smetvrees en sauberheit op haar voorhoofd stond geschreven. Wel…zo is de camping ook! Tjonge wat een superplaats zijn we terecht gekomen. Erg schone plekken, kaarsrecht, 100% vlak, met alle wenselijke faciliteiten in topconditie beschikbaar gesteld. Het is voor nu een prima plek, maar om hier nou 2 weken te gaan staan, lijkt ons niets. Na het stallen van onze camper op de plek, op een druk kruispunt een aanlooproute naar sanitairgebouw, werd het tijd om de scooter van het rek af te rijden en even klaar te maken om de stad te gaan verkennen. We willen ergens een hapje eten in de stad en gaan na een erg leuk gesprek te hebben gehad met onze zwitserse buurman, dan ook op pad.

Mensen, wat is Freiburg een prachtige stad!

img_1214

img_1217Freiburg im Breisgau is een Stadtkreis in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg. De stad telt 220.286 inwoners.

De universiteitsstad Freiburg ligt aan de Dreisam vlak bij het Zwarte Woud en de Zwitserse en Franse grens. Het wordt wel beschouwd als de feitelijke hoofdstad van het Zwarte Woud. De stad kent een gunstig klimaat en ligt in een belangrijk wijngebied. Jullie begrijpen dat het laatste de ultieme hoofdreden was voor Miriam om deze stad te bezoeken!

Al rondrijdend besluiten we ergens te stoppen om even een avondmaal te nuttigen en gaan daarna weer terug naar de camper. Allebei zijn we moe van de reis van vandaag. Om bijna 700 kilometer met de camper te rijden, inclusief nog een paar files bij de grens bij Chiasso en later bij de Gotthard tunnel, maakt dat je wel kan slapen ’s nachts! Heerlijk geslapen en ook de temperatuur in de nacht is wat frisser, dus dat maakt het al makkelijker om diep onder de wol te kruipen. Heerlijk!

Vanmorgen maken we ons klaar om echt de hele dag op pad te gaan met scooter. Nadat we eerst in camper de afwas hebben gedaan, gaan  we richting de stad om lekker erdoor heen te lopen. Natuurlijk hoort de hoofd-winkelstraat er ook bij en lopen we nog langs de Munsterplatz om een markt te bezoeken. Het weer is heerlijk en met een 22 graden is het goed te doen in de stad. Overal vrolijke mensen en vooral ook heel vriendelijke mensen, overal waar je komt! De stad voelt heel aangenaam aan.

We pakken tussendoor natuurlijk nog wat terrasjes en zien de wereld aan ons voorbij komen. Het is een Universiteits-stad, dus het barst van de jonge lui. Nadat we de hele ochtend en begin van middag in de stad zijn blijven hangen, besluiten we om de stad uit te rijden en richting een kabelbaan te gaan, die over de stad, richting een grote top van een berg van ongeveer 1300 meter gaat.

img_1211

Deze kabelbaan heet Schau ins Land. Deze is gebouwd in 1929-1930 en brengt ons in 16 minuten vanaf de stad naar de top van de berg. We komen samen in een “bakkie” met een tweetal paragliders uit Freiburg. Erg aardige kerels en een gezellig praatje gemaakt. Later boven op de berg zien we ze nog luchtig over ons heen zeilen. Aangezien we in de stad nog niet gelucht hadden, zijn we op een mooi terras, hangend over een bergrichel maar begonnen aan een simpele lokale lunch: de Badische Bratwurst!

img_1212

Nadat we terug waren op de grondbasis, hebben we onze scooter weer gepakt en zijn we hoger op bergwegen nog langs een paar dorpen gereden om aan het einde van de middag nog even in de camper ons weer op te frissen om daarna weer terug in de stad te gaan om lekker wat te gaan eten. Ook hebben we bepaald dat we morgen weer verder gaan en dat we binnendoor eerst langs de Rijn en daarna door de Vogezen en Elzas weer langzaam richting het noorden gaan boenderen met de Lambortinki. Maar wat een gave stad was Freiburg voor ons! We kunnen het een ieder aanraden om er eens een stedentrip van te maken, want deze stad heeft veel te bieden, maar vooral in een prettige sfeer en prachtige omgeving!

img_1216

 

18 September 2016: Ventimiglia Alto en omgeving

Vanmorgen na het opstaan stond in het teken van allerlei hand- en spandiensten in en rondom de camper. Wel eerst even heerlijk koffie en ontbijtje in het zonnetje genomen en plannen gemaakt voor de dag. Vandaag willen we met de scooter naar Ventimiglia rijden en daar eens goed door de straatjes lopen. Het is zondag en vele families zijn met elkaar op pad. Een gezellige levendigheid rondom ons en het belooft ook een mooie zonnige dag te worden.

Nadat we ons lekker gedoucht hadden en de spullen gepakt voor de scooter, zijn we op pad gegaan en eerst een beetje rondgereden om te kijken wat er allemaal te doen en te zien is. We besluiten om eerst maar eens richting de franse grens te rijden, richting Menton. We komen langs een afslag Ventimiglia Alto, het oude gedeelte van dit stadje, gelegen op een heuvel, direct langs de kust. Mooie vergezichten over de Ligurische Zee, de zon schijnend en mooie dorpjes en haventjes als achtergrond maken het plaatje compleet. We parkeren onze scooter tussen allerlei ander scooters en slenteren door de poort naar binnen in het oude stadsdeel.

c360_2016-09-18-12-24-51-348

De stad ligt zeer dicht bij de grens met Frankrijk aan de monding van de rivier de Roia. De naam van de stad is ontleend aan de afstand tot de toenmalige grens met Frankrijk: 20 mijl (20.000 passen, waarbij dubbele passen worden bedoeld).

De stad dateert uit de Romeinse tijd of eerder. In de stad zijn resten gevonden van Romeinse thermen en een theater. In het thermale complex zijn enkele goed bewaarde mozaïeken te bezichtigen. Ventimiglia trekt veel toeristen. Wekelijks wordt er op vrijdag een belangrijke markt gehouden aan zee. We lopen door de smalle straatjes en verbazen ons over het feit dat er echt mensen wonen in dit gedeelte. Kleine kruip door, sluip door straatjes, ienieminie huisjes en kleine pleintjes kenmerken dit oude stadsdeel, waar in het seizoen vele toeristen doorheen slenteren. Wij zijn er nu alleen met wat lokale mensen die een baby ten doop aanbieden. Veel kabaal en chaos bij het maken van de familiefoto met de kleine prins, maar tja.. dit is italie! We lopen nog wat rond en Mir maakt weer prachtige foto’s van de omgeving.

c360_2016-09-18-12-34-52-680c360_2016-09-18-12-45-55-506c360_2016-09-18-12-51-25-611

Na een tijdje zoeken we onze scooter weer op en gaan verder. We rijden nog helemaal langs de kustweg naar Vallecrossia, richting San Remo. Zover komen we niet uiteindelijk, maar we krijgen wel een mooie indruk van alle kleine dorpjes langs de kust. We hebben heerlijk aan zee geluncht in een strandrestaurant, gevuld met alleen maar italianen. Gezellig en levendig zal ik maar zeggen..

Na de lunch hebben we nog stukje over de boulevard gelopen en zagen we een aziatische vrouw met haar vriend en schoonmoeder proberen een selfie te maken met de zee op de achtergrond. Meestal als ik dat zie, dan bieden we aan om die foto te maken voor ze, zodat ze er fatsoenlijk opstaan en dus ook nu weer. Ze waren er blij mee en we raakten aan de praat. Het waren Aussies die een paar maanden een trip door Europa maakten. Erg leuk gesprek en toen we wegreden met scooter werden we door hun gefilmd als herinnering. Wie zou er niet een stukje film met ons erop willen?? Logisch..

c360_2016-09-18-14-20-20-718

Tijdens het rondrijden, sloeg het weer om en begon het te regenen. Zonder een jas bij ons te hebben en de temperatuur die onderuit ging,  besloten we terug te gaan naar de camping.  Bij het binnenrijden van de camping, komen we langs een stacaravan en horen we: Heeey you!! Come have a drink with us!! Nou is dan natuurlijk niet tegen dovenmansoren gezegd, maar om nu opeens van je scooter afgetrokken te worden voor een drankje, dat is nou ook weer wat! Blijken het de Aussies te zijn! Ze logeren 2 nachten op onze camping in de stacaravan en vinden het leuk om een drankje te doen met elkaar. Hebben we dus gedaan en het is een gezellige middag geworden. Miriam was helemaal in haar nopjes, want dit echtpaar bleek een goudmijn te bezitten in Cairns en zoals Mir altijd kijkt naar National Geographic Yukon Gold Diggers, zo leven zij op hun stuk land waar ze dus naar goud graven. Geweldig om die verhalen te horen!

Nadat we de borrel hadden afgesloten, zijn we naar de camper gegaan en hebben even een verlaat siesta gehouden. De regen komt met bakken uit de lucht vallen en het waait behoorlijk. Binnen zitten is het enige wat voor de hand ligt. Om een uur of half 8 hebben we ons weer opgefrist om ergens te gaan eten. We gaan weer met de scooter op pad en rijden richting Dolceacqua. De weg is langer dan we verwachtten en na ruim 10 kilometer te rijden in de middle of nowhere komen we aan in een prachtig dorpje met een mooie boogbrug en een middeleeuws kasteel op de achtergrond.

c360_2016-09-18-19-55-52-124

Het is erg afgekoeld en aangezien ik ben vergeten om lange broeken mee te nemen, hangen de ijspegels tussen mijn knieen van de kou! Godzijdank wel een fleecevest meegenomen! Na de week in de ardennen, zijn we nogal chaotisch onze kleren snel gaan wassen en tegelijkertijd de camper in gaan pakken. We zijn zoveel zaken vergeten mee te nemen. Stom!

In ieder geval hebben we onze avond in gepaste sfeer doorgebracht en bleek het restaurant La Rampa niet zijn naam eer aan te doen. Het was heerlijk allemaal! Mooie traditionele gerechten gegeten en ook hier was het weer een kippenhok van jewelste met al die druktemakers. Ik dacht dat wij er wat van konden…

Op de terugweg hadden we het heeeeel koud, dus na terugkomst in camper nog even een Sambucca genomen om warm te worden en daarna lekker onder wol samen. Morgen blijven we bij camper en gaan lekker aan het strand liggen de hele dag. Beetje lezen, pootje baden, schelpjes zoeken (Mir dan he!) en misschien zwemmen in de zee. Het lijkt morgen een zonnige dag te worden, dus laten we het hopen!

c360_2016-09-18-14-34-57-696

17 September 2016: Montecatini Terme – Vallecrosia

Deze week dus geen Toscane, blijkt na de weersverwachtingen. De afgelopen nacht heeft het niet geregend, maar gestort met hele emmers tegelijk!! Schotland in Wanlockhead was erg, maar dit sloeg alles!! Wat een water kan er naar beneden komen! We kijken enigzins beteuterd en de stemming wordt er ook niet beter op als we op weeronline.nl zien dat het de komende 3 a 4 dagen noodweer zal blijven. We besluiten om onze boel op te pakken en weer onderweg te gaan. De tafels, stoelen, voetenbankjes, scooter; alles is kletsnat en ziet er door de modder er als varkens uit. Smerig moeten we alles maar inladen en ergens anders laten drogen. Maar waar??

Alle windrichtingen om ons heen is het slecht weer. Gekeken bij Garda Meer, Lago Maggiore, Lago Caldenazzo, Como Meer, Bodensee, Cote ‘d Azur en Ligurische Riviera. Deze laatste 2 bestemmingen zien er het beste uit en we besluiten om richting Ventemiglia te gaan. Na onze werkzaamheden in en rondom de camper, moeten we nog van onze plaats afkomen. Aangezien het nogal krap is en we op terrassen staan, bekijk ik of we de camper kunnen draaien op de plek om zodoende vooruit de plek af te kunnen rijden in plaats van achteruit. Gemeten dat het zou moeten kunnen, maar na een paar keer insteken en draaien, sta ik vast tussen een greppel en een hek met afgrondje erachter. Ook nu realiseer ik mij dat door de modder en vele regen, het draagvlak van het terras misschien niet sterk genoeg meer is om het gewicht van ruim 4000 kilo van camper te dragen. Wegwezen hier, dan maar achteruit. Zo gezegd zo gedaan; met aan beide kanten maar 20 centimeter ruimte rij ik op de spiegels achteruit en tegen een helling op. Ook dan moet ik nog 50 meter achteruit rijden om bij zijweg te komen om water te laden en vuil water te storten. Het gaat allemaal goed en met aangespannen bilspieren is de missie weer geslaagd. Was wel een mooie plek…die ene dag! Jammer om hier weg te gaan, maar we besluiten om volgend jaar weer een poging te doen.

c360_2016-09-17-13-32-24-881

De reis naar Ventimiglia bedraagt zo’n 325 kilometer over de snelweg. De reis verloopt voorspoedig en inderdaad het blijft slecht weer overal. Hoe meer we richting de zee rijden hoe beter het weer eruit ziet. Dat belooft in ieder geval een juiste keuze te zijn, voorlopig. Aangekomen in Ventimiglia, moeten we nog even een camping zoeken. We hadden via de ANWB-app een mooie camping gezien, een stukje landinwaarts, in Isolabona. Camping Delle Rose. De camping heeft een nederlandstalige receptioniste en met haar hadden wij een dag daarvoor al contact gehad of er een plek beschikbaar was. Dit was het geval, dus wij met goede moed erop af. Mooie rit landinwaarts waarbij we prachtige dorpjes passeerden tussen Ventimiglia en Isolabona. Aangekomen werd ons aangeraden om niet met onze kolos de camping op te rijden, maar buiten te parkeren. We waren wat vroeger dan was gepland, dus de nederlandse dame was nog niet aanwezig. Lekkere cappucino gedronken aan het mooie zwembad en we zagen het helemaal zitten hier. Met de scooter konden we hier mooie ritten maken en alle kanten uit. Tijdens het gesprek met de receptioniste liepen we over het terrein en konden we een plek uitzoeken die ons beviel. Dat viel nog niet mee; donkere plekken en bijna geen zon mogelijk, behalve rondom het zwembad en het restaurant. Ook kregen we weer gezeik over de ASCI kaart en lidmaatschap om zodoende korting te kunnen krijgen. Wij konden aantonen dat we lid waren, maar niet het fysieke papieren, nietszeggende kaartje bij ons hadden. Wel via pasNL-app het lidmaatschap konden aantonen, maar dit vond de dame niet genoeg. Toen ze ook nog zei dat we voor onze scooter achterop ook nog extra moesten betalen, was het bij ons “klaar ermee”. Wat betalen de mensen met fietsen achterop dan, was onze vraag? Niets. Waarom dan wel een scooter? Heeft ook 2 wielen en kun je ook mee rijden? Niets mee te maken, we moesten per dag extra betalen en ook geen korting. De camping bijna leeg, geen gasten, een bourgondisch stel die aangeeft blij te zijn met zwembad en restaurant op de camping om zodoende een paar dagen te vegeteren? Wat dom, wat dom om zo principieel te zijn als campingbaas. Dan wij ook maar principieel. Je hebt nu dus helemaal niets, want we gaan verder kijken en blijven niet hier. Toedeloe!!

Maar ja; principes hebben hun tol…waar nu dan heen? We waren een paar keer door Ventimiglia gereden en dat is een leuke levendige stad. We wisten niet dat het zo groot was en zoveel te doen.

c360_2016-09-17-13-16-08-381

Er is in dit stadje ook nog een camping, dus we besluiten daar maar eens heen te gaan. bij aankomst ziet het er gezellig uit en we besluiten om hier dan maar een paar nachten te verblijven. We waren jammer genoeg niet zo slim geweest om vooraf te plekken te bekijken, maar we wisten dat het een stadscamping was, dus ietwat lawaaiig mogelijk. We moesten vooraf betalen en gingen vervolgens met onze camper naar de geboekte plek. Erg blij worden we er niet van; We staan op een centrale parkeerplaats op grof grind en in een cirkel staan allemaal seizoensplaatsen om ons heen. Aapjes kijken dus voor hun. We stallen alles uit en gaan zitten met een drankje en hapje. Dan kijken we eens goed om ons heen en barsten in lachen uit. We staan midden in een verkeersader cq fly-over met heel druk verkeer en heel veel lawaai. Hoe is het mogelijk om hier te slapen. Het is verschikkelijk, wat een shit-plek. We besluiten om ons geld terug te vragen en met gierende banden de plek des onheils te verlaten. Eerlijk gezegd ben ik daarin niet zo’n held en voel mij dan opgelaten. Hadden we ons huiswerk maar goed moeten doen. Miriam daarentegen is er klaar mee en zegt dat ze het gaat proberen bij de receptie. Na een tijdje komt ze terug met de mededeling dat we NU moeten weggaan en dat we niet het volle bedrag van € 52,00 terugkrijgen, maar € 45,00. We vinden dit een beetje zielig om na 20 minuten aanwezig te zijn geweest om dit te vragen, maar het is het ons wel waard. Wij hebben nog nooit zo snel alles ingepakt en als de wind verdwenen. Echt, het was binnen 10 minuten! Komen we aan bij de receptie om ons geld te incasseren, werd ons verteld dat het te lang had geduurd en dat ze maar € 40,00 konden teruggeven. Hoe zielig kun je zijn? Wat een maffia-praktijken zijn dit? Nadat we nog even wat vriendelijke woorden uitgewisseld hebben, zijn we maar weer op zoek gegaan naar een andere camping, net buiten Ventimiglia.

Camping Bor La Mar was de gelukkige. hahahaha, daar zijn we ook niet gebleven, maar daar bleek de camping-baas erg vriendelijk en behulpzaam om een geschikte camping te zoeken voor ons. Hij snapte dat wij met onze camper niet terecht konden op zijn camping en maakte nog een grap dat zijn advies wel € 40,00 waard was, aangezien Mir onze escapades vertelde op de vorige camping. Mooie kerel!!

Uiteindelijk kwamen we aan op onze uiteindelijke bestemming, camping Vallecrosia in Vallecrosia. Een 2-sterren camping, maar met een erg vriendelijke uitstraling van de camping en erg schoon sanitair. Het sfeertje staat ons erg aan en we besluiten om hier ons kamp op te slaan voor de komende dagen. Toen we klaar waren met het installeren, samen met een biertje op het strand naar de zee gekeken en vervolgens nog in een strandtent nog een paar drankjes genuttigd. Het bleek een erg gezellige middag te worden met elkaar. Uren zitten praten op het terrasje aan zee, over de serieuze zaken waarmee we te maken hebben en gemijmerd hoe de komende jaren eruit gaan zien met alles wat we doen, gaan doen en nog willen doen. Strategische sessie LIP-GLOSS, na een themadag “hoe knullig campingbazen kunnen zijn”.

Toen de dag ten einde kwam, samen in de camper nog heerlijke maaltijd genuttigd en op tijd naar bed. Morgen gaan we op scooter de omgeving onveilig maken, maar mijn gevoel zegt dat we weer een hoop winkels gaan bezoeken. Ventimiglia blijkt een mooie winkelstad te zijn…..heb er nu al zin in!!

15 September 2016: Iseo – Montecatini Terme

Reisdag! Deze donderdag wordt heel slecht weer verwacht en aangezien dat we het Iseo Meer nu wel hebben gezien, besluiten we om door te rijden naar Toscane, om daar nog een paar dagen te verblijven. Onze timing deze morgen was als een zwitsers uurwerk; nadat we alle opruim- en inpakwerkzaamheden hadden gedaan, braken de eerste druppels door vanuit de wolken. Even afscheid genomen van Jos en Judith, een Haags sportief klimgeiten-duo. Ze fietsen vooral in de bergen en hebben een stamina om “U” tegen te zeggen. Erg leuk stel waar we de afgelopen dagen een paar leuke gesprekken mee hebben gevoerd.

Onderweg hadden we besloten dat we naar Camping Belsita in Montecatini Terme zouden gaan. Deze camping zag er op de ANWB camping App erg goed uit en ook strategisch op een mooie locatie tussen Lucca en Florence. Deze beide steden kunnen we dan bezoeken met de scooter en zodoende zo gezegd, zo gedaan! Florence was ikzelf al een keer geweest in verband met mijn werk, maar Mirreke nog nooit. Altijd pestte ik haar ermee dat het zo’n fantastische stad was om te zien; onvergetelijk. En als ze de afgelopen jaren dan eens voorstelde om erheen te gaan, zei ik steevast: nee, vind ik zonde, want daar ben ik al geweest. Woest werd ze dan…terwijl ze zelf altijd dit antwoord geeft als ik ergens voor een tweede keer heen wil. “Er is nog zoveel te zien, zonde om 2x te gaan”. Koekje van eigen deeg dus….

Maar goed; we gaan in deze dagen ook een poging doen om Florence te gaan zien samen. Leuk.

Onderweg vanuit Iseo naar Toscane reden we over een prachtige route. Vanuit Parma volgen we de A15. Een snelweg die dwars door de bergen slingert, met prachtige uitzichten op bergdorpjes, tegen bergwanden aan geplakt. Mir riep op een bepaald moment dat het wel leek op een modeltreinbaan-decor. Het weer werkt alleen niet echt mee, of beter gezegd; totaal niet mee! Het komt met bakken uit de lucht vallen en er is nagenoeg geen zicht op de weg. Onze Lambortinki houdt zicht echter kranig en het italiaanse dieseltje pruttelt lekker mee in het verkeer. Muziekje van Bee Gees meegalmen met elkaar en we hebben gewoon weer een gezellige reis! We vinden het echt geweldig om met onze camper op pad te zijn. Waar je ook naartoe gaat, je bent altijd thuis!

img_1183

Voordat we bij onze bestemming aankomen, moeten we nog wel even de koelkast vullen met boodschappen en zodoende stoppen we bij de eerste de beste supermarkt die we tegen komen in het dorp. Ook dit vinden we altijd een feestje om te doen. Verlekkerend naar alle verse producten kijken en mij vindt je dan ook altijd als eerste bij de vis- en vleesafdeling. Broodbeleg uitzoeken en zien hoe mooi alles is uitgestald. Mensen zullen bij mij wel denken waarom ik steeds met tissue mijn mond afveeg….het kwijl loopt mij uit de mondhoeken, lijk wel zo’n Deense Dog….!

Maar we hebben alles wat we nodig hebben en zijn tevens klaar voor de dag van morgen die ook in het teken staat van heul veul regen en onweer. Thuis blijven en lekker lezen, filmpje kijken en lekker eten en drinken staat op de agenda.

Maar dat is morgen! Nu eerst nog onze camping vinden en nadat we weer tegen een berg op rijden, vinden we al snel de Camping Belsita. Alleen hier hanteren ze nog de Siesta, dus we moeten nog een uurtje wachten voordat we ons kunnen inchecken. Daarom stallen we de camper maar ergens op het parkeerterrein en verkennen we de camping om een mooie plek te zoeken. Het is een terassencamping, met fraaie uitzichten en 2 zwembaden. Mir en ik lopen over de hele camping en zien dat het best nog wel vol is overal. Vooral grijze pensionada’s om ons heen en iedereen kijkt naar ons met de nonverbale uitdrukking: Niet naast ons!! We willen privacy!

Uiteindelijk vinden we een prachtige plek in een uithoek van de camping, waar je niet vanzelfsprekend naartoe rijdt als je over de camping gaat. Het is een zijstraatje die er nogal donker uitziet en er staat niemand. Die plek gaat het worden! Wij terug naar de receptie, die inmiddels open is en schrijven ons in. De plek is voor ons en na wat formaliteiten komt vanuit de receptie de vraag: zijn jullie lid van de ASCI? En hebben jullie je pas bij je? We antwoorden bevestigend, maar hebben niet de pas bij ons. Deze zit nog in het ASCI Campingboek 2016, waarin ie standaard is opgenomen als je hem in januari krijgt toegezonden. Deze boeken gebruiken wij nooit, want wij gebruiken de digitale App van de ASCI Campings. De lieve dame weigert in eerste instantie de korting (normaal € 33,00 en met korting € 18,00 per dag) toe te passen, maar nadat wij wel kunnen aantonen dat we lid zijn van ANWB, NKC, ASCI ID Card, NKE, Camper & Caravan Club UK en nog een paar andere camping zooi, vond de dame wel dat we voldoende hadden aangetoond dat we de ASCI kaart zouden moeten hebben. Vooral omdat dit lidmaatschap gekoppeld is aan de NKC (Nederlandse Kampeerauto Club). We vinden het allebei zo’n onzin al die lidmaatschapskaarten, maar het bespaart je wel gewoon geld. Maak het gewoon voor iedereen wat goedkoper, dan ben je van al die milieuverslindende plastic kaartjes af en een 30cm dikke portemonnee!

img_1178

Nadat we onze prachtige plek hebben ingericht zijn we er helemaal klaar voor de komende dagen. Scooter eraf en eerst nog even een verlate lunch voor de camper. Heerlijk vers brood, hammetjes, kaasjes, olijven en natuurlijk glaasje witte wijn erbij. De hele middag lekker chillen en we besluiten om in de avond uit eten te gaan naar Montecatini Terme en Montecatini Alto, het bergdorp dat tegenover onze camping ligt.

img_1174

De stad Montecatini Terme is gelegen in de provincie Pistoia. De plaats ligt in het dal van het riviertje de Nievole. Montecatini Terme is een van de belangrijkste thermaalbadplaatsen van Europa. Het water van de bronnen zou vooral een heilzame werking hebben op de lever en het spijsverteringsstelsel. Dat komt in ons geval erg goed uit, gezien onze bourgondische levensstijl!

Het Parco delle Terme verdeelt de stad in een modern en een ouder deel. Van de negen kuurinrichtingen is Tettuccio het bekendst. Dit weelderige gebouw is het symbool geworden van Montecatini Terme. De Terme Leopoldine uit 1926 hebben het uiterlijk van een antieke tempel. In de jaren twintig van de vorige eeuw was de stad op haar hoogtepunt. Montecatini had op sommige dagen zelfs 60.000 bezoekers. Daarna ging het letterlijk bergafwaarts. Na een moeilijke tijd lijkt de badplaats aan het begin van de eenentwintigste eeuw langzaam weer uit een dal te kruipen.

Vanuit Montecatini Terme loopt een kabelbaan naar het hoger gelegen Montecatini Alto. Dat is het oudste deel van de stad. Het is ontstaan rondom een gelijknamig kasteel.

Uiteindelijk belanden we hier dus voor een super gezellige avondmaaltijd. Op een mooi pleintje met restaurants en sfeervolle verlichting eten we een paar typisch toscaanse gerechten. Met scootertje einde van avond terug naar camper en daar nog een lekkere afzakker genomen. Heerlijk slapen en morgen waarschijnlijk een volle regendag, dus blog schrijven, lezen en filmpje kijken in de camper. Zaterdag willen we naar Florence, dus dan melden we ons weer…

 

13 September 2016: Iseo en Sarnice (IT)

We beginnen weer in onze normale doen te komen. We slapen erg goed in de camper en ook nemen we weer meer op van de omgeving en de schoonheid van de camping en zijn mensen. We waren erg moe van de afgelopen week en de reis. We nemen ons altijd voor om rustig aan te doen onderweg en geen langere afstanden dan ongeveer 300-400 km per dag af te leggen met de camper. Dit is dus weer niet gelukt. De eerste dag na aankomst hebben we niets gedaan en alleen maar gezwommen en gerelaxt voor de camper.

Maar vandaag hebben we weer energie en zin om er met de scooter erop uit te trekken. We hebben voor de vakantie nog een GPS voor op de fiets/scooter gekocht om makkelijk onze weg te vinden in het italia van deze vakantie. Het werkt super goed en nadat we heerlijk rustig ontbeten hadden voor onze camper, spullen opruimen, douchen en op pad. We wilden het eerst naar Sarnice aan het Iseo meer. We hoorden dat dit een erg mooi dorpje was. Lekker samen rondslenteren door de straatjes, winkeltjes bekijken, cappucino drinken, mensen zien flaneren.

De rit ernaar toe was niet bijzonder, eerlijk gezegd. Sowieso vinden we de doorgaande wegen niet echt om over naar huis te schrijven. Het is rommelig, niet sfeervol en totaal niet druk op de weg. Voor italiaanse begrippen zeker! Uiteindelijk kwamen we aan in Sarnice en parkeerden we de scooter voor een restaurant op de speciale plekken daarvoor. Het haventje en boulevard van Sarnice beloven veel, maar nadat we er doorheen hadden gelopen hadden we het snel gezien. Terrasjes waren dicht, weinig mensen door de straat, winkels veel leeg en ook menig al dicht. Het toeristische seizoen zit er hier al op klaarblijkelijk. We hebben nog wel een paar fotos geschoten van een prachtige kerk en de haven en zijn toen weer op pad gegaan richting Iseo, om daar het stadje eens goed te bekijken.

Onderweg vonden we een andere weg naar Iseo en kwamen daar al snel aan. Centro aangehouden en daar bleek een markt te zijn. Nou…Miriam helemaal in haar nopjes natuurlijk. Aangezien ik veel kleding was vergeten mee te nemen in de camper, na de week in de Ardennen, moest ik nog een broekriem scoren (die moet namelijk flink aangehaald worden..) en eventueel nog wat shirts. Kansloos die shirts…de gemiddelde italiaan heeft mijn geboortegeweicht en qua omvang is hun middel mijn dijbeen….wel een broekriem gescoord bij een afrikaan die ons probeerde af te zetten. Prijskaartjes weghalen en de prijs verdubbelen. Aangezien ik hem al 10 euro had gegeven, vroeg ik mijn 10 euro terug en kon ie zijn broekriem lekker houden….ik kreeg hem toch voor die 10 euro, maar niet zonder dat ie tegen mij zei: kapitalist!! Wij lachen natuurlijk, samen met hem! Mooie vent!

Iseo vonden wij veel leuker dan Sarnice en bleven daarom nog een tijdje heerlijk door dit stadje lopen. Nog even terrasje gepakt en later nog even heerlijk geluncht op een pleintje. Was gezellig.

Maar toen kwam uit totale onverwachte hoek vanuit mijn zilveren bruid opeens een rare vraag (voor haar dan….): Is het net verstandig om toch een andere scooter te kopen. Een motorscooter van ongeveer 200CC?? Ik kreeg accuut een epileptische aanval, zweetuitbraak, droge mond (spoelen!!!!) en spanning op het kanaal…Mir die een verzoek doet voor een ander voertuig???? Ik denk; ik hap niet te snel en stel eerst eens een relevante vraag: Waarom wil je dat? (terwijl ik al meteen aan een Yamaha T-Max of Suzuki Burgman dacht..;-) )

Nou, zegt ze, we hebben daardoor een langere actieradius, meer vermogen om in verkeer mee te komen en meer vermogen om tegen de bergen op te komen. We moeten toch in het buitenland helmen op en dan kunnen we net zo goed ook met motorscooter gaan rijden.

Ik, schijnheiligheid ten top, zeg: maar we komen toch overal en kunnen overal tussendoor. Gaat prima zo. Laten we afspreken dat wanneer de scooter straks niet tegen de berg op komt en we moeten afstappen, dan ruilen we de scooter in, anders niet. Mooie deal, want ik wist hoe steil de terugrit zou worden naar de camping. Met mij er alleen op geen probleem, maar samen met Mir wordt het wel een probleem weten we.

Wel…..de scooter bracht ons zonder problemen terug naar de camping, zonder te moeten stoppen. Oke, we vielen wel een paar keer bijna stil, maar sportief zoals ik ben, bleef ik wel mijn best doen om hem rijdend te houden. Voorlopig toch geen andere scooter dus…

Teruggekomen op de camping hebben we daar nog lekker gezwommen en aan het einde van de middag een borrel gedronken op het uitzichtpunt over het meer vanaf onze berg. Lekker maaltje gekookt op de buiten-bbq en plannen gemaakt wat we de komende dagen gaan doen. We blijven nog een dag op deze camping vegeteren en trekken dan door naar Toscane.

Het humeur ging einde van de middag nog wel even naar beneden door alle perikelen rondom mijn gestrande motor in Belgie, die daar moest achterblijven. Verzekeraars zijn legale maffia. Wat voel je je onmachtig tegen deze reuzen. Walgelijk!!

Ik moet na mijn vakantie mijn motor weer zelf ophalen in Belgie, terwijl de afspraak was dat dit alleen maar het geval zou zijn als de motor binnen 48 uur cq 2 werkdagen gerepareerd kan worden. Uiteindelijk is de motor pas gisteren gerepareerd, terwijl ik afgelopen donderdag de melding van storing had gedaan vanaf mijn vakantie-adres in Belgie. Aangegeven dat het meer als 96 uur is in plaats van 48 uur en dat ik motor naar Nederland wil gerepatrieerd hebben. Nee, dus. Ze komen met allerlei klote-smoezen en verdraaien de waarheid om maar niet te hoeven betalen. Boeven en geen respect voor dit gajes! Zo….dat is eruit!

Nu maar weer verder met mijn vakantie….tot later!!!

11 September 2016: Mesnil-Saint Blaise (B) naar Lago ‘d Iseo (It)

De afgelopen week van 2 t/m 9 september stond in het teken van ons 25-jarig huwelijksfeest. We hadden in de Franse Ardennen bij Mesnil – Saint Blaise, nog net in Belgie, een prachtig groot huis afgehuurd om met familie en vrienden een week samen te vertoeven op onze kosten. Met een paar auto’s, motoren en een karrevracht aan drank, eten en versieringen hebben we ons prima vermaakt met elkaar. Wat een rijkdom om met deze mensen die wij liefhebben dit te mogen doen. We genieten nu nog na van alle lachsalvo’s, de humor, de uitstapjes met elkaar naar Dinant, Bastogne, Anseremme, Bouillon (8x…de motorrijders weten waarom) en Givet. Afgelopen vrijdag zijn we met zijn allen weer richting huis gegaan om daar de motor en auto te stallen en vervolgens eerst weer de camper te pakken voor onze 2 weken vakantie samen.

img_1110

Nadat we dat gedaan hadden eerst nog even langs mijn vader, die vandaag 84 jaar is geworden. Aangezien zowel mijn broer als mijn zus en zwager naar andere oorden in Europa zijn uitgevlogen, waren alleen mijn andere broer en ik met Miriam bij zijn verjaardag. Samen even gegeven om vervolgens omstreeks half acht ’s avonds de camper te pakken en alvast een stukje te gaan rijden richting Duitsland. Thuis kunnen we niet slapen aangezien onze badkamer verbouwd wordt, dus stoppen we na 1,5 uur rijden in Emmerich op de camperplaats aldaar. Nog net een plekje vrij om goed te kunnen staan. Daar nog even een afzakkertje genomen voordat we in ons bed stapten. Hondsmoe na een reis van 360 kilometer op de motor, camper pakken, verjaardagje bezoeken en vervolgens weer 1,5 uur rijden. We lagen in bed en we konden elkaar niet meer welterusten wensen…bij welte hoorde ik al het neusventiel van Mir ronken….(die van mij hoor ik natuurlijk nooit..)

De volgende morgen zonder ontbijt, maar wel met kop koffie achter het stuur zo snel mogelijk richting Italia. Onderweg een paar uur file gehad zo druk is het overal op zaterdag. Ongelofelijk! Onze eerste stop voor de nacht was bij dezelfde camping als in juli in Bad Bellingen: Lug ins Land. Deze camping ligt ongeveer 15 km voor Basel en is een prima overnachtingsplaats voor 1 nacht. Heerlijk restaurant bij camping, waar we heerlijk in de avond buiten hebben gezeten met prachtig uitzicht en romantische zonsondergang. We hadden verwacht dat medio september overal makkelijk een plaatsje is te vinden op de campings, maar het is overal erg druk. De camping zat tjokvol en we kregen de laatste plaats die nog voorhanden was. Prima plekje overigens. Na een gezellige avond met elkaar viel de vermoeidheid ineens in en prompt lagen we om half 10 in ons mandje….en om 21.32 lagen we in coma.

De volgende ochtend besloten we om meteen weg te gaan en onderweg te ontbijten. Eerst langs de grens bij Basel (wederom autoritair gezeik gehad over ons vignet door Zoll-beambte; ik moest zelf datum invullen op formulier wanneer ik Zwiterland doorkruis en dat wist ik niet. Dat toontje van die Bromsnor….zou zo graag terug willen blaffen!), dan mooi onderweg om redelijk vroeg de Gotthard-tunnel te kunnen passeren. Eerst even de tanks nog lossen en laden, toilet legen en vervolgens met gierende banden het dorp uit en de snelweg op. Het verliep allemaal voorspoedig en onderweg geen files meer. Omstreeks 16.00 uur kwamen we aan bij het Iseo meer en konden we eerst nog even voor de komende dagen onze boodschappen doen om zodoende de eerste dagen niet meer van de camping te hoeven komen. Beetje energie bijtanken en lekker lezen en zonnen samen. Ook zwembadje op nog geen 25 meter afstand, dus ook even poedelen behoort tot de opties. Ook mijn buitendouche en BBQ aansluiting aan buitenzijde van de camper functioneren prima. Heb ik toch maar zelf even operationeel gemaakt als doe-het-liever-niet-zelfer! De Agricultura Camping La Tesa bij het Iseo meer is prachtig gelegen op de heuvel met uitkijk op het meer. Idyllische achtergronden bij de zonsondergang op de heuvels en wij lekker op terras bij restaurant om ervan te genieten.

img_1141

Het restaurant was erg goed en na een heerlijke traditionele italiaanse maaltijd met erg lekkere wijn, zijn we nu weer terug in de camper. We zijn moe, erg moe van de eerste fantastische week met familie en vrienden, maar kijken zo tevreden en gelukkig terug op deze dagen. We zien wel wat we de komende dagen in en rondom het Iseo meer gaan doen, maar het ziet er allemaal erg goed uit!

img_1142

We hebben onze scooter bij ons en zullen daarop weer als een tweetal hommels door het verkeer laveren om alle mooie dorpjes en steden te bezoeken hier. Het weer ziet er tot donderdag prima uit met 29-30 graden! Bring it on!!

img_1138

14 Augustus 2016: Lith, Oijen, Maasbommel, dijkje naar Dreumel

Wat n heerlijke omgeving is het Land van Maas en Waal om te vertoeven. Eerlijk; we kunnen het een ieder aanraden die met fiets of scooter door het prachtige land wil fietsen en rijden. Het Land van Maas en Waal is een aanrader! Al 28 jaar kom ik in die regio alleen voor verjaardagen, bruiloften en begrafenissen bij mijn schoonfamilie, maar altijd via de snelweg heen en terug. Niets spannends aan! Maar nu met onze scooter crossen we door de hele regio en kijken we onze ogen uit.

Vanmorgen eerst in alle rust ontwaken na een gezellige avond bij een nichtje van Mir. Ontbijtje klaar maken en even wat huishoudelijke klusjes doen in en rondom de camper, voordat we in onze luie stoelen lekker aan het lezen gaan. De zon schijnt volop en zonder al teveel woorden aan elkaar te spenderen, hebben wij het prima naar onze zin. Het hele weekend staat in het teken van memories van vroeger en terugzien van familieleden, gepland en ongepland en vandaag zou het weer gebeuren, maar daarover zometeen meer.

Eerst krijgen we nog visite van een oud-collega en zakenvriend van mij, Leo Rikken en zijn Jose. Al jaren zien we elkaar een paar keer per jaar en met onze vrouwen erbij is het ook altijd supergezellig om bij te kletsen. Zo dus nu wederom. Ze zagen dat we in Dreumel waren en zij moesten vandaag naar een bbq van hun zoon, die ook in Dreumel woont. Nou…even combineren met elkaar en het recept voor een gezellige middag is daar. Omstreeks 13.00 uur kwamen ze aanlopen en direct voelde het weer vanouds en genoeg elkaar te vertellen. Een rondleiding gegeven in onze Lambortinki en onze plannen voor de komende jaren toegelicht en ook zij plannen zat, dus was goed om effe bij te kletsen.

Toen zij vertrokken om 15.00 uur, hebben Miriam en ik ons omgekleed en op onze scooter gepakt om een rit richting Appeltern of Maasbommel te gaan en nog ergens een pontje te pakken om dan ineens in Noord Brabant terecht te komen. Via het dijkje in Dreumel rijden we naar de Oude Maasdijk om dan de Van Heemstraweg over te steken via de Griendweg de landerijen in te rijden, waar appels, peren en ander fruit wordt gekweekt. Geweldig hoe de afwisseling van landschap je direct verrast. We rijden door boomgaarden, slingerend op en naast dijkjes, kleine dorpjes en al doende komen we aan in Lith, door het pontje te pakken. Bleken we ineens Brabant te zitten.

image

Via Oijen naar Lithoijen, Macharen en Maasbommel. Prachtige rit en veel water om ons heen. De levendigheid van bootjes, terrasjes, havens, fietsers, motoren, de wandelaars; het doet allemaal heel gezellig aan. Iedereen groet elkaar en is in goede doen. Mooi land leven we toch in met zijn allen!!

image

Na weer even te gekeken waar we naartoe wilden, zagen we een mooi terras aan het water, Eeterij de Pont in Maasbommel. Even stoppen om een hapje en drankje te nuttigen. Net op het terras ons gesetteld, kijkt Miriam op en ziet ze Tante Nelly en Oom Geert zitten. Zij zien ons niet en dus tijgert en sluipt Mir naar ze toe om ze begroeten. Hilarisch dat we hier ook weer familie tegenkomen. We hebben ze bijna allemaal gehad. Al pratende daarover nodigde Nelly en Geert ons uit om ’s avonds even een bakske te komen doen, want dan zien we ook nog Tante Riet en Tante Tonny nog even. Die zijn daar ook.

Nou….dachten we; dan hebben we ze echt allemaal gehad en is wel gezellig ook! Al gezegd zo gedaan! Eerst nog even ons drankje opdrinken en na een gezellig uurtje op het terras maken we ons op voor de laatste etappe met de scooter weer terug naar Dreumel. Via de dijk kun je helemaal de route volgen en kom je langs allemaal dorpjes en mooie landschappen, dus we hebben ons kostelijk vermaakt in deze regio.

image

Terug in Dreumel aangekomen nog op aanraden van Geert gegeten bij Eten bij Jan, een leuke trendy brasserie. Jammer genoeg gingen er wel wat dingen mis, maar het eten was prima. Tot slot van deze avond rijden we nog even naar het huis van Geert en Nelly en zien we de andere tantes! Was erg gezellig om weer even oude koeien uit de sloot te halen en na een lekkere koffie en koek, besluiten we naar onze camper te gaan om nog even dit blog te schrijven en te lezen.

Morgen rijden we weer terug naar huis, maar niet voordat we eerst nog het grootste gedeelte van de dag lekker voor de camper hebben gezeten, gelezen, getukt en de boel opruimen. We willen deze regio jaarlijks bezoeken met de camper, want zoals jullie hebben gelezen is het echt de moeite waard om hier te vertoeven. We hebben genoten van elkaar, de camper, de natuur, de familie en de memorie-lane van weleer! Over een paar weken mogen we voor het echie op vakantie. Dit was een super generale repetitie!!