Lynton (Devon) – Tintagel (Cornwall), zondag 26 april 2015

Deze ochtend stond in het teken van de discussie of we dit landschap nu mooi vinden of dat we dit niet vinden omdat we met een camper hier doorheen rijden. Allebei zijn nog steeds niet in happy-mode. We weten niet wat het is, maar we denken dat het toch de meer gespannenheid is van het rijden in deze omgeving met zo’n lompe camper. Natuurlijk is het hier prachtig en ziet alles er heel idyllisch en schilderachtig uit. Echt een aanrader….maar niet met de camper.

Ook vinden we dat na een tijdje de heuvels met vers groen gras, muurtjes of heggen rondom de weilanden, loslopende koeien en schapen, engelse cottages en de kustlijn op den duur eentonig worden.

11183462_10205346731801342_5562183228804367934_n

Ook het rijden op de smalle weggetjes, met direct daarnaast een hoge muur of heg, gaat enorm vermoeien. Je moet scherp blijven en er is geen 2-baans weg, maar alleen enkele weggetjes, waarop 2 auto’s elkaar moeten passeren. We merken dat we dit niet zo leuk vinden en hebben besloten dat we genieten van dit landschap deze vakantie, maar dat wij niet meer in deze hoek terug zullen keren. Ook het feit dat onze camper nog steeds niet het beloofde scooterrek heeft, beperkt ons in onze beweging rondom de campings. Het zou geweldig zijn geweest als je jouw camper buiten een dorp of stadje op camping zou kunnen zetten en met scooter de omgeving kunnen ontdekken.

Dat hadden we ook zo gepland, maar dat loopt nu anders omdat de levertijd van het scooterrek is vertraagd. Komt goed! Hopelijk krijgen we het rek volgende maand, dus voor de schotland trip is scooter ingepland.

Het ruige en ongerepte landschap van (noord) Schotland trekt ons meer. Ook de rust en de mensen zijn wat meer relaxt daar. Ondanks dat we ook vinden dat de engelsen die wij meemaken erg vriendelijk en behulpzaam zijn. In ieder geval hebben we besloten dat we nog lekker genieten van deze week en uitsluitend alleen via de hoofdwegen naar onze bestemmingen rijden. Worden we allebei rustiger van.

Na in alle rust hierover met elkaar te hebben gesproken, zijn we op pad gegaan, nadat we goed de route hadden uitgestippeld. Ons doel van vandaag is Tintagel, het geboortedorp van King Arthur en zijn fameuze Tintagel Castle. Tenminste…wat er nog van over is.

11196287_10205346730201302_1405877577105351491_n

Onderweg heel relaxt gereden naar onze bestemming en daar de camping opgezocht die we hadden gezien op onze camper-app. Aan de rand van het dorp, met mooi uitzicht over zee en het kasteel staan we nu op onze plek. Nadat we alles weer aan kant hadden gemaakt, zijn we door het toeristische dorp gaan lopen en zijn we uiteindelijk in een gezellige pub belandt. Erg lekker geluncht met een paar pints of lager en Smooth beer van John Smith. Je raadt het al; daarna geen puf meer om de lange en intensieve wandeling naar het kasteel te maken. Deze doen we morgen! Nu even in alle rust lekker blog schrijven en lezen. Miriam is toch nog even naar het uitzichtpunt gelopen om daar nog wat mooie foto’s te maken.

11136743_10205346725241178_6893620891371597531_n 11150695_10205346728041248_5171870029228041419_n 11159457_10205346726881219_2835313557968073551_n

Vanavond lekker filmpje kijken in de camper en het kacheltje aan. Aan de kust is het zonnig, maar toch nog wel erg koud. Tot morgen!

Country & (South) Western, Winterbourne Stoke naar Lynton

Wat een feest! ’s Ochtends wakker worden en buiten lekker ontbijten. In Engeland! De weersverwachting ziet er niet al te best uit, maar de dag is in ieder geval goed begonnen. Heerlijke verse Jus d Orange en broodjes in de zon nuttigen met een speelse hond die nogal indringend aandacht vraagt om steeds zijn bal te gooien, schoppen of wat dan ook….in ieder geval; doe er iets mee!! Was een leuk begin van de dag, die uiteindelijk niet leuk is geworden, maar daarover zometeen meer….

C360_2015-04-24-17-03-39-692

Nadat we heerlijk rustig aan hadden gedaan, na het ontbijt, even alle routines uitvoeren met de camper om weer verder te kunnen gaan. Miriam doet alles binnen om ervoor te zorgen dat er niets los ligt in de camper en niets rammelt. We worden allebei gek van rammeltjes!

Onze geplande route gaat vanaf Winterbourne Stoke naar Lynton, een klein plaatsje aan de kust van Somerset, in het Zuid Westen van Engeland. We hadden vooraf onze route gepland en op basis van onze ervaringen gisteren, zouden alle wegen goed toegankelijk zijn voor onze toch wel wat lompe camper in dit pittoreske Cornwall, Devon en Somerset. Het begin ging helemaal lekker; niet zo heel druk op de wegen en mooie omgeving om doorheen te toeren.

Nu hebben Miriam en ik de afwijking dat wij Country & Western muziek helemaal geweldig vinden tijdens het camperen. Tijdens onze vakanties in de VS zijn we helemaal in de ban geraakt van deze engels-talige smartlappen. Met pakkende teksten als: “ik heb je lief, je bent mijn hartedief” en “je bent de enige vrouw waar ik van hou en ik blijf je altijd trouw” zou je menig hollandse zanger met pek en veren of rotte eieren van het toneel afgooien, maar met de Country & Western sound in combinatie met het engels, klinkt het toch super sfeervol als rondreizende toeristen. Mooie herinneringen aan deze muziek, dus luid schalmend uit onze speakers kwam met name Tim McCraw voorbij galloperend.

Zoals gezegd hadden we goed het tempo erin zitten totdat ineens: BOEM!! Allebei schrokken we ons helemaal het rambam en zagen we een vette plek met veren op onze voorruit. Bleek er een eend (moeder) tegen de voorruit te zijn gevlogen. Gelukkig was het er maar eendje 🙂

Deze dame zal het niet hebben overleefd, denken wij. Onderweg zien we heel veel fazanten, konijnen, vossen en vandaag dus ook een eend langs de kant van de weg liggen. Aangereden. Door de bosrijke en rustige omgeving is het jagersgebied, dus veel wild.

Nadat we bijgekomen waren van de schrik bleek ook dat de wegen steeds smaller en smaller werden en dat is op zich nog niet zo erg, maar door de enorm veel bochten en alle muurtjes en heggen die direct naast de weg  in de bochten staan, moet je erg alert zijn of er auto’s opeens uit de bocht komen. Dit is nogal een paar keer gebeurd vandaag en dan blijkt onze camper toch even iets groter te zijn dan wenselijk in die omgeving. Ook door de kleine dorpjes zijn de wegen erg smal en staan er soms auto’s geparkeerd waardoor je er net doorheen kan.  Ik merk dat Miriam niet op haar gemak zit, want zij zit aan de kant waar de auto’s elkaar raken. Het valt erg tegen hoe inspannend het rijden is. Ik voel mij zeker met de camper en ik ben goed in staat om op spiegels te kunnen rijden en ruimte in te schatten, maar ook ik zit af en toe toch met aangespannen bilspieren op de stoel, waartussen je een walnoot kunt kraken…

Tijdens lunchtijd kwamen we aan in Dunster. Een erg mooi charmant dorpje met huisjes met rieten kappen, smalle straatjes, kleine winkeltjes en een paar pubs. Daar maar even gegeten in Forrester Arms, maar daar werden we ook niet vrolijk van; Een sjoelsteen die als cheeseburger door het leven moest gaan en ik had een proefpakket van Uncle Ben’s kippenprut Masala…astronautenvoer moet lekkerder zijn! Jammer, maar helaas.

C360_2015-04-25-12-42-25-990 C360_2015-04-25-13-54-13-234

Maar dan nu de climax; rijdend in Minehead reden we een weg in die wederom smaller en smaller werd en steil naar boven liep. We wilden nog terug, maar dit kon nergens en inmiddels reden er ook auto’s achter mij, zodat dit dus geen optie was. Op hoop van zegen!

Wel…..ik kon niet meer verder; de camper zat vast tussen 2 muren en omhoog en naar beneden kon niet meer. Meteen kwam er hulp van een lokale bewoner van een huis. De spiegels raakten aan beide zijden de muren van de huizen, dus inklappen die spiegels. Aan beide kanten had ik geen centimeter ruimte, dus de bewoner ging voor mijn camper staan om mij te begeleiden. Ik kon immers niet meer in mijn spiegels kijken. Met veel stress in mijn lijf en Miriam een beetje bleek kijkend, gingen we beetje bij beetje tussen de muren door. Wel krassen van de heggen op onze camper, maar deze poetsen we wel weg. Na veel sturen, remmen, gas erbij, links, rechts, communiceren, lukte het ons om erdoor te komen. Fijn!!

C360_2015-04-25-15-12-38-845

Maar nu zaten we midden in het dorpje met alleen maar hele smalle straatjes. Nog meer stress! Maken dat we wegkomen uit dit pokkedorp!! Uiteindelijk lukte het en reden we de laatste kilometers naar Lynton, alwaar wij in de stromende regen aankwamen op een camping, met pub!

Nadat we Minehead hadden verlaten maakten wij ons op voor de laatste etappe naar Lynton. Het was verschrikkelijk zo smal en steil de wegen waren. En toch op een verlaten single track road nog een tolweg ook nog! Via zeer geavanceerde betaalterminals en futoristische ambtenaars-hokje voor de tol-inning betaalden wij onze tol en gingen weer de steile berg op.

C360_2015-04-25-15-55-27-700

Onze Lambortinki had toch echt veel minder te vertellen dan de PK-monsters als de Lamborghini’s waarvan de naam is afgeleidt. Tjonge…hele hellingen in zijn eerste versnelling moeten nemen. Schoot niet op.

We hebben besloten om ons te gaan bezatten na een dag als dit. Soms reageren we het dan af op elkaar, terwijl wij dat helemaal niets vinden om elkaar af te zeiken. Daarom maar nu even gezellig een hapje en veel drankjes! De pub naast onze camping Beggars Roost was super gezellig en weer leuke mensen ontmoet. Mijn schotland-vest heeft weinig vrienden gemaakt hier in Engeland….

Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen op een meer stressvrije en harmonieuze dag met elkaar!

Calais – Stonehenge, Vrijdag 24 april 2015

Vanmorgen vroeg wakker en dus meteen uit de veren. We hadden beiden erg lekker geslapen en waren weer klaar voor een wat langere reisdag. Om in het gebied te komen wat we willen gaan bekijken deze vakantie, moeten we vandaag zo’n 260 kilometer rijden in erg druk verkeer. Eerst richting London, om dan vervolgens af te buigen richting Southampton en daar op secondaire wegen te slingeren richting Stonehenge. Maar eerst; richting Ferry Terminal in Calais, bij P&O Ferries. Daar aangekomen moesten we kiezen of in de incheck-rijen voor personenauto’s gingen staan of toch in de rijen voor vrachtauto’s boven de 3500 KG. Wat doe je dan; als je groot rijbewijs C nodig hebt en de camper 4500 kg weegt…??  Ga je toch in de rij met vrachtauto’s staan, toch! Wel, dat was dus niet de bedoeling. We moesten de rij weer uit en werden teruggestuurd naar het begin bij de personenauto’s. Voelde mij een klein ventje dat straf kreeg op school en weer achteraan moest staan in de rij…eigenlijk als Calimero!! Zij zijn groot en mijn camper is te klein….dat is niet eerlijk!!

C360_2015-04-24-10-36-59-497

Maar goed; het inchecken ging prima, maar bij de laatste douanepost  werden we eruit gehaald en wilden douaniers onze camper van binnen zien. Logisch…want hij is heel mooi!! Maar het was toch anders. Men zocht naar vluchtelingen in onze badkamer, onder het bed en onder banken. Niets gevonden natuurlijk, maar wel veel proviand!

Voordat we de haventerminal inreden, zagen we honderden vluchtelingen in tentenkampen en geĂŻmproviseerde hutjes langs de kant van de weg. Afrikanen naarstig op zoek naar een betere toekomst. Het zag er heel triest uit en beiden voelden we ons verdrietig over hoe de verschillen tussen mensen in de wereld kunnen zijn.

Nadat we de camper in de boot hadden geparkeerd hadden we even tijd om te relaxen tijdens de overtocht, die anderhalf uur duurt. Hele rustige overtocht gehad en  ook het verlaten van de boot verliep heel voorspoedig. Onderweg nu naar Stonehenge!

C360_2015-04-24-12-06-35-012C360_2015-04-24-12-20-17-693C360_2015-04-24-12-24-42-050

C360_2015-04-24-12-55-29-341

Eerlijk gezegd viel te reis vanaf Dover naar Stonehenge erg tegen. Erg druk op de weg en op de snelwegen heel veel trucks onderweg. Nadat we een paar uur hadden gereden besloten we om binnendoor te gaan rijden ipv de snelweg. Erg mooie natuur en panorama’s onderweg, maar ook erg kronkelige weggetjes en muurtjes langs de wegen. Smal om elkaar te passeren, maar het verliep allemaal op rolletjes. Aan het einde van de middag kwamen we aan in Stonehenge en zijn we op zoek gegaan naar een geschikte camperplaats in de buurt aldaar. Onverwacht reden wij daardoor langs de wereldberoemde stenen hunebedden van deze plaats en vonden het indrukwekkend van een afstand. Onze bedoeling was om morgenochtend de hunebedden te bezoeken en dan door te rijden naar het Exmoor National Park. Dit is ongeveer 150 kilometer verder rijden op smalle weggetjes, want snelwegen zijn hier niet meer in deze hoek van het land, lijkt het wel.

2015-04-24 17.49.28

We staan nu op de camperplaats in Stonehenge Campsite (GPS coördinatoren N 51,16265 W 1,89668). Hele mooie rustige plek in de natuur. Mir heeft heerlijk gekookt in plaats van dat we naar de Pub zouden gaan om daar wat te eten. We zijn moe van het rijden met de grote camper door het pittoreske landschap en verwachten vroeg onder de wol te gaan. Hopelijk voelen we vanaf morgen ons echt op vakantie en gaat het mooie beginnen! Op naar Exmoor!

Reisdag Lelystad – Calais, Donderdag 23 april 2015

Vanmorgen had ik nog een afspraak in Apeldoorn met een opdrachtgever van mij en Miriam had nog een drukke dag voor de boeg met Gloss. Afspraak was dat wanneer we klaar waren met werk, rustig zouden doen voordat we de camper zouden pakken. Wel…de laatste klant van Miriam had afgezegd, dus toen ik thuis kwam om 14.00 uur, stond ze al te trappelen om weg te gaan. Het viel mee dat ze nog niet op haar stoel in de camper zat. Maar goed; vlug alle laatste zaken in de camper pakken en om kwart over 3 ’s middags draaiden we de weg op om richting Calais te rijden. Doel was om door te rijden naar Calais en daar op camperplaats in de haven te gaan overnachten. De Garmin Navigatie ingesteld op snelwegen en snelste route. Al rijdende passeerden wij Utrecht al voorspoedig en volgden de borden naar Breda. Echter daarna stuurde de navigatie ons naar een totaal andere richting, met als uitkomst dwars door hartje Antwerpen en via drukke winkelstraten door de stad, door de scheldetunnel, oostoever. Uiteindelijk verloren we best wel wat tijd en aangezien we ook nog moesten eten, besloten we in het dorpje Knesselare bij Brasserie De Swaene te gaan eten. Jammer dat we wat haastig waren, aangezien we nog een stuk moesten rijden de haven, maar jongens…..wat was dit een heerlijk restaurant! Erg vriendelijke bediening en een machtig lekkere menukaart. We besloten om toch maar lekker rustig aan te doen en dan maar niet helemaal naar het geplande eindpunt door te rijden, maar iets voor Calais een camperplaats te gaan zoeken om de nacht door te brengen.

Een kwartier nadat we het restaurant hadden verlaten en weer aan het rijden waren, werden Mir en ik vreselijk rozig, zeg maar: Moe. Met nog ruim honderd kilometer voor de boeg besloten we de camperplaats Kompas in Westende op te gaan zoeken (GPS coordinaten N 51,15581 E 2,76011).

Aangekomen bij slagboom via electronische betaalterminal ingecheckt en  uiteindelijk om 22.00 uur zaten we lekker in “the living” een slaapmutsje te drinken met elkaar. Moe maar voldaan! Morgen voor het eerst met de camper op een boot en naar de overkant van het Kanaal en daar richting Exmoor te rijden. Wordt een lange reisdag weer, dus lekker slapen!

 

 

 

Eenvoudiger kunnen we het niet maken: Belastingdienst

Toen we onze camper in november vorig jaar kochten, hadden we besloten om de camper qua maximaal toelaatbaar gewicht over laten schrijven naar 4500 KG en dus vanaf dat moment als “trucker” door het leven te gaan. Aangezien ik vorig jaar zomer mijn vrachtwagenrijbewijs had gehaald, was dat dus geen probleem.

Een andere wens was om de camper te laten overschrijven van de definitie vrachtauto op het kenteken naar personenauto. De reden hiervoor was dat je zodoende, als vrachtauto, af bent van alle kleine bekeuringen op snelwegen wanneer je harder rijdt als 80 en als personenauto dus harder mag. Bij aankoop van de camper zei de dealer dat deze kenteken-wijzigingen geen probleem zouden opleveren en het was puur en alleen een administratieve RDW aanpassing. Kosten voor deze 2 kentekenaanpassingen zouden 2x € 55,00 gaan kosten. Op basis van deze informatie toen deze camper gekocht met de afspraak dat we na levering van de camper, zelf de aanpassingen zouden regelen. Want…..het was alleen maar 2 formulieren invullen en klaar is kees!

Nu, 5 maanden later, kunnen we zeggen dat de bureaucratie in Nederland tot grote hoogten zijn gestegen en dat we tenenkrommend hebben moeten toezien dat de totale kosten inmiddels zijn opgelopen naar een € 600,00.

Even een kleine opsomming van deze kosten, die ons nooit verteld zijn en waarbij we ook bij dealer niet meer kunnen aankloppen (terwijl deze toch de kenner is toch??):

Om het kenteken op te hogen naar een zwaarder gewicht van 4500 kg, moesten de fabrikanten een verklaring afgeven dat hun auto/chassis deze lasten zouden kunnen dragen. Op het typeplaatje van de auto stonden deze gegevens ook al, maar was niet voldoende; er moest een originaliteitsverklaring worden opgesteld: Fiat Nederland vraagt hiervoor € 95,00 en Alko doet dit voor hetzelfde bedrag. Ook de dealer die de formulieren geregeld heeft, rekent nog wat kosten en zodoende, inclusief RDW keuring, zijn we hier dus € 350,00 aan kwijt.

Dan de overschrijving van vrachtauto naar personenauto: in totaal ben ik hiervoor 2x naar RDW geweest en dus 2x € 55,00. Auto goedgekeurd door RDW en de mededeling gehad dat ik aangifte BPM moest doen bij de Belastingdienst. Bij de balie kon ik de benodigde formulieren van de Belastingdienst meepakken. Bij thuiskomst lees ik de documenten door en schiet ik volledig in de stress; de formulieren zijn door een leek niet door te komen en zelfs de toelichting maakt alles alleen nog maar moeilijker. Je moet registeraccountant zijn om wijs te worden uit de rekenformules en definities. Echt; na een avond daar intensief in te zijn gedoken, toch zelf maar de aangifte verzorgd en volgens de methodiek die aangegeven is moet ik nog eens € 150,00 bijbetalen voor de BPM. In mijn ogen is dit belachelijk, aangezien onze camper al ruim 15 jaar oud is en andere mensen ook al BPM hebben betaald over deze auto. Na een paar belpogingen naar de belastingdienst om opheldering te vragen, kreeg ik niet de indruk dat de medewerkers van de Belastingdienst nu precies wisten hoe ik e.e.a. moest gaan uitrekenen.

Besloten dus  om toch maar de aangifte te doen, zodat ik snel mijn nieuwe kenteken krijg, want over 2 weken gaan we op vakantie naar Engeland en wil ik wel alle papieren op orde hebben. Bezwaar maken kan ik altijd dan nog achteraf doen. Iedereen zegt dat ik geen BPM had hoeven te betalen, maar toch maar even gedaan.

Ongelofelijk hoe moeilijk de formulieren waren en slecht je geholpen wordt. Afwachten of we ons kenteken op tijd weer binnen krijgen. De tijd dringt…..

Onze Eura Mobil 680
Onze Eura Mobil 680

Zon-dag aan de Mookerplassen in Plasmolen

We waren erg vroeg wakker vanmorgen en in de camper was het berekoud. De dakvensters waren bevroren, het grasveld was wit uitgeslagen en er kwamen dampen uit onze monden. Dit keer geen “ik heb mijn tanden nog niet gepoetst”-dampen, maar koude condens dampen. Wie gaat er als eerst uit bed om de kachel te ontsteken? Uiteindelijk ben ik er maar uitgegaan en de ruimte was in no time opgewarmd. Behaaglijk aan de tafel je eerste bakkie koffie doen en daarna jezelf lekker douchen en klaar maken voor weer een mooie dag. De verwachtingen zijn goed, dus we hadden besloten om door te rijden, of anders gezegd; terug te rijden, richting Nijmegen. Nadat we de camperplaats hadden afgerekend, zijn we omstreeks 9.30 uur het terrein afgereden richting Nijmegen.

Onderweg werd het weer steeds mooier en zonniger. We wilden eerst doorrijden naar de Hoge Veluwe, maar opeens zag Miriam een prachtige jachthaven met camperplaats en camping. Eldorado in Plasmolen. Nou…een Eldorado was het echt! Wat een prachtige plek om te staan. Direct aan het water, uitzicht over de jachthavens en over de plassen. Bootjes vlak voorbij varend en iedereen vriendelijk groetend.

20150405_104453_resized 20150405_123034_resized

Het weer was zo mooi, dat we de stoelen en tafel buiten hebben gezet en uiteindelijk de gehele dag liggen zonnen, slapen, drinken, hapje, slapen, etc. Super genoten van elkaar en van de omgeving. Aan het einde van de middag waren we allebei enorm verbrand in ons gezicht. Deed wel beetje pijn aan de knijter…

20150405_122950_resized 20150405_123051_resized

Aangezien ons proviand tot een ondermaats minimum was geslonken, maar besloten om uit eten te gaan bij het gezellige restaurant tegenover onze camperplaats, aan de andere kant van de brug. Daar heerlijk gegeten en ook weer mensen gesproken over de omgeving. Echt een aanrader voor iedereen om in deze omgeving te vertoeven. Wandelen, fietsen, varen, motorrijden, recreeren aan het water; alles is mogelijk in deze mooie ambiance!

20150405_203556_resized

Als afsluiting van weer een superdag, nu in camper mok thee drinken, beetje bloggen en zometeen weer naar ons mandje. Wat zullen we slapen!

Nationaal Park Maasduinen te Nieuw Bergen

Na een heerlijke nacht slapen werden wij vanochtend wakker en hoorden wij regenen tegen ons dak. Wij vinden dat altijd super relaxt en geeft ons een behaaglijk gevoel. Lekker warm tegen elkaar aan en diep onder de dekens je meisje aankijkend; effe rustig blijven liggen…toch? Volmondig was het “ja” en dus in alle gemak rustig wakker worden, douchen, aankleden en ontbijten. Omstreeks 10 uur klaarde de lucht een beetje op en hebben wij maar besloten om toch door te rijden naar een andere plek in de regio. Camperplaats In de Verte in Lottum was erg mooi en zelfs bijna vol met campers, terwijl de omstandigheden nu niet echt uitnodigend waren. Nadat we de losse spulletjes opgeruimd hadden en de pootjes ingedraaid en elektra afgesloten van de paal, nog even langs de sani-dumpplaats op de camperplaats. Geweldig dat je bij het uitrijden van de “camping” meteen je vuil water kunt laten weglopen boven een put, schoon water kunt tappen om je watertank weer te vullen en een schoonmaakplek voor je chemisch toilet. Niet bepaald mijn hobby om het toilet te doen, maar eerlijk gezegd valt het enorm mee om deze op zo’n plek schoon te maken. Met het blauwe goedje erin zie je bijna niets van torpedo’s die afgeschoten zijn….Maar goed; wel fijn dat je weer vertrekt met alle tanks vol, leeg en schoon.

Onderweg een beetje rondgekeken in de regio en uiteindelijk kwamen we aan het einde van de ochtend weer aan bij onze volgende camperplaats Bos en Heide in Nieuw Bergen. We hadden op de NKC Camperplaats App gezien dat dit ook een mooie plek was en dat je direct vanaf de plek het prachtige Nationaal Park Maasduinen inloopt. Na onze camper weer te hebben geinstalleerd, eerste effe een bakkie doen en een broodje eten samen. Het weer ziet er goed uit en we hebben besloten om een fikse wandeling te gaan maken (voor mij dan tenminste….) door het park. De zeer vriendelijke eigenaar van de camperplaats gaf ons een wandelgidsje en met daarop een route bepaald, zijn we op pad gegaan.

Miriam kon eindelijk de nieuwe heuptas (ipv rugtasje) van Obelink uitproberen, dus die ging als een volwaardige sjerpa op pad. Ze had het letterlijk op haar heupen…hahahaha! Proviand voor als we verdwalen en moeten survivallen, drinken, etc. Jammer dat ze alleen mijn John Rambo commando-mes heeft vergeten. We kunnen dus niet jagen om te overleven en zwijnen te villen….

20150404_130029_resized

Nou….voor mij was het echt een survival! Door het park lopen, door de duinen struinen, met een trekpontje over een woeste waterpartij…alles hebben wij meegemaakt..en overleefd. Het park Maasduinen was echt fantastisch! Wat een mooi gevarieerd landschap en fraaie uitzichten hebben we gezien.

IMG-20150404-WA0003_resized IMG-20150404-WA0004_resized IMG-20150404-WA0005_resized IMG-20150404-WA0008_resized

Uiteindelijk de middag afgesloten met een slordige 11 kilometer wandelen voor onze camper en een biertje en wijntje gedronken. Bonus was dat we dit buiten in de zond konden doen. Niet lang, want na een half uurtje liepen de pinguins weer langs, dus maar naar binnen. Daar gaan we nu ons eten voorbereiden en weer lekker chillen met elkaar. Vanavond filmpje kijken en weer lekker manden. Morgen gaan we weer op pad, maar waarheen weten wee nog niet. De Veluwe is een optie of toch even via Duitsland weer terug naar de grens. Jullie horen het nog…

IMG-20150404-WA0000_resized IMG-20150404-WA0002_resized