Dinsdag 5 September 2017: Bladel, De Wildernis van Boswachterij De Kempen

In de lijn der verwachtingen is het vandaag voorlopig de laatste dag met mooi weer. Dus besluiten we om direct na het ontbijt de scooter weer te pakken en De Wildernis van de Boswachterij De Kempen te gaan bekijken, samen met Joep. Hij vindt het echt geweldig achterin zijn mandje op de scooter. Hij kwispelt als ie al ziet dat we de scooter gaan klaarmaken met zijn spulletjes erin; deken, waterfles, voer, hondenlijn, en draagtas.

Maar eerst horen we nadat we wakker waren en aan ons eerste kopje koffie zaten een luid toeterende bakkerswagen het terrein oprijden. Vers gebakken broodjes bij het ontbijt en nog ook nog vers broodbeleg erop van de plaatselijke slager. Prima begin van de dag zo!

Nadat we na het ontbijt rustig nog even hebben gedoucht en alles hadden afgesloten, gingen we op pad met onze scooter. We hadden de knooppunten van de route goed voorbereidt en opgeschreven en konden dus met onze trouwe viervoeter op pad. De route begon direct bij onze camping en wees ons een andere richting op dan gisteren.

IMG_0468

De Wildernis van de Boswachterij De Kempen route was er weer eentje die er wezen mocht: Kabbelende beken en prachtige schraalgraslanden, maar ook delen van een woest heidelandschap liggen op je te wachten wanneer je door de Kempen rijdt. We verkennen in het bijzonder de Cartierheide tijdens deze grensoverschrijdende tocht, namelijk stukje Belgie in. De Cartierheide is een onderdeel van De Kempen en beslaat 172 hectare. Het Dalems Stroompje stroomt over de heide en er zijn veel vochtige gebiedjes. Berkenbroek en gagelstruweel groeien er goed, maar ook klokjesgentiaan groeit op de nattere stukken. Het gebied is het thuis van bijzondere reptielen: de levendbarende hagedis en de gladde slang zonnen graag op de zanderige bodem. Ook de heikikker springt er ook vrolijk in het rond en in de vennen zie je de eenden pootje baden. Hoe dieper je tot het hart van De Kempen doordringt, hoe meer verwilderd het gebied er uit ziet. Het drassige gebied trekt ook veel watervogels aan, zoals de smient, de pijlstaart- en de kuifeend, maar ook de wilde zwaan en de roerdomp zijn geen uitzondering. Daarnaast leven er in de Kempen veel nachtzwaluwen, en over de grond glijden hazelwormen en gladde slangen. We hebben geen van dit alles onderweg mogen zien wat dieren betreft, maar mooi was de rit wel!

We hadden alleen tijdens de rit een klein probleempje met onze scooter. Net zoals wij moet ook hij af en toe wat vocht innemen en aangezien Shell, Texaco en Total nou niet echt tankstations bouwen in natuurgebieden, moesten we dus tussendoor even het gebied uit om een tankstation te zoeken. Deze rit duurde uiteindelijk zo’n 10 kilometer en met nog maar een 2 wijnglaasjes brandstof in de tank, waren we erg blij dat dit kleine dorps-tankstation open was. We kwamen namelijk meer paarden met wagens tegen dan auto’s in het pittoreske ’t Loo. Daar ook nog even koffie gedronken met warme appelgebak. Maar dat je van warm appelgebak ook blaren kon krijgen wisten we niet…tjonge…warm was gewoon “keiheet”, om maar in het brabants te zeggen.

Na deze pitsstop konden we weer op weg en vonden we weer de route terug waar we mee bezig waren. Zoals gisteren ook weer erg mooi. Nu wat meer vennetjes en plassen, maar ook weer vergezichten over akkers en bosgebieden. Deze streek gaan wij zeker nog eens terugkomen. Wat een fijne mensen ook. Het is echt zo wat ze over die brabanders zeggen; gemoedelijk en bourgondisch! Nou, dat past ons wel!
Niet alles was gemoedelijk onderweg met deze route. We kregen het weer aan de stok met een ouder stel die ons zichtbaar en hoorbaar vervloekten omdat we op hun fietsroute met de scooter langs reden. Even voor alle duidelijkheid: we mogen op fietspaden rijden met een snorscooter die max 25 km per uur rijdt= check! We zijn niet breder dan een gemiddelde e-bike of andere hippe fiets met fietstassen = check! We reden alleen maar over fietspaden waarop gesnort mocht worden = check! Als we een fietspad willen oprijden en er staat “niet voor snorfietsen”, dan doen we dat ook niet en rijden om = check! En als we een groep met fietsers op ons af zien komen, stoppen we aan de kant totdat de fietsers voorbij zijn (om irritatie te voorkomen!) en groeten we altijd = check! Kortom; wat zeuren die mensen toch?? Het mag gewoon! Wat wel opvalt is dat de ouderen met name het meest ongenuanceerd zijn en commentaar leveren. En ze knallen ons voorbij met hun E-bikes met “trapondersteuning” harder dan 25 km per uur. Schiet mij maar lek! Waarom kunnen we niet wat toleranter zijn met elkaar. We vinden allen de natuur mooi, alleen de 1 die fietst, de ander die wandelt en weer een ander die snort….dat zit wel snor!

Over zitten gesproken! Na een ruim 3 uur durende rit, waren onze konten wel decubitus gevoelig geworden en wilden we er wel vanaf. Mijn zitvlees is wat zachter dan die van Mir, dus bij mij ging het wel. Tijdens deze rit bleek dat wij inmiddels met onze 2 jaar oude scooter 2.500 kilometer hebben gereden. 85% van deze kilometers zijn gereden op vakantie of de weekendjes weg met onze Lambortinki. We zijn er superblij mee en erg praktisch ook nog!

C360_2017-09-05-13-41-20-704

Toch waren we weer blij dat we de camping op draaiden en meteen nog even buiten in de zon konden zitten met ons boek en een hapje en drankje erbij. Mir had een heerlijke kaasplank (okay, balk…!) met kaas van de kaasboerderij De Hooiberg hier op onze mini-camping. Mochten jullie eens in de buurt komen, dan zou ik zeker een bezoek aan deze boerderij overwegen. Kaas gemaakt van de melk van hun eigen koeien. Dat schept een band. Miriam had een viertal kazen meegenomen: Pesto-kaas, Italiaanse kruiden kaas, meer dan 1000 dagen kaas en mosterd-peperkaas. Geweldig!!

IMG_0462

Het is onze laatste avond hier en we komen hier zeker nog een keer terug. De camping is schoon, netjes, kleinschalig en direct gelegen aan de natuur. Bladel om steenworp-afstand (je moet wel een beetje kunnen gooien, maar toch…!)
Vanavond nog even onze film van gisteren afkijken en dan lekker onder wol. Morgen wordt een reisdag richting Limburg. We hebben weer een mooie natuurkampeerterrein-camping geboekt, maar daar komen jullie morgen of overmorgen wel achter. Fijne avond iedereen!

3 en 4 September 2017: Bladel, De Kerkdorpenroute!

Na het ontbijt in Poortvliet besloten we dus ons kamp op te breken en verder te rijden naar een volgende bestemming. Maar eerst nog even bepalen waar we dan naar toe gaan. Limburg is uiteindelijk wel een bestemming, maar daartussen ligt ook nog zoveel moois in ons prachtige land. Samen spraken we met onze camping-buurtjes over de Brabantse Kempen. Een natuurgebied waarin een aantal gezellige dorpjes liggen met daartussen prachtige gebieden. Het ligt enigszins ook op de route, dus waarom zouden we daar niet even een tussenstop maken? Goed Plan!
Eerst even bekijken waar we dan een, voor ons, gunstige camping kunnen vinden. Ons oog is gevallen op mini-camping De Hooiberg in Bladel. Even contact leggen met de eigenaar en ons plekje was geregeld voor de komende dagen. Altijd een fijn gevoel dat je weet dat je terecht kunt en niet ter plekke nog moet zoeken en campings bekijken. De verschillende app’s op onze smartphones geven een goed beeld van de campings en ook de reviews zijn interessant om te lezen. Maar wat kunnen mensen toch stomme reviews geven op campings. Krijgt bijvoorbeeld een camping een hele slechte waardering omdat het weer zo slecht was die dag…..Wat kan die camping eraan doen? Maar goed: met een paar reviews zoals deze, kan de gemiddelde beoordeling negatief uitpakken. Ben je lekker mee!
De Hooiberg kwam er erg goed uit en met veel vertrouwen en nog relaxt ook, konden we op pad richting Bladel. Dachten we…..

Bij het omhoog draaien van de achterpoten van de camper, brak er een slotbout af, waardoor de betreffende achterpoot over het asfalt sleepte. Niet handig! Ook konden we hem niet in de omhoog-stand houden en we hadden dus een probleempje. Maar na enig beraad met Mir, dachten we opeens aan onze zeer uitgebalanceerde gereedschapsset, inclusief toebehoren en wisten we dat er nog tie-rips lagen. Mirreke, alias Bobine De Bouwer onder de camper gekropen (ik kwam er niet onder..) en alles vakkundig bevestigd. Na enig oponthoud konden we dus beginnen aan onze rit vanaf Tholen naar Bladel.

Onderweg liep alles van een leien dakje en tussen de middag kwamen we aan op Mini-camping De Hooiberg. Een boerderijcamping, met daarachter een mooi gemaaid grasveld met daar midden op een grote centrale boom, en een paar mooie picknicktafels midden op het veld. Aan de buitenzijden stonden alle caravans en wij als enige camper op dit veld. Sanitair en wasblokken waren erg schoon en netjes, dus alles prima in orde. Nadat we onze camper hadden gestald op plek 18, direct rechts als je het veld oprijdt, heerlijke middag gehad in de zon en samen lekker aan het lezen geslagen. Alleen ons Joep had zijn dag niet! Hij kon nergens zijn draai vinden, jankte veel en bij het spelen sloegen bij hem de stoppen door en werd hij net weer even te wild. Met enige afkoelperiodes in de bench was het een arbeidsintensieve dag met hem. Ook het feit dat de middag werd opgeluisterd door 3 kleinkinderen die op bezoek gingen bij Opa en Oma, maakte de camping er niet rustig op. De camping heeft 20 staplaatsen, maar die koters die schreeuwden hysterisch, jankte, renden dwars door voortenten heen, scholden en het leek wel of het camping Riviera in Biddinghuizen betrof…..met 2000 staplaatsen en kinderparadijs. Ergerlijk was het feit dat zowel ouders als grootouders er niet naar omkeken en niets van zeiden.
Het mooie was ook nog dat deze camping alleen maar bestemd was voor volwassenen en geen kinderen. Kun je wel nagaan hoe de stemming was bij de andere campinggasten….hahahaha.

Maar goed: na een gezellige avond in de camper, met Mir die lekker kookt en daarna knus in ons hok een mooie film gekeken en daarna lekker onder de wol.

De volgende ochtend, vandaag dus, eerst in vakantie-tempo wakker worden en klaar maken voor de dag. Het weer is in de ochtend wat vochtig en hei-ig en temperatuur nog onder de 13 graden. We wachten nog even tot einde van de ochtend om onze scooter te pakken en een mooie rit te maken door het natuurschoon wat deze regio te bieden heeft. Dit keer niet met onze Mio, maar we kwamen een erg mooie app tegen, route.nl
De app laat je alle mooie wandel- en fietsroute’s zien, daar waar je bent in Nederland (wel even de locatievoorzieningen op je smartphone aanzetten). We konden alleen al in Bladel kiezen uit een stuk of 12 mooie routes. We kozen voor de kerkdorpenroute, omdat we allebei uit een katholiek gezin komen en ik zelfs als 9 jarig jochie zelfs misdienaar ben geweest. Dit was niet de reden hoor….Deze route liep niet alleen door de natuur, maar deed ook nog een paar dorpen aan. Vonden we wel leuk om te kijken of daar een mooie lunch of terras te scoren was.  Ook het Nederlandse systeem van de fietsknooppunten-nummering is zo goed opgezet en makkelijk te volgen als je aan het rijden bent.

IMG_0461

Allereerst reden we door het dorp en gemeente Bladel, deze gemeente ligt in Noord Brabant en werd in 1997 gevormd door fusie uit de vroegere gemeenten Bladel en Netersel en Hoogeloon, Hapert en Casteren. Het gemeentehuis in Hapert kwam te vervallen en het gemeentehuis van de nieuw gevormde gemeente werd gevestigd te Bladel op de locatie van het oude gemeentehuis.

De huidige gemeente kent, naast landelijke gebieden, ook veel industrie die voornamelijk in de kernen Hapert en Bladel is gevestigd. De industriegebieden slaan we over en rijden meteen de prachtige natuur in, die is opgenomen in de Kerkdorpenroute.

Alles wat de Kempen aan cultuurgoed en natuurschoon te bieden heeft zie je tijdens deze fietstocht: van woeste gronden tot uitgestrekte bossen en van zeldzame vogels tot pittoreske dorpen. De fietstocht start in het dorp Bladel. Dit dorp ligt te midden van uitgestrekte bossen, heide en agrarisch gebied. Er zijn archeologische schatten zoals grafheuvels te zien en er doen veel legendes de ronde over dit gebied zoals de Heksenboom. De route wordt vervolgd door de Panberg naar Eersel. Maar liefst vijf dorpen uit deze gemeente behoren tot de beroemde ‘acht zaligheden’. Het domein dat alles vertelt over de ‘selligheden’, is het streekmuseum de Acht Zaligheden. Het laatste gedeelte van deze route loopt door het bosgebied Witrijt en rondom het natuurreservaat De Goorloop terug naar Bladel.

In het beekdal van de Goorloop heeft vanaf de ijstijd tot heden veenvorming plaatsgevonden. Het reliëf in de grond is hier ontstaan door vlechtende riviertjes. Van belang voor de waterhuishouding in dit gebied zijn de beken die door het gebied stromen. De bodemvegetatie bestaat overwegend uit diverse soorten bladmossen en kruiden. Ongeveer een 50-tal vogelsoorten broeden in het gebied waaronder zeldzame vogels zoals haviken, buizerds, boomvalken en uilen.

Ook onverwacht reden we nog langs een smokkelpad, waar tijdens de 1e wereldoorlog, smokkelaars, spionnen en ander gespuis de grens met Nederland overstaken. Nederland was namelijk tijdens de 1e wereldoorlog neutraal, dus een goed oord om dit soort gasten te huisvesten. Met schrikkeldraad van 2000Volt werden deze grenzen bewaakt en onder stroom gezet om dit tegen te gaan. Interessante materie, en met een mooie historische opstelling even terug naar die tijd.

We hebben waanzinnig genoten van deze tocht die ook nog even langs de grens met Belgie kwam. Aangezien Joep niet naar het buitenland mocht ivm zijn gebrek aan juiste vaccinatie op dit moment. De grens liep ook direct langs een gezellig uitziend terras bij Restaurant de Wilde Zwijn, waar we samen geluncht hebben. Miriam wilde nog heel liefdevol mij een hapje geven van haar slagroom met koffielikeur, maar de motoriek liet haar weer even in de steek alsof ze zelf een Wild Zwijn was….en alles viel over haar heen. Oh ja…ze droeg uitsluitend witte kleding. Jullie kunnen raden dat we onderweg terug naar de camping niet meer mochten stoppen op een terras of zo….denk dat er een Witte Reus moment aankomt zo meteen.

IMG_0459

De rit eindigde weer in Bladel, dus omstreeks 15.00 uur zaten we weer met boek in camper om rustig de rest van de dag door te brengen. Ik moest nog even alleen op scooter wat boodschapjes doen, maar daarna lekker koken, drinken, babbelen, spelen met Joep en nog even lezen of filmpje kijken. Morgen gaan we een andere route in deze regio doen, aangezien we verwachten tot en met woensdag hier te verblijven.

1-3 September 2017: Poortvliet-Tholen in Zeeland

Vrijdagochtend na het ontwaken allebei uit de veren om de laatste zaakjes voor ons werk in orde te maken en vervolgens te beginnen met de camper te laden met proviand, kleding en ander soorten van geneugten in het leven. Ook voor de eerste keer mag ons nieuwe gezinslid Joep mee op vakantie. Eerlijk gezegd zijn we een beetje benieuwd hoe het gaat met de kleine veldheer; slapen in 1 ruimte met ons, niet op zijn inmiddels vertrouwde plek in ons huis, maar in een ander huis op 4 wielen.

Omdat we niet met de viervoeter naar het buitenland mogen, moeten we deze vakantie in Nederland blijven. Geen straf, omdat Nederland prachtig is, maar de weersverwachtingen heb je niet in de hand in dit kikkerlandje.
De afgelopen dagen hebben we daarom veelvuldig weeronline.nl in de gaten gehouden waar we de beste kansen hadden voor redelijk weer. Het vloog de laatste dagen tussen een aantal bestemmingen; Limburg, Zeeland of de Achterhoek cq Twente. Allemaal mooie gebieden, maar uiteindelijk is het Zeeland geworden waar we gaan beginnen. Omdat we ook wel van rust houden en kleinschalige campings, zouden we niet richting de grote bekende toeristische plaatsen gaan zoals Renesse, Zoutelande, Cadzand en zo, maar wilden we richting Tholen in oost-zeeland. Uiteindelijk op de verschillende camping-apps gekeken en gekozen voor Landschapscamping Kruytenburg in Poortvliet.

Nadat we alles hadden ingeladen en ons huis hadden afgesloten, zetten we koers richting Utrecht om vervolgens richting Breda, Bergen op Zoom en vervolgens Tholen aanhoudend op de camping aan te komen. Miriam had in de camper werkelijk een invasie aan hondenmanden, speeltjes, drinkflacons, kussens, riempjes, hondenren, reisbench, grondpin en lijn, hondenvoer, rieten mand op scooter gemonteerd en draagzak meegenomen. Het moge duidelijk zijn: Joep staat nogal centraal in ons vakantiefeuilleton…

Aangekomen op de camping Kruytenburg bleek dat we een goede keuze hadden gemaakt. De camping had ook een golfcourse kunnen zijn. Het gazon stond er strak en kort gemaaid bij en de plekken die toegewezen werden door een erg vriendelijke medewerker waren circa 350 m2 groot, dus niemand zou last kunnen krijgen van ons snurken vannacht.

IMG_0453

We waren beiden erg moe van het het werken de laatste weken en daarnaast ook nog eens een teckel-pup opvoeden vanaf ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Ook onze onzekerheid in de beginweken, we hadden immers nog nooit een hond gehad, speelde parten. Nadat we onze camper op een mooie plek hadden gestald en alles in werking gezet, luifel uit, meubels buiten en meteen in de chill stand. Heerlijke middag en avond gehad en ook Joep vermaakt zich prima op de camping. Het is een charmeur en iedereen die langs komt, die moet met hem in aanraking komen en de kleine veldheer geniet van alle aandacht. Miriam heeft ’s avonds een lekkere italiaanse fritatta gemaakt en direct nadat ik de afwas had gedaan, zagen we een prachtige zonsondergang op onze camping. Het licht ging dus buiten uit, maar bij ons ook. Het is allemaal niet zo opwindend om te lezen, maar wij lagen dus op onze eerste vakantiedag al om kwart over negen in bed en samen met Joep hebben we de hele nacht doorgeslapen tot de volgende ochtend 7 uur. Alle drie totaal in coma gelegen.

C360_2017-09-01-19-57-25-828

Bij het ontwaken zagen we de zon al lekker opkomen en lijkt het een fraaie zomerdag te worden! Lekker rustig wakker worden en eerst een bakkie koffie en nog even lezen voordat we het ontbijt buiten kunnen doen. Lekker kneuterig afbakbroodjes gebakken in onze nieuwe hete-lucht oven in de camper. Heerlijk waren ze!! Ook na het ontbijt hadden we nog niet de energie om wat te gaan doen, dus ook de hele ochtend bij de camper gezeten. Einde van de ochtend hebben we de scooter gepakt en zijn met ons drietjes een rit gaan maken over het eiland. Eerst via de landweggetjes slingerend naar Tholen en daar even doorheen geslenterd en op een pleintje bij een paar kerken een koffie gedronken.
Tholen heeft een historische stadskern, die nog steeds grotendeels omringd is door wallen en vesten. De stadskern wordt daarnaast gedeeltelijk begrensd door een haven. Het gebied binnen de vesten is sinds 1991 beschermd stadsgezicht en is daarmee een van de beschermde stads- en dorpsgezichten in Zeeland. Verder telt de stad tientallen rijksmonumenten.
Het stadsbeeld wordt gedomineerd door de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, een kruisbasiliek in de Brabants-gotische stijl, mogelijk ontworpen door Everaert Spoorwater, een Brusselse bouwmeester die in de Nederlanden vaak betrokken was bij de bouw van kerken in deze stijl. De bouw van de kerk is in circa 1404 gestart. Eerlijk gezegd vonden we het stadje een beetje tegenvallen. Zoals eigenlijk het hele eiland wat tegen is gevallen tijdens de rit die wij maakten.

Nadat we verder gingen, besloten we om naar de Oosterschelde te gaan kijken en via onze Mio begonnen we aan de route. Binnendoor rijdend naar de Oosterschelde kwamen we niet meer tegen dan veel landbouw en vlakke akkers met af en toe een natuurgebied.
De Oosterschelde is een zeearm in de provincie Zeeland, die omgeven wordt door de schiereilanden Schouwen-Duiveland, Tholen, Zuid-Beveland en Noord-Beveland en (oorspronkelijk) een aftakking betreft van de rivier de Schelde. Sinds de ingebruikname van de Oosterscheldekering in 1986 kan de Oosterschelde volledig van zee worden afgesloten. De Oosterschelde heeft een oppervlakte van 350 km². Een gedeelte hiervan valt bij laag water droog.

C360_2017-09-02-12-46-48-428

We zagen veel vertier op het water en spraken nog even met een duikers-echtpaar uit Belgie die daar ons een mooi verhaal vertelden over hoe zij bossen met krabben vingen onder water. Ze namen uitgebakken spek mee aan een touwtje en sleepten ze over de bodem van de Oosterschelde. Enorme hoeveelheden krabben kon je dus vangen met spek. Miriam raadde mij vervolgens aan om het ook eens te proberen; spek genoeg!!

C360_2017-09-02-12-47-15-256

Rijdend kwamen we omstreeks 3 uur weer terug bij Poortvliet, het dorpje dat bij onze camping hoort. Nou….het is dat we even boodschappen moesten doen, maar Poortvliet was nou niet echt het walhalla om te verblijven, laat staan om te wonen! Het feit dat over dit dorp niets spannends te vinden is op Wikipedia, zegt al genoeg: Poortvliet is een dorp in Zeeland en vervolgens begint Wiki over Rien Poortvliet….die was wel boeiend!

Terug bij onze camper bekijken we de weersverwachtingen en besluiten we om morgen maar richting Limburg te gaan. Daar lijkt het erop dat de komende week de minste neerslag valt en meeste kans op wat zonnestralen.

De rest van de middag heerlijk in de zon met Joep zitten spelen en dutje gedaan. De charismatische teckel wilde mij op gepaste wijze danken voor een enerverende dag (deden maar meer mensen dit om mij heen…)

Nu lekker na het eten in de camper dit blog schrijven, sambuccaatje en Nespressootje erbij en zometeen nog even een filmpje kijken. Morgen zien we wel weer waar we in het Limburgse terecht komen.

 

Nieuwe website pagina toegevoegd: Locaties

Vandaag op onze website http://www.camperjoy.com een laatste update gedaan.

Onze nieuwe reisgenoot, de ruwharige dwergteckel Joep is zowel op paginaheader genoemd, een eigen introductie op de laatste reisblog en tevens op de pagina ” over Martin en Miriam ” geïntroduceerd. Joep is dus nu onderdeel van de volledige bemanning van de Lambortinki.

IMG_0308.JPG

Wat we nu ook gedaan hebben is een pagina toegevoegd op de website, waarop alle overnachting-locaties staan, waarop de Lambortinki heeft gebivakkeerd tijdens de verschillende weekenden en vakantie’s. De lijst is nu up to date en ook voorzien van de website-links naar de betreffende campings toe. Per land gespecificeerd. Hopelijk zal deze lijst de komende maanden in 2017 nog verder uitgebreid worden.

IMG_0309.JPG

Gezinsuitbreiding op Camperjoy: Joep!

Ondanks het feit dat we de maanden juli en augustus niet met onze camper erop uit trekken, hebben we toch nog een nieuwtje te melden op ons blog Camperjoy.

Vanaf morgen, vrijdag 28 juli 2017, zal een nieuwe huis- en campergenoot zijn intrede doen in ons leven: Joep!

Joep is een ruwharige dwergteckel en pas 8 weken oud. Na maanden met elkaar te hebben gewikt en gewogen of in ons leven een dergelijke viervoeter past, is onze conclusie getrokken dat hij meer dan welkom is in ons huis en onze camper. Dit commitment naar deze super lieve, prachtige mini-eigenwijsstukvreten dat ie is, moet onvoorwaardelijk zijn en onze inspanningen moeten leiden naar een goed en liefdevol hondenleven.

img_0285

Miriam en ik hebben geen ervaring met het opvoeden van een hondje, maar gezond verstand, consequent zijn, tijd voor maken en vooral veel samen doen, moet toch leiden tot het creëren van een makkelijk, volgzaam, vrolijk, lief diertje, die we zoveel mogelijk meenemen waar we kunnen. En kan het niet, moet ie ook in staat zijn om een paar uurtjes alleen thuis te blijven of te logeren bij 1 van de velen die zich opgeworpen hebben als oppas voor deze vrolijke vriend cq olijke charmeur!

img_0287

De komende weken staan in het teken van het binden en wennen aan elkaar, voordat we in september met Joep op vakantie gaan. We hadden al maanden geleden een overtocht met de Ferry naar de UK geboekt, maar doordat Joep nog niet naar het buitenland mag, hebben we besloten om in eigen land te blijven met hem. Heerlijk 2 weken met elkaar doorbrengen in onze camper en omgeving, waarbij vooral rekening wordt gehouden met Joep.

Dus lieve camperjoy-volgers, vanaf nu zijn we met zijn drieën die de avonturen gaan beleven en zal naast allerlei mooie foto’s van Miriam van de natuur, eten en drinken, de campings, de landen, nu ook Joep een prominente rol in ons blog innemen. We hebben er zin in!!

img_0286

Oh ja…..en even ter verduidelijking op jullie vraag, of Miriam ook blij is toch hier nog even een foto van haar……..deze blik is niet meer van haar gezicht af geweest vanaf het moment dat ze Joep zag tot nu…

IMG_0263

Vrijdag 23 t/m 25 juni 2017: “Niet noemenswaardige neerslag” te Drie (Ermelo)

De hele week hadden we ons verheugd om met onze Lambortinki nog even een weekendje weg te gaan, voordat hij weer voor een kleine 2 maanden in de stalling wordt geparkeerd. Aangezien we gewoon moesten werken de hele week, terwijl de mussen dood van het dak vielen van de hitte, zijn we vrijdagavond na het werk de camper ingestapt en op weg naar ons inmiddels vertrouwde adres van Staatsbosbeheer Natuurkampeerterrein te Drie.

De weersverwachtingen waren niet slecht qua temperatuur, maar met de nu al historische, door KNMI en Meteoconsult uitgesproken woorden: ”aangename temperaturen in het weekend met af en toe niet noemenswaardige neerslag” hadden wij er genoeg vertrouwen in om dit weekend ons kamp op te slaan in Drie.

Elke keer dat we aankomen op een natuurkampeerterrein voelen wij ons een beetje opgelaten door het feit dat onze camper wat afwijkt van het gemiddeld kampeermiddel dat er op dit soort terreinen staat en het type mensen dat daar is. Doordat het een natuurkampeerterrein is, stonden er nu heel veel tentjes, grotere tenten, een paar caravans, buscampers en nog een paar “buitengewone” campers.

20170624_151544

De mensen kijken ons aan als we het terrein oprijden en we zien ze denken; “Wat moeten zij nou met zo’n grote camper op een natuurkampeerterrein?” Misschien vinden ze het wel asociaal of zo….maar op een of andere manier voelen wij ons niet zo welkom om ons heen. Nadat we ons gestald hadden, met alle goede bedoelingen meteen de luifel uitgeklapt en de stoelen buiten. Nou…..dat was het enige dat we konden doen, want het begon meteen als een gek te regenen en het is eigenlijk niet meer opgehouden met regenen. Vrijdagavond, zaterdagochtend tot ongeveer het middaguur was het overal doorweekt van  de regen.

Direct nadat het droog was, hebben we onze scooter gepakt en zijn richting Putten gereden om daar lekker te slenteren en wat winkels te bezoeken. Het zou een paar uur droog blijven, dus vlug een dosis Putten innemen! Want wat is Putten een leuk dorp zeg! Vooral het beeld in de winkelstraten is afwijkend van ons eigen stadshart, waar alleen maar ketens zijn gevestigd. Hier in Putten erg veel particuliere boetiekjes, woonwinkels, gezellige horeca en erg vriendelijke mensen overal. Maar ook in de winkelstraten is het kletsnat van de regen en lopen mensen in korte broeken en paraplu’s boven hun hoofd.

Wij daarom maar na een paar uur te hebben rondgelopen een lunch genoten in De Herbergh in Putten. Prima sfeer en goed eten! Eindelijk werd het weer droog en besloten we nog even de Appie in te gaan om wat boodschappen te halen en gezien de donkere wolken boven ons hoofd, wilden we eigenlijk zo snel mogelijk terug naar de camper om daar dan maar te gaan lezen of zo. We zijn zelfs al begonnen met het puzzelen….tja bijna 52, dan krijg je dat….. Miriam had nog even een korte wandeling gemaakt tussen de buien door en was net op tijd terug voordat er weer op haar gewaterd werd.

C360_2017-06-25-13-54-40-237

We kijken om ons heen en zien veel mensen erg stoeien met het overleven in een tent in de regen en chagrijnige blikken wanneer ze weer in hun natte stoelen moeten kruipen. Ze doen er lang over om hun luifels en tentdoeken weer in fatsoen te krijgen en we zien ze in de regen op hun primusbrander emmeren om een maaltijd klaar te maken. Vlam weer uit, natte lucifers, regenwater in hun gerechten, klamme kleren, nagenoeg geen verlichting om wat te zien en in de stromende regen naar het toiletgebouw rennend om zo droog mogelijk over te komen. En steeds zien we weer die blikken van: “kijk die glamping-gasten daar hoog en droog zitten in hun leren stoelen, verwarming aan, overal verlichting, een fornuis, afzuigkap, Nespresso apparaat, TV, mediaspeler en een prima muziekje op de achtergrond. Dit heeft toch niets meer te maken met kamperen….!!”

Nou….wij denken hetzelfde als we iedereen zo gadeslaan: hoe kunnen ze dit leuk vinden? Zo behelpen en na  2 nachten alle slaapzakken nat, jankende kinderen, vieze natte kleren aan, niets te doen op de camping, ouders die doen of het leuk is in dit weer….kortom…wat een ellende!!

Wat ons ook opvalt is de uitdragerij die men voor een weekendje meeneemt in de tent. Hele volle auto’s met van alles en nog wat en voordat de tent of buscamper staat, moet er nog zoveel gedaan worden in en rondom het kampeermiddel. Meestal gepaard met echtelijke ruzie’s en minstens 3 uur bij het opbouwen en 2 uur bij het afbouwen van het kamp zijn ze kwijt voor een weekendje gezellig kamperen. Wij vinden het vooral prettig dat we alles binnen 10 minuutjes up and running hebben en wij direct klaar zijn, aangezien alles op zijn plek ligt en goed en makkelijk te pakken is. Camper hebben is gewoon super!!

C360_2017-06-24-15-47-36-474

Conclusie is nu dat alle tenten op zondagochtend zijn vertrokken en dat alle campers er nog staan en vooral vrolijke mensen erin. Mir staat nu lekker te koken in de keuken, terwijl ik aan tafel ons blog schrijf. Vanavond komen we weer thuis en in 15 minuten de camper leeg, wasmachine aan, watertanks leeg laten lopen, toilet en badkamer schoonmaken en dan woensdag de camper in de stalling. Over 2 maandjes gaan we met de Lambortinki naar Schotland of Engeland. De komende 2 maanden in het hoogseizoen vinden wij het overal te druk op de campings en camperplaatsen en blijven dan dus gezellig thuis om ook te kunnen genieten van onze tuin en de buitenkeuken en hopelijk een hoop zwoele zomeravonden samen.

Vrijdag 9 t/m 11 juni: Fourneau Saint Michel – Belgische Adennen

Donderdagavond, na een heerlijke dag voor en naast de camper te hebben vertoefd en een erg gezellige dag samen hadden, maakten we plannen wat we de volgende dag zouden gaan doen. Toen we echter op de weersverwachtingen keken, zagen we dat de vrijdag weer vol met regen zou zijn en met zware windstoten. Hier hadden we dus duidelijk geen zin in. Na ampel beraad besloten we vrijdagmorgen dan maar weer de spullen in te pakken en via Nancy en Metz, richting de belgische ardennen te rijden. Vorig jaar hadden we daar ivm de voorbereidingen van onze 25 jarige bruiloft ook daar gestaan in Fourneau Saint Michel. Een prachtige camperplaats, midden in de natuur en nog gratis ook.

We vonden dat zo’n heerlijke plek om te staan, dat we daardoor ook weer in de gelegenheid waren om bij Auberge du Provost te gaan eten. Miriam haar kapsalon Gloss Haarstudio bestaat dit weekend 7 jaar en mijn meisje wilde mij graag trakteren ivm met dit heugelijke feit. Zo gezegd zo gedaan, gingen we na het betalen op de camping in Riquewihr op pad richting Nancy. We hebben een zeer voorspoedige, maar natte reis gehad en onze Lambortinki rijdt als een jonge god langs ’s heren wegen en eigenlijk binnen 4,5 uur rijden waren we op de plek van bestemming.

C360_2017-06-09-14-08-44-044[1]

Aangekomen op de camperplaats in Fourneau Saint Michel zagen we dat er nog genoeg plek was om riant te kunnen staan. De campers staan allemaal op geasfalteerde parkeerplaatsen, maar direct daaraan ligt een eigen grasveldje. We lazen op campercontact-app dat de camper serviceplaats, het kunnen lozen van water, reinigen van chemisch toilet en het kunnen innemen van water, er vreselijk smerig uit zou moeten zien. Maar daar aangekomen was waarschijnlijk ook de gemeente dit ter ore gekomen en was de plaats spic en span schoongemaakt en zag de hele omgeving er weer super uit. Niets om een paar lekkere dagen voor de boeg te hebben. Aangezien we de scooter nog achterop de camper hadden staan, besloten we om vrijdagmiddag en zaterdag lekker op de plek te blijven en niet rond te gaan tuffen. We zijn allebei erg lekker bezig in een paar goede boeken en kunnen niet stoppen met lezen. Het weer ziet er goed uit en dus lekkere stoelen naast de camper en de voetensteunen eraan, maken ze ons niet meer wijs.

C360_2017-06-10-11-55-34-715[1]

Zo hebben we eigenlijk tot zaterdagmiddag gezeten en aan het einde van de middag hebben we ons lekker in onze eigen camper gedoucht en omgekleed voordat we uit eten gingen bij de Auberge (Herberg).

Even nog een wat negatief verhaaltje om mee te geven: Wel tussendoor nog even op Facebook binnen een paar camper-groepen een vette discussie gevoerd over kampeergedrag op camperplaatsen. Voor de niet wetende kampeerders; een camperplek is eigenlijk gewoon een plek waar je met je camper mag overnachten, maar waar je geen kampeergedrag mag vertonen. Dus geen stoelen buiten hebben staan, geen tafel en vooral niet de luifel uitklappen. Deze camperplekken hebben soms voorzieningen waar een camper voldoende aan heeft. Schoon water, afstorten van grijs water (douche- en kookwater) en het ledigen en reinigen van het chemisch toilet. Meer niet. Er zijn ook camperplekken waar niets van dat alles is. Dan is het gewoon staan en klaar. Maar in ieder geval ging de discussie over op het forum, dat ze een medecamperaar met camper en kenteken en al op Facebook hadden geplaatst met de melding dat deze man zijn luifel uit had staan. Mag niet op camperplek. Mensen…volwassen mensen gingen hierover vet in discussie. Toen ik en nog een paar zeiden dat het echt geen probleem moet zijn als er geen andere campers staan en er veel ruimte rondom de campers zijn om de luifel uit te klappen. Wat maakt het uit? Wat veel erger is dat de mensen die hierover dus een enorm punt maken, zich meer zorgen moeten maken over de volgende punten die wij de afgelopen dagen rondom de camperplek hebben gezien: chemisch toilet afstorten, maar niet de spoelbak schoonmaken, honden laten poepen op de veldjes die bij andere campers horen en dit niet opruimen, het afval laten slingeren en niet opruimen, volle vuilniszakken in de bossen dumpen. Op ons plekje waar we stonden lag alleen al een kapot servieskopje met scherven en al op het gras, vuil toiletpapier en hondenstront. En dan je druk maken over een uitgeklapte luifel van een camper die helemaal alleen staat op een groot grasveld.. Triest deze mensen!! Houd het gewoon allemaal netjes voor iedereen, die dezelfde hobby heeft als jij; lekker in de natuur staan met je eigen campertje.

Het weer was zaterdag prachtig, dus toen we uit eten gingen, hebben we eerst buiten gezeten om een biertje en wijntje te nuttigen, voordat we naar het restaurant werden geleidt toen onze voorgerechten klaar stonden.

C360_2017-06-10-18-50-51-939[5]

Mir had haar lievelingsgerechtje gekozen welke we ook bij onze bruiloftsmaal hadden gehad. Een tompoes gemaakt van peperkoek, Foie Gras en gecaramaliseerd uitje. Ik had een gerookte zalm gebakje, gevuld met hollandse garnaaltjes met een lekkere dressing erdoor. Als hoofdgerecht hadden we beiden een combinatie van verschillende zalmgerechten. Was ook lekker! Het dessert hebben we buiten gegeten en daarna weer knus naar onze camper gelopen. Allebei waren we moe, vol van het eten en uiteindelijk later op de avond ook niet meer tintelfris. Om een lang verhaal heel kort te maken; we hebben beiden met darmen problemen gehad de afgelopen nacht.

Vanmorgen vroeg wakker geworden en uiteindelijk maar heel snel de camper klaar gemaakt voor de laatste etappe naar huis. Omstreeks het middaguur waren we thuis. Ook weer lekker om in ons fijne huis te komen. Meteen even de camper leeg gemaakt, boodschappen gedaan en vervolgens in onze tuin een hapje gedaan en daarna een hollandse siesta. Morgen weer aan het werk en ook daar hebben we beiden weer zin in!

Na de eerste week met mijn schoonfamilie naar Marrakech in Marokko en de laatste week met camper waren top! We hebben dit keer met de camper niet veel gedaan, maar het weer hielp niet echt mee en wij waren in de laatste week ook niet helemaal topfit. Over een paar weken gaan we weer een weekendje in eigen land en dan tuffen we weer rond met onze scooter en Mio!!