29 April 2017: Cuijk-Boxmeer-Gennep-Ottersum en Nationaal Park Maasduinen

Vandaag was de laatste actieve dag van deze minibreak van 5 dagen. Nadat we voor ons doen vroeg opgestaan waren, meteen gaan douchen en klaar maken voor weer een dag rond tuffen met onze scooter door deze regio. We hadden weer een nieuwe route uit de woonkamer van de camperplaats meegenomen en de rit die we uitgezocht hadden was 68 kilometer lang door de bovengenoemde dorpen, stadjes en natuurgebied.

Het weer was veel minder dreigend dan de dagen hiervoor en aan de wind kon je voelen dat er ander weer op komst was. Het voelde al wat milder en had voor ons het gevoel dat het ook de lentegeur meer naar boven bracht. Ondanks dit alles, waren we wel voorzien van handschoenen en Miriam met een muts. Na een half uur rijden op de scooter, zittende als meneer Wijdbeens, voelden mijn “noten” wel hoe koud het was. Daar werd je niet vrolijk van, zal ik maar zeggen.

Maar wat maakte de route de dag goed zeg!! Via eerst binnendoor weggetjes richting Haps, alwaar de lekkerste ijssalon van Nederland is gevestigd. Neeeeeeeej….we zijn daar niet gestopt, maar gewoon doorgereden richting Rijkevoort. Prachtige boerderijen, hoeves, slingerweggetjes en bosgebieden koersen we naar Boxmeer om daar even op te warmen in Restaurant Riche. De eigenaar is een broer van vrienden van mijn zus, maar dat waren we even vergeten toen we daar zaten. We werden geholpen door een nieuwe ober, maar deze was nog niet ingewerkt zal ik maar zeggen. Uiterst vriendelijk qua uiterlijk en taal, maar ik denk dat menig restauranteigenaar niet blij is als zijn medewerker, na 2 koffie te hebben opgeschreven, zegt: Moej gebak?

Nou….ik had liever een volkoren biscuitje gehad, maar Mir zei meteen: ja doe maar! Wat voor gebak heb je? Dah week nie, muk efkes kiekn, was zijn passende antwoord. Ook andere gasten moesten enigzins aan hem wennen, maar zijn gunfactor was enorm, dus het zou vast goed komen met hem!

Opgewarmd gingen we weer op pad en via het knooppunten-netwerk werden we naar Nationaal Park Maasduinen geleidt door de route. Daar passeerden we een prachtige golfbaan, die ons echt helemaal omsloot en waardoor wij dus slingerend doorheen rijden. We voelen ons soms barbaren dat we met de scooter door dit gebied rijden, maar het mag gewoon met een snorscooter.

Aan het einde van de Maasduinen passeerden we opeens een ruine van een kasteel. Het gaat hier om Kasteel Bleijenbeek. Het kasteel komt in de geschiedenisboeken pas voor vanaf 1405 en zijn naam dankt aan de beek die het kasteel omringt…de Bleije Beek. De bouwgeschiedenis van Kasteel Bleijenbeek begon kort voor de 14e eeuw en eindigde voorlopig in 1945, toen het kasteel door een bombardement door de RAF verwoest werd. De ruïne ligt aan de weg van Afferden naar Siebengewald in Afferden te Limburg.

20170429_182132

Nadat we hier even hebben rondgeneusd reden we door en kwamen we langs zulke mooie landschapsweggetjes. Boerenweggetje met daarlangs geknipte knotwilgen, beekje, erg groene weilanden met daarop een aantal bonte koeien in de kleuren rood/wit en zwart/wit. Echt Hollands zal ik maar zeggen, maar wat genoten we van de koeien. De fotograaf was nieuwsgierig, maar de koeien minstens zo…

20170429_162356_wm

C360_2017-04-29-11-41-54-177

Ook hier even gestaan te hebben en met de koeien even contact gehad, wij weer door naar de volgende stop: Gennep. Maar eerst moesten we weer door een bosgebied totdat we bij een overgang met een pontje kwamen. Het pontje had het niet druk en Miriam en ik kregen een prive oversteek op een leeg pontje. Was ook wel weer iets nieuws voor ons.

C360_2017-04-29-11-48-24-448

Na de oversteek slingerend naar Gennep en wat vonden we dit een mooi dorp zeg! Er was veel volk op de been en het dorp oogde erg levendig met natuurlijk brabantse gastvrijheid door de hoeveelheid horeca die er gevestigd was.

C360_2017-04-29-14-05-04-991

Overigens op bovenstaande foto was het erg stil in de straat, maar was helemaal aan het einde van de hoofdstraat…echt!

Wij moesten nog lunchen en besloten daarom ons te laten laven en dorsten in de Stadsherberg in Gennep. Miriam een rijkelijk gevulde burger en frieten en ik nam de Pulled Pork met vloerbrood en salade. Het smaakte zoals het eruit zag! Super lekker!

C360_2017-04-29-13-27-01-721

Het weer werd steeds beter nadat we ons weer klaar maakte voor de laatste etappe van deze trip op de scooter. Nadat we Gennep hadden verlaten, zetten we ons richting Cuijk, alwaar we nog even een boodschapje moesten doen voor het avondeten en morgen de laatste dag bij de camper. Ook de laatste etappe was erg mooi. Wij kunnen iedereen die een fietsweekend of weekendtrip willen maken, deze regio van harte aanbevelen. En wat een vriendelijkheid overal in de straat en winkels. Iedereen groet en maakt een praatje met je. Net buiten Gennep, rijden we weer de natuur in en komen we weer de wijdse wereld tegen, die hier zo kenmerkend is. Vergezichten, mooie weggetjes en veel agrarische grond.

In Cuijk aangekomen zagen we een verschrikkelijk mooie kookwinkel, Via Cannella (www.viacannella.nl). 1400 m2 beleving in het hart van Cuijk! Alles op het gebied van koken, wonen en kinderen, lifestyle en accessoires. Geselecteerd door Elle Wonen, Elle Eten en VT wonen. We hebben ons prima vermaakt daar en zelfs een prachtig servies gekocht van allerlei losse borden, schalen en kommen. Miriam en ik helemaal blij om met een prachtig servies onze gasten thuis te verwennen met een mooie maaltijd en net servies. Alleen…..op een scooter lijkt het ons geen goed idee om dit servies mee te nemen en dus zo gezegd zo gedaan, besluiten we om maar snel nog een dagje Cuijk te plannen met onze auto. Volgende week zaterdag komen we de spullen ophalen. De eigenaar van de zaak vond het prachtig dat we het zo gingen oplossen. Het verzenden per post leek hem al  helemaal geen goed idee. Als oeroude pakketpost-chauffeur van weleer bij PTT Post, kon ik het mij ook goed voorstellen…

Helemaal blij en opgewonden van onze aankoop, zijn we daarna nog even de supermarkt in geweest om de boodschapjes te halen en als een speer terug naar de camperplaats om daar heerlijk in de zon te zitten en te genieten van elkaar, de mensen om ons heen (want wat een fijne sfeer hier onder elkaar!) en het camperleven. Vanavond nog 1 avond in de camper vertoeven en morgen nog de hele dag naast de camper zonnen en lezen. Morgenavond weer terug naar huis, maar wat hebben wij een super week gehad in het Rijk van Nijmegen en Het Land van Cuijk! We komen zeker nog eens terug!

 

28 April 2017: Land van Cuijk

Vanmorgen na de koffie bij het ochtendgloren werden we wat onrustig; wat doen we? Blijven we hier nog 2 nachten of gaan we verder kijken en zoeken we wat nieuws uit om de komende 2 nachten te gaan staan? We waren er snel uit! We pakken alles in en gaan verder. We hebben het hier de afgelopen 2 dagen super gehad op Het Smokkelpad, maar onze scooter heeft ons in 2 dagen ruim 100 kilometer van de omtrek laten zien en we hebben inmiddels wel weer zin in een andere omgeving. Miriam en ik volgen sinds enige tijd de belgische Facebook groep “Camperfriends”. Een erg leuke groep mensen met allemaal dezelfde passie, namelijk weg zijn met de camper en alles wat daarmee te maken heeft. Op deze pagina zag Mirreke de camperplaats Ons Plekske (www.campersplaats.nl) complimenten krijgen voor hun faciliteiten en vriendelijkheid. Wij ook nog maar even op http://www.campercontact.nl app kijken en daarop bleken deze mensen ook erg gewaardeerd te worden voor hun dienstverlening. Namelijk een 9,5 score uit 226 reviews. Dat klonk goed, dus wij alles ingepakt en op pad naar de gemeente Cuijk en specifiek in Het Land van Cuijk. Op routine de scooter weer achterop bevestigd en gaan met die banaan.

Tegen de middag, na een mooie landelijke route door de regio en stukje Noord Brabant, kwamen we aan op de camperplaats. Via een heel lieflijk boslaantje tussen de bomen, reden we het grote veld op en konden we een mooie plek uitzoeken. Eerst werden we uiterst hartelijk ontvangen door de eigenaresse en kregen we uitleg en rondleiding op de camperplaats. Alles is er echt tip top in orde en nadat we onze Lambortinki het vuile water hebben laten lozen in de opvangput en toen vers water in de tank geladen voor de komende dagen, konden we onze plek uitzoeken. Op een hoekje op het camperveld was de beste zonligging, mocht de zon uberhaupt nog overwegen om zich te laten zien. Alles weer aan kant in en rondom de camper, besloten we even te bekijken hoe het sanitair, de afwasruimte, douches, etc eruit zouden zien. Het was allemaal om door een ringetje te halen. Een gezellige centrale ruimte, met grote lange eettafel om ’s avonds met de camperaars verwarmd te kunnen zitten, kacheltje aan, beamer en de badkamer zien er zodanig uit, dat menigeen zich thuis zo’n badkamer zou wensen. Zelfs picknicktafels op het camperveld en een jeu de boule baan! Werkelijk alles was top! Ook de vriendelijkheid van de eigenaren maakt dat het direct “thuis” voelt.

2017-04-28-PHOTO-00004065

In de “woonkamer” van de camperplaats hingen allemaal keurig overzichtelijke fietsroutes door het landschap en dus zochten wij er een paar mooie routes uit voor de komende dagen. We beginnen met de route langs de Hatertse Vennen, Nederasselt via Grave naar Vianen (dorpje in gemeente Cuijk) terug, waar de camperplaats is.

We genieten met volle teugen en kijken ons ogen uit hoe mooi ook dit stukje van Nederland is. Via dijkjes, boerenweggetjes, bruggetjes, vennetjes, weilanden en kleine knusse dorpjes rijden we de gekozen route en ook nu hebben we weer super veel mazzel dat we geen regen treffen onderweg. De enige regen die er viel, was op het moment dat we ergens aan het lunchen waren.

C360_2017-04-28-12-42-07-717

C360_2017-04-28-12-40-06-972

(PS. Excuses voor de zwart – wit foto’s, Miriam had toestel niet goed ingesteld)

Wat zit het fietsers-netwerk door middel van overzichtelijke knooppunten-nummers toch goed in elkaar. De ANWB heeft dit goed georganiseerd en zonder de navigatie kost het ons geen moeite om de route te volgen. We besluiten om in Grave even een culinaire stop te maken om een broodje te eten bij Cafe Restaurant Poort van Cleve.

Grave is een vestingstadje in de provincie Noord Brabant. Het is de hoofdplaats van de gemeente Grave. Het stadje heeft gedurende de afgelopen eeuwen veel historische feiten meegemaakt en is ook tijdens de 2e wereldoorlog niet ongeschonden uit de strijd gekomen. Wikipedia geeft hierover veel informatie, maar teveel om nu hier te vermelden. Boeiende geschiedenis en een erg leuk stadje om te verblijven. Het doet een beetje denken aan Elburg, Kampen of ander vestingstadje.

C360_2017-04-28-13-15-22-530

 

Tijdens de lunch in De Poort van Cleve keek Miriam opeens heel verrast op van haar bord en ik dacht dat het meteen een afleidingslist was om van mijn bord wat te pikken, maar dit bleek niet het geval te zijn. Nadat ze echt na 5 seconden nog steeds peinzend voor haar uit keek, dacht ik: laat ik ook maar eens bekijken wat er aan de hand is. Het blijkt een hele kleine wereld te zijn; onze burgemeester Ina Adema uit onze woonplaats Lelystad met haar partner hadden ook daar de lunch gepland. Nog even een praatje gemaakt met elkaar en was erg leuk om even over het Lelystadse te kunnen praten in het brabantse land.

Nadat we gegeten hadden zijn we weer verder gegaan vanuit Grave richting onze camperplaats. De rit was afwisselend en al slingerend door het landschap, kwamen we opeens nabij Mill bij een afslag naar Kasteel Tongelaar. Dit Kasteel Tongelaar (ook: Tongelaer) is een kasteel ten noorden van Mill en ten zuiden van Gassel.

Het oudste deel van het huidige kasteel is een vroeg-15e-eeuwse vierkante poorttoren, die onder het dak een lijst heeft met elkaar doorsnijdende boogjes. De benedenruimte is overspannen met een tongewelf, terwijl zich op de eerste verdieping een ruimte met graatgewelf en een oude schouw bevindt. De gebouwen bevinden zich om een binnenplein en met name de 18e-eeuwse westvleugel doet denken aan de stijl van een Limburgs boerderij. (Ik vond dat jullie dit moesten weten…)

Het kasteel is nu in gebruik voor partijen en feesten evenals vergaderingen, (kook)workshops en overnachtingen. Door de prachtige omgeving is het ook een geliefde locatie voor trouwerijen. Er worden kunsttentoonstellingen georganiseerd en concerten uitgevoerd. Het landgoed is vrij toegankelijk om te wandelen en fietsen. Het is een mooie omgeving, maar toen wij er aankwamen bleek er net een bruiloft te gaan starten en konden we niet naar binnen om te kijken.

De scooter maar weer gepakt en uiteindelijk binnendoor weer richting de camperplaats gereden. Steeds dreigende luchten met regen boven ons, maar we piepten er steeds tussendoor middels de route die we moesten rijden. Het pakte helemaal goed uit!

Bij aankomst bij de camper waren we wel erg koud geworden en lekker een pot thee gemaakt en direct weer in totale ontspannenheid met een boekje en magazine de rest van de middag doorbrengend. In onze lekkere leren stoelen in ligstand kun je zo lekker weg doezelen. De avond is zoals gewoonlijk; lekker een hapje eten in de camper en ’s avonds een filmpje kijken op Netflix en straks weer lekker onder wol. Morgen maken we weer een mooie route van 68 kilometer op de scooter. Ook weer zin in!

27 April: Kleve (D)

Het was een berekoude nacht en ons thermo-dekbed heeft zijn werk goed gedaan vannacht. Onder de dekens was het heerlijk, maar met je hoofd en armen boven de dekens was het erg koud. De prikkel om uit ons bed te komen was er dan ook niet echt. Lekker rustig wakker geworden en uiteindelijk toch maar aanstalten gemaakt om de dag te beginnen. Leve de Koning!! Hoera, Hoera!! Miriam zette een lekkere verse Nespresso in onze camper en aangezien we de zon zagen, besloten we om ons ontbijtje buiten te nuttigen. Fris, dat wel, maar toch lekker om buiten te zitten op het gras en de frisse lucht naar binnen te krijgen. Na het ontbijt even de afwas doen, vandaag ook in de buitenlucht. Goed te doen! Aangezien de camping prima schoon sanitair en douches had, neem ik in deze ochtend het liefst daar mijn fris & fruitig sessie en wil Miriam gewoon onder de eigen douche staan in de camper. Normaal gesproken vind ik dat ook prima, maar als de camping echt schoon is, dan doe ik het daar.

Na het aankleden en de boel binnen weer aan kant maken (tenminste: dat wil Miriam altijd, net als thuis; opgeruimd en netjes!), pakken we de scooter en verlaten we de camping. Net voordat we weg wilde rijden, kwam de eigenaar van de camping even een praatje maken. Erg vriendelijke man, die even wat route-opties kwam geven op onze weg naar Kleve. Aangezien onze Mio fietsnavigatie het niet deed, hebben we zijn tips ten harte genomen en zijn we op zijn aanwijzingen op pad gegaan. Wat een prachtige omgeving is het toch hier! Via een aantal boerenweggetjes en kleine duitse dorpjes kwamen we redelijk snel aan in Kleve.  Het enige nadeel van scooter rijden in Duitsland is dat we, ondanks onze snorscooter, helmpjes op moeten…

C360_2017-04-27-13-36-14-260

Kleef, de nederlandse naam voor Kleve is de hoofdstad van Kreis Kleve, in het westen van de deelstaat NordRhijn Westfalen, tien kilometer ten zuiden van de rivier de Rijn in de Nederrijnse Laagvlakte en niet ver van de Nederlandse grens bij Nijmegen en ’s Heerenberg. Kleef ligt ook tussen de Duitse stad Emmerich en het prachtige bosgebied Reichswald. Het centrum van Kleef is heuvelachtig met een hooggelegen burcht. De naam van de stad valt te herleiden tot het middeleeuws-nederlands woord clef of clif (klip).

Het was duidelijk dat Miriam en ik niet de enigen waren die de drukte van Koningsdag in Nederland wilden ontlopen. Het was erg druk met nederlanders in Kleve en sommigen toch met oranje versieringen, maar de meesten gewoon neutraal. Al slenterend door het stadje, veel vertier en gezelligheid tegen gekomen en mooie winkels. Op de momenten dat de zon uit was, was het heerlijk, maar het bleef toch erg fris voor de tijd van het jaar. In ieder geval waren we blij dat het droog was. Na een paar uurtjes daar vertoefd te hebben zijn we weer langzaam aan de scooter gaan zoeken en via een andere weg teruggereden richting de camping. Uiteindelijk kwamen we bij een hek uit, waar we doorheen moesten om vervolgens dwars door het Reichswald te rijden om weer bij de nederlandse grens te komen. De kleuren en licht-invallen van de zon in het bos was echt prachtig en we waren helemaal alleen.

C360_2017-04-27-13-35-10-237

Midden in de middag kwamen we weer terug in Groesbeek om nog even een paar boodschappen te doen voor vanavond en morgen. Eerlijk gezegd viel ons het feestgewoel voor de Koning erg mee. Nergens straten versierd, nergens volle terrassen en lallende mensen en nergens live muziek gezien en gehoord. Mooi rustig verlopen dus. Nadat we een Coop supermarkt hadden gevonden, is Mir even de boodschappen gaan halen en ben ik op zoek gegaan naar een adres waar ik op deze feestdag een gasfles kon halen. Onze was leeg en met deze kou geen warmte in je camper hebben is niet wenselijk. Uiteindelijk bij een nabijgelegen camping de gewenste gasflessen gevonden, maar eerst Mir even naar de camper brengen, om daarna zelf even de gasfles op te gaan halen. Camping de Oude Molen in Groesbeek had nog een paar flessen staan, maar niet de juiste bleek. Wel weer zo’n enorm ding van circa 12 kilo, maar hoe krijg ik dat ding mee op onze scooter? Wel; het was een hachelijk ritje, maar het is gelukt! We zitter er weer warmpjes bij vanavond en we kunnen weer koken!

Nadat we terug waren bij onze camper, ons even weer omgekleed en een lekker JOSJE gemaakt. Vraag me niet waar JOSJE voor staat, maar vrienden van ons noemen het altijd zo als ze een hapjes-plateau maken bij een borrel in de middag. Ons JOSJE was weer lekker en we hebben relaxt boekje gelezen en wat reisboeken doorpluist om nieuwe bestemmingen voor de toekomst te bepalen.

C360_2017-04-27-15-20-10-377

Samen wat later in de avond erg gezellig in de camper ons avondmaal genuttigd, maar de receptkeuze was voor een hele kleine ruimte, wat toch een camper is, niet helemaal gelukkig: Chili Concarne! Toch maar het bovenluikje open gelaten vannacht!

 

26 April 2017: Groesbeek, Nijmegen en Oijsedijk

Deze week konden wij met ons werk goed te plannen een vijftal dagen weg met onze camper. Dinsdag na het werk weg gegaan, woensdags zijn we altijd samen vrij, donderdag Koningsdag en dan vrijdag 1 “snipperdag” nemen en vervolgens het gehele weekend weg, maakt dus dat we 5 dagen op pad konden met onze Lambortinki. Gisteren na het werk vlug alles inpakken en iets voorlopend op schema konden we om 18.00 uur via de snelweg richting Groesbeek rijden. Onderweg net buiten Lelystad zag mijn broer Jos ons rijden en belde ons met de mededeling dat voor Harderwijk dikke file stond en dat we beter via Zeewolde, Amersfoort en dan de A30 konden rijden. Zoals als jongste broer betaamt, luisterde ik gehoorzaam naar mijn oudere broer! Vervolgens een half uur later verketterde ik hem omdat we vlak voor de afslag naar de A30 in een nog dikkere file stond. Tenminste; als je over een file praat is het vaak dat je dan toch af en toe van je plek rolt totdat je 30 meter later weer op de rem trapt en stilstaat. Deze file was er eentje onder de noemer: parkeren!! We hebben ruim 45 minuten als een rat in de val in een stilstaande file gestaan en zelfs keuvelend tegen een vangrail met medereizigers gekletst. Er was namelijk een ongeluk gebeurd met 5 auto’s en behoorlijke blikschade. Alles stond muurvast. Maar uiteindelijk konden we weer op pad en daardoor kwamen we rijkelijk laat aan op de geplande camping.

Dit keer wederom een camping vanuit het Groene Boekje en Natuurkampeerterreinen. Kleinschalig en redelijk primitief qua faciliteiten. Aangekomen op de Camping Het Smokkelpad in Groesbeek, konden we direct onze plaats in gebruik nemen en ons klaarmaken voor het avondmaal. Het Smokkelpad stamt nog uit de tijd dat er nog strenge grensposten waren tussen Nederland en Duitsland. Via dit pad kon men zo vanuit Groesbeek, richting Cranenburg lopen om vooral tabak en alcohol het land binnen smokkelen. Precies op deze voormalige grens staan we met onze rijdende woonhuis uitkijkend op een weiland. Prachtige plek en door de slechte weersverwachtingen niet druk. Er staan nog een paar Eriba caravans, die een clubweekend hebben doorgebracht hier. De beheerder Ton was erg vriendelijk en hartelijk en was speciaal voor ons open gebleven om ons te ontvangen.

Het avondmaal was voor onze maatstaven erg belabberd te noemen. Normaal vindt Miriam het leuk om in de camper te koken, maar nu we zo laat aankwamen (20.45 uur) hebben op culinaire wijze Saucage Du Knak met Panne du Oer gegeten. In de volksmond ook wel te oud brood met knakworst genoemd. De komende dagen hebben we elkaar beloofd om lekker te koken of ergens onderweg met de scooter een hapje te eten. Na het eten nog even samen gelezen en wel met ieder zijn eigen boek, dus niet echt samen….

Na een lekkere nachtrust en het inmiddels standaard ontbijt, hebben we ons gedoucht en waren we klaar om met onze scooter een rit te plannen. Tot onze schrik heeft na zijn laatste update, onze Mio Fietsnavigatie het begeven. Nu dan toch maar via de witte ANWB fietsborden de wegen volgen. Komt goed! De zon scheen toen we wilden ontbijten, dus hebben we heerlijk buiten gegeten. Erg fijn als je verwacht dat de komende dagen slecht weer is verwacht en toch opeens kunt genieten van de zon.

C360_2017-04-26-10-09-33-456

Eerst op pad naar het net over de duitse grens gelegen Kranenburg. Het plaatsje ligt in de Kreis Kleve in het Neder Rijn gebied. Kranenburg werd in de 13e eeuw gesticht door de Graven van Kleef. De eerste historische bronnen vermelden een Burg Kranenburg uit 1270 en een kerk uit 1277. Sinds 1924 bezit de plaats stadsrechten.

Door de vondst van een ‘wonderbaarlijk kruis’ kreeg de plaats in 1308 betekenis als bedevaartsoord. Nog jaarlijks vindt een kruisprocessie plaats als hoogtepunt van de bedevaart van Kranenburg. In 1370 kwam het gebied van Kranenburg, dat tussendoor aan de ‘Heren van Horn”verpacht was geweest, terug aan Kleef. In deze tijd bestond in het stadje een eerste vestingwal. Rond 1400 werd er een nieuwe burcht gevestigd met een stenen vestingmuur en twee poorten. Het aantal torens is niet bekend; wel weet men dat de meest zuidelijke toren als windmolen gebruikt werd.

C360_2017-04-26-11-03-03-075

Bovenstaande tekst doet vermoeden dat er toch wel veel te zien viel op historisch vlak, maar dat viel tegen. Er waren nog resten van een stadsmuur en er stond nog een gedeelte van een poort, maar dat was het! Kortom; we zijn de scooter even af geweest om wat foto’s te schieten en toen met gierende banden terug naar Nederland en wel Groesbeek specifiek.

Al rijdende door Groesbeek viel ons op dat er veel bouwwerkzaamheden in het centrum waren. Het maakte het er niet gezelliger op qua entourage, maar al slenterend door het dorpje kwam Miriam toch weer wat winkeltjes tegen en nadat we ook het even een prachtige meubelzaak hadden bezocht met veel woonaccessoires (godzijdank waren we met de scooter, anders was er vast wel weer wat ingeladen…), kwam de zon weer door en zeiden we tegen elkaar dat we deze momenten met de dreigende luchten om ons heen moesten koesteren en er van genieten. Dus gezellig in Grand Cafe De Spil een koffie gedronken met elkaar en nog “wat erbij”.

C360_2017-04-26-12-07-21-287

Na deze korte tussenstop besloten we om de scooter te pakken en een mooie rit door de natuur te plannen. Al slingerend door de mooie bossen rondom Groesbeek en door een heuvelachtig landschap rijdend kwamen we langs het Groesbeek Canadian War Cemetary. Een indrukwekkende locatie op een heuvel waarop ruim 2600 soldaten begraven liggen. Deze soldaten kwamen uit verschillende landen, maar vooral Canadezen, Engelsen, Fransen en Nederlandse helden die voor onze vrijheid hebben gevochten en waarvan hun families een zware tol hebben moeten betalen. Het is erg indrukwekkend om door deze gedenkplaats te lopen. De hoeveelheid grafzerken overvalt je en geeft je ook te denken over hoe nu de situatie in de wereld is. We zeggen wel altijd: Dit nooit weer! Nooit weer! Maar kijk eens om ons heen waar we nu staan met betrekking tot de wereldvrede.

C360_2017-04-26-12-33-40-890

C360_2017-04-26-12-50-15-847

We hebben daarna weer de scooter gepakt en zijn via allerlei weggetjes opeens Nijmegen ingereden en vervolgens naar het centrum gereden. De lucht was erg dreigend qua hagel en regen, dus besloten we eerst maar te gaan lunchen en lopende door de stad kwamen we net op tijd nog droog binnen in Brasserie Het Vlaams Arsenaal, een erg gemoedelijke eetgelegenheid in een middeleeuws pand, waarnaast ook direct allerlei prachtige winkeltjes waren. Het was bommetje vol in de brasserie en de sfeer was prima, mede door het erg vriendelijke personeel. In alle rust geduldig op onze lunchgerechten gewacht en lekker met elkaar gekletst over alles wat we nog van plan zijn en allerlei andere onderwerpen die aan de orde kwamen.

Aangezien de regen inmiddels met rasse schreden op ons af kwam na de lunch, besloten we om niet direct met de scooter weer richting Groesbeek te gaan rijden, maar onverwachts even bij mijn nicht Irma langs te gaan, die ook in Nijmegen woont. We hadden al via Facebook even contact gehad en aangegeven dat we misschien even aan kwamen om haar na jaren weer even te zien. Altijd goede herinneringen aan haar gehad vanuit mijn jeugd, toen we samen met beide gezinnen op vakantie gingen. Erg leuk om haar weer even gesproken te hebben en jammer dat we niet meer tijd hadden om meer te horen over haar reizen van de afgelopen jaren. Ze was net terug uit Cambodja, Vietnam en Laos, maar daar eigenlijk niet veel over kunnen hebben, aangezien haar vriend boeiend kon vertellen over zijn zorgen omtrent overheids instanties, corruptie, handel in organen en weefsel en bouwbesluiten in Nederland en Spanje. Kortom: luchtige kost! Maar prima kerel voor de rest en gezellig uurtje samen beleefd.

De regen was inmiddels grotendeels vertrokken boven ons hoofd en toen ook de zon weer terug was, besloten we om via de Oijpolder terug te rijden. Wel; dit was een bonusrit!! Wat n prachtige omgeving is het hier! Vergezichten met Nederlandse luchten, groene weilanden, spiegelachtige vennetjes, dijkjes en veel vogels en hun geluiden. We genieten intens en stoppen regelmatig om echt alles in ons op te nemen. Ook weer innemen natuurlijk, want we kwamen nog een leuk terrasje tegen midden in de polder. En aangezien we daar in de zon konden zitten en met een mooi uitzicht op de polder, hebben we daar tot aan einde van de middag gezeten met een wijntje, biertje en de Bourgondier bitterballen. Wat een fijn leven hebben we toch, zeggen we tegen elkaar. We leven maar 1x, dus doe het dan goed, als het kan!

 

C360_2017-04-26-17-24-41-834

20170426_182646

De laatste etappe was terug via Groesbeek om daar nog even boodschappen te doen voor de komende dagen. Koningsdag staat morgen op de planning en wij hebben besloten om dit niet hier te gaan vieren, maar in Kleve. Lekker rustig. Teruggekomen op de camping lekker knus de camper in om weer warm te worden. Ondanks toch het betere weer als verwacht, was het wel erg koud op de scooter. Kacheltje aan, maaltje koken, afwassen en dan lekker lezen en dit blog schrijven en dan zit de eerste dag er weer op! Was een super dag!

 

7-9 april 2017: Natuurkampeerterrein Drie van Staatsbosbeheer

Afgelopen vrijdag, na onze werkzaamheden, besloten we om met onze camper op pad te gaan. De Lambortinki stond na een grondige poetsbeurt glimmend voor de deur om ons weer een prachtig weekend te beloven! Aangezien we na ons werk niet te lang willen rijden om ergens te vertoeven, hadden we besloten om bij Staatsbosbeheer natuurkampeerterrein Drie, nabij Ermelo te gaan verblijven.

Omstreeks 19.00 uur kwamen we aan op deze prachtig gelegen camping. Dezelfde look and feel als alle andere Staatsbosbeheer kampeerterreinen zoals we deze al eerder bezocht hebben in Nunspeet en St Anthonis in Noord-Limburg. We hadden verwacht dat we met een enkele kampeerder zouden zijn, maar toen we aankwamen stonden er 8 campers en 7 tenten. Nog lang niet volgeboekt, maar het viel ons niet tegen. Ook het inchecken via de digitale zuil ging eindelijk eens foutloos en zodoende lijken alle problemen die ze hadden met dit boekingssysteem naar de eeuwige jachtvelden te zijn verbannen.

We kiezen voor (hoek)Plek 4 op deze camping. Onze camper kan zeer ruimschoots zijn draai vinden op de royale kampeerplek en we staan dicht tegen de bosrand aan, met naast ons het wandelpad en de tentveldjes. Zoals gebruikelijk begint Miriam lekker te koken binnen, als ik de buitenkant op orde breng. Het eerste dat we doen als we binnen in de camper klaar zijn met alle opstart werkzaamheden, is ons omkleden in ons makkelijk zittende thuiskloffie. De kachel binnen hoeft niet aan en de temperatuur is nog aangenaam in het woongedeelte. Tijdens het wijntje en biertje komen er veel wandelaars voorbij en zelfs nog een paar campers binnen rijden. Het gaat goed met Nederland; er staan nagenoeg geen caravans, maar wel een stuk of 10 campers. Waar voorheen de balans in het voordeel van de caravans waren, lijken nu de campers echt het favoriete kampeermiddel te worden. Nadat we weer heerlijk gegeten hadden, de boel opruimen, de gordijnen dicht en helemaal op ons zelf, gaan we super kneuterig yahtzee-en, lekker met een afzakkertje Sambucca. We verheugen op slapen gaan en lekker met open luik, de frisse nacht ingaand, vallen we direct in slaap. Het prachtige van op een natuurcamping staan in de bossen is het wakker worden door al het vogel-getjilp om ons heen. We horen van alles, maar het meest indrukwekkende is het geluid van nabij aanwezige specht. Tjonge wat zal die een koppijn hebben….

Na het verse ontbijtje onder de douche en aankleden voor een ritje in de regio op onze scooter. Het blijkt nog erg fris te zijn en al rijdende komen we erachter dat het eigenlijk gewoon nog beregoed is en de wind benadrukt dat nog eens om je hoofd heen gierend. Al rijdende door prachtige bossen op kronkelende fietspaden waarop onze snorscooter mag rijden, zien we onderweg nog een paar enorme boomzwammen die helemaal verhard waren. Miriam moest daar natuurlijk nog even een foto van schieten.

C360_2017-04-08-18-47-46-172

 

C360_2017-04-08-18-51-49-722

Uiteindelijk komen we aan in Voorthuizen! Wat n drukte zien we daar voor ons opdoemen. Allemaal kraampjes, heel veel volk op de been en ook overal koetsen met paarden en pony’s. Nou…..gezelligheid, daar weten wij wel raad mee! Afstappen en de stalen ros ergen op stal zetten en slenterend door het dorp zien we dat het een Schots Keltisch Festival is. Mannen met iets teveel mascara op en vrouwen in nogal wijdheupse rokken bepalen het straatbeeld en er schalmt overal schotse muziek over het dorpsplein. Wij natuurlijk even goed bekijken, aangezien wij nogal van Schotland houden! Doordat we momenteel op Netflix de prachtige middeleeuwse Schotse serie Outlander kijken, herkennen we de kostuums en komen we al snel in de juiste sfeer om al dit feestelijke gedoe in ons op te nemen. We positioneren ons op een strategische plek op het dorpsplein, waar we konden kiezen voor een groentestal of een herberg……tja….jullie weten het al! Heerlijk zittend op het terras zien we van alles voorbij komen en genieten we van de zo herkenbare muziek uit de Schotse Hooglanden. We genieten enorm!

En natuurlijk ook nog even een video-impressie van de sfeer en muziek:

We lopen nog door het dorp om alle kraampjes te bekijken en besluiten dan om maar weer eens terug te rijden naar onze camping, via Putten, Ermelo en vervolgens weer naar Drie. De laatste uren van de middag slijten we gezellig lezend in onze camper totdat de boswachter van Staatsbosbeheer bij ons langs kwam om te controleren of wij wel betalende bezoekers waren. Natuurlijk waren wij dat en aangezien wij officieel zondagochtend voor 12 uur de camping moeten verlaten, vroegen wij heel vriendelijk aan Ko de Boswachter of wij een late check-out mochten doen op deze zondag, die zeer zonnig en warm voorspeld was. Bij eerdere soortgelijke campings in het vroege voor- en late naseizoen mochten we vaak tot einde van de middag blijven omdat het zo rustig was. Maar we troffen het niet. Deze Ko(lerelijer) de Boswachter nam zijn taak erg serieus en riep: als je langer wilt blijven moet je maar een nacht bijboeken! Je moet voor 12 uur weg zijn. Wij nog in verweer onder het mom van: Joh, het is prachtig weer zondag en de camping loopt niet vol zo vroeg in het seizoen, kunnen we niet een dagkaartje bijkopen? “Nee, bijboeken” was zijn dictoriaanse antwoord en weg ging ie. Maar alle andere camperaars vroegen hetzelfde en iedereen verbaasde over deze onverwachte houding van deze Ko.

Wij besluiten om vanavond uit eten te gaan bij Eethuis Het Boshuis, welke vlak bij onze camping gelegen is. Daar blijkt dus het hele dorp te eten, want de tent zat bom- en bomvol. Goed dat we gereserveerd hadden, anders waren we niet binnen gekomen. Het eten was lekker, maar onze keuzes niet al te gelukkig. Na deze mooie avond liepen we in het donker terug naar onze camper, maar allebei met de broek vol van angst om wilde zwijnen of herten tegen te komen. Met de scooter vorige week zagen we er nogal wat vlak langs ons en voor ons voorbij rennen, maar nu we zelf niet de snelste zijn, lijken we gemakkelijke prooi. Godzijdank komen we onderweg niets tegen en komen we veilig weer in onze camper aan. Zwijnen wij even…..

Afzakkertje en weer onder de wol om de volgende ochtend wakker te worden en om ook deze zondag rustig bij onze camper te zitten, besloten we gewoon om een extra overnachting te boeken, zodat we de hele dag op de camping te kunnen blijven genieten van de plek en de zon.

C360_2017-04-07-18-59-55-842884FB674-DE32-4ED6-AE8D-6C57769F781F

Wat denk je? Je zou verwachten dat deze boswachter ook op zondag komt controleren of al die ” dubbeltje op de eerste rang”-kampeerders wel voor 12 uur de camping hebben verlaten. Nou…..mooi niet! De beste man niet meer gezien. Waarschijnlijk had ie geen zin om de confrontatie aan te gaan met de kampeerders die niet wilden betalen.

Het lullige is dus nu dat het braafste jongetje van de klas, die dus wel die extra dag betaald heeft, weer de dupe is, terwijl de anderen niet betaald hebben gewoon er lak aan hebben en het wel zien als de boswachter wel terug komt. Het gaat ons echt niet om de paar euro, maar wij vinden dat wanneer je er zo’n punt van maakt, je dan ook zorgt dat het gehandhaafd wordt door Ko de Boswachter. Het heeft ons de pret niet mogen drukken! We hebben intens genoten van de super zonnige en warme dag en hebben de hele middag in de zon gezeten met ons leesvoer en ander voer en heerlijk gechilled.

Omstreeks 20.00 ’s avonds weer rustig naar huis gereden en terug kunnen kijken op weer een fantastisch weekend met onze Lambortinki. Over een paar weken mogen we echt wat langer weg en gaan we 5 dagen op pad met elkaar. Weer een natuurkampeerterrein, want dat is echt ons type locatie om te verblijven! Mooi gelegen, midden in de natuur en rustig! We kunnen niet wachten!

 

31 maart 2017-02 april 2017: Emst bij Epe

Kennen jullie dat gevoel: Koeien die de hele winter in de stal hebben gestaan en dan bij de eerste voorjaarszon naar buiten mogen en niet te houden zijn met hun capriolen om de spieren los te maken. Nou…dat hadden wij dit weekend!

We hadden dit weekend als eerste camper-weekend gepland en waren dan ook in opperste staat van opwinding om met onze Lambortinki weer op pad te gaan. Zoals we hadden geboekt, zouden we op natuurkampeerterrein Nieuw Soerel te Nunspeet gaan staan, maar aangezien deze camping ongepland groot onderhoud had te doen, was de camping een maand langer dicht. Dus moesten we omkijken naar een andere camping in de buurt van die camping. We willen namelijk vrijdag’s na ons werk niet ver hoeven te rijden vanuit Lelystad, dus is de Veluwe voor ons prima te doen. Binnen 45 minuten midden in de bossen en tussen leuke dorpjes kunnen rijden met onze scooter.

C360_2017-04-02-12-46-19-234[1]

Na enig speurwerk op het internet en onze app’s van Campercontact en ACSI kwamen we terecht op minicamping De Pollen in Emst, vlakbij Epe. Een zeer minimale faciliteiten biedende boerencamping, maar met zeer vriendelijke eigenaresse en prima plek met uitkijk op de weilanden en bossen achter de camping. Dat zag er goed uit.

Vrijdagavond kwamen we dus aan op de plek en omstreeks 19.00 uur konden we beginnen aan de eerste knusse avond in onze camper. Afgelopen week de APK en onderhoudsbeurt van auto en camper-opbouw laten doen en godzijdank was de Lambortinki goed uit de winterslaap gekomen en deed alles het nog zoals het bedoeld was.

C360_2017-04-01-10-59-18-669

Alle spulletjes lagen weer op zijn plek, de binnenkant was weer met alle zeepsoorten, vloerboen-wax en sanitaire frisse luchtjes voorzien en dus klaar voor gebruik. Nadat we alles op de camping hadden aangesloten, konden we ons omkleden en lekker de sjonnie en anita kloffie aan en in chill-modus. Miriam ging lekker koken en gezellig met een biertje en wijntje erbij, babbelden we lekker door de avond heen. Nog even een spelletje Yahtzee, boekje lezen en nog een afzakkertje voor het naar bed gaan en toen lekker onder de wol in onze kribbe in de camper. We slapen zo verschrikkelijk lekker altijd in de buitenlucht en door de openstaande dakluiken horen we in de vroege ochtend een kakkelfonie van vogels. Prachtig!

C360_2017-03-31-19-52-43-100

Na het ontbijt lekker douchen en daarna de scooter van het rek af om samen op pad te gaan. We koersen eerst naar Nunspeet, een rit van ongeveer 11 kilometer door de mooiste bossen en slingerweggetjes, voordat we in het gezellige toeristische veluwse dorp komen. Vorig jaar hebben we voor op de snorscooter een Mio Cyclo 305 fietsnavigatie gekocht. Deze aankoop is echt zijn geld waar en kan ik iedereen met fiets en/of snorscooter deze navigatiesystemen aanraden. Wat komen we langs mooie vennetjes, slingerpaadjes en boerenbuurtschappen rijdend door de vroege voorjaarszon, die een mooi licht door de takken en over de nog steeds, op de grond liggende bruine bladeren schijnen. De navigatie is makkelijk in gebruik en kent verschillende route-opties die allemaal over fietspaden lopen en je de mooiste uitkijkjes en vergezichten gunt. Echt blij zijn we ermee!

IMG_0001

In Nunspeet lopen we door het dorp en zoals het mijn lieftallige betaamt, wordt wederom geen winkel overgeslagen om daar vergelijkend warenonderzoek te doen. Ik als lobbes klungel er maar achteraan en sta als een trouwe hond voor de deur van de winkel te wachten voordat we verder kunnen naar de volgende retailformule.

Het regen begint nu echt met bakken uit de lucht te komen, dus besluiten we om ergens op een overdekt terras bij de Keiler, op de Markt, een bakkie koffie te drinken en kwamen we aan de praat met een echt vriendelijke marrokaanse ober. Wat een oprechte vriendelijkheid en passie toonde hij over zijn brasserie en verkocht ons een paar ambachtelijke stukjes gebak. Als je hem hoorde lullen, dan zou je denken dat deze 2 gebakjes uit een high tech fabriek door alle denkbare kwaliteitsnormen waren gekomen en eigenlijk zonde waren om op te eten….Wat een hartelijke, aanstekelijke ober was dit!

C360_2017-04-01-12-47-06-903

Nadat het weer opklaarde zijn we met de scooter richting Epe gegaan en daar nog even lekker gelopen en vervolgens even geluncht in ons favoriete etablissement van Epe; Grand Cafe Cornelis. Fijn ambiance, goed eten en altijd vol met mensen. Heerlijke carpaccio-salade gegeten en toen weer even terug naar de camping om ons om te kleden voordat we vanavond samen uit eten gaan in Vierhouten bij The Novice.

IMG-20170401-WA0001

 

We hadden wat te vieren en besloten toen om daar gezellig samen een fantastisch diner te nuttigen. In de camper even op temperatuur komen, na een ietwat koude en vochtige rit op de scooter. Het weer verandert constant en dan weer regen, dan weer een beetje zon en vervolgens grijze wolken die de temperatuur direct met een paar graden laat zakken. Kopje thee gezet, boekje gelezen en vervolgen omstreeks 19.00 uur op pad gegaan om te gaan eten in The Novice te Vierhouten. Dit restaurant hebben wij inmiddels een aantal keren aangedaan en elke keer is het weer goed vertoeven. Deze keer hebben we afgesproken met goede vrienden en gaan voor een 7-gangen verrassingsdiner met wijnarrangement en daarmee dus een avondvullend programma. We hebben intens genoten en veel gelachen, plannen gemaakt en gediscussieerd. Kortom; een enerverende avond!

Omstreeks middernacht kwam de avond ten einde en moesten Miriam en ik weer op scooter richting Emst. Dwars door de bossen vanaf Vierhouten, Gortel en zo naar Emst. We reden met onze scooter door de mistbanken, slecht zicht, maar wel erg behoudzaam voor overstekend wild. Het schijnt in deze regio in de bossen een overvloed aan wilde zwijnen, herten en ander wildgebraad te zijn, dus oppassen tijdens het rijden. Nou, ik kan jullie zeggen: het was waanzinnig gaaf om in de nacht door de bossen te rijden. Onderweg kwamen we 7 wilde zwijnen tegen langs de weg tot opeens een wild zwijn vlak voor onze scooter voorbij rende. Onze hartslag zat in onze keel en een fractie later zagen we nog voor ons op het fietspad een tweetal herten staan en deze sprongen weg op het moment dat we vlakbij waren. De gedaanten van de dieren, schijnend door het licht, was prachtig. En wat zijn die wilde zwijnen groot!!

Aangezien we nogal opgewonden van deze escapades waren en berekoud thuis kwamen, moesten we eerst nog even een afzakkertje nemen voordat we in ons bed kropen. De volgende ochtend rustig uitslapen, een paar uur voor de camper gezeten en toen langzaam aan maar eens de boel weer opruimen om naar huis te gaan. Het was een heerlijk eerste weekend met de camper, maar zondagmiddag moest ik om 14.30 uur thuis zijn om de voetbalkraker Ajax-Feyenoord te zien…..wel: ik had beter nog wat langer in chillmodus in Emst kunnen blijven! Maar desondanks was het een topweekend!

Staatsbosbeheer: Sluiten van de Poort en openen van de Poort Nieuw Soerel te Nunspeet

Het is weer zover! De Lambortinki staat weer voor de deur en is uit zijn winterslaap ontwaakt. Deze week hebben we hem uit de winterstalling gehaald en hebben we de camper helemaal leeg getrokken om alles van binnen en buiten weer spic en span te maken. Zoals jullie weten moet in het voorjaar alles gecheckt worden, zowel technisch de APK laten doen, kleine motorbeurt en de overige technische installaties in de camper. Vochtmeting, gas- en waterleidingen, raamlijsten alsmede onderkant camper komen aan de beurt.

IMG_0184

Tevens willen we onze Eura Mobil 680 ook laten wassen, cleaneren en vervolgens door echte vakmensen laten poetsen. Een bevriende relatie van mij heeft een boten-poetsbedrijf welke door heel Nederland en Europe luxe jachten reinigt en poetst en deze wil ook onze camper onder handen nemen om hem weer glanzend in het nieuwe jaar door onze vakantielanden te laten rijden. Dulon Boat Cleaning, http://www.dulonboatcleaning.nl, doet dus ook nu naast boten ook campers. Naar het resultaat zijn we erg nieuwsgierig, maar zal vast goed komen!

Deze week ook meteen een planning gemaakt over wanneer we waar naartoe willen en onze eerste weekend gaat plaatsvinden in het laatste weekend van maart en 1 april. Omdat we die vrijdag laat klaar zijn met ons werk, willen we niet vrijdagavond nog ver hoeven rijden en besluiten om in de buurt van de Veluwe te blijven. Aangezien we een erg prettig verblijf hadden gehad bij de Staatsbosbeheer Natuurkampeerterrein Nieuw Soerel te Nunspeet (uit het Groene Boekje 2017), besloten we nu ook dit weekend weer naar Nieuw Soerel te gaan. Zo gezegd zo gedaan en meteen via de website een plaats geboekt op deze camping.

En toen gebeurde er iets erg leuks, waar we aangenaam door verrast werden: Staatsbosbeheer belde om ons te verwelkomen in dat openingsweekend van het kampeerseizoen. Vooral de mededeling dat wij de laatste gasten waren voordat de camping in de winter dicht ging en nu weer de eerste gasten zijn in het nieuwe seizoen, vonden we heel attent van ze. Scherp opgemerkt en niet eens door ons bedacht. De letterlijke tekst was: “Jullie hebben de poort gesloten eind vorig jaar en jullie openen hem ook weer! Leuk om jullie weer te verwelkomen!” Maar het klopte wel, zoals jullie kunnen teruglezen in ons laatste kampeerblog in november 2016. We waren echt de laatsten en mochten nog een extra dagje blijven omdat het medio november nog zo mooi weer was. Hier worden wij wel erg enthousiast van, dat personeel van Staatsbosbeheer dit opmerkt en de moeite neemt om die inzichten met ons te delen.

IMG_1292

We hebben echt zin in ons eerste weekend! Lekker lezen, beetje wandelen, scooter rijden, terrasje hopelijk kunnen pakken en lekker knus in ons campertje het kacheltje in avond aan en in ons kabouterbedje slapen. Het gaat nu echt weer beginnen en ook wij zijn goed uit de winterstand gekomen.

Eerst nog even een paar weken werken en alles weer goed voorbereiden. De voorpret is ook leuk en we kunnen niet wachten om 2017 weer te vullen met mooie activiteiten en leuke reisjes.

 

Wie kiep joe informt!!