Dartmoor National Park, Devon, woensdag 29 april 2015

Vandaag maar weer een blog schrijven. Hordes die-hard fans van ons blog begonnen mij gisteren al via alle denkbare social media kanalen te benaderen waar het blog bleef…

Wel, de dag van gisteren bracht weinig stof tot het schrijven van een blog. De hoogtepunten van die dag dat ik mijn neus zat te peuteren en dat we ’s middags samen een dutje hadden gedaan. Maar over die details zal ik maar niets opnemen in dit blog!

In ieder geval kunnen we stellen dat gisteren een relaxte dag was , waarop we niets op de agenda hadden staan, dan alleen maar reizen van punt A naar B. Een plekje zoeken om te overnachten vanaf Tintagel naar het Dartmoor National Park. Vanaf binnenrijden van dit Nationale Park vonden we het meteen al veel mooier dan al het andere wat we hadden gezien in Exmoor. Ook dit was een mooi gebied en hebben we genoten, maar dit Dartmoor beloofde veel goeds voor de komende dagen.

Nadat we een camping hadden gevonden in Tavistock, besloten we om te blijven staan en verder de dag niets te doen. Beiden waren loom, moe, lamlendig en behoeftig aan een dag vegeteren rondom de camper. Het weer beloofde ook niets goeds, dus wij kamp opgemaakt en heerlijk de hele dag zitten lezen in onze meegebrachte boeken en tijdschriften. Morgen, woensdag, zouden we dan verder rijden en weer een mooie wandeling gaan plannen. Maar nu he-le-maal niets doen!

’s Avonds nog gezellig een filmpje gekeken en zoals gewoonlijk mooi op tijd onder de dekens om te pitten. Allebei slapen we zo verschrikkelijk lekker in ons kleine, maar knusse bedje, dus we kunnen niet wachten. Ook de hele dag buitenlucht maakt je rozig, dus slapen kunnen wij wel!

De afgelopen nacht kwam de regen met bakken tegelijk uit de hemel kletteren op ons dak van de Lambortinki. Wij vinden dit het ultieme kneuterige, dus voor ons maakte het niet zoveel uit. Nadat we onze camper weer hadden klaar gemaakt voor de volgende rit, zijn we dan echt onderweg gegaan om Dartmoor NP te bekijken. Het doet ons denken aan Montana in Amerika. Waar in Exmoor en de kust alles zo klein, benauwd en poppenhuisachtig is opgezet, wat overigens wel heel pittoresk en idyllisch aandoet, vinden wij Dartmoor toch veel sprekender.

C360_2015-04-28-12-02-41-098C360_2015-04-29-11-41-55-929

Enorme valleien met glooiende landschappen, omheinde weilanden met prachtige stenen muurtjes, grazende koeien en loslopende schapen en pony’s. Weidse uitzichten over deze valleien, met daarin soms rotsformaties die grillig het landschap bepalen alsmede de wolkenluchten maken op ons veel indruk.

C360_2015-04-29-11-45-32-494
Ja, dit voelt goed! We genieten volop en rijden rustig door naar Postbridge informatiecentrum om daar te kijken welke wandelingen er zijn binnen onze mogelijkheden. Ik ben bepaald niet echt een Usain Bolt die enorme afstanden snel kan afleggen, maar de man achter de balie gaf ons een mooie wandeling mee. Hij schatte in dat ik het zou kunnen volbrengen.

Eerst nog even in onze camper een stevig ontbijt gemaakt om vervolgens te beginnen met de wandeling.

Door de bossen van Dartmoor omhoog naar Bell Lever Tor; een op de toppen van een berg staande rotsformatie, waarvan je over heel het park kunt uitkijken met fantastische vergezichten over de valleien! De verscheidenheid aan kleuren en vooral de brem in de velden en langs de kant van het wandelpad is prachtig.

C360_2015-04-29-12-51-30-584

Al lopende kwamen we er achter dat we niet de goede route liepen, maar dat we om waren gelopen. Dan maak je bij al sowieso geen vrienden, maar de stemming bleef goed. De man had uitgelegd dat we op een bepaald moment op een groot veld/vallei zouden uitkomen en dan rechtstreeks naar de Bell Lever Tor zouden kunnen lopen. Toen we daar eindelijk waren aangekomen, banjerend door de modder en beroerde paden, keken we omhoog en dachten beiden; pffff, dat is nog een klim!! Gaan we niet doen, zei ik en Miriam gaf ook aan dat ze dit niet zo zag zitten in eerste instantie. Al pratende (dit duurt altijd even met mij….) zeiden we wel; als we dit niet doen, krijgen we spijt. Dus daarom maar aan de klim begonnen en blik op oneindig!

Ploeterend kwamen we boven en inderdaad; daar hadden we geen spijt van! Wat een uitzicht en wat een prachtig gebied! Uitkijkend over alle bergen/heuvels zagen we hoe we waren gelopen en waar we naar toe moesten.

C360_2015-04-29-12-46-11-674

 

 

 

We hebben even met elkaar daar gestaan en wat foto’s genomen om vervolgens de weg weer naar beneden aan te vangen. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat het mij en ons goed afging. We herstellen snel van gedane arbeid.

Na onze camper weer te hebben gestart zijn we richting Widecombe on the Moor gereden om daar het prachtige dorp te bekijken, welke bekend staat om zijn mooie kerk en de witte cottages met rieten daken. Echter; we durfden het niet aan met onze camper. De wegen werden smaller en smaller wederom en ook met verkeer was het redelijk druk. Vanaf een berg op parkeerplaats toen maar van afstand foto’s gemaakt om toch nog wat ervan mee te pikken.

C360_2015-04-29-14-53-09-475

De laatste etappe van vandaag is naar de volgende camping in Bickington. Vanaf daar kunnen we morgen de snelweg op om richting Southampton te rijden om in the New Forest nog een paar dagen te verblijven. De camping heeft een paar hele grote campers staan en daarnaast is onze echt een ukkie. Miriam en ik hebben vanmiddag een paar uur in de zon zitten lezen voor de camper en iedereen die langs komt groet vriendelijk en komt soms een praatje maken. Erg vriendelijk zijn ze hier in Engeland!

Nu alles weer aan kant voor een avondje in ons 2e huis! We vermaken ons kostelijk en vinden het steeds makkelijker om vaste plekjes te vinden voor dingen en ook onze routine verloopt goed; iedereen zijn taken! Kan maar duidelijk zijn!

En tegenover ons zien we de toekomstdroom voor ons…we blijven sparen!!

C360_2015-04-29-16-01-56-515

Tintagel Castle en Camelot Castle, Cornwall, Maandag 27 april 2015

Aangezien we gisteren hadden besloten om 2 nachten in Tintagel te blijven, was gisteren de aankomstdag tevens relaxdag. Daarom vandaag de actieve dag gepland. Tenminste…voor ons dan!

We waren om 7 uur wakker en de zon stond strak aan de lucht en dus heerlijk buiten voor onze camper ontbeten. Stoelen naar buiten en eerst genieten van het prachtige weer.

Nadat we vanmorgen de campingbaas hadden aangegeven dat we nog een nacht wilden blijven, even samen de afwas gedaan,  voordat we onze wandelschoenen aantrokken om de stevige wandeling rondom Tintagel Castle en Camelot Castle te gaan doen. Zuurstof en defibrillator ondergebracht in Miriam haar heuptasje en samen op pad!

De wandeling begint vlak bij onze camping naar de entree van het National Monument Park en volgens mij waren we de eersten die het park inliepen. Het eerste wat ik zag was teven de mogelijkheid om met een Landrover naar boven te worden gebracht en gehaald voor 2x 4 Pond….toch maar gaan wandelen in het teken van de gezamenlijke activiteiten ter versteviging van onze relatie. Het eerste stuk was al direct zeer steil naar boven en de zweetdruppels parelden al weer langs mijn koddige wangen. Tjonge, wat heb ik dan de pest erin…bij een slank persoon denken de mensen; zoooo, die heeft actief gelopen. Bij een obesi-tasgeit denken ze: kijk die bolle eens het moeilijk hebben…zal wel stinken ook!

Onze conditie is eigenlijk wel goed. We lopen stevig door naar boven en zijn wel moe, maar zeker voldaan.

C360_2015-04-27-10-41-48-094 C360_2015-04-27-11-36-12-137

Boven gekomen was het helemaal de moeite waard. De steile en hoge staptreden overwonnen, kwamen we op een plateau waar het kasteel staat, waar de oorsprong van King Arthur ligt. De ruines zien er indrukwekkend uit en de uitzichten zijn adembenemend. En zo voelde ik mij ook..adem benomen!

Om het kasteel en de ruimten daaromheen waren de resten van andere middeleeuwse gebouwen, kerken, wachthuisjes en andere kleine huisjes.

C360_2015-04-27-10-14-10-233 C360_2015-04-27-10-23-43-018 C360_2015-04-27-10-30-35-793 C360_2015-04-27-11-14-19-641

Al wandelend boven op de berg, zagen we prachtige grotten, rotsen uit het water komen en azuurblauw water van de Atlantische Oceaan. Prachtige vergezichten en nog steeds prachtig engels weer. Nadat we een ronde hadden gelopen op het complex, wilde Miriam nog een ander plateau bekijken, maar dit was voor mij even een tree te ver…of eigenlijk 75 treden. Zoals Gerard Joling altijd zegt; ik heb er de kracht niet meer voor!

C360_2015-04-27-11-35-05-703

En, nadat Miriam terug kwam van haar eigen wandelingetje, moesten we nog een eind richting Camelot Castle. Daar wilden we langs, niet zozeer om de schoonheid van het kasteel (want dat viel tegen), maar om daar gezellig samen koffie te drinken of eventueel te lunchen. Dat laatste stuk wandelen weer tegen de berg op was voor ons beiden erg zwaar, ook omdat het inmiddels begon te regenen en we dus zeiknat werden. Het voordeel was dat wanneer ik het restaurant van het kasteel binnen zou lopen, dat de mensen zouden denken dat ik zeiknat was van de regen en niet van het zweet. Maar mijn lieverd zou mijn lieverd niet zijn om dan ook pontificaal voor een open haard te gaan zitten die brandde zoals de Hoogovens… goede keus, Mir!! Nadat ik voelde dat mijn hydrocultuur wederom wat van slag begon te raken, zijn we maar verhuisd naar een coole plek en hebben daar in gepaste sfeer de lekkerste koffie van Engeland gedronken. Want daar stond dit restaurant landelijk bekend om. Hahahaha, ben je restaurant en ben je het bekendst om je bakkie pleur!!

Samen hier lunchen zag ik niet zitten, aangezien de ambiance van het interieur en de mensen ook uit de tijd van King Arthur waren. Wij maar weer verder wandelen om in het dorp maar weer in de pub te gaan lunchen en pintje te pakken.

Terug aangekomen bij onze camper brak de zon weer door en hebben we heerlijk dutje gedaan voor onze camper in onze stoelen. Vanavond weer lekker filmpje kijken of rustig lezen in ons 2e huisje en dan morgen weer op pad.

Onze volgende stop gaat naar Dartmoor National Park en zometeen eerst nog maar even kijken waar we ongeveer terecht willen komen. Ook daar blijven we denk ik 2 nachten om daar ook de omgeving te bekijken. Bevalt ons goed!

 

Lynton (Devon) – Tintagel (Cornwall), zondag 26 april 2015

Deze ochtend stond in het teken van de discussie of we dit landschap nu mooi vinden of dat we dit niet vinden omdat we met een camper hier doorheen rijden. Allebei zijn nog steeds niet in happy-mode. We weten niet wat het is, maar we denken dat het toch de meer gespannenheid is van het rijden in deze omgeving met zo’n lompe camper. Natuurlijk is het hier prachtig en ziet alles er heel idyllisch en schilderachtig uit. Echt een aanrader….maar niet met de camper.

Ook vinden we dat na een tijdje de heuvels met vers groen gras, muurtjes of heggen rondom de weilanden, loslopende koeien en schapen, engelse cottages en de kustlijn op den duur eentonig worden.

11183462_10205346731801342_5562183228804367934_n

Ook het rijden op de smalle weggetjes, met direct daarnaast een hoge muur of heg, gaat enorm vermoeien. Je moet scherp blijven en er is geen 2-baans weg, maar alleen enkele weggetjes, waarop 2 auto’s elkaar moeten passeren. We merken dat we dit niet zo leuk vinden en hebben besloten dat we genieten van dit landschap deze vakantie, maar dat wij niet meer in deze hoek terug zullen keren. Ook het feit dat onze camper nog steeds niet het beloofde scooterrek heeft, beperkt ons in onze beweging rondom de campings. Het zou geweldig zijn geweest als je jouw camper buiten een dorp of stadje op camping zou kunnen zetten en met scooter de omgeving kunnen ontdekken.

Dat hadden we ook zo gepland, maar dat loopt nu anders omdat de levertijd van het scooterrek is vertraagd. Komt goed! Hopelijk krijgen we het rek volgende maand, dus voor de schotland trip is scooter ingepland.

Het ruige en ongerepte landschap van (noord) Schotland trekt ons meer. Ook de rust en de mensen zijn wat meer relaxt daar. Ondanks dat we ook vinden dat de engelsen die wij meemaken erg vriendelijk en behulpzaam zijn. In ieder geval hebben we besloten dat we nog lekker genieten van deze week en uitsluitend alleen via de hoofdwegen naar onze bestemmingen rijden. Worden we allebei rustiger van.

Na in alle rust hierover met elkaar te hebben gesproken, zijn we op pad gegaan, nadat we goed de route hadden uitgestippeld. Ons doel van vandaag is Tintagel, het geboortedorp van King Arthur en zijn fameuze Tintagel Castle. Tenminste…wat er nog van over is.

11196287_10205346730201302_1405877577105351491_n

Onderweg heel relaxt gereden naar onze bestemming en daar de camping opgezocht die we hadden gezien op onze camper-app. Aan de rand van het dorp, met mooi uitzicht over zee en het kasteel staan we nu op onze plek. Nadat we alles weer aan kant hadden gemaakt, zijn we door het toeristische dorp gaan lopen en zijn we uiteindelijk in een gezellige pub belandt. Erg lekker geluncht met een paar pints of lager en Smooth beer van John Smith. Je raadt het al; daarna geen puf meer om de lange en intensieve wandeling naar het kasteel te maken. Deze doen we morgen! Nu even in alle rust lekker blog schrijven en lezen. Miriam is toch nog even naar het uitzichtpunt gelopen om daar nog wat mooie foto’s te maken.

11136743_10205346725241178_6893620891371597531_n 11150695_10205346728041248_5171870029228041419_n 11159457_10205346726881219_2835313557968073551_n

Vanavond lekker filmpje kijken in de camper en het kacheltje aan. Aan de kust is het zonnig, maar toch nog wel erg koud. Tot morgen!

Country & (South) Western, Winterbourne Stoke naar Lynton

Wat een feest! ’s Ochtends wakker worden en buiten lekker ontbijten. In Engeland! De weersverwachting ziet er niet al te best uit, maar de dag is in ieder geval goed begonnen. Heerlijke verse Jus d Orange en broodjes in de zon nuttigen met een speelse hond die nogal indringend aandacht vraagt om steeds zijn bal te gooien, schoppen of wat dan ook….in ieder geval; doe er iets mee!! Was een leuk begin van de dag, die uiteindelijk niet leuk is geworden, maar daarover zometeen meer….

C360_2015-04-24-17-03-39-692

Nadat we heerlijk rustig aan hadden gedaan, na het ontbijt, even alle routines uitvoeren met de camper om weer verder te kunnen gaan. Miriam doet alles binnen om ervoor te zorgen dat er niets los ligt in de camper en niets rammelt. We worden allebei gek van rammeltjes!

Onze geplande route gaat vanaf Winterbourne Stoke naar Lynton, een klein plaatsje aan de kust van Somerset, in het Zuid Westen van Engeland. We hadden vooraf onze route gepland en op basis van onze ervaringen gisteren, zouden alle wegen goed toegankelijk zijn voor onze toch wel wat lompe camper in dit pittoreske Cornwall, Devon en Somerset. Het begin ging helemaal lekker; niet zo heel druk op de wegen en mooie omgeving om doorheen te toeren.

Nu hebben Miriam en ik de afwijking dat wij Country & Western muziek helemaal geweldig vinden tijdens het camperen. Tijdens onze vakanties in de VS zijn we helemaal in de ban geraakt van deze engels-talige smartlappen. Met pakkende teksten als: “ik heb je lief, je bent mijn hartedief” en “je bent de enige vrouw waar ik van hou en ik blijf je altijd trouw” zou je menig hollandse zanger met pek en veren of rotte eieren van het toneel afgooien, maar met de Country & Western sound in combinatie met het engels, klinkt het toch super sfeervol als rondreizende toeristen. Mooie herinneringen aan deze muziek, dus luid schalmend uit onze speakers kwam met name Tim McCraw voorbij galloperend.

Zoals gezegd hadden we goed het tempo erin zitten totdat ineens: BOEM!! Allebei schrokken we ons helemaal het rambam en zagen we een vette plek met veren op onze voorruit. Bleek er een eend (moeder) tegen de voorruit te zijn gevlogen. Gelukkig was het er maar eendje 🙂

Deze dame zal het niet hebben overleefd, denken wij. Onderweg zien we heel veel fazanten, konijnen, vossen en vandaag dus ook een eend langs de kant van de weg liggen. Aangereden. Door de bosrijke en rustige omgeving is het jagersgebied, dus veel wild.

Nadat we bijgekomen waren van de schrik bleek ook dat de wegen steeds smaller en smaller werden en dat is op zich nog niet zo erg, maar door de enorm veel bochten en alle muurtjes en heggen die direct naast de weg  in de bochten staan, moet je erg alert zijn of er auto’s opeens uit de bocht komen. Dit is nogal een paar keer gebeurd vandaag en dan blijkt onze camper toch even iets groter te zijn dan wenselijk in die omgeving. Ook door de kleine dorpjes zijn de wegen erg smal en staan er soms auto’s geparkeerd waardoor je er net doorheen kan.  Ik merk dat Miriam niet op haar gemak zit, want zij zit aan de kant waar de auto’s elkaar raken. Het valt erg tegen hoe inspannend het rijden is. Ik voel mij zeker met de camper en ik ben goed in staat om op spiegels te kunnen rijden en ruimte in te schatten, maar ook ik zit af en toe toch met aangespannen bilspieren op de stoel, waartussen je een walnoot kunt kraken…

Tijdens lunchtijd kwamen we aan in Dunster. Een erg mooi charmant dorpje met huisjes met rieten kappen, smalle straatjes, kleine winkeltjes en een paar pubs. Daar maar even gegeten in Forrester Arms, maar daar werden we ook niet vrolijk van; Een sjoelsteen die als cheeseburger door het leven moest gaan en ik had een proefpakket van Uncle Ben’s kippenprut Masala…astronautenvoer moet lekkerder zijn! Jammer, maar helaas.

C360_2015-04-25-12-42-25-990 C360_2015-04-25-13-54-13-234

Maar dan nu de climax; rijdend in Minehead reden we een weg in die wederom smaller en smaller werd en steil naar boven liep. We wilden nog terug, maar dit kon nergens en inmiddels reden er ook auto’s achter mij, zodat dit dus geen optie was. Op hoop van zegen!

Wel…..ik kon niet meer verder; de camper zat vast tussen 2 muren en omhoog en naar beneden kon niet meer. Meteen kwam er hulp van een lokale bewoner van een huis. De spiegels raakten aan beide zijden de muren van de huizen, dus inklappen die spiegels. Aan beide kanten had ik geen centimeter ruimte, dus de bewoner ging voor mijn camper staan om mij te begeleiden. Ik kon immers niet meer in mijn spiegels kijken. Met veel stress in mijn lijf en Miriam een beetje bleek kijkend, gingen we beetje bij beetje tussen de muren door. Wel krassen van de heggen op onze camper, maar deze poetsen we wel weg. Na veel sturen, remmen, gas erbij, links, rechts, communiceren, lukte het ons om erdoor te komen. Fijn!!

C360_2015-04-25-15-12-38-845

Maar nu zaten we midden in het dorpje met alleen maar hele smalle straatjes. Nog meer stress! Maken dat we wegkomen uit dit pokkedorp!! Uiteindelijk lukte het en reden we de laatste kilometers naar Lynton, alwaar wij in de stromende regen aankwamen op een camping, met pub!

Nadat we Minehead hadden verlaten maakten wij ons op voor de laatste etappe naar Lynton. Het was verschrikkelijk zo smal en steil de wegen waren. En toch op een verlaten single track road nog een tolweg ook nog! Via zeer geavanceerde betaalterminals en futoristische ambtenaars-hokje voor de tol-inning betaalden wij onze tol en gingen weer de steile berg op.

C360_2015-04-25-15-55-27-700

Onze Lambortinki had toch echt veel minder te vertellen dan de PK-monsters als de Lamborghini’s waarvan de naam is afgeleidt. Tjonge…hele hellingen in zijn eerste versnelling moeten nemen. Schoot niet op.

We hebben besloten om ons te gaan bezatten na een dag als dit. Soms reageren we het dan af op elkaar, terwijl wij dat helemaal niets vinden om elkaar af te zeiken. Daarom maar nu even gezellig een hapje en veel drankjes! De pub naast onze camping Beggars Roost was super gezellig en weer leuke mensen ontmoet. Mijn schotland-vest heeft weinig vrienden gemaakt hier in Engeland….

Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen op een meer stressvrije en harmonieuze dag met elkaar!

Calais – Stonehenge, Vrijdag 24 april 2015

Vanmorgen vroeg wakker en dus meteen uit de veren. We hadden beiden erg lekker geslapen en waren weer klaar voor een wat langere reisdag. Om in het gebied te komen wat we willen gaan bekijken deze vakantie, moeten we vandaag zo’n 260 kilometer rijden in erg druk verkeer. Eerst richting London, om dan vervolgens af te buigen richting Southampton en daar op secondaire wegen te slingeren richting Stonehenge. Maar eerst; richting Ferry Terminal in Calais, bij P&O Ferries. Daar aangekomen moesten we kiezen of in de incheck-rijen voor personenauto’s gingen staan of toch in de rijen voor vrachtauto’s boven de 3500 KG. Wat doe je dan; als je groot rijbewijs C nodig hebt en de camper 4500 kg weegt…??  Ga je toch in de rij met vrachtauto’s staan, toch! Wel, dat was dus niet de bedoeling. We moesten de rij weer uit en werden teruggestuurd naar het begin bij de personenauto’s. Voelde mij een klein ventje dat straf kreeg op school en weer achteraan moest staan in de rij…eigenlijk als Calimero!! Zij zijn groot en mijn camper is te klein….dat is niet eerlijk!!

C360_2015-04-24-10-36-59-497

Maar goed; het inchecken ging prima, maar bij de laatste douanepost  werden we eruit gehaald en wilden douaniers onze camper van binnen zien. Logisch…want hij is heel mooi!! Maar het was toch anders. Men zocht naar vluchtelingen in onze badkamer, onder het bed en onder banken. Niets gevonden natuurlijk, maar wel veel proviand!

Voordat we de haventerminal inreden, zagen we honderden vluchtelingen in tentenkampen en geĂŻmproviseerde hutjes langs de kant van de weg. Afrikanen naarstig op zoek naar een betere toekomst. Het zag er heel triest uit en beiden voelden we ons verdrietig over hoe de verschillen tussen mensen in de wereld kunnen zijn.

Nadat we de camper in de boot hadden geparkeerd hadden we even tijd om te relaxen tijdens de overtocht, die anderhalf uur duurt. Hele rustige overtocht gehad en  ook het verlaten van de boot verliep heel voorspoedig. Onderweg nu naar Stonehenge!

C360_2015-04-24-12-06-35-012C360_2015-04-24-12-20-17-693C360_2015-04-24-12-24-42-050

C360_2015-04-24-12-55-29-341

Eerlijk gezegd viel te reis vanaf Dover naar Stonehenge erg tegen. Erg druk op de weg en op de snelwegen heel veel trucks onderweg. Nadat we een paar uur hadden gereden besloten we om binnendoor te gaan rijden ipv de snelweg. Erg mooie natuur en panorama’s onderweg, maar ook erg kronkelige weggetjes en muurtjes langs de wegen. Smal om elkaar te passeren, maar het verliep allemaal op rolletjes. Aan het einde van de middag kwamen we aan in Stonehenge en zijn we op zoek gegaan naar een geschikte camperplaats in de buurt aldaar. Onverwacht reden wij daardoor langs de wereldberoemde stenen hunebedden van deze plaats en vonden het indrukwekkend van een afstand. Onze bedoeling was om morgenochtend de hunebedden te bezoeken en dan door te rijden naar het Exmoor National Park. Dit is ongeveer 150 kilometer verder rijden op smalle weggetjes, want snelwegen zijn hier niet meer in deze hoek van het land, lijkt het wel.

2015-04-24 17.49.28

We staan nu op de camperplaats in Stonehenge Campsite (GPS coördinatoren N 51,16265 W 1,89668). Hele mooie rustige plek in de natuur. Mir heeft heerlijk gekookt in plaats van dat we naar de Pub zouden gaan om daar wat te eten. We zijn moe van het rijden met de grote camper door het pittoreske landschap en verwachten vroeg onder de wol te gaan. Hopelijk voelen we vanaf morgen ons echt op vakantie en gaat het mooie beginnen! Op naar Exmoor!

Reisdag Lelystad – Calais, Donderdag 23 april 2015

Vanmorgen had ik nog een afspraak in Apeldoorn met een opdrachtgever van mij en Miriam had nog een drukke dag voor de boeg met Gloss. Afspraak was dat wanneer we klaar waren met werk, rustig zouden doen voordat we de camper zouden pakken. Wel…de laatste klant van Miriam had afgezegd, dus toen ik thuis kwam om 14.00 uur, stond ze al te trappelen om weg te gaan. Het viel mee dat ze nog niet op haar stoel in de camper zat. Maar goed; vlug alle laatste zaken in de camper pakken en om kwart over 3 ’s middags draaiden we de weg op om richting Calais te rijden. Doel was om door te rijden naar Calais en daar op camperplaats in de haven te gaan overnachten. De Garmin Navigatie ingesteld op snelwegen en snelste route. Al rijdende passeerden wij Utrecht al voorspoedig en volgden de borden naar Breda. Echter daarna stuurde de navigatie ons naar een totaal andere richting, met als uitkomst dwars door hartje Antwerpen en via drukke winkelstraten door de stad, door de scheldetunnel, oostoever. Uiteindelijk verloren we best wel wat tijd en aangezien we ook nog moesten eten, besloten we in het dorpje Knesselare bij Brasserie De Swaene te gaan eten. Jammer dat we wat haastig waren, aangezien we nog een stuk moesten rijden de haven, maar jongens…..wat was dit een heerlijk restaurant! Erg vriendelijke bediening en een machtig lekkere menukaart. We besloten om toch maar lekker rustig aan te doen en dan maar niet helemaal naar het geplande eindpunt door te rijden, maar iets voor Calais een camperplaats te gaan zoeken om de nacht door te brengen.

Een kwartier nadat we het restaurant hadden verlaten en weer aan het rijden waren, werden Mir en ik vreselijk rozig, zeg maar: Moe. Met nog ruim honderd kilometer voor de boeg besloten we de camperplaats Kompas in Westende op te gaan zoeken (GPS coordinaten N 51,15581 E 2,76011).

Aangekomen bij slagboom via electronische betaalterminal ingecheckt en  uiteindelijk om 22.00 uur zaten we lekker in “the living” een slaapmutsje te drinken met elkaar. Moe maar voldaan! Morgen voor het eerst met de camper op een boot en naar de overkant van het Kanaal en daar richting Exmoor te rijden. Wordt een lange reisdag weer, dus lekker slapen!

 

 

 

Eenvoudiger kunnen we het niet maken: Belastingdienst

Toen we onze camper in november vorig jaar kochten, hadden we besloten om de camper qua maximaal toelaatbaar gewicht over laten schrijven naar 4500 KG en dus vanaf dat moment als “trucker” door het leven te gaan. Aangezien ik vorig jaar zomer mijn vrachtwagenrijbewijs had gehaald, was dat dus geen probleem.

Een andere wens was om de camper te laten overschrijven van de definitie vrachtauto op het kenteken naar personenauto. De reden hiervoor was dat je zodoende, als vrachtauto, af bent van alle kleine bekeuringen op snelwegen wanneer je harder rijdt als 80 en als personenauto dus harder mag. Bij aankoop van de camper zei de dealer dat deze kenteken-wijzigingen geen probleem zouden opleveren en het was puur en alleen een administratieve RDW aanpassing. Kosten voor deze 2 kentekenaanpassingen zouden 2x € 55,00 gaan kosten. Op basis van deze informatie toen deze camper gekocht met de afspraak dat we na levering van de camper, zelf de aanpassingen zouden regelen. Want…..het was alleen maar 2 formulieren invullen en klaar is kees!

Nu, 5 maanden later, kunnen we zeggen dat de bureaucratie in Nederland tot grote hoogten zijn gestegen en dat we tenenkrommend hebben moeten toezien dat de totale kosten inmiddels zijn opgelopen naar een € 600,00.

Even een kleine opsomming van deze kosten, die ons nooit verteld zijn en waarbij we ook bij dealer niet meer kunnen aankloppen (terwijl deze toch de kenner is toch??):

Om het kenteken op te hogen naar een zwaarder gewicht van 4500 kg, moesten de fabrikanten een verklaring afgeven dat hun auto/chassis deze lasten zouden kunnen dragen. Op het typeplaatje van de auto stonden deze gegevens ook al, maar was niet voldoende; er moest een originaliteitsverklaring worden opgesteld: Fiat Nederland vraagt hiervoor € 95,00 en Alko doet dit voor hetzelfde bedrag. Ook de dealer die de formulieren geregeld heeft, rekent nog wat kosten en zodoende, inclusief RDW keuring, zijn we hier dus € 350,00 aan kwijt.

Dan de overschrijving van vrachtauto naar personenauto: in totaal ben ik hiervoor 2x naar RDW geweest en dus 2x € 55,00. Auto goedgekeurd door RDW en de mededeling gehad dat ik aangifte BPM moest doen bij de Belastingdienst. Bij de balie kon ik de benodigde formulieren van de Belastingdienst meepakken. Bij thuiskomst lees ik de documenten door en schiet ik volledig in de stress; de formulieren zijn door een leek niet door te komen en zelfs de toelichting maakt alles alleen nog maar moeilijker. Je moet registeraccountant zijn om wijs te worden uit de rekenformules en definities. Echt; na een avond daar intensief in te zijn gedoken, toch zelf maar de aangifte verzorgd en volgens de methodiek die aangegeven is moet ik nog eens € 150,00 bijbetalen voor de BPM. In mijn ogen is dit belachelijk, aangezien onze camper al ruim 15 jaar oud is en andere mensen ook al BPM hebben betaald over deze auto. Na een paar belpogingen naar de belastingdienst om opheldering te vragen, kreeg ik niet de indruk dat de medewerkers van de Belastingdienst nu precies wisten hoe ik e.e.a. moest gaan uitrekenen.

Besloten dus  om toch maar de aangifte te doen, zodat ik snel mijn nieuwe kenteken krijg, want over 2 weken gaan we op vakantie naar Engeland en wil ik wel alle papieren op orde hebben. Bezwaar maken kan ik altijd dan nog achteraf doen. Iedereen zegt dat ik geen BPM had hoeven te betalen, maar toch maar even gedaan.

Ongelofelijk hoe moeilijk de formulieren waren en slecht je geholpen wordt. Afwachten of we ons kenteken op tijd weer binnen krijgen. De tijd dringt…..

Onze Eura Mobil 680
Onze Eura Mobil 680