6-8 April 2018: Kuinderbos in Flevoland

Wat heeft onze eigen Flevoland ons verrast met zijn schoonheid dit weekend! Vrijdagmiddag na ons werk wilden we voor het eerst een weekend weg met onze Lambortinki en daarom zoeken we meestal iets dichtbij, met maximaal 45 minuten rijden van ons huis. Het vorige jaar meestal op de Veluwe, maar nu hoorden we van iemand dat het natuurkampeerterrein van het Kuinderbos in Bant erg de moeite waard was. Nou…..dat was het!! Wat een prachtige plek met zoveel natuurschoon om ons heen.

 

In het grootste en oudste bos van de Noordoostpolder wemelt het van de bijzondere planten, paddenstoelen, vlinders, roofvogels en roofdieren als de boommarter. Rond de Kuinderplas zorgen Welshpony’s en IJslandse paarden dat de open plekken in het bos open blijven. Het Kuinderbos verloochent zijn afkomst niet. Doordat het bos op de bodem van de zoute Zuiderzee werd aangeplant, vind je nog steeds schelpenresten tussen de bomen. Gelegen aan de rand van de provincie Flevoland, grenst het aan Overijssel en Friesland. Deze boswachterij van Staatsbosbeheer is genoemd naar het voormalige Zuiderzeestadje Kuinre, dat thans gelegen is aan de rand van het Kuinderbos.

Nadat we van huis vertrokken richting Emmeloord stonden we eerst even vast op de A6 bij de Ketelbrug, maar ook de wind speelde ons parten onderweg. Even wennen om weer met de camper als windvanger te rijden, maar zonder kleerscheuren kwamen we aan op Camping De Veenkuil te Bant, alias Staatsbosbeheer camping Kuinderbos. Eerst even aanmelden op de digitale incheckzuil, want we hadden namelijk vorige week al gereserveerd, toen we zagen dat dit weekend prachtig weer zou worden. Zal wel druk worden dachten we….maar dat viel reuze mee. We denken dat mensen bij het eerste zonnige weekend altijd eerst de tuin aan kant willen maken. Dat hadden wij al gedaan, dus we “konden” weg! Afijn..na het aanmelden op de paal, liep Miriam al even naar onze plek om te kijken hoe ik het beste met de camper de plek 40 kon benaderen. Het bleek allemaal een beetje krap allemaal door de bomen rondom de plek. Miriam kwam terug met de mededeling dat er al iemand stond met een buscamper. Dat kon dus niet of het boekingssysteem van Staatsbosbeheer moest niet in orde zijn. Dat geloofde ik niet, dus ik zelf maar even naar de mensen stappen. Wel…de meneer zat er al wat ongemakkelijk bij en de dame was meteen van tuuterdetuut “WIJ hebben deze plek gereserveerd!” Aangezien ik specifiek deze plek geboekt had omdat het werkelijk het mooiste plekje van de camping was en daarvoor zelfs 10 euro meer had betaald, wilde ik het niet zo makkelijk weggeven. Toen ik zei dat ik vorige week al gereserveerd had en ook echt deze plek, zei de spitsige dame: ” bewijs het maar “. De omgekeerde wereld in mijn ogen, maar ik zei lachend, dat ik het op mijn email kon laten zien. Maar ja…die werkte niet zonder ontvangst in de bossen, dus ik maar even foto gemaakt van mijn scherm in de incheck-paal gemaakt. Voila…overtuigd liep ik terug, maar bij aankomst was de vrouw er toch achter gekomen dat ze plek 41 dacht dat ze op plek 41 stond, want die had ze geboekt…….ja hoor tuuuurlijk!! Wat n sneue mensen heb je toch!

Maar goed; na dit oponthoud eindelijk de camper op plek kunnen zetten en even alles uitladen. Allereerst beginnen we met het schapennet rondom de camper te plaatsen. Miriam had voor Joep dit net gekocht, aangezien loslopen geen optie was en ook aan een lijn met grondpin was gebleken geen pretje te zijn, aangezien die kleine viervoeter dan constant achter de wielen of stoelpoten vastzit. We leken wel duitsers op vakantie die hun territorium aan het afzetten waren. Alleen de kuil graven ontbrak in eerste instantie, maar daarvan heeft Joep deze taak op zich genomen…hahahaha!! Maar eerlijk is eerlijk; het schapennet ziet er niet uit, maar voldoet voortreffelijk. Joep is helemaal happy, want die heeft vrije bewegingsvrijheid rondom de camper en wij rust tijdens het lezen van een boek.

30264312_1903088539725535_2590648286385799168_o

Het was heerlijk om weer in de camper te zijn. We hadden van onze traiteur even voor het gemak het avondeten meegenomen, zodat we ook lekker na aankomst meteen in relaxstand konden komen. Onze plek kijkt uit over de de vijver De Kuilen en bij het schemerlicht zien we een prachtige zonsondergang. Heerlijk de avond doorgekomen in ons knusse huisje en heerlijk geslapen.

30261357_1902128603154862_8444850708410269696_o30261661_1902117866489269_5794442904197922816_o

De volgende ochtend rustig ontbeten en ons klaar gemaakt voor de dag en na ontbijt de scooter gepakt en op pad gegaan. Joep herkent de scooter en kwispelt er op los, wetende dat we wat met hem gaan doen. Miriam wil heel graag met Joep het Natte Neuzen Pad lopen. Een honden-losloop-gebied in de buurt van de camping, uitgezet in een mooie wandeling door het bos. Je waant je echt in het buitenland als je hier loopt. Fantastisch! Overal kleine vennetjes, heuveltjes waar je overheen kunt lopen, open plekken met picknick-bankjes en natuurlijk ziet dit alles er nog mooier uit in de stralende zon. Wat boffen we vandaag. Na deze wandeling reden we richting Kuinre om dat aan Miriam te laten zien.

 

Kuinre is een plaats in de gemeente Steenwijkerland in de provincie Overijssel. De inwoners worden Kuundersen genoemd. Kuinre lag vroeger aan de rivieren de Linde en de Kuinder, die door de Friezen de Tsjonger werd genoemd en door Stellingwervers de Kuunder.

Het dorp werd gesticht door vissers, doordat zij huizen bouwden op de landtong tussen beide rivieren. De monding van beide rivieren was één van de beste natuurlijke havens van de Zuiderzee. Kuinre groeide uit tot een bescheiden vissers- en havenplaatsje. De oude haven is nog te bezichtigen in het Kuinderbos, welke is gelegen aan de rand van het dorp.

Na dit korte bezoekje aan Kuinre zijn we terug gegaan naar de camper om daar heerlijk in de zon te genieten van het uitzicht en lekker te kunnen lezen. Ook tussendoor kwamen nog even mijn motormaatjes, broer Jos en vriend Robert langs voor een drankje. Erg leuk! Miriam had aan het einde van de middag nog de inspiratie om verse eigengemaakte lasagna te maken in onze hete lucht oven en met een lekker wijntje en biertje erbij was de avond weer compleet. Ik de afwas nog even doen en Mir met Joep nog een kleine wandeling gemaakt.  Wel vroeg naar bed, want de hele dag op pad en in de buitenlucht, maakt ons erg moe.

De volgende ochtend vroeg uit de veren, want we kregen bezoek van onze buurtjes met Kobus, het kleine broertje van Joep. Afgesproken dat we samen met de kleine banjers een wandeling gaan maken rondom het meer De Kuilen voor onze camper. Een wandeling van 3,5 kilometer dwars door de natuur van het Kuinderbos. Maar eerst even een passend begin van de dag om 10.15: samen een fles Cava drinken bij de koffie om het seizoen te openen. Wat een gezelligheid en gelach zo in de vroege ochtend. Raymond, onze buurman, had zijn drone meegenomen om opnamen te maken van de omgeving. Wat een prachtig apparaatje zeg! Ook wij hadden een drone gekocht, maar konden er nog niets mee. Onze drone kwam uit China en die van Raymond uit Europa en ook een ander prijskaartje zal ik maar zeggen…Kwaliteitsverschil is goed te zien.

De wandeling samen met de beide teckels was prachtig. Ook hier lopend langs bossen, vennetjes en weilanden waar inderdaad pony’s loslopen en gemoedelijk op je af stappen. We hadden geluk, want de paarden gingen lekker badderen in de plas en dat gaf mooie plaatjes.

 

 

 

Nadat we de wandeling hadden afgesloten met een lekker koel biertje, kwam er een einde aan dit gezellige bezoek. Buurmeisje Roos moest werken en buurman Raymond ging naar een voetbalwedstrijd van een niet nader te benoemen voetbalclub uit Amsterdam kijken… Nadat wij in deze sociale leegte om ons heen kwamen, besloten we nog even lekker een dutje te doen in onze stoelen en een boekje lezen tot het einde van de middag. Door de hoeveelheid muggen opeens besloten we om ons kamp op te breken en weer huiswaarts te gaan. Het was een heerlijk weekend, met superweer op een toplocatie! We komen zeker nog een keertje hier terug…zeker weten!

 

25 maart 2018: Ophalen en inruimen

Eindelijk beginnen de temperaturen weer structureel boven het 0-punt uit te komen en hebben we inmiddels al een paar keer de zon mogen zien en ruiken we dat het voorjaar in de lucht hangt. De geur van het voorjaar, de zon weer regelmatig warmte voelen afgeven, maakt dat we weer ongeduldig zijn om erop uit te trekken. Heerlijk om dan weer de camper uit de winterstalling te halen en klaar te maken voor weer een nieuw camperseizoen. Zaterdagochtend was het dan zover en hadden we gepland om de camper op te halen uit de winterstalling in Dronten. Altijd weer leuk om de Lambortinki weer te zien staan op zijn vertrouwde adres en klaar te maken voor de start van weer een nieuw camperseizoen.

F1PwNzueRF25iVk1j1vrbA

Miriam had mij gedropt bij de winterstalling en reed lekker met de auto naar huis in Lelystad, terwijl ik nog even de bandenspanning ging controleren. Deze was perfect voor op de weg. In de winterstalling pompen we de banden wat harder op en op het moment dat we de camper ophalen is eigenlijk de bandendruk prima. De druk is iets teruggelopen en perfect voor gebruik op de weg. Voordat ik ga rijden nog even langs de camper lopen om alles te controleren op goede werking van verlichting etc. Aangezien de camper in januari nog voor onderhoud en een paar aanpassingen is weggeweest, zijn alle controles goed verlopen en is de Lambortinki weer klaar voor gebruik.

Miriam is al naar huis gereden en heeft de oprit vrijgehouden voor de Lambortinki om voor de deur te kunnen parkeren. Dat de Lambortinki inmiddels ook bij ons in de buurt een bekende verschijning is, blijkt als we vanuit een buurtbewoner een appje met foto ontvangen met de mededeling: “kijk ‘m gaan!!” De Lambortinki is inmiddels in onze buurt ook een bekende, vertrouwde verschijning geworden.

699ea26c-88f3-43c0-b8fd-bb5b3fb94c11

Maar goed; we zijn ons weer aan het prepareren voor een nieuw seizoen met mooie reisjes en weekendjes weg met onze trouwe zeswieler en viervoeter Joep. We hadden graag het paasweekend weg willen gaan, maar aangezien Miriam een zussenweekend in Bologna heeft gepland, blijven Joep en ik thuis en maken de camper weer helemaal tip-top voor vertrek. Het eerste weekend is gepland in de buurt, om gewoon even weer te wennen. Vrijdagavond na het werk weg en zondagmiddag laat weer terug. Nu al zin in!

De komende week alle spullen weer op zijn plaats inruimen na de winterslaap en dan hopelijk weer een mooi seizoen tegemoet! Miriam is nu met haar vertrouwde emmer met sop alles weer spic en span aan het maken. Ik zorg zoals gewoonlijk ervoor dat de camper aan buitenzijde schoon en gewassen is en ruim de luiken weer in met de benodigde stoelen, tafels, BBQ, etc. Joep heeft er ook zin in en zou zelf graag willen en mogen bepalen waar we heen rijden. Hij oefent alvast op spiegel rijden om de camper in te parkeren op een mooi plekje in het bos……

8e80f3c9-ad52-4ce4-8ace-35e4144ff7cc

Wij gaan er weer een mooi camperseizoen van maken, waarbij onze Joep het meest bepalend is waar we heen gaan. Namelijk in de natuur, in de bossen, nabij stranden. Wandelend of rijdend met de scooter gaat ie weer overal mee heen. We hebben er weer zin in, in een nieuw camperseizoen. Kortom; de komende maanden zullen we hier weer onze belevenissen plaatsen en gaan we hopelijk weer een mooi seizoen tegemoet. Welke beginnen met een paar weekenden weg naar o.a. Drenthe, Salland, NoordOostPolder, voordat we in juni naar de UK gaan met de Lambortinki.

Tot slot nog een geinig filmpje van een mede-camperaar die ook de camper aan het klaarmaken is voor weer een nieuw camperseizoen met zijn vrouw (op generlei wijze is dit filmpje representerend voor mijn situatie met Miriam….)

Costa de la Luz – Zuid (Spanje) Het land van de glimlach

De titel van dit blogbericht doet suggereren dat wij in deze contreien verblijven momenteel. Niets is minder waar! Was het maar zo!

Wij zitten momenteel volledig vol met het werk en verder dan plannen maken en mijmeren over het nieuwe camper-seizoen, komen we niet. We kunnen niet wachten om onze Lambortinki uit de stalling te halen en op pad te gaan. Eerste weekend weg is gepland begin april. Het paasweekend weg gaat niet lukken, aangezien Miriam met haar zussen dan naar Bologna gaat. De mannen blijven thuis. Joep en ik gaan het hele weekend alleen maar sport kijken en netflixen. Voor Joep zal het wel Lassie worden en Rataplan en Idefix episodes bekijken. En vanzelfsprekend zal thuisbezorgd.nl ook goede zaken doen in dat weekend. Ik hoop dat ze ook hondenvoer kunnen bezorgen…..met Mayo! Ja, het wordt echt een mannenweekend! Wel ga ik in dat weekend de camper klaar maken, door hem goed te wassen, alle luiken leeg maken, schoonmaken en weer opnieuw inrichten. De watertanks moeten ook even goed onder handen genomen worden. Kortom; alles goed nalopen voordat we ermee weg kunnen begin april.

Afgelopen zondag zaten Miriam en ik dus te mijmeren over onze plannen dit jaar met de camper. De weekenden zullen we redelijk dichtbij huis mooie plekjes zoeken, zoals ons vertrouwde Natuurkampeerterreinen in Drie, Nunspeet, Kuinderbos en in Emmeloord op fijne camperplaats van de familie Baalman. Mijn oude sportmasseur heeft daar een prachtige boerderij, vlakbij natuurgebied Wellerwaard, omgebouwd tot camperplek en is erg goed gewaardeerd door zijn gasten. Faciliteiten zijn goed en je loopt zo het natuurgebied in.

Ook hebben we in de week van Koningsdag een paar dagen geboekt in natuurkampeerterrein De Cokse Heide in Afferden. Tijdens onze zondagswandeling met Joep in het Gelderse Hout in Lelystad, kwamen we oude bekenden tegen: Klaas en Frank. Oude buren van mijn schoonzus en zwager en na jaren liepen we elkaar letterlijk weer tegen het lijf. Bleek dat zij ook fanatieke camperaars waren en dat zij de bestemmingen die wij gedaan hebben met onze camper, veelal ook door hun zijn bezocht. Was erg leuk om vernemen dat zij ook zo enorm genieten van het buitenleven en dan ook vooral via natuurkampeerterreinen. Zij raadden ons aan om dus naar Afferden te gaan, terwijl wij zelf dat besluit net daarvoor samen hadden gemaakt. Toeval bestaat niet. Inmiddels via dit blog alweer een paar keer contact gehad. Camperaars verbroederen…mooi he!

Maar goed; door onze werkzaamheden binnen onze ondernemingen zijn we dus never nooit in staat om langer dan 2 weken weg te gaan met de camper. Dan moet je het toch allemaal redelijk dichtbij houden en ben je dus nooit in staat om het zuiden van Spanje of Portugal te bezoeken. Dat is juist erg jammer, maar juist die omgeving trekt ons enorm om later eens rustig doorheen te rijden en vooral te verblijven. Toekomstmuziek, maar daarom niet minder leuk om je dan nu al een beetje te verdiepen in die omgeving.

Daarom was het zo toevallig dat dit weekend er een tweet op Twitter voorbij kwam van 1 van onze vaste lezers van ons blog: campersmuikjegaatlos.nl  Tenminste; wij hebben regelmatig contact met elkaar over elkaars blog en wij lezen graag hun reisverslagen met de camper. Walter Devenijns en Janine Stougie zijn journalisten die het roer drastisch hebben omgegooid door hun zeer respectabele banen bij nieuwsuitgeverijen te hebben opgegeven om samen een eigen uitgeverij te beginnen van (camper)reisboeken. Samen reizen ze met de camper en schrijven daarover op een manier die ons erg aanspreekt. Zoals journalisten het betaamt zijn ze onafhankelijk, hebben geen belangen bij welk hotel, restaurant of attractie dan ook en omschrijven alles zoals een feitelijke toerist het beleeft en niet zoals een marketinggoeroe het commercieel prikkelend omschrijft.

Dat Walter en Janine nu, na 8 maanden te hebben gereisd langs de Costa de la Luz in zuid Spanje, een prachtig e-boek hebben gepubliceerd, wilden wij dit boek eigenlijk graag hebben om er inspiratie over op te doen en vooral mijmeren…veel mijmeren.

Image-1

Het boek heeft bijna 500 pagina’s vakantieplezier met meer dan 800 foto’s van deze prachtige kuststrook en zijn dorpen, stranden, historische gebouwen etc. Wij vinden vooral de wijze waarop alles is beschreven makkelijk leesbaar, duidelijk en beeldend omschreven vanuit het perspectief van de toerist en wars van enig commercieel opgepoetst materiaal.  We hebben het boek digitaal gedownload via Apple I-books en het leest makkelijk digitaal weg. Ook scheelt het hierdoor weer een kilo in laadgewicht in de camper om het boek mee te nemen. Doordat we deze maand beiden een kobo-reader hebben aangeschaft, scheelt het bij ons sowieso in de camper wel 30-40 kilo aan boeken, die nu in kasten/kisten liggen in de camper. Kan er weer meer proviand mee…

Voorlopig moeten wij het nog even doen met de bestemmingen Drie, Nunspeet en Afferden, maar dromen we stiekem verder over ons toekomstige camperleven in Tarifa, San Fernando, Barbate en Conil de Frontera….

Voor mensen die de komende jaren willen overwinteren (met of zonder camper) in het zuiden van Spanje is dit boek echt een aanrader en leek het ons leuk om dit te delen via ons blog, aangezien wij ook inmiddels al ongeveer 3000 lezers hebben, veelal camperaars.

Voor ons is het nog een paar weken wachten en dan begint het nieuwe camperseizoen met de Lambortinki. We hebben er weer super veel zin in en houden jullie op de hoogte via ons blog!

France Passion & Campe dans mon jardin

Zoals bij zoveel camperaars bestaan de wintermaanden uit plannen maken en voorbereidingen treffen voor het nieuwe camperseizoen. Daarin verschillen wij niet van anderen. Enerzijds missen we het gebruik van de camper in de wintermaanden, anderzijds is het ook geweldig om weer samen plannen te maken voor het nieuwe jaar. We hebben gisteren even weer aan onze camper kunnen ruiken, toen we de camper opgehaald hadden in Ede, bij de mannen van Smits Campertechniek BV . Dit bedrijf is verantwoordelijk voor de rubriek “Goed gebruikt” in het NKC magazine Kampeerauto, waarin zij steeds een gebruikte camper helemaal keuren en inzichtelijk maken welke gebreken er zijn en opgelost dienen te worden. Wij hebben met onze Lambortinki een dergelijke keuring ondervonden en alle geadviseerde reparaties laten uitvoeren. Onze Eura Mobil Integra 680 SB staat er weer top bij!

Dat vraagt dus om plannen maken om er weer mee op pad te gaan. De vakantie in juni is al gepland en geboekt. Dan gaan we naar het Verenigd Koninkrijk, maar of het Schotland, Engeland of Wales gaat worden, dat zien we nog wel. Dan blijft er voor ons nog een vakantie over in September om te plannen. De afgelopen weken zijn we ons wat gaan verdiepen in Frankrijk en dan met name andere plekken dan dat we al gedaan hebben in het verleden. Op zoek naar mooie bestemmingen, kwamen we opeens een tweetal websites tegen. De eerste website was France Passion (www.france-passion.com). Van deze organisatie moet je lid worden (29 euro per jaar), zodat je gratis kunt overnachten met je camper bij hoofdzakelijk agrarische bedrijven. Wijnboeren, kaasmakers, geitenhoeders, olijfboomgaarden, melkbedrijven en graanbedrijven zijn gastheer voor 1 nacht en bij hun mag je dus gratis op het terrein overnachten. Veelal zijn er mooie camperplaatsen gecreeerd, midden in de natuur en veelal buitenaf gelegen in landelijke gebieden in Frankrijk. Vooral de wijnboeren en kaasbedrijven hebben onze volledige aandacht bij het maken van een route door Frankrijk. Je kunt dus elke nacht bij een andere boerenbedrijf gaan staan; er zijn er duizenden! Wel zijn er een paar spelregels waarmee je rekening moet houden. Zo moet je zelfvoorzienend zijn met je camper. Zowel water laden, water lozen en toilet ledigen mag je daar niet doen. Ook moet je eigen elektriciteit bij je hebben. Soms zijn er bedrijven die wel in elektra voorzien, maar je kan er geen rekening mee houden. Ook is het zo dat je maar 1 nacht per boer mag blijven overnachten en wordt het zeer gewaardeerd als je interesse toont in zijn/haar boerenbedrijf en bij voorkeur ook nog iets koopt van de producten die zij maken. Is geen verplichting, maar wordt wel gewaardeerd.

Schermafbeelding 2018-01-14 om 10.40.15

Aangezien wij met onze camper voorzien zijn van alle gemakken en ook nog een scooter achterop hebben staan, vinden wij afgelegen staan bij een boer juist erg leuk. Lekker toeren door de prachtige gebieden en kleine dorpjes bezoeken waar nagenoeg geen toerisme is. Dus we gaan zeker gebruik maken van deze organisatie in september. We zijn inmiddels lid geworden en gaan ons dan verder verdiepen in welke route en welke boeren we gaan bezoeken.

Ook zullen er mogelijk momenten zijn dat we niet bij een boer kunnen staan, want het gaat meestal maar om 1 of 2 plaatsen die beschikbaar zijn per boer. Pech hebben is dus ook een optie! Daarom ook maar gezocht naar een alternatief en deze hebben we gevonden in de website van Campe dans mon Jardin (www.campedansmonjardin.com). Kamperen in mijn tuin is de letterlijk vertaling. Mensen met grote tuinen, veelal ook in buitengebieden, hebben een plek in de tuin ingericht voor een kampeermiddel. Hiervoor wordt wel een kleine vergoeding gevraagd, maar meestal heb je wel faciliteiten om water te vullen, elektra te ontvangen. We hebben op de website gekeken en zien daarop echt mooie plekken staan. Ook soms zie je plekken waar je nog niet dood gevonden wilt worden, maar keuze genoeg om er iets moois tussen te vinden.

Schermafbeelding 2018-01-14 om 10.43.59

We hebben ons voorgenomen om met deze beide websites de vakantie in September te vullen en op basis van de route die we willen gaan rijden, mooie adressen te gaan (be)zoeken. En vinden we het niks, nou….dan gaan we gewoon een nachtje op een commerciele camping staan. Al is het alleen maar om het toilet te ledigen, water af te storten en nieuw water te pakken om vervolgens weer 3 a 4 nachten bij een boer te staan.

Het wordt weer eens iets totaal anders, maar we hebben er zin in! Tot september valt er echter nog genoeg om naar uit te zien om weekenden erop uit te trekken. Laat het voorjaar maar komen!!

De Lambortinki in de remise

Vandaag is het precies 3 jaar geleden dat wij onze Lambortinki hebben gekocht en onze eerste rit maakten met onze Eura Mobil 680SB. We zijn er nog super-superblij mee!!

We hebben onze camper vorige week woensdag uit de camperstalling gehaald en weggebracht voor het grote onderhoud naar aanleiding van de campercheck die we hebben laten uitvoeren door Smits Campertechniek uit Ede. Uit deze campercheck kwamen toch een aantal aandachtspunten en zelfs een paar probleempjes op het dak van onze Lambortinki. Smits Campertechniek heeft ons vanuit de bevindingen van de campercheck een offerte gestuurd die duidelijk maakt wat er moet gebeuren en wat het allemaal gaat kosten. Wat we vooral erg netjes vinden van dit bedrijf is dat ze ook duidelijk maken wat je eventueel zelf kunt doen om zodoende reparatiekosten te besparen.

In alle eerlijkheid moet ik hier zwart op wit bekennen dat mijn handen in combinatie met gereedschap nou niet echt de beste match zijn…en dit is een understatement kan ik zeggen. Ik ben doodongelukkig, maar vooral erg onzeker met klussen. Ik geef dan toch liever iets meer geld uit zodat het allemaal goed voor elkaar is en er ook nog eens strak uit ziet, dan dat ik het zelf doen en het is het allemaal net niet. Vakwerk moet je aan vakmensen overlaten. En altijd maar een beroep doen op mensen uit de omgeving om je een dienst te bewijzen, voelt ook niet altijd lekker, vooral als je weet dat ze jou nergens voor kunnen vragen voor wat betreft ondersteuning bij klussen (Dan kunnen ze beter Miriam vragen….dat is mijn eigen Bob De Bouwer!)

Desondanks zijn de kosten die in de offerte genoemd worden nogal behoorlijk hoog voor een camper van 17 jaar oud en hebben we echt overwogen wat verstandig is om te doen; deze kosten voor onze rekening nemen of nog meer geld bijleggen en een jongere camper kopen? De afgelopen weken heeft dit thema ons toch bezig gehouden. Wat is verstandig?

Naast dat onze Lambortinki voor ons een emotionele waarde heeft, is de camper ook nog eens erg goed en betrouwbaar, is de indeling nagenoeg helemaal naar onze wens, heeft hij in zijn klasse de meeste efficiënte binnenruimte, rijdt hij lekker en weten we wat we aan hem hebben qua historisch onderhoud gedurende de afgelopen jaren. Wij hebben er erg goed voor gezorgd. Als we nu een andere camper kopen, zal deze ook een leeftijd hebben van minimaal 10-14 jaar oud en weet je ook niet wat je krijgt.

We zijn ervan overtuigd dat we nog een paar hele mooie jaren tegemoet gaan met de Lambortinki als we alle reparaties nu laten uitvoeren, naast het reguliere onderhoud wat hij sowieso nodig heeft. Daarom hebben we besloten om door de vakmensen van Smits Campertechniek alle werkzaamheden te laten uitvoeren die echt nodig zijn. Het gaat met name om op het dak alle constructie-verbindingen weer na te lopen en opnieuw te kitten en af te werken met aluminium sierstrips. Ook is het schoorsteentje op het dak helemaal uitgedroogd en is de kitverbinding daardoor ook gebarsten. Hierdoor wat vochtschade die keurig valt op te lossen. Het autogedeelte heeft een grote beurt nodig en 1 van de schokbrekers is zijn rubberen hoes verloren. Hierdoor moet de schokbreker helemaal losgemaakt worden en is het nog afwachten of de schokbreker niet beschadigd is door het missen van de hoes.

Tot slot ga ik zelf met een bevriende relatie alle zijramen van de camper voorzien van nieuwe kitnaden. Deze zijn in principe nog goed, maar op de bovenzijde van de ramen zijn de kitnaden wat minder aan het worden door de weersinvloeden en lichte mosvorming op de kitnaden. Als we dit allemaal gedaan hebben is de camper weer helemaal tip-top en gaan we minstens nog 3-5 jaar verder met onze zeer geliefde Lambortinki. We hebben er zin in om in het voorjaar weer op pad te gaan.

Bij zowel Miriam als ik voelt het zeer goed om dit besluit te hebben genomen en uiteindelijk onderaan de streep de 3 duizend euro uit te geven aan dit zeer geliefde reisgenootje van ons. En voor 3 duizend erbij koop je nergens een beter en nieuwer exemplaar dan deze Eura Mobil 680SB.

De komende weken / maanden gaan de mannen van Smits eraan werken op de momenten dat het hun het beste past in deze wintermaanden. Er zijn natuurlijk meer campers die in de wintermaanden hun onderhoud krijgen. Wij hebben afgesproken dat het wat ons betreft prima is om hem weer op te halen ergens begin maart. Eerder mag, maar hoeft niet. Wij gaan in de wintermaanden gewoon verder met het uitstippelen en plannen van het nieuwe camperseizoen. In juni is de overtocht naar de UK inmiddels geboekt. Of het Engeland, Schotland of Wales wordt, weten we nog niet. Ook hebben we besloten om volgend jaar te gaan winter-kamperen met de kerstdagen. Kortom; onze voorpret is volop op gang en de kosten van de reparatie zie je maar 1x op een afschrift staan en ben je even later weer vergeten….hopen we!

cropped-pict0137.jpg

Eerste blog op landelijke website!

Hier is ie dan: Vandaag ons eerste blog op http://www.50plusinfriesland.nl 

Erg leuk om te zien nu. Vandaag worden we geintroduceerd en on eerste blog. Landelijke website per provincie en wekelijks blog van ons. Best wel een beetje trots!

Wekelijks blog Camperjoy op landelijke 50Plus website!

Leuk nieuws om te melden: Vanaf zondag 29 oktober 2017 zal er wekelijks op zondag een blog geplaatst worden van Camperjoy op 50Plus regiowebsite http://50plusinfriesland.nl
 
Ook op alle andere provincie-sites van deze organisatie 50Plus zal wekelijks een blog van Camperjoy te lezen zijn, bijvoorbeeld http://www.50plusinflevoland.nl etc.
 
Op deze site staat veel informatie voor de doelgroep met betrekking tot vele leuke, nuttige, maar ook maatschappelijke thema’s.
 
Erg leuk om hiervan nu deel uit te mogen maken door middel van ons reisblog!cropped-c360_2015-09-15-17-37-50-996

13-15 Oktober 2017: Zandervennen te Kootwijk

Aangezien het zonnige weer dat voorspeld was er ook daadwerkelijk zou komen, besloten we dit weekend als afsluiting van het kampeerseizoen 2017, toch nog even met de camper op pad te gaan. Normaliter hadden we dit weekend de camper naar de stalling gebracht, maar wat zijn we blij dat we dit niet gedaan hadden!

De bestemming voor deze keer is wederom een natuurkampeerterrein uit het Groene Boekje en wel in Kootwijk de Zandervennen. Vrijdag na het werk direct op weg gegaan en bij aankomst van het kampeerterrein waren we blij dat we ook echt een specifieke plek hadden geboekt en dus gegarandeerd ons kamp konden opslaan. De specifieke plek boeken kost een tientje extra, maar aangezien we aan zagen komen dat er meer kampeerders zouden komen, dan dat er plekken waren, leek het ons erg verstandig. Nou….anderen die het niet hadden gedaan kwamen bedrogen uit! Alles zat vol. Ook op andere campings in de buurt waren de campings nog een ultiem weekend open met veel publiek. Dat vele publiek liep dan ook bij de wandelingen langs onze camping, want wat was het daar mooi zeg!

C360_2017-10-14-11-33-34-679

IMG_0668C360_2017-10-14-12-33-29-395C360_2017-10-14-11-35-47-624

Eerlijk gezegd zijn we echt fan van de Staatsbosbeheer campings, maar met deze camping Zandervennen maakte de natuur-omgeving en ligging goed, wat de beperkte faciliteiten van deze natuurlijke oase (want wat was het stil op de camping!) tekort kwam. Viel echt tegen. Voor ongeveer 35 kampeerplekken, veelal met meerdere personen per plek, waren er maar 1x dames WC, 1x dames douche en 3 wastafels beschikbaar. Hetzelfde aantal voor de heren. Van afwas-plaatsen was zelfs geen sprake; er was er maar eentje! Ook de stortplaats van de camper was rommelig. Kortom; prachtige plek om te staan, maar Staatsbosbeheer moet echt wat aandacht geven aan de noodzakelijke wensen van de kampeerders. Iedereen klaagde erover.

Maar goed; vrijdag in de late namiddag lekker eerst nog even een wandeling gemaakt door de bossen van Kootwijk en met name de heide met zandverstuivingen waren erg indrukwekkend om te zien. Nu zijn we de laatste tijd door Joep natuurlijk meer aan het wandelen geslagen, maar lopen door het mulle zand vroeg van ons wel wat anders. Zelfs Joep liep al snel met zijn tong op zijn enkels. Nu is dat bij een dwergteckel natuurlijk niet zo moeilijk, maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel…

C360_2017-10-15-12-00-22-584C360_2017-10-15-11-55-11-733

Ongelofelijk hoeveel prachtige paddenstoelen we onderweg tegen kwamen, lopende door de bossen. Ook het feit dat we bijna niemand tegen kwamen was erg prettig. Vooral de rust is ons overvallen toen we deze wandeling aan het lopen waren. De zandverstuivingen nog even vanuit de uitkijktoren samen gekeken en daar nog even gezellig gebabbeld met een leuk echtpaar. Nog even een selfie genomen met ons “gezin”.

img_0667

Teruggekomen in onze camper heerlijk weer een maaltijd van onze plaatselijke traiteur verorberd en relaxte avond gehad samen. Wat later op de avond warmde de buitenlucht op en was het erg lekker om buiten nog een afzakkertje voor de camper te drinken met elkaar. Was echt waanzinnig gaaf om medio oktober nog buiten te zitten.

De volgende ochtend lekker ontbeten en daarna de scooter van het rek gepakt en een mooie rit door de landelijke omgeving van Kootwijk, Kootwijkerzand, Arssel, Boveneinde, Harskamp via Otterlo en Hoog Soeren weer terug naar de camping gereden. In Hoog Soeren bonuslunch gegeten met Mirreke op het terras in de zon bij Brasserie Het Nieuwe Jachthuis. We zijn tevens ook erg trots op onze Joep, aangezien hij wederom in een restaurant omgeving zich keurig heeft gedragen. Miriam neemt een plaid mee en zijn eigen voerbakje en de flamboyante teckel ligt netjes rustig op zijn kleed en wacht totdat wij klaar zijn. Ook overwegen we nog wel om de naam van Joep toch te herzien. Miriam riep op een bepaald moment tegen hem; Dyson!! De bekende zuigmachines slaan echt op onze Joep, aangezien hij bij elke kruimel die hij naar beneden ziet dwarrelen, direct erop af duikt en zorgt dat de vloer er weer tip top uitziet! Bediening blij, Joep blij!!

Zaterdagmiddag bij terugkomst op de camping was er wat consternatie ivm een campinggast die op de verkeerde plek was gaan staan omdat er geen plek was en hij toch een lege plek zag en daar maar is gaan staan. Dat deze plek gereserveerd was door een ander (en ook al betaald) betekende dat deze man maar op een andere plek is gaan staan. En toen kwam de andere die naar zijn plek wilde, maar inmiddels dus iemand anders stond. Het was het hele weekend chaos met allemaal verkeerde plekken, stroomstoring op een plek waar je zou staan, maar niet kunt staan, elektra-haspels gegoochel; kortom het was het thema van de dag! Hierna nog maar even een mooie wandeling door het bos gemaakt en bij terugkomst was Joep helemaal down and out!

Zaterdagavond koelde het buiten dusdanig af, dat we naar binnen waren gegaan om daar een filmpje te kijken, maar we alledrie zo moe waren dat we eigenlijk voor 22.00 uur al in bed lagen…ja, we worden oud!

Vandaag, zondag, besloten we om de hele dag te blijven staan ivm het mooie weer. We hadden tot maandag betaald en dus niet bang voor controle van de boswachter. Ook na het ontbijt weer een mooie wandeling gemaakt. De middag lekker voor de camper gezeten, lekker gelezen en afwasje gedaan.

C360_2017-10-15-13-09-00-797

Ook de omwonenden waren allemaal erg gezellige mensen. Vooral veel gekletst met een erg leuk senioren paar met camper. De familie Punt uit Schiedam. Was een leuke middag. Maar na al het mooi’s komt eens een eind. We maken onze camper klaar voor de laatste thuisrit van dit kampeerseizoen. Het zit er weer op en de Lambortinki gaat op stal. Ook zal hij in de winter groot onderhoud krijgen om in het nieuwe jaar weer klaar te zijn voor ook weer buitenlandse trips.

Waar we wel van overstuur waren deze middag, is toen we de balans opmaakten van dit camper-seizoen; in vergelijk tot vorig jaar bleek dat we ongeveer 18 nachten minder weg waren geweest met de camper. Gemiste kans…we gaan te weinig weg!! Dit jaar zijn we 38 nachten weg geweest, tegenover 56 nachten vorig jaar. De 9 dagen naar Marrakech ivm 50 jarig huwelijk van mijn schoonouders was de hoofdzakelijke oorzaak van deze camper-dip. Nou….die trip was meer dan de moeite waard, dus wij kunnen weer terugkijken op een fantastisch reisjaar. Tijdens de winterslaap zullen we ons weer gaan buigen over de nieuwe bestemmingen voor het volgende jaar. Ook weer leuke bezigheid! We zijn bevoorrecht en realiseren ons dat terdege! Maar zoals ooit een bevriende relatie tegen ons zei: als je hard werkt, moet je ook hard recreeren! Nou…dat lukt ons!!

 

6-8 Oktober 2017: Laatste camperweekend 2017?

We zullen jullie maar niet vermoeien met de verhalen van dit afgelopen weekend. Het is namelijk weer het Natuurkampeerterrein Drie vlakbij Ermelo geworden. De weekenden hier zien er allemaal hetzelfde uit en dus nu niet meer interessant om te vertellen. Afgelopen vrijdag na het werk weer naar Drie gegaan omdat het zo lekker dichtbij is en toch het gevoel geeft om er helemaal uit te zijn. Het hele  weekend heeft het geregend, met uitzondering van de zondagmiddag. Maar dan moeten we weer het kampeerterrein om 12.00 uur verlaten. Jammer hoor; het hele weekend zeiknat en zondag mooi weer en moet je weg. Ko de Boswachter kwam er weer om vragen en dus maar besloten om toch de camper maar in te pakken en buiten de camping te parkeren. We hadden namelijk om 14.00 uur afgesproken met onze vrienden Harry en Els om bij het restaurant Het Boschhuys in Drie gezamenlijk te lunchen. Gezelligheid om ook bij te kletsen, want doordat zij drukke periode in het werk hadden en wij ook, kwam het er steeds maar niet van om een momentje samen te pimpelen en lekker te eten. Nu dus gepland in Drie en het was zoals altijd erg gezellig.

C360_2017-10-08-13-16-09-926

Het hele weekend hebben Miriam en ik heerlijk gegeten in de camper. Aangezien ik niet over onze activiteiten in de buitenlucht hoef te hebben, gaan we nu maar over onze andere hobby hebben: eten! De verhalen over de wandelingen door de bossen en hoe het leven in onze camper is, kennen jullie nu wel in de regio Drie. Daarom nu maar even over het culinaire dagboek van dit weekend.

Aangezien we vrijdagmiddag direct na het werk weg wilden gaan, had ik even bij de plaatselijke traiteur ‘L Appetit in Lelystad even een makkelijke ovenschotel gehaald om in de camper, na  aankomst in Drie, in de oven te kunnen schuiven en direct aan de gezellige avond beginnen. Voordat we dit deden, wel eerst even een rondje met Joep gelopen door de bossen. Na terugkomst de lekkere preischotel van ‘l Appetit in onze oven geschoven. Daarnaast hadden we ook nog even een strip spare ribs in de oven gedaan. Deze ribs zijn echt de lekkerste die je in Lelystad kunt krijgen. Op donderdagavond na de koopavond van Miriam haar kapsalon eten we wekelijks een wisselende maaltijd van deze keukenprinsen op de Kempenaar en altijd goed van kwaliteit! Maar de Spare Ribs zijn echt uitzonderlijk vinden we. Maar goed; heerlijk gegeten op vrijdagavond en daarna lekker een pot thee en een filmpje kijken. Zoals zo vaak kakken we in de camper op vrijdag al heel vroeg in en dus het eind van de film niet meegemaakt en omstreeks 10 uur lekker naar bed met mijn meisje!

De volgende dag het vaste ritueel van wandelen met Joep, beetje lezen, beetje vegeteren, beetje slap ouwehoeren met medekampeerders, afwasje doen en toen het weer donker was geworden wederom een heerlijk eigen gemaakte maaltijd  in ons ienieminie keukentje gemaakt door Mirreke: Risotto met gesnipperde rode ui en citroensap (Miriam kan echt de lekkerste risotto maken!), lauw-warme gerookte zalmhaasjes op “een bedje van” groene asperges en daar overheen verse eigengemaakte pesto en schijfjes citroen. Nagerecht was een cheesecake met zwarte bessen compote. Nou……Herman de Blijker eat your heart out!! Was erg lekker!

En natuurlijk ook zondag nog een zonnige wandeling gemaakt door het bos, voordat we van het terrein af moesten en lekker geluncht dus.

C360_2017-10-06-18-21-47-676

Tot slot besluiten we nog om ook volgend weekend toch nog weg te gaan met de camper aangezien de weersverwachtingen erg goed zijn! Eerst wilden we de camper al in de stalling doen om goed te drogen voordat we de uitkomsten van de campercheck, die vorige week is uitgevoerd, uit te laten voeren. Maar nu er zo’n mooi weer wordt verwacht, na een paar zeer regenachtige weekenden in Drie, willen we toch ook nog volgend weekend even op pad. We vinden het zo geweldig dat leventje in en rondom de camper! We zijn alle drie helemaal happy in Drie! Ook Joep is niet te houden als we thuis al de camper aan het klaar maken zijn. Hoe jong ie ook nog is, hij begrijpt erg snel wanneer er iets te gebeuren staat. Wat een energie heeft zo’n klein beestje tijdens de wandelingen met die korte pootjes en die lustig kwispelende staart van hem!

C360_2017-10-07-14-54-32-691

En ook Miriam geniet volop; Ze kan in dit jaargetijde helemaal los gaan met het maken van foto’s in de natuur. Ik vind dat ze altijd prachtige foto’s maakt en dat deze schilderijen altijd ook erg mooi in dit blog passen. In dit blog nu dan ook nog een paar mooie plaatjes van dit weekend!

Spannender was het niet dit weekend. Volgend weekend nemen we de scooter weer mee en zullen we hopelijk op zaterdag ook nog een leuk ritje kunnen maken. Mogelijk beleven we dan weer eens wat meer dan dit gezapige leventje van de afgelopen weekenden op ons favoriete stukje paradijs in Drie…of all places!!

28 september: Vier keer Drie

Het mooie van de camper voor je deur te kunnen zetten, is het feit dat je heel spontaan kunt besluiten dat je het aankomende weekend er even tussen uit kunt gaan met het kampeermiddel. Al is het soms puzzelen in de agenda’s wanneer het het beste past, kwam dit afgelopen weekend het goed uit. Na ons werk meteen kleding, proviand, beddengoed inpakken en de watertank vullen met schoon zacht Flevolands water. Ook het toilet klaar voor gebruik gemaakt en dus omstreeks om 17.15 uur op pad met z’n drieen. Of Joep, onze ruwharige dwergtekkel pup er ook oren naar had, valt hieronder te zien….hij zat al!

22042325_10212196709126494_2349207030192862009_o Lees Meer

Pijnbank voor Lambortinki

Vandaag was de grote dag: ik had onze Lambortinki aangemeld om een uitvoerige camper-check te ondergaan bij Smits Campertechniek te Ede. Deze organisatie is partner van de NKC en werkt mee om iedere maand een jonge of oudere camper helemaal te onderwerpen aan een strenge keuring en de bevindingen te omschrijven in een artikel in het blad. Met veel plezier lees ik altijd deze rapportages in het blad!

Aangezien wij sinds december 2014 eigenaar zijn van onze camper en de afgelopen jaren nagenoeg zonder problemen met hem door Europa hebben getoerd, leek het ons toch verstandig om eens, met name het campergedeelte, goed te laten controleren door Smits Campertechniek (het motorgedeelte krijgt jaarlijks ook zijn beurt bij Vakgarage). En om maar met de deur in huis te vallen: ik was poep-zenuwachtig vanmorgen. Bang om datgene te horen dat iedere camperaar angst inboezemt: de camper is een wrak en schrootwaardig….

Bij aankomst in Ede bij de gebroeders Smits, werd onze camper al direct herkend, dus dat gaf al meteen een goed gevoel. Waarschijnlijk kennen ze de camper en zijn historie al vanuit eerdere eigenaren. Dat bleek dus ook het geval te zijn en ook wij hebben contact gehad met de vorige eigenaar, die onze camper destijds prachtig heeft voorzien van lederen bekleding en nieuwe gordijnen. Vakkundig gedaan allemaal en wij zijn er superblij mee. Ook de mededeling dat deze heer uit het zuiden van Nederland altijd het beste voor zijn camper wilde en niet beknibbelde op onderhoud en reparaties, gaf de burger moed! Ook wij hebben de afgelopen jaren de camper tijdig zijn onderhoud gegeven en ook een aantal zaken direct vervangen bij aankoop: banden, schokbrekers, uitlaat, zonnepanelen, scooterrek, omvormer en achteruitkijk-camera.

Na een bakkie koffie en even de procedure te hebben doorgenomen begonnen Ron Smits en ik aan de inspectie van de Lambortinki. Het feit dat ze juist willen dat je meekijkt met wat ze doen en daarbij ook heel nuttige informatie geven, schept ook vertrouwen. Maar ook de gezelligheid en laagdrempeligheid van de omgang met hem en zijn team, maakte dat ik mij direct op mijn gemak voelde en ook deze dag veel heb opgestoken over mijn eigen voertuig.

Allereerst hebben we het voertuig gedeelte geinspecteerd voor de APK. De bevindingen waren niet schokkend, maar gezien de leeftijd van de camper (2000) komen er door de jaren heen toch altijd aandachtspunten voor. In ons geval een aantal verlichtings-issue’s, wat zwetende pakkingen en de schokbreker rechts voor heeft zijn rubberen hoes verloren en moet mogelijk vervangen worden. Ook het luchtfilter was er aan toe om vervangen te worden en ook direct laten uitvoeren.

IMG_0608

De remmentest was in principe goed, maar ook daar toch wat aandacht voor de achtertrommels en lucht in de remleiding, waardoor het rempedaal wat dieper ingetrapt moet worden. Voor de rest was alles tip top in orde en was bij de testrit de conclusie dat de camper, volgens Ron Smits, erg lekker rijdt.

Maar toen kwamen er wat problemen bij de gasleidingen naar voren. Lekkage en waar zit het? Dat was even zoeken maar ook dat euvel konden we snel tackelen. Het bleek de leiding van de kookplaat te zijn die lekte. Koppeling aangedraaid en klaar met de gasleidingen. De druk op de leidingen bleef constant op 150 mbar staan. Fijn gevoel dat we dit weekend dus gewoon kunnen koken zonder ontploffingsgevaar…..

Tijdens de lunch van de mannen van Smits ben ik lopend naar het buurtcentrum gelopen om daar een broodje te scoren en daarna het laatste gedeelte van de check; de binnenzijde van het woongedeelte. Mijn angst dat daar in de daken vensters vocht zat bleek gedeeltelijk waar te zijn. Geen enorme problemen, zeker niet gezien de leeftijd van de camper, maar met name de kitnaden op het dak en rondom de vensters moeten vervangen worden. De camper is droog, maar rondom de kitnaden zit wat hoger vochtpercentage. Op een plek echt een probleem welke ernstig is, maar goed op te lossen is de paddestoel op het dak van de afzuiger van de keuken. Deze is gebarsten door droogte en is dus niet meer waterdicht. Daar moet dus wat aan gedaan worden.

De rubberen dopjes op de kookplaat-roosters moesten vervangen worden en ook het probleem van een dol-draaiende keukenkraanknop  was door Ron Smits even tussen neus en lippen door vervangen. De badkamer kitnaden even nog nader onderzocht en ook daar mogen aan de buitenwand de kitnaden vervangen worden.

Op basis van het zeer uitvoerige rapport en de daarin benoemde oplossingen van de problemen die geconstateerd zijn, spreken we onderling af dat we dit in de winterperiode gaan uitvoeren, inclusief het motoronderhoud en APK die in de winter weer verloopt. We krijgen vooraf een offerte met duidelijke omschrijving van de werkzaamheden en we spreken af dat we ergens in december de camper daar neerzetten en hem weer ophalen medio januari, om hem vervolgens daarna direct nog een paar maanden in de stalling te zetten. Smits blij, wij blij dat er in de rustige winterperiode even tijd kan worden genomen, terwijl vanaf eind februari de drukte voor hen weer in alle hevigheid losbarst van alle camperaars die ook in voorjaar weer  op pad willen.

We zijn zo blij met deze camper en hebben inmiddels besloten dat we de investering (ondanks toch de aanzienlijke kosten voor deze operatie) in deze camper weer gaan doen en dat we de komende jaren nog met veel plezier met onze Lambortinki op pad gaan. De Fiat Ducato is in goede conditie, de opbouw is straks weer helemaal up to date. Zeker nu we ook in het voorjaar de camper ook nog eens goed hebben laten wassen, cleaneren, poetsen en in de was zetten, ziet deze reisgenoot er weer top uit voor de komende jaren!

Thuiskomend en Miriam de terugkoppeling geven van deze dag, kan ik constateren dat ik erg blij ben dat ik deze keuring heb uitgevoerd en dat ik daardoor exact weet waar de pijnpunten van dit reisobject liggen en wat ik eraan kan doen. Wel een punt van kritiek is toch wel destijds het geld dat we uitgegeven hebben aan de aankoopkeuring via de NKC. Deze is niet goed uitgevoerd, aangezien we punten tegen kwamen die tijdens de aankoop al niet in orde waren, toch niet opgemerkt zijn. Voor mij is de reis Lelystad naar Ede de moeite waard om het totale onderhoud van onze camper over te laten aan Smits Campertechniek in Ede. Wij vinden vooral door de ouderdom van de camper, moet je er goed voor zorgen. En omdat ik zelf 2 linkerhanden heb, laten we het graag aan de vakman over. Het komende weekend gaan wij gewoon weer intens genieten van ons 2e huis!

11 t/m 13 September: De Vlagberg, Sint Anthonis (Noord Brabant)

De weersverwachtingen in Zuid Limburg waren onheilspellend slecht, dus besloten we maar langzamerhand meer terug richting huis te gaan rijden. Ook daar was het slecht weer, maar onze nieuwe bestemming zou ons meer beschermen door het feit dat we tussen de bomen in het bos zouden staan. Nadat we uitgecheckt hebben bij Camping Cotesserhoeve, rijden we weer binnendoor richting Natuurkampeerterrein De Vlagberg in Sint Anthonis. We kunnen het niet precies benoemen wat het is, maar die plek voelt bij ons beiden een beetje als thuiskomen. Een aantal jaren geleden was ons eerste weekend weg met de camper ook op deze plek gepland, dus misschien is dat dan wel een beetje de sentimentele waarde van deze Staatsbosbeheer camping. Op het moment dat we het terrein oprijden valt er bij ons meteen een lekker gevoel. Deze natuurkampeerterrein, midden in een prachtig bos, heeft model gestaan voor de toekomstige Staatsbosbeheer-kampeerterreinen in Nederland. Het centrale sanitairgebouw is netjes, praktisch ingericht en alles is in prima staat. Maar wat vooral deze camping, in onze ogen, zo uniek maakt is het feit dat je met je camper, caravan, tent helemaal een eigen plekje krijgt midden in de natuur, tussen de bomen. Geen veldjes waar je de hele dag je mede-kampeerder in het zicht hebt, maar gewoon je eigen riante plek in het bos voor jezelf.

C360_2017-09-12-11-53-19-325

De ditigale onbemenste incheckbalie werkt prima. We zoeken een plek uit voor de komende nachten en installeren ons met de Lambortinki. Joep is helemaal door het dolle en het lijkt wel dat hij ook de bossen prefereert boven de commerciele familiecampings die we de laatste dagen in Limburg hadden. Ook Miriam en ik zijn erover uit: de Staatsbosbeheer campings hebben onze absolute voorkeur in Nederland! We komen bijna altijd op deze campings uit, omdat ze midden in de natuur liggen, kleinschalig zijn van omvang en de voorzieningen zijn minimaal. Ook de aanspraak met andere mensen is hier wat gemoedelijker, lijkt het wel. Niet altijd, want zure of chagrijnige mensen heb je overal.

We boffen met het weer, want de zon schijnt volop en geen regenwolk te bekennen. Nadat we even geluncht hadden voor de camper, wilden we met onze Joep even een kleine wandeling maken om te wennen. De uitdaging was om hem helemaal los te laten lopen door de bossen en niet aan de riem. Het ging fantastisch! De kleine veldheer liep keurig achter ons aan of rende een stukje vooruit om daarna weer op ons te wachten. Bij terugkomst na wandeling, hebben we lekker buiten gezeten en met Joep gespeeld. Ook de ruime plekken in het bos geven hem veel afleiding en hij geniet zienderogen van de natuur om hem heen. Hij kwispelt de godganse dag!

De avond was er een zoals alle avonden; lekker gegeten in de camper, filmpje kijken en redelijk vroeg onder de wol. Dinsdagochtend gaan we weer een mooie rit door de omgeving maken en daarna nog een grote wandeling door het bos en over de heide. Eerst nog weer hopelijk een goede nachtrust. Joep en wij hebben onze draai op de 17 m2 in de camper prima gevonden. Het gaat allemaal voorbeeldig en super relaxt.

De volgende ochtend worden we alle drie in ons eigen tempo wakker en maken we ons klaar voor de scooterrit. We kiezen een rit uit rondom de boswachterij van Sint Anthonis en deze leidt ons door het groene buitengebied van Sint Anthonis.

Het aantrekkelijke van Sint Anthonis is dat geen landschap te groot is: bossen, heide, akkers en weilanden wisselen elkaar prachtig af. In het heidegebied de Ullingse Bergen zijn nog enkele stukken zandverstuiving. Door het hele gebied lopen een aantal verharde en onverharde maar goed berijdbare fietsroutes. Ook onze snorscooter komt goed uit de verf op de stukken onverharde paden.

C360_2017-09-12-11-15-10-039C360_2017-09-12-10-31-37-524C360_2017-09-12-11-25-25-261C360_2017-09-12-11-15-20-596

Dit prachtige natuurgebied, in eigendom van Staatsbosbeheer, biedt een gevarieerd landschap. Op de heidevelden zijn oude jeneverbesstruiken te vinden, maar ook natte stukken heide waar zeldzame plantensoorten als de kleine zonnedauw voorkomt. De grove den, ooit aangeplant voor gebruik in de Limburgse mijnen, bepaalt het gezicht van het bos. Op de heide grazen Kempische heideschapen en Schotse hooglanders, welke we ook hebben gezien tijdens de prachtige rit.

Na terugkomst bij de camping hebben we even de lunch genuttigd en nog even heerlijk in de zon gezeten. Ondanks dat ze ook hier hadden aangegeven dat er veel buien zouden zijn, ziet de lucht er nog strak blauw uit. Daarom maar meteen na de lunch een lange wandeling gemaakt door de bossen en heide direct aan de camping gelegen. We wandelen door de paden van de camping en zien zoveel mooie plekjes waar je mag staan, dat we besluiten dat we de volgende keer dieper in het bos gaan staan op nog mooiere plekken dan dat we nu al staan. Enige consequentie is dat we dan geen stroom aansluiting op de plek hebben. Met onze huishoudaccu’s aan boord moet dat geen probleem zijn. We gaan vast binnenkort nog een keer een lang weekend deze kant op.

De wandeling is werkelijk geweldig en ook Joep loopt los en loopt het hele traject mee met ons. Als wij denken dat ie een beetje te moe aan het worden is, tillen we hem op om hem een stuk te dragen. Maar onze kleine veldheer wil er niets van weten! Hij loopt alles zelf en geniet met volle teugen van alle geuren en indrukken die hij onderweg opdoet. De charmeur krijgt ook nog bij iedereen onderweg een woordje van waardering, dus zijn dag kan niet meer stuk!

C360_2017-09-12-15-05-31-453C360_2017-09-12-14-57-03-453C360_2017-09-12-14-59-22-592IMG_0575

Bij terugkomst bij de camper valt het doek voor ons allen. We zijn moe en gaan buiten in de stoel een tukkie doen samen. Ook rondom de camper loopt Joep los, totdat boswachter Wessel ons komt bezoeken. Er mogen geen honden los lopen op de camping en ook niet op de heide en bossen daaromheen. Dat is een reden voor een bekeuring normaliter, maar gezien het feit dat we aangeven dat we Joep nog maar net hebben en hem aan het trainen zijn, krijgen we de coulance van Wessel. De rest van de dag loopt zoals alle dagen in de camper. Chill-modus en gezellige avond in camper. Morgen wordt er storm verwacht. De eerste herfststorm van 2017! 2e week september!! Vorig jaar was het 30 graden en liepen we in tangaslip en factor 30 op onze huid!

Wel; vanmorgen begon de storm in alle hevigheid los te barsten. De regen kwam met bakken uit de lucht en daarom besloten we maar om vroeg in de morgen naar onze volgende bestemming te rijden. Waar we terecht komen, weten we nog niet, maar nu weg van deze plek leek ons het beste!

Nu deze vakantie zo tegen het einde aan loopt, zijn Mir en ik wel tot de conclusie gekomen dat de aanschafkosten van Joep zich deze vakantie weer hebben terugverdiend. Doordat we deze vakantie nagenoeg geen terrasjes hebben gepakt, niet uit eten zijn geweest, weinig brandstofkosten voor camper hebben gemaakt en geen tolwegen hebben gehad, lopen deze kosten tegen elkaar weg. We maken ons wel zorgen hoe straks het weer zal zijn om thuis te zijn en beiden gewoon weer aan het werk. We denken dat Joep dan een terror-teckel zal worden, gezien het feit dat ie dan minder aandacht krijgt. We zullen zien…