13-15 April 2018: Camping Dasselaar te Zeewolde

Na vorig weekend een superweekend te hebben beleefd bij natuurkampeerterrein van Staatsbosbeheer in het Kuinderbos te Bant, hadden we ons voorgenomen om ook het andere Staatsbosbeheer terrein in Flevoland eens te gaan onderzoeken. Normaal gesproken gaan we met camper met gierende banden onze eigen polder Flevoland uit, omdat we altijd denken dat het ergens anders mooier, ouder, audentieker is dan ons eigen “saaie” Flevoland. Vorige week in Kuinderbos waren we dan ook helemaal flebbergasted hoe mooi het daar was.

Dat was dan waarschijnlijk ook onze valkuil voor dit weekend; te hoge verwachtingen! Maar goed; vol goede zin gingen we vrijdag weer op pad na het werk om dus de andere SBB camping in Flevoland te gaan bezoeken. De weersverwachtingen waren goed, dus we zagen ons weer het hele weekend buiten zitten. Ook hadden we weer een voorkeursplek geboekt, dus mooie plek gegarandeerd! Echter bij aankomst bleek de plek er anders uit te zien dan op plattegrond. Het was een smalle strook tussen 2 veldjes, verharde ondergrond met mos/gras er overheen gegroeid. Hierdoor konden we niet de haringen in de grond krijgen van het Joep-net. Was jammer dat het net niet goed gespannen kon worden hierdoor. Net buiten het net, wat ook einde van de plek was, zat overal distels, berenklauw en ander onkruid. Kortom; de plek viel tegen. Maar niet getreurd; eerst de camper helemaal klaar voor gebruik maken, even het eerste borrelhapje en drankje genuttigd en toen maar voor het donker worden een wandeling met Joep gedaan. De bossen zijn mooi om doorheen te wandelen en ook de hoeveelheid vogels en daarbij passende geluiden waren in overvloed, dus dat klonk allemaal super.  Ook mooie bloemen en planten gezien tijdens de wandeling en hiervan natuurlijk ook weer foto’s gemaakt door onze natuurfotograaf Miriam.

Tijdens de wandeling kwamen we nog een hele aardige meneer tegen, met een te schattig hondje. Een Norfolk Terrier, genaamd Katootje. Wat een geweldig beestje en wat kon ze het goed vinden met onze Joep. Ze buitelden over elkaar heen en wilden geen afscheid van elkaar nemen. De kleine Katootje jongedame bleef ons maar volgen en nog even en Miriam had haar meegenomen. Mir en ik waren een beetje verliefd geworden op deze innemende, vriendelijke en olijke terrier.

IeykZh2xTw6Id8THAscL6w

Na de wandeling lekker gegeten weer van de traiteur om het onszelf de eerste avond makkelijk te maken en vervolgens tot laat buiten gezeten. Het was kil, maar met fleecevest en goed ingepakt lekker samen zitten keuvelen over alles en nog wat.

Dit weekend stond ook in het thema van het leren met de drone te vliegen. Nadat ik een paar weken een “instap”-drone had gekocht, rechstreeks bij een chinese fabrikant, kunnen we zeggen dat dat een tegenvaller was. In vergelijking met wat ik nu gekocht heb, is de chinese variant meer een kinderspeeltje, dan dat het echt een strak en professioneel apparaat is zoals de DJI Spark die ik nu gekocht heb. Mannen blijven kinderen, dus ik kon niet wachten om met de drone te oefenen en mooie luchtshots te maken van onze plek en camper. Maar dit gaan we de volgende ochtend pas doen. Nu eerst naar ons mandje om hopelijk heerlijk te slapen.

fullsizeoutput_417

Na het ontbijt was het dan zover; drone vluchten maken rondom onze plek en vervolgens het scootertje pakken om een rit te maken. Eerst nog even een wandeling door het bos richting het Wolderwijd, het meer dat langs de A28 ligt en midden in het bos  uitkomt, bij een mooi strandje en ligweiden. Zomers moet dit een drukke plek zijn, lijkt ons. Nu staan we er alleen met Joep erbij. Onze terror-teckel probeert zowaar zijn eerste zwem-aspiraties te tonen, maar durft het nog net niet. Kwestie van tijd en dan kunnen we zwemmen met onze Joep in natuurwater. Schotland of zo…

Aangezien we voor onze drone nog een SD-card moesten kopen voor de beste foto/video kwaliteit, besloten we ook maar een ritje naar Zeewolde te maken. Hopelijk vinden we daar dan ook nog even een leuk terras waar we kunnen lunchen en wat te drinken. Bij aankomst in Zeewolde direct een SD card gekocht, maar voor de gezelligheid hoef je in Zeewolde niet te zijn is onze mening. De leuke zaakjes aan het water zijn dicht en ook bij het strand en langs de parken is alle horeca dicht. Het weer is niet bijzonder, maar om nu dicht te zijn, snappen we niet zo. Er is namelijk voldoende volk op de been in Zeewolde. Scootertje maar weer gepakt en rit gemaakt door de bossen rondom Zeewolde en vervolgens weer terug op camping gekomen om de middag lekker relaxend en lezend door te komen. Deze plek pakt ons niet. Misschien toch te hoge verwachtingen? Het weer dat beduidend minder is dan vorige week? De mensen die hier staan die minder sociaal en open zijn als vorige week? De leegte dat onze buren niet een Cava komen drinken en gezelligheid komen brengen? We weten het niet! Het voelt gewoon niet helemaal lekker hier, terwijl op de camping is niet veel aan te merken.

Toen ook we nog eens corrigerend werden aangesproken door een klein, ietwat alternatief meisje, type milieu-activist, van toch wel al 6 jaar oud, toen was voor ons de maat vol! 😉

De jongedame vroeg wie wij waren, of wij kinderen hadden en hoeveel fietsen we bij ons hadden. Toen Miriam antwoordde dat we geen kinderen hadden en ook geen fietsen, maar wel een scooter, toen was het hek van de dam….De kleine Greenpeace warrior, met broek van brandnetels gemaakt, truitje van riet en schoenen van gerecyclede boomschors, vond dat scooters stonken en niet konden. Dat vond haar moeder ook..dusss!! Dat dit gezin vervolgens met een Mercedes 190D uit 1985 met zwarte walmen uitlaatgas het terrein op reed, dat hielden we even buiten beschouwing…..om te gieren dit! We hebben er smakelijk om gelachen samen.

Nadat we nog even met Drone gevlogen hadden en op de BBQ een paar ossehaasjes hadden gegrild, met heerlijke salade erbij, de avond lezend doorgebracht en weer vroeg naar ons nestje. De nacht werd vergezeld door hevige regenbuien en de volgende ochtend bleef de lucht onheilspellend en mistig eruit zien, waardoor we besloten om vroeg naar huis te gaan. In een rap tempo na het ontbijt hebben we alles opgeruimd en zijn we rondom het middaguur weer thuis gekomen en alles ook daar weer opgeruimd. Nu de tuin in; ook erg gezellig!

Over anderhalve week gaan we 6 dagen op pad met de camper richting Limburg. Dit weekend was wat tegenvallend, maar dat neemt niet weg dat we enorm veel zin hebben om binnenkort wat langer weg te gaan. Maar nu eerst genieten van wat ze zeggen een zonnige week in onze eigen Lelystadse tuin. Laat het voorjaar en zomer maar komen!!

6-8 April 2018: Kuinderbos in Flevoland

Wat heeft onze eigen Flevoland ons verrast met zijn schoonheid dit weekend! Vrijdagmiddag na ons werk wilden we voor het eerst een weekend weg met onze Lambortinki en daarom zoeken we meestal iets dichtbij, met maximaal 45 minuten rijden van ons huis. Het vorige jaar meestal op de Veluwe, maar nu hoorden we van iemand dat het natuurkampeerterrein van het Kuinderbos in Bant erg de moeite waard was. Nou…..dat was het!! Wat een prachtige plek met zoveel natuurschoon om ons heen.

 

In het grootste en oudste bos van de Noordoostpolder wemelt het van de bijzondere planten, paddenstoelen, vlinders, roofvogels en roofdieren als de boommarter. Rond de Kuinderplas zorgen Welshpony’s en IJslandse paarden dat de open plekken in het bos open blijven. Het Kuinderbos verloochent zijn afkomst niet. Doordat het bos op de bodem van de zoute Zuiderzee werd aangeplant, vind je nog steeds schelpenresten tussen de bomen. Gelegen aan de rand van de provincie Flevoland, grenst het aan Overijssel en Friesland. Deze boswachterij van Staatsbosbeheer is genoemd naar het voormalige Zuiderzeestadje Kuinre, dat thans gelegen is aan de rand van het Kuinderbos.

Nadat we van huis vertrokken richting Emmeloord stonden we eerst even vast op de A6 bij de Ketelbrug, maar ook de wind speelde ons parten onderweg. Even wennen om weer met de camper als windvanger te rijden, maar zonder kleerscheuren kwamen we aan op Camping De Veenkuil te Bant, alias Staatsbosbeheer camping Kuinderbos. Eerst even aanmelden op de digitale incheckzuil, want we hadden namelijk vorige week al gereserveerd, toen we zagen dat dit weekend prachtig weer zou worden. Zal wel druk worden dachten we….maar dat viel reuze mee. We denken dat mensen bij het eerste zonnige weekend altijd eerst de tuin aan kant willen maken. Dat hadden wij al gedaan, dus we “konden” weg! Afijn..na het aanmelden op de paal, liep Miriam al even naar onze plek om te kijken hoe ik het beste met de camper de plek 40 kon benaderen. Het bleek allemaal een beetje krap allemaal door de bomen rondom de plek. Miriam kwam terug met de mededeling dat er al iemand stond met een buscamper. Dat kon dus niet of het boekingssysteem van Staatsbosbeheer moest niet in orde zijn. Dat geloofde ik niet, dus ik zelf maar even naar de mensen stappen. Wel…de meneer zat er al wat ongemakkelijk bij en de dame was meteen van tuuterdetuut “WIJ hebben deze plek gereserveerd!” Aangezien ik specifiek deze plek geboekt had omdat het werkelijk het mooiste plekje van de camping was en daarvoor zelfs 10 euro meer had betaald, wilde ik het niet zo makkelijk weggeven. Toen ik zei dat ik vorige week al gereserveerd had en ook echt deze plek, zei de spitsige dame: ” bewijs het maar “. De omgekeerde wereld in mijn ogen, maar ik zei lachend, dat ik het op mijn email kon laten zien. Maar ja…die werkte niet zonder ontvangst in de bossen, dus ik maar even foto gemaakt van mijn scherm in de incheck-paal gemaakt. Voila…overtuigd liep ik terug, maar bij aankomst was de vrouw er toch achter gekomen dat ze plek 41 dacht dat ze op plek 41 stond, want die had ze geboekt…….ja hoor tuuuurlijk!! Wat n sneue mensen heb je toch!

Maar goed; na dit oponthoud eindelijk de camper op plek kunnen zetten en even alles uitladen. Allereerst beginnen we met het schapennet rondom de camper te plaatsen. Miriam had voor Joep dit net gekocht, aangezien loslopen geen optie was en ook aan een lijn met grondpin was gebleken geen pretje te zijn, aangezien die kleine viervoeter dan constant achter de wielen of stoelpoten vastzit. We leken wel duitsers op vakantie die hun territorium aan het afzetten waren. Alleen de kuil graven ontbrak in eerste instantie, maar daarvan heeft Joep deze taak op zich genomen…hahahaha!! Maar eerlijk is eerlijk; het schapennet ziet er niet uit, maar voldoet voortreffelijk. Joep is helemaal happy, want die heeft vrije bewegingsvrijheid rondom de camper en wij rust tijdens het lezen van een boek.

30264312_1903088539725535_2590648286385799168_o

Het was heerlijk om weer in de camper te zijn. We hadden van onze traiteur even voor het gemak het avondeten meegenomen, zodat we ook lekker na aankomst meteen in relaxstand konden komen. Onze plek kijkt uit over de de vijver De Kuilen en bij het schemerlicht zien we een prachtige zonsondergang. Heerlijk de avond doorgekomen in ons knusse huisje en heerlijk geslapen.

30261357_1902128603154862_8444850708410269696_o30261661_1902117866489269_5794442904197922816_o

De volgende ochtend rustig ontbeten en ons klaar gemaakt voor de dag en na ontbijt de scooter gepakt en op pad gegaan. Joep herkent de scooter en kwispelt er op los, wetende dat we wat met hem gaan doen. Miriam wil heel graag met Joep het Natte Neuzen Pad lopen. Een honden-losloop-gebied in de buurt van de camping, uitgezet in een mooie wandeling door het bos. Je waant je echt in het buitenland als je hier loopt. Fantastisch! Overal kleine vennetjes, heuveltjes waar je overheen kunt lopen, open plekken met picknick-bankjes en natuurlijk ziet dit alles er nog mooier uit in de stralende zon. Wat boffen we vandaag. Na deze wandeling reden we richting Kuinre om dat aan Miriam te laten zien.

 

Kuinre is een plaats in de gemeente Steenwijkerland in de provincie Overijssel. De inwoners worden Kuundersen genoemd. Kuinre lag vroeger aan de rivieren de Linde en de Kuinder, die door de Friezen de Tsjonger werd genoemd en door Stellingwervers de Kuunder.

Het dorp werd gesticht door vissers, doordat zij huizen bouwden op de landtong tussen beide rivieren. De monding van beide rivieren was één van de beste natuurlijke havens van de Zuiderzee. Kuinre groeide uit tot een bescheiden vissers- en havenplaatsje. De oude haven is nog te bezichtigen in het Kuinderbos, welke is gelegen aan de rand van het dorp.

Na dit korte bezoekje aan Kuinre zijn we terug gegaan naar de camper om daar heerlijk in de zon te genieten van het uitzicht en lekker te kunnen lezen. Ook tussendoor kwamen nog even mijn motormaatjes, broer Jos en vriend Robert langs voor een drankje. Erg leuk! Miriam had aan het einde van de middag nog de inspiratie om verse eigengemaakte lasagna te maken in onze hete lucht oven en met een lekker wijntje en biertje erbij was de avond weer compleet. Ik de afwas nog even doen en Mir met Joep nog een kleine wandeling gemaakt.  Wel vroeg naar bed, want de hele dag op pad en in de buitenlucht, maakt ons erg moe.

De volgende ochtend vroeg uit de veren, want we kregen bezoek van onze buurtjes met Kobus, het kleine broertje van Joep. Afgesproken dat we samen met de kleine banjers een wandeling gaan maken rondom het meer De Kuilen voor onze camper. Een wandeling van 3,5 kilometer dwars door de natuur van het Kuinderbos. Maar eerst even een passend begin van de dag om 10.15: samen een fles Cava drinken bij de koffie om het seizoen te openen. Wat een gezelligheid en gelach zo in de vroege ochtend. Raymond, onze buurman, had zijn drone meegenomen om opnamen te maken van de omgeving. Wat een prachtig apparaatje zeg! Ook wij hadden een drone gekocht, maar konden er nog niets mee. Onze drone kwam uit China en die van Raymond uit Europa en ook een ander prijskaartje zal ik maar zeggen…Kwaliteitsverschil is goed te zien.

De wandeling samen met de beide teckels was prachtig. Ook hier lopend langs bossen, vennetjes en weilanden waar inderdaad pony’s loslopen en gemoedelijk op je af stappen. We hadden geluk, want de paarden gingen lekker badderen in de plas en dat gaf mooie plaatjes.

 

 

 

Nadat we de wandeling hadden afgesloten met een lekker koel biertje, kwam er een einde aan dit gezellige bezoek. Buurmeisje Roos moest werken en buurman Raymond ging naar een voetbalwedstrijd van een niet nader te benoemen voetbalclub uit Amsterdam kijken… Nadat wij in deze sociale leegte om ons heen kwamen, besloten we nog even lekker een dutje te doen in onze stoelen en een boekje lezen tot het einde van de middag. Door de hoeveelheid muggen opeens besloten we om ons kamp op te breken en weer huiswaarts te gaan. Het was een heerlijk weekend, met superweer op een toplocatie! We komen zeker nog een keertje hier terug…zeker weten!

 

25 maart 2018: Ophalen en inruimen

Eindelijk beginnen de temperaturen weer structureel boven het 0-punt uit te komen en hebben we inmiddels al een paar keer de zon mogen zien en ruiken we dat het voorjaar in de lucht hangt. De geur van het voorjaar, de zon weer regelmatig warmte voelen afgeven, maakt dat we weer ongeduldig zijn om erop uit te trekken. Heerlijk om dan weer de camper uit de winterstalling te halen en klaar te maken voor weer een nieuw camperseizoen. Zaterdagochtend was het dan zover en hadden we gepland om de camper op te halen uit de winterstalling in Dronten. Altijd weer leuk om de Lambortinki weer te zien staan op zijn vertrouwde adres en klaar te maken voor de start van weer een nieuw camperseizoen.

F1PwNzueRF25iVk1j1vrbA

Miriam had mij gedropt bij de winterstalling en reed lekker met de auto naar huis in Lelystad, terwijl ik nog even de bandenspanning ging controleren. Deze was perfect voor op de weg. In de winterstalling pompen we de banden wat harder op en op het moment dat we de camper ophalen is eigenlijk de bandendruk prima. De druk is iets teruggelopen en perfect voor gebruik op de weg. Voordat ik ga rijden nog even langs de camper lopen om alles te controleren op goede werking van verlichting etc. Aangezien de camper in januari nog voor onderhoud en een paar aanpassingen is weggeweest, zijn alle controles goed verlopen en is de Lambortinki weer klaar voor gebruik.

Miriam is al naar huis gereden en heeft de oprit vrijgehouden voor de Lambortinki om voor de deur te kunnen parkeren. Dat de Lambortinki inmiddels ook bij ons in de buurt een bekende verschijning is, blijkt als we vanuit een buurtbewoner een appje met foto ontvangen met de mededeling: “kijk ‘m gaan!!” De Lambortinki is inmiddels in onze buurt ook een bekende, vertrouwde verschijning geworden.

699ea26c-88f3-43c0-b8fd-bb5b3fb94c11

Maar goed; we zijn ons weer aan het prepareren voor een nieuw seizoen met mooie reisjes en weekendjes weg met onze trouwe zeswieler en viervoeter Joep. We hadden graag het paasweekend weg willen gaan, maar aangezien Miriam een zussenweekend in Bologna heeft gepland, blijven Joep en ik thuis en maken de camper weer helemaal tip-top voor vertrek. Het eerste weekend is gepland in de buurt, om gewoon even weer te wennen. Vrijdagavond na het werk weg en zondagmiddag laat weer terug. Nu al zin in!

De komende week alle spullen weer op zijn plaats inruimen na de winterslaap en dan hopelijk weer een mooi seizoen tegemoet! Miriam is nu met haar vertrouwde emmer met sop alles weer spic en span aan het maken. Ik zorg zoals gewoonlijk ervoor dat de camper aan buitenzijde schoon en gewassen is en ruim de luiken weer in met de benodigde stoelen, tafels, BBQ, etc. Joep heeft er ook zin in en zou zelf graag willen en mogen bepalen waar we heen rijden. Hij oefent alvast op spiegel rijden om de camper in te parkeren op een mooi plekje in het bos……

8e80f3c9-ad52-4ce4-8ace-35e4144ff7cc

Wij gaan er weer een mooi camperseizoen van maken, waarbij onze Joep het meest bepalend is waar we heen gaan. Namelijk in de natuur, in de bossen, nabij stranden. Wandelend of rijdend met de scooter gaat ie weer overal mee heen. We hebben er weer zin in, in een nieuw camperseizoen. Kortom; de komende maanden zullen we hier weer onze belevenissen plaatsen en gaan we hopelijk weer een mooi seizoen tegemoet. Welke beginnen met een paar weekenden weg naar o.a. Drenthe, Salland, NoordOostPolder, voordat we in juni naar de UK gaan met de Lambortinki.

Tot slot nog een geinig filmpje van een mede-camperaar die ook de camper aan het klaarmaken is voor weer een nieuw camperseizoen met zijn vrouw (op generlei wijze is dit filmpje representerend voor mijn situatie met Miriam….)

Costa de la Luz – Zuid (Spanje) Het land van de glimlach

De titel van dit blogbericht doet suggereren dat wij in deze contreien verblijven momenteel. Niets is minder waar! Was het maar zo!

Wij zitten momenteel volledig vol met het werk en verder dan plannen maken en mijmeren over het nieuwe camper-seizoen, komen we niet. We kunnen niet wachten om onze Lambortinki uit de stalling te halen en op pad te gaan. Eerste weekend weg is gepland begin april. Het paasweekend weg gaat niet lukken, aangezien Miriam met haar zussen dan naar Bologna gaat. De mannen blijven thuis. Joep en ik gaan het hele weekend alleen maar sport kijken en netflixen. Voor Joep zal het wel Lassie worden en Rataplan en Idefix episodes bekijken. En vanzelfsprekend zal thuisbezorgd.nl ook goede zaken doen in dat weekend. Ik hoop dat ze ook hondenvoer kunnen bezorgen…..met Mayo! Ja, het wordt echt een mannenweekend! Wel ga ik in dat weekend de camper klaar maken, door hem goed te wassen, alle luiken leeg maken, schoonmaken en weer opnieuw inrichten. De watertanks moeten ook even goed onder handen genomen worden. Kortom; alles goed nalopen voordat we ermee weg kunnen begin april.

Afgelopen zondag zaten Miriam en ik dus te mijmeren over onze plannen dit jaar met de camper. De weekenden zullen we redelijk dichtbij huis mooie plekjes zoeken, zoals ons vertrouwde Natuurkampeerterreinen in Drie, Nunspeet, Kuinderbos en in Emmeloord op fijne camperplaats van de familie Baalman. Mijn oude sportmasseur heeft daar een prachtige boerderij, vlakbij natuurgebied Wellerwaard, omgebouwd tot camperplek en is erg goed gewaardeerd door zijn gasten. Faciliteiten zijn goed en je loopt zo het natuurgebied in.

Ook hebben we in de week van Koningsdag een paar dagen geboekt in natuurkampeerterrein De Cokse Heide in Afferden. Tijdens onze zondagswandeling met Joep in het Gelderse Hout in Lelystad, kwamen we oude bekenden tegen: Klaas en Frank. Oude buren van mijn schoonzus en zwager en na jaren liepen we elkaar letterlijk weer tegen het lijf. Bleek dat zij ook fanatieke camperaars waren en dat zij de bestemmingen die wij gedaan hebben met onze camper, veelal ook door hun zijn bezocht. Was erg leuk om vernemen dat zij ook zo enorm genieten van het buitenleven en dan ook vooral via natuurkampeerterreinen. Zij raadden ons aan om dus naar Afferden te gaan, terwijl wij zelf dat besluit net daarvoor samen hadden gemaakt. Toeval bestaat niet. Inmiddels via dit blog alweer een paar keer contact gehad. Camperaars verbroederen…mooi he!

Maar goed; door onze werkzaamheden binnen onze ondernemingen zijn we dus never nooit in staat om langer dan 2 weken weg te gaan met de camper. Dan moet je het toch allemaal redelijk dichtbij houden en ben je dus nooit in staat om het zuiden van Spanje of Portugal te bezoeken. Dat is juist erg jammer, maar juist die omgeving trekt ons enorm om later eens rustig doorheen te rijden en vooral te verblijven. Toekomstmuziek, maar daarom niet minder leuk om je dan nu al een beetje te verdiepen in die omgeving.

Daarom was het zo toevallig dat dit weekend er een tweet op Twitter voorbij kwam van 1 van onze vaste lezers van ons blog: campersmuikjegaatlos.nl  Tenminste; wij hebben regelmatig contact met elkaar over elkaars blog en wij lezen graag hun reisverslagen met de camper. Walter Devenijns en Janine Stougie zijn journalisten die het roer drastisch hebben omgegooid door hun zeer respectabele banen bij nieuwsuitgeverijen te hebben opgegeven om samen een eigen uitgeverij te beginnen van (camper)reisboeken. Samen reizen ze met de camper en schrijven daarover op een manier die ons erg aanspreekt. Zoals journalisten het betaamt zijn ze onafhankelijk, hebben geen belangen bij welk hotel, restaurant of attractie dan ook en omschrijven alles zoals een feitelijke toerist het beleeft en niet zoals een marketinggoeroe het commercieel prikkelend omschrijft.

Dat Walter en Janine nu, na 8 maanden te hebben gereisd langs de Costa de la Luz in zuid Spanje, een prachtig e-boek hebben gepubliceerd, wilden wij dit boek eigenlijk graag hebben om er inspiratie over op te doen en vooral mijmeren…veel mijmeren.

Image-1

Het boek heeft bijna 500 pagina’s vakantieplezier met meer dan 800 foto’s van deze prachtige kuststrook en zijn dorpen, stranden, historische gebouwen etc. Wij vinden vooral de wijze waarop alles is beschreven makkelijk leesbaar, duidelijk en beeldend omschreven vanuit het perspectief van de toerist en wars van enig commercieel opgepoetst materiaal.  We hebben het boek digitaal gedownload via Apple I-books en het leest makkelijk digitaal weg. Ook scheelt het hierdoor weer een kilo in laadgewicht in de camper om het boek mee te nemen. Doordat we deze maand beiden een kobo-reader hebben aangeschaft, scheelt het bij ons sowieso in de camper wel 30-40 kilo aan boeken, die nu in kasten/kisten liggen in de camper. Kan er weer meer proviand mee…

Voorlopig moeten wij het nog even doen met de bestemmingen Drie, Nunspeet en Afferden, maar dromen we stiekem verder over ons toekomstige camperleven in Tarifa, San Fernando, Barbate en Conil de Frontera….

Voor mensen die de komende jaren willen overwinteren (met of zonder camper) in het zuiden van Spanje is dit boek echt een aanrader en leek het ons leuk om dit te delen via ons blog, aangezien wij ook inmiddels al ongeveer 3000 lezers hebben, veelal camperaars.

Voor ons is het nog een paar weken wachten en dan begint het nieuwe camperseizoen met de Lambortinki. We hebben er weer super veel zin in en houden jullie op de hoogte via ons blog!

France Passion & Campe dans mon jardin

Zoals bij zoveel camperaars bestaan de wintermaanden uit plannen maken en voorbereidingen treffen voor het nieuwe camperseizoen. Daarin verschillen wij niet van anderen. Enerzijds missen we het gebruik van de camper in de wintermaanden, anderzijds is het ook geweldig om weer samen plannen te maken voor het nieuwe jaar. We hebben gisteren even weer aan onze camper kunnen ruiken, toen we de camper opgehaald hadden in Ede, bij de mannen van Smits Campertechniek BV . Dit bedrijf is verantwoordelijk voor de rubriek “Goed gebruikt” in het NKC magazine Kampeerauto, waarin zij steeds een gebruikte camper helemaal keuren en inzichtelijk maken welke gebreken er zijn en opgelost dienen te worden. Wij hebben met onze Lambortinki een dergelijke keuring ondervonden en alle geadviseerde reparaties laten uitvoeren. Onze Eura Mobil Integra 680 SB staat er weer top bij!

Dat vraagt dus om plannen maken om er weer mee op pad te gaan. De vakantie in juni is al gepland en geboekt. Dan gaan we naar het Verenigd Koninkrijk, maar of het Schotland, Engeland of Wales gaat worden, dat zien we nog wel. Dan blijft er voor ons nog een vakantie over in September om te plannen. De afgelopen weken zijn we ons wat gaan verdiepen in Frankrijk en dan met name andere plekken dan dat we al gedaan hebben in het verleden. Op zoek naar mooie bestemmingen, kwamen we opeens een tweetal websites tegen. De eerste website was France Passion (www.france-passion.com). Van deze organisatie moet je lid worden (29 euro per jaar), zodat je gratis kunt overnachten met je camper bij hoofdzakelijk agrarische bedrijven. Wijnboeren, kaasmakers, geitenhoeders, olijfboomgaarden, melkbedrijven en graanbedrijven zijn gastheer voor 1 nacht en bij hun mag je dus gratis op het terrein overnachten. Veelal zijn er mooie camperplaatsen gecreeerd, midden in de natuur en veelal buitenaf gelegen in landelijke gebieden in Frankrijk. Vooral de wijnboeren en kaasbedrijven hebben onze volledige aandacht bij het maken van een route door Frankrijk. Je kunt dus elke nacht bij een andere boerenbedrijf gaan staan; er zijn er duizenden! Wel zijn er een paar spelregels waarmee je rekening moet houden. Zo moet je zelfvoorzienend zijn met je camper. Zowel water laden, water lozen en toilet ledigen mag je daar niet doen. Ook moet je eigen elektriciteit bij je hebben. Soms zijn er bedrijven die wel in elektra voorzien, maar je kan er geen rekening mee houden. Ook is het zo dat je maar 1 nacht per boer mag blijven overnachten en wordt het zeer gewaardeerd als je interesse toont in zijn/haar boerenbedrijf en bij voorkeur ook nog iets koopt van de producten die zij maken. Is geen verplichting, maar wordt wel gewaardeerd.

Schermafbeelding 2018-01-14 om 10.40.15

Aangezien wij met onze camper voorzien zijn van alle gemakken en ook nog een scooter achterop hebben staan, vinden wij afgelegen staan bij een boer juist erg leuk. Lekker toeren door de prachtige gebieden en kleine dorpjes bezoeken waar nagenoeg geen toerisme is. Dus we gaan zeker gebruik maken van deze organisatie in september. We zijn inmiddels lid geworden en gaan ons dan verder verdiepen in welke route en welke boeren we gaan bezoeken.

Ook zullen er mogelijk momenten zijn dat we niet bij een boer kunnen staan, want het gaat meestal maar om 1 of 2 plaatsen die beschikbaar zijn per boer. Pech hebben is dus ook een optie! Daarom ook maar gezocht naar een alternatief en deze hebben we gevonden in de website van Campe dans mon Jardin (www.campedansmonjardin.com). Kamperen in mijn tuin is de letterlijk vertaling. Mensen met grote tuinen, veelal ook in buitengebieden, hebben een plek in de tuin ingericht voor een kampeermiddel. Hiervoor wordt wel een kleine vergoeding gevraagd, maar meestal heb je wel faciliteiten om water te vullen, elektra te ontvangen. We hebben op de website gekeken en zien daarop echt mooie plekken staan. Ook soms zie je plekken waar je nog niet dood gevonden wilt worden, maar keuze genoeg om er iets moois tussen te vinden.

Schermafbeelding 2018-01-14 om 10.43.59

We hebben ons voorgenomen om met deze beide websites de vakantie in September te vullen en op basis van de route die we willen gaan rijden, mooie adressen te gaan (be)zoeken. En vinden we het niks, nou….dan gaan we gewoon een nachtje op een commerciele camping staan. Al is het alleen maar om het toilet te ledigen, water af te storten en nieuw water te pakken om vervolgens weer 3 a 4 nachten bij een boer te staan.

Het wordt weer eens iets totaal anders, maar we hebben er zin in! Tot september valt er echter nog genoeg om naar uit te zien om weekenden erop uit te trekken. Laat het voorjaar maar komen!!

De Lambortinki in de remise

Vandaag is het precies 3 jaar geleden dat wij onze Lambortinki hebben gekocht en onze eerste rit maakten met onze Eura Mobil 680SB. We zijn er nog super-superblij mee!!

We hebben onze camper vorige week woensdag uit de camperstalling gehaald en weggebracht voor het grote onderhoud naar aanleiding van de campercheck die we hebben laten uitvoeren door Smits Campertechniek uit Ede. Uit deze campercheck kwamen toch een aantal aandachtspunten en zelfs een paar probleempjes op het dak van onze Lambortinki. Smits Campertechniek heeft ons vanuit de bevindingen van de campercheck een offerte gestuurd die duidelijk maakt wat er moet gebeuren en wat het allemaal gaat kosten. Wat we vooral erg netjes vinden van dit bedrijf is dat ze ook duidelijk maken wat je eventueel zelf kunt doen om zodoende reparatiekosten te besparen.

In alle eerlijkheid moet ik hier zwart op wit bekennen dat mijn handen in combinatie met gereedschap nou niet echt de beste match zijn…en dit is een understatement kan ik zeggen. Ik ben doodongelukkig, maar vooral erg onzeker met klussen. Ik geef dan toch liever iets meer geld uit zodat het allemaal goed voor elkaar is en er ook nog eens strak uit ziet, dan dat ik het zelf doen en het is het allemaal net niet. Vakwerk moet je aan vakmensen overlaten. En altijd maar een beroep doen op mensen uit de omgeving om je een dienst te bewijzen, voelt ook niet altijd lekker, vooral als je weet dat ze jou nergens voor kunnen vragen voor wat betreft ondersteuning bij klussen (Dan kunnen ze beter Miriam vragen….dat is mijn eigen Bob De Bouwer!)

Desondanks zijn de kosten die in de offerte genoemd worden nogal behoorlijk hoog voor een camper van 17 jaar oud en hebben we echt overwogen wat verstandig is om te doen; deze kosten voor onze rekening nemen of nog meer geld bijleggen en een jongere camper kopen? De afgelopen weken heeft dit thema ons toch bezig gehouden. Wat is verstandig?

Naast dat onze Lambortinki voor ons een emotionele waarde heeft, is de camper ook nog eens erg goed en betrouwbaar, is de indeling nagenoeg helemaal naar onze wens, heeft hij in zijn klasse de meeste efficiënte binnenruimte, rijdt hij lekker en weten we wat we aan hem hebben qua historisch onderhoud gedurende de afgelopen jaren. Wij hebben er erg goed voor gezorgd. Als we nu een andere camper kopen, zal deze ook een leeftijd hebben van minimaal 10-14 jaar oud en weet je ook niet wat je krijgt.

We zijn ervan overtuigd dat we nog een paar hele mooie jaren tegemoet gaan met de Lambortinki als we alle reparaties nu laten uitvoeren, naast het reguliere onderhoud wat hij sowieso nodig heeft. Daarom hebben we besloten om door de vakmensen van Smits Campertechniek alle werkzaamheden te laten uitvoeren die echt nodig zijn. Het gaat met name om op het dak alle constructie-verbindingen weer na te lopen en opnieuw te kitten en af te werken met aluminium sierstrips. Ook is het schoorsteentje op het dak helemaal uitgedroogd en is de kitverbinding daardoor ook gebarsten. Hierdoor wat vochtschade die keurig valt op te lossen. Het autogedeelte heeft een grote beurt nodig en 1 van de schokbrekers is zijn rubberen hoes verloren. Hierdoor moet de schokbreker helemaal losgemaakt worden en is het nog afwachten of de schokbreker niet beschadigd is door het missen van de hoes.

Tot slot ga ik zelf met een bevriende relatie alle zijramen van de camper voorzien van nieuwe kitnaden. Deze zijn in principe nog goed, maar op de bovenzijde van de ramen zijn de kitnaden wat minder aan het worden door de weersinvloeden en lichte mosvorming op de kitnaden. Als we dit allemaal gedaan hebben is de camper weer helemaal tip-top en gaan we minstens nog 3-5 jaar verder met onze zeer geliefde Lambortinki. We hebben er zin in om in het voorjaar weer op pad te gaan.

Bij zowel Miriam als ik voelt het zeer goed om dit besluit te hebben genomen en uiteindelijk onderaan de streep de 3 duizend euro uit te geven aan dit zeer geliefde reisgenootje van ons. En voor 3 duizend erbij koop je nergens een beter en nieuwer exemplaar dan deze Eura Mobil 680SB.

De komende weken / maanden gaan de mannen van Smits eraan werken op de momenten dat het hun het beste past in deze wintermaanden. Er zijn natuurlijk meer campers die in de wintermaanden hun onderhoud krijgen. Wij hebben afgesproken dat het wat ons betreft prima is om hem weer op te halen ergens begin maart. Eerder mag, maar hoeft niet. Wij gaan in de wintermaanden gewoon verder met het uitstippelen en plannen van het nieuwe camperseizoen. In juni is de overtocht naar de UK inmiddels geboekt. Of het Engeland, Schotland of Wales wordt, weten we nog niet. Ook hebben we besloten om volgend jaar te gaan winter-kamperen met de kerstdagen. Kortom; onze voorpret is volop op gang en de kosten van de reparatie zie je maar 1x op een afschrift staan en ben je even later weer vergeten….hopen we!

cropped-pict0137.jpg

Eerste blog op landelijke website!

Hier is ie dan: Vandaag ons eerste blog op http://www.50plusinfriesland.nl 

Erg leuk om te zien nu. Vandaag worden we geintroduceerd en on eerste blog. Landelijke website per provincie en wekelijks blog van ons. Best wel een beetje trots!