5+6 Juli 2021: Mild Hog goes Solo naar Eifel

De afgelopen 2 weken vakantie met Miriam in Drenthe waren zoals gewoonlijk weer heerlijk, maar deze week heb ik bonusdagen doordat ik de maand juli nog vakantie heb. Daarom maar een jaarlijks motor-midweek naar de Eifel gepland. Normaliter gaan de Wild Hogs gezamenlijk op pad, maar door allerlei omstandigheden konden we het deze zomer niet voor elkaar krijgen om samen te gaan. De naam Wild Hogs is ooit door ons gebruikt als Whats App groep onder elkaar. Dat was zo’n 17 jaar geleden, toen motormaatje en jeugdvriend Robert met zijn tweeen waren begonnen met buitenlandse motorweekenden naar Sauerland, Eifel, Moezel, Rijn en waar nog meer.

Toen eerst met zijn tweeen naar Sauerland, daarna kwamen nog een aantal motormaatjes van de voetbalvereniging erbij en was de groep in zijn glorietijd jaarlijks met ongeveer 7-8 man onderweg. Dat waren de wilde jaren: nog niet zo goed qua rijden, al vroeg aan het bier, luidkeels in de avonden en veel lachen, heel veel lachen, totdat het pijn deed. En bij pijn verdooft alcohol, dus nog meer bier. Legendarische woorden waren ooit in ons hotel, toen de hotelier heel opgewonden ons kwam verrassen met een diner waarbij hij zelf het wild had geschoten. Een hert. Wij waren met drank op ontroostbaar dat hij “Bambi had erschossen” en maakte er nogal een punt van. We deden heel moeilijk en de hotelier wist niet meer hoe hij het had met ons. Een jaar later hoorde we dat hij zelfmoord had gepleegd. Of dit voorval ermee te maken had, blijft in het ongewisse. Peter Becker, rust in vrede!  We hebben genoten van jou en jouw hotel in Prum destijds.

Maar ja, gedurende de jaren werden de Wild Hogs wat rustiger en vielen een aantal personen weg uit de groep. Inmiddels zijn ook 2 dierbare vrienden uit die groep overleden. Vanmiddag tijdens een korte stop bij een Mariabeeldje moest ik aan ze denken: Hans Bonsink (overleden oktober 2009) en Berrie Brinkhorst (overleden december 2019) zijn niet meer onder ons en in deze weekenden hadden wij destijds zo’n lol. De hele groep liep elkaar altijd af te zeiken, commentaar op de GPS routes en tranen met tuiten lachen met elkaar. Prachtige tijden, dierbare herinneringen!

De laatste jaren viel de groep wat verder uit elkaar. Daar kwamen toen mijn beide broers Harry en Jos en schoonzus Joanne bij. Nu Harry en Joanne inmiddels de beide motoren hebben verrulld voor een camper, zijn de laatste jaren alleen Robert, Jos en ik nog de Mild Hogs, want de jaren gaan tellen.

Maar goed; beide heren konden niet mee dit jaar en zodoende ben ik solo deze week op pad in de Eifel. Hetzelfde hotel geboekt als 2 jaar geleden in Barweiler, Hotel Hullen. Dit hotel ademt uit alles wat met motorrijden te maken heeft. Overal prachtige litho’s, fotos in lijsten, Nurburgring prullaria en een super werkplaats en stalling, mocht er iets met je motor zijn. Hier kun je repareren, poetsen, wassen en banden pompen. Topplek dus.

Maandag 5 juli ben ik vanuit De Kiel op pad gegaan met de motor, terwijll Miriam zondags al naar huis was gegaan. Zij moet maandag de kapsalon weer openen en wil altijd vooral ruim alles voor elkaar hebben. Direct na mijn vertrek vanuit het chalet, begon het te regenen, niet normaal. Er kwam zo’n stortbui, waar ik niet de tijd had om een regenjas aan te trekken. Zeiknat na 20 minuten en de rit moest nog maar beginnen. Ik had voor het eerst de routes gemaakt met de GPS App RouteYou. Ik had besloten dat ik mij zou commiteren aan de routes die deze software zou maken op basis van mijn criteria. Nergens geen snelwegen rijden en alleen de mooste weggetjes, met de meest bochten. Nu naar 2 dagen onderweg te zijn kan ik zeggen: wat een waanzinnig mooie routes heeft deze app gemaakt, maar daarover straks meer details. 

Helemaal binnendoor vanuit  Drenthe, Overijssel, Achterhoek, Gelderland bij Venlo de grens over en toen begon het pas echt te kronkelen en…regenen. Op een bepaald moment reed ik door een plas met water, maar bleek deze plas 35 centimeter diep te zijn over een afstand van 200 meter. Voeten en benen soppig vol gelopen. Maar het mag de pret niet drukken. We draaien mooie bochtjes, lange doordraaiers en hoe dichter we bij de bestemming komen, hoe hoger de bergen, des te meer haarspeldbochten en prachtige vergezichten. Voldaan kom ik aan bij hotel en herkenne ze mij en is alles meteen weer gemoedelijk en gemakkelijk. Kamertje even zoeken, douchen en dan naar beneden om biertje in hret restaurant te drinken en heerlijk te eten. Want dat kan hier! Na het eten gaat bij mij het licht uit en ga ik weer naar de kamer om Miriam even te bellen hoe haar eerste dag was verlopen. Raar om zonder elkaar te zijn, maar ze gunt het mij zo. Lief!

Vandaag was dan de eerste dag met de een grote route Barweiler Oostelijik. Tenminste dat was de bedoeling. De regen bleef langer regenen dan verwacht richting het oosten, dus op mijn ipad maar even via Route You een route Westelijk gemaakt, aangezien daar de regen inmiddels om half 10 voorbij was. Afwachten hoe de route zou lopen en wat ik tegen zou komen. Het was geweldig! Wat is de softeware om GPS routes te maken enorm verbeterd de laatste jaren. Geen gedoe met kabeltjes en laptops. Gewoon op je smartphone route plannen en via bluetooth verzenden naar je Navigatietoestel. Het was een prachtige rit! Heerlijke stuurweggetjes, mooie bergen en dalen, veel bochten, leuke dorpjes, Bossen, meren, akkers, alles heb ik gezien vandaag.  

Ook nog in het duitstalige gedeelte van Belgie gereden. Ook dat gebied was erg mooi. Via Monchau richting huis en langs Schaftberg, het uitkijkpunt over de eifel, gereden, Linzeratz, Ardenau, Zulpich, Euskirchen, om vervolgens weer omstreeks 16.00 uur in Barweiler bij hotel aan te komen. Lekker douchen, biertje drinken, eten en vanavond halve finale Spanje – Italie kijken op de kamer. Lekker via de Chromecast, dus geen duits commentaar.

Morgen wordt het weer hier beter en ga ik de Oostelijke rit rijden. Wordt Vervolgd!

23-28 juni 2021: Plankenpad in Dwingeloo, Bosmeer Ellertshaar + jarig zijn!

De afgelopen week gaan de dagen soepeltjes voorbij zonder al teveel gedoe. Heerlijk vakantie vieren in eigen land en in eigen huisje in Drenthe. De ochtendrituelen kennen jullie inmiddels wel en deze gaan iedere dag gewoon routinematig door: wakker worden, koffie buiten in de tuin, wandelen met Joep en rustig aan douchen en aankleden. Eventueel even boodschappen doen in “ons” dorp en vervolgens kijken we wel wat de dag ons gaat brengen. Soms helemaal niets, soms een beetje en soms trekken we erop uit. Juist die dagen dat we erop uit trekken maakt dat we vinden dat de dagen waarin we niks doen ook okay zijn.

Afgelopen woensdag was zo’n dag dat het weer gewoon goed was en dat het een doordeweekse dag is, waardoor het niet zo druk is in de bossen en wandelgebieden in de regio Drenthe. De planning voor deze dag was dat we samen met Joep het Plankenpad in Dwingeloo willen gaan lopen in Nationaal Park Dwingelderveld. 

Misschien wel één van de mooiste nationale parken van ons land: Nationaal Park Dwingelderveld. Als je van de natuur houdt is dit een heerlijke plek om te zijn. Van mountainbiken tot wilde dieren spotten, van wandelen tot picknicken, alles kan hier! 

Om bij het startpunt van deze mooie wandelroute door het Dwingelderveld te komen neem je vanaf de A28 afslag Spier. Je volgt de borden Dwingeloo, maar voor je het weet ben je al bij Hotel Van Der Valk Spier, daar sla je af om je auto (gratis) te parkeren. Vanaf de Boslounge, een horeca-locatie direct naast de parkeerplaats beginnen een tal van wandelingen. Wij kiezen dus voor het Plankenpad, een mooie wandeling van 5,5 km. Dat de wandeling niet geschikt is voor wandelwagens, rollators, rolstoelen is duidelijk aangeven.

We moeten eerlijk zijn; wij vonden de wandeling niet de mooiste die we gewandeld hebben, maar er zitten zeker mooie stukken tussen. Wij zijn verwend in ons eigen Sleenerzand, waar je eindeloos kunt wandelen door de bossen en vennetjes. In ieder geval vond Joep het wel geweldig en nadat de wandeling erop zat was de kleine dictator ook bekaf.

We besluiten Joep naar huis te brengen en hem daar in alle rust zijn middagdutje te laten doen. Miriam en ik gaan samen uitgebreid lunchen in Exloo bij Restaurant Bussemaker. Eindelijk mogen we weer zonder reserveringen gewoon uit eten en we besluiten dan ook om all the way te gaan en vanavond lichte maaltijd te doen. Als we aankomen bij het restaurant helpt Miriam een oudere dame met rollator naar binnen en blijken we tafeltjes naast elkaar te krijgen en raken we aan de praat. Geweldig om deze dame van 80 jaar, samen met haar man van ook 80 te zien genieten van het wekelijkse uitje om samen te lunchen. Ze zijn vaste gasten en komen iedere woensdag en zaterdag bij Bussemaker om te lunchen. We raken gezellig aan de praat en komen erachter dat de man jarenlang een succesvolle horeca-gelegenheid in Apeldoorn te hebben gehad. Toen hij besloten had om met pensioen te gaan, kreeg de beste man een zware hersenbloeding en was hij halfzijdig verlamd. Niks genieten van oude dag, niets op reis samen gaan, niets de bloemetjes buiten zetten, maar verhuizen naar Drenthe om dicht bij de kinderen te wonen om zodoende ook hulp binnen handbereik te hebben. Maar mensen, wat een levenslust en positieve mensen waren dit! Ze pakken alles wat nog wel kan en genieten daar met volle teugen van, met een gezonde dosis humor en zelfspot. We hebben een hele gezellige middag samen gehad en hebben afgesproken dat we vast nog wel eens hier zien, omdat wij ook part-time drenthe bewoners zijn. We durfden deze afspraak wel aan te gaan, want het eten bij Bussemaker in Exloo was gewoon erg goed allemaal. Ook de locatie is prima en bediening zeer vriendelijk, dus terugkomen doen we sowieso!

De volgende dagen na woensdag verlopen zonder planning en aangezien ik zondag jarig zou zijn, kwamen de buren van ons straatje in het chaletpark gezellig een borreltje halen bij ons. Ook het huurchalet is nu bezet door een gezellige dame met haar hond Nuka en komt er ook gezellig bij zitten. We kunnen het goed vinden met onze buren, dus erg leuk om even een drankje samen te doen. Vooral omdat Frans en Geja net terug waren van een paar weken vakantie met hun camper, was er voldoende om bij te praten.

Oh ja…op zaterdagochtend hadden we nog een installateur op bezoek om in het chalet een nieuwe airco te plaatsen. De zomers worden warmer en warmer en ook de nachten zijn soms erg warm in het huisje. Daarom maar geinvesteerd in goede klimaatbeheersing in het huisje. De airco kan in de winter ook goed verwarmen en dus zal het ook in gas-afname besparingen te realiseren zijn, is de verwachting. We gaan het zien, maar comfort is de hoofdreden om de airco te laten plaatsen.

Gisteren was dan mijn verjaardag. 56 ben ik geworden en in mijn geval is dat al een mijlpaal zeggen de plagers tegen mij. Allebei hebben wij niks met verjaardagen. Liever spontaan in klein gezelschap lekker hapje, drankje in plaats van 35 man op de borrel en in de bediening zitten. Maar hoe leuk was het dat mijn broer Jos langs kwam voor een bakkie op zijn nieuwe motor. Ook gedurende dag meer dan 350 felicitaties ontvangen via Apps, facebook, LinkedIn en Instagram. Gaf toch een jarig gevoel moet ik zeggen. 

Vandaag, maandag 28 juni, ook weer fris wakker geworden en besloten om in de ochtend een stukje te gaan fietsen en Joep laten zwemmen in een natuurwater-vennetje vlak bij ons in de buurt. We rijden richting Schoonloo om bij de parkeerplaats De Tweeling over te steken met de fietsen om de bossen in te rijden. Voor ons een nog nooit bezocht bosgebied, maar wat was het weer prachtig! Na een kilometer ongeveer komen we een grote plas tegen, met stranden, leuke wandelpaadjes rondom de plas en een klas scholieren die net uit kano’s kwamen tijdens een eindejaarsfeestje van school. We raken aan de praat met de kinderen die Joep nogal leuk vinden en als Joep ook nog eens direct in het water duikt om een stok uit het water te pakken en dit kunstje keer op keer te herhalen, herkennen wij een Pieter van de Hoogenband slag in zijn schoolslag…. Wat een pret had die kleine viervoeter van ons. Hij wist niet van ophouden, maar kreeg steeds wel veel water naar binnen, dus Miriam liep al te stuiteren dat Joep uit het water moest komen. Onder protest en grommend deed de eigenwijze teckel dit en zijn we weer verder gegaan met de fietsen.

Joep van de Hoogeband

Weer richting huis om hem daar een siësta te laten houden, zodat wij weer ergens kunnen gaan lunchen. We gaan nu richting Gasselte, een mooi dorp in Drenthe. Nadat we eerst een poging hadden gewaagd bij een brasserie op een golfbaan, (waar het erg slecht, sober was en belachelijk kleine lunchkaart hadden) zijn we doorgereden naar het dorp Gasselte om daar erg lekker te gaan eten bij Restaurant Moatie. Miriam had nog een asperge-menu en ik een lekkere sateh. Ook hier was de bediening top en hebben wij een samen erg veel lol gehad en lekker gekletst.

Nu weer in chill modus en lezen we wat de rest van de dag. Joep is weer blij om ons weer te zien en kan erg goed alleen thuis blijven in het huisje. We bekijken hem via een camera en zien hem super relaxt in zijn mandje liggen, af en toe naar buiten kijkend met zijn kin op de radiator, wachtend of de baasjes er al aan komen. En als we er dan aankomen, dan is het ventje weer zo blij. Geweldig om te zien. Beloning voor hem is dat Miriam weer lekker met hem gaat wandelen en dan weten we ook dat ie de rest van de dag net zo is als ons; relaxt en lui!

Zondag 20 juni 2021: Vakantie in magisch Drenthe!

Vanaf afgelopen donderdag zijn we begonnen aan onze eerste echte vakantie in Drenthe. Natuurlijk zijn we de afgelopen maanden veel in Drenthe geweest voor de weekenden en de lockdown, maar echt op vakantie in een meer open wereld is nog niet aan de orde geweest. De terrassen zijn weer open, je mag weer uit eten, de mondkapjes hoeven straks niet meer, dus gewoon weer het normale leven terug. Dan kunnen we ook weer meer ondernemen in de vakantie.

Just around the corner….

Donderdag dus na het werk richting De Kiel. Miriam met de auto en ik was vroeg in de ochtend al met de motor op pad gegaan richting Drenthe. De warmte deze dag zou niet te harden zijn, laat staan in een motorpak. Via de nieuwe navigatie van Garmin XT prachtige nieuwe route gemaakt naar ons chaletje. Wat is Nederland toch prachtig. 

De bedoeling om vroeg te vertrekken was omdat ik inmiddels klaar was met mijn opdrachten voor mijn opdrachtgevers en dus lege agenda had. De dag daarvoor beide administraties gedaan voor het 2e kwartaal van de kapsalon en Lammertink Interim, dus ready to go!

Omstreeks 10.45 uur kwam ik aan bij ons chalet en jongens wat was het binnen bloedjeheet! De Tado Slimme thermostaat gaf 31 graden aan en dus maar meteen begonnen met alle ramen en deuren open te zetten. Miriam zou pas begin van de avond in Drenthe aankomen na haar werk, dus mijn taken waren om het huisje in gezellige staat te brengen d.m.v. de kussens buiten in de loungeset, parasol uit, kussentjes op de banken, wijntje koud zetten en boodschappen doen om de eerste avond gezellig te kunnen grillen buiten in de tuin. Op de fiets naar Schoonoord, dat is dan ook weer leuk om te doen. Miriam heeft de auto, dus op de fiets de boodschappen doen is de enige optie. De rijwind was zowaar verkoelend en de rit naar de plaatselijke COOP zat er al snel op, dus boodschappen gedaan en klaar voor de koninklijke ontvangst van mijn freule straks. Hoe verrassend was het dat ze opeens om 16.30 uur al het park op kwam rijden. Gezellig gemaakt samen en een heerlijke avond gehad en samen naar het Nederlands elftal gekeken. 

De volgende ochtend had Miriam een afspraak gemaakt bij de nieuwe kapsalon in het dorp: Marlieke’s Haarboetiek. Het is de vriendin van de plaatselijke horecagoeroe Jor’s Molenzicht. Aangezien Miriam met haar kapsalon was overgestapt naar andere productlijn van Alter Ego en Marlieke werkt met L’Oreal, kon Miriam haar nog veel spullen geven die zij niet meer gebruikt. Maar nu ook het haar laten doen door Marlieke, leek Mir leuk en makkelijk geregeld zo in de vakantie. Vervolgens heb ik ook maar een afspraak gemaakt bij Marlieke. De weken voor onze vakantie is Miriam altijd zo druk dat ik er soms tussendoor schiet. Nu dan maar door een ander geknipt worden vind ik geen probleem. Nadat ik Miriam had opgehaald in de mooie salon van Marlieke, even boodschappen gedaan en samen lekker weer in de tuin in chill-stand. Het weer is prachtig en we genieten enorm van alle vogelgeluiden om ons heen. De rust overvalt je gewoon. Onze overburen Frans en Geja zijn op vakantie met de camper en de huurchalet naast ons is leeg. Totaal geen geluid om ons heen en tussendoor nog even met Joep gelopen door het bos.

Zaterdagochtend in alle vroegte waren we allebei wakker. 6 uur in de ochtend zit Miriam al buiten een bakkie te doen en loop ik met Joep de ochtendronde omstreeks 7.30 uur. Best vroeg voor een vakantie, maar wakker is wakker en dan heb je nog wat aan de dag. Nou…dat hadden we zeker; he-le-maal niets gedaan en lezend, babbelend en lavend de dag doorgebracht. Lekker voetbal en F1 gekeken en gezellige gesprekken gehad.

Einde van de ochtend heb ik de motor gepakt om deze weg te brengen naar Motorhuis Bakker in Nieuw-Weerdinge. De motor krijgt een grote onderhoudsbeurt en er moet nog wat aanpassingen gedaan worden aan de voetpedalen. Miriam haalt mij op met de auto daar, maar eerst wil ik nog kijken of er een mooie aanbieding is voor een doorwaai-motorjas. Mijn zomerjas is inmiddels al 8 jaar oud en zit nog steeds superlekker, maar ziet er niet meer zo fris en fruitig uit (beetje hetzelfde als ik eigenlijk…). Nadat ik de motor in de werkplaats heb gestald en de winkel inloop, blijkt het een actiedag te zijn in de motorzaak. Mensen wat een mensen en uit alle windhoeken. Niet te geloven dat in dit kleine dorp in het oosten van Drenthe, tegen de Duitse grens aan, zo’n motorzaak zit. Prachtige zaak, grote werkplaats en megagrote winkel met vandaag wel 10-12 verkopers die met iedereen bezig zijn. Mijn zoekactie voor een doorwaaijas wordt al snel gestaakt, aangezien mijn maat er niet bij zit. Story of my life… Onverrichte zaken weer naar huis gereden. Dinsdag kan ik de motor weer ophalen en hoop ik dat er geen onvoorziene reparaties gedaan hoeven te worden. Maar ja, over 2 weken ga ik alleen naar de Eifel op de motor, dus wil ik wel dat de motor tip-top in orde is. We wachten af!

Vandaag wel samen met Miriam besloten om een airconditioning aan te schaffen en te installeren in ons chalet. Enerzijds om in de steeds warmer wordende zomers te kunnen koelen als je binnen wilt zitten. Het is namelijk 30 graden binnen en ook in de nacht blijft het te warm in de slaapkamer. Als we ook nog eens bekijken dat het ook verwarmen van het chalet door dezelfde airco kan worden gedaan, blijkt dat het ook nog eens enorm in de kosten scheelt ten opzichte van op gas stoken via een cv-ketel. Aangezien we thuis nu ook airco’s hebben besteld voor de kapsalon en kantoor, besluiten we dan toch maar om ook hier in een goed klimaat te investeren.

Nu mag je niet vanzelfsprekend op iedere plek op je kavel een airco plaatsen, dus samen met eigenaar van het park een plekje gezocht waar de buitenunit moet komen te staan. Geluidsoverlast moet tot een minimum beperkt blijven en de buren moeten het eens zijn. Onze buren zijn het ermee eens, dus dat is ook geregeld.

Ook blijkt er tegenover ons straatje een chalet leeg te komen en zeer waarschijnlijk in de verkoop. Het is een groter chalet dan die van ons, op een grotere kavel en we besluiten om met de eigenaar van het park te overleggen dat we mogelijk interesse hebben in dat chalet. Meer op de langere termijn gericht en dus meer woonruimte voor de toekomst als we ons definitief hier willen vestigen wanneer dat mogelijk is. Ik vind het chalet erg mooi en netjes, Miriam denkt er iets anders over; het chalet heeft een boerderij uitstraling en moet in andere kleur geschilderd worden. Tevens moet volgens haar de kavel moet anders ingericht worden. De indeling van het grotere chalet hebben we bij onze overburen en naaste buren gezien en vinden wij erg mooi.  Ruim voldoende om er op termijn te kunnen wonen. Het zijn overwegingen die weer stof geven tot nadenken, rekenen, begrotingen maken en af te wegen of we dit nu of over een paar jaar gaan doen. Leuk om te mijmeren.

Vandaag is het weer slechter en hangt er regen in de lucht. Nadat we wakker geworden zijn, lopen Miriam en ik de ochtendronde met Joep en zien we opeens een ree op nog geen twintig meter van ons af. Prachtig om zo ineens oog in oog te staan met zo’n mooi dier. De ree blijft stokstijf staan en staart ons aan zonder zichtbaar bang te zijn. We staan even een paar seconden elkaar te aanschouwen, voordat we beiden ons pad vervolgen. Joep, speurhond zoals ie is, heeft alles gemist en keek compleet de verkeerde kant op. 

Eye for a eye
Oog in oog met een Ree tijdens ochtendwandeling met Joep

Het vogelnest in 1 van onze vogelhuisjes is uitgevlogen en het nest weer leeg. Volgend jaar komen ze vast weer terug. Het vogelhuisje ernaast is door onze buurvrouw Tonya dichtgeplakt. Daar waren wespen bezig om een wespennest te bouwen tijdens onze afwezigheid in de afgelopen weken, maar dat leek ons geen goed idee. Hopelijk waren we op tijd om dit proces te stoppen, maar we zien nog steeds wespen via onderkant huisje naar binnen gaan. 

Voor onze overburen heeft Miriam nog een paar mooie foto’s gemaakt van hun vogelnestje dat huisvest in 1 van hun vogelhuisjes. Erg mooi om te zien, maar we denken dat dit ook geen week meer duurt voordat deze ook de vleugels uitslaan om de wereld te ontdekken.

Vogelnestje bij buurtjes Frans en Geja

Miriam haar rug doet pijn en is dus niet fit om lange wandelingen te lopen. We blijven thuis, aangezien het weer niet zo best is en ook veel drukte in Drenthe met mountainbikers, wandelaar, fietsers en wielrenners. Wij beginnen onze vakantie-activiteiten vanaf morgen. Lekker een mooie wandeling, lekker lunchen, terrasje pakken, beetje rondrijden. Over een paar dagen lezen jullie hopelijk wat meer nieuwe verhalen van deze regio. We willen nieuwe plekken ontdekken en nieuwe wandelroutes, dus we gaan op pad samen! Zoals Miriam zegt; dit is gewoon een weekend, de vakantie begint maandag!

12-16 mei 2021: Hemelvaart in magisch Drenthe

We hebben weer een lang weekend gepland zodat we lekker een paar extra dagen naar Drenthe kunnen. Ook volgend weekend is zo’n weekend met Pinksteren, dus mooie vooruitzichten.

Nadat we afgelopen woensdagavond direct na het werk in de auto zijn gestapt, kwamen we precies om 19.00 uur in ons huisje aan. Sleutel omdraaien, koffiemachine aanzetten, verwarming aanzetten en omkleden in makkelijke kleding. Ik ben meteen naar ons lokale Italiaanse afhaalrestaurant gereden om even ons avondmaaltje op te halen. Heerlijk gegeten en fijne avond gehad. De volgende ochtend stond de zon eindelijk weer eens hoog aan de hemel en heb ik de eerste wandeling met Joep gedaan en daarna in de tuin alles naar buiten zetten en het gezellig maken. De hele dag heel ontspannen zitten lezen, Miriam was natuurlijk weer in de tuin bezig en was lekker aan het rommelen. Even boodschappen gedaan bij de plaatselijke COOP om de komende dagen lekker te kunnen laven en lurken.

De hele dag zijn we in de tuin geweest en in de middag gezellig borreltje gedaan en plankje gemaakt. Tussendoor nog even een paar wandelingen en voor de rest was het relaxen.

Afgelopen vrijdag wilde Miriam nog een aantal zaken regelen voor de tuin en bleef thuis. Ik daarentegen had een mooie motorrit gedownload op motorrijders.nl en ben, ondanks het frisse weer, richting het noorden gaan rijden met mijn comfortabele tweewieler. Het doel van de rit was om via allerlei kleine weggetjes, gehuchten en dorpjes naar Niehove te rijden. Dit dorpje was in 2019 uitgeroepen tot het mooiste dorp van Nederland.

Het was werkelijk al een prachtige rit om daar te komen, maar ook het dorpje is de moeite waard om eens te bekijken als je in de buurt komt. Maar ja….in de buurt komt…Wie komt er nou regelmatig in het hoge noorden, nog noordelijker dan de stad Groningen? Zullen er niet regelmatig komen denk ik zo. Het was voor mij de eerste keer en blij dat ik het gedaan had. Via Smilde, Appelscha, Fochteloo, Hijken, Zuidhorn, Noordhorn, De Poffert, Balmahuizen, Frytum kom je dan in het dorpje Niehove. Het kerkje neemt letterlijk een centrale positie in het dorp. Met 19 Lindebomen rondom de kerk en het centrale woonerf met typisch oudhollandse huisjes, waan je je echt 100 jaar terug in de tijd. De 160 inwoners van dit dorpje zijn trots op hun dorp, maar hopen niet dat iedereen langskomt om te kijken. Dat kan de herberg ook niet aan, gezien het buitenterras met 6 tafeltjes. Rondje rondom de kerk gereden en via een heel klein karrespoorweggetje weer mijn weg vervolgd om via andere slingerweggetjes weer richting De Kiel te rijden.

Daar wachtte Miriam op mij om weer gezellig buiten in de tuin te zitten, maar ik was koud tot op het bot. In mijn geval is dat wel diep voordat je bij het bot bent, maar ik was echt zo verkleumd, dat ik eerst maar even onder een warme douche ben gegaan. De lente komt maar niet echt op gang en Mirreke die baalt ervan! In de middag heeft Miriam nog een paar lange wandelingen gemaakt met Joep en ze komt weer terug met prachtige foto’s van de natuur om ons heen. De hogere temperaturen en de hoeveelheid regen zorgen ervoor dat ons bos in een week tijd is ontploft naar een vers groen bladerendek. 

Sleenerzand met fauna-symfonie

Vandaag, zaterdagochtend, zijn we na het ochtendritueel koffie, wandelen, douchen, koffie, klaar om even een rondrit door Drenthe te maken. We willen meer weten van de kleinere dorpjes om ons heen en ook ter voorbereiding van de komst van onze Engelse vrienden die we hopelijk binnenkort weer mogen begroeten in ons land. We hebben elkaar nu 16 maanden niet meer gezien en dat is te lang voor ons. Zij willen graag naar Drenthe komen en blijven dan een week in ons chalet en wij komen dan in de weekenden langs. Zij moeten natuurlijk wel gevoed worden met mooie tips en plekjes waar ze heerlijk kunnen wandelen, winkelen, terrasje kunnen pakken ook de fijne restaurants weten te vinden. We zijn vertrokken richting Balloo en het Balloërveld, vervolgens over slingerweggetjes naar Loon, Taarlo, Oudemolen, Zeegse, Schipborg, Gasteren, Anloo, Gieten, Gasselte naar Borger en vervolgens via Ees, Eesergroen, Eeserveen naar De Kiel, onze thuisbasis. Het was alsof we in een andere wereld hadden gereden. Glooiende landschappen, kinderkop-weggetjes, rietgekapte boerderijtjes, brinken met leuke terrassen, bossen en heidevelden, vennetjes en overal koeien, paarden, schapen en ander vee. Escape tot the Country…letterlijk en figuurlijk!

Joep was weer blij dat we thuiskwamen. We hadden hem niet meegenomen in de auto, omdat dit niet zijn hobby is, zal ik maar zeggen. En ook op een terras maak je hem en anderen niet blij. Niet dat we aan een terras zijn toegekomen, maar het had gekund. Tijdens onze afwezigheid hebben wij in het chalet een camera aan staan, zodat we kunnen zien hoe hij zich gedraagt als wij er niet zijn. We zijn namelijk bang dat hij misschien wel veel blaft als wij er niet zijn. Nou….onze kortpotige viervoeter geeft geen krimp. Hij sloft vanuit zijn mand naar het schapenvelletje en ligt daar heerlijk op te pitten. We horen hem 1x blaffen als de buren blijken terug te komen van het boodschappen doen. Heel eventjes maar. Het feit dat hij ook in het chalet goed alleen kan zijn en geen kabaal maakt, geeft ons een fijn gevoel. Dit betekent dat wij in de zomer dus even samen een terrasje kunnen pakken of lekker uit eten kunnen gaan, terwijl hij in zijn mand lekker ligt te pitten. Top!

Miriam is direct na thuiskomst een lange wandeling gaan maken met Joep en ik doe even een afwasje en gaan straks samen de lunch voorbereiden. Zal weer rustig dagje worden voor de rest. Morgen zal ik met motor naar huis rijden en Mir gaat met auto naar huis. De komende weken rond ik een opdracht af bij mijn opdrachtgever en heb dus doordeweeks ook nog wat tijd om een ritje te kunnen maken. Als we in juni op vakantie gaan in Drenthe, neem ik de motor weer mee. Ook krijgt de motor een grote beurt bij een mooie motorzaak in Weerdinge bij Motorhuis Bakker. We kunnen ook volgende week weer deze kant op, maar we verheugen ons op de vakantie straks. Hopelijk schijnt de zon wat meerzijn dan ook de restaurants weer open en hebben we weer wat meer versoepelingen te pakken. 

26 maart t/m 5 april 2021: Eindelijk voorjaar in Drenthe!

Tot vorig weekend waren we niet in staat om wekelijks naar Drenthe te gaan wegens de drukke werkzaamheden. Miriam was bommetje vol met afspraken in de kapsalon en heeft de afgelopen weken gebuffeld om haar klanten weer gesoigneerd door het leven te laten wandelen. Ook mijn werkzaamheden zaten vol en gezamenlijk in ons bedrijfsverzamelgebouw lekker gewerkt. Miriam maakte lange dagen zonder noemswaardige pauzes, dus mijn taak naast mijn werk was voor het eten zorgen, boodschappen doen en een paar keer per dag met Meneer Joep aan de wandel. Kortom; enerverende tijden in huize Lammertink.

Maar vorig weekend was het dan weer zover; we konden en mochten weer naar ons huisje in Drenthe. Ik was tussendoor nog een keer een dagje op en neer gegaan om de loungeset alvast ernaar toe te brengen om zodoende wel lekker in de tuin te kunnen chillen daar. Vorig weekend dus samen naar Drenthe voor een lang weekend. Mir ging met Joep en de auto en ik bracht mijn motor naar Drenthe om daar deze zomer veel gebruikt te worden in de weekenden en vakanties. De afgelopen jaren erg veel vanuit Lelystad ritjes gemaakt met de motor, maar inmiddels na 18 jaar mijn rijbewijs te hebben, ben ik ook wel toe aan wat nieuwere omgevingen om in te rijden. Wel; nu met de motor in Drenthe, heb ik straks mooi de gelegenheid om totaal nieuwe gebieden te ontdekken, terwijl Miriam de dingen doen die zij enorm gelukkig maakt, namelijk wandelen en in de tuin rommelen.

De rit naar Drenthe was al heerlijk om te doen, maar de komende weken / maanden zullen er nog veel volgen. Aangekomen in Drenthe was Miriam al inmiddels daar en had al lekker hapje en drankje klaar staan om het weekend te beginnen. De motor langs de zijkant van het chalet staan, op slot, op alarm en onder een motorhoes. Vorig weekend was voornamelijk om bij te komen van de drukken weken, dus behalve wandelen en vegeteren hebben we niet gedaan.  Dus hierover valt niet veel te vertellen. Wat leuk was, dat de buurvrouw Tonia voor Miriam een heel leuke poncho heeft gehaakt. We komen steeds meer in contact met de mensen hier op het park. Herkenning en leuke gesprekken met iedereen. Onze buurtjes in ons straatje liggen elkaar goed en zijn behulpzaam naar elkaar. Fijn om niet de deur plat te lopen, maar wel op elkaar aan kunnen als er iets aan de hand is. 

Wel moesten we nog even langs bij Ballast Wonen, het bedrijf dat de vloer heeft gelegd in het chalet. Deze vloer moet vervangen worden door een verkeerd advies door Ballast. ER komen allemaal putjes in de vloer daar waar de stoelen staan. En met het vele licht dat in de woonkamer binnenkomt, zie je deze putjes heel erg en eeuwig zonde van zo’n mooie vloer. De nieuwe PVC-marmoleum vloer moet er daaro weer uit en we mochten een nieuwe vloer uitzoeken. Het moet een laminaat vloer worden. Onder die voorwaarde levert en legt Ballast een nieuwe vloer. Niemand zit daar op te wachten, want alles moet weer uit het chalet qua meubels etc. De schuur staat vol, dus alles moet op 1 dag eruit en er weer in. We balen enorm dat het moet gebeuren, maar zijn erg tevreden over de service van dit bedrijf. Maar goed; dat gaat pas gebeuren in de week van 8 april aanstaande.

Eerst nog lekker het paasweekend genieten in De Kiel. Wederom staan een aantal motorritten op de planning, maar voordat we vrijdag naar Drenthe rijden, hebben we nog een boxspring bed gekocht voor Drenthe bij Marquis Wonen in Lelystad. Nu de vloer in Drenthe eruit moet, besluiten we om ook het oude originele bed aldaar te verwijderen en een nieuw eigen bed erin te gooien. Met dat goddelijke lichaam van mij, moet ik in ochtend mij uit bed hijsen vanuit mijn enkelgewricht. Zo laag is dat bed. Prima slapen, maar te laag om er makkelijk uit te komen. Nu we het nieuwe bed hebben gekocht, besluiten we het busje van mijn zwager Kees maar mee te nemen volgend weekend.  Als het goed is, is de vloer dan gelegd en kunnen wij vrijdag meteen dan het bed in de slaapkamer plaatsen. Ook moeten we nog een lounge-set gedeelte meenemen, dus busje zit vol denken we.

Dit paasweekend valt het weer mee. Veel zonnige perioden en Mir is veel in de tuin bezig geweest, terwijl ik mijn eerste echte rit in deze regio maak. Mir en Joep zijn bezig om alles in de tuin nog wat gezelliger maken en rommelen samen wat rond. Ik rijd met de motor richting Hoogezand, Delfzijl en kom langs Slochteren, Onstwedde, Vlagtwedde en Sleen weer terug bij het chalet. Intens genoten van totaal nieuwe vergezichten, wegen en dorpjes. Het is hier echt een andere wereld en ik geniet ervan! De kou op motor viel enorm mee, dus 1e paasdag knoop ik nog een nieuwe rit eraan vast.

Landgoed Freijlemaborg in Slochteren

Na terugkomst van motorrit samen in de tuin nog een drankje gedaan en op het moment dat het kil begon te worden, naar binnen en heeft Miriam lekkere maaltijd gekookt. Ook had Mir nog een mooie wandeling gemaakt en met haar nieuwe camera mooie foto’s gemaakt van een ontluikende lente hier in Drenthe. Relaxed avondje samen, maar het licht gaat al redelijk snel uit om in een diepe coma te geraken.

Vanmorgen, 1e paasdag lekker wakker worden en met Joep de ochtendwandeling gedaan, terwijl Miriam in alle rust kon wakker worden. Maar die was al snel wakker toen bleek dat onze koelkast kapot was. De paniek kwam toen ook bij mij; niet zozeer van de koelkast, maar van al dat lekkere eten dat in die koelkast lag te verrotten. Geen koelkast is niet meer van deze tijd, dus moest er direct nog wat geregeld worden. Wij samen op Marktplaats kijken of er wat te koop was in deze buurt. Sowieso wilden we er een koelkastje bij voor in de schuur om drank te koelen en iets meer vriesgedeelte te hebben, naast de koelkast in de inbouwkeuken in chalet. Na een paar mailtjes en belletjes konden we vanmiddag de koelkast ophalen in Valthermond, 15 minuten rijden vanuit De Kiel. Maar we moesten wel de nog enigszins koele spullen uit de koelkast ergens anders onderbrengen. Godzijdank hadden onze overburen nog plek in hun grotere koelkast, dus fijn dat we de spullen konden opslaan totdat wij onze andere koelkast hadden opgehaald en schoongemaakt.

Tot die tijd kon ik nog een mooie rit maken die vanuit chalet naar Ter Apel liep, vervolgens Duitsland in door de landbouwgebieden daar en een paar dorpjes nog aangedaan. Niets te doen daar en via de slingerweggetjes via Coevorden binnendoor weer langs Odoorn, Schoonoord en terug thuis. Het was berekoud tot op het bot. Nadat ik de motor weg gezet had, wij samen de koelkast opgehaald en thuis schoongemaakt. De koel-vrieskolos staat nu in de schuur en alles staat weer gekoeld achter slot en grendel. Nu samen aan de borrel, toastje en heerlijk samen lezen en op 3D tekeningen gemaakt van ons toekomstige chalet.

Heerlijke dag uiteindelijk geworden. 

Morgen is het weer zo slecht dat we geen plannen hebben om iets te ondernemen. We moeten het bed uit de slaapkamer verwijderen en alle losse spulletjes in chalet in schuur zetten, zodat donderdag de nieuwe vloer gelegd kan worden. Volgend weekend dus nieuwe vloer en nieuw bed. We kunnen niet wachten…hopelijk wel met betere temperaturen dan nu, want de tuin ligt er mooi bij en nu met loungeset en nieuwe BBQ kunnen we niet wachten op de zomer.

Iedereen fijne paasdagen gewenst!!

29 januari 2021: Thuiskomen!

Op dit moment komt de regen met bakken uit de lucht en leven we in een grauwe wereld. Letterlijk en figuurlijk! Door de coronamaatregelen is de kapsalon gesloten en zijn we al vanaf 20 december in Drenthe. in ons chaletje leven we op een oppervlakte van 50 m2 met zijn drieën. Tijdens de feestdagen ervaar je de tijd in Drenthe als vakantie, maar nu inmiddels de feestdagen al weer een maand achter ons liggen, beginnen we toch wel weer te hunkeren naar een normale werkweek en de contacten met mensen. Ook doordat het bezoek tot een minimum beperkt is, verkeren we hoofdzakelijk in elkaars gezelschap en glijden de dagen voorbij. Miriam mist haar werk en de klanten enorm en kan thuis, in Lelystad, nooit stilzitten. Altijd bezig in huis, in de kapsalon en als een witte tornado door het huis zoeven om alles netjes te houden. Vooral voor Miriam was het dan ook goed om fysiek een tijdje in een andere omgeving te zijn. Want in Drenthe is ze heel goed in staat om een auditie bij Madame Tussaud te doen. Mooi om te zien hoe relaxt ze is. Daarnaast is de reden voor Mirreke om in Drenthe te vertoeven het feit dat je niks kan doen, maar wel direct met Joep de bossen in loopt en lange wandelingen kan maken. Dat doet ze dan ook een paar keer per dag. Miriam is klaar voor de avondvierdaagse in Nijmegen! Ze loopt per dag gemiddeld ongeveer tussen de 10 en 15 kilometer en rent regelmatig Keniase marathonlopers voorbij. Na de terugkomst van een wandeling lekker samen een kopje thee drinken en voor de rest he-le-maal niks te doen.

Het is ook ongelofelijk om te zien hoeveel mooie foto’s Miriam maakt tijdens haar ontdekkingsreizen in de bossen rondom ons heen. Ze heeft oog voor detail en ziet mooie dingen waar ik ze niet altijd zie. We genieten wel van onze wandelingen (ik ga heus ook wel eens mee, hoor!) en dat zijn dan ook de hoogtepunten van de dag, want voor de rest kunnen we hier niks. Boodschappen en wandelen, dat is wat we buiten doen.

Voor mij waren de afgelopen weken wat anders geworden door veranderende omstandigheden in mijn werkomgeving. De huidige project-opdracht die ik had bij mijn opdrachtgever in Hoogeveen was niet meer uit te voeren door de enorme werkdruk in de zorg door corona. Hoge werkdruk, planning niet rond te krijgen, hoog ziekteverzuim en nog geen zicht op normalisering m.b.t. minder besmettingen etc. Hierdoor was er voor mijn project geen draagvlak meer op dit moment. En aangezien ik geen type ben om doelloos rond te dobberen en dus geen vooruitgang kan boeken, ben ik naar mijn opdrachtgever gegaan om mijn opdracht (tijdelijk) terug te geven. Scheelt hun in de kosten en ik wil niet mijn uren schrijven alleen omwille van geld verdienen. In zeer goede harmonie voorlopig uit elkaar gegaan, maar hierdoor was wel een nieuw probleem ontstaan: Zowel Miriam als ik geen enkele inkomsten meer en leven vanaf nu op ons spaargeld. godzijdank hebben we spaargeld, dat scheelt! Maar wel zonde om het hiervoor te gebruiken.

Vervolgens ontstaat er wel een druk om snel nieuwe opdrachten binnen te halen en ben er dan ook direct mee begonnen om de acquisitie op te starten. Hoe mooi is het dan dat binnen een week er een situatie is ontstaan waarbij ik de keuze had tussen 2 interim management opdrachten. Nadat de keuze was gevallen op een nieuwe opdrachtgever in Sneek, ben ik ook direct begonnen met deze 2 opdrachten bij dezelfde opdrachtgever. Toen daarna ook nog onverwacht mijn opdrachtgever in Hoogeveen belde met het verzoek of ik een andere opdracht wilde doen, zat mijn week dus weer bommetje vol. Erg blij ermee en ook Miriam is wat rustiger nu, nu we inkomen hebben, wetende dat de kapsalon zeer waarschijnlijk nog niet open gaat volgende week.

Maar nu het werk weer op volle toeren draait, is het leven in Drenthe opeens anders. Het werken is verre van optimaal nu ik mijn kantoor mis en de ruimte die daar is om lekker te werken. 85% van het werk is nu digitaal, veel Teams of Zoom besprekingen en dan is het niet fijn dat Miriam daar rekening mee moet houden en Joep zijn stembanden niet mag activeren als ik in bespreking ben. Daarom heb ik afgelopen weken al een paar nachtjes alleen naar Lelystad gegaan en daar gewerkt.

We besluiten dan ook om dit weekend weer permanent naar huis te gaan en voorlopig weer alleen de weekenden en vakanties in Drenthe te verblijven. We hebben intens genoten en maximaal gebruik gemaakt van het chalet de afgelopen 6 weken, maar weer naar huis en weer een normaal werk-ritme vinden we wel fijn. Thuis zal ook Miriam wel weer haar klusjes en werkzaamheden voor Gloss Haarstudio oppakken, nu een aantal klanten weer gevraagd hebben om verfsetjes klaar te laten maken.

We gaan wel de mensen missen hier in Drenthe, want door de langere periode hier, zijn we al goed ingeburgerd in het dorp en heb ik zelfs al nieuwe motormaatjes gemaakt uit Schoonoord, waarmee ik hopelijk snel een paar mooie toertochtjes door het magische Drenthe mag maken. We zijn wel aan het voorjaar toe hier; lekker buiten zitten, zonnetje erbij, BBQ aan in de tuin, vogels om ons heen die fluiten en erop uit! Hopelijk weer terrasje kunnen pakken en gezelligheid met elkaar zoeken!

Wandelen door de natuur!

Het weer blijft de komende dagen kletsnat hier, dus we blijven dromen…voor nu geen enorme spannende activiteiten of avonturen te verwachten hier.

1 t/m 11 Januari 2021: Lockdown and Out!

De afgelopen weken hebben wij het er het beste van gemaakt in Drenthe tijdens de door Mark Rutte en consorten opgelegde lockdown. De laatste weken vullen wij onze dagen met het druk zijn met niks doen. We zeggen tegen elkaar dat het ongeveer zo moet voelen als je straks gepensioneerd bent. Lege agenda en je kunt ook nergens heen, behalve de supermarkt. Het gevoel van welke dag het is en de vraagstukken rondom “wat zullen we vandaag gaan doen?” maakt dat we dus druk zijn met niks doen. Een aantal wandelingen per dag met Joep door de bossen achter ons park is het wel zo’n beetje. Miriam neemt de lange wandelingen hoofdzakelijk voor haar rekening en ik blijf maar sukkelen met mijn voet en wandel dus nooit pijnloos. De problemen met mijn knie zijn opgelost, maar het feit dat ik ander schoeisel en andere steunzolen draag, maakt dat de drukplekken onder de voet pijn doen en dat mijn heupen tijdens het wandelen snel beginnen te verkrampen omdat ik “anders” loop. Hierdoor loopt Miriam dus meer en langer met Joep en doe ik vooral de boodschappen en kook ik af en toe een maaltijd.

De afgelopen weken zijn vrienden en familie langs gekomen in ons huisje Drenthe, dus dat was ook erg gezellig en een welkome afleiding. Het is vanuit Lelystad toch ongeveer 135 kilometer rijden en dat doen ze dan toch maar even om een drankje en hapje te doen. Vorige week ook nog na 20 jaar oude vrienden weer ontmoet die hier in de buurt wonen. Prachtig om te zien hoe makkelijk je de draad weer oppakt. Of het nooit anders is geweest. Afgelopen weekend kwam mijn jongste schoonzus en zwager en namen zelfs een heerlijk tafeltje dek je maaltijd mee die ze zelf gemaakt hadden. Was een topdag.

Afgelopen weekend op zaterdag met hun lekkere langere wandeling gemaakt door de bossen, heidevelden en weilanden rondom ons park.

Gisteren, zondag 10 januari, wilden we graag in andere omgeving wandelen en zijn we naar de Staatsbossen in Drouwen gereden om daar de Heide en Vennen route te gaan wandelen. Het weer was zonnig en niet te koud, dus we hadden er zin in om onze viervoeter goed uit te laten. Toen we aankwamen zagen we dat we niet de enigen waren, maar dat iedereen zich wel aan de regels hield. Tijdens de wandelingen hield iedereen ruimschoots afstand en zijn we dus eigenlijk niemand tegengekomen. De wandeling was prachtig.

De heide en vennen route loopt door een bos met vooral beuken, maar ook lariksen en een eeuwenoude keiweg die opgegraven is uit de oude gronden van het Drentse landschap. Ook de vennetjes die we tegenkomen zien er prachtig uit en zijn van cruciaal belang om de heidevelden gezond te houden. Vrijwilligers houden hier samen met Staatsbosbeheer het onderhoud en ook de grafheuvels die hier liggen worden samen in goede conditie gehouden. Jongens wat is Nederland toch prachtig! Vooral als de zon schijnt is het plaatje compleet. Het was een mooie wandeling dus en we zien dat er vanaf diezelfde parkeerplaats meerdere wandelroutes lopen. Dus hier terugkomen is wat we zeker gaan de doen de komende zomer!

Teruggekomen in ons huisje, pruttelt in de oven een heerlijke lamsbout die we bij de plaatselijke ambachtelijke slager Jan Knol in Schoonoord hebben gekocht. Deze slager is hofleverancier bij ons en ook dit stuk lamsvlees zag er weer top uit! In het Italiaanse kookboek De Zilveren Lepel een ogenschijnlijk lekker gerecht uitgezocht en de oven kan zijn best doen om het vlees goed te garen. In totaal heeft de Lamsbout zo’n 5 uur in de oven gestaan. Aardappeltjes in de schil bakken en boontjes koken en voilà….topmaaltijd!

Na het avondmaal (dat inmiddels voelde als het laatste avondmaal) kwam het nieuws door dat de lockdown in Nederland verlengd zou worden met nog eens 3 weken. Die klap kwam vooral bij Miriam hard aan. Verdrietig en machteloos voelt ze zich. Niet om het missen van de omzet, maar vooral voor haar klanten en het persoonlijk contact met deze trouwe volgers van mijn knipgoeroe in het Lelystadse. Dat ook mijn opdracht voorlopig is teruggetrokken, maakt dat er nu geen inkomsten meer binnen komen, aangezien we beiden zelfstandig ondernemer zonder personeel zijn. Wat vooral frustreert is het feit dat een ander bepaalt dat je niets meer mag doen, maar dat je vervolgens ook geen cent ondersteuning van de overheid ontvangt. Het is krom en voelt onrechtmatig. Wij volgen beiden de regels die er zijn en zien om ons heen tijdens de feestdagen, huiskamers vol zitten met mensen, jongeren die feesten, ouderen die zonder mondkapjes door de supermarkt lopen en nog zo meer verwerpelijk gedrag. We zien het voorlopig niet verbeteren, want in ogenschouw nemend dat de jaarwisseling besmettingen ook nog moeten komen, er nu meer getest wordt, lijkt het opheffen van een lockdown verder weg dan ooit.

We besluiten dan ook om woensdag voor een paar dagen weer huiswaarts te keren naar Lelystad om vooral voor de klanten van Miriam haar kapsalon verfsets te gaan samenstellen. Meer kunnen we momenteel niet doen helaas!

We zullen zeker niet de enigen zijn die de (financiële)consequenties voelen, dus wensen wij een ieder die in hetzelfde schuitje zit heel veel sterkte en geduld de komende weken. Stay Strong!!

26 december 2020: Happy Stones en Kerst in Drenthe

Toen we maandag 14 december te horen kregen van onze Mark dat het land in Lockdown gaat en dat uitsluitend de essentiële winkels open mochten blijven, betekende dit voor ons dat de kapsalon dicht moest. In de drukste tijd van het jaar en ook qua sfeer de gezelligste tijd moest de deur op slot! Dat was even een domper, maar aangezien we er geen invloed op hebben, maken we het maar weer het beste van. Niks aan te doen. Frustraties zijn er wel; mensen die overal lak aan hebben en daarmee ook lak hebben aan ons en iedereen die de consequenties voelt van deze lockdown en wel leeft volgens de opgelegde regels door mensen die er wel verstand van hebben. Het lijkt erop dat dit ook een steeds grimmiger discussie wordt in de maatschappij. Wij besluiten dan maar om vanaf 21 december de komende 4 weken naar Drenthe te gaan, naar ons knusse huisje daar. Maar eerst lagen er nog plannen om in ons huis in Lelystad nog het één en ander aan onderhoud c.q. aanpassingen te doen. Miriam was gewoonlijk weer niet te stoppen en is 3 dagen als een tornado door het huis gegaan en samen de veranderingen in het huis doorgevoerd. 

Toen dit eenmaal klaar was, stond ons hoofd op Drenthe en zijn wij richting het noord-oosten vertrokken. We gaan een maand in quarantaine. Miriam kan toch niets doen en ik kan vanuit Drenthe ook mijn werk doen. Sterker nog; ik werk momenteel in Drenthe en Groningen, dus dichterbij dan ooit!

Aangekomen in ons huisje eerst even een boswandeling met Joep gedaan en ben ik boodschappen gaan doen voor de komende dagen. Overal zie ik in het nieuws dat de supermarkten, slagers en bakkers lange rijen buiten hebben staan met mensen die hun boodschappen in huis willen halen. Aankomend in het Centrum van Schoonoord, onze uitvalbasis op levensmiddelengebied, was het hier muisstil overal. Nergens rijen met mensen en in de supermarkt 2 kassa’s open en 3 niet. Heerlijk in alle rust mijn boodschappen kunnen doen. Donderdag 24 december alleen nog maar de verse spullen bij de slager halen en dan kan kerst beginnen.

Eerst wilden wij nog een tuintafel scoren voor het chalet en Miriam had een hele mooie gezien op Marktplaats. De stoelen rondom de tuintafel hadden wij paar weken geleden al gescoord, maar deze tafel past er perfect bij. De verkoper was een super vriendelijke kerel en gaf aan dat we eerst maar eens moesten komen kijken en dan zou hij de tafel wel bij chalet langsbrengen. Aangekomen bij zijn huis, keken we onze ogen uit. Wat een prachtige plek en supermodern ingerichte boerderij! We zouden er zo kunnen wonen, Mir en ik. Al pratende met de beste man, werden de onderwerpen steeds inhoudelijker op het leven. Dit gezin met 3 jonge kinderen gingen emigreren naar Bali om daar een nieuw leven op te bouwen. Helemaal zat van de “ratrace”, het altijd maar beter, efficiënter, goedkoper en sneller moeten presteren was deze man helemaal zat. Wat ze in Bali gingen doen, wist hij ook nog niet, maar hij was overtuigd dat met veel minder materieel en minder stress, daar een beter leven te kunnen bouwen. En….als het niet lukt, dan zijn we met een paar jaar weer terug en hebben we het in ieder geval geprobeerd om onze droom te verwezenlijken. “Precies” zeiden wij in koor! Het getuigt van ballen om het gewoon te doen, in plaats van altijd maar te mijmeren en het niet durven. Afijn, de tafel was prachtig door hem zelf gefabriceerd en lekker groot en zwaar, dus samen de tafel op de aanhanger gezet en later die middag werd hij keurig bij ons bezorgd. Bakkie thee samen gedaan en nog verder gekletst. Of hij ook nog een loungeset had ter overname, vroeg Miriam plots uit het niets. Ja, die had hij wel en nog een mooie ook. Alles moest weg bij hem en wij zochten nog een loungebank in de tuin hier. Wel; hij zou laten weten of we de set konden overnemen. Horen we nog!

Nieuwe tuintafel met stoelen

We zijn in ieder geval er blij met de tuintafel en zien ons al lekker zitten met een paar vrienden eromheen, gezellig aan de BBQ of zo.

Ook op deze dag heb ik zelf een klusje geklaard in het chalet waar ik al een tijdje tegen aan zat te hikken. We hebben een Tado Slimme Thermostaat gekocht en deze moest wel aangesloten worden op de inmiddels op redelijke leeftijd zijnde Bosch 25 VRC combiketel. Aangezien ik geen held ben in het klussen, (sterker nog; het wordt mij sterk afgeraden door zorgverzekeraar, huisartsenpost en ziekenhuizen in de regio), zag ik er als een berg tegen op.

Het mooie van de slimme thermostaat is, dat we op afstand de verwarming hoger/lager kunnen zetten. Afgelopen keer waren we vergeten om de verwarming laag te zetten toen we naar huis in Lelystad gingen. We moesten de park-beheerder vragen om de kachel lager te zetten aangezien we 2 weken niet meer naar Drenthe zouden komen. Nu hoeft dat niet meer. De slimme thermostaat kun je op afstand bedienen, waar ter wereld je ook bent. Tevens geeft hij de adviezen voor het stoken, ventileren en signaleert wanneer er een raam open staat en je aan het verwarmen bent. Je kunt nooit meer vergeten de verwarming aan te laten staan. Als de Tado ziet dat beide gekoppelde smartphones van ons weg zijn van het chalet, zet hij de verwarming lager. Je kun zelf helemaal programmeren hoe je de verwarming wilt laten functioneren als je er bent en wanneer je er niet bent. Maar goed, ik kan er wel lekker over lullen, maar nu moet dat ding nog aan de muur! 

YouTube is een waar informatiebron om video’s te bekijken hoe e.e.a. gemonteerd moet worden, maar hangt qua elektronisch aansluitschema wel helemaal af wat voor verwarming je hebt. Eerlijk is eerlijk, maar de Tado instructie was zo goed uitgelegd op video toen ik eenmaal mijn model verwarming had ingevuld dat ik met enigszins vertrouwen de draden heb aangesloten. En het werkte ook meteen naar behoren en nu genieten we van een heel erg comfortabel gestookt chalet. Top!

Elke dag wandelen we een paar keer door de bossen hier met Joep. De eerste maanden dat we hier “wonen” hebben we bewust uitsluitend Joep aan de lijn gehad. Door alle wandelingen die Miriam en ik gedaan hebben, weet onze kleine veldheer uitstekend de weg hier in de omtrek. Deze vakantie stond daarom in het teken van het los laten lopen van Joep. De bossen om ons heen zijn volledig losloopgebied voor honden, dus we hoeven niet op te letten waar wel en waar niet. Joep is helemaal in zijn nopjes. Daar waar hij in verleden hier alleen maar stapvoets liep, kan hij nu vrijuit dartelen, rennen, springen en huppelen. Hij gaat volledig uit zijn plaat en blijft altijd in de buurt van ons. En als hij te ver van ons wegloopt, verstoppen Mir en ik ons achter een boom. Bij mij duurt het altijd iets langer, want ik moet dan echt een dikke boom zoeken… Keurig komt Joep dan weer terug om ons te zoeken en dan blijft hij in de buurt. Vooral Miriam vindt het eng in het begin, maar Joep wint vertrouwen op basis van de eerste dagen loslopen. Maar ja…het blijft een teckel! Gisteren, 1e kerstdag, lopen we een wat grotere ronde en komen in een bosgebied waar we nog niet gelopen hadden. We zagen het al aan zijn kop; schichtig, onrustig en staart strak naar achteren. En ja hoor; we waren hem kwijt en konden hem niet meer bereiken met onze commando’s (niet dat hij daar altijd naar luistert, maar toch…). We zagen hem niet meer, we hoorde hem niet meer, behalve dat we hele hoge blafjes hoorden in de verte. Godzijdank hadden wij de GPS om zijn halsband geactiveerd en konden we hem op de smartphone spotten waar hij ongeveer was. De trance waarin Joep zat, was bijzonder om mee te maken. Hij rende op bepaald ogenblik langs ons heen zonder dat hij ons zag en alleen het spoor volgde met een hoog blafgeluid. Na ongeveer 20 minuten kwamen we hem weer op het spoor doordat wandelaars het pad versperde van Joep. Pas toen hij Miriam weer zag op hem aflopen werd hij rustig en kwispelde weer haar kant op. Even maar weer aan de lijn totdat we in bekend territorium kwamen. Toen weer losgelaten en dat ging tot de dag van vandaag weer helemaal goed. We houden alleen ons hart vast als we eens oog in oog staan met een paar reetjes. Eergisteren liep Joep terug naar ons, terwijl achter zijn rug een 6-tal reetjes overstaken op het bospad. Pfffff….als hij deze toch had gezien, wat dan?

Tijdens het wandelen in deze bossen kom je overal ook hele mooie gekleurde stenen tegen die verstopt zijn onder bomen of tussen takken. De Happy Stones zijn een bekend verschijnsel in deze bossen en het is een beetje hobby van Miriam geworden. De bedoeling is dat je deze stenen bewonderd en weer ergens anders terugzet in het bos. Je mag ze ook thuis even bewaren, maar uiteindelijk moeten ze weer herplaatst worden. Dat laatste moet ik Miriam nog even een keer goed uitleggen, als je onze tuin inmiddels bekijkt….

Happy Stones

Na de lange wandeling op eerste kerstdag was het Miriam haar beurt om het kerstmaal te koken. Het was een supergezellige dag in het chalet. Heerlijke hapjes en lekker drankje gedaan samen. Het voelt zo erg fijn samen hier in quarantaine, dat de we niet tegenop zien om nog een paar weken hier te blijven. Mir had met de slowcooker een werkelijk heerlijke italiaanse Lamstoofschotel gemaakt, met verse pasta en een torentje van aubergine, tomaat, mozzarella en kruiden. De avond lekker doorgebracht met Netflix en redelijk op tijd naar bed gegaan. Op het park is het hier zo rustig dat de stilte gewoon opvalt. Ook in de ochtend hoor je hier niks.

Daarom gaan we ook als eerste iedere ochtend een wandeling maken in het bos. Het is daar muisstil en je komt nagenoeg niemand tegen. De luchten en zonsopgang is prachtig eerste kerstdag en voor de kerstmaaltijd, na de middagwandeling ons eerste drankje in de tuin gedronken, vol in de zon. Was topdag!

Vandaag is het mijn beurt om te koken en staat er als voorgerecht een Japanse zalmbonbon op het menu en als hoofdgerecht een Tagliatelle met Ossenhaas. Lichte maaltijd dus met niet teveel liflafjes.

Tijdens de ochtendwandeling komen we een man tegen met Django, een bruine labrador. De honden spelen met elkaar en wij raken aan de praat. Het is ook een import-drent en woont in Schoonoord. Veel raakvlakken met elkaar en uiteindelijk komen we op het onderwerp motorrijden en voetbal. We spreken af om in het voorjaar samen een motorrit te gaan maken. Hij rijdt altijd ook in een klein groepje en we komen tot de conclusie dat ik er prima in zou passen, aangezien we het onderwerp Appeltaart met slagroom tijdens een motorrit en de reisjes naar Duitsland met lekkere biertjes identiek beleven. Naast Jan Knol, de slager en deze man, bouwen we dus langzaam een lokaal sociaal leven hier op.

Maar eerst vandaag nog lekker lezen, wandelen en op het park de introductie-show van een aantal nieuwe chaletmodellen bekijken. De lockdown maakt dat we niet veel dingen buiten het park doen. Alles is dicht en dus voelt het ook echt als een quarantaineperiode, onze eigen bubbel heet dat volgens mij…

4-6 December 2020: Het Wolvenspoor

Vrijdag na het werk springen we meteen in de auto om met gierende banden richting De Kiel te rijden om daar het weekend door te brengen met elkaar. Het is het laatste weekend dat we voor de kerst er nog heen kunnen. De komende weekenden zijn we gewoon in Lelystad en ook daar hebben we wel weer zin in. We zeggen vaak dat Drenthe geweldig is, nu we daar elk weekend te vinden zijn, maar dat we ook een heerlijk huis hebben in Lelystad. Dit weekend dus nog even naar Drenthe. Zin an!

Aangekomen in Drenthe bij binnenkomst meteen de verwarming aan, lampen aan en warmen we de heerlijke Roti Speciaal van Warung Lene op de Muntstraat op in de pan. Dit is werkelijk altijd de lekkerste roti die we kennen. Satehtje erbij en smullen maar. Heerlijk avond gehad en de volgende dag, zaterdag, weer vroeg uit de veren. Miriam loopt de eerste ronde met Joep en ik ga boodschappen doen in het dorp. Zondag komen vrienden langs om ons “buitenverblijf” te bekijken en zal er wel een drankje en hapje bij genuttigd worden. Ook moet ik de bestelling bij Slager Jan Knol doorgeven voor de kerstdagen. We zijn hier dan tot en met het nieuwe jaar, dus Jan moet weten of hij 1 of 2 koeien extra voor mij moet bestellen…

Na het boodschappen doen wachten we nog even op Arjo, de leverancier van de nieuwe vloer in het chalet. Hij zou langs komen om te kijken wat er mis is met de nieuwe PVC-linoleum 3D vloer. Bij binnenkomst zag hij het meteen; dit is niet goed! Wat is het geval: sinds we de vloer hebben liggen, blijven er steeds putjes van de stoelpoten achter in de vloer. Die zouden dan vervolgens moeten terugveren naar weer mooi strak. Dat gebeurt dus niet. Bij de eethoek en grote stoel in woonkamer zitten nu een tiental putten in de vloer en aangezien wij een kamer met veel zonlicht hebben, zie je er alles op. Het feit dat met mijn gewicht overal putten in komen gaat hier ook niet op, aangezien op plekken waar ik nog niet gezeten heb, er ook putten in de vloer zitten. Arjo was zeer begripvol en gaf ook aan dat hij kon voorstellen dat wij balen als een stekker. Er moet een nieuwe vloer in, alle meubels en bedden moeten er dus uit. Daar hebben we nu dus geen zin in en we spreken af dat we dit in het voorjaar plannen als we de meubels buiten kunnen zetten voor een dag of zo. Miriam en ik hebben het gevoel dat het wel goed komt met Arjo en ons. We moeten nadenken over een alternatieve vloer, want dit was dus geen succes.

Nadat Arjo was vertrokken was het Joep-tijd. We gaan een wandeling maken net buiten Schoonloo, een dorp ongeveer 6 kilometer van ons chalet vandaan. Ik was hier een paar weken langs gefietst en zag daar een parkeerplaats op de Olle Hullenweg met een groot uithangbord. Toen Miriam vanmorgen dus zei dat ze de Wolvenspoor wandeling wilde gaan doen met Joep, herinnerde ik mij waar het was.

We reden dus met de auto naar deze parkeerplaats en begonnen aan onze wandeling. Deze spannende wilderniswandeling in het Hart van Drenthe gaat over smalle paadjes door het bos en over de heide. De paadjes volgen het kronkelende wolvenspoor. Daardoor en omdat ze zo smal zijn zijn de paadjes soms lastig te vinden. Ook zijn er enkele hindernissen waarvoor een omtrekkende beweging nodig is. We moeten over boomstammen klimmen en door beekjes springen om het spoor te kunnen blijven volgen. Het is maar goed dat we goede schoenen aan hebben, want met je witte designer sneakers heb je hier niks te zoeken.

De wandeling loopt dwars door het bosreservaat het Schoonloërveld waar al sinds 1989 geen beheerswerkzaamheden hebben plaatsgevonden. De boswachterij Het Hart van Drenthe is voorbestemd om te worden omgevormd tot een nieuwe wildernis (heey, waar hebben we dat meer gehoord?). Op termijn wordt gestopt met bijna alle beheerswerkzaamheden en bosbouw. Veel paden die voor deze werkzaamheden noodzakelijk waren zullen verdwijnen. Voor de flora en fauna komt er meer levensruimte. Ook blijft er natuurlijk ruimte voor natuurgerichte recreatie met respect voor landschap en natuur. Tenminste; zo lezen wij op het informatiebord.

Het was een prachtige wandeling met ook nog onverwachte emoties. We liepen door de bossen en langs slingerpaadjes totdat opeens Miriam mij, zo vanuit het niets, mij voor een tweede keer ten huwelijk vroeg! Ik schoot vol met emoties, maar wat bleek; Miriam was begonnen met een val op haar knieeen die ze uit alle macht wilde voorkomen. Bij het tranen drogen van de emoties zag ik dus opeens dat ze plat op haar kont op de grond lag…..toen kwamen de tranen wederom…..van het lachen.

Het moment deed een beetje denken aan de scene in de film Titanic dat Jack wegzinkt naar de diepte van de oceaan en Rose zijn hand moest loslaten..hebben we deze scene op ons netvlies nu? Mooi! Zo zag deze scene in het bos ongeveer er ook uit! Die blik van Miriam van help me…help me…..en weg was ze! Tranen met tuiten samen! Wat is het leven mooi samen! We wandelen nog lekker door totdat we bij de auto weer aankomen en koud, maar gloeiend weer terugrijden naar het chalet. We nemen een lekkere borrel in de middag en ga ik de keuken in om een maaltijd klaar te maken voor ons. De avond heerlijk Netflixflooiend op de bank samen en onder de wol in het koude Drenthe.

Zondagochtend samen de eerste wandeling door ons “eigen” bos gelopen. Knisperend fris rijp op de takken en heidevelden, lopen we door de muisstille bossen rondom het chalet. Joep ruikt van alles en we horen ook van alles. Muisjes onder de bomen, Joep kijkt ernaar en denkt er het mijne van. Het kan hem niet boeien.

Terug bij het chalet begint de relax-dag, de visite komt straks en vanavond rijden we weer terug naar het pittoreske Lelystad voor de drukke weken voor de kerst. Kerstavond mogen we weer en we kijken er naar uit!

27-29 November 2020: Hunebed 49 en Grafheuvels

De afgelopen weken zijn we gewoonlijk de weekenden naar Drenthe gegaan om daar lekker te ontspannen en wandelingen te maken. De bezoekjes van familie en vrienden drogen op en was super gezellig! Maar nu zijn de weekenden zonder planning en zien we wel wat er gebeurt in zo’n weekend. Miriam is veel in de onlangs afgekomen tuin bezig en ik heb zelfs al mijn eerste fietstocht achter de rug en weer nieuwe mooie dingen gezien hier in het serene, prachtige Drenthe. Zodoende genieten we hier beiden van onze vrije tijd. Het is geweldig om te zien dat Miriam helemaal in haar nopjes is met het chalet, tuin en omgeving

Fietstochtje De Kiel – Schoonloo- Loomeer

Aangezien mijn problemen met mijn knie nog steeds niet onder controle zijn, is het wandelen voor mij de afgelopen weekenden zeer beperkt geweest. Voor Miriam ook niet altijd leuk, aangezien we altijd samen lopen. Wel zegt ze na iedere wandeling hoe prachtig het hier is en hoe blij ze is dat we de keuze gemaakt hebben om hier een chalet te hebben gekocht. Wel doe ik dan de boodschappen als ik niet mee kan wandelen. In het dorp Schoonoord herkennen ze mij al en ook de gesprekken met de slager worden al steeds dorpser. Leuk om hier te zijn dus!

Dit weekend staat er wederom geen programma op de planning en voel ik mij wel wat beter om te gaan wandelen. Gisteren zijn er foto’s van mijn knie gemaakt en woensdag zit ik bij de orthopedisch specialist en weet ik wat er precies aan de hand is en of er wel/niet geopereerd moet worden. Maar dit weekend voel ik mij redelijk goed, dus plannen we een mooie wandeling door het Sleenerzand naar Hunebed 49, vlakbij Sleen aan de doorgaande weg vanuit ons dorp. De wandeling gaat vanaf een parkeerplaats richting de Hunebed en loopt via allerlei bospaadjes langs de grafheuvels van de Galgenberg en Celtic Fields.

Het weer ziet er niet heel florissant uit, maar we besluiten om lekker door de natte bladeren, glibberende modderpoeltjes toch te gaan lopen. Het was een mooi bospaadje waar we over liepen, totdat we al heel snel aankwamen bij Hunebed 49, ook wel de Papeloze Kerk genoemd.

Met dit hunebed als kansel hielden hervormde geestelijken o.l.v. Menso Alting in de 16e eeuw hun geheime hagepreken tegen het paapse gezag. Vandaar de bijzondere naam. Nu is dit steengraf het pronkstuk onder de hunebedden. Het werd in 1959 door op de helft van de dekheuvel na, zo goed mogelijk in de oorspronkelijke staat teruggebracht en vormt als zodanig een educatieve en toeristische trekpleister. Bij de inventarisatie van 1918 trof men dit hunebed “in droevige staat” aan. Van de zes dekstenen waren er nog maar twee over en deze waren in de kelder gegleden. Twee van de twaalf draagstenen waren manco evenals de vijf poortstenen en vrijwel alle kransstenen. Om een reconstructie mogelijk te maken moesten ontbrekende stenen van elders uit het Drentse land worden aangevoerd. Het toch al geruïneerde hunebed D33 werd hiervoor opgeofferd. Ofschoon zoiets een rechtgeaard archeoloog tegen de borst stuit, gaf Van Giffen zich onder druk van de omgeving en vanwege de educatieve waarde gewonnen.  De openingen tussen de dek-, zij- en sluitstenen werden weer met stopstenen opgevuld. De toegangspoort, bestaande uit vier zijstenen en één deksteen werd gereconstrueerd, de vloer van de kelder met kinderhoofdjes geplaveid en met granietgruis geégaliseerd. Tenslotte werd het hunebed voor ruim de helft weer met een dekheuvel, bestaande uit zand en zoden, toegedekt. Aan de voet van de heuvel werd de niervormige krans van 28 staande randstenen in ere hersteld. 
Het hunebed is te voet via een fraaie boslaan langs het huifkarrencentrum bereikbaar. Een bronzen portret in een kei gemetseld geeft Professor Van Giffen, ook wel eens de ‘vader’ van de hunebedden genoemd, de verdiende eer. Hij was dan ook degene die Hunebed 49 in ere heeft hersteld. Het was een indrukwekkend schouwspel en moeilijk voor te stellen hoe de wereld van toen eruit zou moeten hebben gezien.

Vervolgens liepen we door de bossen door naar een wat meer heide-omgeving totdat we bij de grafheuvels van De Galgenberg aankwamen

Op het Sleenerzand ligt een grafheuvelveld, het is een veld waar 45 heuvels gebouwd zijn om mensen te begraven. Uit onderzoek blijkt dat het grafheuvelveld waar ook grafheuvel de Galgenberg aan ligt, uit drie fase zijn opgeworpen. Dit vond plaats in de Bronstijd, zo tussen 2000 en 1200 v.Chr.

In de eerste periode had de heuvel er een greppel omheen. En in de 2e en 3e periode stond er een krans van palen aan de heuvelvoet.

Er werden tijdens de onderzoeken in 1934 en 1938 verschillende graven blootgelegd. Het centrale graf van de 2e periode behoorde tot de rijkste van Drenthe. Naast een aantal bronzen voorwerpen, zijn er ook 2 gouden oor spiralen gevonden.

Hoewel er geen bewijs voor gevonden is, heeft er in de middeleeuwen op deze berg waarschijnlijk een galg gestaan. De naam van de heuvel duidt daarop, en er is in de buurt een skelet uit die periode gevonden.

De palen krans die nu opnieuw in 1996 hier geplaats is geeft weer hoe de heuvels eruitzagen in de 2e en 3e periode. Voor de oplettende lezers onder ons, zien jullie dat Miriam in onze tuin bij het chalet ook van deze palen heeft laten plaatsen. Zou me niet verbazen als dat mijn grafheuvel gaat worden…. 😉

Nadat we dit schouwspel hadden bekeken en Joep nogal dwingend liep te trekken aan de riem om door te gaan, volgden we onze hyperactieve en van alles ruikende terrorteckel naar de volgende velden en bospaadjes. Die kop van hem als wij een andere route willen lopen als onze viervoeter…Priceless! Wat een kop zit erop!

Miriam kwam onderweg nog een paar paddestoelen tegen en moest deze natuurlijk nog even op de foto zetten. Als je alle paddestoelen die Miriam in de laatste 2 maanden hier gefotografeerd heeft, zou gebruiken voor een soep, dan had je nogal wat pannen nodig gehad..en had het hele dorp van 2300 inwoners er van mee kunnen eten. Maar wat is het prachtig hier in de herfst!

Terug aangekomen bij het chalet lekker de kachel aan en pot thee gezet. Heerlijk de hele middag volledige rust. Ook Joep ligt in coma, Miriam kijkt TV en ik ben dit blog aan het schrijven. Spannender kunnen we het niet maken. Na deze middag sessie gaan we ook lekker borreltje drinken met elkaar. Bij de plaatselijke winkels hier een fles Drentse Kruidenbitter gekocht voor Mirreke. Voor mij een heerlijk portje, die ik van mijn zwager en schoonzus heb gekregen moet er ook maar eens aan geloven. Lekker hapje erbij en vanavond gordijnen dicht, kaarsjes aan en waarschijnlijk Netflixen…..Het mag duidelijk zijn; dit is thuis, ver van huis!