10 Maart 2019: Teleurstellingen van een camperaar

Een camper kopen met daarbij als eerste de focus op het makkelijk mee kunnen nemen van onze e-bikes in de garage van de nieuwe camper. Niet meer een zwaar, log en lelijk scooter/fietsenrek achterop, zoals we die bij de Lambortinki I hadden. Onze zoektocht naar een andere camper was dus vooral gericht om dat probleem te voorkomen en dat onze fietsen droog en warm onderdak zouden vinden in de garage van onze camper. Wel; Die camper hadden we dus gevonden en we zijn daarom blij dat we dat we 2 weken geleden uit de stalling konden halen om de eerste 2 weekenden van maart heerlijk erop uit te gaan met onze Burstner Nexxo 728G, welke deze week zal worden gedoopt als de Lambortinki II. We zijn niet te houden om op pad te gaan, maar de eerste weekenden waren letterlijk in het water gevallen. Daarom toch maar thuis gebleven en zoals het er nu naar uitziet, kunnen we de komende weekenden ook niet gaan ivm werkzaamheden en andere plannen. Beetje jammer, dat wel.

Maar wetende dat het er de komende weken er niet van gaat komen, hebben we nu dan ook maar een aantal zaken geregeld die de camper nog zou moeten ondergaan voor het seizoen begint. Allereerst gaat onze camper volgende week nog nieuw luifeldoek krijgen, aangezien onze huidige doek was gescheurd. Keurig nieuw doek aangeboden gekregen toen we de camper in december hadden gekocht. Daarnaast willen we altijd bij aanvang van een nieuw seizoen een servicebeurt laten uitvoeren op de motor en campergedeelte. Ook moeten de gasslangen in woongedeelte van camper vervangen worden. De camper is 4,5 jaar oud, maar de verzekeraar stelt dat we dit moeten uitvoeren, anders vervalt de dekking bij brand. Het blijven boeven die verzekeraars….4,5 jaar oud de camper en eisen dat de slangen vervangen worden. Maar ja….doen we dan ook maar.

De afgelopen week zijn we er ook achter gekomen dat de camper die we gekocht hadden om de mooie ruime garage op zich wel ruim is, maar dat onze e-fietsen een XL frame hebben door onze lengte. Jullie raden het al….de fietsen passen er met de schoenlepel in, maar dan moet het stuur uit het frame gehaald worden en de fietsen kunnen er alleen schuin in. We keken elkaar een beetje beteuterd aan, maar de camper terugbrengen gaat niet denken we. Willen we ook niet hoor! Superblij met camper, maar je denkt dat de ontwerpers van de campers weten hoe hoog een garage moet zijn en dat het ook nog eens redelijk eenvoudig moet zijn om de fietsen goed vast te zetten in de garage. Nou…dat zagen wij onszelf niet doen met onze fietsen. Daarom maar op zoek naar een andere oplossing. Dat dit een dure oplossing zou worden, dat was wel snel duidelijk toen we op internet gingen kijken naar de verschillende e-bike dragers. Manueel, electrisch, op achterwand gemonteerd, op chassis gemonteerd en zo waren er nog een paar opties. Maar dat het meer als 1000 euro ging kosten dat was wel even een tegenvaller, maar onoverkomelijk. Drol doorslikken en gewoon een besluit nemen. 

We hebben nu dus gekozen voor de M-star E-bike drager Standaard. We kregen een erg goed en eerlijk advies van Caravan Centrum Emmeloord en daarin werd aangeraden om toch voor een drager te kiezen die op het chassis, in plaats van de achterwand, gemonteerd zou worden. Ook geen elektrische uitvoering, maar gewoon even de fietsen optillen tot kniehoogte en dan op rek zetten. Afspraak gemaakt om dit ook door hun uit te laten voeren, dus eind maart gaat dit ook nog gebeuren. Dit maakt wel dat we dus in Maart niet wegkunnen en dus voor ons erg laat aan het camperseizoen gaan beginnen.

Om toch een beetje vakantiegevoel te gaan kweken en de bijzonder natte, gure maand Maart te overleven, heb ik besloten om ons toch op hele bijzondere plekken van de wereld te laten rondlopen, in lekker zonnig weer. Zoals jullie misschien weten ben ik in mijn werk veel bezig met innovaties in de zorg en onderwijs, heb ik een supergave Oculus VR bril gekocht om in een virtuele wereld de mooiste bestemmingen te laten zien. Zo zijn Miriam en ik dit weekend al in Kenia, Rome, Californie, Egypte geweest en hebben we in de brandende zon over de chinese muur gelopen.

Was supergaaf! Ook mijn schoonouders van 76 jaar oud heb ik getrakteerd op een 3D wandeling in Jurrasic Park, tussen dinosaurussen. Hun gebit viel nog net niet uit hun mond, maar wat vonden ze het prachtig! Ook tof om dat te zien!

Zondag 10 februari 2019: Onrust en zin!

Wat duren de maanden januari en februari toch vreselijk lang allemaal.

We kunnen niet wachten om onze camper weer uit de stalling te halen binnenkort.

Het vervelende is dat we pas begin april ermee weg kunnen door drukke werkweken en volle weekenden de komende weken.

Wel zijn we al bezig met een aantal voorbereidingen op het nieuwe camperseizoen. We willen graag nog wat praktische spullen kopen bij Obelink of De Wit of dichterbij bij Hendriks in Ermelo. 

Er zijn voor de nieuwe camper nog een aantal klusjes te doen, waarbij we de maand maart voor gaan gebruiken. Allereerst beginnen we natuurlijk met de jaarlijkse onderhoudsbeurt en moeten de gasslangen vervangen worden van de verzekering. Overdreven vinden we het, aangezien de gasslangen pas 4,5 jaar oud zijn, maar 2019 het 5e jaar is, moeten we de slangen vervangen. Contact met de verzekeraar leert dat wanneer we dit niet doen, de dekking op brandschade, veroorzaakt door gaslek, komt te vervallen.

Ook werden we door de verzekeraar nogal nadrukkelijk gewezen dat onze camper geen extra opzetsloten heeft en dat risico verhogend werkt voor diefstal of inbraak. De brief hierover was nogal dwingend opgesteld om deze sloten te laten monteren. Of we konden kiezen voor een Bear Lock versnellingsbak-slot. Beide oplossingen kosten per soort ruim 600 euro. De korting op de premie was dan wel 6 euro per maand. Nou…dat kost ons ruim 5 jaar om de kosten eruit te halen. We besluiten om het niet te doen en gewoon uitsluitend de fabriekssloten te blijven gebruiken.

Dan moeten we ook nog het doek van onze luifel van de camper laten vervangen. Dit moest eigenlijk al bij de aankoop van de camper in november, maar omdat het doek wat wij wilden laten monteren niet op voorraad was, besloten we dit dan maar te doen na de winterperiode. Afgesproken is dat we dit ook in maart gaan doen, voordat het echte camperseizoen kan gaan beginnen. We kunnen niet wachten.

De planning is nu dat we het weekend van 2 april voor de eerste keer op pad gaan met de Lambortinki II. De bestickering van de Lambortinki moet ook nog geregeld worden en daarin twijfelen we nog of het echt een totaal andere bestickering moet worden, afwijkend van de vorige camper, of exact weer hetzelfde. Moeten we ook nog regelen. Kortom; we voelen de onrust in ons hoofd en kunnen niet wachten en hebben zin in het nieuwe camperseizoen!

Ook de camper weer ophalen en lekker keuvelen in en rondom de camper zien we enorm naar uit. We moeten voor de deur nog de camper eens goed wassen, goed inrichten en controleren of alles het nog doet nadat de camper uit de stalling komt. Ook alles nog wat meer naar onze hand zetten is nog even een dingetje. Omdat we de camper begin december geleverd hebben gekregen, hebben we voor die paar dagen met de kerst maar alles wat we nodig hadden even naar binnen gelegd, maar nogmaals; het is zaak om voor alles een goed vast plekje te bedenken. De ervaringen in de eerste dagen van gebruik, maken al veel duidelijk wat zinnig en onzinnig is qua inrichting. De grootste uitdaging wordt om de fietsen goed bevestigd krijgen in de garage van de camper. Weer een rek achterop de camper aan buitenzijde zien we niet zitten en dus passen en meten om de beide e-bikes goed en vooral makkelijk in de garage te krijgen. YouTube is daarin weer een super inspirerend medium, dus de grijze, grauwe en kouwe winter-zondagen veel voor dit soort oplossingen gekluisterd aan beeldbuis gezeten om de creativiteit van handige Harry’s te bekijken.

Wat wel leuk is om te melden is dat we door een paar bedrijven zijn benaderd of wij in ruil voor een vermelding in ons blog een gratis product mogen uitkiezen uit hun webshop. Dit verzoek hebben we nu een aantal maal gehad van verschillende bedrijven, dus je kunt stellen dat wanneer je continu meer lezers hebt dan 10.000 per blogbericht, je dan interessant wordt voor dit soort partijen om iets te doen met ons blog camperjoy.com.

Soms zijn het aanbiedingen van voedingsmiddelen, soms outdoor-producten en nu dus iets heel anders, maar wel toepasselijk om onze reizen beter te kunnen plannen en inspiratie op de doen waar we allemaal heen zouden kunnen in de toekomst.

Omdat we nu zo druk zijn om onze vakanties en uitjes van dit jaar te plannen, alsmede onze mini-sabbatical van 8 weken die we in 2020 plannen (dit is Miriam haar uitgesproken wens nu ze in dat jaar een mijlpaal-leeftijd heeft bereikt), is duidelijke kaartmateriaal goed van pas. Want gaan we in die 2 maanden naar Griekenland, Noordkaap, Spanje/Portugal, Marokko of wordt het de laars van Italia en Sicilia?

Gaaf is het dan ook te melden dat we gratis kaartmateriaal mochten bestellen indien we de website-link van dit betreffende bedrijf in ons blog zouden noemen. 

Ook is het mogelijk om bij hun prachtige wereldkaarten op hout te bestellen. Hetzelfde kan ook met foto op canvas om daar wereldkaarten te bestellen. Zitten echt mooie producten bij!

Al bladerend door hun websites te kijken, komen we een mooie wereldkaart tegen die we besluiten te bestellen. Miriam heeft weer interieurplannen met onze woonkamer en daarin zou deze wereldkaart prachtig uitkomen boven de bank. Lekker dromen over wereldbestemmingen.

Voorlopig duurt de winter nog even voort en is april nog ver weg voordat we weer kunnen genieten van de camper, de ontluikende lente in de natuur en ons drietjes op pad.

Voorlopig nog even volop druk met werk en zijn er nog wel een paar weekendtrips zonder camper ook gepland, dus niks te klagen hier! Hard werken en hard recreëren; niks mis mee!!

06 Januari 2019: Plannen maken voor vakantie naar: Slovenie

Nu de camper onder zeil is in de winterstalling en de komende maanden dus niets op stapel staat, moeten we toch onze reislust op een andere wijze bevredigen. Daarom staan in de wintermaanden altijd in het teken van plannen maken en keuzes maken. Ook dat vinden we leuk om te doen, dus vanmiddag de boeken op tafel, Google Maps erbij en kijken maar wat we leuk vinden. Nu zijn de camperreisboeken van de ANWB en de NKC een erg welkome inspiratiebron, onderbouwt met mooie foto’s en routes. Aangezien we toch niet in groepsverband willen reizen, mogen we best deze inspiratie gebruiken voor eigen gewin.

Maar goed: Elk jaar komt Slovenie wel voorbij in onze wensen maar op 1 of andere manier lijkt het dan toch niet voor de hand liggen om erheen te gaan. Nu is het anders, want door de boeken te bekijken en Google afbeeldingen en reisverslagen van andere camperaars te lezen merken we dat we steeds enthousiaster worden, totdat we op hetzelfde moment tegen elkaar zeggen: Slovenie it will be!

Ook is door het contact via Camperjoy ook ons aangeraden om volgende week naar de vakantiebeurs te gaan in Utrecht om daar meer inspiratie en informatie op te doen. Leuk!! Als we daar zijn gaan we ook meteen even informeren of we wat meer te weten kunnen komen over de campings aldaar en richting Plitvice Meren in Croatie. Want ook dat is maar 3 uur rijden vanaf Slovenie, dus die pikken we ook even mee. Kunnen we meteen zien of we dat land ook eens willen aandoen bij een van onze volgende reizen. Het gaat weer een mooi jaar worden is onze verwachting. En hoop!

Vandaag aan het voorbereiden geslagen voor onze volgende vakantie: Slovenie! Wat n mooi natuurrijk land is dat zeg! Hoe meer we zien van het land des te enthousiaster worden we. Ook gaan we nog een aantal dagen naar Croatie om de Plitvice Meren te gaan bekijken. We hebben er zin in! Als mensen tips hebben over must see’s in dit prachtige land, dan horen we het graag. Via ons blog http://www.camperjoy.com kun je reageren. Alvast dank!

23 + 24 december 2018: De natuur rondom Hoeve Springendal in Hezingen (Ov)

We zijn echt van de regen in drup belandt door weg te gaan van Camping Bij de Bronnen naar Hoeve Springendal in Hezingen. Vanaf het moment dat we daar aankwamen en het warme welkom dat we mochten ontvangen, voelden we ons daar meer dan thuis! Okay, de dialoog vanuit de seniore dame achter de receptie was platter dan plat in het twentse dialect, maar ik kon het goed verstaan. Miriam had meer moeite met het verstaan, maar was wel direct in goed contact met de sympathieke mama van de familie.

Zoals gisteren al gemeld in ons blog kwam toen de regen met bakken uit de hemel en was er ondanks dat feit een gezellige middag in de camper. Nadat we het biertje hadden gedronken gisteren, besloten we voordat de avond viel nog een rondje met Joep te lopen rondom de camping. Na dat rondje lopen zouden we uit eten gaan naar een net over de duitse grens liggend restaurant. Hezingen ligt tegen de grens aan en met een wandeling van ongeveer 1500 meter kom je dus in een klein dorpje Schweinwirt, waar dus een lekker restaurant zou liggen. Echter de regen werd heviger en heviger en we besloten niet om als verzopen katten binnen te komen met een doorweekte hond.

Aangezien Miriam heel bewust voor de dagen boodschappen had ingekocht, minus de avond dat we uit eten zouden gaan (gisteravond dus!), moesten we dus gaan improviseren wat te eten die avond. Eerlijk is eerlijk; Miriam is dan de beste improvisator en maakte van alles wat een heerlijke zalm-gerecht. Was echt super lekker!

Na het avondeten heerlijk even lezen in de camper voordat we de TV wilden aanzetten om de avond door te komen. Gezien het enorme kloteweer was er ook nergens rondom de camping iets te doen of te beleven. Nu wilde het geval dat onze satellietschotel de Astra 3 satelliet niet kon vinden en dus tijden lang bleef ronddraaien en zoeken naar dit signaalkanon in de ruimte. Al snel bleek dat er achter onze camper een drietal bomen stonden en deze blokten de signalen en dus geen nederlandse TV te bekijken. Dan maar naar de Astra 2 zoeken om zodoende de engelse tv zenders te kunnen ontvangen. Duitse tv (lees: taal) kunnen we beiden niet naar luisteren zonder met gestrekt benen te lopen, schuin omhoogwijzende arm en met wijsvinger klein snorretje na te bootsen onder de neus…verschrikkelijk om naar te luisteren. Engelse programma’s gezellig samen gekeken totdat we omstreeks 22.00 uur allebei totaal wegzakten in een diep slaapepidemie. Lekker naar bed dus!

Vanmorgen heerlijk wakker geworden en blij met de strak blauwe lucht om ons heen. Wat een ander gevoel is het dan om te kamperen. Het was mijn beurt om na het wakker worden om met Joep de ochtendronde te lopen. Was lekker; iedereen sliep nog en het ochtendgloren was in volle gang met de ene kant de zon en de andere kant nog de maan in de lucht. De grond is superdrassig en overal liggen plassen. Maar onze Joep is in zijn sas, lopend door de plas!

Nadat ook Mir in alle rust wakker was geworden en we ons ontbijtje hadden gegeten, even de afwas doen om vervolgens daarna lekker een lange wandeling te maken door de prachtige natuur rondom de Hoeve Springendal. We kiezen een route uit en beginnen te lopen vanaf de parkeerplaats bij onze Hoeve en gaan eigenlijk direct de bossen in. Zoals jullie inmiddels vast al weten, vinden Miriam en ik de bossen de fijnste omgeving om te verblijven. Je ziet er zoveel natuurlijke schoonheid en ook nog afwisselend ook. We komen tijdens de wandeling he-le-maal niemand tegen en we wanen ons ook helemaal alleen in het door de zon verlichte woud. Prachtig gewoon.

We lopen de groene route en komen al snel langs allemaal vennetjes, poeltjes, bruggetjes, loopplanken over stromend water en wat ons vooral opvalt is de zon die overal tussendoor schijnt en zelfs ook nog wat behaaglijke warmte met ons deelt. Het is de dag voor kerst en ik loop zonder jas buiten door de natuur. De tijdsduur van de wandeling was de dubbele tijd, maar dat kwam vooral omdat Miriam zulke mooie foto’s aan het schieten was. Normaal erger ik mij er enorm aan, want als je deze massa eenmaal in beweging hebt, moet je hem niet steeds stilzetten. Dan is het wachten op het schieten van een foto soms enorm irritant. Maar de resultaten mogen er weer zijn en in het echt was het nog mooier kan ik zeggen.

Na de wandeling kwamen we terug bij de camper en de zon scheen nog steeds lekker op ons veldje en besloten we dus om onze stoelen buiten te zetten en een pot thee samen op te drinken. Ook de riem-pin van Joep in het gras gestoken zodat ook hij nog lekker buiten kon snuffen, territoriaal afzetten van zijn domein en hadden we goed uitzicht op de schotse hoogland runderen.

Vanavond staat natuurlijk op kerstavond All You Need is Love op het programma  op TV en om nu nog een avond naar engelse programma’s te kijken wilden we niet. Verplaatsen van de camper is een fluitje van een cent, dus wij bij de receptie gevraagd of we een paar plekken verder op het veld mochten staan. Dat was geen probleem, als we maar voorzichtig met de grasgrond om wilden springen met de grote camper. “Vanzelfsprekend” zeiden we! Dat is al met al redelijk goed gelukt, maar om weg te komen uit de drassige grond moest de aandrijving natuurlijk wel even werken om ons in beweging te krijgen. De schade aan het gras viel mee..we vonden nog net geen olie op bepaalde diepte….

Maar nu staan we op een betere plek waar we klaar zijn om met onze zakdoekjes weer te janken om al die liefdesperikelen in de wereld. Mir is nu nog even een rondje aan het lopen met Joep, terwijl ik het blog maak. Daarna maken wij ons op voor Kerstavond; knus de kachel aan in de camper, gedoucht en gesoigneerd aan tafel en lekker in chill-stand onderuit hangend in onze stoelen uitbuikend naar de TV te kijken onder het genot van een kop thee!

Wij wensen een ieder in onze persoonlijke-, zakelijke- en recreatieve omgeving een fijne kerst en een super voorspoedig, maar vooral gezond 2019 toe! Tot na de kerstdagen!

Dit is onze kerstboom van 2018!

22 + 23 December 2018: Camping Bij de Bronnen in Nutter en Hoeve Springendal in Hezingen (Ov)


Zaterdagochtend lekker vroeg wakker worden en beide direct uit bed om alles klaar te maken voor vertrek naar het Oosten waar de Wijzen vandaan komen. Aangezien ik ook uit datzelfde oosten vandaan kom, hoef ik mijn intellect niet verder te benadrukken. Maar goed…daar gaat het nu niet over, dom he?

Heerlijk met de kerstdagen een paar dagen weg na een drukke periode en nog verder wennen aan onze nieuwe camper. Allereerst zijn we allebei blij dat de automatische satellietschotel naar behoren werkt. Superblij zelfs nu we weten dat de komende dagen vooral regen en zeiknat aan ons voorbij zullen gaan. Miriam ging in de zeer vroege ochtend naar de plaatselijke Appie om de boodschappen te halen en ik zorgde ervoor dat alles in de camper geladen werd, zodat we na de boodschappen ook direct weg kunnen.

Op het laatst besluiten we toch nog maar even met mijn broer, zus en vader de enigszins vaste zaterdagochtendkoffie-moment bij Harrels door te brengen. Even iedereen fijne feestdagen wensen en afscheid nemen. Al zo geschiedde en wij dus omstreeks 11.00 uur op pad naar de geboekte camping Bij de Bronnen in Nutter.

Deze camping was al als alternatief gezocht, aangezien onze eerste optie (en geboekte) camping aangaf ons niet te kunnen ontvangen in de kampeertuin, maar wel een andere plek had op het erf. Dit zagen wij niet zitten, aangezien op dat erf ook allemaal auto’s geparkeerd zouden staan tijdens de lunch en diner in het bijbehorende restaurant. Jammer hoor, want deze boerderij had zijn eigen veestapel met specifieke runderen, groente- en kruidentuin, tiny-houses, B&B suites en zijn eigen restaurant waarin hij eten bereid vanuit zijn eigen bedrijf. Wij vonden dit een prachtig concept en ook de website zag er warm en uitnodigend uit, http://www.bossem.nl

Maar goed, het alternatief Bij de Bronnen zag er op website ook wel aardig uit en het grootste voordeel was dat we direct vanaf plek de bossen in konden lopen. Nu zijn we erg gek op de bossen en dan hoef ik Joep zijn voorkeur nog niet eens te benadrukken. Kortom; we hadden er enorme zin in!

Na een soepel verlopen rit in de regen, kwamen we aan bij de camping en moesten we ons melden in het eetcafe om onze plek te krijgen en ons te legitimeren. Bij binnenkomst in het eetcafe keken Miriam en ik elkaar aan in de zin van: “mwoah……niet echt de plek om romantisch te tafelen”. Aan de stamtafel zaten een 8-tal mensen en niemand groette ons en ook kwam niemand van achter de bar/keuken naar ons toe om ons welkom te heten. We stonden daar een paar minuten totdat iemand van de tafel opstond en vroeg wat we wilden….huh??? Beetje raar om je gasten te staan laten wachten vonden wij.

Vervolgens moesten we meelopen naar een grasveld en een plekje uitzoeken. De camping was totaal anders dan we hadden verwacht en zag er vooral op het campinggedeelte erg armoedig, rommelig en liefdeloos uit. De beste man wees naar het veld en riep dat we maar moesten kijken waar we wilden staan. We kozen een plek uit met kunstgras voor de deur om zodoende niet al te vies naar binnen te lopen. De enige die er zin in had, was Joep! Die liep al kwispelend ons aan te kijken zo van; “nou, ik ga het hier wel okay vinden hier hoor!!”.
We kregen geen aanvullende informatie over de camping en omgeving, dus niet echt een welkom gevoel. Overal stonden seizoensplekken, voor de winter klaar gemaakt, dus met dekzeilen, troep voor de deur etc. Het sanitairgebouw was gesloten, wel was er nog een klein hokje open met 1 toilet en douche. Maar daaromheen afgetrapte tuinmeubilair, houtresten, dekzeilen en kapot gereedschap.

We vonden het niks, maar omdat we wel direct naast het bos stonden, besloten we om 1 dagje te blijven. Na kwartier te hebben gemaakt, zijn we ons klaar gaan maken voor een wandeling met Joep. Het was nog droog dus als we wat wilden, moesten we het toen doen. Mooie wandeling gemaakt en niet echt een uitgestippelde route, maar meer rondje rondom de camping. Het begon te regenen en dus wij weer terug in de camper. Miriam had lekker gekookt en samen wijntje/biertje gedaan. Aangezien ik altijd de afwas doe en er geen sanitairgebouw was, moesten we vragen waar we konden afwassen. Wel dat kon in het spoel- en afwasgebouw. Okay, wij erheen. Kom ik daar binnen staan er allemaal meubelstukken, tafels en ander spul. Het was naast een afwasgebouw ook nog eens een winteropslag van terras van eetcafe. We waren er klaar mee! Kijk; als je adverteert met winterkamperen en je vraagt er gewoon de volle mep voor, dan mag je toch ook wel verwachten dat het allemaal operationeel is, kerstsferen aanwezig zijn en de avondverlichting op het terrein aan. Niks van dit alles en dus besluiten we om 1 nachtje hier te blijven en morgen, zondag een andere plek te zoeken die wel warm en uitnodigend is.

Eerst hebben we in de avond nog lekker binnen in de camper in de relaxstand gezeten en TV gekeken. Anja en Monique Eisenberger waren op TV bij Ik Vertrek, dus dat hebben we ook nog even gekeken voordat we beiden in een diepe coma zijn geraakt. Tot de volgende ochtend 8 uur!
Vlug nog even alles opgeruimd om vervolgens nog in de ochtend een fikse wandeling te maken door de prachtige omgeving van het Springendal in Twente. Want prachtig is het hier, zelfs in de natte grijze winterperiode.

We lopen de rode route langs mooie bospaden, weilanden, slingerpaadjes, heuveltjes en idyllische waterpartijen en watervalletjes. Ook komen we nog grafheuvels tegen waarin mensen liggen begraven van 700 jaar voor Christus. Al lopende komen we kaatsende mannen tegen. En je weet; wie kaatst, kan de bal verwachten! Joep zag de bal en overwoog om hem te pakken, maar uiteindelijk zag ie er vanaf. Dat scheelde ons weer een ontsnappingsren met 20 twentse leu achter ons aan.

Na terugkomst hebben we de camper ingepakt en zijn we op pad gegaan naar de volgende verwachtingsvolle camping, Hoeve Springendal in Hezingen, vlakbij Tubbergen en tegen de duitse grens aan.
We kunnen zeggen dat alles wat de camping Bij de Bronnen niet had, hebben zij wel! Wat een gave plek om te staan en het welkom was net zo warm als de open haard. Super omgeving en de hoeve heeft prachtig sanitair, gezellige huiskamer, mooie wandelroutes, schotse hooglanders, gezellig koffiehuis, die ook nog eens een lekker lokaal biertje schenkt. Bah! Kortom; hier vermaken we ons wel denken we!

Het enige dat nu totaal niet meewerkt is de hoeveelheid regen die er valt en de periode waarin. Namelijk de hele dag en daar wordt je met een klein hondje in de camper niet echt vrolijk van. Regenjassen nat, hondje nat is geen fijne combinatie in de camper. Echter de garage en douchecel blijken goed geschikt te zijn om te drogen. In beide ruimten zit verwarming, dus voor de volgende wandeling zijn ze hopelijk weer droog. Zometeen even koffie drinken in de huiskamer en naar de midwinterhoorns luisteren. Kijk….dat is nou in kerstsferen komen!

Een lekker lokaal biertje drinken en op de achtergrond naar een paar midwinterhoorn’s luisteren! Zo vier je de kerstdagen op een mooie en gezellige camping; Hoeve Springendal in Hezingen!

Midwinterhoorn speler op Hoeve Springendal

14-16 december 2018: Landgoed De Wielewaal te Zeewolde

Dit weekend was ons eerste weekend met de Lambortinki 2.0. We wilden graag er mee weg om te ervaren of alles aan boord werkte zoals het zou moeten en te wennen aan alle nieuwe techniek, ruimten, kastjes, bedden, zithoek, autogedeelte en natuurlijk de automatische schotel testen met Canal Digitaal om voetba…uuuh The Voice te kijken natuurlijk!

Ik had vrijdag de laatste 2 uurtjes vrij genomen bij mijn opdrachtgever in Lelystad om zodoende de camper klaar te maken voor vertrek, terwijl Miriam het nog super druk had met de kapsalon om al haar klanten netjes de kerstdagen in te laten gaan qua haardracht.

We hebben nu een Burstner Nexxo camper en de techniek in deze camper is wat geavanceerder dan onze good old Eura Mobil. Logisch aangezien er zo’n 15 jaar verschil in leeftijd in zit. De piepjes en lampjes kwamen direct al op mij af toen ik de koelkast aanzette, de gasflessen aansloot en de watertank wilde vullen. Wat bleek; er zitten allemaal alarmeringen op knoppen als de energie wegvalt of andere energie geselecteerd moet worden. De grootste problemen kwamen met het vullen van de watertank. Elke keer als het water erin zat, piepte er weer een sensor en liep al het water eruit. Boekjes erbij en al lezend kwamen we erachter dat er een vorstbeveiliging op zit. Als je de vloer- en leidingverwarming niet aan hebt en de temperatuur komt onder de 4 graden (en dat was het!), dan gooit een klep de tankafsuiter open om al het water te lozen ivm bevriezen van de leidingen. Toen maar de specifieke verwarmingen aangezet en inderdaad; het water bleef zitten.

Omstreeks 17.30 uur konden we weg met de camper en zijn we op pad gegaan naar een camping in de buurt. Via de campercontact-app had ik Landgoed De Wielewaal in Zeewolde gevonden en zonder al teveel verwachtingen op pad gegaan naar deze Flevolandse camping. 

Dit landgoed grenst aan de grens met Nijkerk en Bunschoten op fietsafstand. 

Nu is Zeewolde niet het episch centrum van cultuur en horeca-technisch vertier, maar omdat we voor de rust kwamen, hebben we dus weer gekozen voor een natuurkampeerterrein.

Daar aangekomen waren we zeer aangenaam verrast. Wat een prachtige omgeving, fraaie faciliteiten en superplek om te staan. Ook de beheerder uitermate vriendelijk.

Vooral alle natuurrijke kampeernisjes langs het water door middel van schiereilanden maakt dat je hier echt op super plekken kunt staan. Met uitzicht op waterpartijen en de achterliggende bossen, waan je je echt midden in de natuur.

Wij kiezen nu voor het gemak voor de camperplaatsen die vlakbij het verwarmde en nette sanitairgebouw staan. Ook deze plekken zijn voor de camperaars ruime prettige plekken.

Overzicht camperplaatsen De Wielewaal Zeewolde

De camping is gesitueerd in Het Hulkesteinse Bos. Deze ligt in het vroegere stroomgebied van de rivier de Eem. 

Tijdens onze wandelingen daar, waar ook prachtige fietsroutes zijn te maken, zijn we op ontdekkingstocht gegaan en zijn we via het Laaksestrand, met een fraaie waterlijn langs het Nijkerkernauw gelopen om vervolgens de bossen in te lopen. 

Op de gevarieerde bodem van zand, klei en veen groeit een afwisselend bos met veel verschillende boomsoorten. Vooral het zuidelijke deel van het Hulkesteinse Bos is heel gevarieerd met dikke woudreuzen, plasjes en poelen waarin het wemelt van het leven. Overal zagen we sporen van eekhoorns, hertjes, konijnen en ander flora en fauna. Zeker nadat we zondagmorgen wakker werden en een sneeuwdek om ons heen zagen. De afgelopen dagen hebben we lekker gewandeld met onze Joep en de kilometers liepen we vanzelf weg met elkaar. Wat een mooie omgeving is het daar in ons eigen Flevoland. En die kleine viervoeter van ons had de tijd van zijn leven.

Wat was ie op speurtocht en hij heeft waarschijnlijk nu een kwispelspierscheuring…tjonge wat word je vrolijk als je hem zo ziet rennen, vliegen, springen en op alles reageren wat ie om zich heen ziet. Ook wij genieten samen van dit weekend. We vinden heel snel onze routines in de camper en ervaren dat deze camper wel veel meer comfort biedt dan de vorige. Vooral de verwarming is zeer behaaglijk en de separate douche is ook prettig. En dan hebben we het nog niet over de bedden. Heerlijke matrassen en het nogal hoog liggen is ons goed bevallen. Door de grote garage onder onze bedden, moeten we een 3-treeds trappetje omhoog om onze bedden te bereiken. Joep heeft ze ook gevonden!

Even wennen, maar ook dat is goed bevallen. Ook het rijden met de camper is zoveel meer rustiger dan de oude camper. Het rijdt als een personenwagen en met meer vermogen dan de vorige. Relaxt rijden zo!

We hebben weer plannen gemaakt voor de komende maanden en zeggen net tegen elkaar dat de Wielewaal in Zeewolde onze weekend-basislocatie gaat worden voor de komende tijd. Lekker na een drukke werkweek even een weekendje weg in je mobiele 2ehuis in een natuurrijke omgeving en ook nog eens dichtbij huis. Top!

Tijdens dit weekend was Miriam ook weer erg druk met de fotografie omdat er zoveel mooie natuurdingetjes te zien waren en daar wordt mijn Mirreke erg blij van! We hebben echt genoten dit weekend en besloten om volgend weekend met kerst ook weer 5 dagen weg te gaan met de camper. Dan laten we weer van ons horen waar we verzeild zijn geraakt. Maar ook die locatie zal menigeen verrassen qua soort locatie. We hebben er zin in om die paar dagen weer te vertoeven in ons nieuwe huisje!

1 december 2018: De Lambortinki 2.0 is klaar voor de start!


De afgelopen weken is ons geduld flink op de proef gesteld. Onze Burstner Nexxo 728G uit 2014 is afkomstig uit Duitsland en dat betekent dat er veel papierwerk moest worden gedaan om de camper op nederlands kenteken te krijgen. Miriam en ik hebben de camper op 4 november gekocht bij Euro Camper in Elst. De beide mannen van dit bedrijf hebben ons vanaf dag 1 tot en met de levering uitstekend geinformeerd over alle fasen die we moesten doorlopen, voordat we de camper op “onze naam“  konden krijgen.

Toen dan ook vrijdagochtend het bevrijdende telefoontje kwam dat de camper zijn kenteken had, de BPM afgedragen was, de RDW keuring had plaatsgevonden en ook de campercheck en overige punten die gedaan moesten worden, klaar waren. 

Zaterdagochtend 1 december dus met Miriam en Jos (mijn broer) vroeg op pad naar Elst om daar onze diepte-investering op te halen. We waren wat aan de vroege kant en daar stond de parelwitte camper die de komende jaren ons gaat begeleiden in onze weekendjes en vakanties. Ze waren hem nog aan het wassen en afleverklaar maken, maar aangezien Miriam zich al had verheugd om dit weekend de camper helemaal uit te soppen en gezellig in te richten, gaven we aan dat het zonde was van zijn energie om dit te gaan doen. 

Toen samen op weg naar Lelystad. De eerste 30 minuten waren we beide wat ontdaan van het feit dat deze camper van ons was en de enorme hoeveelheid meer comfort en luxe in deze camper zit. Onze vorige camper was geweldig en hebben we altijd heel veel plezier van gehad, maar de nieuwe camper is 15 jaar jonger en dat verschil merk je in het rijden, het comfort van de wooncabine met betrekking tot de technische installaties en apparatuur. We vinden het prachtig allemaal en we zijn er super, superblij mee!

Nadat we alle beslommeringen hadden afgerond, moesten we nog even naar een postkantoor om de Burstner op onze naam te zetten. Daarna nog even naar de garage om de Bovag campercheck-checklist nog even te corrigeren. Omdat tijdens de check nog geen kenteken beschikbaar was en ook het bouwjaar van onze camper verkeerd was ingevuld, willen we dit gewoon tip top in orde hebben. 

Onderweg tijdens het tanken bleek ook deze camper een wat grotere tank te hebben als de vorige..ik dacht op een bepaald moment of de onderkant van de tank lek was of zo. 90 Liter Diesel…..kunnen we voorlopig verder mee, aangezien ook het verbruik veel zuiniger is.

Ook Miriam wilde wel eens rijden, omdat ze dit nu ook mocht omdat deze camper tot maximaal 3500 kg is gekeurd. Wat deed ze het geweldig die wederhelft van mij; ze stapte in, reed weg en pakte de rotondes als een Connexion buschauffeur. Wel een fijn gegeven dat wanneer er met mij iets gebeurt, dan ook zij kan rijden.

Bij aankomst in Lelystad direct de camper op de plaats gezet en voordat ik uitgestapt was, stond Mir al als Mien Dobbelsteen met 2 emmertjes sop voor me om de camper ons eigen luchtje en sfeer te geven. Ook ik ben op zoek gegaan naar alle installaties om de verwarming in gebruik te nemen, de boiler en gaskookstel en GPS, DAB+ stereo en automatische satellietschotel te proberen. Onze buurtjes kwamen ook even kijken en vervolgens is de middag volledig ontspoord in drankgelag en luid meezing-geweld van bekende en minder bekende artiesten. Was een wereldmiddag en avond.

Ook zondag heeft de dag in het teken gestaan om de camper ons eigen te maken. Ook nu weer veel aanloop en visite, maar we konden toch redelijk doorgaan met de werkzaamheden. Omdat het regende kon ik niet verder met de garage van de camper inrichten en ben ik dus maar verder gegaan om de gebruiksaanwijzingen te gaan lezen. 

Kortom; Mirreke had in het weekend onze Burstner helemaal in vol ornaat gezellig gemaakt en klaar voor vertrek.

We hebben inmiddels een lang weekend met kerst geboekt in Twente en over 2 weken gaan we een weekendje op de Veluwe proefdraaien. We kunnen niet wachten om te ervaren hoe het is om in een andere camper te leven. Met liefde kijken we terug op onze EuraMobil 680 uit 1999, maar dit is echt wel next level en dus daarom ook de Lambortinki 2.0 bestickering maar besteld. Want de naam Lambortinki blijven we hanteren. Het is een enerzijds een mooie naam gerelateerd aan het luxe automerk Lamborghini en onze achternaam, maar vooral omdat de bedenker van deze naam ons zeer dierbaar is, houden we de naam in ere!

Hopelijk blijven jullie ons volgen met ons blog!