Meer dan 20.000 reisblogbezoekers in 2019!

Geweldig om te vernemen dat ons reisblog http://www.camperjoy.com in 2019 weer meer bezoekers en lezers heeft getrokken dan in 2018! Met nog 6 weken te gaan hebben we nu al meer dan 20.000 bezoekers gehad! Bedankt iedereen voor het lezen van onze belevenissen in 2019!

13 November 2019: Opruimen en Opwinden!

De druk is inmiddels van de ketel nu we de caravan gekocht hebben en afscheid hebben genomen van onze camper. De nieuwe eigenaren zijn inmiddels met “onze” Lambortinki 2.0 een weekend op pad geweest en zijn erg blij met de fraaie Burstner Nexxo. Ook al een paar keer contact gehad over ditjes en datjes hoe de camper werkt en erg leuk contact steeds over en weer.

Nu de camper door ons is leeggehaald en we dus niet alle spullen over konden plaatsen naar onze nieuwe caravan (deze moet namelijk nog gefabriceerd worden), moesten we deze spullen opslaan in ons huis en onze garage. Dan blijkt pas hoeveel zooi je met je meezeult in de loop van de jaren dat je met de camper op pad bent geweest. Niet normaal! We gaan dit dus anders doen als de caravan geleverd is en bij ons voor de deur staat. Uitsluitend meenemen wat je nog nodig bent en niets meer dan dat. De caravan heeft ongeveer 290 kilo laadvermogen en dat moet volgens toch goed te doen zijn. Gasfles, mover, luifel, satelliet schotel, beetje gereedschap, BBQ, kleding en wat boodschappen is het enige dat mee moet.

Ook zijn we inmiddels begonnen om voor mei volgend jaar een reisplan te maken voor de mini-sabbatical van Miriam en mij. Omdat we niet helemaal op dezelfde lijn zitten, willen we deze winter beiden een uitgewerkt voorstel aan elkaar presenteren; Miriam buigt zich over een reis naar Spanje-Portugal en ik zal mij focussen op het zuiden van Italië. We proberen elkaar te overtuigen. Leuk winterprojectje…

Afgelopen week ook gekozen om een 2e hands volautomatische satellietschotel te kopen. We hebben gekozen voor de Travelvision M6 en deze gekocht bij een echtpaar in Ermelo. Prima ding en maar 1 winter gebruikt. Complete set in een grote, maar handige tas. Onze overweging was om zonder satellietschotel TV te kijken tijdens onze vakanties, maar via een chromecast en 4G verbinding via onze smartphone. Na dit een paar keer geprobeerd te hebben in de natuurgebieden waar we veelal staan, was onze conclusie dat de providers hiervoor nog niet klaar zijn. Nog teveel haperende beelden en soms zelfs bevroren beelden wordt je niet vrolijk van tijdens een belangrijke EK wedstrijd volgend jaar….

Dus toch maar gekozen voor weer een Canal Digitaal recreatie-abonnement en de schotel. Toen ik de set ging ophalen en deze in de auto wilde leggen, bleek pas hoe groot de schotel is; 80 cm doorsnee! Hiermee kun je in geheel Europa signaal ontvangen, maar het is wel een enorm ding, wat ik had onderschat. We gaan het gewoon een seizoen aanzien en dan mogelijk toch overstappen naar een kleinere schotel van 65 centimeter. Scheelt weer gewicht en ruimte.

Tot slot nog even een laatste update rondom onze schadeclaim van de luifel van onze camper, zoals eerder hier beschreven. Gesprek gehad met onze tussenpersoon en daarmee kwam uiteindelijk nog een laatste poging uit voort om te proberen om onze schade uitgekeerd te krijgen van ruim 1000 euro. Het schadebedrijf en leverancier van de nieuwe luifel, CCE te Emmeloord, moest even schriftelijk verklaren dat de geconstateerde schade niet een productfout was, maar dat de luifel ontwricht was door een tik of iets dergelijks. Met hun eigen foto’s en mondelinge verklaring tijdens de schade opnemen dat de luifel een tik had gehad, mag je verwachten dat ze dit wel willen verklaren, toch? Niet dus! Na diverse mailwisselingen geven ze niet thuis, omdat ze niet kunnen zeggen waardoor de luifel kapot is gegaan. Dat snappen we, want dat kunnen wij ook niet namelijk! We waren er niet bij toen! Duidelijk is wel dat de luifel een tik heeft gehad en dat is het enige dat zij moeten willen verklaren. Waarom ze dit niet willen is ons een raadsel en vooral omdat ze inmiddels al wel een nieuwe luifel hebben mogen leveren en monteren op onze camper. Hun geld is binnen, maar onze schade uitgekeerd krijgen maakt voor hun nu niet meer uit. We balen enorm en ons rechtsgevoel speelt weer op… we laten het er niet bij!

Vaarwel, Lambortinki 2.0

Daar gaat ie…einde van een droom waarvan we de laatste 6 jaar enorm van genoten hebben. Maar onze Lambortinki 2.0 heeft een prima nieuw onderkomen gevonden. Erg leuke mensen en enthousiast om met onze camper lange reizen te maken. Gaan ze plezier aan beleven! Wij moeten nog even wachten tot voorjaar als ons nieuwe kampeermiddel komt…

De afgelopen dagen de camper leeggehaald en spullen opgeruimd. Gedurende de wintermaanden alles nog eens alles uitzoeken en we besluiten om in de caravan toch minder meuk mee te zeulen tijdens de vakanties.

De winter staat in het teken van plannen maken….

20 oktober 2019: Camper verkocht, caravan gekocht!

De kogel is door de kerk. We hebben gisteren onze camper verkocht en tevens onze nieuwe caravan gekocht. Het voelt raar en nog onwerkelijk. Jarenlang onze droom nageleefd met betrekking tot het hebben van een eigen camper en mooie reizen ermee maken. We hebben er intens van genoten zoals jullie kunnen lezen gedurende de afgelopen 6 jaren. Het afstand doen van het camperen heeft dan ook niets te maken met de camper of het hebben van een camper, want we sluiten niet uit dat we ooit weer een camper gaan kopen als we kunnen stoppen met het werken, ons huis verkocht hebben en erg veel tijd hebben om langdurig onderweg te zijn.

“Maar waarom doen jullie het dan?” zien we jullie nu waarschijnlijk denken en hebben we ook veel gehoord de afgelopen periode. We kunnen er heel kort over zijn; we missen gedurende, met name de vakanties, de auto te vaak. We staan bij voorkeur in natuurgebieden en dus verder weg van de bewoonde wereld. Hierdoor is onze actieradius met onze fietsen in principe te beperkt om veel van de omgeving te bekijken. Met name in het buitenland fietsen, langs de (berg)weggetjes en drukkere wegen is het moeizaam fietsen. In Nederland voldoen de fietsen prima en dus ook de camper prima! Maar met een 7,5 meter lange camper ga je ook niet even een parkeerplaats vinden in een leuk italiaans of frans dorpje. Daarom denken wij dat met het hebben van een caravan we meer doen en zien in de omgeving van waar we zijn. Ook met de fiets samen met Joep op pad is ook niet het gewenste resultaat geweest. De dwergteckel met het Einstein-kapsel kan het allemaal niet echt bekoren. En dat na 34 manden op de fiets te hebben geprobeerd voor de trouwe onvoorwaardelijke vriend!

Toen we op basis van bovenstaande uiteenzetting het besluit namen om over te stappen naar het caravannen, betekende dit de volgende stappen te nemen:

  1. Andere auto kopen. De net aangeschafte Toyota C-HR was een hybride en mocht geen caravan trekken. Done!
  2. De camper te koop zetten en verkopen. Done!
  3. Nieuwe caravan kopen. Done!

We hebben dus ons project Caravan afgerond en ook voor ons op een goede wijze. We zijn tevreden en superblij.

Even terugkomend op de verkoop van de camper kunnen we stellen dat totaal onverwacht ook nog de potentieel particuliere koper zich ook gemeld heeft om de camper te willen kopen. Deze komt morgen wederom kijken en heeft verklaard dat als het rijden met de camper ook probleemloos is, dat dan hij de camper wil kopen in plaats van de caravandealer. Dit hadden we ook zo afgesproken met de dealer. Wij gaven aan niet meer te verwachten dat de particuliere koper zich nog zou melden, maar toen we vanmorgen hem meldden hoe de vork in de steel zat en dat wij een goed bod van de dealer hadden ontvangen en dat hij als hij nog wat wil, snel moet zijn, reageerde hij totaal onverwacht met de mededeling dat we hem wel onder druk zetten, maar dat hij wel begreep dat we aan het doorpakken waren. Toen hij ook zijn prijs doorgaf waarvoor hij de camper wilde kopen, spraken we af om morgen de deal hopelijk rond te maken. Ongelofelijk dat zo onverwacht er nu 2 kopers zijn voor onze prachtige camper. Mocht het morgen niet rond komen, dan blijft de deal met de caravanleverancier overeind staan. Daar moet op gedronken worden en dat doen we dan ook terstond. Cheers allemaal!

“Tjesus, jullie laten er ook geen gras over groeien” werd ons gezegd….maar wij zijn wel van het doorpakken volgens plan en er dan ook voor gaan. Stap voor stap hebben wij ons plan uitgevoerd. Waarom zou je er maanden over moeten doen om te wikken en wegen. Het voelt goed zoals het gegaan is, ondanks het afscheid van de camper nog wel gevoelsmatig zijn plek moet krijgen.

Om jullie tot slot ook nog te informeren welke caravan we gekocht hebben, kan ik jullie melden dat wij een nieuwe Adria Adora 492 UL gekocht hebben bij een erg prettig caravanbedrijf. Om alvast een sneak preview te geven, volgen hier de eerste foto’s van het demomodel:

We hebben zin in het nieuwe kampeerseizoen…nu al!

15 Oktober 2019: Camper-Verzekerd? Je weet pas of dit zo is, als je hem nodig hebt…

De afgelopen weken hebben voor ons in het teken gestaan van vechten tegen onrecht en de hufterigheid van onze camper-verzekeraar. Ja, het is onze perceptie of het onrecht is en ja… mogelijk hadden we alle kleine letters van de enorme polisvoorwaarden die in onleesbare juridische teksten staan geformuleerd, goed moeten doorlezen. Maar dan ook nog in ogenschouw nemend dat we een tussenpersoon hebben die ons met een ontzorg-polis ondersteunt, adviseert, communiceert namens ons met de betreffende verzekeraars van al onze verzekeringspolissen die bij hem lopen. Tevens assisteert hij ons met de afhandeling van eventuele schadeclaims. Hierdoor zijn wij hier nagenoeg geen tijd kwijt, aangezien zij de taal spreken van de verzekeraars.

We zijn voor deze dienstabonnement wel geld kwijt, namelijk ruim 300 euro per jaar.Helaas is het nu dus niet gelukt om een schadeclaim van ons goed af te handelen.

Wat is het geval? Wel; afgelopen augustus tijdens een weekendje met onze prachtige camper op pad in het Abbertbos in Dronten, brak zaterdags opeens, zonder op dat moment een aanwijsbare reden was, het knik arm los van onze luifel die uitgedraaid stond. In ons blog staat dit ook te lezen. De luifel was ook goed verankerd d.m.v. stokharingen en stormbanden (dit doen wij altijd!). Er was geen sprake van storm of sterke wind en we stonden al een dag op de plek dus ook geen beweging van camper geweest. Toen de bevestiging van knik arm losschoot van de luifelcassette, sneed deze door het luifeldoek door en was het net nieuwe luifeldoek wederom gescheurd.

Wederom? Ja, wederom! Toen wij de camper kochten in december vorig jaar, was het luifeldoek beschadigd en kregen wij van de dealer een nieuw luifeldoek, welke in maart 2019, na de winterstallingperiode, geplaatst zou worden. Dit is ook toen uitgevoerd. Dit nieuwe doek was dus de gehele zomer zeer regelmatig in gebruik in de luifel zonder problemen. De hoeveelheid weekenden weg en de 2 grotere vakanties, zoals jullie in ons reisblog kunnen lezen, zijn er geen problemen geweest met de luifel.

Dat dan opeens de knik arm afbreekt tijdens het moment dat wij dus onder de luifel zitten en gezellig een boekje lezen en een bakkie doen is een raadsel, maar is wel zo gebeurd.

Toen de knik arm afgebroken was, hebben wij meteen na de paniek de luifel weer ingedraaid en knik arm weer in de cassette teruggeplaatst en niet meer gebruikt. Ziek waren we ervan en ook het feit dat het luifeldoek weer naar de klote was. Wie zit daar nu op te wachten? We gingen er ook vanuit dat de knik arm nog wel te repareren was, maar dat er weer een nieuw doek in moest.

Maandags na het weekend de verzekeraars-tussenpersoon gebeld en gevraagd of zij de schadeclaim zouden kunnen oppakken, aangezien wij alle verzekeringen bij hun hebben lopen en zij “ontzorgen” en regisseren voor ons. Wij het hele verhaal via de mail gezonden en aangezien wij die week later op vakantie gingen, wilden wij zo snel mogelijk e.e.a. laten repareren. De tussenpersoon gaf aan dat wij naar onze eigen camperdealer moesten gaan (tevens ook schadeherstelbedrijf) om de schade op te laten nemen en offerte te laten maken voor reparatie. Dit werd dus een total-loss verklaring en dus offerte voor nieuwe luifel aangezien de cassette dusdanig te zijn beschadigd door het losklappen van de knik arm en een totaal vernield luifeldoek.

Wij met die offerte terug naar de tussenpersoon en zij zouden het oppakken. En toen ging alles mis, waardoor we nu dus niets maar dan ook niets vergoedt krijgen van de camper-verzekeraar, terwijl we all-risk c.q. volledig casco verzekerd zijn voor maar liefst 70 euro per maand. Ook de 5 jaren hiervoor nooit iets geclaimd, maar nu dus een luifelschade voor een schamele 1200 euro en niets uitgekeerd krijgen.

De camperverzekeraar zegt:

  • Je had de schade zelf moeten melden, niet de tussenpersoon (tussenpersoon heeft hierop niet gewezen, hadden ze kunnen weten)
  • Je had de schade moeten laten opnemen bij een door verzekeraar aangewezen schadeherstelbedrijf (tussenpersoon had dit kunnen weten)
  • Op basis van bovenstaande feiten is er sprake van 300 euro eigen risico op schade, terwijl dit anders niet zo was geweest. Meer een boete dus!
  • De schade wordt niet vergoedt omdat er geen aanwijsbare redenen zijn hoe dit gebeurd kan zijn. Er was namelijk geen sprake van windhoos en we stonden al dag stil op plek van bestemming. Verzekeraar stelt zich op met de eis; toon maar aan hoe schade ontstaan is.
  • Vermoeden vanuit verzekeraar is dat luifeldoek er niet goed ingedaan is door de vorige camperdealer; ga daar maar verhaal halen! (Deze verklaart dat het goed gedaan is en dat wij ook 5 maanden luifel probleemloos gebruikt hebben, ook toen er wel windvlagen waren op de campings. Dat beamen wij dan ook!)
  • Verzekeraar weigert tot slot uit te betalen na al onze argumenten omdat wij niet kunnen aantonen hoe schade is ontstaan.

(We hadden dus beter een leugen kunnen vertellen dat er een enorme windvlaag was of ander bullshit verhaal. Eerlijkheid duurt bij verzekeraars dus niet het langst…)

Het gevoel van onrecht maakt ons zo verschrikkelijk boos op beide partijen; op de verzekeraar, maar ook op de tussenpersoon.

Welk voordeel zouden wij willen halen uit een schade zoals deze? Wat is dan de waarde van een all-risk verzekering? Hoezo schadeherstel? Er wordt een nieuwe luifel geplaatst en geen sprake van schadeherstel. Wat kan ik doen richting verzekeraar en tussenpersoon?

Miriam en ik vragen ons ook af of we via onze rechtsbijstandverzekering nu kunnen laten uitzoeken of dit kan. Dit verzoek hebben we weken geleden al gedaan aan onze tussenpersoon, maar deze heeft dit nog steeds niet opgepakt. Ook al onze andere vragen zijn nog niet beantwoordt. Sterker nog; we worden intern besproken of wij als klant nog wel bij hun passen met het ontzorg-abonnement a 300 euro op jaarbasis. Onze verwachtingen blijken te hoog te zijn i.v.m. hun dienstverlening.

Wat???? Je verkoopt een dienstverlening waarin je schetst dat je als particulier niet meer met verzekeringen hoeft bezig te houden, advies krijgt, zij als gesprekspartner voor alle verzekeringsaangelegenheden namens jou optreden, begeleiden bij schade-afhandeling (welke je nagenoeg nooit hebt….) en compleet ontzorgt. De folder suggereert ook al dit soort zaken.

Nou… we weten inmiddels wat we aan onze dure camper-verzekering hebben in dit geval. Niets dus! Schandelijk en frustrerend vooral!

De camper is inmiddels voorzien van een nieuwe luifel vanuit eigen middelen en dus zijn we 1200 euro lichter geworden en een illusie armer.

De tussenpersoon zou met ons nog om tafel gaan om e.e.a. te bespreken, maar hiervoor heeft hij nog geen tijd gehad op de momenten dat wij wel tijd hadden. De gedachte om alle verzekeringen bij hem weg te halen leeft wel bij ons, maar dan al dat gedoe om alles weer om te zetten, daar moeten we niet aan denken. Hopelijk komt het gesprek nog en komen de antwoorden op onze vragen. De rechtsbijstand gaat hopelijk nog iets betekenen, maar daar rekenen we ook maar niet op.

Dit blog was niet om vrolijk van te worden, terwijl we dat nagenoeg altijd wel zijn als het om onze camper gaat, want wat hebben wij altijd genoten van dit reismiddel.

Dat we hem nu gaan verkopen heeft andere redenen, waarover we jullie hopelijk binnenkort meer over kunnen vertellen. Nieuwe plannen zijn gesmeed en stap voor stap komen we op het punt dat wij jullie kunnen informeren over hoe ons volgende reismiddel eruit komt te zien.

10 – 15 September 2019: De Vlagberg in Sint Anthonis en stoppen met camperen!

Vanaf het moment dat we dinsdagmiddag het dorp Sint Anthonis binnen rijden en de laatste lange weg van 2 kilometer naar de Staatsbosbeheer Natuurkampeerterrein De Vlagberg toe rijden, heeft Joep herkend en begint te springen en kwispelen in de camper. We zijn thuis! Zo voelt het elke keer als we hier naartoe rijden. We komen hier nu voor het vijfde jaar met de camper en het verveelt nog geen seconde. We checken in en zoeken een prachtige plek in de zon, tussen de bomen en met dus veel privacy. We kunnen het niet goed beschrijven waarom dit voor ons zo’n magische plek is, zodat jullie kunnen voelen wat wij voelen. Maar het gevoel dat je in de natuur staat en direct de bossen inloopt, terwijl als je wel wat vertier wilt of gewoon een gezellig terras / restaurant wilt bezoeken, dan kan dat binnen 1,500 meter. Ook boodschappen doen is hetzelfde verhaal. Zeer dichtbij en prima dorpje om naast de supermarkt, ook nog de ambachtelijke slager en bakker te bezoeken. Ze hebben zelfs een Gall en Gall! Nou, dan is onze (citroen)schijf van 5 snel ingekocht! 

Na het installeren van onze spullen, gaan we meteen voor een fikse wandeling door de bossen en genieten van de nog een beetje in bloei staande heide en lopen door zandpaden en langs heideheuvels. Elke dag doen we dit een paar keer en ook onze fietsen hebben we gebruikt voor een paar mooie ritten door het brabantse land waar het licht nooit uit gaat, zingt Guus Meeuwis. Nou…bij ons gaat het licht elke avond ongeveer 22.30 uur het licht uit. We leven de hele dag buiten en doen meer activiteiten dat dat we de laatste weken hebben gedaan. We belonen ons met een paar keer een heerlijke lunch bij de Heksenboom, het restaurant waar we vorig jaar ook hebben vertoeft, maar toen de bediening om te janken was. Dat was nu niet het geval. Het was prima!

Maar gedurende deze dagen is er een andere discussie tussen ons beiden ontstaan, waar de uitkomst misschien als schokkend wordt ervaren; we gaan zeer waarschijnlijk stoppen met onze camper. Het voelt nog steeds als een knoop in vooral mijn buik (kan dus best een grote knoop zijn…), maar als we de laatste vakanties van afgelopen jaar eens eerlijk evalueren, komen we tot de conclusie dat we elke keer toch een auto missen. We vinden het rijden en leven in onze camper erg fijn, maar vooral het fietsen in het buitenland vinden we niet prettig. In Frankrijk, Italië, Engeland, Schotland, Duitsland moet je of langs de drukke wegen fietsen of je fietst tegen bergen op met je tong op je knieën. Nu zijn we beiden niet zo sportief om dit leuk te vinden. Ik vooral niet, want als we dan eindelijk een dorp binnen fietsen en we gaan even op terras zitten, moet ik eerst zuurstof vragen en wat tissues om mijn bezwete bolle toet afvegen, tot afschuw van andere terrasgasten. Het wandelen idem dito. We vinden wandelen erg leuk om te doen, maar niet in de bergen dus. Dit betekent dat dan de actieradius om dingen te doen kleiner is, dan wanneer je met auto makkelijker overal komt en dan daar ter plekke behapbare wandelingen doen. Eerlijk gezegd komen we dus tot de conclusie dat de camper dus minder goed bij ons past dan een caravan.

We gaan dus onze superfijne, jonge en helemaal naar onze zin camper inruilen/verkopen om vervolgens een caravan te kopen. Of misschien toch hier in Sint Anthonis een mooi chalet kopen? Dan kunnen we dit ook delen met onze schoonouders, (schoon)familie, vrienden die er dan ook gebruik van maken?

Daarom zijn we ook deze week bij recreatiepark Ullingse Bergen geweest, ook in Sint Anthonis. Restaurant de Heksenboom hoort hierbij en de ligging van dit park is waanzinnig mooi. We hebben een paar prachtige chalets digitaal bekeken en ook dit zien we wel zitten. Miriam is zo vreselijk gelukkig/happy in deze omgeving. Bossen, mooie natuur, direct vanuit de tuin van je chalet zo in die omgeving kunnen lopen en toch je eigen huisje en comfort daarin hebben, dat leek ons ook wel wat! Daarnaast ook nog eens een gezellig dorp met voldoende horeca in de buurt in het brabantse land, lijkt ons ook voor de komende jaren wel een mooi alternatief. Dan gaan we daarbuiten om nog wel een paar keer met auto ergens een huisje huren in Schotland of zo….

Wij vol goede moed naar de receptie van deze Ullingse Bergen chalet-park en melden ons om een tweetal chalets te willen bekijken.  De dame haar ogen begonnen direct te twinkelen; handel!

Voordat we het gesprek goed en wel begonnen waren, keek ze opeens over de balie en zag daar een eigenwijze teckel Joep zitten die haar met zijn ontdeugende ogen aankeek. Oh nee….u kunt hier niet kopen want wij zijn een hondenvrij park. Binnen 2 seconden stond Miriam al weer buiten met de legendarische woorden; “dan niet!“

En ik riep nog subtiel; we verkopen toch ook de camper, dan kan Joep toch ook voor een goede prijs weg….? Het antwoord van Mir zal ik hier maar niet herhalen.

Wel heel jammer dat dit park dus niet mogelijk was, maar toen we later op de avond nog eens alles op een rij zaten te zetten en besloten we dat een chalet het niet ging worden. Een caravan past beter bij onze levensstijl en onze gewoonten. Dat was de finale conclusie van deze avond.

Nu is dat ei gelegd, maar komen we meteen met het volgende probleem dat op ons pad komt; we hebben net een andere kleinere auto gekocht, want we gingen downsizen, en deze auto mag geen caravans trekken omdat het ook nog eens een hybride auto is die maar tot 625kg mag trekken. Tjee….dat gaat wel heel snel deze vakantie; en de camper willen verkopen en ook nog eens een auto die we nog maar 1 maand hebben weer inruilen…..het is onrustig in ons hoofd. We besluiten dan ook maar om eerst maar eens de camper te koop te zetten en dan wel weer zien wat we doen.

Ik schrijf het nu allemaal in ons blog en merk dat ik er nog wel wat last cq onwennig bij voel, maar Miriam is er wel uit. Die heeft voor haarzelf een praktisch en financieel plus en min verhaal gemaakt en wil wel doorpakken. Ik ben het er wel mee eens, maar het voelt nog niet zo…

De komende weken maar eens wat reacties om ons heen ervaren en het laten bezinken allemaal. Morgen rijden we weer naar huis, na een heerlijke vakantie met elkaar. We hebben de afgelopen 2 weken ruim 2500 kilometer gereden en zijn via Picardië, Normandië, Bretagne, Loiredal, Champagnestreek uiteindelijk in ons geliefde St. Anthonis aangekomen en daar de afgelopen dagen met erg veel plezier weer vertoeft. De camper heeft het weer voortreffelijk gedaan, lekker in geslapen, lekker in avonden binnen naar TV gekeken en ook nog eens zuinig gereden ten opzichte van de vorige camper met vergelijkbare reizen.

Jammer was het wel dat mijn werk een wat drukverhogend effect had op deze vakantie, maar we hebben allebei weer zin om aan de slag te gaan en verder met het maken van plannen.

We hebben al tientallen caravans digitaal bekeken en auto’s onder de loep genomen wat voor ons de beste vervolgstappen zullen zijn. We wachten maar af de komende maanden…. 

Deze website zal op termijn dan een kleine naamswijziging doormaken; Camperjoy.com zal dan caravanjoy worden, want het blog bijhouden dat blijven we doen omdat we dat leuk vinden!

8 + 9 September 2019: Camping La Ferme des Hauts Frenes, Eaux Puiseaux, Frankrijk

We gaan dus op weg naar de zuidelijke champagne-streek als we al vroeg vertrekken uit het Loiredal. Eerlijk gezegd moeten we bekennen dat het Loiredal ons erg tegenviel in wat wij in deze paar dagen gezien hebben. Mogelijk hebben we de verkeerde keuze gemaakt, maar uiteindelijk besluiten we om weer richting het noorden te vertrekken en wel naar de champagne-streek. Een rit van ongeveer 360 kilometer voor de boeg. Hier zijn we vorig jaar ook geweest en dat beviel toen goed. De sfeer zit er wel weer goed in en we besluiten om maar gewoon via de snelwegen te gaan rijden, zodat we in midden van de middag op plek van bestemming komen. Tijdens het rijden begint Miriam zoals gewoonlijk al te zoeken naar verschillende campings en regio’s. Wij houden van kleine campings, midden in de natuur en grote plekken om te staan.

We komen aan op camping La Ferme des Hauts Frenes in Eaux Puiseaux en zien dat de receptie gesloten is. Er hangt wel een briefje wat aangeeft dat je eerst zelf een plek mag uitzoeken en later aanmelden. We lopen het terrein op en zien dat de camping er leuk en gezellig uitziet. De plekken zijn enorm en er is veel privacy op de plek. Dat maakt dat we al snel een plek vinden waar we ook nog satelliet-ontvangst hebben zodat we in avond nog wel TV kunnen kijken als we dat willen. Het koelt namelijk behoorlijk af in de avonden, dus buiten zitten is dan niet echt aangenaam meer. We zitten ook nog eens op een bescheiden hoogte van ongeveer 500 meter op een berg, dus iets koeler dan “beneden”. Het is erg rustig op de camping, maar in het einde van de middag loopt het wat voller met passanten die onderweg zijn naar het zuiden of naar huis. Ondanks dat blijft het gevoel op de camping dat we bijna alleen zijn. We vermaken ons prima de middag en avond. 

De volgende ochtend lopen we een wandeling richting de landbouwgebieden rondom de camping. Het uitzicht en vergezichten zijn prachtig, maar tegen de berg op lopen hebben we vandaag niet echt de energie voor. Joep wel en die ruikt van alles in de natuur. Maar als ook hij wat rustiger wordt, lopen we weer terug naar de camping. We zijn moe van het reizen de laatste dagen.

Elke keer verzanden we in een discussie, die mogelijk andere camperaars ook herkennen, wat de balans is tussen ergens echt zijn of steeds de drang te hebben om weer verder te gaan en dus geen rust in je kont te hebben. We plannen misschien teveel en willen teveel zien in een beperkte tijd. Aan de ene kant is dat juist het voordeel van de camper hebben, maar soms voelt het wel eens dat we alleen maar onderweg zijn en niet de tijd nemen om een gebied te leren kennen. Als we nu kijken wat we in ruim een week gereden hebben is dat nu ruim 2000 kilometer en we hebben de volgende gebieden aangedaan; Picardië, Normandie, Bretagne, Loiredal en nu Champagne-streek. Daarnaast is het zo dat we ook nog steeds veel laten afhangen van het weer. Als we merken dat het weer omslaat volgens de meteologen, dan zijn wij al bezig om een volgende bestemming te kiezen. Bretagne vonden we allebei erg mooi en fijn om te zijn, maar toen we zagen dat het Loiredal beter weer met meer zon had, was dat al snel de volgende bestemming. Twee weken in Bretagne blijven had ook gekund, maar dan mogelijk een paar slechte dagen tussendoor. Kortom; dit zijn tussen ons soms wel de dilemma’s waarover we het hebben en misschien herkennen jullie dit ook wel. In de 6 jaar dat we nu eigen camper hebben, blijft dit voor ons wel zoeken naar de juiste balans.

We komen er nu achter dat dit dorp en de camping weinig afleiding biedt. Het is een slaapdorp en ver van andere dorpen. Fietsen is de enige optie, maar dan moet je door bergen / heuvels fietsen. We hebben het nu al over volgend jaar als we een langere aaneengesloten periode weg willen met de camper naar Zuid Spanje / Portugal. Een eigen kleine auto meenemen achter de camper aan een triangel (dit is een beugel die je onder de auto bevestigt en op trekhaak van camper koppelt) is mogelijk een optie als we echt nog grotere gebieden willen bekijken. Met een auto bij je maakt dit makkelijk. Je kiest een centrale plek voor camper waar je dus wat langer staat op een camping, om vandaar uit een groter gebied te kunnen bekijken etc. Waarom neem je dan geen caravan in plaats van een camper, zullen jullie zeggen. Nou…godzijdank vinden we beide de camper nog steeds een fijnere oplossing, ook qua rijden. Misschien gaan we wel ergens een week staan en huren we daar ter plekke dan voor een week een autootje. Kortom; in de winter moeten we nog maar eens goed kijken wat we gaan doen de komende zomer.

Het feit dat ik dit nu allemaal met jullie deel, maakt duidelijk dat deze beide dagen op deze camping weinig anders gebracht heeft dan enkele wandelingen en voor de rest voor de camper lekker lezen en babbelen over bovenstaande onderwerpen. Ook hier hebben we het dus weer snel gezien. Lekker gehad maar niet meer dan dat. 

Wederom naar de weerberichten te kijken maken we nu weer de keuze om of in de Champagne-streek te blijven of weer een andere regio. We kijken elkaar lachend aan als we tegelijk zeggen om de laatste dagen in Nederland te vertoeven, nu blijkt dat het weer in Nederland hetzelfde blijkt te zijn/worden als in Frankrijk. Nou…dan weten we het wel. Nog even een paar laatste dagen lekker fietsen, wandelen in de bossen en op terras een paar pintjes en lunches nuttigen is een verleidelijk perspectief. Het wordt weer een Staatsbosbeheer camping denken we; Cokse Heide of De Vlagberg! Voelt direct goed en we maken ons weer klaar om de volgende ochtend op pad te gaan richting Nederland.

Hoe we de komende dagen gaan doorbrengen op 1 van deze campings lezen jullie wel nog later in deze week. We zullen heus nog wel wat dingen meemaken deze dagen.