Vrijdag 9 t/m 11 juni: Fourneau Saint Michel – Belgische Adennen

Donderdagavond, na een heerlijke dag voor en naast de camper te hebben vertoefd en een erg gezellige dag samen hadden, maakten we plannen wat we de volgende dag zouden gaan doen. Toen we echter op de weersverwachtingen keken, zagen we dat de vrijdag weer vol met regen zou zijn en met zware windstoten. Hier hadden we dus duidelijk geen zin in. Na ampel beraad besloten we vrijdagmorgen dan maar weer de spullen in te pakken en via Nancy en Metz, richting de belgische ardennen te rijden. Vorig jaar hadden we daar ivm de voorbereidingen van onze 25 jarige bruiloft ook daar gestaan in Fourneau Saint Michel. Een prachtige camperplaats, midden in de natuur en nog gratis ook.

We vonden dat zo’n heerlijke plek om te staan, dat we daardoor ook weer in de gelegenheid waren om bij Auberge du Provost te gaan eten. Miriam haar kapsalon Gloss Haarstudio bestaat dit weekend 7 jaar en mijn meisje wilde mij graag trakteren ivm met dit heugelijke feit. Zo gezegd zo gedaan, gingen we na het betalen op de camping in Riquewihr op pad richting Nancy. We hebben een zeer voorspoedige, maar natte reis gehad en onze Lambortinki rijdt als een jonge god langs ’s heren wegen en eigenlijk binnen 4,5 uur rijden waren we op de plek van bestemming.

C360_2017-06-09-14-08-44-044[1]

Aangekomen op de camperplaats in Fourneau Saint Michel zagen we dat er nog genoeg plek was om riant te kunnen staan. De campers staan allemaal op geasfalteerde parkeerplaatsen, maar direct daaraan ligt een eigen grasveldje. We lazen op campercontact-app dat de camper serviceplaats, het kunnen lozen van water, reinigen van chemisch toilet en het kunnen innemen van water, er vreselijk smerig uit zou moeten zien. Maar daar aangekomen was waarschijnlijk ook de gemeente dit ter ore gekomen en was de plaats spic en span schoongemaakt en zag de hele omgeving er weer super uit. Niets om een paar lekkere dagen voor de boeg te hebben. Aangezien we de scooter nog achterop de camper hadden staan, besloten we om vrijdagmiddag en zaterdag lekker op de plek te blijven en niet rond te gaan tuffen. We zijn allebei erg lekker bezig in een paar goede boeken en kunnen niet stoppen met lezen. Het weer ziet er goed uit en dus lekkere stoelen naast de camper en de voetensteunen eraan, maken ze ons niet meer wijs.

C360_2017-06-10-11-55-34-715[1]

Zo hebben we eigenlijk tot zaterdagmiddag gezeten en aan het einde van de middag hebben we ons lekker in onze eigen camper gedoucht en omgekleed voordat we uit eten gingen bij de Auberge (Herberg).

Even nog een wat negatief verhaaltje om mee te geven: Wel tussendoor nog even op Facebook binnen een paar camper-groepen een vette discussie gevoerd over kampeergedrag op camperplaatsen. Voor de niet wetende kampeerders; een camperplek is eigenlijk gewoon een plek waar je met je camper mag overnachten, maar waar je geen kampeergedrag mag vertonen. Dus geen stoelen buiten hebben staan, geen tafel en vooral niet de luifel uitklappen. Deze camperplekken hebben soms voorzieningen waar een camper voldoende aan heeft. Schoon water, afstorten van grijs water (douche- en kookwater) en het ledigen en reinigen van het chemisch toilet. Meer niet. Er zijn ook camperplekken waar niets van dat alles is. Dan is het gewoon staan en klaar. Maar in ieder geval ging de discussie over op het forum, dat ze een medecamperaar met camper en kenteken en al op Facebook hadden geplaatst met de melding dat deze man zijn luifel uit had staan. Mag niet op camperplek. Mensen…volwassen mensen gingen hierover vet in discussie. Toen ik en nog een paar zeiden dat het echt geen probleem moet zijn als er geen andere campers staan en er veel ruimte rondom de campers zijn om de luifel uit te klappen. Wat maakt het uit? Wat veel erger is dat de mensen die hierover dus een enorm punt maken, zich meer zorgen moeten maken over de volgende punten die wij de afgelopen dagen rondom de camperplek hebben gezien: chemisch toilet afstorten, maar niet de spoelbak schoonmaken, honden laten poepen op de veldjes die bij andere campers horen en dit niet opruimen, het afval laten slingeren en niet opruimen, volle vuilniszakken in de bossen dumpen. Op ons plekje waar we stonden lag alleen al een kapot servieskopje met scherven en al op het gras, vuil toiletpapier en hondenstront. En dan je druk maken over een uitgeklapte luifel van een camper die helemaal alleen staat op een groot grasveld.. Triest deze mensen!! Houd het gewoon allemaal netjes voor iedereen, die dezelfde hobby heeft als jij; lekker in de natuur staan met je eigen campertje.

Het weer was zaterdag prachtig, dus toen we uit eten gingen, hebben we eerst buiten gezeten om een biertje en wijntje te nuttigen, voordat we naar het restaurant werden geleidt toen onze voorgerechten klaar stonden.

C360_2017-06-10-18-50-51-939[5]

Mir had haar lievelingsgerechtje gekozen welke we ook bij onze bruiloftsmaal hadden gehad. Een tompoes gemaakt van peperkoek, Foie Gras en gecaramaliseerd uitje. Ik had een gerookte zalm gebakje, gevuld met hollandse garnaaltjes met een lekkere dressing erdoor. Als hoofdgerecht hadden we beiden een combinatie van verschillende zalmgerechten. Was ook lekker! Het dessert hebben we buiten gegeten en daarna weer knus naar onze camper gelopen. Allebei waren we moe, vol van het eten en uiteindelijk later op de avond ook niet meer tintelfris. Om een lang verhaal heel kort te maken; we hebben beiden met darmen problemen gehad de afgelopen nacht.

Vanmorgen vroeg wakker geworden en uiteindelijk maar heel snel de camper klaar gemaakt voor de laatste etappe naar huis. Omstreeks het middaguur waren we thuis. Ook weer lekker om in ons fijne huis te komen. Meteen even de camper leeg gemaakt, boodschappen gedaan en vervolgens in onze tuin een hapje gedaan en daarna een hollandse siesta. Morgen weer aan het werk en ook daar hebben we beiden weer zin in!

Na de eerste week met mijn schoonfamilie naar Marrakech in Marokko en de laatste week met camper waren top! We hebben dit keer met de camper niet veel gedaan, maar het weer hielp niet echt mee en wij waren in de laatste week ook niet helemaal topfit. Over een paar weken gaan we weer een weekendje in eigen land en dan tuffen we weer rond met onze scooter en Mio!!

 

 

 

Woensdag 7 juni 2017: Riquewihr, mooiste dorp in de Elsas, Frankrijk

Gisteren, 6 juni, was voor ons een reisdag om richting de Elsas te rijden. De weersberichten zien er voor de komende dagen daar het beste uit en nadat we bij de camping in Bad Ems hadden betaald, konden we op pad richting het zuiden van Duitsland en dan afbuigen naar Strassbourg om vervolgens de Elsas en de Vogezen in te rijden. Onderweg behoorlijk regen gehad, maar dat kon ons niets schelen. Als we maar mooi weer hebben als we op de plaats van bestemming zijn.

We hadden via de ASCI app en de Campercontact app een camping gevonden waar we onze zinnen op hadden gezet. Het mooie dorpje Riquewihr aan route de vin d’ Alsace. Redelijk eenvoudig konden we de camping vinden, maar bij aankomst bleek dat deze campingeigenaren ook een siesta houden. Van 12.00 uur tot en met 14.30 uur rusten ze. Niet meer van deze tijd en zeker niet in deze regio, was de repliek van de wachtende kampeerders voor de poort, die dus nu nog even ruim een half uur moesten wachten voordat we konden inchecken. Wel konden we op de camping lopen om alvast een mooie plek uit te zoeken. Miriam wil het liefst een plekje vinden waar we de ochtend- en avondzon kunnen pakken. Al lopende over de camping kom je al snel aan de praat met mensen en wat ons opvalt is dat het nagenoeg allemaal pensionada’s zijn. We drukken de gemiddelde leeftijd behoorlijk….

Als er iets is waar we elke keer weer moe van worden is het wel dat voordringen van de ogenschijnlijk “nette” medemens. We staan met onze auto’s, caravans en campers op volgorde van aankomst voor de poort, maar om bij het kantoor in te checken proberen mensen die het laatst aangekomen zijn, als eerste in te checken. Zielig gedoe, van sorry dat ik het zeg, weer oudere mensen. Altijd maar klagen over de jeugd, maar zelf gewoon schijt aan anderen hebben. Nou… de personen werden subtiel, maar duidelijk uitgelegd dat het zo niet werkt en gewoon achteraan aansluiten. Wij hadden een prima plek uitgezocht en nadat we heel snel ingecheckt waren, konden we meteen ons gevaarte op de plek zetten. In ons enthousiasme wilden we meteen ook onze luifel, inclusief stormbanden, opzetten om zodoende lekker onder de kap te kunnen zitten, ondanks de straffe wind. Nadat we alles op orde hadden, vroeg Miriam aan mij of ik even wat boodschappen wilde gaan halen in het dorpje net naast de camping, maar niet Riquewihr. Mir voelde haar niet zo lekker en wilde graag thuis blijven. Geen probleem. We hadden gezien dat er ergens een winkeltje was via Google Maps, dus ik regelde het wel even…. Nou, dat heeft dat dorpje geweten. Gedurende een half uur lang hebben ze een koddige dikkerd met pothelm en zonnebril op, o-benen onder een korte broek als een musquito door het dorp zien rijden met een heftig ronddraaiende helm die aan alle kanten op zoek was naar voedsel. Mensen die mij kennen hebben wel beeld bij hoe belangrijk ik voedsel vind….Niets te vinden en dus maar dorpje verder gaan kijken en daar inderdaad een winkeltje gevonden die nog wat groente en fruit had liggen voor de maaltijd van de avond. Na ruim een uur missie volbracht en weer terug naar camping. Daar aangekomen zie ik Mir zitten voor de camper, maar de luifel weer ingeklapt. Het waaide zo hard dat het best de term storm mocht dragen. Het was niet uit te houden buiten, dus wij naar binnen en vervolgens daar lekker gezellig gegeten en gedronken en knus aan tafel een boek gelezen. Niks zeggen tegen elkaar en het toch gezellig hebben!

Aangezien Miriam zich niet lekker voelde, zijn we erg vroeg naar bed gegaan en om 21.00 uur ging lettterlijk bij beiden het licht uit. Geslapen tot de volgende ochtend 8.30 uur aan 1 stuk door. Volgens mij hebben wij een wonderbed, want we liggen elke nacht in een coma. Thuis hebben we een super de luxe bed en slapen we niet altijd lekker, maar in dit poppenhuisbedje snorren we er lustig op los.

Na het ontbijt van vanmorgen, kleden wij ons rustig aan en pakken we de scooter voor een lange rit. We hebben onze navigatie gezet op “Verras me” en deze maakt dus een eigen mooie route. Geweldige rit gemaakt en meteen na aanvang van de rit worden we al naar ons dorp Riquewihr gestuurd, langs prachtige wijnranken en maisvelden.

Riquewihr is één van de prachtige dorpen die als een parelketting langs de ‘route de vin d’Alsace’ liggen. Riquewihr is daar ongetwijfeld één van de mooiste van. Het dorp ligt fantastisch tussen de wijngaarden, heeft prachtige straatjes en pleintjes met vakwerkhuizen en wordt voor een groot deel omringt door verdedigingsmuren. Of eigenlijk de stadsmuren, want Riquewihr is officieel een stad, omdat het in 1320 stadsrechten kreeg.

Het dorp ligt tegen de bergen van de Vogezen aan en loopt een beetje omhoog. De rue Charles de Gaulle, de hoofdstraat, loopt tegen de berg op tot de toegangspoort, de Dolder. De toegangspoort is gebouwd in de dertiende eeuw en vervolgens de eeuw daarop flink verbouwd.

De toren in het dorp is een bijzonder bouwsel. Hij is redelijk hoog en is gebouwd bovenop de stadspoort. Hierdoor lijkt de Dolder op poten te staan. Bijzonder is het vakwerk dat in de toren is verwerkt.

Vakwerk kom je wel vaker tegen in Europa, maar het vakwerk in de Elzas heeft een bijzonder verhaal. Opvallend is dat er verschillende kleuren worden gebruikt en dat had vroeger een betekenis. Aan de kleur van het vakwerk kan je het beroep of de religieuze voorkeur van de bewoners aflezen. Zo was een viswinkel blauw, had een bakker geel vakwerk en maakte protestanten hun huis rood.

C360_2017-06-07-12-15-21-032

C360_2017-06-07-12-06-25-406

C360_2017-06-07-12-07-33-197

C360_2017-06-07-12-12-29-495

Na het bezoek aan dit dorp, worden we door onze navigatie nog langs prachtige wijnboerderijen, dorpjes zoals Ingersheim, Wintzenheim, Ammerschwihr, Bennwihr en nog een paar kleine gehuchten geleidt. De dorpjes daar hebben allemaal wel hun best gedaan om de sfeer van Riquewihr te benaderen, dus best leuke regio om daar doorheen te rijden. Ook kwamen we nog door Colmar.

C360_2016-06-26-15-52-43-072

Aangezien we daar vorig jaar nog waren geweest, hebben we daar alleen even geluncht bij De Stam. De bediening zou je met een stam willen slaan, want wat een secreet was dit en in een horrorfilm zou ze zo mee kunnen….met gierende banden vertrokken uit Colmar en toen de heuvels in rondom de Elsas. We hebben ons snorscootertje qua snelheid weer terug naar de 25 km per uur gebracht, dus het schiet heuvel op niet echt op. Mij kan ie wel hebben, maar als Miriam achterop zit dan heeft ie er moeite mee. Soms tegen bijna omvallen aan, bleef het scootertje nog maar 10 kilometer per uur rijden, maar jongens wat hebben wij een prachtige rit achter de rug.

C360_2017-06-07-12-53-37-273

C360_2017-06-07-12-48-55-103

Toen we vlak bij onze camping terugkwamen, besloten we om nog even bij een wijngroothandel nog wat wijn in te slaan en toen terug naar camping. Daar aangekomen was er nogal wat commotie: politie, brandweer kwamen aan om bij een caravan poolshoogte te nemen, aangezien de auto niet van plaats was afgeweest en men de persoon in kwestie al even niet meer gezien hadden. Bij het open maken van de caravan bleek de man in de badkamer van de caravan te zijn overleden. Zijn hondje maakte het nog goed en was ook blij dat de deur open ging. Het bleek te gaan om een deense meneer van 65 jaar oud. Om de stemming er toch maar in te houden kwam er daarna een levendige app-conversatie tussen broers en zussen op gang die toch maar weer tot lachen deed bewegen. Woordgrappen weliswaar, maar relativerend toch leuk: “Hij was gevallen in de badkamer, hij stond nog rechtop”. En zo kwamen ook nog een paar caravanmerken ter sprake in deze woordgrappen, maar ik zal ze jullie besparen. En bij ter perse gaan van dit blog, was de familie van de overledene nog niet ingelicht. Dus: mondje dicht allemaal nog even!

Daarna nog meer commotie, maar dan in onze KNAB Bank app….Ik had vanmiddag met scooter getankt bij Total Tankstation en de tank volgegooid voor het astronomische bedrag van € 5,73. We keken net naar onze bank app en daar was € 129,00 afgeschreven. Balen, want ik had ook geen bonnetje ontvangen toen ik getankt had en buiten via cardterminal betaald had. Hoe maak je dit nu duidelijk? Ik mij maar weer omkleden en weer terug naar tankstation en mijn verhaal gedaan. De pompbediende herkende mij nog en wist dat ik buiten betaald had. Ook begreep hij dat er niet voor € 129,00 aan benzine in gaat. Het bleek om een standaard procedure te gaan omdat ik buitenlandse kaart heb. De transactie wordt binnen 3 a 4 dagen gecorrigeerd, zei de beste man van Total. We houden het in de gaten en zijn nu samen in de camper begonnen aan de avond en sluiten de buitendeur, aangezien het nog wel wat aan de kille kant is. Morgen willen we weer een rit maken, maar dan richting Kayersberg. Moet ook heel mooi zijn, dus we gaan ervoor!

Maandag 5 juni 2017: Bad Ems, Rheinland Pfalz, Duitsland

Gisteren, zondag 4 juni,  is compleet aan ons voorbij gegaan. We waren moe van de reis vanuit Marokko naar huis en de camperrit naar Bad Ems in Duitsland. De zondag stond daarom in het teken van vooral vegeteren! We vinden het heerlijk om “thuis” te blijven in onze Lambortinki. Allebei luierend in onze luie verlengde stoelen onder de luifel bij de camper. Na het ontbijt eventjes alles opgeruimd en toen volledig in off-mode. Lekker lezend op onze stoel en niet veel tegen elkaar zeggend. Dan weer hele zware ogen en eraan toe mogen geven om in coma te geraken. Dat is dus een paar keer gebeurd en we genieten van de rust om ons heen. De camping, Campingplatz Bad Ems, staat redelijk vol en iedereen is met zijn eigen ding bezig. Aan het einde van de dag heeft Miriam heerlijk op de BBQ een ratatouille gemaakt en kipfilet strips, natuurlijk met een wijntje erbij en na deze avondmaal, lekker een eigen nespresso en Sambucca binnen in de camper.

We hebben heerlijk geslapen en de volgende ochtend, vandaag dus, bij de receptie verse broodjes gehaald en Mir een lekker ontbijtje gemaakt; koffie, gekookt eitje, verse broodjes, vers broodbeleg en het klinkt kneuterig, maar samen lekker in de zon, op het grasveld onze tafel neergezet, aan de rand van de Lahn, de rivier die uitmondt in de Moesel en door Bad Ems loopt. Deze rivier is een zijrivier van de Rijn en heeft een lengte van 242 km.

Bad Ems is een stadje in Rheinland Pfalz en is een kuuroord, zoals zovelen in Duitsland, door zijn thermale baden. Tevens heeft het stadje een vooraanstaande golfclub en daarbij een aantal chique hotels voor de beter bedeelden onder ons. Prachtige panden staan langs de Lahn, direct aan de oevers.

C360_2017-06-05-13-28-43-171

Na het ontbijt besluiten we onze scooter te pakken en een rondje te gaan rijden. Onze Mio Cyclo (fietsnavigatie), die kapot was gegaan was inmiddels weer vervangen door een andere, gekocht via Marktplaats. Op deze Mio Cyclo kun je een “lus” rijden vanaf de plek waar je staat en deze brengt je dus ook weer terug naar de beginplek. Tevens laat deze Mio Cyclo je langs de mooiste plekjes rijden, vooral dus op fietspaden. We wilden zeker ook door Bad Ems rijden, ergens in de middag. Maar voorafgaand wilden we nog langs de plaatsen Nassau en Dausenau rijden, voordat we een terrasje zouden pakken in Bad Ems.

Vooral het plaatsje Nassau interesseerde ons, aangezien dit ooit onder het Hertogdom Nassau viel. Napoleon Bonaparte was degene die dit in 1806 had gesticht, maar nu in 2017 was er niets meer van over dat deed denken aan die tijd. De burcht stond nog fier boven op de berg, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Eigenlijk viel Nassau ons erg tegen. Dausenau ook nog aangedaan, maar ook echt een typisch duits dorpje, met fachwerk huizen en niet veel te doen.

Nadat we dit alles hadden gezien, besloten we om onze laatste stop te maken in Bad Ems. Lekker even over de promenade lopen strollen en nog daar ergens een terrasje pakken, aangezien het weer super aangenaam is.

C360_2017-06-05-13-31-20-735C360_2017-06-05-13-30-18-981

Maar tijdens onze scooterrit over de fietspaden van deze regio, viel het ons op dat we erg veel verwensingen naar ons hoofd geslingerd kregen. En dan niet van die vriendelijke, maar meer dreigende taal. We begrepen er helemaal niets van. Ook in Nederland worden we op fietspaden wel eens verketterd als we met onze snorscooter voorbij tuffen met 25 km per uur. De E-bikers gaan met minstens dezelfde snelheid voorbij, maar dit is allemaal “maatschappelijk geaccepteerd”. We hadden ons huiswerk gedaan voordat we met onze scooter in Duitsland over de fietspaden zouden gaan rijden. Even in het kort: Je hebt in Duitsland “mopeds”, dit zijn zoals wij die kennen de gewone 45 km p/u brommers, waarbij je op de rijbaan moet rijden en een helm moet dragen. Wij hebben een “Mofa”. Een snorscooter, maximale snelheid 25 km p/u, waarbij je eveneens een helm moet dragen, maar wel gezien wordt als fietser en dus ook derhalve gebruik mag maken van de fietspaden. Wij wisten dit! Maar een he-le-boel duitsers dus niet! Rare jongens die duitsers. Maar…we voelden ons er niet helemaal gemakkelijk bij. Daarom maar meteen de scooter gestald op parkeerplek in Bad Erms en daar lekker even geslenterd langs de mooie panden aldaar. Een heerlijk aspergesoepje gegeten en Mir een Hugo-drankje en ik een Krombacher biertje. Lekker gezellig even gezeten.

C360_2017-06-05-13-58-48-663

In het midden van de middag teruggekomen op de plek van camper en daar lekker aan het water in de zon gezeten en geslapen. We vinden het geweldig altijd om op tijd terug te zijn op de camping en dan lekker niet meer op pad te hoeven en het daar gezellig maken. Bij terugkomst blijkt dat de camping nagenoeg leeg is en dat voor vele duitsers het pinksterweekend erop zit. Wij mogen nog een week op pad en besluiten om toch maar naar de Elsas te gaan en wel specifiek naar Riquewihr. De weersverwachtingen zijn daar toch weer super goed te noemen, dus toch nog maar wat zuidelijker rijden, aangezien het hier heel slecht weer wordt de rest van de week.

C360_2017-06-05-16-41-04-155

Na het avondeten op de BBQ even de afwas gedaan en de BBQ schoongemaakt, terwijl Mir de luifel inklapte, de stoelen en tafel in het ruim heeft opgeborgen, beginnen we nu aan onze avond in de camper. Het koelt aardig af buiten en knus in ons huis op wielen is ook altijd erg gezellig. Morgen staan we vroeg op en beginnen, dan na de routines te hebben doorlopen om weg te kunnen, aan de volgende etappe richting de Elsas.

Zaterdag 3 juni 2017: Marrakech (Marokko) – Bad Ems (Duitsland)

De kop van dit artikel zal bij dees of geen vraagtekens oproepen, want het is niet een voor de hand liggend traject wat je op 1 dag doet met een camper. Klopt!

Afgelopen nacht zijn we omstreeks 03.30 uur thuis gekomen van een fantastische week in Marrakech in Marokko. Samen met mijn schoonouders, schoonfamilie (ouders, zussen, zwager en hun kinderen van Miriam haar zijde) hebben we ter ere van hun 50 jarig huwelijk deze vakantie aangeboden gekregen. Het was een fantastische week in een mooie stad, mooi land en hun mooie, vriendelijke en hardwerkende bewoners. We waren er in de ramadan, maar hierdoor was het dagelijkse leven voor de toeristen niet beinvloedt. Ook realiseren we ons dat het 9 dagen op vakantie gaan met familie en het zo leuk hebben met elkaar, uniek is te noemen! We hebben gelachen, gehuild, gewandeld, gewinkeld, gegeten en gedronken en zouden zo weer hier naar toe willen. De sfeer van deze stad, de gebouwen, hun geloofsovertuiging, geeft zoveel indruk op ons gemaakt. Werkelijk fantastisch!! Marrakech is echt een aanrader, voor iedereen!!

Ondanks dat we in een totaal andere wereld begaven, met ander gewoonten, andere opvattingen, ander soort gebouwen, etc., hebben we ons heerlijk op ons gemak gevoeld en dus nergens onveilige situaties meegemaakt. Was een topweek!!

Maar goed; vannacht dus om 03.30 uur thuis gekomen en toen heeft Miriam nog even de was gedaan en gedroogd, omdat wij van plan waren om vanmorgen omstreeks 12.00 uur op pad te gaan met onze Lambortinki. Door de onrust en het niet direct in slaap kunnen komen, sliepen we pas omstreeks 5 uur en werden we wakker om 8 uur vanmorgen. Afgesproken was dat ik direct na het ontwaken meteen  de benodigde boodschappen zou doen en Miriam de camper klaar zou maken mbt de kleren erin leggen, de boekjes en magazines, beddengoed en nog even wat kleine zaakjes om af te handelen. Om 9 uur was ik in onze plaatselijke hofleverancier qua levensbenodigdheden en haalde daar onze basispakket qua culinaire hoogstandjes in de camper. Na thuiskomst heeft Miriam de koelkast ingeladen en de binnenkant van de camper opgeruimd en was ik buiten bezig om de scooter op het rek te monteren, water te laden en de WC bedrijfsklaar te maken.

Voor op schema, konden we uiteindelijk om precies 11 uur onze reis aanvangen. We wisten nog niet precies waar we heen wilden, maar in de regio Koblenz zouden we onze eerste stop maken om de eerste dagen van deze 2e week van onze vakantie door te brengen. Daarna kijken we wel waar we terecht komen, want de weersverwachtingen veranderen met de minuut. De Elsas en Vogezen moeten tot de mogelijkheden behoren, maar gezien de vermoeidheid van de afgelopen dagen, besluiten we eerst een paar dagen te vegeteren op een camping, om lekker te slapen, magazines te lezen en een beetje rond te rijden. Vooraf had ik nog een paar campings opgezocht op de ICSI app en op basis van deze informatie zijn we maar bij onze eerste voorkeur aangekomen, einde van de middag. Tjonge wat viel dat tegen! De dame van de receptie reed ons voor op een fiets om ons naar onze plek te rijden. Helemaal achter op de camping was nog een plek vrij en hier konden we nog staan. Het uitzicht? Een oud verroest handbal-doeltje, stapels oude stenen en andere bouwtroep. Om ons heen een aantal tenten die verraden wat voor types daarin aan het kamperen waren; kratten bier, BBQ’s en een hoop troep rondom te tenten. Zag er niet naar uit dat we daar tot rust zouden komen. Iets wat we eigenlijk nooit eerder gedaan hadden, deden we toch. We bedankten voor de eer en vroegen of we verder mochten kijken. De dame van de receptie begreep het wonderwel erg goed. Ze stond er dus ook niet echt achter om deze plek voor geld te verpachten…

Na nog een paar campings te hebben bekeken, kwamen we uit op Campingplatz Bad Ems. Een redelijk vervallen camping, maar met een zeer vriendelijke eigenaar. Deze had nog plek en zorgde ervoor dat we snel stroom kregen, de bestelling voor verse broodjes in orde makend en een gezellig praatje. Nadat we de plek hadden ingericht met onze camper, besloten we even een borreltje en hapje te maken. Toen ging het licht uit!

We moesten nog wel wat eten, maar geen van beide had de puf om wat te maken. Oplossing lag op 2,5 kilometer. Een goed restaurant waar we buiten konden eten. Met onze scooter op pad en onderweg bleek dat Bad Ems een erg leuk stadje was met mooie panden. Viel ons niets tegen.

C360_2017-06-03-19-05-54-551C360_2017-06-03-16-03-30-576

Heerlijk gegeten en net op het moment dat we onze scooter pakten, brak een enorm onweer los, met veel regenval. Oeps… de daken van onze camper staan nog open. Wordt op een nat matras slapen was onze angst. Nou…dat bleek erg mee te vallen en toen we ook nog een afzakkertje buiten hadden genomen, kwam de regen weer met bakken uit de hemel vallen. We zijn maar naar binnen gegaan en zitten nu dus binnen dit blog te schrijven en Miriam zoekt wat foto’s uit, ter ondersteuning van dit artikel. Morgen doen we niet veel, maar bij onze volgende locatie melden we ons weer en zullen onze ervaringen in die regio met jullie delen. Alleen waar dit zal zijn, weten we nog niet. Fijne pinksterdagen iedereen en maak er wat moois van!

29 April 2017: Cuijk-Boxmeer-Gennep-Ottersum en Nationaal Park Maasduinen

Vandaag was de laatste actieve dag van deze minibreak van 5 dagen. Nadat we voor ons doen vroeg opgestaan waren, meteen gaan douchen en klaar maken voor weer een dag rond tuffen met onze scooter door deze regio. We hadden weer een nieuwe route uit de woonkamer van de camperplaats meegenomen en de rit die we uitgezocht hadden was 68 kilometer lang door de bovengenoemde dorpen, stadjes en natuurgebied.

Het weer was veel minder dreigend dan de dagen hiervoor en aan de wind kon je voelen dat er ander weer op komst was. Het voelde al wat milder en had voor ons het gevoel dat het ook de lentegeur meer naar boven bracht. Ondanks dit alles, waren we wel voorzien van handschoenen en Miriam met een muts. Na een half uur rijden op de scooter, zittende als meneer Wijdbeens, voelden mijn “noten” wel hoe koud het was. Daar werd je niet vrolijk van, zal ik maar zeggen.

Maar wat maakte de route de dag goed zeg!! Via eerst binnendoor weggetjes richting Haps, alwaar de lekkerste ijssalon van Nederland is gevestigd. Neeeeeeeej….we zijn daar niet gestopt, maar gewoon doorgereden richting Rijkevoort. Prachtige boerderijen, hoeves, slingerweggetjes en bosgebieden koersen we naar Boxmeer om daar even op te warmen in Restaurant Riche. De eigenaar is een broer van vrienden van mijn zus, maar dat waren we even vergeten toen we daar zaten. We werden geholpen door een nieuwe ober, maar deze was nog niet ingewerkt zal ik maar zeggen. Uiterst vriendelijk qua uiterlijk en taal, maar ik denk dat menig restauranteigenaar niet blij is als zijn medewerker, na 2 koffie te hebben opgeschreven, zegt: Moej gebak?

Nou….ik had liever een volkoren biscuitje gehad, maar Mir zei meteen: ja doe maar! Wat voor gebak heb je? Dah week nie, muk efkes kiekn, was zijn passende antwoord. Ook andere gasten moesten enigzins aan hem wennen, maar zijn gunfactor was enorm, dus het zou vast goed komen met hem!

Opgewarmd gingen we weer op pad en via het knooppunten-netwerk werden we naar Nationaal Park Maasduinen geleidt door de route. Daar passeerden we een prachtige golfbaan, die ons echt helemaal omsloot en waardoor wij dus slingerend doorheen rijden. We voelen ons soms barbaren dat we met de scooter door dit gebied rijden, maar het mag gewoon met een snorscooter.

Aan het einde van de Maasduinen passeerden we opeens een ruine van een kasteel. Het gaat hier om Kasteel Bleijenbeek. Het kasteel komt in de geschiedenisboeken pas voor vanaf 1405 en zijn naam dankt aan de beek die het kasteel omringt…de Bleije Beek. De bouwgeschiedenis van Kasteel Bleijenbeek begon kort voor de 14e eeuw en eindigde voorlopig in 1945, toen het kasteel door een bombardement door de RAF verwoest werd. De ruïne ligt aan de weg van Afferden naar Siebengewald in Afferden te Limburg.

20170429_182132

Nadat we hier even hebben rondgeneusd reden we door en kwamen we langs zulke mooie landschapsweggetjes. Boerenweggetje met daarlangs geknipte knotwilgen, beekje, erg groene weilanden met daarop een aantal bonte koeien in de kleuren rood/wit en zwart/wit. Echt Hollands zal ik maar zeggen, maar wat genoten we van de koeien. De fotograaf was nieuwsgierig, maar de koeien minstens zo…

20170429_162356_wm

C360_2017-04-29-11-41-54-177

Ook hier even gestaan te hebben en met de koeien even contact gehad, wij weer door naar de volgende stop: Gennep. Maar eerst moesten we weer door een bosgebied totdat we bij een overgang met een pontje kwamen. Het pontje had het niet druk en Miriam en ik kregen een prive oversteek op een leeg pontje. Was ook wel weer iets nieuws voor ons.

C360_2017-04-29-11-48-24-448

Na de oversteek slingerend naar Gennep en wat vonden we dit een mooi dorp zeg! Er was veel volk op de been en het dorp oogde erg levendig met natuurlijk brabantse gastvrijheid door de hoeveelheid horeca die er gevestigd was.

C360_2017-04-29-14-05-04-991

Overigens op bovenstaande foto was het erg stil in de straat, maar was helemaal aan het einde van de hoofdstraat…echt!

Wij moesten nog lunchen en besloten daarom ons te laten laven en dorsten in de Stadsherberg in Gennep. Miriam een rijkelijk gevulde burger en frieten en ik nam de Pulled Pork met vloerbrood en salade. Het smaakte zoals het eruit zag! Super lekker!

C360_2017-04-29-13-27-01-721

Het weer werd steeds beter nadat we ons weer klaar maakte voor de laatste etappe van deze trip op de scooter. Nadat we Gennep hadden verlaten, zetten we ons richting Cuijk, alwaar we nog even een boodschapje moesten doen voor het avondeten en morgen de laatste dag bij de camper. Ook de laatste etappe was erg mooi. Wij kunnen iedereen die een fietsweekend of weekendtrip willen maken, deze regio van harte aanbevelen. En wat een vriendelijkheid overal in de straat en winkels. Iedereen groet en maakt een praatje met je. Net buiten Gennep, rijden we weer de natuur in en komen we weer de wijdse wereld tegen, die hier zo kenmerkend is. Vergezichten, mooie weggetjes en veel agrarische grond.

In Cuijk aangekomen zagen we een verschrikkelijk mooie kookwinkel, Via Cannella (www.viacannella.nl). 1400 m2 beleving in het hart van Cuijk! Alles op het gebied van koken, wonen en kinderen, lifestyle en accessoires. Geselecteerd door Elle Wonen, Elle Eten en VT wonen. We hebben ons prima vermaakt daar en zelfs een prachtig servies gekocht van allerlei losse borden, schalen en kommen. Miriam en ik helemaal blij om met een prachtig servies onze gasten thuis te verwennen met een mooie maaltijd en net servies. Alleen…..op een scooter lijkt het ons geen goed idee om dit servies mee te nemen en dus zo gezegd zo gedaan, besluiten we om maar snel nog een dagje Cuijk te plannen met onze auto. Volgende week zaterdag komen we de spullen ophalen. De eigenaar van de zaak vond het prachtig dat we het zo gingen oplossen. Het verzenden per post leek hem al  helemaal geen goed idee. Als oeroude pakketpost-chauffeur van weleer bij PTT Post, kon ik het mij ook goed voorstellen…

Helemaal blij en opgewonden van onze aankoop, zijn we daarna nog even de supermarkt in geweest om de boodschapjes te halen en als een speer terug naar de camperplaats om daar heerlijk in de zon te zitten en te genieten van elkaar, de mensen om ons heen (want wat een fijne sfeer hier onder elkaar!) en het camperleven. Vanavond nog 1 avond in de camper vertoeven en morgen nog de hele dag naast de camper zonnen en lezen. Morgenavond weer terug naar huis, maar wat hebben wij een super week gehad in het Rijk van Nijmegen en Het Land van Cuijk! We komen zeker nog eens terug!

 

28 April 2017: Land van Cuijk

Vanmorgen na de koffie bij het ochtendgloren werden we wat onrustig; wat doen we? Blijven we hier nog 2 nachten of gaan we verder kijken en zoeken we wat nieuws uit om de komende 2 nachten te gaan staan? We waren er snel uit! We pakken alles in en gaan verder. We hebben het hier de afgelopen 2 dagen super gehad op Het Smokkelpad, maar onze scooter heeft ons in 2 dagen ruim 100 kilometer van de omtrek laten zien en we hebben inmiddels wel weer zin in een andere omgeving. Miriam en ik volgen sinds enige tijd de belgische Facebook groep “Camperfriends”. Een erg leuke groep mensen met allemaal dezelfde passie, namelijk weg zijn met de camper en alles wat daarmee te maken heeft. Op deze pagina zag Mirreke de camperplaats Ons Plekske (www.campersplaats.nl) complimenten krijgen voor hun faciliteiten en vriendelijkheid. Wij ook nog maar even op http://www.campercontact.nl app kijken en daarop bleken deze mensen ook erg gewaardeerd te worden voor hun dienstverlening. Namelijk een 9,5 score uit 226 reviews. Dat klonk goed, dus wij alles ingepakt en op pad naar de gemeente Cuijk en specifiek in Het Land van Cuijk. Op routine de scooter weer achterop bevestigd en gaan met die banaan.

Tegen de middag, na een mooie landelijke route door de regio en stukje Noord Brabant, kwamen we aan op de camperplaats. Via een heel lieflijk boslaantje tussen de bomen, reden we het grote veld op en konden we een mooie plek uitzoeken. Eerst werden we uiterst hartelijk ontvangen door de eigenaresse en kregen we uitleg en rondleiding op de camperplaats. Alles is er echt tip top in orde en nadat we onze Lambortinki het vuile water hebben laten lozen in de opvangput en toen vers water in de tank geladen voor de komende dagen, konden we onze plek uitzoeken. Op een hoekje op het camperveld was de beste zonligging, mocht de zon uberhaupt nog overwegen om zich te laten zien. Alles weer aan kant in en rondom de camper, besloten we even te bekijken hoe het sanitair, de afwasruimte, douches, etc eruit zouden zien. Het was allemaal om door een ringetje te halen. Een gezellige centrale ruimte, met grote lange eettafel om ’s avonds met de camperaars verwarmd te kunnen zitten, kacheltje aan, beamer en de badkamer zien er zodanig uit, dat menigeen zich thuis zo’n badkamer zou wensen. Zelfs picknicktafels op het camperveld en een jeu de boule baan! Werkelijk alles was top! Ook de vriendelijkheid van de eigenaren maakt dat het direct “thuis” voelt.

2017-04-28-PHOTO-00004065

In de “woonkamer” van de camperplaats hingen allemaal keurig overzichtelijke fietsroutes door het landschap en dus zochten wij er een paar mooie routes uit voor de komende dagen. We beginnen met de route langs de Hatertse Vennen, Nederasselt via Grave naar Vianen (dorpje in gemeente Cuijk) terug, waar de camperplaats is.

We genieten met volle teugen en kijken ons ogen uit hoe mooi ook dit stukje van Nederland is. Via dijkjes, boerenweggetjes, bruggetjes, vennetjes, weilanden en kleine knusse dorpjes rijden we de gekozen route en ook nu hebben we weer super veel mazzel dat we geen regen treffen onderweg. De enige regen die er viel, was op het moment dat we ergens aan het lunchen waren.

C360_2017-04-28-12-42-07-717

C360_2017-04-28-12-40-06-972

(PS. Excuses voor de zwart – wit foto’s, Miriam had toestel niet goed ingesteld)

Wat zit het fietsers-netwerk door middel van overzichtelijke knooppunten-nummers toch goed in elkaar. De ANWB heeft dit goed georganiseerd en zonder de navigatie kost het ons geen moeite om de route te volgen. We besluiten om in Grave even een culinaire stop te maken om een broodje te eten bij Cafe Restaurant Poort van Cleve.

Grave is een vestingstadje in de provincie Noord Brabant. Het is de hoofdplaats van de gemeente Grave. Het stadje heeft gedurende de afgelopen eeuwen veel historische feiten meegemaakt en is ook tijdens de 2e wereldoorlog niet ongeschonden uit de strijd gekomen. Wikipedia geeft hierover veel informatie, maar teveel om nu hier te vermelden. Boeiende geschiedenis en een erg leuk stadje om te verblijven. Het doet een beetje denken aan Elburg, Kampen of ander vestingstadje.

C360_2017-04-28-13-15-22-530

 

Tijdens de lunch in De Poort van Cleve keek Miriam opeens heel verrast op van haar bord en ik dacht dat het meteen een afleidingslist was om van mijn bord wat te pikken, maar dit bleek niet het geval te zijn. Nadat ze echt na 5 seconden nog steeds peinzend voor haar uit keek, dacht ik: laat ik ook maar eens bekijken wat er aan de hand is. Het blijkt een hele kleine wereld te zijn; onze burgemeester Ina Adema uit onze woonplaats Lelystad met haar partner hadden ook daar de lunch gepland. Nog even een praatje gemaakt met elkaar en was erg leuk om even over het Lelystadse te kunnen praten in het brabantse land.

Nadat we gegeten hadden zijn we weer verder gegaan vanuit Grave richting onze camperplaats. De rit was afwisselend en al slingerend door het landschap, kwamen we opeens nabij Mill bij een afslag naar Kasteel Tongelaar. Dit Kasteel Tongelaar (ook: Tongelaer) is een kasteel ten noorden van Mill en ten zuiden van Gassel.

Het oudste deel van het huidige kasteel is een vroeg-15e-eeuwse vierkante poorttoren, die onder het dak een lijst heeft met elkaar doorsnijdende boogjes. De benedenruimte is overspannen met een tongewelf, terwijl zich op de eerste verdieping een ruimte met graatgewelf en een oude schouw bevindt. De gebouwen bevinden zich om een binnenplein en met name de 18e-eeuwse westvleugel doet denken aan de stijl van een Limburgs boerderij. (Ik vond dat jullie dit moesten weten…)

Het kasteel is nu in gebruik voor partijen en feesten evenals vergaderingen, (kook)workshops en overnachtingen. Door de prachtige omgeving is het ook een geliefde locatie voor trouwerijen. Er worden kunsttentoonstellingen georganiseerd en concerten uitgevoerd. Het landgoed is vrij toegankelijk om te wandelen en fietsen. Het is een mooie omgeving, maar toen wij er aankwamen bleek er net een bruiloft te gaan starten en konden we niet naar binnen om te kijken.

De scooter maar weer gepakt en uiteindelijk binnendoor weer richting de camperplaats gereden. Steeds dreigende luchten met regen boven ons, maar we piepten er steeds tussendoor middels de route die we moesten rijden. Het pakte helemaal goed uit!

Bij aankomst bij de camper waren we wel erg koud geworden en lekker een pot thee gemaakt en direct weer in totale ontspannenheid met een boekje en magazine de rest van de middag doorbrengend. In onze lekkere leren stoelen in ligstand kun je zo lekker weg doezelen. De avond is zoals gewoonlijk; lekker een hapje eten in de camper en ’s avonds een filmpje kijken op Netflix en straks weer lekker onder wol. Morgen maken we weer een mooie route van 68 kilometer op de scooter. Ook weer zin in!

27 April: Kleve (D)

Het was een berekoude nacht en ons thermo-dekbed heeft zijn werk goed gedaan vannacht. Onder de dekens was het heerlijk, maar met je hoofd en armen boven de dekens was het erg koud. De prikkel om uit ons bed te komen was er dan ook niet echt. Lekker rustig wakker geworden en uiteindelijk toch maar aanstalten gemaakt om de dag te beginnen. Leve de Koning!! Hoera, Hoera!! Miriam zette een lekkere verse Nespresso in onze camper en aangezien we de zon zagen, besloten we om ons ontbijtje buiten te nuttigen. Fris, dat wel, maar toch lekker om buiten te zitten op het gras en de frisse lucht naar binnen te krijgen. Na het ontbijt even de afwas doen, vandaag ook in de buitenlucht. Goed te doen! Aangezien de camping prima schoon sanitair en douches had, neem ik in deze ochtend het liefst daar mijn fris & fruitig sessie en wil Miriam gewoon onder de eigen douche staan in de camper. Normaal gesproken vind ik dat ook prima, maar als de camping echt schoon is, dan doe ik het daar.

Na het aankleden en de boel binnen weer aan kant maken (tenminste: dat wil Miriam altijd, net als thuis; opgeruimd en netjes!), pakken we de scooter en verlaten we de camping. Net voordat we weg wilde rijden, kwam de eigenaar van de camping even een praatje maken. Erg vriendelijke man, die even wat route-opties kwam geven op onze weg naar Kleve. Aangezien onze Mio fietsnavigatie het niet deed, hebben we zijn tips ten harte genomen en zijn we op zijn aanwijzingen op pad gegaan. Wat een prachtige omgeving is het toch hier! Via een aantal boerenweggetjes en kleine duitse dorpjes kwamen we redelijk snel aan in Kleve.  Het enige nadeel van scooter rijden in Duitsland is dat we, ondanks onze snorscooter, helmpjes op moeten…

C360_2017-04-27-13-36-14-260

Kleef, de nederlandse naam voor Kleve is de hoofdstad van Kreis Kleve, in het westen van de deelstaat NordRhijn Westfalen, tien kilometer ten zuiden van de rivier de Rijn in de Nederrijnse Laagvlakte en niet ver van de Nederlandse grens bij Nijmegen en ’s Heerenberg. Kleef ligt ook tussen de Duitse stad Emmerich en het prachtige bosgebied Reichswald. Het centrum van Kleef is heuvelachtig met een hooggelegen burcht. De naam van de stad valt te herleiden tot het middeleeuws-nederlands woord clef of clif (klip).

Het was duidelijk dat Miriam en ik niet de enigen waren die de drukte van Koningsdag in Nederland wilden ontlopen. Het was erg druk met nederlanders in Kleve en sommigen toch met oranje versieringen, maar de meesten gewoon neutraal. Al slenterend door het stadje, veel vertier en gezelligheid tegen gekomen en mooie winkels. Op de momenten dat de zon uit was, was het heerlijk, maar het bleef toch erg fris voor de tijd van het jaar. In ieder geval waren we blij dat het droog was. Na een paar uurtjes daar vertoefd te hebben zijn we weer langzaam aan de scooter gaan zoeken en via een andere weg teruggereden richting de camping. Uiteindelijk kwamen we bij een hek uit, waar we doorheen moesten om vervolgens dwars door het Reichswald te rijden om weer bij de nederlandse grens te komen. De kleuren en licht-invallen van de zon in het bos was echt prachtig en we waren helemaal alleen.

C360_2017-04-27-13-35-10-237

Midden in de middag kwamen we weer terug in Groesbeek om nog even een paar boodschappen te doen voor vanavond en morgen. Eerlijk gezegd viel ons het feestgewoel voor de Koning erg mee. Nergens straten versierd, nergens volle terrassen en lallende mensen en nergens live muziek gezien en gehoord. Mooi rustig verlopen dus. Nadat we een Coop supermarkt hadden gevonden, is Mir even de boodschappen gaan halen en ben ik op zoek gegaan naar een adres waar ik op deze feestdag een gasfles kon halen. Onze was leeg en met deze kou geen warmte in je camper hebben is niet wenselijk. Uiteindelijk bij een nabijgelegen camping de gewenste gasflessen gevonden, maar eerst Mir even naar de camper brengen, om daarna zelf even de gasfles op te gaan halen. Camping de Oude Molen in Groesbeek had nog een paar flessen staan, maar niet de juiste bleek. Wel weer zo’n enorm ding van circa 12 kilo, maar hoe krijg ik dat ding mee op onze scooter? Wel; het was een hachelijk ritje, maar het is gelukt! We zitter er weer warmpjes bij vanavond en we kunnen weer koken!

Nadat we terug waren bij onze camper, ons even weer omgekleed en een lekker JOSJE gemaakt. Vraag me niet waar JOSJE voor staat, maar vrienden van ons noemen het altijd zo als ze een hapjes-plateau maken bij een borrel in de middag. Ons JOSJE was weer lekker en we hebben relaxt boekje gelezen en wat reisboeken doorpluist om nieuwe bestemmingen voor de toekomst te bepalen.

C360_2017-04-27-15-20-10-377

Samen wat later in de avond erg gezellig in de camper ons avondmaal genuttigd, maar de receptkeuze was voor een hele kleine ruimte, wat toch een camper is, niet helemaal gelukkig: Chili Concarne! Toch maar het bovenluikje open gelaten vannacht!