13-15 Oktober 2017: Zandervennen te Kootwijk

Aangezien het zonnige weer dat voorspeld was er ook daadwerkelijk zou komen, besloten we dit weekend als afsluiting van het kampeerseizoen 2017, toch nog even met de camper op pad te gaan. Normaliter hadden we dit weekend de camper naar de stalling gebracht, maar wat zijn we blij dat we dit niet gedaan hadden!

De bestemming voor deze keer is wederom een natuurkampeerterrein uit het Groene Boekje en wel in Kootwijk de Zandervennen. Vrijdag na het werk direct op weg gegaan en bij aankomst van het kampeerterrein waren we blij dat we ook echt een specifieke plek hadden geboekt en dus gegarandeerd ons kamp konden opslaan. De specifieke plek boeken kost een tientje extra, maar aangezien we aan zagen komen dat er meer kampeerders zouden komen, dan dat er plekken waren, leek het ons erg verstandig. Nou….anderen die het niet hadden gedaan kwamen bedrogen uit! Alles zat vol. Ook op andere campings in de buurt waren de campings nog een ultiem weekend open met veel publiek. Dat vele publiek liep dan ook bij de wandelingen langs onze camping, want wat was het daar mooi zeg!

C360_2017-10-14-11-33-34-679

IMG_0668C360_2017-10-14-12-33-29-395C360_2017-10-14-11-35-47-624

Eerlijk gezegd zijn we echt fan van de Staatsbosbeheer campings, maar met deze camping Zandervennen maakte de natuur-omgeving en ligging goed, wat de beperkte faciliteiten van deze natuurlijke oase (want wat was het stil op de camping!) tekort kwam. Viel echt tegen. Voor ongeveer 35 kampeerplekken, veelal met meerdere personen per plek, waren er maar 1x dames WC, 1x dames douche en 3 wastafels beschikbaar. Hetzelfde aantal voor de heren. Van afwas-plaatsen was zelfs geen sprake; er was er maar eentje! Ook de stortplaats van de camper was rommelig. Kortom; prachtige plek om te staan, maar Staatsbosbeheer moet echt wat aandacht geven aan de noodzakelijke wensen van de kampeerders. Iedereen klaagde erover.

Maar goed; vrijdag in de late namiddag lekker eerst nog even een wandeling gemaakt door de bossen van Kootwijk en met name de heide met zandverstuivingen waren erg indrukwekkend om te zien. Nu zijn we de laatste tijd door Joep natuurlijk meer aan het wandelen geslagen, maar lopen door het mulle zand vroeg van ons wel wat anders. Zelfs Joep liep al snel met zijn tong op zijn enkels. Nu is dat bij een dwergteckel natuurlijk niet zo moeilijk, maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel…

C360_2017-10-15-12-00-22-584C360_2017-10-15-11-55-11-733

Ongelofelijk hoeveel prachtige paddenstoelen we onderweg tegen kwamen, lopende door de bossen. Ook het feit dat we bijna niemand tegen kwamen was erg prettig. Vooral de rust is ons overvallen toen we deze wandeling aan het lopen waren. De zandverstuivingen nog even vanuit de uitkijktoren samen gekeken en daar nog even gezellig gebabbeld met een leuk echtpaar. Nog even een selfie genomen met ons “gezin”.

img_0667

Teruggekomen in onze camper heerlijk weer een maaltijd van onze plaatselijke traiteur verorberd en relaxte avond gehad samen. Wat later op de avond warmde de buitenlucht op en was het erg lekker om buiten nog een afzakkertje voor de camper te drinken met elkaar. Was echt waanzinnig gaaf om medio oktober nog buiten te zitten.

De volgende ochtend lekker ontbeten en daarna de scooter van het rek gepakt en een mooie rit door de landelijke omgeving van Kootwijk, Kootwijkerzand, Arssel, Boveneinde, Harskamp via Otterlo en Hoog Soeren weer terug naar de camping gereden. In Hoog Soeren bonuslunch gegeten met Mirreke op het terras in de zon bij Brasserie Het Nieuwe Jachthuis. We zijn tevens ook erg trots op onze Joep, aangezien hij wederom in een restaurant omgeving zich keurig heeft gedragen. Miriam neemt een plaid mee en zijn eigen voerbakje en de flamboyante teckel ligt netjes rustig op zijn kleed en wacht totdat wij klaar zijn. Ook overwegen we nog wel om de naam van Joep toch te herzien. Miriam riep op een bepaald moment tegen hem; Dyson!! De bekende zuigmachines slaan echt op onze Joep, aangezien hij bij elke kruimel die hij naar beneden ziet dwarrelen, direct erop af duikt en zorgt dat de vloer er weer tip top uitziet! Bediening blij, Joep blij!!

Zaterdagmiddag bij terugkomst op de camping was er wat consternatie ivm een campinggast die op de verkeerde plek was gaan staan omdat er geen plek was en hij toch een lege plek zag en daar maar is gaan staan. Dat deze plek gereserveerd was door een ander (en ook al betaald) betekende dat deze man maar op een andere plek is gaan staan. En toen kwam de andere die naar zijn plek wilde, maar inmiddels dus iemand anders stond. Het was het hele weekend chaos met allemaal verkeerde plekken, stroomstoring op een plek waar je zou staan, maar niet kunt staan, elektra-haspels gegoochel; kortom het was het thema van de dag! Hierna nog maar even een mooie wandeling door het bos gemaakt en bij terugkomst was Joep helemaal down and out!

Zaterdagavond koelde het buiten dusdanig af, dat we naar binnen waren gegaan om daar een filmpje te kijken, maar we alledrie zo moe waren dat we eigenlijk voor 22.00 uur al in bed lagen…ja, we worden oud!

Vandaag, zondag, besloten we om de hele dag te blijven staan ivm het mooie weer. We hadden tot maandag betaald en dus niet bang voor controle van de boswachter. Ook na het ontbijt weer een mooie wandeling gemaakt. De middag lekker voor de camper gezeten, lekker gelezen en afwasje gedaan.

C360_2017-10-15-13-09-00-797

Ook de omwonenden waren allemaal erg gezellige mensen. Vooral veel gekletst met een erg leuk senioren paar met camper. De familie Punt uit Schiedam. Was een leuke middag. Maar na al het mooi’s komt eens een eind. We maken onze camper klaar voor de laatste thuisrit van dit kampeerseizoen. Het zit er weer op en de Lambortinki gaat op stal. Ook zal hij in de winter groot onderhoud krijgen om in het nieuwe jaar weer klaar te zijn voor ook weer buitenlandse trips.

Waar we wel van overstuur waren deze middag, is toen we de balans opmaakten van dit camper-seizoen; in vergelijk tot vorig jaar bleek dat we ongeveer 18 nachten minder weg waren geweest met de camper. Gemiste kans…we gaan te weinig weg!! Dit jaar zijn we 38 nachten weg geweest, tegenover 56 nachten vorig jaar. De 9 dagen naar Marrakech ivm 50 jarig huwelijk van mijn schoonouders was de hoofdzakelijke oorzaak van deze camper-dip. Nou….die trip was meer dan de moeite waard, dus wij kunnen weer terugkijken op een fantastisch reisjaar. Tijdens de winterslaap zullen we ons weer gaan buigen over de nieuwe bestemmingen voor het volgende jaar. Ook weer leuke bezigheid! We zijn bevoorrecht en realiseren ons dat terdege! Maar zoals ooit een bevriende relatie tegen ons zei: als je hard werkt, moet je ook hard recreeren! Nou…dat lukt ons!!

 

6-8 Oktober 2017: Laatste camperweekend 2017?

We zullen jullie maar niet vermoeien met de verhalen van dit afgelopen weekend. Het is namelijk weer het Natuurkampeerterrein Drie vlakbij Ermelo geworden. De weekenden hier zien er allemaal hetzelfde uit en dus nu niet meer interessant om te vertellen. Afgelopen vrijdag na het werk weer naar Drie gegaan omdat het zo lekker dichtbij is en toch het gevoel geeft om er helemaal uit te zijn. Het hele  weekend heeft het geregend, met uitzondering van de zondagmiddag. Maar dan moeten we weer het kampeerterrein om 12.00 uur verlaten. Jammer hoor; het hele weekend zeiknat en zondag mooi weer en moet je weg. Ko de Boswachter kwam er weer om vragen en dus maar besloten om toch de camper maar in te pakken en buiten de camping te parkeren. We hadden namelijk om 14.00 uur afgesproken met onze vrienden Harry en Els om bij het restaurant Het Boschhuys in Drie gezamenlijk te lunchen. Gezelligheid om ook bij te kletsen, want doordat zij drukke periode in het werk hadden en wij ook, kwam het er steeds maar niet van om een momentje samen te pimpelen en lekker te eten. Nu dus gepland in Drie en het was zoals altijd erg gezellig.

C360_2017-10-08-13-16-09-926

Het hele weekend hebben Miriam en ik heerlijk gegeten in de camper. Aangezien ik niet over onze activiteiten in de buitenlucht hoef te hebben, gaan we nu maar over onze andere hobby hebben: eten! De verhalen over de wandelingen door de bossen en hoe het leven in onze camper is, kennen jullie nu wel in de regio Drie. Daarom nu maar even over het culinaire dagboek van dit weekend.

Aangezien we vrijdagmiddag direct na het werk weg wilden gaan, had ik even bij de plaatselijke traiteur ‘L Appetit in Lelystad even een makkelijke ovenschotel gehaald om in de camper, na  aankomst in Drie, in de oven te kunnen schuiven en direct aan de gezellige avond beginnen. Voordat we dit deden, wel eerst even een rondje met Joep gelopen door de bossen. Na terugkomst de lekkere preischotel van ‘l Appetit in onze oven geschoven. Daarnaast hadden we ook nog even een strip spare ribs in de oven gedaan. Deze ribs zijn echt de lekkerste die je in Lelystad kunt krijgen. Op donderdagavond na de koopavond van Miriam haar kapsalon eten we wekelijks een wisselende maaltijd van deze keukenprinsen op de Kempenaar en altijd goed van kwaliteit! Maar de Spare Ribs zijn echt uitzonderlijk vinden we. Maar goed; heerlijk gegeten op vrijdagavond en daarna lekker een pot thee en een filmpje kijken. Zoals zo vaak kakken we in de camper op vrijdag al heel vroeg in en dus het eind van de film niet meegemaakt en omstreeks 10 uur lekker naar bed met mijn meisje!

De volgende dag het vaste ritueel van wandelen met Joep, beetje lezen, beetje vegeteren, beetje slap ouwehoeren met medekampeerders, afwasje doen en toen het weer donker was geworden wederom een heerlijk eigen gemaakte maaltijd  in ons ienieminie keukentje gemaakt door Mirreke: Risotto met gesnipperde rode ui en citroensap (Miriam kan echt de lekkerste risotto maken!), lauw-warme gerookte zalmhaasjes op “een bedje van” groene asperges en daar overheen verse eigengemaakte pesto en schijfjes citroen. Nagerecht was een cheesecake met zwarte bessen compote. Nou……Herman de Blijker eat your heart out!! Was erg lekker!

En natuurlijk ook zondag nog een zonnige wandeling gemaakt door het bos, voordat we van het terrein af moesten en lekker geluncht dus.

C360_2017-10-06-18-21-47-676

Tot slot besluiten we nog om ook volgend weekend toch nog weg te gaan met de camper aangezien de weersverwachtingen erg goed zijn! Eerst wilden we de camper al in de stalling doen om goed te drogen voordat we de uitkomsten van de campercheck, die vorige week is uitgevoerd, uit te laten voeren. Maar nu er zo’n mooi weer wordt verwacht, na een paar zeer regenachtige weekenden in Drie, willen we toch ook nog volgend weekend even op pad. We vinden het zo geweldig dat leventje in en rondom de camper! We zijn alle drie helemaal happy in Drie! Ook Joep is niet te houden als we thuis al de camper aan het klaar maken zijn. Hoe jong ie ook nog is, hij begrijpt erg snel wanneer er iets te gebeuren staat. Wat een energie heeft zo’n klein beestje tijdens de wandelingen met die korte pootjes en die lustig kwispelende staart van hem!

C360_2017-10-07-14-54-32-691

En ook Miriam geniet volop; Ze kan in dit jaargetijde helemaal los gaan met het maken van foto’s in de natuur. Ik vind dat ze altijd prachtige foto’s maakt en dat deze schilderijen altijd ook erg mooi in dit blog passen. In dit blog nu dan ook nog een paar mooie plaatjes van dit weekend!

Spannender was het niet dit weekend. Volgend weekend nemen we de scooter weer mee en zullen we hopelijk op zaterdag ook nog een leuk ritje kunnen maken. Mogelijk beleven we dan weer eens wat meer dan dit gezapige leventje van de afgelopen weekenden op ons favoriete stukje paradijs in Drie…of all places!!

28 september: Vier keer Drie

Het mooie van de camper voor je deur te kunnen zetten, is het feit dat je heel spontaan kunt besluiten dat je het aankomende weekend er even tussen uit kunt gaan met het kampeermiddel. Al is het soms puzzelen in de agenda’s wanneer het het beste past, kwam dit afgelopen weekend het goed uit. Na ons werk meteen kleding, proviand, beddengoed inpakken en de watertank vullen met schoon zacht Flevolands water. Ook het toilet klaar voor gebruik gemaakt en dus omstreeks om 17.15 uur op pad met z’n drieen. Of Joep, onze ruwharige dwergtekkel pup er ook oren naar had, valt hieronder te zien….hij zat al!

22042325_10212196709126494_2349207030192862009_o Lees Meer

Pijnbank voor Lambortinki

Vandaag was de grote dag: ik had onze Lambortinki aangemeld om een uitvoerige camper-check te ondergaan bij Smits Campertechniek te Ede. Deze organisatie is partner van de NKC en werkt mee om iedere maand een jonge of oudere camper helemaal te onderwerpen aan een strenge keuring en de bevindingen te omschrijven in een artikel in het blad. Met veel plezier lees ik altijd deze rapportages in het blad!

Aangezien wij sinds december 2014 eigenaar zijn van onze camper en de afgelopen jaren nagenoeg zonder problemen met hem door Europa hebben getoerd, leek het ons toch verstandig om eens, met name het campergedeelte, goed te laten controleren door Smits Campertechniek (het motorgedeelte krijgt jaarlijks ook zijn beurt bij Vakgarage). En om maar met de deur in huis te vallen: ik was poep-zenuwachtig vanmorgen. Bang om datgene te horen dat iedere camperaar angst inboezemt: de camper is een wrak en schrootwaardig….

Bij aankomst in Ede bij de gebroeders Smits, werd onze camper al direct herkend, dus dat gaf al meteen een goed gevoel. Waarschijnlijk kennen ze de camper en zijn historie al vanuit eerdere eigenaren. Dat bleek dus ook het geval te zijn en ook wij hebben contact gehad met de vorige eigenaar, die onze camper destijds prachtig heeft voorzien van lederen bekleding en nieuwe gordijnen. Vakkundig gedaan allemaal en wij zijn er superblij mee. Ook de mededeling dat deze heer uit het zuiden van Nederland altijd het beste voor zijn camper wilde en niet beknibbelde op onderhoud en reparaties, gaf de burger moed! Ook wij hebben de afgelopen jaren de camper tijdig zijn onderhoud gegeven en ook een aantal zaken direct vervangen bij aankoop: banden, schokbrekers, uitlaat, zonnepanelen, scooterrek, omvormer en achteruitkijk-camera.

Na een bakkie koffie en even de procedure te hebben doorgenomen begonnen Ron Smits en ik aan de inspectie van de Lambortinki. Het feit dat ze juist willen dat je meekijkt met wat ze doen en daarbij ook heel nuttige informatie geven, schept ook vertrouwen. Maar ook de gezelligheid en laagdrempeligheid van de omgang met hem en zijn team, maakte dat ik mij direct op mijn gemak voelde en ook deze dag veel heb opgestoken over mijn eigen voertuig.

Allereerst hebben we het voertuig gedeelte geinspecteerd voor de APK. De bevindingen waren niet schokkend, maar gezien de leeftijd van de camper (2000) komen er door de jaren heen toch altijd aandachtspunten voor. In ons geval een aantal verlichtings-issue’s, wat zwetende pakkingen en de schokbreker rechts voor heeft zijn rubberen hoes verloren en moet mogelijk vervangen worden. Ook het luchtfilter was er aan toe om vervangen te worden en ook direct laten uitvoeren.

IMG_0608

De remmentest was in principe goed, maar ook daar toch wat aandacht voor de achtertrommels en lucht in de remleiding, waardoor het rempedaal wat dieper ingetrapt moet worden. Voor de rest was alles tip top in orde en was bij de testrit de conclusie dat de camper, volgens Ron Smits, erg lekker rijdt.

Maar toen kwamen er wat problemen bij de gasleidingen naar voren. Lekkage en waar zit het? Dat was even zoeken maar ook dat euvel konden we snel tackelen. Het bleek de leiding van de kookplaat te zijn die lekte. Koppeling aangedraaid en klaar met de gasleidingen. De druk op de leidingen bleef constant op 150 mbar staan. Fijn gevoel dat we dit weekend dus gewoon kunnen koken zonder ontploffingsgevaar…..

Tijdens de lunch van de mannen van Smits ben ik lopend naar het buurtcentrum gelopen om daar een broodje te scoren en daarna het laatste gedeelte van de check; de binnenzijde van het woongedeelte. Mijn angst dat daar in de daken vensters vocht zat bleek gedeeltelijk waar te zijn. Geen enorme problemen, zeker niet gezien de leeftijd van de camper, maar met name de kitnaden op het dak en rondom de vensters moeten vervangen worden. De camper is droog, maar rondom de kitnaden zit wat hoger vochtpercentage. Op een plek echt een probleem welke ernstig is, maar goed op te lossen is de paddestoel op het dak van de afzuiger van de keuken. Deze is gebarsten door droogte en is dus niet meer waterdicht. Daar moet dus wat aan gedaan worden.

De rubberen dopjes op de kookplaat-roosters moesten vervangen worden en ook het probleem van een dol-draaiende keukenkraanknop  was door Ron Smits even tussen neus en lippen door vervangen. De badkamer kitnaden even nog nader onderzocht en ook daar mogen aan de buitenwand de kitnaden vervangen worden.

Op basis van het zeer uitvoerige rapport en de daarin benoemde oplossingen van de problemen die geconstateerd zijn, spreken we onderling af dat we dit in de winterperiode gaan uitvoeren, inclusief het motoronderhoud en APK die in de winter weer verloopt. We krijgen vooraf een offerte met duidelijke omschrijving van de werkzaamheden en we spreken af dat we ergens in december de camper daar neerzetten en hem weer ophalen medio januari, om hem vervolgens daarna direct nog een paar maanden in de stalling te zetten. Smits blij, wij blij dat er in de rustige winterperiode even tijd kan worden genomen, terwijl vanaf eind februari de drukte voor hen weer in alle hevigheid losbarst van alle camperaars die ook in voorjaar weer  op pad willen.

We zijn zo blij met deze camper en hebben inmiddels besloten dat we de investering (ondanks toch de aanzienlijke kosten voor deze operatie) in deze camper weer gaan doen en dat we de komende jaren nog met veel plezier met onze Lambortinki op pad gaan. De Fiat Ducato is in goede conditie, de opbouw is straks weer helemaal up to date. Zeker nu we ook in het voorjaar de camper ook nog eens goed hebben laten wassen, cleaneren, poetsen en in de was zetten, ziet deze reisgenoot er weer top uit voor de komende jaren!

Thuiskomend en Miriam de terugkoppeling geven van deze dag, kan ik constateren dat ik erg blij ben dat ik deze keuring heb uitgevoerd en dat ik daardoor exact weet waar de pijnpunten van dit reisobject liggen en wat ik eraan kan doen. Wel een punt van kritiek is toch wel destijds het geld dat we uitgegeven hebben aan de aankoopkeuring via de NKC. Deze is niet goed uitgevoerd, aangezien we punten tegen kwamen die tijdens de aankoop al niet in orde waren, toch niet opgemerkt zijn. Voor mij is de reis Lelystad naar Ede de moeite waard om het totale onderhoud van onze camper over te laten aan Smits Campertechniek in Ede. Wij vinden vooral door de ouderdom van de camper, moet je er goed voor zorgen. En omdat ik zelf 2 linkerhanden heb, laten we het graag aan de vakman over. Het komende weekend gaan wij gewoon weer intens genieten van ons 2e huis!

11 t/m 13 September: De Vlagberg, Sint Anthonis (Noord Brabant)

De weersverwachtingen in Zuid Limburg waren onheilspellend slecht, dus besloten we maar langzamerhand meer terug richting huis te gaan rijden. Ook daar was het slecht weer, maar onze nieuwe bestemming zou ons meer beschermen door het feit dat we tussen de bomen in het bos zouden staan. Nadat we uitgecheckt hebben bij Camping Cotesserhoeve, rijden we weer binnendoor richting Natuurkampeerterrein De Vlagberg in Sint Anthonis. We kunnen het niet precies benoemen wat het is, maar die plek voelt bij ons beiden een beetje als thuiskomen. Een aantal jaren geleden was ons eerste weekend weg met de camper ook op deze plek gepland, dus misschien is dat dan wel een beetje de sentimentele waarde van deze Staatsbosbeheer camping. Op het moment dat we het terrein oprijden valt er bij ons meteen een lekker gevoel. Deze natuurkampeerterrein, midden in een prachtig bos, heeft model gestaan voor de toekomstige Staatsbosbeheer-kampeerterreinen in Nederland. Het centrale sanitairgebouw is netjes, praktisch ingericht en alles is in prima staat. Maar wat vooral deze camping, in onze ogen, zo uniek maakt is het feit dat je met je camper, caravan, tent helemaal een eigen plekje krijgt midden in de natuur, tussen de bomen. Geen veldjes waar je de hele dag je mede-kampeerder in het zicht hebt, maar gewoon je eigen riante plek in het bos voor jezelf.

C360_2017-09-12-11-53-19-325

De ditigale onbemenste incheckbalie werkt prima. We zoeken een plek uit voor de komende nachten en installeren ons met de Lambortinki. Joep is helemaal door het dolle en het lijkt wel dat hij ook de bossen prefereert boven de commerciele familiecampings die we de laatste dagen in Limburg hadden. Ook Miriam en ik zijn erover uit: de Staatsbosbeheer campings hebben onze absolute voorkeur in Nederland! We komen bijna altijd op deze campings uit, omdat ze midden in de natuur liggen, kleinschalig zijn van omvang en de voorzieningen zijn minimaal. Ook de aanspraak met andere mensen is hier wat gemoedelijker, lijkt het wel. Niet altijd, want zure of chagrijnige mensen heb je overal.

We boffen met het weer, want de zon schijnt volop en geen regenwolk te bekennen. Nadat we even geluncht hadden voor de camper, wilden we met onze Joep even een kleine wandeling maken om te wennen. De uitdaging was om hem helemaal los te laten lopen door de bossen en niet aan de riem. Het ging fantastisch! De kleine veldheer liep keurig achter ons aan of rende een stukje vooruit om daarna weer op ons te wachten. Bij terugkomst na wandeling, hebben we lekker buiten gezeten en met Joep gespeeld. Ook de ruime plekken in het bos geven hem veel afleiding en hij geniet zienderogen van de natuur om hem heen. Hij kwispelt de godganse dag!

De avond was er een zoals alle avonden; lekker gegeten in de camper, filmpje kijken en redelijk vroeg onder de wol. Dinsdagochtend gaan we weer een mooie rit door de omgeving maken en daarna nog een grote wandeling door het bos en over de heide. Eerst nog weer hopelijk een goede nachtrust. Joep en wij hebben onze draai op de 17 m2 in de camper prima gevonden. Het gaat allemaal voorbeeldig en super relaxt.

De volgende ochtend worden we alle drie in ons eigen tempo wakker en maken we ons klaar voor de scooterrit. We kiezen een rit uit rondom de boswachterij van Sint Anthonis en deze leidt ons door het groene buitengebied van Sint Anthonis.

Het aantrekkelijke van Sint Anthonis is dat geen landschap te groot is: bossen, heide, akkers en weilanden wisselen elkaar prachtig af. In het heidegebied de Ullingse Bergen zijn nog enkele stukken zandverstuiving. Door het hele gebied lopen een aantal verharde en onverharde maar goed berijdbare fietsroutes. Ook onze snorscooter komt goed uit de verf op de stukken onverharde paden.

C360_2017-09-12-11-15-10-039C360_2017-09-12-10-31-37-524C360_2017-09-12-11-25-25-261C360_2017-09-12-11-15-20-596

Dit prachtige natuurgebied, in eigendom van Staatsbosbeheer, biedt een gevarieerd landschap. Op de heidevelden zijn oude jeneverbesstruiken te vinden, maar ook natte stukken heide waar zeldzame plantensoorten als de kleine zonnedauw voorkomt. De grove den, ooit aangeplant voor gebruik in de Limburgse mijnen, bepaalt het gezicht van het bos. Op de heide grazen Kempische heideschapen en Schotse hooglanders, welke we ook hebben gezien tijdens de prachtige rit.

Na terugkomst bij de camping hebben we even de lunch genuttigd en nog even heerlijk in de zon gezeten. Ondanks dat ze ook hier hadden aangegeven dat er veel buien zouden zijn, ziet de lucht er nog strak blauw uit. Daarom maar meteen na de lunch een lange wandeling gemaakt door de bossen en heide direct aan de camping gelegen. We wandelen door de paden van de camping en zien zoveel mooie plekjes waar je mag staan, dat we besluiten dat we de volgende keer dieper in het bos gaan staan op nog mooiere plekken dan dat we nu al staan. Enige consequentie is dat we dan geen stroom aansluiting op de plek hebben. Met onze huishoudaccu’s aan boord moet dat geen probleem zijn. We gaan vast binnenkort nog een keer een lang weekend deze kant op.

De wandeling is werkelijk geweldig en ook Joep loopt los en loopt het hele traject mee met ons. Als wij denken dat ie een beetje te moe aan het worden is, tillen we hem op om hem een stuk te dragen. Maar onze kleine veldheer wil er niets van weten! Hij loopt alles zelf en geniet met volle teugen van alle geuren en indrukken die hij onderweg opdoet. De charmeur krijgt ook nog bij iedereen onderweg een woordje van waardering, dus zijn dag kan niet meer stuk!

C360_2017-09-12-15-05-31-453C360_2017-09-12-14-57-03-453C360_2017-09-12-14-59-22-592IMG_0575

Bij terugkomst bij de camper valt het doek voor ons allen. We zijn moe en gaan buiten in de stoel een tukkie doen samen. Ook rondom de camper loopt Joep los, totdat boswachter Wessel ons komt bezoeken. Er mogen geen honden los lopen op de camping en ook niet op de heide en bossen daaromheen. Dat is een reden voor een bekeuring normaliter, maar gezien het feit dat we aangeven dat we Joep nog maar net hebben en hem aan het trainen zijn, krijgen we de coulance van Wessel. De rest van de dag loopt zoals alle dagen in de camper. Chill-modus en gezellige avond in camper. Morgen wordt er storm verwacht. De eerste herfststorm van 2017! 2e week september!! Vorig jaar was het 30 graden en liepen we in tangaslip en factor 30 op onze huid!

Wel; vanmorgen begon de storm in alle hevigheid los te barsten. De regen kwam met bakken uit de lucht en daarom besloten we maar om vroeg in de morgen naar onze volgende bestemming te rijden. Waar we terecht komen, weten we nog niet, maar nu weg van deze plek leek ons het beste!

Nu deze vakantie zo tegen het einde aan loopt, zijn Mir en ik wel tot de conclusie gekomen dat de aanschafkosten van Joep zich deze vakantie weer hebben terugverdiend. Doordat we deze vakantie nagenoeg geen terrasjes hebben gepakt, niet uit eten zijn geweest, weinig brandstofkosten voor camper hebben gemaakt en geen tolwegen hebben gehad, lopen deze kosten tegen elkaar weg. We maken ons wel zorgen hoe straks het weer zal zijn om thuis te zijn en beiden gewoon weer aan het werk. We denken dat Joep dan een terror-teckel zal worden, gezien het feit dat ie dan minder aandacht krijgt. We zullen zien…

 

9 + 10 September 2017: Cotessen, Zuid Limburg

Na (heftige) regen komt zonneschijn! Wat is het Geuldal in Zuid Limburg geweldig!! We zijn gisteren in de stromende regen aangekomen in Cotessen na een eveneens mooie rit vanuit Schinnen hier naartoe. Nadat we de camping gisteren hadden verlaten, eerst nog even boodschappen doen bij AH in Heerlen, om de volgende dagen weer genoeg proviand te hebben in onze Lambortinki. We weten niet wat het weer gaat doen en we bereiden ons voor op een aantal regenachtige dagen. We hopen zo enorm dat de zondag (vandaag) droog blijft, zodat we in ieder geval nog rondom Vijlen, Vaals en Cotessen kunnen rondrijden op de scooter met ons drieen.

C360_2017-09-10-12-19-47-751

Cottessen (In het Limburgs: Kotteze) is een buurtschap bij het dorp Vijlen, behorend tot de Nederlandse gemeente Vaals. De buurtschap ligt dicht bij de grens met België, tussen het Vijlenerbos en de rivier de Geul. Aan de andere kant van de grens ligt Sippenaeken.

Cottessen is in cultuur gebracht vanuit de carréboerderij Bellet, een boerderij die daar sinds de 13e eeuw of eerder is gevestigd. De boerderij draagt boven de poort een gevelsteen met het wapen van de abdij van Burscheid met de Latijnse wapenspreuk Dominus Providebit (“De Heer zal voorzien”). Ook deze boerderij heeft een klein campingveld en is gelegen met een prachtig uitzicht over het dal! Voor de volgende keer in deze regio voor ons zeker een optie om ons kamp daar op te slaan.

Dit was vroeger een arme streek in Limburg en als gevolg daarvan zijn de oude vakwerkhuizen veelal gehandhaafd. Rond deze tijd heette Cottessen nog Kothausen. Cottessen is samen met Camerig een beschermd dorpsgezicht.

Op de eerste Tranchotkaarten van dit gebied uit circa 1760 zijn 14 boerderijen of huizen te vinden. Anno 2017 is dat aantal nog hetzelfde en is het aanzicht van het gehucht vrijwel ongewijzigd gebleven.

De tijd lijkt hier te hebben stilgestaan. Door de steile heuvels was het gebied voor de landbouw een moeilijk toegankelijk gebied, waardoor schaalvergroting van de landbouw nauwelijks heeft plaatsgevonden. Als gevolg daarvan zijn in het rijke kleinschalige cultuurlandschap vele holle wegen, graften, hoogstamboomgaarden, bosschages, bronnengebieden en meidoornhagen in stand gebleven. Door Cottessen stroomt de Berversbergbeek, zuidelijker ligt de Cottesserbeek.

Door de variatie in landschapselementen is er een rijke flora en fauna. Dassen worden regelmatig in graften gesignaleerd.

In 2004 vertegenwoordigde Cottessen de Provincie Limburg in een verkiezing van De mooiste plek van Nederland (NCRV). In 2005 volgde een 5 sterren waardering voor Natuur en Landschap voor het Geul- en Gulpdal. Cottessen is een van de mooiste gebieden in het Geuldal.

Hoe dichter we bij onze bestemming komen, des te meer wanen we ons in het buitenland. Mooi glooiend heuvellandschap met prachtige vergezichten over kleine dorpjes, boerderijen, grazend vee en veel bossen.

C360_2017-09-10-12-18-39-049C360_2017-09-10-12-22-29-811

Al slingerend door het landschap met onze Lambortinki, merken we dat de wegen smaller worden en dat als we een tegenligger tegenkomen, we aan de kant moeten of heel langzaam elkaar passeren met passen en meten. Gelukkig komen we bijna niemand tegen op het smalle weggetje naar de oorspronkelijk geplande camping Rozenhof in Vijlen. Hoe vertekenend kan een website zijn, of de foto’s op een ANWB camping-app of campercontact.com. De camping ziet er verre van uitnodigend uit; rommelige indruk, vervallen gebouwen en veel seizoenplaatsen met stacaravans. We besluiten om met gierende banden door te rijden en zoeken even verder naar een andere camping. Uiteindelijk komen we aan op Camping Cotessehoeve in Cotessen. Een erg mooie hoeve, met daarachter een aantal velden met campingplaatsen. Jammer genoeg zijn de Taverne en het zwembad dicht (??). Alhoewel, zwemmen in deze temperaturen is alles behalve aangenaam.

We checken ons in en met nadruk had ik tegen vriendelijke dame achter de receptie gezegd dat wij een zware camper van 4500 kg hadden en ook nog eens 3-assig.

Assig rijmt op drassig….en zo geschiedde: bij het oprijden van onze toegewezen plek (neeeej, geen probleem hoor, onze plekken zijn bestand tegen zware campers..) zakten we weg in de modder en wat we ook probeerden, we kwamen niet meer van de plek af. Met oprijbokken nog wat geprobeerd, maar we zaten vast en onze plek zag er inmiddels uit als een ontplofte mijnenveld tijdens een of andere veldslag. De campingbaas was niet blij maar gaf aan dat wij er niets aan konden doen. Hij haalde de trekker erbij en na wat oponthoud, werden we glijend op de juiste plek gesleept. Was ook wel weer eens apart om mee te maken. De man zei dat het uur voor onze aankomst zo enorm veel regen was gevallen, dat de grond het niet kon verwerken. Maar wij stonden ten minste, al was van een gazon geen sprake meer, het was meer een plek vol met chocoladevla!

C360_2017-09-09-12-30-17-730

Nadat we geinstalleerd waren, hebben we niets meer gedaan door de regenval. Eerlijk gezegd vinden we een dag in de regen geen probleem, maar als het al dagen achtereen duurt, dan worden wij er niet vrolijk van! De camper is knus en gezellig, maar alleen als je na een dat buitenlucht lekker naar binnen kruipt, niet als je al 2,5 dag binnen blijft omdat het moet. Ook Joep wordt er onrustig van en is op die kleine 17 m2 niet te houden en nogal druk aanwezig. Hij kan zijn energie niet kwijt, waardoor ie steeds in onze voeten hangt, in onze handen speels bijt en sprintjes trekt door de camper en ook nog een de horde neemt naar de keuken, die hoger ligt in onze camper.

C360_2017-09-10-10-10-35-109

 

De dag trekt voorbij en we eten een heerlijke maaltijd en kijken nog naar een erg goede film. Tenminste…. Ik kijk nog naar een hele goed film. De dame des huizes en Joep storten volledig in direct na het intro-beeld van Universal Studios….en gaan naar bed. Was echt een leuke avond met al mijn vrienden!

Maar vanochtend was iedereen weer rise and shine aan het ontbijt en konden we plannen maken om erop uit te gaan! Het weer ziet er goed uit en dus pakken we de scooter van het rek en maken we ons op om een mooie rit te gaan maken. We gebruiken een route vanuit route.nl: De Watermolenroute vanuit Vijlen.

De route liep dwars door de natuurgebieden, glooiende landschappen, slingerweggetjes, dorpjes zoals Slenaken (zie blog van gisteren waarom we daar even langs wilden), Mechelen, Gulpen, Gulpenerberg, Cotessen, Pesaken en de Epenerheide. We hebben intens genoten van deze regio en op de terugweg naar de camping samen met Joep nog even op het terras heerlijk geluncht bij Brasserie Buitenlust in Vijlen. Een panorama-terras over het berglandschap en heerlijk eten!

IMG_0548

Teruggekomen op de camping nog even lekker de stoelen buiten gezet en nog een kop thee gedronken in de zon. Nu weer naar binnen omdat het wel heel snel afkoelt buiten. We besluiten om vannacht nog hier te blijven en morgen weer noordelijker richting Brabant te vertrekken. We willen de bossen in. Joep vindt de bossen geweldig en wij willen nog een paar lekker wandelingen maken met hem door de bossen rondom Sint Anthonis. We verblijven op De Vlagberg, natuurkampeerterrein waar we al een paar keer eerder zijn geweest. Hopen op de komende dagen nog redelijk weer! Joep is in ieder geval voor vandaag weer uitgevloerd door alle indrukken die hij heeft opgedaan. Daar hebben we vanavond geen omkijken meer naar!

C360_2017-09-10-13-49-39-230

6 t/m 8 September 2017: Schinnen (L), Hoeve Krekelberg

Woensdagochtend waren we weer erg vroeg op i.v.m. de nachtelijke escapades van onze Joep. Om 4 uur meldde deze vriend zich om uitgelaten te worden om vervolgens direct daarna weer in coma te geraken in zijn mandje. Wij klaar wakker, maar toch nog een paar uurtjes liggen dommelen en met veel genot naar het snurken van zo’n klein beestje geluisterd. We besluiten na het ontbijt meteen alles op te ruimen en de camper weer klaar te maken voor vertrek bij De Hooiberg in Bladel. Even afrekenen in de kaaswinkel, nog even vers water in de tank vullen en het grijze water van het douchen te lozen in de opvangput. Even afscheid nemen van onze vriendelijke buren uit Aa-dorp, bij Almelo en op pad gaan we!

Miriam heeft altijd de voorkeur om binnendoor te rijden als we een nieuwe bestemming invoeren in onze campernavigatie, dus we besluiten dat te doen, aangezien we de tijd aan ons zelf hebben. Richting Schinnen gaan we, waar we de Natuurkampeerterrein Hoeve Krekelberg gaan bezoeken. Onderweg rustig aan gedaan en bij binnenkomst in Amstenrade reden we door de hoofdstraat en zagen we het bekende blauwe neonbord met AH staan. Aangezien we nogal wat boodschappen nodig hadden voor de komende dagen, besloten we direct maar te stoppen en in te gaan slaan. Omstreeks 13.00 uur kwamen we de camping binnenrijden in Schinnen, Zuid Limburg.

De gemeente Schinnen is een landelijke gemeente in een heuvelachtig landschap. Samen met de gemeente Onderbanken en Nuth vormt het de landelijke barrière tussen de stedelijke gebieden van Parkstad Limburg en de Westelijke Mijnstreek. Schinnen zal met de naburige gemeenten Nuth en Onderbanken op 1 januari 2019 fuseren tot de nieuwe gemeente Beekdaelen. Het dorp Schinnen zelf, telt zo’n 2800 inwoners en heeft weinig sociale voorzieningen valt ons op. Het kerkdorp kent geen echt winkelcentrum, dit in tegenstelling tot de kerkdorpen Amstenrade en Oirsbeek waar veel meer winkels zijn gevestigd. Zo zijn er in het centrum van het kerkdorp Schinnen de volgende winkels gevestigd: een schoenenspeciaalzaak, sigarenzaak, brood- en banketbakkerij, bloemenzaak, een Aldi, een winkel in natuurstenen. Buiten het centrum ligt verder nog een grote sportspeciaalzaak, maar that’s it! De gemoedelijke naam die Schinnen doet vermoeden, maakt hij op ons niet waar, eerlijk gezegd.

Hopelijk biedt de camping Hoeve Krekelberg meer gezelligheid en charme…

Dat bleek het geval te zijn! Het ontvangst is allerhartelijkst en ook qua informatie die we meekrijgen en de vrijheid om een mooie plek uit te zoeken, voelt bij ons beiden al direct goed. Het glooiende landschap van Zuid Limburg, is te zien vanaf onze kampeerplek, zo mooi kan een plekje zijn!

De Hoeve Krekelberg is ontstaan in de jaren vijftig van de vorige eeuw. De grootouders van de huidige eigenaresse, zijn destijds begonnen op de grasgronden rondom de boerderij. Een watertappunt, een hokje wat doorging als een toilet waren de eerste voorzieningen die er op de camping beschikbaar waren. De camping was in de beginjaren nog een “kampeerpaspoortterrein”, de voorloper van de natuurkampeerterreinen. Men had een kampeerpaspoort nodig en dat kon je destijds alleen maar verdienen door 3 weekenden achter elkaar onder leiding van een ANWB-mentor te kamperen of door een ANWB Oefenkamp succesvol af te ronden. Dat waren nog eens andere tijden als kampeerder!

De camping is inmiddels gemoderniseerd tot een prachtige terassencamping, met alle faciliteiten die je mag verwachten van een natuurkampeerterrein. Duurzaam, milieuvriendelijk, kleinschalig en de natuur binnen handbereik. Ook is er een slechtweer-voorziening in de Koestal. Een gezellig ingerichte ruimte waar men elkaar kan ontmoeten als het weer slecht is, zoals vandaag in regenachtig Nederland.

Nadat we onze camper weer hadden gestald, hebben we de rest van de dag heerlijk binnen en buiten zitten lezen en ’s avonds weer een filmpje kijken. Heerlijk geslapen daarna, gezien de korte nacht daarvoor.

Gisteren, donderdag 7 september, zijn we na het ontbijt weer met de scooter op pad gegaan en hebben een rit gemaakt door de omliggende regio. Jammer genoeg was onze Mio fietsnavigatie verkeerd door mij ingesteld, dus na een tijdje baalden we ervan dat we alleen maar langs de drukke provinciale wegen hebben gereden en niet zoals gewoonlijk door de mooie natuur.

Onderweg in Brunssum maar even een koffiestop gemaakt om de navigatie goed in te stellen. Op het terras was onze Joep weer te publiekstrekker. Iedereen wilde hem aanraken, aaien en knuffelen. Als je als mannelijke vrijgezel een rugharige dwergteckel pup aanschaft, garandeer ik je veel vrouwelijke aandacht! Tjezus….wat een aandacht krijgt dat kortpotige bolletje Einstein-kapsel met flaporen!!

Na de koffiebreak weer op pad en inderdaad; deze route was veel mooier en lekker binnendoor rijden door glooiende landschappen, buurtschappen, langs mooie hoeves en boerderijen in het Limburgse land. Ook kwamen we nog opeens een openluchtkapelletje tegen, bij de Fatimagrot. De grot, gebouwd van Kunrader steen, wordt nog steeds gebruikt bij processies, kroetwusj en andere kerkdiensten.

C360_2017-09-07-11-43-28-986

 

Terug bij de camping hebben we meteen Joep meegenomen voor een wandeling door de bossen, direct naast de camping. Hij is door het dolle heen en we genieten enorm van zijn enthousiasme. Nooit gedacht dat het beestje zoveel plezier kon brengen. Lopend door de bossen komen we langs paarden en komen we uit bij een bosvennetje en daarbij een gezellige Brasserie. Na de wandeling belonen we ons met een limburgs biertje en een huisgemaakte uiensoep.

IMG_0492

 

Joep gedroeg zich voor het eerst echt voortreffelijk op een terras, dus wij zaten ook lekker rustig daardoor. Miriam maakte nog het compliment dat de uiensoep die ik altijd maak, veel lekkerder is. Dat komt doordat deze kok de uien niet even eerst heeft aangezet in de pan, waardoor ie wat caramaliseert en iets zoeter smaakt daardoor. Ook vinden we deze soep veel te zout en missen we, hoe kan het ook, de drank door de soep…Ook de gesmolten kaas was een gewone belegen kaas, terwijl ik altijd een Gruyere kaas gebruik. Tot zover een hobby-kok thema in een camper-reisblog…

C360_2017-09-07-14-31-18-427

Einde van de middag waren we weer terug bij de camper en gingen alledrie weer in chillmodus. Prachtig om ons drieen te zien slapen op onze eigen stoel en bank en alledrie snurkend onze vrije tijd doorbrengen. Wat ons erg bevalt deze vakantie, is de rust die we voelen. Normaal, zonder Joep, waren we veel meer op pad, meer aan het winkelen, de kroeg in, avond een hapje eten in restaurant, maken het later op de avond. Nu niets van dat alles. Onze Joep staat centraal deze vakantie en we proberen alle nieuwe indrukken voor hem wat te doseren en onze vriend laat heel duidelijk weten als ie overprikkeld is…. Wordt ie stierlijk vervelend; bijten, op je voeten jagen, zeuren, onrustig en schichtig met zijn ogen. Rust, reinheid en regelmaat is ook bij hem van toepassing.

IMG_0489

In de avond weer lekker gegeten in de camper, likeurtje na afloop en bakkie koffie uit de Nespresso en vervolgens gordijnen dicht, lichten uit en weer een film kijken in de pikdonkere camper. Superknus en beregezellig!

Vandaag, deze regendag, doen we helemaal niets. Lezen, ouwehoeren, plannen maken voor het komende jaar, dutje doen, lezen, filmpje kijken… met dit weer stuur je toch geen hond naar buiten!? Nou, okay dan; Miriam is nu een wandeling aan het doen met Joep, ik heb de afwas van gisteren en vanochtend gedaan en nu dus het blog aan het schrijven.

Miriam komt net binnen met Joep en zij hebben een leuke wandeling gehad door weer een ander stukje bos rondom de camping. Joep heeft nu ook kennis gemaakt met koeien. Hij vond de kennismaking met de koeien geweldig en naast paarden, nu dus ook bekend met de koeien.

Morgen verlaten we deze camping en gaan door richting Vijlen bij Vaals en hopelijk kunnen we ook nog even Slenaken bezoeken. Mir en ik willen het hotel De La Frontiere nog eens bezoeken waar we een aantal jaren geleden hebben overnacht met onze engelse vrienden Neil en Yvonne. Wij waren de enige gasten die er waren, terwijl de nieuwe eigenaren nog niet gearriveerd waren vanuit Zuid Afrika. Zij hadden net het hotel overgenomen en onze boeking moest uitgevoerd worden, maar dan zonder de eigenaren en personeel. We kregen de sleutel van het hotel en onze kamers en zoek het maar uit! Fawlty Towers, maar dan zonder Basil en Sybil!! Toen we in het hotel waren en de volgende middag op het terras allemaal mensen (tijdens de Amstel Gold Race, vooral fietsers, dus dorst….) gingen zitten, vond ik het zonde dat deze mensen niets konden nuttigen omdat het hotel nog niet up and running was. Om de nieuwe eigenaren een vliegende start te gunnen, zijn Miriam en ik maar achter de bar gekropen en hebben we de mensen bediend en netjes alle omzet geregistreerd en afgedragen aan de eigenaren. Ondanks dat de eigenaren nooit hebben gereageerd op de onverwachte omzet, toch leuke herinneringen! Dus lijkt het ons gaaf om weer even te gaan kijken daar. Je hebt er per slot van rekening toch even gewerkt…even deze anekdote op het eind van dit blog, sorry!