De afgelopen dagen op de camping waren heerlijk relaxed en leuke mensen ontmoet, maar gisteren weer gewoon verder op pad. Wij voelen ons het lekkerst als we onderweg zijn. Prima een paar dagen op de camping, maar onderweg en iedere dag een andere plek vinden wij helemaal fijn. We rijden weg van de camping en moeten eerst nog even langs een vervelend smal en steil weggetje van ongeveer 2 km. Het doet ons denken aan de weg naar Quinta de Odelouca in Portugal, waar we ook doodsangsten uitstaan als we de camping toen moesten bereiken. Hier niet anders, maar het gaat uiteindelijk weer prima.
We rijden gisteren maar een anderhalf uur voordat we aankomen op de plek die Miriam had uitgezocht voor een nachtje. La Torre d’ en Domenec heeft een eigen camperplaats, gefaciliteerd vanuit de gemeente. Alles prima voor elkaar, maar zeker niet de mooiste plek. Opvallend is dat we het overal landinwaarts zo vreselijk rustig vinden met campers en op de camperplaatsen. We komen nagenoeg geen Nederlandse camperaars tegen in de binnenlanden, maar hier komen we aan en staat de camperplaats vol met 7 campers. Nog niet eerder meegemaakt. Er gaat een buscamper net weg en wij rijden zo zijn plekje op, tussen 2 campers in. Mir en ik installeren ons en lopen met Joep een ronde door het achterliggende parkje. Dit parkje loopt verrassend heuvelafwaarts door een bosgebiedje en we zien beneden de sportvelden liggen. Zover gaan we niet en lopen via een andere route terug naar de camper. Het dorpje in lopen biedt geen plezier van wat je daar ziet. Oude vervallen huisjes, beetje ghetto gevoel, vooral tijdens het laatste rondje met Joep in het donker door de straatjes.
De avond lekker voetbal gekeken (nou ja…lekker!! Heerenveen uit, altijd lastig!) en heerlijk samen gegeten, gerelaxed in de camper en een fijne rustige nacht gehad. Vanmorgen alles weer opgeruimd en we gaan voor de kortste etappe in ons camperbestaan. Mir had weer een plek uitgezocht op een afstand van 6 kilometer van onze plek. Goedkope brandstof-dag. We draaien de weg op en komen bij de afslag voor het dorpje op 6 kilometer. De motor is nog niet warm en we zien een waarschuwingsbord voor auto’s zwaarder dan 3.5 ton en korter dan 10 meter. We beginnen er niet aan en rijden door. Ik moet ook nog tanken en we rijden de hoofdweg op de regio door en na het tanken willen we een plek vinden. Voor 13.00 uur moeten we die plek gevonden hebben, want we willen graag de uitvaart zien van mijn peettante Tonny, die vandaag begraven wordt. Normaliter zou ik erheen zijn gegaan, maar nu we in Spanje zijn gaat dat niet lukken. De Streamingdienst gaan we nu bekijken. Het lukt om 12.30 uur een camperplaats te vinden aan de kust. Miriam had een plek gevonden in Almenara, een voor ons totaal onbekend kustplaatsje. De reviews van de camperplaats zijn allemaal lovend, maar je moet wel zelfvoorzienend zijn. Dat zijn we!
Als we aankomen zien we op 50 meter van het strand een soort van parkeerplaats liggen waar we mogen staan. Er staan een paar campers uit verschillende landen en we voelen ons prima op ons gemak op deze plek. Miriam gaat nog vlug even wat boodschappen doen, want de mini-supermarkt zit om de hoek op nog geen 250 meter. We zijn op tijd om de dienst bij te wonen van mijn lieve tante Tonny. Dan komen er opeens berichtjes bij mij binnen van mijn nichten uit Canada. De weblink werkt niet om de dienst bij te wonen, die inmiddels net staat te beginnen. Oei, alles wat we proberen, mijn nichten krijgen de verbinding niet operationeel. Dan doen we het maar via facetime via onze telefoon die vervolgens op onze iPad gericht staat, zodat ze toch de dienst voor 80% mee kunnen maken. Na de dienst praten we nog even gezellig met Diane en Janet over onze reis en de dienst van Tonny zojuist. Tante Tonny was de jongste tante van mij en ook de laatste die ons verlaten heeft vanuit de ooms en tantes vanuit mijn moeders kant. Ik kwam er nog wel 2x per jaar altijd even langs om even met Tonny te praten. Hoe waardevol was dan ook dat één van de laatste keren dat Miriam erbij was, ook de Canadese nichten erbij waren. Zelf zijn Miriam en ik daarna ook nog even bij haar geweest toen we met de camper in Holten stonden. Mooie herinneringen aan mijn peettante en peetoom Jan, haar man. Altijd gezellig en altijd heel veel lachen. Positieve mensen en hadden een hoog humorgehalte.
Na deze dienst gaan Miriam en ik nog even op de verlaten boulevard lopen van dit stadje. Het is totaal niet toeristisch en we denken dat alleen Spanjaarden hier een vakantiewoning hebben. Er is geen hoogbouw, geen vakantiepark, geen souvenirwinkeltje te vinden hier op deze plek. Waarschijnlijk vinden we daarom het zo’n leuke plek, terwijl we normaal de kust altijd vermijden. We hebben een prima wandeling langs de kust, kleine traditionele Spaanse huisjes direct aan zee en hebben gelopen via de straatjes achter de boulevard terug naar de camper.
Mir gaat op een bankje aan zee zitten lezen en ik schrijf mijn blog. Dan belt Miriam en vraagt of ik even het vlees uit de vriezer wil halen. Vlees eruit halen doe ik graag. Maar tot mijn schrik zie ik dat alles in de vriezer niet bevroren is. Het deurtje van de vriezer is een palletje afgebroken en daardoor sluit het deurtje niet meer. Balen! Er liggen verse zakken pastasaus in, wat hamburgers, kip en nog wat in de vriezer. Of alles weggooien morgen of een bacchanaal aan vlees eten vanavond met spagetti erbij…..
Morgen dus maar op zoek naar een camperdealer in de buurt voor een nieuw vriezerdeurtje. Chat GPT helpt mij weer op weg met het juiste artikelnummer te vinden en een dealer die mogelijk zo’n deurtje op voorraad heeft. Ja, hoor! Hij maakt zelf nog even een mailtje voor mij om de dealer te vragen of hij het op voorraad heeft of wanneer hij het kan leveren. In het Spaans ook nog! Even op antwoord wachten en dan morgenvroeg erheen. Het ligt op de route die we willen gaan rijden. Zoals we er nu over denken morgen even dan deurtje halen, boodschappen voor een paar dagen en dan richting Jarafuel. Daar hebben wij vorig jaar ook heerlijk gestaan bij een Nederlands stel die daar een heerlijke camperplaats hebben. Op loopafstand van Jarafuel. Net even mailtje gestuurd of ze plek hebben. We zullen zien!
