Gisterochtend in alle rust, lees: uitgeslapen, wakker geworden na een beetje onrustige nacht. Joep was niet lekker en kotste een paar keer. En op dat moment komt Miriam in de zorgmodus en dat gaat niet zonder slag of stoot. Dus de hele tent wakker hier in de camper. Joep was al de hele dag niet in goede doen, maar dat moest er dus een keer uitkomen.
Wij ook! Wij moesten er ook uitkomen. Heerlijk rustig gedoucht, ontbeten en aangekleedt. Om 10.15 uur konden we de hele fijne plek verlaten en begon onze reis naar de volgende stop. Maar ook dit ging niet zonder slag of stoot. De Garmin Navi had het er enorm druk mee om ons uit het gebied te loodsen. Hij stuurde ons de verkeerde kant op en Miriam was zo scherp om dat te constateren, anders had ik nu nog als een musquito daar rondgedwaald met dat fantastische richtingsgevoel dat ik heb. Overal wegomleidingen maken het er niet makkelijk op. Dit betekent dat wij geen lange reisdag gaan doen gezien het tijdverlies dat we inmiddels hebben opgelopen.
We besluiten om van onze route af te wijken en een totaal andere grensovergang naar Frankrijk te gaan zoeken. Dat was een goede keuze. De rit is weer prachtig en daarin doet de Garmin goed zijn werk. Het is ingesteld op “roadtrip” wat zoveel betekent als de mooiste route, met vermijding van steden. Na een paar uur door typisch Frans platteland in het compartiment Grand Est te hebben gereden, komen we aan in een recreatiegebied bij het Etang de la Mutche. Er is daar niet veel te doen, maar de parkeerplaats via P4N ligt aan dit recreatiemeer in het dorpje Harprich, wat nog in het Moselle (moezel) gebied ligt in het departiment Grand Est.
Grand Est, ontstaan in 2016, is een diverse regio in Noordoost-Frankrijk die de voormalige regio’s Elzas, Lotharingen en Champagne-Ardenne omvat. De regio staat bekend om een rijke mix van Franse en Duitse invloeden, de beroemde Champagnestreek, de schilderachtige wijndorpen van de Elzas, historische steden als Straatsburg en Metz, en indrukwekkende oorlogsmonumenten bij Verdun. Maar we doorkruizen deze Grand Est zonder daarbij de tijd te nemen om daar langer te verblijven. We slapen heerlijk rustig op de parkeerplaats, nadat we eerst in de middag met Joep gewandeld hebben om het meer. Maar Joep was zo dwars als een bos uien, dus het werd een baldadig rondje, waarna hij weer tot rust kwam in de camper. Einde van de middag hingen nog wat jongeren vlakbij bij onze camper rond en waren donuts aan het rijden met hun auto’s. Pubergedrag, maar ja; destijds kon ik het niet met mijn eerste auto, de Citroën Dyane 6 uit 1979. Die trok het asfalt niet echt los, zal ik maar zeggen. Maar geen last van de jeugd gehad voor de rest en ze ruimden al hun afval netjes op, dus top!
Vanmorgen op tijd weer vertrokken om eerst allerlei noodzakelijk handelingen te moeten doen. In volgorde van importantie: het verzorgen van de watertanks, chemisch toilet, tanken en boodschappen doen. Zodat we weer een paar dagen off-grid verder kunnen reizen. Tot nu toe hebben we geen overnachtingskosten gehad, dus toen we bij een camperplaats onderweg even alles wilden doen zoals hierboven omschreven, betaalden we de jackpot voor 70 liter schoon water. Dit was onze eigen fout doordat we de betaalzuil niet goed begrepen. Normaal zou je 5 euro moeten betalen voor het verzorgen van je camper, zonder te overnachten. Maar nu hadden we en de overnachting en de verzorging betaald. Samen 10 euro bij elkaar. Aangezien het nog vroeg was en de plek niet echt mooi gelegen, besloten we om door te rijden.
Onderweg nog bij een Super U Supermarkt getankt en boodschappen gedaan. Diesel hier 2,12 per liter, dus nog te doen. Daarna doorgereden naar onze nieuwe overnachtingsplaats in Plombiéres-les-Bains. De hele dag werd er regen verwacht, maar wij piepten er steeds tussen de buien door. Aangekomen op wederom een P4N parking, aangelegd bij een leuk stadsparkje met een mini-Madurodam als attractieparkje. We lopen een stukje door het dorpje, waar we prachtige panden zien, maar waar we ook hele hele donkere wolken boven ons zien. Dus snel naar binnen en binnen blijven, want anders voel je nattigheid. Miriam is zo blij met onze nieuwe accu en het feit dat ze haar oven nu dagelijks kan gebruiken. Ze besluit daarom vanavond een heerlijke lasagne te maken met daarnaast een lekkere salade met Vijgen-Dadel Balsamico Olijfolie en Italiaanse olijfolie van Royce Traiteur uit onze hometown Lelystad. Deze lekkere olië vorige week gekregen van vrienden Ton en Do. Het was weer heerlijk vertoeven in de camper.
De rest van de dag hebben we lekker gecocooned in ons huisje op wielen en even opnieuw een route gemaakt. We wilden richting Annecy om vervolgens via Albertville naar de Mont Cenis te gaan. Jaren geleden zijn we daar geweest met de Lambortinki I en we vonden dat een enorm mooie plek om wakker te worden. Toen had ik met name haast om in Italië te komen en zijn we daar, na even te hebben geluncht, meteen doorgegaan. We zien nu dat de Mont Cenis gesloten is voor verkeer en dat het weer daar de komende week er niet best uitzien. Plannen wijzigen dus. Vanmiddag met de kaart op schoot in de Garmin een nieuwe route gemaakt. Wederom de “roadtrip” instelling, dus de reis moet mooi zijn. Eindbestemming blijft in eerste instantie voor nu Die in het Parc National Vercors. Daar zijn we ook eerder geweest en vonden wij een waanzinnig mooi park en een erg leuke camping waar we toen stonden. We gaan die kant op en zien wel of we er ook echt gaan uitkomen.
Nu avondje TV met de regen op het dak en lekker slapen straks!
Nadat we gisteren wakker waren geworden in Krefeld, hebben we de camper gestart en zijn wij via slingerende landweggetjes meer richting het Zuiden gereden. De natuur om ons heen is bosrijk en agrarische dorpjes passeren ons in verschillende maten en sferen. Sommige heel mooi, sommige armoedig en sfeerloos.
Maar opeens worden we aangenaam verrast bij Kall. Op een parkeerplaats langs de weg pauzeren we even en maken een verrassend mooie wandeling met Joep. Waterrijke beekjes en Joep is in zijn sas. We zien voor de rest niemand en wat is de wereld hier groen om ons heen!
We rijden richting Saarburg via de route die ik gemaakt heb voor deze hele heenreis richting de Pyreneeën. RouteYou is de app die ik daarvoor gebruik, voordat ik vervolgens de route laad in mijn campernavigatie van Garmin. De route heb ik gemaakt met het profiel “mooiste camperroutes” die je kunt aanvinken in de RouteYou App of platform. Maar mensen, wat rijden we een prachtige afwisselende route door het Saarland. We zien op sommige momenten de Moezel, om vervolgens nog een stukje de rivier de Saar ook te kunnen bekijken. Typische duitse dorpen met vakwerkhuizen passeren we, dan weer in de bergen en bossen om vervolgens door koolzaadvelden te rijden. We genieten enorm en halverwege de middag komen wij aan bij de P4N parking net buiten Saarburg.
Het is een parkeerplaats aan de rand van een bos, met tegenover ons een paardenmanege, naast ons een scoutingsgroep-accommodatie en daarnaast weer een Natuur- en Milieu club voor de jeugd. De plek waar we onze camper neerzetten is ruim en we besluiten om hier de rest van de dag en nacht te blijven. Het is heerlijk lenteweer en we gaan met Joep de bossen in om daar naar de bronnen te lopen. Het is bergopwaarts lopen en als volleerde klimgeiten hebben we goed de pas erin. Joep heeft er ook zin in, terwijl hij vanmorgen bij eerste rondje met mij geen meter mee het andere bos in wilde lopen. Het is ook echt een teckel met een enorm sterk karakter. Volledig in de ankers en met bolle rug en onderuit zijn lange lokken mij angstig aankijkend of als ik hem dagelijks afrossel…..Geen beginnen aan zo met hem, maar nu met de volledige roedel om hem heen, loopt hij erbij als een kwispelende hinde die de koning van het Woud voelt. Met de tong op de grond komen we weer aan bij de camper en maken we het gezellig met een drankje en een hapje. Finale van The Voice gekeken en heerlijk geslapen vannacht. Wat een rust om ons heen. Het los staan met de nieuwe lithium accu is ook geweldig. Gewoon Nespressootje maken, de oven gewoon gebruiken zonder dat je aan de stroompaal staat.
Grappig: scouting Whittington, Staffordshire. Bekende plek voor ons!
Vanmorgen moesten we na vertrek van de parking eerst wel even water aanvullen, toiletcassette legen en grijze water lozen. We vinden een gemeentelijke camperplaats in Perl bij de sporthallen. Na 2 dagen en nachten onderweg te zijn is het wel even handig om weer voor de komende dagen klaar te zijn.
Er zijn echter overal wegomleidingen en komen we er na een tijdje achter dat we in een rondje rijden zonder Perl makkelijk te kunnen bereiken. Maar ook dit extra rondje was weer eentje met veel natuurschoon. Als we uiteindelijk aankomen bij de camperplaats in Perl zien we de sani-zuil staan om water te pakken en toilet te legen. Maar nergens containers om je afval kwijt te kunnen. Als wij in de natuur staan, kunnen we nooit ons afval kwijt, dus dat houden we bij ons totdat we bij een container komen. Maar nu nergens een container. Ook bij de sani-zuil heb ik weer een Mr Bean act opgevoerd, handig zoals ik ben. Ik moest met eigen waterslang de tank vullen, maar aangezien ik zo’n vreselijk onhandig slangcassette met platte slang heb, liep ik daar te klooien om de slang te kunnen gebruiken. Ik raakte verstrikt in de slang en kon er bijna niet uitkomen. De sproeier schoot steeds los van de slang, ik nat, Mir nat, en tankruimte ook nat. Na een 30 minuten durende watervul-sessie was dan eindelijk de tank en de maat vol. De waterdruk had een straal die je ziet bij 85-jarige bejaarde mannen die moeten plassen. Het lukt, maar het duurt even zal ik maar zeggen.
Wij weer op pad en kunnen beginnen aan de laatste etappe naar de Franse grens. Deze ligt op zo’n 25 kilometer van ons af, maar door alle omleidingen wederom bleven we in de buurt rijden waar we al 1,5 dag rijden. Totdat Miriam opeens een P4N Parking die ze gisteren had uitgezocht, opeens op nog geen 2 km van ons af ziet liggen. Ze herkent het dorp Borg, waar een Romeinse Villa in een natuurgebied ligt, net buiten het dorp. Aangezien het weer vandaag werkelijk zomers te noemen is, besluiten we dan maar vroeg te stoppen met rijden en deze parking te bezoeken. Morgen en de dagen daarna wordt er slecht weer verwacht, dus dan rijden we wat langere dagen door.
Aangekomen op de plek van vandaag werden we weer verrast door de mooie omgeving en rust om ons heen. De parking via P4N zag er prima uit. Mooie open plekken, direct aan een bosrand en met vlak daarbij een Romeinse Villa die in de bossen ligt. Met de wandeling daar naar toe lopen we langs weilanden en zien we wat informatie over de romeinse villa en de dieren en planten die in de bossen te vinden zijn of waren. De romeinse villa viel ons wat tegen. Het was eigenlijk in romeinse stijl nieuwbouw villa waar waarschijnlijk veel gipsen pilaren en plavuizen vloeren gemaakt waren met spullen van Keizer Hornbach…jippie ai ai jippie heey!! En dan ook nog entree vragen hiervoor, vonden wij het niet waard. En betalen met Hornbach kadobonnen kon ook niet.
Maar wat een heerlijke dag hebben wij hier gehad samen. Lekker buiten in het zonnetje, slapen, lezen, Joep spelen en nog even een Israëlisch jong stelletje met een huurcamper van Indie samen op de foto gezet, liggend in hun buscamper op het bed, met de achterdeuren open. Was een erg vriendelijk koppeltje en zwaaiden enthousiast ons gedag, toen zij besloten om verder te gaan. Deze parkeerplaats was voor hun om even te oefenen hoe alles werkt in de camper, voordat ze lopen te soebatten op een camping waar tientallen mensen je aan zitten te gapen en hopen dat ze ruzie krijgen.
Nu net na het eten even de boel opruimen en klaar maken voor de avond. We staan helemaal alleen op deze vrije parking waar je dus ook mag overnachten. Wij vinden het helemaal top zo! Als we ons niet veilig om prettig voelen op een plek gaan we weg, zeggen we altijd. Maar deze plek is qua uitzicht geweldig, de ruimte om ons heen en vooral de rust. Morgen gaan we weer verder. We denken erover om deze etappe wel over snelwegen te gaan als blijkt dat de hele dag grijs, nat en kouder zou voelen. Maar wel jammer van dat gedeelte van de route die we dan laten liggen. Alles tot nu toe was werkelijk een prachtige route zoals deze door RouteYou was gemaakt, met een beetje hulp van mij.
Oh ja….Campexx Duitsland belde ons ook nog gistermiddag. Eindelijk een goed gesprek met dit bedrijf om de hele situatie eens te bespreken. Het zal wel in de naam liggen, maar de bedrijfsleider Miriam, voor ons nu Miriam 2, gaf aan dat zij begrip hadden voor onze frustraties en dat zij ons tegemoet wilden komen met een spoedige planningsafspraak als wij terug zijn in Nederland. Op 6 juli gaat het dan gebeuren en komen de stelpoten onder de camper. En dat voor de afgesproken prijs zoals deze in januari was afgesproken. We zijn toch blij dat Miriam 2 ons gebeld had en toelichting had gegeven wat nu echt de situatie was. Op Facebook en camperfora gingen wild west verhalen in de rondte en iedereen maakt elkaar gek. Wij hebben deze berichten ook allemaal gelezen en ook op sommige gereageerd. We werden er niet gerust op dat het alsnog goed zou komen, maar het schijnt toch wel zo te zijn. Het mooie is wel dat iedereen die het Campexx systeem inmiddels heeft, erg tevreden erover is. Wij kunnen niet wachten.
Maar goed; morgen gaan wij weer verder en denken richting de Vogezen te reizen om vervolgens daarna richting Annecy te rijden. We laten het weten!
Ja, de kop zegt hopelijk wat over onze laatst week voor vertrek, maar we zijn op dit moment onderweg en begonnen met onze voorjaarsreis. De planning kennen jullie, maar of het zo gaat lopen, valt bij ons altijd maar af te wachten.
Vorige week was niet onze beste week door de teleurstelling van het niet tijdig leveren van ons levelsysteem door Campexx. Zij hebben te kampen met leveringsproblemen met hun toeleverancier van het levelsysteem dat wij door hun willen laten monteren op onze camper. Vorige week donderdag kregen wij een mailtje waarin werd aangegeven dat onze afspraak voor 6 mei niet kon doorgaan in verband met de hierboven genoemde oorzaken. Vervelend, maar niks aan te doen, tot zover. Maar als je dan de mail krijgt en ze bieden geen enkel perspectief over wanneer dan wel en zijn dan vervolgens niet per telefoon, mail bereikbaar, dan wordt je onrustig. Zeker omdat we op 9 mei zouden vertrekken voor onze 7 weken durende camperreis en wij enorm hadden verheugd op het gebruik van dit levelsysteem.
Onze frustratie en boosheid werd met name aangewakkerd toen we uiteindelijk wel contact kregen met Campexx. Wij hebben namelijk onze vakantie gepland naar aanleiding van de planningsdatum van montage en toen wij de opdrachtbevestiging hadden ontvangen, kwam meteen ook de aanbetalingsfactuur van 50% van de hoofdsom. Hier zijn wij al nooit echt enthousiast over, want nog niks gepresteerd of geleverd, maar wel meteen dokken. Inmiddels kregen wij ook meer inzicht in de chaos en ernst van de situatie door allerlei reacties op de socials en op camperforum’s. Eigenlijk wisten zij al wekenlang dat de planningen niet gehaald zouden worden, maar keken zij dag tot dag wat er nog kon. Klachten over allerlei herhaalde afgezegde afspraken, mensen die wel de stempelpoten gemonteerd kregen, maar niet het besturingskastje enzovoort. Met name door de ernst van de klachten wilden wij onze aanbetaling terug, alvorens wij ergens in najaar alsnog de spullen zouden laten monteren. Mits de problemen opgelost zouden zijn. Eerlijk gezegd waren wij ook wel bang dat mogelijk dit wel eens het einde zou kunnen zijn van Campexx. Dan is je eigen geld terug krijgen wel fijn als ze toch niet kunnen leveren. Maar dan komt het mooie; de prijs van het systeem wordt voor de 2e keer dit jaar weer verhoogd in Mei en op het moment dat wij in gesprek zijn met Campexx zegt de medewerkster aan de telefoon: “als u in oktober wil laten monteren, dan kan dat alleen maar op basis van de nieuwe op dat moment geldende prijzen”. Huh….maar jullie zijn in gebreke door alle problemen en laten klanten al ruim 4 maanden wachten totdat ze (voor de 2e of 3e keer) ingepland kunnen worden en je laat je klant de prijsverhoging betalen?? Weet je wat? Stop dat systeem maar in je “waar het warm en donker is”! We willen ons geld terug! Nou, op dat verzoek ging ze maar wat graag in, want dat bood weer iets ruimte in de planning. Het is toch triest, dit gedoe!
Vooral dat “Binnen no-time”….
Maar het wordt nog mooier. Vandaag, nu we onderweg zijn, krijgen we eindelijk een reactie van Campexx Duitsland, waar ons systeem gemonteerd zou worden. Die wisten helemaal niks van wat er tussen Campexx NL en ons had afgespeeld. We kregen een zoete mail met een hoop excuses en veel begrip voor onze teleurstelling en wanneer ze ons konden inplannen. Om nu toch maar in gesprek te blijven, hebben we aangegeven dat we wel het systeem in juli te willen laten monteren, maar onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat het voor de met ons afgesproken prijs is en dat de planning dan ook definitief gaat zijn. Afwachten nu wat de reactie is, maar dat dit voelt als een flop is duidelijk. Wel horen we van de mensen die het systeem gebruiken dat ze erg tevreden zijn.
Maar wat top is geweest afgelopen week, is de levering en montage van het nieuwe lithium batterijsysteem dat wij geleverd hebben gekregen van Caravan en Camper Comfort uit Hengelo, Overijssel! Jeroen en Bastiaan van dit bedrijf hebben vanaf ons eerste contact snel en adequaat gereageerd op onze vragen over het systeem. Ook het advies dat we kregen en de duidelijke uitleg maakte dat wij graag en met vol vertrouwen met hun in zee wilden gaan. Afgelopen maandag was het dan zover; ik in mijn eentje naar Hengelo om ‘s morgens om 8 uur mij te melden bij ze. De mannen gingen meteen uitleggen wat er ging gebeuren en hoe lang de montage en installatie ging duren. Uitleg nogmaals over het systeem in alle rust tegen een technisch onbenul als ik, begreep ik het zelfs allemaal. Tijdens de montage kwamen ze een onveilige situatie tegen in onze camper. Onze omvormer was door de camperhandelaar waar wij de camper gekocht hadden, niet goed aangesloten. Wij hebben een 1500W zuivere sinus omvormer laten monteren bij aanschaf en deze was met 2 verschillende dikten kabels aan elkaar “geknupt”. Niet deugelijk, houtje-touwtje en zelfs onveilig. Er ontstaat warmte tussen de beide kabels en daardoor brandgevaar. Of zij dit maar meteen even netjes mochten maken en daarbij meteen wel aangeven wat ze gaan doen en tegen welke kosten. Super gewoon!
Na de montage nog even een buitenaansluiting voor de opvouwbare zonnepanelen laten maken op de camper. Hierdoor pluggen we de stekker er gewoon in als we de panelen voor of naast de camper zetten. Tot slot alles nog samen getest, de benodigde apps op de smartphone laten installeren en ook hierin duidelijke uitleg door Bastiaan en Jeroen. De rekening netjes doorgelopen, betaald en met volle tevredenheid daar de deur uitgelopen. Topbedrijf en erg fijne mannen om mee te werken. In de toekomst gaan wij zeker daar nog een keer naar toe. Zij zijn ook specialisten met alles wat met stroom en elektra te maken heeft voor campers en caravans, lithium accu’s, internet TV en nog meer. Dit was gewoon top!
Maar door het feit dat het levelsysteem niet gemonteerd werd, besloten wij dat wij vandaag al gingen vertrekken. Vanmorgen alles klaar gemaakt voor vertrek, het huisje gekuist door Mirreke en ik de camper voorzien van nieuwe ruitenwisserbladen, ruitensproeiervloeistof en olie gepeild. Vanmorgen om 9.30 uur zijn we vertrokken en binnendoor via Twente, Achterhoek zo Duitsland ingetrokken. Halverwege de middag vond Miriam een mooie Park4Night camperplaats bij Krefeld. Tegenover een restaurant op een parkeerplaats de camper neergezet en meteen met Joep een lekkere wandeling gemaakt door de bossen aldaar.
Wat ons opvalt in het bos is dat alles zo netjes is en er overal bankjes met prullenbakken staan. Ook heel duidelijke borden over hoe lang het duurt voordat afval in de natuur verteerd is. Lijkt ons goed om dit ook in ons land te doen, aangezien je je soms verbaast hoeveel troep er overal ligt. Ook bij droogte in de bossen zien we regelmatig nog peuken liggen. Ons heeft het in ieder geval doen beseffen door deze borden hier in de bossen bij Krefeld.
Hoe lang duurt het eigenlijk?
Prima plekje om vannacht te overnachten. Geen stroom meer nodig en via de accu doet alles het perfect. Koffie zetten, TV aan einde van de middag en avond. Maar eerst even lekker douchen en klaarmaken voor de avond. We vinden het weer heerlijk knus en gezellig. De komende weken houden we ons blog regelmatig bij met onze belevenissen.
Hoe leuk was het om eergisteren te vernemen dat wij als 2e genoteerd staan als “meest populaire reisblogs door camperaars”. Met onze ruim 45.000 unieke bezoekers op onze website en steeds meer groeiende interactie met onze lezers, vinden wij het daardoor ook weer supergaaf om er mee door te gaan. Kortom; u hoort nog van ons!
Morgen rijden wij verder richting de Moezel en Saar om vanuit daar te kijken hoe het weer is en blijft de komende dagen. Dan zien we wel weer!
Het is bijna weer zover; we mogen weer op pad met onze camper naar het hopelijk zonnige zuiden. Maar eerst moet Miriam maar weer een beetje opknappen. Ze heeft weer enorme last van ischias, een felle uitstralende zenuwpijn die vanaf haar onderrug, heup langs haar been tot in de voet loopt. Voor dit Duracell konijntje van mij, is dit afzien en kan ze dus niet doen wat ze altijd wil doen. Schoonmaken, tuinieren, creabea-en en vooral heel druk doen. We zouden vandaag gezellig naar Harrie en Diny gaan in Heino, maar helaas hebben we dit moeten afzeggen. Want de hele middag en avond zitten dat gaat haar niet lukken. Daarom maar rust nu en vooral veel liggen en pijnstillers slikken. Dit keer geen wijn….
Mijn lieverd…mijn maatje!
Ook heb ik gisteren zelf mijn laatste werkdag gehad en staat nu alles in het teken van onze komende reis voorbereiden. Nu kan ik wel vertellen wat onze plannen zijn, maar als we bij een rotonde denken; we gaan toch maar links in plaats van rechts, dan komen we totaal ergens anders uit.
Maar eerst gaan we de komende week de volgende werkzaamheden hopelijk eindelijk laten uitvoeren. Een nieuwe lithium accu en aanpassingen aan de elektrische installatie en het laten monteren van een elektrisch levelsysteem. Alhoewel die laatste op losse schroeven staat, aangezien de leverancier Campexx te maken heeft met toeleveringsproblemen heeft met hun leverancier. Wij balen enorm als dit niet door kan gaan. Wij hebben een afspraak voor aanstaande woendag, maar de achterstanden moeten ingelopen worden. Dus heeft Campexx onze afspraak voor onbepaalde tijd uitgesteld. Hoe dit gegaan is, vinden wij niet echt top en tijdig gecommuniceerd. Onze afspraak staat al vanaf eind januari en pas gisteren hebben ze de afspraak afgezegd. Ook geven ze geen enkel perspectief wanneer ze dan wel ons kunnen voorzien van het levelsysteem. We hebben wel begrip voor het feit dat ze niet kunnen leveren, gezien de huidige toestand in de wereld, maar we hebben nog hoop dat we maandag te horen krijgen dat we alsnog voor onze vakantie geholpen kunnen worden. We gaan het zien!
Wel hebben we inmiddels het maximum gewicht van onze camper opgewaardeerd naar 3.850 kg en kunnen we dus met gerust hart datgene meenemen dat we willen en hoeven we niet ongerust te zijn of we te zwaar beladen zijn. Met mijn rijbewijs C kan ik dus alleen rijden en Miriam niet. Wel hadden we nog een onverwachte tegenvaller met onze camperverzekering Univé. Een aantal maanden geleden had ik al geinformeerd of en welke consequenties zouden zijn als ik het gewicht van de camper op zou hogen. Het is natuurlijk een rare gedachte dat er consequenties zouden zijn, want de camper is dezelfde camper, met dezelfde waarde, hetzelfde ledig gewicht, dezelfde bestuurder en eigenaar en waarom zou het duurder moeten zijn? Maar het antwoord van de medewerker van univé was dat alles hetzelfde zou blijven, maar dat we het wel moeten melden als we dit gedaan hebben. Alleen meldingsplicht dus. Mede door dit antwoord dus nu echt besloten dat we het gewicht opwaarderen. Totdat we, nadat we dat gedaan hadden, toch in de polis zagen dat de premie met ongeveer 7 euro per maand was opgehoogd. Nu gaan wij niet failliet met deze verhoging, maar om het principe dat de uitkomst anders was dan ons was voorgespiegeld, toch maar even contact gezocht met de adviseur van Unive die onze polissen beheert. De beste man wist toe te lichten dat bij schade de impact van een zwaarder beladen camper anders is dan een lichtere camper en dat daarom de premie hoger was. Maar het is dezelfde camper, met dezelfde belading, die toen ie nog op 3.500 kg geregistreerd was, dezelfde impact had dan nu. De adviseur vond wel dat we een punt hadden en vond het uiteindelijk ook wel onredelijk. Hij adviseerde een klacht hierover in te dienen met een onderbouwing, aangezien hij zelf niet bevoegd was om premie-bedragen aan te mogen passen. Ik ben in de digitale pen geklommen en een klacht ingediend. Gisteren een terugkoppeling gekregen dat mijn klacht ongegrond is, omdat het gewoon beleid is en dat daar dus een calculatie achter hangt in hun systeem die gewoon gevolgd moet worden op basis van het maximum kenteken gewicht. Bij overbelading volgen ook sancties mbt de premie indien je betrokken bent bij een ongeval (dit als onze camper overbeladen was bij 3.500 kg kenteken). Maarrrrr….op basis van de verkeerde voorlichting door hun medewerker bleef onze premie ongewijzigd totdat ons nieuwe polisjaar ingaat. Prima opgelost, maar ik voel de bui wel hangen; de camperverzekering wordt weer duurder in het nieuwe jaar.
Maar goed; wat is ons plan voor de komende reis? De planning is om via Duitsland naar de Moezel te rijden, vervolgens langs de rivier de Saar Frankrijk inrijden om dan via de Elzas, Vogezen, Annecy via Grenoble naar Perpignan te rijden om tot slot vanaf Collioure dwars de Pyreneeen over te steken naar Baskenland om via die kant naar Bretagne en Normandië weer huiswaarts te gaan. De hoofdact voor ons zullen de Pyreneeën zijn. In de winter vinden we het best spannend om door deze bergenzee te rijden. Nu in het voorjaar lijkt het ons prachtig om deze tocht te doen. We hebben een reisboek gekocht op internet, dus we hebben een leidraad waar we ons aan kunnen houden. Maar dat hoeft dus niet.
Wij vinden de Pyreneeën een van de mooiste stukken van Europa. Vooral de Spaanse kant schijnt waanzinnig te zijn. Meer ruiger dan het groenere Franse gedeelte van dit adembenemende bergland. Na iedere bocht een ander panorama; dan weer sneeuwtoppen, dan weer groene boskammen om vervolgens weer in rotsachtig gebied te rijden.
We kunnen nu meerdere dagen los staan zonder stroom door de nieuwe lithium-accu en de nieuwe opvouwbare zonnepanelen. Als we ook nog het geluk hebben dat ons levelsysteem toch nog gemonteerd word woensdag of later deze week, zijn we helemaal blij. Want ja; lekker waterpas staan en op 4 stalen kolommen, staat stabieler dan op 4 rubberen wielen. We hebben er weer zin in en besluiten net om eerder deze week weg te gaan als blijkt dat het levelsysteem niet op tijd gemonteerd kan worden.
De fietsen gaan niet mee aangezien we veel in bergen vertoeven. De afgelopen weken heb ik veel geoefend met mijn nieuwe elektrische step om op die momenten dat we onverhoopt nog wat boodschappen nodig hebben ik toch wat vervoer bij mij heb om even in het dorp de broodjes of wat dan ook te kopen. We gaan veel wandelen en Miriam heeft een comfortabele buggy gekocht voor Joep. Deze wil nooit makkelijk mee in de drukke steden als ie moet lopen, wegens alle mensen om hem heen. Ook als we een terrasje willen pakken is ie altijd niet rustig te krijgen en loopt tussen de stoelen of gaat bij andere tafels zitten neuzen. Door hem dan in een af te sluiten nisje in de buggy te kunnen rijden, hopen we dat er wat meer rust voor hem komt. Jaaa, je moet wat ervoor over hebben om met een teckel op pad te gaan. Maar hij heeft er zin in! Als we bij de camper zijn dan is ie niet te houden en wil hij meteen naar binnen.
De komende dagen is het nog even de laatste dingetjes inladen en het technische gedeelte van de camper nalopen en vloeistoffen op peil brengen.
Zondagavond ga ik alleen met de camper naar Hengelo omdat ik daar maandagochtend heel vroeg moet zijn om de lithium accu te laten monteren en slaap ik op een camperplaats nabij Hengelo.
Miriam schrijft tijdens de reis haar Polarsteps, zorgt voor de foto’s zoals altijd en ik zal via dit blog zeer regelmatig onze belevenissen beschrijven. Waarschijnlijk gaan we vast nog wel afwijken van de route, afhankelijk van het weer en eventuele andere oorzaken. Maar zoals al zo vaak gezegd: daar heb je een camper voor. Om te gaan waar je wilt, zonder te boeken of reserveren. Wij houden ervan!
Vanavond proosten we op mijn lieve grote zus Annette, wiens verjaardag vandaag is. Ze is al bijna 2 jaar niet meer onder ons, maar wat zijn de herinneringen nog levend en tjonge wat missen we haar en haar Kees, die in 2022 overleden is. Vandaag hebben Miriam en ik veel aan ze gedacht. Veel lief en leed met ze gedeeld, maar altijd in ons hart. Proost, lieverds!!
Het is alweer ongeveer 6 weken geleden dat we ons laatste blog hebben geschreven. Daarom nu maar even een update over al onze plannen en onze activiteiten hier gedurende deze afgelopen periode dat we weer in Nederland zijn.
De wereld wordt er niet leuker op en staat eigenlijk wel in brand om het zo maar te zeggen. Als je het nieuws kijkt en de gevolgen van de oorlog in Iran dagelijks op je netvlies krijgt, dan zakt de moed in je schoenen soms. We zeggen dan ook regelmatig tegen elkaar; 1x per dag het nieuws kijken en daarnaast vooral in je eigen bubbel leven hier in het Drentse land. Het recreatiepark waarop we verblijven staat er prachtig bij en de afgelopen weken regelmatig al in de tuin gezeten met elkaar. Miriam is bij de eerste zonnestraal die waarneembaar was, direct de tuin in gesprongen om deze alvast helemaal klaar te maken voor het nieuwe voorjaar- en zomerseizoen. Niet te stoppen dat duracel-konijntje van mij!
Zelf ga ik zeer regelmatig weer op pad met mijn transportbusje om alle garagebedrijven in Noord Nederland tijdig te voorzien van hun onderdelen. Prachtig werk en erg leuk om het mooie landje waarin we wonen aan mij voorbij te zien passeren. Het werk is een leuke afleiding om niet elke dag mijzelf af te vragen wat te doen of wat moet ik doen aan activiteiten die ik zelf niet zo leuk vind om te doen. Miriam barst van de ideeën, is creatief, altijd bezig en kan eigenlijk nog geen 10 minuten stil zitten. Zet dat af tegen mij als topmodel voor Madame Tussaud en je weet dat deze 2 werelden niet de hele dag matchen. Daarom is mijn werk ook nuttig, naast het feit dat we toch nog wat geld verdienen om onze reizen met de camper te bekostigen. We vinden het super zoals we nu ons leven hebben ingericht.
Ook nu de afgelopen weken het zonnige weer vaker zich liet zien, zie je ook weer meer mensen op het park en hebben we al leuke etentjes, borrels en lachsalvo’s achter de rug met elkaar. Ook nieuwe eigenaren van een chalet hier, Gerald en Leoni, hebben een camper en vloggen op YouTube met hun kanaal On Camper Tour. Met hen hebben we al erg leuke avonden beleeft en het veel gehad over onze campers, bestemmingen en ervaringen op camperplaatsen. Erg gezellig allemaal.
Over onze camper gesproken; volgende maand gaat het dan eindelijk gebeuren. De montage van de lithium accu en het levelsysteem. Hopelijk gaat dit allemaal het extra comfort geven voor het verblijven in de camper, zodat we dat begin mei kunnen gaan ervaren tijdens onze volgende reis. Tenminste; als er nog voldoende brandstof te verkrijgen is voor de auto’s in Europa. En als het dan nog te verkrijgen is, tegen welke prijs dan? Dat maakt het voor ons wel zo, dat we nu ook een plan B aan het uitwerken zijn. Plan A is ons voornemen om met de camper de Pyreneeen dwars te doorkruizen van Oost naar West. Beginnen aan de Perpignan zijde om zigzaggend door de Franse en Spaanse Pyreneeën te reizen. Wij vonden de Pyreneeën prachtig voor zover we ze nu meegemaakt hebben. Dit was echter altijd in de winter en maar tot 1000 meter hoogte, aangezien we beiden niet verrast willen worden door de sneeuw op grote hoogten. Daarom nu in het voorjaar naar de Pyreneeën te gaan, lijkt ons een goed idee. Dan kunnen we echt samen naar grote hoogten stijgen en lijkt ons het verblijven in de bergen echt prachtig. Miriam heeft een camperboek gekocht die ons als gids door de Pyreneeen loodst en tips geeft over wat te bezoeken en bezichtigen. Dan met name in de natuur. Steden en grotere dorpen dat boeit ons nooit zo echt. Maar ook dat wordt weer wat anders nu Miriam iets nieuws heeft gekocht voor Joep. Je gelooft het niet, maar het is echt zo; Joep heeft een nieuwe wandelwagen! Jullie mogen lachen hoor…dat deed ik ook toen ik het hoorde. Alleen durf ik nu niet meer te lachen omdat ik een paar voortanden mis….Maar eerlijk is eerlijk; we gaan eigenlijk nooit een grote plaats in omdat Joep dat zo onrustig is en alle mensen op enkelhoogte aanschouwt en die drukte is hij niet gewend. Daarom in de plaatsen die we bezoeken, nemen we de wandelwagen mee, zodat hij erin kan gaan liggen als wij door de plaats heen lopen of op een terrasje gaan zitten. Dat geeft ons en hem wat meer rust. Dus toen Miriam haar redenen toelichtte, kon ik niet anders zeggen dan dat het goed plan is en goed doordacht. Nu was ik er al bang voor dat ze dit echt ging doen, toen we de wandelwagen van Marcel en Joyce in Spanje hadden gezien voor hun Nikki even hadden geprobeerd. Nu dus heeft Joep zijn eigen bolide en het staat hem goed!
Maar de reis naar en door de Pyreneeen met deze brandstofprijzen, liegen er niet om. Als je uitgaat van ongeveer 6000 kilometer in totaal, betekent dit dat je ook 600 liter brandstof gaat verbruiken. Dan is een Plan B misschien toch ook wel het overwegen waard. Dit zou dan Duitsland worden en daar een 6-8 weken lang rondtoeren en via Frankrijk weer terugkomen naar Nederland. Ook kunnen we overwegen om langer op 1 plek te verblijven en daar meer tijd doorbrengen om de omgeving te bekijken. Het uitwerken van beide plannen vind ik ook erg leuk om te doen. Samen met mijn Garmin software probeer ik 2 reisplannen uit te werken met daarbij ook alvast een aantal camperplaatsen te selecteren waar we dan zouden kunnen verblijven. Voorpret is ook pret is ons motto!
Voor de rest is het nu vooral erg genieten van onze tijd hier in de bossen en op het platteland van Drenthe. We wandelen veel met Joep en vermaken ons prima om met hem te spelen in de bossen. Verstoppertje spelen, achter elkaar aanrennen en met stokken gooien. Met dat laatste ging het van de week mis met Joep. De kleine man had een stok in zijn bek en ik probeerde de stok af te pakken en beiden waren we aan het trekken aan de stok. We hadden het met elkaar aan de stok zal ik maar zeggen…
Op een bepaald moment pakte ik de stok nog een keer en Joep wilde zijn beet op de stok nog eens verplaatsen en beet per ongeluk in mijn duim. Maar dusdanig hard dat het een diep wondje werd die ook bloedde. Ik vermande mijzelf en zocht naar hechtdraad en een naald. De naald verhitten door eerst met stokken en vuursteen een vuurtje te maken, zodat de naald steriel zou worden, dat lukte niet…. 😉 Hierdoor is mijn wond dusdanig gaan ontsteken dat mijn hele duim nu ontstoken is. Dat doet pijn en ik kan er niet veel mee, dus de medische dienst is er aan te pas gekomen. Nu dus aan de anti-biotica kuur voor de komende 10 dagen. Joep is ook geschrokken van deze wond en doet vreselijk zijn best om weer maatjes te worden. Heerlijk beest!
Joep hebben we een paar weken geleden ook nog een grondig laten controleren en behandelen door de Chiropractor in Almere. Na de aanslag op Joep in Portugal is hij goed hersteld, maar het lopen ging soms wat stroef. Niet raar als je zag hoe de bouvier Joep in zijn bek heen en weer sloeg met zijn kop. Vooral om zijn nek en heup waren er terecht zorgen. Ook zei de dierenarts in Portugal dat zijn elleboog aandacht nodig heeft aangezien daar onherstelbaar schade is toegebracht. Soepel houden is het credo. Dat doen we dan ook door de vele wandelingen met hem. Voordat we naar de chiropractor waren geweest ook nog even in Dronten langs ons schoonzusje Ria en broer Jos om even bij te praten met ze. Daarna nog gezellig bij Arjan en Alma geweest in Dronten om na lange tijd onze olijfolie uit Portugal op te halen bij ze. Die hadden ze meegenomen voor ons, maar alweer ruime tijd geleden. Ook had Arjan, chemisch campergoeroe op het gebied van ontlasting en reiniging van chemische toiletten en poets- en schoonmaakmiddelen, nog wat monsters van biologisch afbreekbare toiletvloestof meegegeven. Daar gaan we maar eens onze best op doen! Bedankt, Arjan!
De afhandeling van onze schade in Portugal door bouvier Bodie en zijn baasje Gerd Freyt verloopt schaamteloos langzaam en beroerd. Verzekeraars zijn in onze ogen vreselijke instanties om mee te maken te krijgen. In het kort komt het erop neer dat we eigenlijk beter de contante betaling van onze doktersrekeningen beter direct hadden kunnen aannemen, aangezien ze maar beperkt willen uitkeren. Van de door ons geleden schade gaat nog minder dan 50% van de kosten niet vergoedt worden. Want ja; de natuur zegt dat honden altijd met elkaar vechten dus allebei even schuldig. Echt? Ja, dit was het repliek van de duitse verzekeraar. De bouvier heeft niet eens gesnuffeld of gekeken, maar viel direct aan toen ie Joep zag op 20 meter afstand. Dan gaat er nog kosten af van de juridische afdeling, iets met eigen risico van de tegenpartij en zo kom je dan in plaats van de totale medische kosten van circa 300 euro, maar 130 euro op je rekening bijgeschreven. Tegenpartij heeft volledig schuld bekend, maar verzekeraar houdt vast aan 2 honden, 2 schuldigen. Dan nog het onderwerp letselschade. Hoe kun je aantonen van het letsel is bij je hond? Dit laten vaststellen en rapporteren door de dierenarts in Portugal en Nederland is niet voldoende. De verzekeraar wil nog zijn eigen onderzoek doen en vraagt om toegang tot de dossiers….echt? Ja echt! Dan Miriam haar letsel mbt littekens in het gezicht. “Zaten die er al niet” was de vraag. Alle fotos van bebloed gezicht in het ziekenhuis en daarna aangeleverd, maar ook dit moet dieper onderzocht worden. Al die tijd en kosten van behandelaars op een schadebedrag van een paar honderd euro… wat een zieke bedoeling, om pislink van te worden. Maar goed; het belangrijkste is dat Joep in principe er weer prima uitgekomen is en hij oogt supervrolijk en fit. Verzekeraars…..heb er geen goed woord voor over en je betaalt je helemaal scheel! Maar daarvoor kun je naar de opticien en dat is wordt dan wel weer vergoedt… 😉
Nou dit was het wel zo’n beetje wat er de afgelopen weken is gebeurd. Veel sociale bezoekjes gehad bij verschillende familie, vrienden en kennissen. Ook nog de uitvaart bezocht van een veel te jong overleden jeugd- en voetbalvriend uit het Lelystadse. Olaf zijn uitvaart was indrukwekkend door alle mooie toespraken en alle bekenden die we weer zagen uit de voetbalwereld. Mooi om te zien dat het niet uitmaakt voor welke club je speelt in dit soort situaties. Trots op alle voetbalclubs die aanwezig waren om Olaf zijn gezin en familie bij te staan in dit zware verlies.
Nadat we de afgelopen week veel mooi lenteweer hebben gehad, heerlijk in de tuin vertoefd en een paar motorritjes gemaakt met mijn motor, die goed uit de winterslaap is gekomen. Nog een paar dagen gewerkt en veel door Flevoland gereden om daar autodealers te bezoeken met de onderdelen vanuit Hoogeveen. We bezoeken vooral Stellantis, PSA en DAF dealers in Noord Nederland. Erg leuk werk en fijne afwisseling in routes.
Oh ja…ook hebben we een elektrische step gekocht om in het buitenland toch ook nog een vervoersmiddel te hebben om even een broodje te halen bij de plaatselijke bakker of om gewoon even een ommetje te maken op de step. In Nederland mag je niet op de openbare weg rijden met zo’n step, maar in Spanje, Portugal, Frankrijk breek je je nek op straat over al die steps die er mogen rijden. Alleen in Nederland mag het weer niet. Wel heb ik even onze verzekeraar benaderd om te vragen of ik wel WA verzekerd ben met de step in het buitenland. Dit blijkt wel het geval te zijn, mits de step niet harder kan dan 16 km per uur. Deze moet je dan aantoonbaar kunnen maken dat de step zo ingesteld is. Dat kan op onze nieuwe step. In Nederland mag je de step alleen gebruiken op eigen terrein. Ook dat is prima te gebruiken bij ons op het park als we naar de containers moeten of naar de postbus of even buurten bij Dees of Geen. Wie kent ze niet?
Tot slot hebben we ook nog eens samen de camper doorlopen en alles eruit gehaald wat we niet gebruikt hebben in de afgelopen anderhalf jaar. Dit om gewicht te besparen. We hebben besloten om het gewicht van de camper niet op te waarderen naar 3850 kg en moeten dus onder die 3500 kg blijven. Door de overtollige materialen niet meer mee te nemen, geen fietsen meer mee, een lichtere accu laten monteren, minder water mee te nemen tijdens het reizen, de stelpoten laten verwijderen onder de camper en minder proviand, moet het mogelijk zijn om onder die 3500 kg te blijven. Ook zijn we echt serieus van plan om onze satellietschotel van het dak af te halen en over te stappen naar Starlink om zodoende altijd beschikking te hebben over internet en uitsluitend nog via streamingdiensten naar TV te kijken. Maar dit zal pas volgend jaar worden uitgevoerd.
Maar eerst halen we onze camper op 1 mei uit de schorsing en laten hem helemaal wassen en in de was zetten bij de plaatselijke poetser in het dorp of anders in Gieten. Dan samen de binnenkant helemaal kuisen zodat we op 1 mei naar Heino kunnen met de camper om bij Harrie en Diny samen te gaan koken. We gaan een indische rijsttafel maken met elkaar en deze samen met vrienden van Harrie en Diny nuttigen onder het genot van een drankje. We blijven lekker voor de deur slapen bij ze in onze camper om de volgende dag pas weer naar huis te rijden. Zondagavond 2 mei reis ik alleen af naar Hengelo om daar de volgende dag de lithium accu en bijbehorende aanpassingen te laten uitvoeren. Vervolgens op 5 mei naar Duitsland om daar het nieuwe levelsysteem te laten monteren. Dan zijn we echt klaar voor de volgende reis die op 9 mei gaat beginnen. Of het plan A of B gaat worden, lezen jullie dan!
Tot zover de update over ons camperloze leven in de afgelopen periode. Nu lekker verder met de voorbereidingen en plannen maken!
We zijn inmiddels alweer ruim 3,5 week “thuis” in Drenthe en ook enorm genoten van de sneeuw- en vorstperiode in onze prachtige bossen van het Slenerzand en onze winterse tuin. We zijn godzijdank eerder weg gegaan uit Spanje en Portugal door het enorme slechte weer en alle stormen die daar momenteel zuid europa teisteren. We horen verontruste berichten van onze schoonzus Joanne en andere camperaars die we in ons netwerk hebben zitten en op dit moment nog aan het ronddwalen zijn om het beste zonnige plekje te vinden…..daar waar iedereen staat. Hoe ironisch is het dan dat je weggaat uit Portugal in verband met de regen en tegenvallende temperaturen en vervolgens een aantal weken blij bent dat je in de sneeuw, ijzel, strenge vorst en grijze wereld van Drenthe leeft.
Maar na thuiskomst zijn er ook op campergebied wel veel dingen gebeurd en zijn er inmiddels ook heldere keuzes gemaakt. Juist omdat het slechte weer maar niet ophield, hebben we de camper nog niet kunnen wassen, maar is alles wel uit de camper gehaald om zo leeg mogelijk te maken voor de komende maanden. Hij staat nu op ons park te wachten op een aantal toekomstige handelingen die gaan plaatsvinden de komende maanden. En zo leek het er een tijdje niet op.
Tijdens het gesprek met ons zeer gewaardeerde camperonderhoudsbedrijf Jan Kuipers Camperservice uit Odoornerveen, om met hem afspraken te maken voor het inbouwen van een lithium accu en toebehoren, kantelde het gesprek opeens een heel andere kant op waar we nog helemaal niet aan gedacht hadden. Wat was de strekking van de kanteling in het gesprek? Wel; waar menigeen van de bedrijven graag willen verkopen als ze gevraagd worden om een nieuwe lithium accu in te bouwen met alle toebehoren en aanpassingen op technisch vlak die daarbij horen, zei Jan Kuipers het volgende: “Jullie gaan best weer veel investeren in allemaal nieuwe techniek in jullie camper, terwijl jullie bij de aanschaf ook best veel hebben toegevoegd. Dat doen jullie op jullie mooie camper, maar deze is wel uit 2019. Waarom ga je nu niet een andere camper zoeken die alles al heeft wat jullie echt belangrijk vinden op een camper? Jullie gaan ooit nog eens een volgende camper kopen, waarom trek je dat niet iets naar voren en koop een iets jongere met alle opties en accessoires die jullie willen? De laatste jaren zijn veel campers uitgevoerd met lithium accu’s en automatische stelpoten.”
Dat bracht een heel ander licht op de zaak en om hierover een goed gewogen besluit te kunnen nemen, zijn we een aantal weken op zoek geweest op een mogelijke opvolger van de Lambortinki 3.0. Effect op ons was wel dat we onrustig werden en ondanks onze duidelijke eisen soms toch erg mooie exemplaren zagen die niet alles hadden, maar die we wel erg mooi vonden. Totdat we uiteindelijk bij een heel fijn bedrijf kwamen in Zuidwolde; Hiemstra Campers. Daar stond een prachtige EuraMobil Integra (integraal camper) met alles erop en eraan. Allebei waren we gek van deze camper ( en onze eerste camper was ook een EuraMobil) en dus toch maar in gesprek over de financien en mogelijkheden. De camper was onlangs in prijs verlaagd, dus veel speelruimte was er niet meer. Maar toch deed de verkoper nog een ultieme poging om de prijs nog iets te verlagen en voor die prijs ook nog een nieuwe lithium accu erin te doen, onze LPG installatie over te zetten en geen afleverkosten. Maar ja…dan moet je nog gaan praten over de inruilprijs van je eigen camper.
We horen van verschillende camperaars dat in ons prijssegment de camperprijzen nog steeds sky high zijn. En aangezien onze camper een Knaus Sky is, gaf dat vertrouwen in een goede afloop. Inruilprijzen voor dezelfde prijs als een aankoopprijs van 2 jaar geleden zijn geen uitzondering. Maar dat liep toch anders. Het bij te bedragen bedrag was zo vreselijk buiten ons budget door een lage inruil voor onze camper. De recente ontwikkelingen op de campermarkt in verband met de 100% verhoging van de wegenbelasting voor campers is daar o.a. debet aan werd ons gezegd. We besluiten er nog een nachtje over te slapen en niet datgene doen wat wij altijd doen; impulsief en snel knopen doorhakken. Het gaat om echt weer een groot bedrag en we kunnen het betalen, maar het plaatje ziet er wel erg anders uit dan vooraf bedacht.
We hebben een paar onrustige nachten, maar wel met mooie gesprekken samen. We zijn gek als we dit doen, is onze conclusie. Onze Knaus is een heerlijke camper om in te rijden en in te leven. De indeling is echt top en we weten hoe goed hij onderhouden is en alle extra’s die we zelf erin hebben laten plaatsen vorig jaar zijn ook top en nog maar 1 jaar oud. Nieuwe LPG installatie met buiten vul- en BBQ aansluiting, nieuwe banden, nieuwe maxxfan, zonnepaneel, nieuwe matrassen, Bearlock anti-diefstal systeem, 2e TV in slaapkamer, nieuwe 1500W omvormer, extra sloten op deuren en 2 mechanische steunpoten achterzijde. Het Fiat Ducato onderstel is top en goed onderhouden. We zijn er eigenlijk superblij mee en daarmee komen we tot de conclusie dat we de laatste aanpassingen en investeringen nog gaan doen op de Knaus en er met heel heel heel veel plezier nog tenminste 5 jaar mee doorrijden. In verhouding schrijf je dan ook minder af per jaar, dan dat we nu zouden doen als we hem zouden inruilen. Wat wel duidelijk is geworden is dat de prijzen onder druk staan van de campers. Om nu tientallen duizenden euros af te schrijven in 1,5 jaar is ons echt te gortig en voelt ook wel een beetje ongeloofwaardig. Verkopers hebben altijd wel een mooi verhaal…
Maar hoe gek het ook klinkt, bij allebei voelt het goed om lekker door te gaan met onze Lambortinki en gaan we nu dus alsnog de afspraken inplannen om de lithium accu in te laten bouwen en elektrische stelpoten onder de camper te laten plaatsen. De prijzen van de lithium accu’s zijn zo uiteenlopend en de prijzen voor installatie ook zo verschillend, dat we met behulp van Chat GPT onze eisen en onze huidige situatie omtrent de nieuwe accu hebben laten verwoorden, zodat we allebei het snappen wat we vragen aan leveranciers. Dan is ook YouTube ook zo’n prachtig platform om te zien hoe anderen het doen en welke hardware zij in hun campers laten inbouwen.
Aangezien ik werkelijk een technisch onbenul ben, was ik wel blij met de vragen die Chat GPT mij vroeg over wat ons doel was met betrekking tot onze eisen en wensen om off-grid te kunnen staan. Ook de uitleg over de verschillende accu-soorten en wat de verschillen zijn werd erg goed uitgelegd. Door een lange chat-sessie met de GPT robot kwamen we samen tot een programma van eisen en tekst voor een offerte-aanvraag bij verschillende leveranciers. In al mijn onzekerheid deze toch verzonden en ook bij telefoongesprekken met de leveranciers (want die hebben natuurlijk aanvullende vragen…pffff…zooo onzeker dan) bleek dat ik echt legitieme en passend bij mijn wensen offerte-aanvraag heb gedaan. Heel fijn!
In de afgelopen dagen kwamen alle offertes binnen en ondanks dat iedereen dezelfde spec’s hebben ontvangen, kwamen er toch verschillende aanbiedingen binnnen met enorme prijsverschillen. Ook een paar bedrijven die niks lieten horen. Uiteindelijk gekozen voor een leverancier waar ik het beste gevoel bij heb gekregen; Caravan en Camper Comfort uit Hengelo en dit gaat begin mei gebeuren. Hun offerte zag er goed uit ondanks dat hij niet de goedkoopste was. Ik ben fan van Victron, op basis van alles wat ik zie, lees en hoor om mij heen. Wij willen in staat zijn om tenminste 3 a 4 dagen los te kunnen staan zonder aan de stroompaal te hoeven staan. We krijgen nu een 200Ah Smart Power Life04 Lithium accu, Victron Blue Smart MPPT lader, Victron Smart Solar Panel, Lippert Schaudt Booster en een buitenaansluiting voor een extra opvouwbaar zonnepaneel 200W.
De tweede aanpassing die we 2 dagen na de inbouw van de accu laten doen, zijn de elektrische stelpoten van Campexx in Winschoten laten monteren. De afgelopen winter hebben we erg leuke mensen uit Meeden leren kennen, Hilda en Frans. Zij hadden de stelpoten onder hun camper en waren super enthousiast over deze stelpoten. Wij wilden eerder ook al andere stelpoten eronder laten zetten, maar vonden het hydraulisch systeem van E&P gewoon teveel geld om uit te geven aan een dergelijk systeem. Het Campexx systeem is veel vriendelijker geprijsd en doet functioneel hetzelfde als de duurdere systemen als E&P, ALKO, TESA en nog andere merken. Ergens aankomen en druk op de knop en binnen 1 minuut staat de camper waterpas. Dat scheelt Miriam veel met de blokken lopen klooien met een waterpas in haar hand.
De afspraak met Campexx kwam er niet zonder slag of stoot. Doordat wij de installatie-afspraak al in Februari hadden gemaakt om te laten installeren. Direct nadat wij terug kwamen uit Portugal. Maar toen we opeens andere opties aan het onderzoeken waren en ook overtuigd waren dat er zeer waarschijnlijk een andere camper zou komen, hadden wij deze afspraak afgezegd binnen 11 dagen. De aanbetaling van 50% hadden wij teruggevraagd daarom. Maar dat ging dus niet zomaar, werd ons medegedeeld. We hadden opdracht gegeven en aanbetaling gedaan, daarom hadden zij de spullen besteld en konden wij er niet meer onderuit werd ons door medewerker verteld. Dat dit wettelijk niet mag, zelfs ook op hun eigen website stond dat restitutie gewoon kon, werd niet geaccepteerd. Na verschillende mails en telefoongesprekken eraan gewaagd te hebben, kregen we toch ons geld terug. Dit speelde zich af toen wij nog met andere camper bezig waren. Inmiddels is de afspraak nu wel gepland en zijn de onderlinge verhoudingen weer prettig en hebben wij zin om alles te laten monteren.
Tot slot hadden we nog een uitdaging samen om goed uit te zoeken: het gewicht van de camper. Afgelopen winter hadden we de camper weer op maximaal gewicht (en waarschijnlijk iets daarboven) mee naar het zuiden. Het ophogen van het gewicht naar 3850 kg is mogelijk, maar dan kan Miriam sowieso niet meer in de camper rijden. Dit doet ze eigenlijk nooit, maar als nood aan de man is, is het wel handig als ze het mag. Ze kan het erg goed, want dat heeft ze al bewezen in vorige camper. Maar ze vindt het spannend in de smalle wegen en dorpen. Daarom rijd ik eigenlijk altijd.
Maar nu we een aantal aanpassingen doen in de camper en onze uitrusting, denken we dat wij gewoon onder de 3500 kg kunnen blijven bij onze reizen. De elektrische fietsen nemen we niet meer mee. Dit scheelt 65 kg. De lithium accu weegt 17 kg en dit is 18 kg minder dan de huidige accu. De mechanische stelpoten gaan eraf, dit scheelt ruim 15 kg. We nemen minder kleding en boodschappen mee. Scheelt ook weer gewicht. Ik ben ruim 18 kg lichter dan 15 maanden geleden. Het fietsenrek achterop de camper gaat eraf. Kortom; dat moet goed komen met het gewicht.
En als we wel ergens los staan en we blijven een paar dagen langer staan dan gepland, dat wil ik wel even naar dorpje kunnen rijden om een paar boodschappen te doen. Wat we normaal doen is onderweg voor een 3 a 4 dagen boodschappen bij je hebben, maar het is wel handig als je langer wilt blijven staan om een vervoermiddel bij je te hebben. Voor dat doel zijn we nu op zoek naar een fijne e-step. Bijvoorbeeld een Segway Ninebot, die we hebben gezien bij Marcel en Joyce in Spanje. Deze step moet nog gekocht worden en is echt voor de korte ritjes op de camping of naar het dorpje. Rugzak achterop en volladen maar. Wij zijn meer wandelaars dan fietsers. Het fietsen in het buitenland en in de bergen vinden wij allebei niks. Deze afgelopen winter heb ik 3x de fiets gepakt en samen maar 1x gefietst. Om dan 3,5 maand de beide fietsen mee te nemen voor deze 3 ritjes scheelt zoveel gewicht en brandstof.
Nu we straks echt dagen los kunnen staan, overwegen om nu eindelijk eens naar Zweden en Noorwegen te gaan. Ook Schotland is weer een lekkere optie, maar daar moeten we weer langs douaneposten en visa aanvragen. Ons plan is om in 2e week van mei weer voor een kleine 2 maanden op pad te gaan. Ook nu zitten we alweer in de voorpret, terwijl we ook enorm genieten weer van ons kleine huis op de prairie. Wat een leven hebben we toch….
We zijn inmiddels weer een paar dagen thuis en zitten weer op normaal schema. De wassen zijn gedraaid, de camper is leeg gehaald en alle overtollige zaken die we mee hadden zijn verwijderd/verkocht of weggegooid.
De laatste dagen onderweg, nadat we ’s ochtends waren vertrokken vanuit Oradour-sur-Glane in Frankrijk, zijn niet de meest spannende dagen geweest. Onze focus lag op thuiskomen en dan met name bij mij was dat het geval. Als ik eenmaal onderweg ben en ik heb zin in thuis, dan heb ik alleen nog maar de drive om daar zo snel mogelijk te komen. Bij Miriam is dat niet het geval, maar nu het weer onderweg zo slecht was, zitten we ook niet voor onze lol te zoeken naar leuke plaatsjes en dorpjes.
We rijden daarom zondagochtend vanuit Toury richting Parijs, in plaats van de richting van Reims en de Belgische Ardennen. Dat waren we oorspronkelijk van plan waren om zodoende daar nog eens rustig tussendoor te gaan rijden. Bij het starten van de camper gaf de navigatie aan dat “thuis” aankomst in de middag omstreeks 16.40 uur zou zijn. Tja, normaal gesproken stoppen we altijd omstreeks om 14.00 a 14.30 uur met rijden om een camperplaats te zoeken. Maar 16.40 klinkt als “we zijn er bijna” en waarom dan nog een stop maken en een nacht in kloteweer op een grasveld te staan? “Gas op de lolly” was mijn stellige overtuiging, maar of dit goed viel bij mijn andere reisgenoten was nog maar afwachten. Maar zowaar was Mir het ermee eens en ook Joep ging er maar weer eens goed voor liggen, wetende dat het een reisdag zou worden. Dus zo geschiedde. De reis verliep prima. Parijs op zondag op de Périphérique was goed te doen qua verkeer. Dat was anders dan bij Antwerpen. Wat een verkeer en wat is er nog weer veel onderhoud op de rondweg daar ter plekke. Uiteindelijk zonder teveel vertraging komen we ook daar goed voorbij en stoppen we nog 1x net over de Nederlandse grens om even nog een broodje te eten en sanitaire stop.
Maar dat was ook nog niet zo maar gedaan, aangezien de parkeerplaatsen langs de snelweg bomvol stonden met vrachtwagens die hun verplichte stops moesten maken. Het was zo druk dat ook de personenwagen-parkeerplaatsen bomvol stonden met vrachtauto’s. En dat dan bij 3 parkeerplaatsen net na de grens. Tjonge, het was sowieso druk met vrachtauto’s onderweg op de weg. Zelfs zo druk dat ik bijna klem kwam te zitten tussen 2 trucks toen ik een afslag moest nemen, maar die ik te laat zag omdat er wel 15-20 vrachtauto’s vlak achter elkaar reden. Hierdoor had ik de verkeersborden van de afslag niet gezien. Toch maar in een klein gaatje tussen 2 trucks de camper in gereden om nog de afslag te halen. Ging net goed godzijdank.
Want een ongeluk zit zo in een klein hoekje. Een ander iets dat ons is opgevallen onderweg was de hoeveelheid mensen die met de smartphone op schoot aan het rijden zijn. Doordat we hoger zitten in de camper kunnen we bij elke auto naar binnen kijken die ons inhaalt of die wij inhalen. Want dat was wel schokkend; mensen die met de auto je met 130 km per uur inhalen en die je dan paar kilometer zelf weer inhaalt omdat ze niet in de gaten hebben dat ze nog maar 90 km per uur rijden omdat ze op hun telefoon aan het kloten zijn. Slingerende auto’s, op bumper van voorganger rijdende automobilisten, alle rare situaties die we zagen, waren mensen op hun telefoon aan het werk. Zelfs rijdend met kleine kinderen op de achterbank. Zowel Mir als ik leggen altijd de telefoon weg als we rijden en met Apple of Android CarPlay hoef je dat ding ook niet meer in je handen te hebben. Voor ons was het wel een eyeopener hoeveel bijna ongelukken of rariteiten we onderweg zagen.
Miriam hoefde niet te rijden, dus die zat lekker op haar telefoon om alle verjaardagfelicitaties te bekijken. De lieverd was zondag jarig en voor het eerst voelde ze zich totaal niet jarig, zei ze. We hebben er allebei niets mee, met dat jarig zijn en vieren het eigenlijk nooit echt. Meestal zijn we wel weg. Maar nu zo rijdend de hele dag zat er geen feestelijk moment in om even erbij stil te staan.
De Garmin navigatie had tot op de minuut gelijk toen we weer aankwamen in Drenthe en de motor uitzetten bij ons huisje. We laden de camper vanavond niet meer uit, aangezien alles al te donker was. Na een rit van ruim 725 kilometer, waren we er ook wel klaar mee. Dus meteen naar binnen om het huisje weer bedrijfsklaar te maken. De verwarming hadden we onderweg al aangezet, dus kwamen we behaaglijk binnen. Lampen aan, de hoofdleiding van het water weer open zetten en even later een verfrissende douche nemen, om vervolgens even lekker op de comfortabele bank thuis uit te rusten van de reis van vandaag. Na 91 dagen onderweg te zijn geweest, hadden we ook wel allebei zin in een frietje en een paar “ponylullen” (frikandellen), zoals onze vriendin Claudia ze altijd noemt. Ik zorg graag voor het eten, dus meteen maar even de plaatselijke frikandellenkoning van Schoonoord bezocht. Die waren ook blij om mij weer te zien na al die maanden. Gedwongen ontslagen in de snackbar waren zodoende nog net voorkomen kunnen worden.
Haute Friture
De volgende ochtend beginnen we meteen om de camper op te ruimen en de kasten leeg te maken. Allebei houden we ervan om alles maar meteen af te werken, zodat de camper weer voor de deur weg kan en op stallingsveld kan worden neergezet. Ook gaan we de camper de komende maanden schorsen om zodoende een aantal maanden de dure wegenbelasting te voorkomen. Voor het eerst doen we dit, maar het scheelt teveel geld om het niet te doen als je weet dat je de komende maanden niet meer weg gaat met de Lambortinki.
Het was natuurlijk fantastisch mooi, maar wel koud in Drenthe. In het zonnetje alles uitzoeken en opruimen samen. We besluiten om de volgende reis veel minder mee te nemen in de camper. We hadden natuurlijk weer veel te veel kleding en schoeisel mee. Zeker als je in ogenschouw neemt dat je bijna overal je was kunt laten doen bij supermarkten onderweg. Dus minder kleding mee en ook de wasmachine die we in de garage van de camper hebben staan, gaat eruit. Dan de fietsen! Deze heb ik 3x gebruikt en Miriam maar 1x. Die ene keer was een klein fietsrondje in Spanje voor Miriam en ik daarnaast nog 2x boodschappen gedaan op de fiets. Beide fietsen met accu’s zijn samen ruim 60 kilo laadvermogen, dus dat scheelt. Ik wil in plaats van 2 fietsen dan liever een e-stepje kopen om bij nood toch nog wat vervoer bij mij te hebben. Voor boodschappen onderweg, plannen wij altijd als we van de ene plek naar de andere plek reizen. We willen nooit meer dan 3 dagen ergens staan in de regel, dus dat is goed te plannen en heb je de fiets niet voor nodig. In de bergen of in de natuur fiets je ook niet even 15 kilometer naar een dorpje, dus fietsen dat gaan we niet meer doen. Nou, dat scheelt dan alweer ruim 70 kilo aan laadvermogen en een bak ruimte weer in de garage van de camper.
Vervolgens ruim ik nog eens een hoop andere overtollige zaken op uit de camper; boeken, reisgidsen, oprijblokken van de camper, gereedschap (waar ik toch zelf niks mee kan). Vervolgens gaan er wel ook weer nieuwe spullen in; bandenreparatieset, aangezien ik geen reservewiel mee heb onder de camper. Het reservewiel weegt dan ook weer 25 kilo, dus die keuze hadden wij al gemaakt maar vergeten om een reparatieset te kopen. Geluk gehad dus dat we geen lekke band hebben gekregen. Ook een accubooster om een lege accu weer op gang te krijgen gaat mee in het ruim. Toen in Spanje onze accu kapot was, waren we maar al te blij dat onze buurman er eentje bij zich had. In de accubooster zit ook een compressor om bandenspanning op peil te brengen en tevens 4 USB poorten om apparaten op te laden. Top aankoop!
Einde van de middag waren we allebei moe van al deze werkzaamheden en later op de avond kon Miriam nog intens genieten van de Aurora Boralis, het Noorderlicht dat te zien was boven ons huisje. Wat was dat prachtig om te zien! Miriam met haar enthousiasme heeft 940 foto’s gemaakt waarvan ik jullie er een paar niet wil onthouden.
Noorderlicht boven De Eeke
Aangezien we ook nog wat aanpassingen willen doen aan de camper, zijn we ook nog bij onze camperonderhouds-bedrijf geweest en onze plannen voorgelegd wat we nog van plan zijn om te laten uitvoeren. Vanuit dit gesprek zijn er toch weer twijfels gekomen en tevens de bevestiging dat we een heel fijn contact hebben met dit bedrijf, Jan Kuipers Camperservice uit Odoornerveen. We hebben weer stof tot nadenken hoe en wat we nu nodig hebben en daarin mogelijk weer nieuwe keuzes te maken. Daarom maar de werkzaamheden mbt het levelsysteem en de nieuwe lithium huishoudaccu nog maar even uitgesteld tot aan het voorjaar. Onze volgende trip is gepland in medio mei, dus we hebben nog even.
Dat brengt ons tot de slotsom van deze winterreis van 91 dagen in Spanje en Portugal. Wat zijn de conclusies van deze reis die we samen hebben opgesomd:
Ook deze winter vielen de weersomstandigheden tegen. Net zoals begin vorig jaar was het een natte en koude winter.
De eerste 2 maanden onderweg waren heerlijk en prachtig in Frankrijk en Spanje, maar de laatste weken in Portugal viel de schwung eruit. Door verwondingen en herstel van Joep en de kerst-periode te lang gestaan op een zelfde plek in plaats van rondtrekkend te reizen.
Wij vinden doorreizen na 2 a 3 dagen het lekkerst.
Wij vinden het vermijden van snelwegen heel fijn en rijden graag over secondaire wegen door platteland. Steden vermijden wij het liefst.
Wij vinden het verblijven aan de kust echt niet ons ding. Te druk, te vies, te duur en teveel lawaai.
De boodschappen zijn ook waanzinnig duur in Spanje en nog duurder in Portugal
Wij staan steeds vaker en liever los met onze camper dan dat we op betaalde plekken staan. Heeft ook te maken met de wetenschap dat we onze camper fijn vinden om te douchen en voldoende stroom heeft om 1 nachtje los te staan. Met nieuwe accu straks kunnen we langer los staan aaneengesloten.
We zijn er ook achter gekomen dat er nog genoeg hele fijne plekken zijn waar je gratis mag staan met je camper en sommige zijn ook gewoon prachtig om te staan. Steeds meer gemeenten stellen die camperfaciliteiten beschikbaar. Zeker in wat meer afgelegen gebieden zie je deze vaker. Is ons erg goed bevallen.
Ruim 5 weken geleden hebben we via ons blog een financiele tussenbalans opgemaakt van alle kosten die wij tot dan toe gemaakt hadden. Toen bleven wij nog erg goed binnen de begroting die we vooraf hadden opgesteld. Nu maken we de eindbalans op, na een reis van 91 dagen/overnachtingen.
Totaal reisafstand: 7.080 km
Brandstofkosten: € 1.190,87 (dit is € 13,09 per dag)
LPG kosten voor koelkast en verwarming: € 210,08 (dit is € 2,31 per dag)
Overnachtingen: € 1.162,22 (dit is € 12,77 per dag)
Boodschappen: € 2.042,25 (dit is € 22,44 per dag, maar thuis eten moet je ook, dus dat kost niks extra)
Waskosten: € 62,00 (dit is € 0,68 per dag)
Tolkosten: € 46,60 (eigenlijk nagenoeg geen tolwegen gehad)
Totaal kosten gemiddeld per dag: € 51,29
Onze volgende reis staat gepland in Mei. De bestemming kan nog alle kanten op, maar dat zien we wel hoe het weer er dan uitziet. Griekenland, Wales, Schotland, Slovenie, Oostenrijk…alles komt voorbij. En misschien doen we alles wel… 😉 Maar wel binnen 3 maanden…dan heb ik heimwee!
Als er nieuws te melden is, dan blog ik weer….je weet het nooit bij ons wat er te gebeuren gaat!
We zijn inmiddels alweer een paar dagen onderweg richting thuis. De dagen op de wegen zijn nat, grijs en soms met zonneschijn. Maar niet mooi genoeg om ergens echt ons kamp op te slaan. We hebben gisteren doorgereden tot de Camping Car Park in Saint Paul lés Dax, een half uurtje oostelijk rijden van Capbreton. Vanaf Urrugne dachten we binnendoor even door St Jean de Luz, Biarritz, Bayonne te rijden. Maar dat viel vies tegen en verloren we wel een paar uur. Ook door demonstraties van de boeren in Frankrijk waren vele op- en afritten van doorgaande wegen afgezet. Wij sympathiseren de boeren, want kom aan mijn eten, dan kom je aan mij. Door de duimpjes die we geven krijgen we veel getoeter van de tractoren terug. Zo zie je maar; in elk europees land momenteel hetzelfde gezeik.
Omstreeks 14.00 uur komen we aan in Saint Paul lés Dax en stellen onze camper op de plek van de camperplaats. Het zonnetje schijnt even, dus zetten we onze stoelen buiten en nemen een drankje. Na een tijdje gezeten te hebben en Mir de camper weer even gekuist na de natte dag van gisteren en vandaag, wij op pad met de kleine veldheer en wandelen een tijdje voordat we bij een plaatselijke bakker terecht kwamen en zodoende even wat lekkere dingen meegenomen. De rest van de dag lekker in de camper gechilled en redelijk goed geslapen toen we vanmorgen wakker werden. De hele nacht regen gehad en ook in de ochtend weer regen. Camper weer klaar gemaakt voor een volgende dag onderweg. We zien wel waar we uitkomen, maar we gaan richting Limoges.
De rit verliep prima en onderweg samen veel gekletst over allerlei zaken en plannen voor de komende tijd. Was gezellig en ook Joep is aangenaam gezelschap in de camper. Hij ligt super relaxt tussen de stoelen op een door Miriam aangelegd schapenvacht in combinatie met een fleecedeken, die rondom het schapenvacht gedrapeerd is, zodat Joeperd lekker met zijn koppie op de fleecedeken kan liggen. Alleen als ik even een rem aanraak of snelheid minder, dan is ie alert en wil ie op schoot bij Miriam om poolshoogte te nemen. Want nieuwsgierig is ie!Als ie ziet dat alles onder controle is en hij ziet weer snelweg aan hem voorbij gaan, dan denkt ie dat bij voorlopig weer in coma kan vertoeven. Lekker beest!
Ook vandaag verliep de rit erg goed en komen we in de buurt van Limoges, als we omstreeks 13.30 uur weer besluiten om te stoppen met rijden. Miriam had weer een Camping Car Park uitgezocht, aangezien dat wel onze favoriete plekken voor onderweg op doorreis zijn. Soms tref je het dat het een erg mooie plek is, soms tref je het niet, maar alles is tip-top op orde waar het gaat om elektra, water en toilet lozen.
We zouden eerst op een andere camperplaats gaan staan, toen Miriam opeens zag dat er in de buurt ook nog een andere optie was om te gaan staan. Ook een Camper Car Park, maar dan in Oradour-sur-Glane. Dit dorp wilde ze heel “graag” zien omdat onze schoonzus Joanne er vorige week was geweest en diep onder de indruk ervan was. Dus de bestemming was bepaald. We gaan erheen en gaan voordat we de camper gaan plaatsen op de camperplaats, meteen het historische dorp in om het te bekijken. De camper kunnen we goed kwijt op de parkeerplaats, speciaal voor campers. Bij een historisch dorp denken wij altijd aan andere zaken, dan waar dit dorp historisch is om te noemen.
Oradour-sur-Glane is een gemeente in het Franse departement Haute Vienne. Oradour-sur-Glane telt ongeveer 2.500 inwoners. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rochechouart. Wat kunnen we je vertellen over dit dorp?
Het dorp werd op 10 juni 1944 verwoest in het bloedbad van Oradour-sur-Glane. Troepen van de Duitse 2e SS Panzer Division Das Reich overvielen als vergeldingsactie het dorp, dreven de mannen in graanschuren en fusilleerden hen, dreven de vrouwen en kinderen in de imposante kerk waar een doos stond met explosieven, en toen ze naar buiten gingen en probeerden te ontsnappen werden de overlevenden doodgeschoten, en vervolgens ook de rest van het dorp. 643 mensen werden zo in drie uur vermoord en het dorp werd verwoest.
Het was de grootste massaslachting door de nazi’s op burgers in Frankrijk, vermoedelijk ook de grootste in West-Europa, en werd voor de Fransen het symbool van de nazi-barbarij.
Na de oorlog werd het dorp nabij de ruïnes herbouwd. Onder impuls van minister van Binnenlandse Zaken Adrien Tixier werd besloten de ruïnes te laten staan als herinnering aan het bloedbad. Alles staat er nog zo bij als toen na de verwoestingen. Het nieuwe dorp werd in uniforme stijl gebouwd. Dit nieuwe dorp werd in 2007 erkend als Patrimoine du XXe siècle.
Wij lopen door het ruïne-dorp en zijn diep onder de indruk van alles wat we zien. Het moet een prachtig dorp zijn geweest zoals we het kunnen inschatten en lopen door de straten. Sommige huizen zie je ook de foto’s van het gezin dat daar gewoond heeft en zien we oude slagerij, cafe, kapperszaak, garagebedrijf en nog meer ambachtelijke beroepspanden. Machinerie en autowrakken die volledig uitgebrand zijn en inmiddels in verre staat van ontbinding. Vooral de foto’s in panden vonden wij indrukwekkend.
Dan komen we aan bij de kerk en lopen door de ruïne van de kerk, binnen staan we stil wat hier heeft afgespeeld. Honderden vrouwen en kinderen zijn hier opgesloten geweest, terwijl binnen dozen met explosieven lagen. Deze werden ter ontploffing gebracht en alles wat dat overleefde en nog kermend op de grond lag, werd doodgeschoten door de nazi’s. De ruim 200 mannen zijn allen gefusilleerd tegen een muur. Het hele dorp, 197 mannen, 241 vrouwen en 205 kinderen, gewoon afgeslacht. Miriam en ik zijn er stil en verdrietig van.
Je voelt en ziet ook hoe het destijds moet hebben afgespeeld. Zeer indrukwekkend vonden wij het en we realiseren ons dat ergens in de wereld in oorlog, ook dit soort acties nog steeds gebeuren. Triest dat we ondanks alle herdenkingen, stille tochten voor gebeurtenissen als deze, als mens nog steeds in staat zijn om zo gruwelijk te moorden.
Het is geen leuk blog, dat realiseren wij ons ook heel goed, maar wel goed om stil te staan in deze wereld op deze plek. Dus als je in de buurt bent, zeker een bezoek waard. Jaren geleden waren wij ook in Kamp Westerbork geweest en kregen wij hetzelfde gevoel. Ook het voornemen gehad om ooit ook Auschwitz te gaan bezoeken, maar ik weet niet of ik dat nog wil, zoals wij ons voelen na dit bezoek aan dit dorp. Maar als we het maar nooit vergeten! En in de huidige wereld zou het zo maar eens weer dichterbij kunnen komen, als je de wereldleiders van dit moment eens op je netvlies zet.
Wij proberen er maar het beste van te maken en vonden het in ieder geval de moeite waard om er eens bij stil te staan, maar gaan wel met goede zin verder met onze reis huiswaarts. Morgen staat er weer een etappe op de kaart en we zien wel weer hoever we komen.
Sorry voor de zware kost van vandaag, maar het kan niet allemaal alleen maar leuk en kostelijk zijn in het leven…Volgende keer hopelijk weer een blij verhaal!
We zijn inmiddels een paar dagen onderweg, nadat we op maandagochtend onze favoriete camping Quinta Odelouca hebben verlaten. Het weer zou de komende dagen daar weer slecht zijn en daar hadden we geen zin meer in. Onderweg met regen is toch anders qua gevoel; je bent toch aan het rijden en je moet ook toch weer eens terug op ons gemakkie.
Nadat we afscheid hadden genomen van alle campinggasten konden we op pad. Via de moeilijk begaanbare weg vanaf camping naar de grote weg komen we dan ongeschonden aan. We volgen de borden richting Ourique. Maar eerst moesten we nog even boodschappen doen voor de eerste dagen onderweg. Het regent en het is een prima reisdag voor de rest. We rijden na Ourique via Villanueva del Fresno de grens over naar Spanje om dan richting Badajoz te rijden. Met deze plek hebben Miriam en ik mooie herinneringen toen wij met de auto in 1990 al naar Albufeira gingen om daar een paar weken in een appartement te vertoeven van een collega van mij destijds, David Tavares, inmiddels niet meer onder ons. Badajoz zelf doen we niet aan, want we besluiten om volgens afspraak omstreeks 14.00 uur te stoppen met rijden. We zien opeens dat we erg dichtbij waren bij een overnachtingsplek waar wij begin dit jaar hadden gestaan. Parking Parque Atrelados bij Moura (zie locaties Portugal). Bij een groot meer bij een nieuw aan te leggen recreatiegebied. Het blijkt toch net weer iets verder terug te zijn op de route, dus deze slaan we over.
Dan vervolgens zien we een andere plek ook bij een groot stuwmeer, bij Monteja. Deze plek heeft goede reviews op CamperContact. Wij daar maar heen en meteen de camper netjes langs de weg gestald. Mwoah….niet echt ons plekje, maar voor 1 nachtje prima te doen. Echter; nadat Miriam met Joep terug kwam van het wandelen, zat de kleine man helemaal onder de kleefballetjes tussen zijn tenen, oksels en buikje. Miriam had er een flinke klus aan om alles pijnloos bij hem te verwijderen. Ook komen er op 5 meter afstand van onze camper toch best veel auto’s voorbij rijden. We staan helemaal alleen daar in de middle of nowhere en zeggen tegen elkaar dat we het geen fijne plek vinden. Dan gaan we toch maar weer verder.
Na een tijdje komen we aan in Alchonchel en gaan daar de rest van de middag lekker niks doen en overnachten. De camperplaats is door de gemeente beschikbaar gesteld en prima met de benodigde voorzieningen voor campers. We staan tegen een groot gebouw aan met tegenover ons een muziekschool cq plaatselijke oefenplaats van de lokale fanfare of Rythm & Steelband. Nou viel dat dubbeltje pas bij ons toen we zagen dat er einde van de middag een stellage opgebouwd werd. Midden op de weg tegenover ons. Om 18.30 uur begonnen ze te oefenen op straat. Nu houden wij wel van muziek, maar dit klonk vreselijk beroerd, zal ik maar zeggen. Het deed ons denkbeeldig denken aan de eerste oefenavond ooit van de Jostiband. Het zou een lange avond worden waarbij zelf muziek luisteren of TV kijken nagenoeg niet te doen was. Ook Joep vroeg om watten in zijn oren…
Alchonchel
Maar de volgende ochtend, dinsdagmorgen, wij prima geslapen en lekker relaxt een ontbijtje gedaan. Ik doe zo relaxt mogelijk mee met dit soort “relaxte” momenten, terwijl ik denk: “met gierende banden richting huis!”. Maar we hadden afgesproken dat ook de terugreis een onderdeel is van de reis en niet met een betontegel op het gaspedaal, cruisecontrol aan en dagen blazen over de snelweg. Tuuurlijk schat, lekker onderweg mooie plekken zoeken! Nadat we weer op pad zijn gegaan, begon het weer te regenen. We besluiten om weer een lange rit te maken om zodoende in Noord Spanje of Zuid Frankrijk daar dan wat meer tijd te nemen om op een plekje te staan. Als het weer daar goed is tenminste. We hebben echt geen haast, maar willen uiterlijk einde van de maand wel thuis zijn in verband met andere afspraken inmiddels.
Onderweg
Onderweg is het ook niet het mooiste landschap wat we voorbij zien komen. Het valt ons op hoeveel lege panden er langs de wegen staan. Panden rijp voor de sloop, al jaren leegstaand en totaal verpauperde gebouwen en terreinen. Het nodigt niet uit om foto’s te maken en dat maakt ook dat we over de snelweg dit dan ook niet zo belangrijk vinden.
Salamanca vanaf de snelweg
Wederom omstreeks 14.00 uur komen we aan in het kleine dorpje Alaejos, alwaar we ook op een gemeentelijke camperplaats komen staan. Rondom ons worden grote vrachtauto’s geladen met puin van gesloopte panden (doen ze dus toch wel) en hijskranen die de wagens laden. Het is dan weer de 2e middag/avond dat we in de herrie zitten. We sluiten de blinderingen van de camper. We vermaken ons prima in ons eigen warme coconnetje. Een heel rustige nacht ook daar gehad en lekker geslapen.
Het weer klaarmaken van de camper was wel even een minder leuk klusje. De chemisch toilet stortplaats was werkelijk zo onsmakelijk dat je panisch alert was om niets aan te raken, behalve je eigen toiletcassette. Nu bleek dat na het leegstorten van de toiletcassette er geen spoelwater beschikbaar was om de stortbak en toiletcassette na te spoelen. Dit betekent dat de stortbak met 25 lagen gedroogd stront en papier van een ander was bekleedt. Lekker, man!
Een aantal meter verder was er wel een kraantje met drinkwater, dus wat deed vanmorgen een belgische camperaar? Die ging met de storttuit van zijn toiletcassette (waar alle urine, stront, water en papier langskomt) onder die kraan houden, maar dan het kraanstuk in de opening van de storttuit. Walgelijk gewoon en toen ik later nog reviews las over deze camperplaats, bleek dat dit dus zeer regelmatig gedaan werd door camperaars. Jullie begrijpen dat ik eerst zorgvuldig de gehele kraan heb schoongemaakt, water eerst doorgespoeld voordat ik ruimschoots onder de kraan bleef om mijn drinkwater in camper aan te vullen. Bah!! Maar ook de gemeente moet zien dat de faciliteiten niet meer adequaat en hygiënisch zijn. Dit kan beter!
Alaejos
Gisteravond waren we allebei in contact met ons schoonzusje Joanne, de vrouw van mijn broer Harry, die in 2022 overleden is. In dat jaar zijn ook onze zwager Kees en (schoon)moeder Ardy overleden. In 2024 gevolgd door mijn lieve zus Annette (vrouw van Kees) en mijn vader. Vader en dochter zijn toen 2 dagen na elkaar overleden. Pittige tijden voor ons allemaal kan ik melden! Maar gisteren waren Miriam en ik melancholisch over al die mooie herinneringen die we aan ze allemaal hadden. Zeker in relatie met de camper reizen in het vooruitzicht als we allen waren gestopt met werken. Hoe mooi en gezellig was het geweest als Annette, Kees en Harry er nog waren geweest. Allen inmiddels gestopt met werken en dan samen op bepaalde momenten van een reis bij elkaar komen met de campers ergens in Europa en ervaringen delen en bij elkaar zijn. We konden het altijd erg goed met elkaar vinden en waren graag bij elkaar m.b.t. gezelligheid, lachen en elkaar een beetje afzeiken. Humor bij mijn broers en Kees was altijd aanwezig, zorgzaamheid en ambianceverruimende sfeer en veel verhalen door de meiden vulde alles aan. Zodoende weten we dat we het fantastisch hadden gevonden dat we elkaar op dit soort reizen tegen zouden komen om een paar dagen door te brengen met elkaar. Zelfs broer Jos overwoog nog om een caravan of camper te kopen als het zover was. Zover is het helaas niet gekomen. Maar mensen, wat missen we ze! Alles is anders..
Daarom zijn we ook zo trots op schoonzus Joanne, dat zij door is gegaan met de droom die ze beide hadden om met de camper te reizen. Ook zonder Harry! Prachtig, zoals ook Harry had gevonden! Stoer ook vooral! We zien dat ze met haar eigen mooie buscamper inmiddels ook Spanje is binnengereden en zelfs een stukje van onze route van begin dit jaar heeft gereden en op camperplaatsen staat die wij ook hebben bezocht. Wij zijn te ver weg om even een avondje aan te schuiven, maar sluiten niet uit dat dat ooit wel eens gaat gebeuren. Go Joanne, Go!! Blijf mooie reizen maken!!
De dag van vandaag ziet er beter uit dan de laatste dagen. De zon schijnt en op tijd gaan we weer op pad. We moeten eerst even LPG en Diesel tanken en daarna nog ergens boodschappen doen. Dat doen we in de stad Burgos. Deze stad doet mij altijd denken aan een oude jeugdvriend en voetbalmaatje Michel Boerebach. Hij heeft hier in begin jaren 90 van de vorige eeuw 2 jaar gevoetbald in volle stadions in de La Liga bij Burgos. El Rubio was zijn bijnaam; De Blonde! Hij heeft gespeeld tegen Barcelona, Real Madrid en alle clubs uit El Liga. Michel was ex-voetballer bij Go Ahead Eagles, Roda JC, FC Twente, PSV, Burgos en ooit een seizoen mijn teammaatje in de A1 van SV Lelystad ‘67. Zijn broertje Rene was in die jaren mijn beste vriend, waarmee ik jaren samen heb gevoetbald in de 1e elftallen van S.V. Lelystad ‘67. Rene was getuige op mijn bruiloft en ik op zijne destijds. Ook jaren samen in zaalvoetbalteam gespeeld, ook zulke mooie tijden gehad, maar helaas is ook Rene een aantal jaren geleden overleden (2019). Fantastische tijden in mijn jeugd en tot onlangs gehad bij onze voetbalclubs. Toen ik Michel dus vanmorgen appte dat we in Burgos stonden, meteen even contact samen, toen Miriam boodschappen aan het doen was bij de Lidl. Binnenkort ga ik weer eens een voetbalpotje kijken bij Michel en zijn zoon Lyns in Deventer, die in de O19 speelt van SC Deventer. Was leuk om weer even contact te hebben
De zon schijnt weer, met de regen wel in de buurt…
We rijden nog even een klein uurtje door totdat we vanmiddag in Pancorbo aankomen voor de laatste overnachting in Spanje deze reis. Deze camperplaats hebben wij vorig jaar ook al bezocht en goed bevallen. Uitzicht is prachtig, aan de rand van een klein dorpje. Alleen waren we door de navigatie dwars door het dorpje gestuurd en dat was niet zo handig. We reden ons klem in het centum op een heel klein pleintje waar ik niet verder kon. Met echt weinig ruimte om mij heen, kon ik de neus van de camper nog in een nis douwen om vervolgens achteruit nog net een bochtje te kunnen maken om om te keren. Vervolgens dachten we een alternatieve route te zien, maar deze bleek uiteindelijk 12 kilometer om te zijn en nog konden we er niet komen. Uiteindelijk weer terug naar de snelweg gereden en een andere weg die Miriam gevonden had op Google Maps gevolgd tot we bij de camperplaats kwamen. Er is hier voor de rest niets, maar alleen schoon water kun je hier tappen. Ben ik blij dat ik vanmorgen toch alles heb kunnen doen en dus geen zorgen voor de komende 2 dagen. Dat is wel een tip voor iedere camperaar; zorg dat je alles op orde hebt voordat je in de ochtend vertrekt. Je weet nooit waar je terecht komt!
Pancarbo
Morgen rijden we Frankrijk binnen en zijn van plan om via Dax meer landinwaarts richting Limoges te rijden. We zien we hoe dat gaat. Geen sneeuw of ijzel verwacht….das mooi!
Er is vanaf 1 januari 2026 een wijziging in de tarieven voor wegenbelasting voor camperaars van toepassing. Daar is veel over te doen aangezien deze belasting met ruim 100% verhoogd is voor iedereen. En dat betekent nogal wat! 100% verhoging!
Voor ons betekent dit van 100 euro per maand naar 210 euro per maand. Dus per jaar van 1200 euro naar ruim 2500 euro.
Onze camper nog een zonnige toekomst?
In onderstaande podcast (zie link onderaan deze blog) kunnen jullie zien hoe camperaars erover denken en wat de consequenties zijn voor de betrokkenen. De betrokkenen zijn namelijk niet alleen de camperaars. De consequenties van deze overheidsbepaling voelen met name ook de landelijke horeca, supermarkten, retailers, campings, camperplaatsen en camperonderhoudsbedrijven. Onderzoek leert dat camperaars in de dagen, weekenden en vakanties gemiddeld tussen de 50-100 euro uitgeven per dag aan boodschappen, etentjes, terrasjes en overnachtingen op campings en camperplaatsen. Deze vallen grotendeels weg is de verwachting.
“Als je een camper kan kopen, dan kun je dit ook wel betalen” is een veel gehoorde opmerking, vooral gemaakt door niet-camperaars! Ik wil iedereen wel eens horen als ze hun #wegenbelasting met 100% verhoogd wordt of dat alle (vlieg)vakanties opeens duurder worden voor het hele gezin. Als je ziet wat voor een gedoe het al heeft als de plaatselijke voetbalclub zijn contributie met 5 euro per maand wil verhogen bij iedereen. Hoe voelt het dan als je opeens 1300 euro meer moet uitgeven per jaar om met je camper op pad te mogen. En als je dan ook nog eens ziet dat deze regel vooral is ontstaan omdat er zoveel bestelauto’s en busjes omgebouwd worden tot kampeerauto’s, maar als zodanig niet als kampeerauto zijn geregistreerd bij het RDW, omdat ze deze voertuigen ook als permanent vervoersmiddel gebruiken om bijvoorbeeld woon/werkverkeer ermee te kunnen doen. Dan heb ik het overigens niet over de camperbussen die af-fabriek al zijn uitgevoerd als kampeerauto. Deze staan als zodanig geregistreerd bij het RDW.
Wat gaat er nu zeer waarschijnlijk gebeuren? Camperaars die de camper net kunnen betalen van hun salaris of pensioen, zullen overwegen om de camper te verkopen. Hierdoor veel meer aanbod op de occassionmarkt omdat zij hun relatieve goedkopere vakantie niet meer te betalen kunnen of willen. De andere type camperaar zal nu vaker en langer de camper gaan schorsen bij het RDW. Kost je per schorsing wel 88 euro (bij campers jonger dan 15 jaar) en ongeveer 27 euro voor campers ouder dan 15 jaar. Ook wij gaan dus nu ongeveer 6 maanden per jaar de camper schorsen, waardoor we per saldo ongeveer net zoveel per jaar aan wegenbelasting kwijt zijn. De spontane (lange) weekenden weg zullen we in die periode niet meer doen. Met een totaal aan 200.000 campers in Nederland zal dit echt in de papieren lopen voor de lokale middenstand en recreatiesector.
Gaan we dit weekend weg?
In deze periode gaan wij dus niet meer de weekenden op pad met de camper, hebben we minder onderhoud nodig aan de camper en geven we dus minder geld uit aan campings, camperplaatsen en horeca als we onderweg zijn in de weekenden.
Laten we voor de beeldvorming eens uitgaan van een gemiddelde uitgave patroon van die camperaar die nu veel minder dagen op pad gaat met zijn camper zonder deze ooit te geschorst te hebben, vergelijkbaar zoals wij tussendoor, in het jaar de weekenden weg zijn gegaan in de afgelopen jaren en die we nu dus niet meer gaan doen in een periode van 6 maanden door de schorsing:
We praten dan gemiddeld over 45 dagen met een gemiddeld uitgave-patroon van 65 euro per dag, los van de brandstofkosten. Dit maakt minder aan uitgaven in die genoemde periode van een 2.925 euro. En als wij steekhoudend zijn voor de 200.000 camperaars dan scheelt dit de genoemde doelgroepen zo’n 585.000.000,00 euro. Zet je dat dan weer af tegen de mindere inkomsten van de wegenbelasting door de schorsingen dan betekent dit volgens mij dat daar een negatief resultaat uit voortkomt. Nemen we onszelf weer als voorbeeld door te stellen dat wij 1300 euro minder per jaar inbrengen via de wegenbelasting omdat wij 6 maanden schorsen, dan betekent dit 260.000.000,00 minder inkomsten dan vanuit overheid mee is gecalculeerd. Totaal aan negatieve resultaten is dan 260 miljoen euro + 585 miljoen euro en dus een totaal negatief resultaat van 845 miljoen euro.
Nu ben ik zeker geen econoom en heb ik eigenlijk helemaal nooit gestudeerd, maar mijn gevoel zegt dat dit geen wijs besluit is en dat dit meer kost dan dat het opbrengt. En zeker is het ook zo dat deze berekening verre van adequaat is, aangezien er nog veel variëteit is in de aannames die ik doe. Natuurlijk hebben campers verschillende gewichten, zijn er mensen met andere uitgavenpatronen, niet gaan schorsen en minder betalen voor een overnachting. Als voorbeeld heb ik een vergelijking gemaakt op basis van onze eigen gegevens, terwijl die verscheidenheid in uitgavenpatronen en gewichten van campers uiteenlopen. Maar ik ben er van overtuigd dat ik het besluit en de maatregel van de overheid niet wijs vind en zelfs onrechtvaardig.
Zeker als je ook in ogenschouw neemt dat in de Europese landen om ons heen het hele jaar wegenbelasting voor de camper tussen de 200 euro (België) en 500 euro (Duitsland) kost, dan krijg je toch weer een keiharde bevestiging dat Nederland eigenlijk in zijn geheel een dure hobby is geworden. Want als je ziet waar je allemaal aan mee moet betalen waarvan je weet, dat is een bodemloze put. Toeslagen en hulp voor iedereen die er een zooitje van maakt in zijn leven, subsidies voor kansloze initiatieven en noem maar op wat je nog meer kunt bedenken aan energie-toeslagen, veranderende spelregels rondom elektrische auto’s, stikstof-misere, etc. Dan snap je niet waarom deze maatregel voor de camperaar nu genomen is.
Hopelijk snappen jullie het standpunt van de camperaars nu beter en zijn jullie niet teleurgesteld dat deze blog niet gaat over de mooie natuur in Portugal en onze belevenissen aldaar. De cynici onder jullie zullen nu wel zeggen: “waar zeur je over als je met je toges en je camper nu lekker in Portugal zit. Dan kun je die paar honderd euro per jaar toch nog wel betalen”. Ja dat kunnen we zeker, maar dat neemt niet weg dat er velen zijn die dat nu niet meer kunnen, maar net zo van de natuur en onderweg zijn houden als dat wij dat doen. Ook wij en zij kunnen ons geld maar 1x uitgeven.
Als de boeren hun punt hebben kunnen maken om wegen te blokkeren en de A12 af te kunnen sluiten, dan kan het wel een mooie mega-camping worden als alle 200.000 camperaars hetzelfde gaan doen. En laat die brandweer met hun waterslangen dan maar komen dan! Dat scheelt weer lekker waskosten voor de camper!
Leuk he dat A.I.!
De belangenverenigingen van de camperaars, horeca-, supermarkten-, campings-, recreatiebranche zullen ongetwijfeld hun best doen om zaken ten gunste om te keren bij de overheid. We wachten af!
