Herinneringen in Drenthe: Terugkeer naar Bloggen na Emotionele Tijd

De afgelopen 2 jaren heeft ons blog Camperjoy stilgelegen nadat we het boek Camperjoy hadden laten drukken. Op dat moment toch een soort van afsluiter voor een periode van de camper, caravan en nu het leven in en rondom een chalet in het prachtige Drenthe.

Maar ik begin toch het schrijven te missen. Enerzijds omdat ik het leuk vind om te doen, maar vooral omdat we ook nu in Drenthe ook leuke dingen meemaken en dat zou willen vastleggen voor nu, maar ook later. Als Miriam en ik nog regelmatig het boek erbij pakken, lezen we toch vaak weer dingen die we soort van vergeten zijn. Het is dus meer en meer een naslagwerk geworden voor alles wat we meemaken.

De afgelopen 23 maanden is er op familiegebied veel gebeurd en zijn dierbaren ons ontvallen. Mijn lieve, bijzondere schoonmoeder was de eerste die ons verliet, direct gevolgd door mijn topzwager Kees, oudste broer Harry (voor intimi: Günther) en zeer recent mijn vader en zus Annette. Pittige tijden en perioden met veel verdriet. 

In deze afgelopen jaren heeft ons plekje in Drenthe veel voor ons betekend en nog steeds. 

Een oase van rust, in een prachtige omgeving een chalet dat helemaal aangepast is aan onze wensen en dus een thuis is geworden. Samen met Miriam en Joep, onze trouwe viervoeter, mooie wandelingen gemaakt en enorm veel gerelaxt. 

Juist door alle trieste familieomstandigheden in de afgelopen jaren hebben wij besloten om ook ons werk wat anders te organiseren waardoor we nu 4 dagen per week in Drenthe kunnen zijn. Lukt niet altijd, maar is wel ons streven.

We vermaken ons prima hier en kennen inmiddels al veel mensen in het park en in het dorp. Nu ook de eerste jaren na corona ons ook de gelegenheid heeft gegeven om veel te kunnen ontdekken qua vertier, is het echt ons plekje geworden.

Nu hebben we echt vakantie en zijn in de eerste week van de vakantie een paar vrienden van ons langs geweest en hebben we gezellige dagen gehad. Dagje op de motor, dagje naar oom en tante van Miriam geweest in Heino en dat met de cabrio gedaan in verband met het mooie weer.

Samen met Oom Harry en Tante Diny een heerlijke wandeling gemaakt over de landerijen van Salland rondom Heino. Wat is Nederland toch een mooi land en wat zijn we rijk allemaal hier om hier te leven. We waarderen het soms te weinig, heb ik de indruk. Het klagen onder invloed van het hedendaagse nieuws maakt dat we ons beter bewust kunnen zijn dat we hier opgegroeid zijn.

Ook later in Salland wonen, lijkt ons wel wat. Onze zoektocht strekt zich uit over Drenthe, Twente, Salland en Achterhoek. Het oosten van Nederland vinden wij het mooist en prettigst om te zijn.

Dit weekend hadden we vrienden Harry en Els over de vloer. Zij hadden een B&B geboekt en waren een paar dagen in het Drentse op pad. Ze hadden samen gefietst, met ons gewandeld en voor de rest bij ons in de tuin vertoeft, waar we verkoelend gelaafd hebben en heerlijk gegeten. Miriam had echt werk gemaakt van het bereiden van een Marrokkaanse maaltijd. Marokko was de laatste buitenlandtrip die wij met Harry en Els hadden gemaakt, toen mijn zwager Kees en zus Annette nog leefden. Mooie herinneringen en dus had Miriam het thema Marokko gepland. 

En het werd een bijzondere dag door het toeval dat we nu samen zijn op de trouwdag van Kees en Annette bij ons in Drenthe. Bij het eerste drankje samen ging mijn smartphone een melding geven voor een Google foto herinnering. Ik opende mijn smartphonescherm om te kijken wat de herinnering was en op dat moment kwam er een collage van foto’s over de dagen van Marrakech voorbij waar we toen met zijn zessen samen waren. Bizar hoe toevallig, aangezien Marrakech in april 2019 was en nu eind juni geen reden was om de herinnering door Google te delen. Of zou het toch zijn dat Google alles hoort….en de foto’s erbij gezocht had?

Harry en Els zijn zojuist na 3 dagen weer vertrokken en hebben we net geluncht bij Jor’s Haven in Schoonoord. Was top! 

Nu de eerste week van onze vakantie erop zit, zal de volgende week in het teken staan van rust en ontspanning. Want los van alle gezelligheid in de eerste week waren er ook momenten van stress. 

We zitten namelijk in de afrondende fase van een aantal bouwkundige aanpassingen binnen ons huisje in Drenthe. De badkamer en keuken hebben we gepimpt.

De laatste etappe was de kledingkamer. De aangekochte IKEA Pax kasten en ladenkast laten bezorgen en vervolgens laten monteren door klusteam vanuit IKEA. We lieten dit doen omdat we niet in een oorlog met elkaar zouden verzanden als we samen de kasten zouden moeten monteren en plaatsen. Dat komt niet goed!

Nou….bij Ikea kwam het ook niet goed! Ik zie overal veel marketing-goeroe’s die reppen over the “customerjourney” en “klantreis” van hun bedrijven.

Je krijgt al klanttevredenheidsonderzoeken als je online een paperclip koopt. Om gek van te worden. Nu in ons geval met IKEA hebben zij er een zooitje van gemaakt en ontvang je geen klanttevredenheidsonderzoek. Klantenservice om te janken gewoon…

Nou…ik zou graag met de marketing afdeling van IKEA in gesprek gaan over onze klantbeleving en klantreis van onze aankopen, gemonteerd door hun montagebedrijven in onze woning.

Naast de positieve ervaringen, zijn er jammer genoeg veel meer negatieve ervaringen te vermelden.

Los van alle details, maar in het kort:

Bedrijf levert zelf de verkeerde producten.

Montagebedrijf monteert alles zonder tijdig te reclameren

Om alles weer op te lossen, wordt van ons als gedupeerde het volgende verwacht:

(Het is wat he…zij maken de fout en wij zijn er druk mee…schandalig!)

Oneindig lang wachten op contact met klantenservice

Onkundige klantenservicemedewerkers, met op het laatst een zeer kundig coördinator godzijdank.

Lange wachttijden tijdens intern overleg aan telefoon

Meerdere dagen thuis moeten blijven om demontageploeg en montageploeg (jawel….je leest het echt…. Eerst zou er een montageploeg komen om de nieuwe kasten te plaatsen om vervolgens een paar dagen later de verkeerde kasten te laten demonteren. En dat alles in een klein recreatieruimte…..logistiek gezien geen besef bij de klantenservicemedewerker)

Meerdere dagen thuis moeten blijven om spullen retour te laten halen, op andere dag weer thuis blijven om de goede producten weer te leveren

Vervolgens zelf de gedemonteerde kasten zelf weer in een soort van verpakking moeten stoppen, want de originele dozen waren kapot gemaakt door montageploeg. De montageploeg mocht niet zelf de gedemonteerde kasten retour nemen.

Deze kasten moet je als gedupeerde klant vervolgens zelf naar een bepaald afhaalpunt brengen zodat hun vervoerder Oegema Transport  (je praat over een aantal paxkasten a 45 kg per stuk en 2,30 mrt lang, die je zelf dus moet inpakken) deze op kan halen. Overigens een keurig net transportbedrijf met behulpzaam personeel.

Dan kunnen de Zweedse gehaktballetjes wel top zijn van dit interieurbedrijf, maar deze klantreis was zwaar klöte!

Eindresultaat is uiteindelijk wel heel mooi geworden dus superblij!

Heeft tijdens onze vakantie alleen wel 3 a 4 dagen gekost om thuis te moeten blijven….

Vanavond lekker uit eten met buurtjes hier van het park. We gaan met Jetske en Frits naar Steakhouse 34 in Erm. Echt een aanrader! Daar de lekkerste carpaccio ever gegeten en ook de trio van rundvlees is daar top. En alles op de Black Basterd gegrild…Heb er zin an!

Vanaf morgen begint onze 2e week van de vakantie en zal het qua sociale contacten rustiger zijn. Naast de leuke eerste week waren er ook momenten dat de tranen hoog zaten bij ons. Een heftige periode is achter de rug en we hebben met de familie dit goed kunnen afsluiten met elkaar en kijken terug op mooie afscheidsdiensten van mijn vader en zus. Dan is nu Drenthe voor ons het beste medicijn om tot rust te komen. 

Hopelijk volgende week weer een stukje schrijven op dit blog…

Een gedachte over “Herinneringen in Drenthe: Terugkeer naar Bloggen na Emotionele Tijd

Leuk als je reageert! Dank!