Gisteren zijn we op deze plek terecht gekomen, welke toch wel tot onze Top 3 favoriete plek behoort op kampeergebied. Tot zover natuurlijk…

De afgelopen dagen stonden met name in het teken om alle heftige regenbuien te trotseren op de camperplaats in Salir. We zouden 2 januari al naar Quinta de Odelouca gegaan zijn, maar aangezien we in Salir op verharde plaatsen staan en bij Odelouca op grasland, leek ons met al die regen Salir nog even de beste optie de komende 3 dagen tussen de 2e en 5e januari. Tjonge, wat een hoeveelheid regen is op ons neergekomen. Het was of dat je in een wasstraat stond met de camper. Windvlagen die ook leken op het drogen in een wasstraat, dus qua beleving was het een goedkope wasbeurt voor onze Lambortinki zal ik maar zeggen.

Deze natte dagen vanzelfsprekend “opgesloten” gezeten op 17 m2 camperruimte en zelfs na bijna 3 maanden onderweg te zijn zonder kleerscheuren met elkaar uitgehouden. Sterker nog; ondanks het slechte weer vermaken wij ons helemaal goed. We lezen veel en zijn veel bezig om zaken uit te zoeken voor als we terug zijn in Nederland. Wat? Dat horen/lezen jullie later nog wel eens over een tijdje.

Naast dat Marcel en Joyce nog even langskomen (die we met de kerstdagen in Algoz hebben leren kennen) om ons en Hans en Rinnie even nieuwjaar te wensen, komen we ook gezellig aan de praat met andere medecamperaars die op deze camperplaats staan. Hilda en Frans Oosterwijk zijn in het verleden diverse malen in Griekenland geweest en daarover raken we in gesprek met ze. Ook herkennen we ze van andere vloggers hun video’s waar ze in zijn verschenen. Het is wel leuk om te vernemen hoeveel camperaars elkaar inmiddels kennen onderweg. Ook de namen van vloggers die we herkennen en ook wat we van hun vlogs vinden, komt aardig overeen. Wat ook in dat kader wel leuk was, is dat wij werden aangesproken door een dame bij de bakker. “Hoe is het met jullie hondje? Is ie weer goed opgeknapt?” Uhhh…kennen we u, vroeg ik nog. Nee, zegt ze: ik kreeg door vrienden in Spanje de vraag of jullie bij ons op de camperplaats stonden. Camperjoy, toch? Ja, klopt, dat zijn wij. Nou, deze dame wist van de hoed en de rand inmiddels, dus onze roem is inmiddels ook in Zuid Europa doorgedrongen….hahahaha!! We blijven er heel gewoon onder….!

Voor de rest van de dagen dobbelen wie Joep moet uitlaten in de regens. Daar komen we ook zonder kleerscheuren wel uit samen. Gisteren was dus het moment dat we vertrokken, aangezien het weer wat beter was geworden. Ook zijn we hier die paar dagen langer gebleven omdat we bij de kampeerwinkel in Silves spullen moesten halen en een nieuw snoertje voor onze Oyster TV in de camper. Deze winkel heeft alles en is ook Oyster dealer, maar deze ging pas maandag 5 januari open.

Dus gisteren de camperplaats verlaten om eerst even LPG te tanken onderweg. We blijven wellicht wel langer dan een week bij Quinta de Odelouca staan en met de koude dagen en nachten (overdag 11 graden, in de nacht 1 a 3 graden) is verwarmd blijven wel een must. Maar dat LPG tanken bleek niet zo eenvoudig. Aangezien, in tegenstelling tot drugs tegenwoordig, LPG niet meer op elke hoek van de straat te vinden is, moet je er vaak wel voor omrijden. Dus hadden we even een route gemaakt zoals we moesten rijden, om vervolgens bij de kampeerwinkel en ook bij de juiste supermarkt in Silves uit te komen. Om vervolgens via een prachtige bergroute naar Quinta de Odelouca te rijden. Bij het eerste LPG station moesten we heel lang wachten totdat we konden LPG tanken. Een dame deed alles in slowmotion en leek niet last te hebben van wachtende auto’s achter haar. Toen ze vervolgens klaar was met tanken ging ze binnen betalen, maar dronk eerst nog even rustig koffie en at een broodje. Heel fijn! Toen ze eenmaal weg was, kon ik tanken, maar de pomp hield ermee op. “Kaput” werd naar mij gesnauwd door de tankstationmedewerker. Wij alternatieve route maken naar ander LPG adres, maar daar aangekomen deed die pomp het ook niet. Oei…we hebben toch echt wel LPG nodig, dus dan maar weer naar ander adres. Dat ging prima uiteindelijk, dus wij naar de kampeerwinkel in Silves.

Daar aangekomen was het een drukte van jewelste met campers voor de deur terwijl er geen parkeerplaats was. Iedereen moest na de feestdagen toiletpapier of toiletvloeistof hebben. Komt door dat schijtweer denken we…Maar wij hebben het nodig dus. Vlug daarna weer op pad om naar de Continente Supermarkt te gaan in Silves om alles in te slaan voor de komende dagen. Miriam komt weer met volle kar terug en snel alles inladen en onderweg voor de laatste etappe van vandaag: Quinta de Odelouca!

De laatste 4 kilometer moet je over een hele smalle onverharde weg door de bergen. Begin dit jaar waren we hier ook en toen vonden we die weg ook heel spannend. Maar nu was het prima te doen en kwamen we halverwege de middag aan op Quinta de Odelouca. Wij vinden deze plek echt magisch. Maar er was wel wat veranderd qua omgeving. De droge groene vallei direct voor ons camperplek, waar we uren hebben gewandeld en vanuit de vallei ook wandelroutes de bergen in kunnen lopen, was veranderd in een groot meer voor de deur. Ook mooi! Maar beperkt dus wel de wandelmogelijkheden vanaf de camping. We spreken met de campingeigenaar Bert en deze gaf ook aan dat sinds april deze vallei is ondergelopen door de hevige en frequente regenval in het afgelopen jaar. Ongelofelijk hoe groot dit meer is geworden.

Maar neemt niet weg dat het weer als een warme deken op ons neerkomt, deze camping en omgeving. We stellen de camper goed op onze plek en zitten meteen weer in de routines van het kamp opmaken. Einde van de middag is er een borreluurtje om met de gasten even gezellig te beppen. De vaste groep met campinggasten is nog lang niet compleet, want het is rustig op de camping. Maar die mensen die er wel zijn, kennen we van het begin van dit jaar toen we er stonden. Dus gezellig bijgepraat bij het borreluurtje en het was oprecht heel gezellig. Nu zal ik dit niet dagelijks doen, dat borreluurtje, maar qua sfeer is het erg gemoedelijk. Alhoewel we natuurlijk niet de aansluiting hebben met alles wat zij met elkaar bespreken qua namen en momenten op de camping.

Vanmorgen rustig wakker geworden en is Mirreke de eerste ronde met Joep gaan lopen, terwijl ik met de verzekeringsmaatschappij over de toestand van paar weken geleden moest overleggen. Daarna lekker de afwas gedaan bij de wasplaats en gezellig tijdens de afwas gesproken met een duitse man die inmiddels met het slechte weer zo klaar was, dat hij een hotel had geboekt en aan de terugreis gaat beginnen. Na jaren hier al te komen is zijn conclusie dat de winters in Portugal gemiddeld 5 graden kouder zijn geworden en 80% natter. Hij overweegt om volgend jaar richting Griekenland te gaan. Wij ook, denken we nu inmiddels ook. Na 2 winterperioden achter elkaar hier in Portugal kunnen wij ook wel stellen dat wij niet onder de indruk zijn van de temperaturen hier.

Zojuist komen we net terug van een langere wandeling samen met Joep. Door de vallei, waar het nog kan en vervolgens door de heuvels terug naar de camping. Het was fris, maar de zon schijnt strak aan de hemel en op sommige plekken is het zelfs windstil. Ondanks dat het maar 9 graden is, voelt het wel erg lekker aan tijdens het wandelen. Wat genieten we weer van deze omgeving en wat is het weer fijn om in zo’n enorme schone camping te vertoeven. We kunnen nu weer even ruimschoots douchen in een ruime douchecel, op een schone porseleinen toiletpot een punt drukken en op een ruime wasplaats de afwas kunt doen. Hoe blij kun je zijn?

Zoals we er nu over denken blijven we hier tenminste een week. Deze week is het zonnig en in het weekend komt er weer een regenfront deze kant op. En op deze grond in de regen, kom je niet makkelijk weg van de plek. En we horen van de eigenaar van de camping dat deze plek vanaf de 18e januari sowieso leeg moet zijn aangezien dan deze plek gereserveerd is voor andere gasten. Anita en Frank waren onze buren hier in het begin van dit jaar en zij komen op onze plek. We maken even een selfie op de plek en informeren Anita en Frank dat we netjes de boel achter zullen laten. Helaas zien we elkaar dus niet hier dit jaar. We hadden het enorm naar onze zin met elkaar en het schept extra een band dat zij een nicht is van mijn oude voetbalclubgenoot en medespeler ooit, Lex Prins uit Lelystad. Ook een topgast, dus die afkomst van Anita zit wel goed…

Wij genieten ook van alle beelden die uit een wit bedekt Nederland komen. Hoe mooi om dit toch mee te krijgen en zelf er geen last van te hebben. Maar ook Nederland trekt weer. Dus deze camping is de laatste echte stop voordat we aan de terugweg gaan beginnen. Maar ook de terugreis is onderdeel van deze reis, dus we zullen ook nog wel een paar weken nodig hebben om echt thuis te komen. Maar dit is mede ook afhankelijk van het weer. Want de regens die we de afgelopen weken hebben gehad, daar hebben wij allebei geen zin meer in. Dan liever met snowboots in de bossen van Drenthe….en in ons natuurhuisje de kachel aan!