Camperreizen

10 September 2025: Winter is coming!

/ martin&miriam / 5 reacties

Vanmorgen was het voor ons de eerste ochtend dat het fris was in ons chalet en overwegen we om de verwarming aan te zetten. “Winter is coming!” Een bekende zin uit de wereldberoemde en mooie serie Game of Thrones. We zien ook de kleuren om ons heen langzaam aan veranderen naar de herfsttinten en dit maakt dat we er samen maar eens goed voor gaan zitten wat de planning gaat worden voor de komende winter. We merken dat we er weer zin in hebben om weer op pad te gaan met onze Lambortinki.

Gisteravond is Mirreke teruggekomen van een 6-daagse trip vanuit een bloedheet Sevilla. Samen met haar beide zussen gaat ze jaarlijks voor een aantal dagen op stedentrip of zonvakantie. Ze heeft het waanzinnig naar haar zin gehad zoals te zien en lezen op haar Polarsteps. Ik denk dat ze samen bij elkaar zo’n 1500 fotos hebben gemaakt van deze mooie stad. Naast monumentale gebouwen fotograferen, is ook het vastleggen van alle lekkere gerechten, tapas, sangria’s en ander geneugten des levens een hoofdtaak van de dag. Het zag er allemaal fantastisch uit en de meiden hebben het enorm naar de zin gehad.

Sfeerimpressies van zussenweek in Sevilla!

En ik? Ik ben thuis gebleven bij Joep en had mijzelf afgemeld bij mijn part-time werkgever, het transportbedrijf waar ik als oproepkracht auto- en truck-onderdelen bezorg bij dealerbedrijven. Gewoon omdat ik het leuk vind om nog wat te doen, 1 a 2 dagen per week. Ik voel mij niet prettig om de hele dag achter mijn laptop of voor de tv naar YouTube of wat dan ook te kijken. Zelf heb ik nagenoeg geen hobby’s en Miriam des te meer. Al het doe-het-zelf werk wat mannen veel doen, is aan mij niet besteedt. Daar komt in mijn geval altijd het eigen risico van de zorgverzekeraar in het geding en belast ik het zorgssysteem met tenminste een bezoek aan de Huisartsenpost en vervolgens ziekenhuis…

Maar desondanks ben ik toch flink bezig geweest de afgelopen dagen. Het chalet moest aan de buitenzijde gereinigd worden en de dakgoten nagelopen en ook schoongemaakt. Iedere dag 4x een flinke wandeling met Joep en vervolgens in de avonduren rustig op bankie enorm veel handelingen gedaan op de afstandbediening van de TV. Veel sport gekeken en zelf ook nog een beetje gesport. Ik vermaak mij prima deze dagen, maar ik mis mijn meisje wel in deze dagen. Zelf ben ik een halve kluizenaar en ben hoofdzakelijk op onze eigen kavel aan het leven, terwijl normaliter Miriam veel socialer is en graag onder de mensen is. En dus met meer verhalen thuiskomt.

De afgelopen dagen ook bezig gehouden met het maken van een nieuw, simpel, fris Camperjoy logo. Deze is inmiddels te aanschouwen op onze website en instagram-acount. Vervolgens nu bezig om sticker-set te ontwerpen om op de achterzijde van onze Lambortinki te plakken. Een verwijzing naar dit camper-blog en social media. Dit doen we overigens niet met de illusie dat we een enorme fanbase krijgen, maar we vinden het wel erg leuk om juist door de contacten met andere camperaars veel nuttige tips te krijgen en kunnen geven. We merken dat we steeds vaker reacties krijgen op onze blogs via email om echt wat meer info met elkaar te delen. Erg leuk allemaal! Op die manier volgen wij inmiddels ook al aardig wat camperaars, reizigers die via vlogs, blogs en socials hun avonturen en ervaringen delen met de wereld. Ook YouTube is daarin een ware inspiratiebron voor ons. Maar daar wagen wij ons niet aan om zelf te gaan vloggen. Wel overweeg ik weer om toch weer een drone te kopen om korte videootjes te maken tijdens onze reizen voor op onze website. Sterker nog; ik heb zojuist weer een nieuwe drone gekocht en geen DJI. Dit keer een Skyrovas Air+ met extra batterij en extra propellers (die zal ik vast nodig hebben). Het is een betaalbaar alternatief en komt goed uit de testen. En voor waar wij hem voor gebruiken is het prima; beetje luchtshots en beetje rond onze locatie vliegen. Over de zee vliegen en lange videoclips zien we ons niet doen. Wel leuk om korte clips op onze website en Instagram te laten zien tijdens onze reizen.

De Skyrovas Air+ Drone

Voordat we weer gaan vertrekken voor een aantal maanden richting het zuiden van Europa, moeten er nog wel een paar zaken gedaan worden aan de camper. Bij onze plaatselijke camper-onderhoudsbedrijf Jan Kuipers in Schoonoord, wordt de jaarlijkse servicebeurt uitgevoerd, een LPG gasmeting gedaan en een nieuwe Maxxfan ingebouwd. Die Maxxfan is een dakventilatiesysteem die ervoor zorgt dat je zowel buitenlucht naar binnen haalt of binnenlucht naar buiten afvoert. Op basis van de gewenste temperatuur die je binnen wilt, kan dit systeem dit door luchtcirculatie bewerkstelligen. Het is echter geen echte verwarming. De Maxxfan verhoogte het comfort in de camper door vochtgehalte en ventilatie te reguleren. Hierdoor geen condens op de ramen aan binnenzijde als je ‘s morgens vroeg wakker wordt. Eind september gaat dit allemaal gebeuren en dan zijn we eigenlijk klaar voor vertrek.

Maxxfan de Luxe

Echt op pad gaan we ergens rondom de 3e week van oktober. Voor die tijd hebben we nog wat afspraken staan, maar daarna gaan we op pad. We hebben geen einddatum en nemen ons voor om nu echt de rust te nemen om langer ergens te blijven staan als het een mooie plek is. Geen planning te maken wanneer we waar willen zijn. Eigenlijk is de enige planning die we maken de route hoe we naar het zuidelijke deel van Frankrijk te rijden. Doordat we eigenlijk vroeg in het jaar weg gaan, hopen we nog een mooie milde herfst te hebben in Zuid Frankrijk en blijven we daar een beetje rondhangen net zo lang dat het weer daar nog aangenaam is. Via de Pyreneeën willen we proberen om dan via binnenland Spanje naar het zuiden van Spanje te rijden, om vervolgens via Portugal weer naar noordelijke richting Baskenland weer Frankrijk in te gaan. Het kan zijn dat dit januari is, maar ook maart….denken we…

6-11 Augustus 2025: Good to be back in Lelystad!

/ martin&miriam / 7 reacties

Zoals jullie eerder hebben gelezen hadden wij een paar dagen Lelystad gepland om daar weer eens wat super-gezellige sociale contacten weer te bezoeken en bij te praten over onze “avonturen” in binnen- en buitenland. Toen we deze trip hadden gepland, besloten we om deze te doen met onze Lambortinki 3.0 en moest er een overnachtingsplek worden gevonden. Daar ging het planmatig al direct mis!

Vanuit sentimenten vanuit het verleden en het feit dat de camping ‘t Oppertje van Erik en Mirella tevens ook vrienden zijn van mijn schoonzus en zwager, was dat eigenlijk de enige juiste keuze die we konden maken op menselijk vlak. Erik en Mirella hebben een aantal jaren geleden deze camping overgenomen van Erik’s vader (hij was toen de eigenaar toen we voor het eerst met onze eigen caravan in 1994 hier zijn gaan proefdraaien) en hebben enorm veel aandacht en liefde gegeven aan deze plek. Camping is top om er te verblijven. Als jarenlange inwoners van Lelystad zijn we in dit recreatiegebied eigenlijk nooit meer geweest. Maar mensen, wat zijn we verrast van de ontwikkeling van de camping en alle ondernemingen die ook hier gevestigd zijn; Paradiso Beach and Surf, het bij oudere schoolgenoten bekende “surfplas” waar we ons examenfeest van de SGL hebben gevierd destijds in 1982/1983. Tom’s Creek, het visvijvercomplex dat inmiddels zo uitgegroeid is tot landelijke bekendheid en meerdere locaties in Nederland. De bijbehorende horeca van Tom’s Creek en de in aanbouw zijnde pannekoekenrestaurant. Beredruk in het weekend! Maar sta je op de camping dan heb je het strandje en gedeelte als hondenstrandje en een heerlijk bosgebied om met je hond te wandelen. De publiekstrekker voor natuurliefhebbers die hier verblijven zijn natuurlijk ook de Oostvaardersplassen. De diverse mensen die we hier op de camping spraken waren allemaal vol lof over deze camping en omgeving. Tja, dan ben je trots als Lelystedeling dat dit bij jouw stadje hoort.

Maar nu even terug naar onze planmatige onvolkomenheid; ‘t Oppertje ligt in het uiterste noorden van Lelystad en het episch centrum van onze vrienden/kennissen ligt in het Zuiden van Lelystad. Dit betekent dus heel veel fietsen deze afgelopen dagen. Elke dag wel meerdere afspraken die allemaal bezocht werden, dus ik heb inmiddels kuiten als Arnold Schwarzenegger en een kont als een baviaan met een ontstoken anus! Maarrrr…de fietsen bevallen enorm goed! Het zijn kleine vouwfietsjes en ik als kolos zie eruit als Bob de Rooij als ik aan het peddelen ben op mijn trappers. Een camping boeken in het zuiden van Lelystad was handiger geweest…

Aangezien de afspraken hoofdzakelijk hebben plaatsgevonden bij vrienden in de woonwijken Landerijen I en II, Buitenhof, Buitenplaats, Lelycentre en Warande, hebben de fietsen er weer meer dan 100 km erop zitten. Maar we kunnen niet anders zeggen dat we het erg leuk en gezellig hebben gehad bij iedereen en hoe leuk is het dan ook als je op het strand loopt en niet het besef hebt dat dit in Lelystad is, opeens mensen je naam hoort roepen of herkent als we langs lopen. Mijn neef Ward en zijn gezin gezien, een oud collega van de PTT Post en onderweg op de fiets nog wat bekenden gezien. Erg leuk!

Afgelopen vrijdag was Miriam met haar zussen en vader naar de Betuwe een dagje om familie te bezoeken en kijkje bij het geboortehuis van de 3 zussen.

Ik ben bij Joep bij de camper gebleven. Heerlijk wat langere wandelingen gemaakt, maar ieder keer aan het einde van de wandeling wilde Joep naar het hondenstrandje. Man, wat is het toch een waterrat geworden de laatste jaren en je komt niet van het strand af zonder het spel te spelen met een stok in het water gooien. Dat ging deze dag helemaal goed, maar afgelopen zondag ging het bijna mis met de over-enthousiaste viervoeter; Ik gooide de stok wat te ver in het water en Joep ging er als een speer op af. Maar hij kreeg de stok te ver in zijn mond en daardoor kwam er veel water in zijn mond. Hij raakte in paniek en ging kopje onder. Miriam ook wat verhoogde hartslag en spoorde mij aan om hem uit het water te vissen. Ik mijn blauwe cape-je met de rode S omgeslagen en het water ingespurt. Heftige golfslag en zandzuiging door zandmullen, tijgerhaaien met de vinnen boven water om mij heen maar niets hield mij tegen om Joep te redden van de verdrinking. Zowel Joep en ik smakken op het strand ter aarde en ik strompel omhoog en zie Miriam op mij afrennen en ik wil haar in mijn armen nemen om alles wat we samen nu hadden meegemaakt. Ze bukt onder mijn armen door en valt op de grond om Joep te troosten en in haar armen te nemen. De kleine teckel was helemaal van slag en ontdaan. Wat kun je dan teleurgesteld raken na zo’n heldendaad…

Ik denk toch dat ik eens een boek ga schrijven, want man wat kan ik beeldend schrijven. De werkelijkheid was eigenlijk meer van; ik loop tot aan mijn knieën in het water, pak Joep bij zijn tuigje en loop relaxed met hem uit het water. Dit klinkt toch anders dan de alinea hiervoor. Zeg nou zelf….

Joep op het hondenstrandje

Voor dit soort sterke verhalen moet je goed uitgerust zijn en dat is precies waar de nieuwe matrassen in onze camper voor zorgen. Ze liggen super lekker en vooral Miriam slaapt erg goed op deze matrassen. Mijn mening is nog vaag, omdat ik zelf wat vaag was na een paar avonden toch voor het eerst weer wat biertjes ingenomen had tijdens alle gezellige avonden. Na een periode van maanden zonder alcohol, reageert mijn lichaam toch op deze geestverruimende vloeistoffen. Dus ik weet niet of ik niet echt goed geslapen heb door de alcohol of dat het door het matras komt. Ik denk het eerste….Over een langere periode kan ik er meer over zeggen. Want dat de komende tijd weer alcoholloos zal zijn, dat staat vast.

Gedurende de fietstochten door Lelystad de afgelopen dagen, is ons opgevallen wat een groene stad het is. Als je door de wijken rijdt zie je prachtige parken, bossen en mooie doorkijkjes en zijn er ook veel mooie wijken die direct langs deze natuur liggen. Aangezien we in het verleden bijna nooit de fiets pakten, hebben we dit nooit echt geweten. Maar een aanrader is om eens lekker door Lelystad te fietsen. Of je nu in het oude of nieuwere gedeelte van Lelystad fietst, het is altijd tussen het groen!

Tja, dan zitten opeens deze dagen er weer op en hebben we enorm geboft met het weer en vertrekken we deze ochtend weer naar ons verblijf in Drenthe, nadat we eerst nog even naar vrienden op de Boeier zijn geweest en naar Miriam haar oom en tante die ook in Lelystad (Warande) wonen.

Volgende maand gaat de camper voor onderhoud en inbouw van een nieuwe Maxxfan in de camper naar het camper-onderhoudsbedrijf van Jan Kuipers in ons dorp Schoonoord. Hele goede ervaringen gehoord van mede-camperaars op ons park en lekker dichtbij. Top!

Ook gaan we onze najaars- / winterreis voorbereiden de komende weken. Wanneer we precies weggaan weten we nog niet, maar dat kan afhankelijk zijn van het weer. We richten ons op oktober, maar kan ook november worden als het weer hier dan nog lekker is. We hebben er weer zin in om richting Spanje/Portugal te gaan om ook daar weer bekenden en familie te gaan bezoeken. Eerst nog genieten van het leven op ons park De Eeke, dat deze maand haar 25-jarig jubileum viert.

14 juli 2025: Matrassen-aktie, Fietsen in Drenthe en ’t Oppertje in Lelystad!

/ martin&miriam / 7 reacties

Op dit moment zijn we inmiddels alweer een paar weken in ons geliefde Drenthe en staat de Lambortinki op stal bij ons op de Eeke in De Kiel.

De afgelopen weken waren drukker dan dat je dat bij 2 pensionada’s doet verwachten, maar er stonden veel afspraken in de agenda op sociaal en medisch gebied. Ik ben toegetreden tot de doelgroep 60+, dus komen de gebreken gestaag op mij af, lijkt het. Doelstelling om door te gaan met afvallen verloopt voorspoedig, maar mijn huisarts wil harde bewijzen hiervoor en daarom bloedonderzoeken en daarnaast staan er nog een paar echo-onderzoeken op de planning voor mijn rechterbeen. Hopelijk niks ernstigs, maar al een paar jaar heb ik een cyste in mijn knieholte; de Bakers-cyste. Niets om je zorgen om te maken en daarom is er de afgelopen periode voor gekozen om er niets aan te doen, totdat ik er last van zou krijgen. Nou, dat is nu dus het geval. Het lijkt dat mijn cyste spieren en pezen of zenuw bekneld en soms daardoor beetje pijnlijk, wat doorstraalt naar mijn voet. Daarom maar even door de medische molen.

Vooral met tennissen heb ik er last van en aangezien ik nu ook toernooien ga spelen met mijn sportieve energieke buurman Albert, die op de tennisbaan elke keer een imitatie doet van het duracell-konijntje, moet ik wel fit blijven. In de 50+ toernooien willen we wel een goed figuur slaan. Aan het goede figuur werk ik ook nog stevig door. Met Miriam heb ik de weddenschap dat ik einde van dit jaar onder het gewicht ben van het moment dat wij gingen trouwen. Dat was in 1991 en ook toen was ik al te kort voor mijn gewicht, maar in de loop van de afgelopen decennia zijn er wel kilo’s bij aan gekomen. Vooral de keuze om nu al ruim 8 weken geen alcohol meer te drinken, geen kaas meer te eten en niet meer te snaaien op alles wat op mijn pad komt, maakt dat ik mij veel fitter voel en beter slaap. Ook Miriam was al gestopt met alcohol, zonder daarbij aan gezelligheid in te leveren, dus gaan we samen maar gewoon door op deze manier.

Ook ben ik de afgelopen weken bezig geweest om een part-time baantje als oproepkracht of 2 dagen per week te vinden. Miriam is helemaal zen in dit nieuwe leven en heeft veel bezigheden en hobby’s. Maar ik worstel daar wel een beetje mee om mijn tijd nuttig te besteden. Voorgaande weken een tweetal interim management klussen op mijn pad aangeboden gekregen, maar deze heb ik geweigerd. Ik ben er nu wel uit dat ik datgene dat ik altijd deed, niet meer wil doen. Het stressvrije leven, geen gedoe aan je kop en niet de druk voelen om snel veranderingen door te moeten voeren in de bedrijven/organisaties, mis ik totaal niet en dus einde verhaal. Wel ben ik nog in procedure om een tweetal oproepbanen te verkrijgen; bezorger bij Hello Fresh en medewerker Tankstation langs de snelweg hier in Drenthe. Beide banen lijken mij leuk om te doen en breekt de week. In de wintermaanden ben ik niet beschikbaar voor deze activiteiten, want dan is het campertime!

Vanmiddag hebben Miriam en ik nog even zonder Joep een mooie fietstocht gemaakt rondom ons De Kiel, alwaar we nu verblijven in onze recreatiechalet. De rit liet ons de prachtige natuur van Drenthe zien over landweggetjes, door bossen, over de heide en dwars door de schapen die los grazen op de heidevelden. Joep had geen zin om mee te gaan en ging direct in zijn mand liggen toen hij onze stalen rossen uit de schuur zag komen. Deze kleine vriend heeft zo echt zijn eigen nukken, want als hij wel zin heeft loopt hij te springen tegen de fietsen en jankt van blijdschap. Nu zag je aan zijn non-verbale houding: “mij niet bellen,toedeloe!”. Nou, dat kan en dus Miriam en ik alleen op pad. Dat maakte ook dat we eens in alle rust poolshoogte konden nemen bij Poolshoogte. Een erg leuke plek midden in de bossen, mooi terras en heerlijk appelgebak en koffie. Met Joep erbij beginnen wij er nooit aan, gezien zijn onvoorspelbare gedrag. Nu dus in alle rust koffie gedaan en vervolgens weer laatste stuk naar ons huisje. Was erg leuk even zonder die slavendrijver….en voor de duidelijkheid: wij zijn de slaven!

Zoals jullie lezen is het campergebeuren op dit moment in ruststand. En nu we toch het woord rust nu benoemen, hebben we nu een hele leuke actie met een camper matrassen fabrikant. Aangezien onze matrassen in de camper niet meer optimaal zijn, hebben we besloten om nieuwe matrassen aan te schaffen. Op zoek langs verschillende leveranciers leert dat de prijzen enorm uiteenlopen en dat je voor een stukje “klantbeleving” een prijs betaalt. Bedrijven die roepen; binnenrijden en binnen een uur een op maat gemaakt matras”, vragen ook enorme prijzen voor de beide matrassen voor onze Lambortinki. Miriam komt in contact met een erg prettig bedrijf en met een zeer pro-actieve houding om zaken met elkaar af te stemmen. Het bedrijf zit in de buurt van Tilburg en dat is niet om de hoek. Je moet er heen rijden, maten van de matrassen op laten meten, om vervolgens 2 weken later weer die rit te doen om de matrassen te passen en mee te nemen. Martijn Driessen van Bedmobiel.nl denkt goed met ons mee en geeft een prima idee; koop een paar rol inpakpapier en maak daar een mal van door de matrassen per stuk op een stuk papier te tekenen. Tevens voor de zekerheid de maten doorgeven van de matrassen en dan heeft hij genoeg aan informatie om de matrassen te maken. We spreken nog even onze persoonlijke wensen uit en gezien mijn neerwaartse druk op het matras, heb ik een iets ander matras nodig dan mijn vederlichte echtgenote. Deze aanpak scheelt ons een rit naar Tilburg op en neer en in de weken dat hij de matrassen produceert, kunnen wij gewoon de camper gebruiken. Top idee en zeer prettig en correct communicerende eigenaar van bedmobiel.nl (briljante naam ook trouwens…..bedman!)

Martijn Driessen weet dat wij een reisblog hebben met nogal wat lezers (25k unieke bezoekers per jaar en meer dan 140 abonnees) en vond het leuk dat wij met hem zaken deden, dat hij een kortingsactie heeft gegeven voor alle lezers van Camperjoy die een nieuw matras nodig hebben voor hun camper, caravan of buscamper. Met zijn jarenlange ervaring op het gebied van nachtrust, matrassen en de productie hiervan, weet hij zeker het juiste matras te produceren. De prijzen zijn al superscherp is gebleken in vergelijking met andere gerenommeerde bedrijven, maar desondanks biedt hij onze lezers een korting aan van 5% op de totaalprijs van de matrassen. Wel bij bestelling de volgende actiecode vermelden: JET-05 (deze is geldig tot 1 september 2025!)

Wij moeten nu nog ruim een week wachten tot onze matrassen gemaakt zijn en dat ze in de camper liggen. We laten jullie weten hoe ze bevallen als we de volgende trip gaan maken. Deze is over een paar weken, als we een kleine week in onze hometown Lelystad verblijven op een geliefde plek van ons. Dit is namelijk de plek waar we in 1993 voor het eerst hebben gekampeerd toen we onze 1e caravan hadden gekocht. Toen destijds was de camping van de vader van de huidige eigenaar Erik de Jong en Mirella de Jong. En het leuke hiervan is dat zij goede vrienden zijn van mijn schoonzus en zwager.

Deze week staat in het teken van gezellige ontmoetingen met familie en vrienden, waarmee we afspraken hebben gemaakt om een paar avonden even lekker bij te kletsen en hapje en drankje te doen. Camping ’t Oppertje (www.oppertje.nl) ligt op een prachtige natuurplek, tegen de bossen van het Hollandse Hout en de Oostvaardersplassen. Een grote AH Supermarkt op loopafstand, een zwemplas naast de camping, waar lekker gesurfd kan worden. De camping heeft onder leiding van Erik en Mirella een enorme ontwikkeling doorgemaakt, gepaard met behoorlijke investeringen in de infrastructuur. Hele fijne vlakke camperplekken, elektra en water op elke plek toegangelijk en een superschoon sanitairgebouw. Wij hebben er zin in om weer met de Lambortinki op pad te gaan en weer dierbaren te bezoeken in het Lelystadse. We houden jullie op de hoogte!

24-28 juni 2025: De Boskamer in Reutum en jarig!

/ martin&miriam / 6 reacties

We zijn inmiddels thuis gekomen na onze campertrip en de camper staat weer leeg en schoon in de stalling. Over een maandje pakken we hem weer om een weekje in Lelystad, onze hometown te vertoeven.

Afgelopen dinsdag kwamen we na een voorspoedige rit aan in het bij ons favoriete Twenteland. Het coulissenlandschap rondom Ootmarsum is in onze ogen zo prachtig, dat wij er altijd graag terugkomen. Als halve autist wilde ik weer terug naar Landgoed Het Meenen, maar mijn avontuurlijke lieftallige echtgenote dacht daar duidelijk anders over en had camperplaats de Boskamer in Reutum geboekt. Deze camperplaats ligt echt letterlijk precies tussen Ootmarsum en Reutum in. Bij aankomst onze gebruikelijke processen doorlopen om de camper goed te installeren en voor Joep zijn schapennet te plaatsen zodat hij vrijuit over de kavel kan lopen terwijl wij rustig lezen of in comateuze toestand een middagdutje te doen. Want dat zit er wel aan te komen zo’n dutje na het installeren.

Om ons heen staan meerdere campers en sommige gaan weg en anderen komen weer binnenrijden. Het is een komen en gaan voor de 20 camperplaatsen die deze locatie heeft. Dinsdag, de aankomstdag gebruiken we om te relaxen en doen de rest van de dag niets, behalve met Joep even wandelen in het stuk bos wat bij de camperplaats hoort. Eerlijk gezegd was dit wel een toegevoegde waarde van deze camperplaats. Het eigen bos waar je zo direct in kan lopen en een rondje kan lopen via zelf aangelegde bospaadjes. Sommige doen dit rondje in ochtendjas, ik doe gewoon maar mijn kleding aan, lijkt mij beter.

Los van wat we allemaal gedaan hebben in deze dagen, even een review over deze camperplaats, want samen hadden we het erover wat we ervan vonden. De locatie van de camperplaats is prima, alles is aanwezig wat je nodig hebt als camperaar; elektra, water, stortput voor grijs water, afvoer voor chemisch toilet, afwasplaats en zelfs sanitairgebouwtje met douches en toiletten. Maar om met dat laatste te beginnen, kunnen we stellen dat dit gebouwtje zijn langste tijd wel heeft gehad. Sterker nog; het is eigenlijk al in staat van ontbinding en je zou je varkens er nog niet in stallen. Alles is wel schoon en wordt keurig meerdere keren per dag bijgehouden, maar het oogt allemaal smoezelig en vergaan allemaal. Als we de reviews kijken op Campercontact vinden we dat de waardering van 4,2 sterren op maximaal 5 sterren te hoog. Ondanks dat er 2 jaar geleden al verzachtende omstandigheden waren dat er aangekondigd was dat er een nieuw sanitairgebouwtje zou komen, is deze er nog steeds niet. Wij hebben dus de afgelopen dagen heerlijk in eigen camper onze sanitaire- en hygienische handelingen gedaan en dat ging ook prima. Maar wat voor ons eigenlijk meer een gemiste kans was voor deze in potentie supermooie camperplaats, was het feit dat er ogenschijnlijk niet veel liefde in zat. Men had wel geprobeerd om er wat van te maken, maar het was het gewoon niet. Wel leuke bankjes en picknick tafels op terrein, maar allemaal vergane glorie en niet schoon. Daar ga je dus niet op zitten. De plekken waar de campers staan ook niet netjes bijgehouden, overalt troep op het terrein met puin, oude kruiwagens, machines. We kijken altijd zelf wel naar hoe wij het zelf zouden doen als wij de eigenaren zouden zijn geweest. Wij zouden het wat gezelliger aangekleedt hebben, opgeruimd en op en rondom het terrein en strak ingedeeld. Conclusie: was prima plek voor camperplaats, we hebben het super naar onze zin gehad, maar als je faciliteiten biedt, moeten ze ook goed voor elkaar zijn. Desondanks is de prijs per overnachting keurig te noemen, zelfs in huidige toestand. Wanneer de verbouwing van de sanitairruimte is afgerond (daar zijn ze nu wel mee begonnen) zal de prijs zeer waarschijnlijk wel met een aantal euros per nacht omhoog gaan. Wij vinden het in ieder geval niet de moeite waard om terug te komen op deze plek.

De dagen die we er hebben vertoefd waren erg fijn. De woensdag direct na het ontbijt zijn we op de fiets gestapt en hebben een mooie fietstocht gemaakt door de bossen, gehuchten, boerenlandschappen rondom Ootmarsum en het Springendal. Waanzinnig mooie tocht van ruim 26 kilometer en met een lekker temperatuurtje om te fietsen, ook voor Joep. Deze heeft zijn draai helemaal gevonden in zijn kuipje boven het stuur van Miriam. Hij is erg enthousiast en krijgt van iedere tegenligger een big smile, want het ziet er heel koddig uit die teckel boven het stuur. Hij is soms echt drammerig en dus spreekt Miriam hem eens ernstig toe en daarna was het dan ook weer prima. De chinese fietsen van Engwe bevallen supergoed en we trappen dan ook moeiteloos onze kilometers weg, zonder een bavianenkont op het zadel te krijgen. Deze zitten ook het beste van alle zadels die we gehad hebben.

Donderdag was het een grotendeels regendag en grijs en grauw om ons heen. We vermaken ons wel binnen in de camper, maar Miriam kon het in de middag toch niet laten om een rondje te willen lopen door Ootmarsum. Ik weet genoeg, ik ga niet mee. “Een rondje lopen” betekent bij Miriam en misschien wel bij vrouwen in het algemeen, dat ze eigenlijk gewoon door de winkelstraat willen slenteren op zoek naar een leuk setje kleding of schoeisel. Mij niet bellen! Wat vind ik dat altijd vreselijk om als Joris Goedzak erachter aan te lopen en buiten wachtend bij iedere winkel. Dus mijn zeer zelfstandige, eigenzinnige freule ging op pad en de mannen bleven thuis. Joep zat binnen 30 seconden op Miriam haar stoel en konden we dus samen de binnenkant van onze ogen bekijken. Die missie was geslaagd bij de mannen. Miriam kwam een kleine 2 uur later terug uit Ootmarsum zonder resultaat.

De middag en avond gezellig samen doorgebracht en het alcoholvrije drinken bevalt ons ook zeer goed. Miriam zit lekker aan de Leffe Blond 0.0 en ik zit aan de Ginger Beer 0.0 Nu is Ginger Beer gewoon frisdrank, maar door het feit dat ook het woord Beer erin zit, heb ik toch een beetje het gevoel dat ik een Biertje drink. Maar misschien de volgende dag….

Jaaaaa, vrijdag 27 juni is aangekomen (ik waarschijnlijk ook die dag), want deze dibbes is jarig en mag 60 kaarsjes uitblazen. 60 jaar! Wat een leeftijd en voor het eerst heb ik “last” van het feit dat ik weer een decennium ouder ben geworden. Met 40 en 50 totaal geen moeite gehad, maar ik merk toch dat 60 toch echt betekent dat ik op mijn retour ben. Op achtergrond hoor ik Miriam al zeggen; Nou…dat was je al een tijdje hoor…..! Heel fijn dit…. Maar goed, het is een feit en eigenlijk helemaal niks mis mee, want ik voel mij eigenlijk beter dan dat ik de afgelopen jaren ooit heb gedaan. Stressvrij, niet meer werkend, wat kilootjes kwijt, fit en supergelukkig met de keuzes die Mir en ik gemaakt hebben.

De hele dag komen vele felicitaties binnen via Whats App en Instagram. Je hoort dan wel mensen zeggen over dat social media is oppervlakkig en vluchtig, maar ik heb genoten van de hoeveelheid lieve en grappige felicitaties van familie, vrienden en kennissen. Deze dag waren we gewoon met ons drietjes om het te vieren en ben ik na het ontbijt eerst even naar Reutum gefietst om daar bij de plaatselijke warme bakker gebak en brood te halen voor deze heugelijke dag. We hadden van Erna Jonker, de huidige eigenaar van onze vorige camper, de tip gekregen dat deze bakker “goed spul” had. Nou…dat klopte helemaal. Bakker Mensink in Reutum was top! Ook het personeel was erg leuk. Rustig de tijd nemend om praatje te maken, vragen waar je vandaan komt, waar je verblijft en over het tukkerschap, noaberschap en de natuur hier.

Na thuiskomst even gebakje samen gegeten en vervolgens weer een mooie fietsroute gereden, maar dan totaal een andere kant op, richting Tubbergen en de landerijen daar om heen. Wat is deze omgeving toch mooi en afwisselend. Ook deze rit was zo’n kleine 30 kilometer en weer genoten. Na thuiskomst wilde Miriam een lekkere verjaardagsmaaltijd voor mij maken en moest er ook nog even naar de slager gegaan worden om een ossenhaasje te halen. Ik ga met de fiets richting Ootmarsum waar we een mooie slagerij-beenhouwer gezien hebben. Ook weer heel vriendelijk en humorvol geholpen. Overigens denk ik dat waar je vroeger een complete os voor kocht nu de prijs is voor een ossenhaasje… wat een geld kosten de boodschappen toch tegenwoordig. Maar dit vlees zat toch een volle smaak aan, in tegenstelling van de biefstukken die je bij de supermarkt koopt. Hij was heerlijk en Mir had een lekkere pastasaus gemaakt van witlof, paprika, ui en met honing deze saus gesmoord. Was superlekker!

Zaterdagochtend voor 11 uur moesten we van onze camperplaats af om te vertrekken naar huis. We waren weer vroeg wakker dus ik met Joep het bos in voor de eerste ronde, terwijl Miriam de camper aan binnenzijde helemaal aan het schoonmaken was. Zodoende hoeven we bij thuiskomst alleen nog maar de koelkast leeg te maken en kleding uit de camper. Ook fietsen en BBQ eruit zodat de camper direct de stalling in kan als we thuiskomen in Drenthe. Even afscheid genomen van een aantal buren op de camperplaats. Leuke gesprekken gehad bij de afwasplaats en rondom onze camper, dus na het leegstorten van de watertanks en leegmaken van chemisch toilet, konden we weg en zouden we eerst nog even Heino aandoen om Harrie en Diny, oom en tante van Miriam, te bezoeken om gezellig bij te praten onder het genot van een lunch. Was weer supergezellig samen en omstreeks 15.00 uur vertrokken wij voor onze laatste etappe van Heino naar De Kiel.

Het was een hele fijne vakantie, waar alles wat we van plan waren te gaan bezoeken, totaal anders is verlopen. Begonnen vanuit een door Chat-GPT geplande camperreis, vervolgens deze afgebroken en terug naar Nederland om vervolgens daarna naar Frankrijk te vertrekken richting Normandië, waar we nooit zijn aangekomen. Verder dan Hauts de France en Picardie zijn we niet gekomen. Maar wel mooie dingen gezien, heerlijke plekken gestaan en mooie mensen ontmoet.

Vanaf het moment dat we op 29 december voor het eerst met onze nieuwe camper op pad zijn gegaan, hebben wij van de in totaal 183 nachten er 103 nachten in onze camper doorgebracht. Hoe mooi is dat? We genieten enorm van deze vorm van reizen en zijn nu alweer begonnen met het plannen van onze winterreis naar Spanje, terwijl we ook nog in begin augustus nog een weekje Lelystad gepland hebben staan om daar wat sociale contacten te onderhouden. Of dat alcoholvrij is, lijkt mij niet voor te stellen.

Nu weer thuis in ons verblijf in Drenthe. We gaan alles weer even klaar maken voor de komende dagen met de verwachte hitte en zijn de zomermaanden lekker op De Eeke.

Iedereen die nog zijn vakantie voor de boeg heeft in deze zomermaanden willen wij een hele fijne vakantie wensen en probeer dat vakantiegevoel zo lang mogelijk vol te houden! Fijne zomer iedereen!!

Maandag 23 juni 2025: Camping De Torenvalk in Grashoek (L)

/ martin&miriam / 5 reacties

Gisteren na vertrek in Noord Frankijk via redelijk saaie weg weer terug naar ons eigen landje vertrokken. Onderweg nog wel even boodschappen doen voor de komende dagen. We hebben een minicamping uitgezocht in Grashoek; De Torenvalk.

Na aankomst op de plek die ons de komende dagen moest gaan vermaken, zagen we dat alles prima op orde was op deze gemoedelijke camping, aan de rand van een bos en net buiten de bebouwde kom van Grashoek. Een dorp waar werkelijk niets te doen lijkt.

We krijgen een mooie ruime camperplek tussen 2 bestaande gasten die er al staan. We raken al snel aan de praat met het jongere stel naast ons en zien dat zij ook een ruwharige dwergteckel hebben, genaamd: Turbo. Joep en hij kunnen het prima met elkaar vinden en Miriam praat in alle rust met hun door, terwijl ik de buitenkant zaken van de camper even regel. Het chemische toilet moest echt afgestort worden want die cassette stond bol zo vol was deze. Op onze vorige camperplaats konden en mochten we het niet kwijt. Ook niet afstorten in het normale toilet. Ondanks dat sommige gasten dat dus wel doen, houden wij ons aan de afspraak en daarom dus maar direct afstorten op de nieuwe plek. De camping staat vol en de sfeer vinden wij allebei erg gemoedelijk. Iedereen praat met elkaar en er wordt links en rechts wat gedold met elkaar.

Het is echter zo bloedheet dat wij onder de luifel de schaduw zoeken. Niets nodigt uit om ook maar iets te doen en dat doen we dus ook maar niet. Eigenlijk doen we deze hete dagen helemaal niets behalve heel veel lezen. Ook Joep heeft met deze hitte geen zin om te wandelen.

Tot slot komt deze avond nog even onze andere buurvrouw even een knuffel geven aan Joep, maar deze was er niet van gediend dat iemand meteen bukkend over het net naar Joep een beweging maakte. Joep had er geen zin in en maakte dat heel duidelijk. Echter deze mevrouw had ons deze dag geanalyseerd hoe wij met onze Joep omgingen. Ze bleek gedragstherapeut en hondentrainster te zijn geweest en altijd een eigen hondenschool gehad in West Friesland. Haar analyse over de verhoudingen binnen het gezin Lammertink was wel treffend te noemen. Aan het hoofd van de roedel zit Joep zelf, daar waar het eten en snaaien te halen is, is bij “het baasje” en daar waar alles van gedaan te krijgen is en die volledig ten dienste is van Joep is “het vrouwtje”. Het klopt volledig en vooral het bespelen van ons beiden door Joep is goed ontwikkelt. Ach…we zijn gewoon personeel van het mannetje zolang het duurt.

Hoe anders ziet het weer eruit de volgende dag. Maandag 23 juni. Regenbuitjes, veel wind en 15 graden kouder dan gisteren. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit dan lekkerder vind dan de hitte van de laatste dagen. Na het ontbijt begint Mir haar ontbijtspullen op te bergen en schrikt ze van wat ze aantreft in de keukenkast waar alle kruiden en oliën staan. Alle flesjes zijn omgevallen en hebben gelekt. Van olijfolie, balsamico-azijn tot de ketjap hebben alle flessen gelekt in de mandjes waarin ze stonden. De wegen in België zijn zo slecht en vol met gaten dat alles de hele weg aan het rammelen was. Alleen daarom al rijden wij niet graag in België. Op het ene moment prima asfalt en vervolgens komt er een stuk met kuilen waar de eendjes in kunnen zwemmen als het geregend heeft. Zodoende vanmorgen moest de hele keuken gekuist worden en alles opnieuw afgewassen. Aangezien ik van de afdeling Afwas ben, moest ik er ook aan geloven. Maar na een uurtje zaten de werkzaamheden erop en besloten we om even een broodje te eten en daarna met de fiets met Joep op pad. Allebei hadden we weinig energie en dus klein ritje en langere wandeling in het bos.

Na een paar kilometer over onverharde boerenpaden te hebben gereden, komen we bij een bosperceel waar we onze fietsen stallen en beginnen te wandelen.

Al lopende komen we opeens een gedenkplaats tegen van een neergestorte Lancaster bommenwerper uit de 2e wereldoorlog. We lopen over het terrein en Miriam ziet een lessenaar staan met daarin een gastenboek met allemaal quotes die mensen erin schrijven. Velen maken zich zorgen in deze tijden, dus Miriam besloot het luchtig te houden en schrijft een kort persoonlijk verhaal wat de Lancaster bij haar oproept. Deze Lancester is op 18 januari uit de lucht geschoten en Miriam is op 18 januari uit haar moeders buik geschoten. Een Lancaster is ook ooit gevonden in Miriam haar woonwijk in Dronten en ze heeft op 2 plekken gewoond op de Lancasterdreef in Dronten. Ook gebruikt ze soms make-up van Lancaster en zijn we ook in Engeland Lancaster voorbijgereden. Dit geeft ze toch de mensheid in het Limburgse mee om eens bij stil te staan. De restanten van de betreffende Lancaster hebben we echter niet kunnen vinden.

Nadat we het rondje hebben afgemaakt rijden we nog op onze fiets door de landerijen en bossen. Joep is stierlijk vervelend of juist erg opgewonden als hij in de fietsmand zit en maakt bewegingen dat hij eruit wil. Wat ik zelf nog nooit gezien heb, maar Miriam al bleek eerder te hebben gedaan is om Joep aan de lijn mee te laten rennen tijdens het fietsen. Joep vond het meerennen fantastisch en in zijn tempo reden we met hem mee. Ik was zelfs trots op het ventje. Wat was ie aan het rennen en wilde niet stoppen. Ook toen we wel stopten na 600 meter was ie er nog niet klaar mee.

Ook rijden we nog een stukje over Wegh van Meijl op Seven.

De Wegh van Meijl op Seven is 21 km lang en wordt gemarkeerd door 10 zware basaltzuilen. Bij het passeren van elke zuil heb je minimaal een Romeinse Meijl van 1478 meter afgelegd. In de zuilen is een vergulde afbeelding van de Romeinse Peelhelm uitgehouwen met de tekst: WEGH VAN MEIJL OP SEVEN gevolgd door het volgnummer met het Romeinse cijfertype van I tot X De tiende en laatste zuil staat in de kerk van St. Fabianus en St. Sebastianus kerk te Sevenum.

De route loopt grotendeels over het knooppunten wandelnetwerk maar is ook met de fiets te doen. Volg van Meijel naar Sevenum de routeplaatjes met de Gouden Peelhelm. De route loopt door het hedendaagse natuur- en cultuurlandschap waar de oorspronkelijke Peel verdwenen is. Wil je de route van vroeger echt beleven met historische achtergrondinformatie en weten hoe het landschap ter plekke in de loop der jaren veranderd is, lees dan verder op www.deweghvanmeijlopseven.nl

Bij terugkomst bij camper lekker tukkie gedaan en stoelen in de zon gezet. Veel mensen zijn inmiddels vertrokken en is er serene rust op deze camping. Mir gaat zo koken en vanavond lezen en beetje tv kijken. Morgen gaan we weer op pad en hebben we in het Twentse land weer hopelijk een mooi nieuw plekje gevonden om de laatste dagen van deze vakantie door te brengen. De weersberichten zien er goed uit.

20 juni 2025: Le Domaine de la Flaminette in Hon-Hergies

/ martin&miriam / 5 reacties

Wat zijn we weer bofkonten met deze plek in het noorden van Frankrijk! Gistermiddag zijn we aangekomen in Hon-Hergies, een gehucht helemaal in het noorden van Frankrijk. Dit plaatsje ligt in het departement Hauts de France en telt ongeveer 800 inwoners. Het ligt tegen de belgische grens aan en dat betekent dat we weer richting ons eigen landje gaan begeven.

Gisteren na het wakker worden onze normale routines gedaan voordat we konden vertrekken van onze camperplaats Le Grande Retz in Quend. Toch nog even een review achtergelaten op Park4Night en Campercontact over onze bevindingen van deze camperplaats. Het zijn hele fijne ruime plekken, maar het niet kunnen afstorten van grijs water (dat is het water dat via afvoer douche, badkamer en keuken in eigen opvangtank in camper opgeslagen wordt) en het onder erbarmelijke omstandigheden moeten afstorten van het chemisch toilet, maakt dat wij deze camperplaats toch lager waarderen dan de 5 sterren die hij van vele bezoekers heeft gekregen. Maar nogmaals; het was een fijne plek, mooie omgeving, stranden in de buurt met fiets te bereiken en een heel vriendelijke eigenaar, maakt dat we voor een dagje of twee er prima vertoeven is. Maar nu weer op pad met de Lambortinki naar andere omgeving.

Doordat het de komende dagen zo enorm warm, zeg maar tropisch, gaat worden willen we richting de bossen om schaduw te kunnen pakken. De kust gaat nog drukker worden dan het nu al is. Want wat zijn er veel mensen al op vakantie. Veelal oudere mensen zonder kinderen, maar ook gezinnen zien we al vakantie vieren. Hoe zit dat dan met school vragen we ons af.

We besluiten om richting de Franse en Belgische Ardennen te vertrekken. Wellicht naar nog zo’n mooi plekje die we ooit eerder bezocht hebben in Fourneau Saint Michel vlakbij Houyet. Dit was een vrije plaats op prachtige plek bij oude herberg. Hier zijn we ooit geweest toen we onze 25 jarig trouwfeest gingen voorbereiden in 2016. We hadden toen daar een groot huis gehuurd en hadden familie en vrienden uitgenodigd om op onze kosten een week samen te vertoeven in dit hele mooie huis om samen ons jubileum te vieren. Die week hadden we ook enorm geboft met het weer en een superweek gehad met alleen maar dierbare mensen om ons heen. Waardevolle gesprekken, lachsalvo’s, heerlijk eten, drank in overvloed en zelfs samen muziek maken en zingen met en voor elkaar. Onvergetelijke herinneringen in andere tijden. 9 jaar geleden alweer.

Onderweg rijden we door typische franse plattelandsdorpen en verbazen we ons dat we zo rechtstreeks vanaf een snelweg zo direct een dorp inrijden en na dorp de bebouwde kom zo weer wijzigt in snelweg. Raarrrr! Wel moeten we eerlijk zeggen dat we nooit geweten hebben dat het noorden van Frankrijk, zoals deze regio Hauts de France en Picardië zo mooi waren. Normaliter als je op vakantie gaat dan raas je over de snelwegen en tolwegen richting de Provence of de Cote ‘d Azur. En zeker met dit mooie zonnige weer ziet ook hier alles er beter uit.

Onderweg moeten we nog ergens het grijze water van 2 dagen kwijt. We hebben namelijk 2 dagen in de camper gedoucht, gewassen, gekookt en met de wasmachine/cenfrifuge de was gedaan in de camper, dus deze tank zit bomvol. We verlaten de snelweg als we een bordje met camperservice-symbool zien staan en volgen de bordjes naar de plek waar we de camper kunnen verzorgen. Moesten wel 8 kilometer van de snelweg af om bij de serviceplaats te komen……is ie opgeheven! Wij de ziekte erin en vinden later toch een plek om het water te kunnen lozen. Het valt ons een beetje tegen hoe weinig dit soort camper-serviceplekken er in Frankrijk zijn eigenlijk. Het is toch een enorm camper-land, dus je zou er meer verwachten. In Portugal afgelopen winter zagen we bijna in ieder dorp wel zo’n plek. Ook bij supermarkten zie je ze soms. Maar goed…we zijn helemaal klaar nu voor een paar dagen los staan in de natuur op een camperplaats die Miriam weer heeft gevonden in Hon-Hergies.

De rit door de landschappen verloopt prima, we passeren Arras, Atrecht, Cambrai, Denain, Valenciennes, Bavay om vervolgens het laatste stukje binnendoor naar Han-Hergies te rijden. We mochten zelf een plekje uitzoeken op de camperplaats van de eigenaresse, want ze was er zelf niet om ons te ontvangen. Toen we aankwamen beviel ons wat we zagen. Een kleinschalig chaletparkje, met afgescheiden daarvan een camperplaats gelegen in een stuk glooiend landschap met mooi uitzicht op graanvelden, paarden en bomen. En dat alles in een stralende zon met zoveel vogelgeluiden, dat je denkt dat je in een volière bent. Wat een waanzinnig mooie plek is dit. Onze plek is zo ongeveer 1200 m2 groot en voorzien van verschillende gemaaide paden met daar omheen allerlei perkjes met wilde bloemen. Joep is het er ook helemaal mee eens dat we hier blijven. Hij huppelt als een malle door de bloemen en is vrolijk. Wij ook!

We installeren ons en zijn blij dat er veel schaduw is van de bomen. We staan los, dus zonder electriciteit en schoon water op de plek, dus voor een paar dagen kunnen we hier wel blijven. Misschien iets langer aangezien we wel hier hele fijne douches en toiletten op de camperplaats hebben. Dit scheelt weer waterverbruik in de camper en kunnen we langer los staan op deze plek. De zon schijnt volop de komende dagen, dus ook de zonnepanelen op het dak zorgen ervoor dat de huishoudaccu vol blijft. Maar het mooiste is dat we hier helemaal alleen staan en dus eigenlijk privé sanitair hebben.

We hebben heerlijk de hele middag in de zon gezeten en gelezen in onze boeken. Omstreeks 19.00 uur hebben we de Cadac aangezet en heeft Mir weer risotto gemaakt en allebei een zalmpakketje, gevuld met zalmfilet, verse groenten, knoflook, verse pesto en deze dichtgevouwen in aluminiumfolie op de grill (25 minuten). Heerlijk!

Daarna heb ik buiten de afwas gedaan en heeft Miriam de camper gekuist. Klaar voor de avond. Super lekker geslapen allebei en vanmorgen weer in alle rust buiten koffie gedronken en gaan we wel kijken wat de dag brengt. Zal niet heel spannend worden hier denken we. Er is hier niks te doen en met de hitte die verwacht word, zoeken we de schaduw met onze boeken.

Wij komen de dag wel door hier!

17 juni 2025: Camping La Chateau in Condette en Ferme de Grande Retz in Quand

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

Nadat we gisteren de prachtige privé camperplaats hebben verlaten, moesten we op zoek naar een servicestation voor campers om het chemisch toilet te lozen en het grijze water uit de tank lossen. Binnen 4 kilometer zit het gezellig aandoende dorp Wissant. De landschappen rondom dit plaatsje zijn fraai en via mooie vergezichten zien we agrarische heuvels met daarachter de zee. Maar al rijdende door Wissant, komen we niet het service station tegen en is waarschijnlijk opgedoekt. We beginnen ook steeds beter te begrijpen waarom gemeenten openbare camperplaatsen dichtgooien. Als je ziet wat een kleine groep misbruikers voor puinhoop overal achterlaten, moet de goede meerderheid er straks weer voor boeten.

We rijden eigenlijk in cirkels rondom deze plaats doordat er wegversperringen zijn en de navigatie er erg druk mee is om alternatieven te bedenken. Kortom; na een paar uurtjes waren we hemelsbreed nog geen 15 kilometer weg van onze laatste overnachtingsplaats. We volgen uiteindelijk de D940 langs de kust omdat we dat het mooiste lijken te doen. Maar dat valt vies tegen allemaal. Tjonge wat is het druk overal. Laag seizoen en hoog seizoen bestaat volgens mij niet meer en met de fiets naar het werk doet ook niemand in deze contreien, zo lijkt het. Voeg daar nog eens de 743 rotondes aan toe en we waren er een beetje klaar mee voor vandaag. We besluiten om vroeg een plekje te vinden voor een overnachting in Boulogne sur Mer, aan het strand. Het strand voor Joep zodat hij lekker in de zee kan ravotten. Vind ie fijn.

Maar waar we ook kwamen met onze camper, ook gisteren al, nergens konden wij in de buurt van het strand komen. Alle parkeerplaatsen waren voorzien van een dwarsbalk bij de ingang van 2,10 mtr hoogte. En druk om ons heen, totdat we uiteindelijk bij de parkeerplaats kwamen voor campers. Betaling a € 8,70 voor 24 uur, maar gewoon op een parkeerplaats. Echt ons ding….not! We besluiten om een wandeling te gaan maken langs het strand, want het strand konden wij niet op. Nergens liep er een pad naartoe en ook het strand was niet echt fraai.

Na een wandeling van een uur met Joep bovenlangs, kwamen we terug bij de camper en stond deze camperplaats alweer wat voller. Een nachtje hier staan zie met name ik niet zitten. Voor die € 8,70 kan ik in ieder geval mijn grijze water lozen en de chemische cassette legen. Zo…die zijn we ook weer kwijt. Je weet nooit waar we terecht komen en nu kunnen we in ieder geval een paar dagen onderweg zijn voordat we weer moeten legen en vullen met water. Na 2 uur op deze plek te hebben vertoeft, gaan we ook weer verder. Ook hier was het weer een bende met afval om ons heen, terwijl er overal prullenbakken staan. We verwonderen ons slechts…Joep ook!

Joep let op de verkeersborden

We rijden verder en wat ons opvalt is dat deze regio zo mooi is, zo afwisselend tussen dorpjes, bossen, kust, agrarisch, glooiend met heuvels in verschillende kleuren na gelang de gewassen die er op staan. Met dit weer hoef je echt niet naar Zuid Frankrijk, want ook hier ademt alles vakantie, recreatie en horeca. Leuke pleintjes, haventjes en weinig industrie. We hebben nooit geweten dat direct onder Calais zo’n mooi gebied was. Of we Normandië nog gaan halen weten we niet, want misschien blijven we hier wel hangen. Ondanks deze constatering was de onderlinge sfeer wel wat minder geworden. Het weer zoeken naar een passende plek is soms altijd weer een uitdaging. Zoveel camperplekken die ons wat lijken zijn er niet om ons heen, dus rijden we weer langer door dan goed is voor ons gestel.

We besluiten om te overnachten op camping Le Chateau in Condette. Een klein plaatsje zo’n 5 kilometer van de kust, vlakbij een kasteel. We komen de camping op rijden en krijgen een prima, maar krap plekje direct naast de kinderspeelplaats. Nu zie ik 70 plussers die er allemaal zijn niet van de glijbaan of klimrek roetsjen, maar meer achter hun looprek schuifelen. We nemen de gok en nemen de plaats. Na het stellen van de camper alles weer gezellig maken en zitten we lekker in de namiddag in het zonnetje en met de juiste catering verzorgd door Mirreke. Prima overnachting gehad en vanmorgen in alle rust eerst alle persoonlijke hygiënische handelingen gedaan en konden wij omstreeks 9.30 uur weer op pad.

Miriam had via Park4Night een kampeerplaats voor campers gevonden waar je overdag mocht staan, niet mag overnachten, maar wel nagenoeg direct toegang tot een enorm groot strand. Neufchatel-Hardelot heet de plaats en doet ons zeer denken aan Hossegoor, waar we in de winter een nachtje gestaan hebben. Bosrijke omgeving met duurdere huizen, zonder huursubsidie dat weet ik zeker. De parkeerplaats heeft nog plek en we parkeren onze camper en gaan naar het strand met Joep. Na een 300 meter lopen komen we aan bij het strand en alleen al de enorme grootte van het strand maakt al dat het een fikse wandeling is om bij de waterlijn te komen.

Joep is de laatste dagen niet in beste vorm en kwispelt toch enigszins als hij het water ruikt en er direct doorheen banjert. We zien kreeftjes, krabbetjes, zeehonden zwemmen en een man in zee naar iets vissen, maar we weten niet wat. Het is een mooi strand en hier nog niet zo druk, behalve een paar schoolklassen die zeilles krijgen direct in zee.

We genieten enorm van deze wandeling en bij terugkomst in camper doen we samen even een wat verlaat ontbijt voordat we de diesel weer aanslingeren en verder op pad gaan via de D940 die steeds zuidelijker loopt en regelmatig de kust aandoet. We vinden zo’n paar dagen aan de kust prima te doen, maar besluiten toch weer richting ons eigen natuurlijke habitat te verkassen. We vinden een boerencamping op ruim een uur afstand in de buurt van Quend. Deze krijgt louter positieve reviews en nadat we contact hadden gehad met de eigenaar was onze plek gereserveerd voor de komende dagen.

Quend is een gemeente in het franse departement Somme (regio Hauts de France) en telt 1313 inwoners (2019). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Abbeville. Of we Abbeville gaan aandoen weten we nog niet. Eerst maar eens hier een paar dagen vertoeven.

Bij aankomst op de camperplaats beviel ons wat we zagen. Mooie rustige plek midden in de natuur genoeg privacy om ons heen. We kunnen hier niet douchen of naar de WC, maar wel water en elektriciteit. Het is echter erg warm in de zon, maar het windje koelt toch lekker af. We installeren ons en de luifel uit en het zonnedoek ervoor, aangezien de komende dagen temperaturen van boven de 26 graden worden verwacht. Morgen lekker stukje fietsen en voor de rest kijken we wel wat de dag ons brengt. We staan hier tussen uitsluitend franse camperaars, dus lekker slap ouwehoeren zit er niet in, denk ik zo…

15 juni 2025: Leubringhen – Departement Hauts de France

/ martin&miriam / 5 reacties

De afgelopen dagen hadden we in Baarlo voorgenomen om lekker te gaan fietsen met elkaar. Los van het op de fiets boodschappen doen in Baarlo, is het er niet meer van gekomen. Mensen lief, wat was het de afgelopen dagen tandjes heet! Het was niet te harden en wat waren wij blij dat we het laatste beschikbare plekje hadden gekregen op Camping Heiderust. Veel schaduw onder de bomen in de nis waar we stonden en daardoor hebben we het overleefd. Beide dagen was het ruim 32 graden en geen zuchtje wind. We waren niet de enigen die onder de luifel en in de schaduw bleven hangen. Alles en iedereen bleef op het terrein, op een paar enkelingen na. Eerlijk gezegd vonden we dit ook wel lekker om “thuis” te blijven bij de camper. We hebben 2 dagen gelezen en een beetje gelaafd samen. Alcoholvrij tegenwoordig.

Campercamping Heiderust Baarlo

We zijn onze leefstijl een beetje aan het aanpassen en we missen het wijntje en het biertje helemaal niet. En dat nu al 9 dagen achtereen. Ook eerlijk is te vertellen dat wij bijna iedere avond bij het eten wel een biertje of wijntje dronken. Geen flessen maar gewoon een biertje en wijnje. Miriam en de huisarts hebben mij wel geinspireerd moet ik zeggen. Mir leeft al langer alcoholvrij en voelt zich veel beter en fitter. En aangezien ik een redelijk slechte lichte slaper ben, naast nog wat andere fysieke beperkingen leek het mij ook wel beter om eens drastisch mijn leefstijl wat om te gooien. Concreet is dit dus meer bewegen en minder eten en gezonder eten. Miriam kookte altijd voor 4 personen voor ons tweetjes. Allebei zijn grote eters. Ik eet geen kaas meer, geen melk meer, geen of veel minder sausjes bij van alles en nog wat en ik tennis sinds een jaar met mijn buurman in het drentse land wekelijks. Neem daarnaast nog eens de wandelingen met onze Joep, nou…dan vind ik dat goed bezig ben. Dit heeft dan ook geleidt tot inmiddels 12 kilo lichter in 1 jaar tijd. En geen stress meer…ook heeeel lekker!

Mir had weer heerlijk een paar avonden op de Cadac grillplaat buiten gekookt en fijne gezellige avonden op deze campercamping gehad. Ook veel gesprekken gevoerd tijdens mijn afwassessies bij de gezamenlijke afwasplaats. Gezellige mensen om ons heen en leuke gesprekken gevoerd.

Maar vanmorgen was het weer tijd om op pad te gaan. We waren weer omstreeks 7 uur klaarwakker en ben ik begonnen om het water aan te vullen, het chemisch toilet legen en klaar maken voor een nieuwe dag. De elektrakabel schoonmakend oprollend en tot slot de oprijblokken opbergen. Mir had alle luiken gesloten en klaar gemaakt om dag te gaan rijden richting Frankrijk en Normandië in het bijzonder. De weersverwachtingen zien er voor onze standaarden heel goed uit. Zonnig en ongeveer 23 graden aan de kust. Top!

We rijden de poort uit en moeten tot slot nog even het vuil water afstorten. Met een prachtig goedje vooraf bij lege tank toegevoegd om de vuilwatertank ook aan binnenzijde te reinigen, rook het inderdaad wat frisser bij het leeg storten. We kunnen op pad.

Via de A67 en A73 reden we via Genk, Brussel, Gent, Brugge, Oostende naar de kustregio in België om via secondaire wegen Frankrijk binnen te rijden, bij Addinkerken. Binnendoor naar Calais om vervolgens door het Parc Naturelle Regional des Caps et Marais de Cote Opale te rijden.

Op het moment dat we in de buurt rijden van Calais hebben we het er samen over hoe treurig het 10 jaar geleden was toen we met de camper naar Engeland gingen en overal vluchtelingen langs de weg leefden in geïmproviseerde tentjes. Honderden bijeen, hopend op een beter leven. We hadden niet verwacht dat we ze nu weer zouden zien, aangezien Engeland geen EU land meer is en ook de grenzen heeft dichtgegooid. Maar niets is minder waar. We worden er treurig van als we het weer zien en beseffen dat we op een flinterdun lijntje begeven om als EU steeds dichterbij grotere problemen komen te staan met zelfs oorlog zo dichtbij. Hoe lullig het ook klinkt, maar wij besluiten om daarom misschien wel om nu te genieten van onze keuzes, zonder onze ogen te sluiten over wat er gebeurt in de wereld vandaag.

De rit verloopt super voorspoedig voor de rest en na Calais rijden we het natuurpark binnen. Vlakbij Cap Gris-Nez.

Cap Gris-Nez (Nederlands: Kaap Zwartenes; verouderd: Swartenesse, “zwarte nes”) is een kaap aan het Nauw van Calais in Frankrijk. Deze kaap vormt de plaats van het Europees continent die het dichtst bij Groot-Brittannië ligt. De afstand tot de krijtrotsen van Dover in Engeland bedraagt er amper 33 km.

De kaap ligt in de gemeente Audinghen in het departement Pas-de-Calais. De top ligt 50 m boven de zeespiegel. Cap Gris-Nez ligt 16 km ten zuidwesten van Cap Blanc-Nez. Beide kapen liggen in een natuurgebied, de Grand Site des Deux Caps in het Parc naturel régional des caps et marais d’Opale.

Onze verbazing is groot hoe mooi het is. Bij regio Calais denk je vooral aan de tunnel, shuttle of vluchtelingen. Maar wat een mooi lieflijk gebied zien we als we in het natuurpark rijden. We besluiten om hier een dagje te blijven hangen en willen via Park4Night een plekje vinden zonder voorzieningen. Gewoon midden in de natuur, zo stil mogelijke omgeving. De camper heeft al zijn kinderziektes overwonnen en voldoet supergoed met alles wat ie aan boord heeft. We willen daarom vaker los staan en zelfvoorzienend reizen met onze camper. Miriam vind een mooie plek op een heuvel/berg met een fantastisch uitzicht en uitsluitend goede reviews. De plek heeft geen naam, maar uitsluitend te vinden via de app Park4Night, code: 526048, plaats Leubringhen.

Er is niks behalve een mooi uitzicht en oh ja…een droogtoilet. Dat is voor ons een brug te ver, dus blij dat onze cassettetoilet leeg is. We kunnen hierdoor zeker 2 dagen los staan en met dit zonnige weer is er ook genoeg stroom aan boord.

Droogtoilet

Toen we aankwamen werden we verrast door de plek. Wat een plek!! We zijn helemaal alleen op een vlak stuk weiland van een landeigenaar, met uitzicht rondom om te smullen en zien we de krijtrotsen van Engeland. Het weer is iets te heiig om het echt goed te zien, maar we zien de contouren van de engelse kust. Voor het gevoel zou je ernaar toe kunnen zwemmen.

We installeren ons en nu we los staan hoeft er niet veel te gebeuren. Parkeren want we staan vlak en voila…klaar. Het weer is heerlijk en toch zo’n 12 graden koeler als gisteren. Stoelen naar buiten en even lunchen om vervolgens met Joep de middagronde te lopen. Deze doen we op de landerijen van de landeigenaar. Al glooiend loop de over de heuvel rug rondom en tussen de bomen door. Ook heeft de beste man een mooie tuin aangelegd waar je met je hond ook doorheen kan en mag lopen. Dit plekje kost ons 10 euro voor een nacht en mogen we voor dat geld ook morgen nog de schoon water tank voor aanvullen. Top toch!

Het is nu einde van de zondagmiddag en buiten zitten we voor de camper te genieten van elkaar en het uitzicht. Klein hapje en drankje nieuwe stijl. Lekker gedoucht in de camper en klaar voor de avond.

Morgen gaan we rustig onderweg naar onze eerste stop in Normandië. Saint Marie du Eglise gaan we beginnen en willen over de stranden lopen met Joep en geen plannen voor waar we morgen willen zijn. We zien wel. Los staan kun je hier op veel plekken via park4night. Allebei zitten op dezelfde lijn en Joep vaart er wel bij, want die is niet te houden hier met al dat gras, bossen, strand en zee.

12 juni 2025: Deldenerbroek en Campercamping Heiderust in Baarlo (L)

/ martin&miriam / 7 reacties

Vanmorgen heerlijk vroeg uit de veren en buiten aan picknicktafel de eerste kopjes Nespresso samen drinken. Het uitzicht op de paardenbak met 6 prachtige paarden aan het darren. Zeer rustgevend en mooi om te zien dat de paarden zich net zo op de rug door het zand woelen als dat Joep dat soms doet. De zon staan al lekker te schijnen en we maken ons klaar om de hele fijne camperplaats Deldenerbroek te gaan verlaten. We hebben hier een paar fijne dagen gehad. Maar qua gezondheid was het verstandig om weg te gaan. Na een hele dag ballen gooien en weer terug op je voeten gelegd krijgen van Bram, de Jack Russel van de eigenaar van de camperplaats, ben ik klaar voor mijn 17 fysiotherapie-sessies die in mijn dekking van de zorgverzekeraar zijn opgenomen. Of ik daarna hersteld ben, is niet zeker. Maar die dwingende kop van Bram was onweerstaanbaar…

Gisteren eerst gewandeld om vervolgens een mooie fietstocht te maken van ongeveer 30 kilometer. Tussendoor stoppen we bij bosgebieden om met Joep ook even te wandelen, zodat deze veldheer niet de hele middag in het stuurmandje te hoeven vertoeven.

Tijdens het wandelen hoor ik ineens een enorme dreun. Een soort aardschok eigenlijk. Ik kijk achterom en zie opeens Miriam op de grond liggen te schokken. Ik denk een epileptische aanval en schrik ervan. Maar mijn lieverd lag te schuddebuiken van het lachen omdat ze weer eens klunzig was gestruikeld over een opstaand polletje. Haar broek zag eruit. Het leek wel of ze al survivallend door de landerijen was getijgerd….maar meer vallend dus, dan survi! Het is mij er eentje hoor, die lieverd. Niets bezeerd alleen een gedeukt ego….

Het verloopt verder allemaal prima en we rijden door het mooie en gezellige dorp Delden waar genoeg te doen is gezien het mooiere weer dat is begonnen. De terrassen zitten vol en veel fietsers onderweg. Mooie kleine winkeltjes, veel horeca en mooie panden kenmerken Delden. Een dorp dat ooit zijn herkomst had in het jaartal 1036 en via stadsmuren Goorsepoort en Woolderpoort stadsrechten bezat. Later is het een levendig dorp geworden waar veel ambachtslieden zich vestigden en dus altijd veel aanloop was, ook gezien de nabije aanwezigheid van Landgoed Twickel.

Landgoed Twickel fietsen we ook doorheen. Het is één van de mooiste landgoederen van Nederland welke al 675 jaar bestaat. Nog steeds bewoond, vormt het statige kasteel het hart van een prachtig landschapspark. 

Er omheen een afwisselend landschap van eeuwenoude bossen, bijzondere natte heideterreinen en landbouwgrond. Het kleinschalige coulisselandschap biedt steeds nieuwe doorkijkjes. We fietsen onze weg er doorheen en genieten enorm van deze omgeving.

De kenmerkende zwart-witte luiken verraden welke boerderijen bij het landgoed horen. En verder zijn de monumentale watermolen, de tuinen en de houtzagerij een bezoek meer dan waard. Wij besluiten om niet deze watermolen en tuinen te bezoeken aangezien het er erg druk was met vooral pensionadas. Waarschijnlijk een Omroep Max clubdag of zo…

We fietsen door en komen uiteindelijk later in de route nog bij een andere watermolen, ‘t Mölnhoes net buiten Delden.

Tot zover de dag van gisteren en verder met vadaag. We wilden vanmorgen vroeg op pad want inmiddels is het ons wel duidelijk geworden dat het overal beredruk is met campers overal. We hebben een mooie plek gevonden waar we direct vanaf de camperplaats het bos in kunnen lopen en aan een kruispunt van Fietsknoop. Camper- en fietserscamping Heiderust in Baarlo is de verkorene! Gisteren contact met ze gehad via de email, maar reserveren niet mogelijk. Wie het eerst komt, eerst maalt. Daarom maar voor ons doen vroeg op pad richting Baarlo, nabij Venlo. Hoe lullig was het dat mijn lieve nicht Helga ons vroeg of we even bakkie kwamen doen in haar nieuwe woonomgeving Haaksbergen. Juist omdat we ervan uit gingen dat door de warme dag op komst, dat alle camperaars vroeg op een plek willen gaan installeren, wilden we snel door richting Baarlo. Sorry Helga, de volgende keer komen we echt aan als we in de buurt zijn. Aangezien Twente qua omgeving echt onze favoriet is, komt dat wel goed.

Omstreeks 9 uur vertrekken we onderweg via binnen wegen richting het zuiden. Via Winterswijk, stukje Duitsland in om vervolgens nabij Kleve weer Nederland binnen te rijden. Het was een mooie route met hoofdzakelijk groene bosgebieden. Verkeer was niet noemenswaardig en dus om exact 12 uur komen we aan bij Campercamping Heiderust. De reden dat we 12.00 uur gepland hadden qua aankomst, heeft te maken met het feit dat iedereen die weggaat uiterlijk 12.00 uur van de camping af moet zijn.

Enfin, we komen dus om 12.00 uur aan en tot onze schrik zien we dat achteraan in de rij moeten aansluiten om de camping op te komen. En wat denk je…? De camper voor ons is de laatste die binnen mag komen. Camping is vol! Wij balen en omkeren was ook nog geen optie, want we konden geen kant op. De dame van de camper achter ons die liet haar ongenoegen blijken en liep te foeteren dat ze niet op deze plek terecht kon. Ik bleef maar gewoon even wachten totdat ik vooruit of achteruit kon. Miriam stapt uit met Joep en loopt alvast naar voren om te kijken waar ik kan keren, totdat de camper voor ons aangeeft niet te willen blijven. Dit betekende dat wij dus nog wel een plekje kregen. Maar meestal zijn de laatste plekjes niet de beste plekjes, dus eerst maar kijken waar dat dan is. Er komt een super gemoedelijke oudere man naar ons toe en deze bleek dus van de camping te zijn. Wat een vriendelijkheid en rust straalde deze man uit. En dat accent is zooo lekker…..Wij hebben dus een prima plekje gekregen in de hoek van een veldje, met voldoende schaduw tijdens deze warme dagen die op ons af komen.

Nadat we ons gesetteld hadden moesten er voor de komende dagen boodschappen gedaan worden in downtown Baarlo. Ik ga met de fiets deze taak op mij nemen. Eigen belang, want dan weet ik wat er op de BBQ komt te liggen vanavond en morgenavond. Al die groentegerechten van Mirreke zijn erg lekker, maar soms even een romeins bachanal is ook een heerlijk vooruitzicht. Het woord bacchanal stamt af van Bacchus, de romeinse god van wijn en extase, welke verwijst naar uitbundige feesten die vaak gepaard gaan met veel eten en drinken. Aangezien Mir en ik momenteel al weekje alcoholvrij door het leven gaan, vind ik dat het eetgedeelte best eens uitbundig mag zijn…

De komende dagen lopen en fietsen we het er wel weer vanaf….

10 juni 2025: We beginnen weer in Deldenerbroek

/ martin&miriam / 4 reacties

We zijn weer op pad! Na een aantal regendagen in ons huisje in Drenthe te hebben doorgebracht zijn we vanmorgen weer op pad gegaan. Vorige week waren we nog plannen aan het maken onderweg toen we nog in De Lutte stonden, toen Miriam haar vader ons belde met het verzoek of wij zin hadden in een etentje met de familie ivm met de sterfdag van mijn schoonmoeder, “ons Adje”. Juist doordat het de komende dagen daarna zo slecht weer werd, besloten om met volle overtuiging ja te zeggen tegen deze uitnodiging. De afgelopen pinksterdagen zijn we dus in Drenthe gebleven en hebben daar het ook lekker gehad en mooie wandelingen gemaak in ons bos.

Vervolgens op 2e pinksterdag naar Lelystad gegaan om gezellig weer even samen te zijn en bij te kletsen. Jammer genoeg was Sylvia, de oudste telg van mijn schoonouders, op vakantie met mijn zwager John. Deze was er dus niet bij helaas.

Het was druk op de weg maar keurig op tijd waren we in het Restaurant MJ Cafe in de BataviaHaven van Lelystad. Erg gezellig gehad met elkaar en na een paar uurtjes laven en kletsen weer terug naar Drenthe. Ja, voor een lunch met de familie rijden we dus gewoon even ruim 3 uur op en neer. Zoals in vorige blogs al vermeld; familie moet je zuinig op zijn en elke kans proberen aan te pakken als de gelegenheid zich voor doet. Iedereen is druk met zijn eigen leven en dat is logisch, maar daarom des te fijn om elkaar tussendoor te zien bij dit soort gelegenheden. Zeker nu we veel in Drenthe zijn of onderweg met camper aan het reizen loop je niet zo makkelijk bij elkaar naar binnen.

In augustus spreken we af om weer een weekje in Lelystad te zijn om buiten de familie nog andere dierbare vrienden, kennissen en ander gespuis te ontmoeten. Maar nu weer op pad.

Joep was gisteren tussendoor door onze vrienden Frits en Jetske uitgelaten en ging zowaar ook gewoon mee met deze inmiddels vertrouwde huisvrienden in het drentse land. Was top dat deze lieverds zich even over onze trouwe reisgezel wilden ontfermen. Joep meenemen in de auto voor een lunch voor een paar uurtjes leek ons voor hem niet zo prettig. Thuis kan hij gaan liggen in 1 van zijn vele manden, vachten, nisjes, plekjes. Maar deze rat lag gewoon op de bank. De bank waarbij hij altijd ons “ nodig “ heeft om erop te komen. Met 2 pootjes staat hij altijd rechtop tegen de bank en kijkt dan met die melancholieke ogen naar ons met een blik….”Help me, zie je dan niet dat ik er niet op kan”. En wij als personeel van hem, doen dat dan ook. Maar deze komediant kan het dus gewoon zelf. Toch maar dan ook kleden op de bank leggen als we er niet zijn.

Gisteravond na thuiskomst meteen de camper voor de deur gezet zodat Assepoester de camper weer tip top en bacterievrij klaar kon maken zodat we onze reis voort kunnen zetten. Alleen een kleine tegenvaller toen ik de camper ophaalde van de parkeerplaats. Mijn fiets stond nog op de drager achterop de camper en had een lekke voorband. Katsleeg en ik snapte er helemaal niks van. De fiets was met harde band op de drager gezet toen we vorige week naar huis reden. Maar goed; ik heb dus geen plakspullen in huis, de fietsenreparateur in het dorp is niet open deze dagen. De buitenband was van zijn velg gelopen dus ik kon voelen dat er niks scherps in de band zat. Tijdens het oppompen proberen te horen waar het lek zat. Kon niks vinden.

Aangezien we de volgende dag dus vroeg weg willen, bel ik de ANWB Wegenwacht. We hebben ook pechhulp voor fietsen. Aangezien ik al vanaf 1986 lid ben van deze club en nagenoeg nooit er gebruik van heb gemaakt, vond ik wel dat ik ze om hulp mocht vragen. Die hulp was perfect. Gisteravond ze gebeld en ze wilden nog wel om 22.00 uur langs komen of de volgende ochtend vroeg in de morgen. Deze optie koos ik dan ook. Vanmorgen dus keurig op tijd de monteur van de ANWB bij ons en deze zag uiteindelijk dat de band lek was direct naast het ventiel. Geen lek, maar een scheur in de soldering van het plekje rondom het ventiel. Aangezien wij dus weer geen standaard banden op de fiets hebben; het is geen normale band, maar ook net geen fatbike band. Deze had de beste man dus niet bij zich, ondanks dat ik wel de maten had doorgegeven. Voorstel van hem was dat ik met auto achter hem aanreed met vouwfiets achterin de auto. Nou, zo gezegd zo gedaan en binnen een uur was ik heen en weer naar Assen gereden naar een fietshandel die de binnenband op voorraad had. Binnen een kwartiertje was alles gepiept. Ik zou hier zeker een aantal uren mee bezig zijn geweest, dus ik was weer blij.

Maar uiteindelijk weer op pad nu dus. Wat zijn de plannen? Nou, die weet je bij ons natuurlijk nooit, maar de bedoeling is afzakken via Oost Nederland richting de Ardennen en daarna naar Normandië. Maar als het weer ook mooi in de Ardennen blijft, kan het ook zijn dat we daar blijven plakken. Nadat we net onderweg zijn nog even tanken en LPG tanks bijvullen en kunnen we echt op zoek naar de eerste stop in het twentse land wederom.

Na een zeer natte en koude rit komen we aan bij camperplaats Deldenerbroek in Delden. Een prima plaats die ook al bezocht was door mijn schoonzus Sylvia en zwager John, die er enige weken geleden met hun camper ook hadden gestaan. Na aankomst zien we inderdaad dat het een superplek is en installeren we ons voor de komende dagen.

Vandaag is het petweer, morgen gaan we fietsen en Delden eens even verkennen. Misschien donderdag nog dagje onder de luifel als het zo warm is. Vrijdag weer verder afzakken richting Betuwe of Limburg of misschien toch al donderdag. We zien het wel. We hebben er weer zin in en dus de komende weken zal ik regelmatig onze verslagen hier vastleggen. Toedeloe!