Nederland

27 Maart 2026: Pyreneeën of Schwarzwald?

/ martin&miriam / 6 reacties

Het is alweer ongeveer 6 weken geleden dat we ons laatste blog hebben geschreven. Daarom nu maar even een update over al onze plannen en onze activiteiten hier gedurende deze afgelopen periode dat we weer in Nederland zijn.

De wereld wordt er niet leuker op en staat eigenlijk wel in brand om het zo maar te zeggen. Als je het nieuws kijkt en de gevolgen van de oorlog in Iran dagelijks op je netvlies krijgt, dan zakt de moed in je schoenen soms. We zeggen dan ook regelmatig tegen elkaar; 1x per dag het nieuws kijken en daarnaast vooral in je eigen bubbel leven hier in het Drentse land. Het recreatiepark waarop we verblijven staat er prachtig bij en de afgelopen weken regelmatig al in de tuin gezeten met elkaar. Miriam is bij de eerste zonnestraal die waarneembaar was, direct de tuin in gesprongen om deze alvast helemaal klaar te maken voor het nieuwe voorjaar- en zomerseizoen. Niet te stoppen dat duracel-konijntje van mij!

Zelf ga ik zeer regelmatig weer op pad met mijn transportbusje om alle garagebedrijven in Noord Nederland tijdig te voorzien van hun onderdelen. Prachtig werk en erg leuk om het mooie landje waarin we wonen aan mij voorbij te zien passeren. Het werk is een leuke afleiding om niet elke dag mijzelf af te vragen wat te doen of wat moet ik doen aan activiteiten die ik zelf niet zo leuk vind om te doen. Miriam barst van de ideeën, is creatief, altijd bezig en kan eigenlijk nog geen 10 minuten stil zitten. Zet dat af tegen mij als topmodel voor Madame Tussaud en je weet dat deze 2 werelden niet de hele dag matchen. Daarom is mijn werk ook nuttig, naast het feit dat we toch nog wat geld verdienen om onze reizen met de camper te bekostigen. We vinden het super zoals we nu ons leven hebben ingericht.

Ook nu de afgelopen weken het zonnige weer vaker zich liet zien, zie je ook weer meer mensen op het park en hebben we al leuke etentjes, borrels en lachsalvo’s achter de rug met elkaar. Ook nieuwe eigenaren van een chalet hier, Gerald en Leoni, hebben een camper en vloggen op YouTube met hun kanaal On Camper Tour. Met hen hebben we al erg leuke avonden beleeft en het veel gehad over onze campers, bestemmingen en ervaringen op camperplaatsen. Erg gezellig allemaal.

Over onze camper gesproken; volgende maand gaat het dan eindelijk gebeuren. De montage van de lithium accu en het levelsysteem. Hopelijk gaat dit allemaal het extra comfort geven voor het verblijven in de camper, zodat we dat begin mei kunnen gaan ervaren tijdens onze volgende reis. Tenminste; als er nog voldoende brandstof te verkrijgen is voor de auto’s in Europa. En als het dan nog te verkrijgen is, tegen welke prijs dan? Dat maakt het voor ons wel zo, dat we nu ook een plan B aan het uitwerken zijn. Plan A is ons voornemen om met de camper de Pyreneeen dwars te doorkruizen van Oost naar West. Beginnen aan de Perpignan zijde om zigzaggend door de Franse en Spaanse Pyreneeën te reizen. Wij vonden de Pyreneeën prachtig voor zover we ze nu meegemaakt hebben. Dit was echter altijd in de winter en maar tot 1000 meter hoogte, aangezien we beiden niet verrast willen worden door de sneeuw op grote hoogten. Daarom nu in het voorjaar naar de Pyreneeën te gaan, lijkt ons een goed idee. Dan kunnen we echt samen naar grote hoogten stijgen en lijkt ons het verblijven in de bergen echt prachtig. Miriam heeft een camperboek gekocht die ons als gids door de Pyreneeen loodst en tips geeft over wat te bezoeken en bezichtigen. Dan met name in de natuur. Steden en grotere dorpen dat boeit ons nooit zo echt. Maar ook dat wordt weer wat anders nu Miriam iets nieuws heeft gekocht voor Joep. Je gelooft het niet, maar het is echt zo; Joep heeft een nieuwe wandelwagen! Jullie mogen lachen hoor…dat deed ik ook toen ik het hoorde. Alleen durf ik nu niet meer te lachen omdat ik een paar voortanden mis….Maar eerlijk is eerlijk; we gaan eigenlijk nooit een grote plaats in omdat Joep dat zo onrustig is en alle mensen op enkelhoogte aanschouwt en die drukte is hij niet gewend. Daarom in de plaatsen die we bezoeken, nemen we de wandelwagen mee, zodat hij erin kan gaan liggen als wij door de plaats heen lopen of op een terrasje gaan zitten. Dat geeft ons en hem wat meer rust. Dus toen Miriam haar redenen toelichtte, kon ik niet anders zeggen dan dat het goed plan is en goed doordacht. Nu was ik er al bang voor dat ze dit echt ging doen, toen we de wandelwagen van Marcel en Joyce in Spanje hadden gezien voor hun Nikki even hadden geprobeerd. Nu dus heeft Joep zijn eigen bolide en het staat hem goed!

Maar de reis naar en door de Pyreneeen met deze brandstofprijzen, liegen er niet om. Als je uitgaat van ongeveer 6000 kilometer in totaal, betekent dit dat je ook 600 liter brandstof gaat verbruiken. Dan is een Plan B misschien toch ook wel het overwegen waard. Dit zou dan Duitsland worden en daar een 6-8 weken lang rondtoeren en via Frankrijk weer terugkomen naar Nederland. Ook kunnen we overwegen om langer op 1 plek te verblijven en daar meer tijd doorbrengen om de omgeving te bekijken. Het uitwerken van beide plannen vind ik ook erg leuk om te doen. Samen met mijn Garmin software probeer ik 2 reisplannen uit te werken met daarbij ook alvast een aantal camperplaatsen te selecteren waar we dan zouden kunnen verblijven. Voorpret is ook pret is ons motto!

Voor de rest is het nu vooral erg genieten van onze tijd hier in de bossen en op het platteland van Drenthe. We wandelen veel met Joep en vermaken ons prima om met hem te spelen in de bossen. Verstoppertje spelen, achter elkaar aanrennen en met stokken gooien. Met dat laatste ging het van de week mis met Joep. De kleine man had een stok in zijn bek en ik probeerde de stok af te pakken en beiden waren we aan het trekken aan de stok. We hadden het met elkaar aan de stok zal ik maar zeggen…

Op een bepaald moment pakte ik de stok nog een keer en Joep wilde zijn beet op de stok nog eens verplaatsen en beet per ongeluk in mijn duim. Maar dusdanig hard dat het een diep wondje werd die ook bloedde. Ik vermande mijzelf en zocht naar hechtdraad en een naald. De naald verhitten door eerst met stokken en vuursteen een vuurtje te maken, zodat de naald steriel zou worden, dat lukte niet…. 😉 Hierdoor is mijn wond dusdanig gaan ontsteken dat mijn hele duim nu ontstoken is. Dat doet pijn en ik kan er niet veel mee, dus de medische dienst is er aan te pas gekomen. Nu dus aan de anti-biotica kuur voor de komende 10 dagen. Joep is ook geschrokken van deze wond en doet vreselijk zijn best om weer maatjes te worden. Heerlijk beest!

Joep hebben we een paar weken geleden ook nog een grondig laten controleren en behandelen door de Chiropractor in Almere. Na de aanslag op Joep in Portugal is hij goed hersteld, maar het lopen ging soms wat stroef. Niet raar als je zag hoe de bouvier Joep in zijn bek heen en weer sloeg met zijn kop. Vooral om zijn nek en heup waren er terecht zorgen. Ook zei de dierenarts in Portugal dat zijn elleboog aandacht nodig heeft aangezien daar onherstelbaar schade is toegebracht. Soepel houden is het credo. Dat doen we dan ook door de vele wandelingen met hem. Voordat we naar de chiropractor waren geweest ook nog even in Dronten langs ons schoonzusje Ria en broer Jos om even bij te praten met ze. Daarna nog gezellig bij Arjan en Alma geweest in Dronten om na lange tijd onze olijfolie uit Portugal op te halen bij ze. Die hadden ze meegenomen voor ons, maar alweer ruime tijd geleden. Ook had Arjan, chemisch campergoeroe op het gebied van ontlasting en reiniging van chemische toiletten en poets- en schoonmaakmiddelen, nog wat monsters van biologisch afbreekbare toiletvloestof meegegeven. Daar gaan we maar eens onze best op doen! Bedankt, Arjan!

De afhandeling van onze schade in Portugal door bouvier Bodie en zijn baasje Gerd Freyt verloopt schaamteloos langzaam en beroerd. Verzekeraars zijn in onze ogen vreselijke instanties om mee te maken te krijgen. In het kort komt het erop neer dat we eigenlijk beter de contante betaling van onze doktersrekeningen beter direct hadden kunnen aannemen, aangezien ze maar beperkt willen uitkeren. Van de door ons geleden schade gaat nog minder dan 50% van de kosten niet vergoedt worden. Want ja; de natuur zegt dat honden altijd met elkaar vechten dus allebei even schuldig. Echt? Ja, dit was het repliek van de duitse verzekeraar. De bouvier heeft niet eens gesnuffeld of gekeken, maar viel direct aan toen ie Joep zag op 20 meter afstand. Dan gaat er nog kosten af van de juridische afdeling, iets met eigen risico van de tegenpartij en zo kom je dan in plaats van de totale medische kosten van circa 300 euro, maar 130 euro op je rekening bijgeschreven. Tegenpartij heeft volledig schuld bekend, maar verzekeraar houdt vast aan 2 honden, 2 schuldigen. Dan nog het onderwerp letselschade. Hoe kun je aantonen van het letsel is bij je hond? Dit laten vaststellen en rapporteren door de dierenarts in Portugal en Nederland is niet voldoende. De verzekeraar wil nog zijn eigen onderzoek doen en vraagt om toegang tot de dossiers….echt? Ja echt! Dan Miriam haar letsel mbt littekens in het gezicht. “Zaten die er al niet” was de vraag. Alle fotos van bebloed gezicht in het ziekenhuis en daarna aangeleverd, maar ook dit moet dieper onderzocht worden. Al die tijd en kosten van behandelaars op een schadebedrag van een paar honderd euro… wat een zieke bedoeling, om pislink van te worden. Maar goed; het belangrijkste is dat Joep in principe er weer prima uitgekomen is en hij oogt supervrolijk en fit. Verzekeraars…..heb er geen goed woord voor over en je betaalt je helemaal scheel! Maar daarvoor kun je naar de opticien en dat is wordt dan wel weer vergoedt… 😉

Nou dit was het wel zo’n beetje wat er de afgelopen weken is gebeurd. Veel sociale bezoekjes gehad bij verschillende familie, vrienden en kennissen. Ook nog de uitvaart bezocht van een veel te jong overleden jeugd- en voetbalvriend uit het Lelystadse. Olaf zijn uitvaart was indrukwekkend door alle mooie toespraken en alle bekenden die we weer zagen uit de voetbalwereld. Mooi om te zien dat het niet uitmaakt voor welke club je speelt in dit soort situaties. Trots op alle voetbalclubs die aanwezig waren om Olaf zijn gezin en familie bij te staan in dit zware verlies.

Nadat we de afgelopen week veel mooi lenteweer hebben gehad, heerlijk in de tuin vertoefd en een paar motorritjes gemaakt met mijn motor, die goed uit de winterslaap is gekomen. Nog een paar dagen gewerkt en veel door Flevoland gereden om daar autodealers te bezoeken met de onderdelen vanuit Hoogeveen. We bezoeken vooral Stellantis, PSA en DAF dealers in Noord Nederland. Erg leuk werk en fijne afwisseling in routes.

Oh ja…ook hebben we een elektrische step gekocht om in het buitenland toch ook nog een vervoersmiddel te hebben om even een broodje te halen bij de plaatselijke bakker of om gewoon even een ommetje te maken op de step. In Nederland mag je niet op de openbare weg rijden met zo’n step, maar in Spanje, Portugal, Frankrijk breek je je nek op straat over al die steps die er mogen rijden. Alleen in Nederland mag het weer niet. Wel heb ik even onze verzekeraar benaderd om te vragen of ik wel WA verzekerd ben met de step in het buitenland. Dit blijkt wel het geval te zijn, mits de step niet harder kan dan 16 km per uur. Deze moet je dan aantoonbaar kunnen maken dat de step zo ingesteld is. Dat kan op onze nieuwe step. In Nederland mag je de step alleen gebruiken op eigen terrein. Ook dat is prima te gebruiken bij ons op het park als we naar de containers moeten of naar de postbus of even buurten bij Dees of Geen. Wie kent ze niet?

Tot slot hebben we ook nog eens samen de camper doorlopen en alles eruit gehaald wat we niet gebruikt hebben in de afgelopen anderhalf jaar. Dit om gewicht te besparen. We hebben besloten om het gewicht van de camper niet op te waarderen naar 3850 kg en moeten dus onder die 3500 kg blijven. Door de overtollige materialen niet meer mee te nemen, geen fietsen meer mee, een lichtere accu laten monteren, minder water mee te nemen tijdens het reizen, de stelpoten laten verwijderen onder de camper en minder proviand, moet het mogelijk zijn om onder die 3500 kg te blijven. Ook zijn we echt serieus van plan om onze satellietschotel van het dak af te halen en over te stappen naar Starlink om zodoende altijd beschikking te hebben over internet en uitsluitend nog via streamingdiensten naar TV te kijken. Maar dit zal pas volgend jaar worden uitgevoerd.

Maar eerst halen we onze camper op 1 mei uit de schorsing en laten hem helemaal wassen en in de was zetten bij de plaatselijke poetser in het dorp of anders in Gieten. Dan samen de binnenkant helemaal kuisen zodat we op 1 mei naar Heino kunnen met de camper om bij Harrie en Diny samen te gaan koken. We gaan een indische rijsttafel maken met elkaar en deze samen met vrienden van Harrie en Diny nuttigen onder het genot van een drankje. We blijven lekker voor de deur slapen bij ze in onze camper om de volgende dag pas weer naar huis te rijden. Zondagavond 2 mei reis ik alleen af naar Hengelo om daar de volgende dag de lithium accu en bijbehorende aanpassingen te laten uitvoeren. Vervolgens op 5 mei naar Duitsland om daar het nieuwe levelsysteem te laten monteren. Dan zijn we echt klaar voor de volgende reis die op 9 mei gaat beginnen. Of het plan A of B gaat worden, lezen jullie dan!

Tot zover de update over ons camperloze leven in de afgelopen periode. Nu lekker verder met de voorbereidingen en plannen maken!

12 Februari 2026: Voorbereidingen voor volgende reis

/ martin&miriam / 6 reacties

We zijn inmiddels alweer ruim 3,5 week “thuis” in Drenthe en ook enorm genoten van de sneeuw- en vorstperiode in onze prachtige bossen van het Slenerzand en onze winterse tuin. We zijn godzijdank eerder weg gegaan uit Spanje en Portugal door het enorme slechte weer en alle stormen die daar momenteel zuid europa teisteren. We horen verontruste berichten van onze schoonzus Joanne en andere camperaars die we in ons netwerk hebben zitten en op dit moment nog aan het ronddwalen zijn om het beste zonnige plekje te vinden…..daar waar iedereen staat. Hoe ironisch is het dan dat je weggaat uit Portugal in verband met de regen en tegenvallende temperaturen en vervolgens een aantal weken blij bent dat je in de sneeuw, ijzel, strenge vorst en grijze wereld van Drenthe leeft.

Maar na thuiskomst zijn er ook op campergebied wel veel dingen gebeurd en zijn er inmiddels ook heldere keuzes gemaakt. Juist omdat het slechte weer maar niet ophield, hebben we de camper nog niet kunnen wassen, maar is alles wel uit de camper gehaald om zo leeg mogelijk te maken voor de komende maanden. Hij staat nu op ons park te wachten op een aantal toekomstige handelingen die gaan plaatsvinden de komende maanden. En zo leek het er een tijdje niet op.

Tijdens het gesprek met ons zeer gewaardeerde camperonderhoudsbedrijf Jan Kuipers Camperservice uit Odoornerveen, om met hem afspraken te maken voor het inbouwen van een lithium accu en toebehoren, kantelde het gesprek opeens een heel andere kant op waar we nog helemaal niet aan gedacht hadden. Wat was de strekking van de kanteling in het gesprek? Wel; waar menigeen van de bedrijven graag willen verkopen als ze gevraagd worden om een nieuwe lithium accu in te bouwen met alle toebehoren en aanpassingen op technisch vlak die daarbij horen, zei Jan Kuipers het volgende: “Jullie gaan best weer veel investeren in allemaal nieuwe techniek in jullie camper, terwijl jullie bij de aanschaf ook best veel hebben toegevoegd. Dat doen jullie op jullie mooie camper, maar deze is wel uit 2019. Waarom ga je nu niet een andere camper zoeken die alles al heeft wat jullie echt belangrijk vinden op een camper? Jullie gaan ooit nog eens een volgende camper kopen, waarom trek je dat niet iets naar voren en koop een iets jongere met alle opties en accessoires die jullie willen? De laatste jaren zijn veel campers uitgevoerd met lithium accu’s en automatische stelpoten.”

Dat bracht een heel ander licht op de zaak en om hierover een goed gewogen besluit te kunnen nemen, zijn we een aantal weken op zoek geweest op een mogelijke opvolger van de Lambortinki 3.0. Effect op ons was wel dat we onrustig werden en ondanks onze duidelijke eisen soms toch erg mooie exemplaren zagen die niet alles hadden, maar die we wel erg mooi vonden. Totdat we uiteindelijk bij een heel fijn bedrijf kwamen in Zuidwolde; Hiemstra Campers. Daar stond een prachtige EuraMobil Integra (integraal camper) met alles erop en eraan. Allebei waren we gek van deze camper ( en onze eerste camper was ook een EuraMobil) en dus toch maar in gesprek over de financien en mogelijkheden. De camper was onlangs in prijs verlaagd, dus veel speelruimte was er niet meer. Maar toch deed de verkoper nog een ultieme poging om de prijs nog iets te verlagen en voor die prijs ook nog een nieuwe lithium accu erin te doen, onze LPG installatie over te zetten en geen afleverkosten. Maar ja…dan moet je nog gaan praten over de inruilprijs van je eigen camper.

We horen van verschillende camperaars dat in ons prijssegment de camperprijzen nog steeds sky high zijn. En aangezien onze camper een Knaus Sky is, gaf dat vertrouwen in een goede afloop. Inruilprijzen voor dezelfde prijs als een aankoopprijs van 2 jaar geleden zijn geen uitzondering. Maar dat liep toch anders. Het bij te bedragen bedrag was zo vreselijk buiten ons budget door een lage inruil voor onze camper. De recente ontwikkelingen op de campermarkt in verband met de 100% verhoging van de wegenbelasting voor campers is daar o.a. debet aan werd ons gezegd. We besluiten er nog een nachtje over te slapen en niet datgene doen wat wij altijd doen; impulsief en snel knopen doorhakken. Het gaat om echt weer een groot bedrag en we kunnen het betalen, maar het plaatje ziet er wel erg anders uit dan vooraf bedacht.

We hebben een paar onrustige nachten, maar wel met mooie gesprekken samen. We zijn gek als we dit doen, is onze conclusie. Onze Knaus is een heerlijke camper om in te rijden en in te leven. De indeling is echt top en we weten hoe goed hij onderhouden is en alle extra’s die we zelf erin hebben laten plaatsen vorig jaar zijn ook top en nog maar 1 jaar oud. Nieuwe LPG installatie met buiten vul- en BBQ aansluiting, nieuwe banden, nieuwe maxxfan, zonnepaneel, nieuwe matrassen, Bearlock anti-diefstal systeem, 2e TV in slaapkamer, nieuwe 1500W omvormer, extra sloten op deuren en 2 mechanische steunpoten achterzijde. Het Fiat Ducato onderstel is top en goed onderhouden. We zijn er eigenlijk superblij mee en daarmee komen we tot de conclusie dat we de laatste aanpassingen en investeringen nog gaan doen op de Knaus en er met heel heel heel veel plezier nog tenminste 5 jaar mee doorrijden. In verhouding schrijf je dan ook minder af per jaar, dan dat we nu zouden doen als we hem zouden inruilen. Wat wel duidelijk is geworden is dat de prijzen onder druk staan van de campers. Om nu tientallen duizenden euros af te schrijven in 1,5 jaar is ons echt te gortig en voelt ook wel een beetje ongeloofwaardig. Verkopers hebben altijd wel een mooi verhaal…

Maar hoe gek het ook klinkt, bij allebei voelt het goed om lekker door te gaan met onze Lambortinki en gaan we nu dus alsnog de afspraken inplannen om de lithium accu in te laten bouwen en elektrische stelpoten onder de camper te laten plaatsen. De prijzen van de lithium accu’s zijn zo uiteenlopend en de prijzen voor installatie ook zo verschillend, dat we met behulp van Chat GPT onze eisen en onze huidige situatie omtrent de nieuwe accu hebben laten verwoorden, zodat we allebei het snappen wat we vragen aan leveranciers. Dan is ook YouTube ook zo’n prachtig platform om te zien hoe anderen het doen en welke hardware zij in hun campers laten inbouwen.

Aangezien ik werkelijk een technisch onbenul ben, was ik wel blij met de vragen die Chat GPT mij vroeg over wat ons doel was met betrekking tot onze eisen en wensen om off-grid te kunnen staan. Ook de uitleg over de verschillende accu-soorten en wat de verschillen zijn werd erg goed uitgelegd. Door een lange chat-sessie met de GPT robot kwamen we samen tot een programma van eisen en tekst voor een offerte-aanvraag bij verschillende leveranciers. In al mijn onzekerheid deze toch verzonden en ook bij telefoongesprekken met de leveranciers (want die hebben natuurlijk aanvullende vragen…pffff…zooo onzeker dan) bleek dat ik echt legitieme en passend bij mijn wensen offerte-aanvraag heb gedaan. Heel fijn!

In de afgelopen dagen kwamen alle offertes binnen en ondanks dat iedereen dezelfde spec’s hebben ontvangen, kwamen er toch verschillende aanbiedingen binnnen met enorme prijsverschillen. Ook een paar bedrijven die niks lieten horen. Uiteindelijk gekozen voor een leverancier waar ik het beste gevoel bij heb gekregen; Caravan en Camper Comfort uit Hengelo en dit gaat begin mei gebeuren. Hun offerte zag er goed uit ondanks dat hij niet de goedkoopste was. Ik ben fan van Victron, op basis van alles wat ik zie, lees en hoor om mij heen. Wij willen in staat zijn om tenminste 3 a 4 dagen los te kunnen staan zonder aan de stroompaal te hoeven staan. We krijgen nu een 200Ah Smart Power Life04 Lithium accu, Victron Blue Smart MPPT lader, Victron Smart Solar Panel, Lippert Schaudt Booster en een buitenaansluiting voor een extra opvouwbaar zonnepaneel 200W.

De tweede aanpassing die we 2 dagen na de inbouw van de accu laten doen, zijn de elektrische stelpoten van Campexx in Winschoten laten monteren. De afgelopen winter hebben we erg leuke mensen uit Meeden leren kennen, Hilda en Frans. Zij hadden de stelpoten onder hun camper en waren super enthousiast over deze stelpoten. Wij wilden eerder ook al andere stelpoten eronder laten zetten, maar vonden het hydraulisch systeem van E&P gewoon teveel geld om uit te geven aan een dergelijk systeem. Het Campexx systeem is veel vriendelijker geprijsd en doet functioneel hetzelfde als de duurdere systemen als E&P, ALKO, TESA en nog andere merken. Ergens aankomen en druk op de knop en binnen 1 minuut staat de camper waterpas. Dat scheelt Miriam veel met de blokken lopen klooien met een waterpas in haar hand.

De afspraak met Campexx kwam er niet zonder slag of stoot. Doordat wij de installatie-afspraak al in Februari hadden gemaakt om te laten installeren. Direct nadat wij terug kwamen uit Portugal. Maar toen we opeens andere opties aan het onderzoeken waren en ook overtuigd waren dat er zeer waarschijnlijk een andere camper zou komen, hadden wij deze afspraak afgezegd binnen 11 dagen. De aanbetaling van 50% hadden wij teruggevraagd daarom. Maar dat ging dus niet zomaar, werd ons medegedeeld. We hadden opdracht gegeven en aanbetaling gedaan, daarom hadden zij de spullen besteld en konden wij er niet meer onderuit werd ons door medewerker verteld. Dat dit wettelijk niet mag, zelfs ook op hun eigen website stond dat restitutie gewoon kon, werd niet geaccepteerd. Na verschillende mails en telefoongesprekken eraan gewaagd te hebben, kregen we toch ons geld terug. Dit speelde zich af toen wij nog met andere camper bezig waren. Inmiddels is de afspraak nu wel gepland en zijn de onderlinge verhoudingen weer prettig en hebben wij zin om alles te laten monteren.

Tot slot hadden we nog een uitdaging samen om goed uit te zoeken: het gewicht van de camper. Afgelopen winter hadden we de camper weer op maximaal gewicht (en waarschijnlijk iets daarboven) mee naar het zuiden. Het ophogen van het gewicht naar 3850 kg is mogelijk, maar dan kan Miriam sowieso niet meer in de camper rijden. Dit doet ze eigenlijk nooit, maar als nood aan de man is, is het wel handig als ze het mag. Ze kan het erg goed, want dat heeft ze al bewezen in vorige camper. Maar ze vindt het spannend in de smalle wegen en dorpen. Daarom rijd ik eigenlijk altijd.

Maar nu we een aantal aanpassingen doen in de camper en onze uitrusting, denken we dat wij gewoon onder de 3500 kg kunnen blijven bij onze reizen. De elektrische fietsen nemen we niet meer mee. Dit scheelt 65 kg. De lithium accu weegt 17 kg en dit is 18 kg minder dan de huidige accu. De mechanische stelpoten gaan eraf, dit scheelt ruim 15 kg. We nemen minder kleding en boodschappen mee. Scheelt ook weer gewicht. Ik ben ruim 18 kg lichter dan 15 maanden geleden. Het fietsenrek achterop de camper gaat eraf. Kortom; dat moet goed komen met het gewicht.

En als we wel ergens los staan en we blijven een paar dagen langer staan dan gepland, dat wil ik wel even naar dorpje kunnen rijden om een paar boodschappen te doen. Wat we normaal doen is onderweg voor een 3 a 4 dagen boodschappen bij je hebben, maar het is wel handig als je langer wilt blijven staan om een vervoermiddel bij je te hebben. Voor dat doel zijn we nu op zoek naar een fijne e-step. Bijvoorbeeld een Segway Ninebot, die we hebben gezien bij Marcel en Joyce in Spanje. Deze step moet nog gekocht worden en is echt voor de korte ritjes op de camping of naar het dorpje. Rugzak achterop en volladen maar. Wij zijn meer wandelaars dan fietsers. Het fietsen in het buitenland en in de bergen vinden wij allebei niks. Deze afgelopen winter heb ik 3x de fiets gepakt en samen maar 1x gefietst. Om dan 3,5 maand de beide fietsen mee te nemen voor deze 3 ritjes scheelt zoveel gewicht en brandstof.

Nu we straks echt dagen los kunnen staan, overwegen om nu eindelijk eens naar Zweden en Noorwegen te gaan. Ook Schotland is weer een lekkere optie, maar daar moeten we weer langs douaneposten en visa aanvragen. Ons plan is om in 2e week van mei weer voor een kleine 2 maanden op pad te gaan. Ook nu zitten we alweer in de voorpret, terwijl we ook enorm genieten weer van ons kleine huis op de prairie. Wat een leven hebben we toch….

11 Januari 2026: 100% Verhoging Wegenbelasting Camper-bezitters!

/ martin&miriam / 1 reactie

Er is vanaf 1 januari 2026 een wijziging in de tarieven voor wegenbelasting voor camperaars van toepassing. Daar is veel over te doen aangezien deze belasting met ruim 100% verhoogd is voor iedereen. En dat betekent nogal wat! 100% verhoging!

Voor ons betekent dit van 100 euro per maand naar 210 euro per maand. Dus per jaar van 1200 euro naar ruim 2500 euro.

Onze camper nog een zonnige toekomst?

In onderstaande podcast (zie link onderaan deze blog) kunnen jullie zien hoe camperaars erover denken en wat de consequenties zijn voor de betrokkenen. De betrokkenen zijn namelijk niet alleen de camperaars. De consequenties van deze overheidsbepaling voelen met name ook de landelijke horeca, supermarkten, retailers, campings, camperplaatsen en camperonderhoudsbedrijven. Onderzoek leert dat camperaars in de dagen, weekenden en vakanties gemiddeld tussen de 50-100 euro uitgeven per dag aan boodschappen, etentjes, terrasjes en overnachtingen op campings en camperplaatsen. Deze vallen grotendeels weg is de verwachting.


“Als je een camper kan kopen, dan kun je dit ook wel betalen” is een veel gehoorde opmerking, vooral gemaakt door niet-camperaars!
Ik wil iedereen wel eens horen als ze hun #wegenbelasting met 100% verhoogd wordt of dat alle (vlieg)vakanties opeens duurder worden voor het hele gezin. Als je ziet wat voor een gedoe het al heeft als de plaatselijke voetbalclub zijn contributie met 5 euro per maand wil verhogen bij iedereen. Hoe voelt het dan als je opeens 1300 euro meer moet uitgeven per jaar om met je camper op pad te mogen. En als je dan ook nog eens ziet dat deze regel vooral is ontstaan omdat er zoveel bestelauto’s en busjes omgebouwd worden tot kampeerauto’s, maar als zodanig niet als kampeerauto zijn geregistreerd bij het RDW, omdat ze deze voertuigen ook als permanent vervoersmiddel gebruiken om bijvoorbeeld woon/werkverkeer ermee te kunnen doen. Dan heb ik het overigens niet over de camperbussen die af-fabriek al zijn uitgevoerd als kampeerauto. Deze staan als zodanig geregistreerd bij het RDW.

Wat gaat er nu zeer waarschijnlijk gebeuren? Camperaars die de camper net kunnen betalen van hun salaris of pensioen, zullen overwegen om de camper te verkopen. Hierdoor veel meer aanbod op de occassionmarkt omdat zij hun relatieve goedkopere vakantie niet meer te betalen kunnen of willen. De andere type camperaar zal nu vaker en langer de camper gaan schorsen bij het RDW. Kost je per schorsing wel 88 euro (bij campers jonger dan 15 jaar) en ongeveer 27 euro voor campers ouder dan 15 jaar. Ook wij gaan dus nu ongeveer 6 maanden per jaar de camper schorsen, waardoor we per saldo ongeveer net zoveel per jaar aan wegenbelasting kwijt zijn. De spontane (lange) weekenden weg zullen we in die periode niet meer doen. Met een totaal aan 200.000 campers in Nederland zal dit echt in de papieren lopen voor de lokale middenstand en recreatiesector.

Gaan we dit weekend weg?

In deze periode gaan wij dus niet meer de weekenden op pad met de camper, hebben we minder onderhoud nodig aan de camper en geven we dus minder geld uit aan campings, camperplaatsen en horeca als we onderweg zijn in de weekenden.

Laten we voor de beeldvorming eens uitgaan van een gemiddelde uitgave patroon van die camperaar die nu veel minder dagen op pad gaat met zijn camper zonder deze ooit te geschorst te hebben, vergelijkbaar zoals wij tussendoor, in het jaar de weekenden weg zijn gegaan in de afgelopen jaren en die we nu dus niet meer gaan doen in een periode van 6 maanden door de schorsing:

We praten dan gemiddeld over 45 dagen met een gemiddeld uitgave-patroon van 65 euro per dag, los van de brandstofkosten. Dit maakt minder aan uitgaven in die genoemde periode van een 2.925 euro. En als wij steekhoudend zijn voor de 200.000 camperaars dan scheelt dit de genoemde doelgroepen zo’n 585.000.000,00 euro. Zet je dat dan weer af tegen de mindere inkomsten van de wegenbelasting door de schorsingen dan betekent dit volgens mij dat daar een negatief resultaat uit voortkomt. Nemen we onszelf weer als voorbeeld door te stellen dat wij 1300 euro minder per jaar inbrengen via de wegenbelasting omdat wij 6 maanden schorsen, dan betekent dit 260.000.000,00 minder inkomsten dan vanuit overheid mee is gecalculeerd. Totaal aan negatieve resultaten is dan 260 miljoen euro + 585 miljoen euro en dus een totaal negatief resultaat van 845 miljoen euro.

Nu ben ik zeker geen econoom en heb ik eigenlijk helemaal nooit gestudeerd, maar mijn gevoel zegt dat dit geen wijs besluit is en dat dit meer kost dan dat het opbrengt. En zeker is het ook zo dat deze berekening verre van adequaat is, aangezien er nog veel variëteit is in de aannames die ik doe. Natuurlijk hebben campers verschillende gewichten, zijn er mensen met andere uitgavenpatronen, niet gaan schorsen en minder betalen voor een overnachting. Als voorbeeld heb ik een vergelijking gemaakt op basis van onze eigen gegevens, terwijl die verscheidenheid in uitgavenpatronen en gewichten van campers uiteenlopen. Maar ik ben er van overtuigd dat ik het besluit en de maatregel van de overheid niet wijs vind en zelfs onrechtvaardig.

Zeker als je ook in ogenschouw neemt dat in de Europese landen om ons heen het hele jaar wegenbelasting voor de camper tussen de 200 euro (België) en 500 euro (Duitsland) kost, dan krijg je toch weer een keiharde bevestiging dat Nederland eigenlijk in zijn geheel een dure hobby is geworden. Want als je ziet waar je allemaal aan mee moet betalen waarvan je weet, dat is een bodemloze put. Toeslagen en hulp voor iedereen die er een zooitje van maakt in zijn leven, subsidies voor kansloze initiatieven en noem maar op wat je nog meer kunt bedenken aan energie-toeslagen, veranderende spelregels rondom elektrische auto’s, stikstof-misere, etc. Dan snap je niet waarom deze maatregel voor de camperaar nu genomen is.

Hopelijk snappen jullie het standpunt van de camperaars nu beter en zijn jullie niet teleurgesteld dat deze blog niet gaat over de mooie natuur in Portugal en onze belevenissen aldaar. De cynici onder jullie zullen nu wel zeggen: “waar zeur je over als je met je toges en je camper nu lekker in Portugal zit. Dan kun je die paar honderd euro per jaar toch nog wel betalen”. Ja dat kunnen we zeker, maar dat neemt niet weg dat er velen zijn die dat nu niet meer kunnen, maar net zo van de natuur en onderweg zijn houden als dat wij dat doen. Ook wij en zij kunnen ons geld maar 1x uitgeven.

Als de boeren hun punt hebben kunnen maken om wegen te blokkeren en de A12 af te kunnen sluiten, dan kan het wel een mooie mega-camping worden als alle 200.000 camperaars hetzelfde gaan doen. En laat die brandweer met hun waterslangen dan maar komen dan! Dat scheelt weer lekker waskosten voor de camper!

Leuk he dat A.I.!

De belangenverenigingen van de camperaars, horeca-, supermarkten-, campings-, recreatiebranche zullen ongetwijfeld hun best doen om zaken ten gunste om te keren bij de overheid. We wachten af!

Luister de podcast via deze link:

#nkc #horecanederland #campings #camperplaats #supermarkt #toerisme #overheid

12 Oktober 2025: Klaarmaken voor vertrek

/ martin&miriam / 10 reacties

De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van veel gezellige sociale contacten en etentjes met mensen die we de komende maanden gaan missen in verband met ons vertrek richting Zuid Europa deze wintermaanden. De camper heeft inmiddels zijn grote onderhoudsbeurt gehad bij Jan Kuipers Camperservice in Schoonoord en heeft een nieuwe Maxxfan gekregen, nieuwe remschijven en remblokken. We zijn benieuwd hoe de Maxxfan gaat bevallen, maar het ziet er goed uit! Zelf heb ik de afgelopen weken deelgenomen aan een tweetal tennistoernooien en Mir heeft een leuke foto-opdracht uitgevoerd in het kader van een 45-jarig huwelijk van kennissen hier op het park. De komende week staat in het teken van alle voorbereidingen treffen voor ons vertrek richting Zuid Europa.

Morgen ga ik de camper wassen en gaat Miriam de binnenzijde van de camper weer onder handen nemen en de bedden opmaken etc. We hebben besloten om deze winter zo min mogelijk mee te nemen om gewicht te besparen. Afgelopen winter hadden we een krat met dranken en een krat met voer voor Joep plus een krat met boodschappen in de camper-garage. Ook ligt er nog los spul in de garage. Dat gaan we dus anders doen. We hebben nu een lichtgewicht wasmachine mee, dus hoeven we ook niet zoveel kleding mee te nemen. Ook gaan we niet meer boodschappen etc meenemen en doen we gewoon onderweg boodschappen bij de supermarkten die we tegenkomen. Fysieke boeken gebruiken we niet meer en gaan er tientallen boeken mee in onze e-readers. Ook met volle watertank rijden is eigenlijk overbodig, aangezien je op camperplaatsen nagenoeg altijd water kunt tappen. Daarom vullen we de tank maar met 40 liter ipv van de volle 110 liter. Genoeg voor de eerste dag als het echt nodig is. Tot slot weeg ik zelf alweer 17 kilo minder als afgelopen winter, dus dat alles scheelt enorm in gewicht van de camper. Het gewicht van de Maxxfan compenseert dat dan weer. We overwegen voor volgend seizoen ook de satellietschotel te laten verwijderen van ons dak van de camper. Ondanks het advies van zwager John die dit afraadt om te doen omdat het ten koste gaat van de restwaarde van de camper en weer lastig is bij eventueel inruil van de camper. Maar omdat wij hoofdzakelijk streamen via Google TV en een Mifi-router met data-simkaart. Het verwijderen van de schotel scheelt weer 15-18 kg. De controles op gewicht in het buitenland hebben zero-tolerance. Met name Duitsland en Frankrijk schijnen streng te zijn. Daarom dus maar deze afwegingen gemaakt.

Aangezien we het voornemen hebben om via Emmen Duitsland binnen te rijden en richting Karlsruhe of Freiburg de Elzas in Frankrijk te bezoeken, lijkt ons het verstandig om onder gewicht te blijven. In de snelwegen zitten weeglussen, dus ze pikken je er zo tussen uit is onze angst een beetje. Voor vertrek op volle lading maar even goed wegen met ons erin en dan weten waar we aan toe zijn.

Morgen dus eerst de garage van de camper helemaal leeg halen en alles wat we het afgelopen jaar niet gebruikt hebben eruit halen. Dan vervolgens alles weer een nieuw plekje geven wat wel meegaat en alvast de fietsen laden. Zodoende hoeven we alleen nog maar de binnenzijde van de camper te vullen met kleding en wat boodschappen en dan zijn we klaar voor vertrek.

Omdat we nu al meer gewend zijn aan onze vrije tijd en helemaal “los” zijn van ons verleden qua werk, denken we dat we nu meer in staat zijn om langer weg te kunnen en willen blijven. We willen echt proberen de hele winter over te slaan, mits het weer uitnodigend blijft. Hopelijk meer zon en veel minder regen dan afgelopen winter. Die was namelijk zo nat en onstuimig, dus als dat weer gaat gebeuren dan zijn we of eerder terug of we knallen door naar betere oorden.

We gaan vrienden en familie bezoeken in Zuid Spanje en willen dan door naar Portugal en waarschijnlijk toch nog een paar weken naar de Quinta Odelouca, waar we vorig jaar ook met heel veel plezier gestaan hebben. Vandaar uit in het voorjaar weer omhoog richting het noorden via Baskenland Spanje weer Frankrijk in en vervolgens weer richting huis.

Plekje bij Quinta Odelouca

Gisteren hebben we mijn motor weggebracht naar de winterstalling, dus dat seizoen is nu voorbij. Ook voor onze auto hebben we zaken geregeld zodat we met goed gevoel de auto al die maanden ongebruikt voor de deur kunnen laten staan. Voordeel is dat we zowel de auto als motor kunnen schorsen bij het RDW, dus dat scheelt weer in de maandelijkse kosten. Kunnen we ook een beetje wennen om beter onze tripjes te plannen volgend jaar om zodoende ook een aantal maanden de camper te schorsen bij het RDW. De schorsingskosten van het RDW bedragen € 88,00, dus hoe langer je hem schorst, des te beter je rendement hebt van de schorsing. De wegenbelasting voor campers wordt voor volgend jaar met 100% verhoogd en gaan we dus naar een ongekende € 200,00 per maand. Niet normaal toch? Maar het weerhoudt ons niet om te blijven genieten van het reizen met de camper.

Laatste stop voor de winterstalling…

Tot slot zijn we nog een beetje een begroting aan het maken voor de komende reismaanden en ben ik nog drone-filmpjes aan het kijken om wat beter met de nieuwe drone te kunnen vliegen. Bij de eerste vlucht bleek Miriam er al handiger mee om te kunnen gaan, als ik. Maar ja….waar is Miriam nou niet handiger mee dan ik..?

Nou, dat was het voor nu wel zo’n beetje. Vanaf volgende week zullen we weer regelmatig bloggen, met hopelijk mooie foto’s van Miriam en de drone. Hopelijk lezen jullie mee (abonneren, vinden we leuk!) en valt er genoeg te delen met jullie over hoe het ons vergaat onderweg. We zien veel camperaars al onderweg trekken naar het zuiden via YouTube of Instagram en hebben er enorm veel zin in. Nog een weekje voor de boeg met voorbereidingen en het huisje ook klaarmaken voor de wintermaanden. Kerst in Spanje…..weer een keer wat anders! Wij zijn er bijna klaar voor!

21 September 2025: Aanpassingen aan camper en website camperjoy.com

/ martin&miriam / 5 reacties

De afgelopen weken zien we in verhouding tot eerdere tijden onze abonnees van de website en de volgers op instagram gestaag groeien. Hoe dat komt? Werkelijk geen idee! Misschien kwam het door het feit dat we vorige week als afsluiting zaten in een vlog van onze favoriete vloggers Tip de Bruine Labrador. In hun vlog, waar ze met hun Concorde camper in Canada en Amerika een jaar aan het reizen zijn, mochten wij een 29 seconds moment of fame-clip opnemen waarin wij ons zelf voorstelden, maar vooral iedereen oproepen om Tip de Bruine Labrador op YouTube te gaan volgen, abonneren of liken. Mogelijk is onze toename van volgers daardoor gekomen, maar daarvoor zagen we ook al een stijgende lijn. Onze website is dit jaar tot en met nu 25.000x bezocht door unieke bezoekers en op Instagram hebben we nu ruim 1000 volgers. Maar nu de laatste weken zien we steeds meer volgers, vooral camperaars, uit geheel de wereld ons gaan volgen. Wel gaaf en ook de e-mails of reacties met vragen na een blog van ons, vinden we leuk om te vernemen.

Maar goed; dat heeft ons wel doen besluiten om op onze website in de toekomst de blogs zowel in het Engels als Nederlands te gaan plaatsen. Dat blijkt nog wel een gedoe te zijn en ook wel gekeken of de vertalingen automatisch door de website of een plug-in app gedaan kunnen worden. Maar nee, dus. Of het moet weer maandelijks veel geld gaan kosten voor het gebruik van dat soort apps. Nou, het moet leuk blijven en het camperen kost al zoveel geld. Zeker als volgend jaar ook de wegenbelasting voor campers verdubbeld gaan worden. In ons geval betekent dit dat de wegenbelasting per maand ongeveer 200 euro gaat kosten.

De toekomstige blogs blijven gewoon in het Nederlands geschreven worden en ook opgeslagen op de huidige locatie onder het kopje “campertrips” en vervolgens onder het betreffende land waarin we verblijven. De in het Engels vertaalde blogs slaan wij op chronologische volgorde op onder het kopje “campertrips” en vervolgens onder de categorie “EN / English”. Hopelijk is daardoor de leesbaarheid van onze blogs voor buitenlandse lezers wat eenvoudiger te doen. In de toekomst zullen we ook proberen om oudere blogs van eerdere bestemmingen in voorgaande jaren te vertalen en ook weer op te slaan onder de categorie “EN / English”.

Zo; tot zover de huishoudelijke mededelingen….nu maar weer gewoon naar de werkelijkheid die te maken heeft met geplande onderhoud van onze camper, voordat we medio volgende maand vertrekken naar het zuiden. We plannen om eerst een paar weken in Frankrijk te vertoeven, voordat we Spanje en Portugal intrekken. We hebben er zo ongelofelijk veel zin in. De afgelopen maanden in ons vakantiehuisje in Drenthe waren erg lekker en ook de tussentijdse trip naar Duitsland, Frankrijk en ons geliefde Lelystad waren erg fijn. Maar nu dan straks weer de lange periode onderweg te zijn lijkt ons geweldig! Ook het regelmatig bloggen, met de mooie foto’s van Miriam erbij is iets waar we naar uit kijken.

Voor het meer dynamisch maken van onze website, hebben wij weer een drone gekocht om mooie vluchten te maken waarin we foto’s kunnen maken vanuit de lucht. De afgelopen week waren we trouwens ervan overtuigd dat we opgelicht waren met de aanschaf van deze drone. Volgens Miriam was het zo’n fake website die wel geld opstrijkt maar nooit levert. En inderdaad leek het daar wel een beetje op en heb ik mijzelf wel weer voor de kop kunnen slaan dat dat mij dan overkomt. Ik was namelijk stellig in het feit dat ik geen DJI drone wilde kopen, maar een wat goedkoper alternatief, aangezien ik bij mijn vorige duurdere DJI drone er lang niet alles uithaalde wat erin zat. Voor een paar luchtshots en simpel gebruik moest er een alternatief zijn en die had ik dus gevonden in de Skyrovas Air Plus Pro. Een lichtgewicht drone onder de 250 gram waardoor je geen drone-piloot licentie hoeft te hebben en deze valt eigenlijk onder de speelgoed-criteria in plaats van een “echte” drone. De test en review die ik gelezen had over deze drone was goed te noemen en was gedaan door een drone-goeroe met enorm veel expertise……..maar bleek niet onafhankelijk te zijn. Zijn chinese naam was vertaald naar een engelse naam…en “Mr Trust everything he reads” (Me!) was overtuigd en kocht meteen deze drone met toebehoren. Hoe blij kun je dan zijn dat dan gisteren toch ineens DHL op de stoep staat met deze drone. Ik kon wel janken…! Nu weet ik niet of dat van blijdschap was van de drone of het feit dat uberhaupt het pakketje was afgeleverd en ik geen hoon en spot over mij heen kreeg bij de volgende verjaardagen, feestjes of ander groepsgebeuren waar het heerlijk is om iemand af te zeiken hoe naief iemand is geweest…….Ik ben gewoon blij met de drone! Hij ziet er echt prima uit, mooi opberg-etui, extra batterij, extra propellors (zal ik vast nodig hebben…) en in het Nederlands vertaalde gebruiksaanwijzing. Moet ik er wel bij zeggen dat als de kwaliteit van mijn Engelstalige blogs in de toekomst net zo zijn als die vanuit de Chinese gebruiksaanwijzing, dan kost ons dat een hoop abonnees/volgers.

Een ander diepte-investering heeft Miriam gedaan in de vorm van nieuwe schaapsvachten voor op de stoelen in de camper. Ze had dit gezien bij andere camperaars en dit leek haar ook wel wat. Ook zij is druk geweest met het vinden van mooie vachten en in eerste instantie had ze een paar vachten gekocht in een kleur waarbij “100% natuurlijk”-label niet pastte. Schapen in die kleur heten Barbapappa of Teletubbie en geloof mij; die bestaan niet! Zoals jullie begrijpen zou dit voorbeeld als tegenactie komen op een verjaardag als ik in de maling zou zijn genomen door vrouwlief met betrekking tot de aanschaf van mijn fake drone….

Maar gisteren kwamen dan de nieuwe schaapsvachten binnen en ik moet zeggen dat ze prachtig zijn en Miriam kon zichzelf niet bedwingen om meteen deze vachten te monteren op onze stoelen in de camper om het eindresultaat te zien. Ook het bevestigen van deze vachten op onze stoelen was makkelijk om te doen en voelt stevig aan. Het gaat hier om een Premium Autostoelhoes van 100% lamsvel Marla, gekocht bij http://www.walser-shop.nl en eerlijk is eerlijk; ze zien er top uit en zitten lekker. Fijn voor de koudere maanden in het zuiden.

Tot slot hebben we ook een aantal nieuwe wegenatlassen gekocht van Frankrijk, Spanje en Portugal. Jarenlang hebben wij mijn zus Annette en zwager Kees proberen te overtuigen om alles met de GPS te doen, maar daar wilden ze niet aan. Keessie zei altijd: “lach maar om die papierhandel op schoot, maar ik heb tenminste overzicht en kan makkelijker plannen tijdens het rijden”. God hebbe zijn ziel helaas, maar onze Kees heeft wel gelijk….kaarten zijn toch makkelijker om te plannen en overzicht te houden. Jammer dat ik het hem niet meer kan vertellen, maar hopelijk lacht ie zich rot daarboven bij al die andere familieleden……Je hebt ons overtuigd, Kees!! En om jou alle credits te geven hiervoor, hebben wij dus een aantal wegenkaarten gekocht. Wel van Michelin natuurlijk, want Kees was een bourgondische kok en levensgenieter……

Zoals jullie merken zijn we al lekker op weg om onze voorbereidingen te treffen voor onze volgende winterreis en is het dan ook zo ver over een paar weken. Aanstaande donderdag gaat onze Lambortinki 3.0 naar de garage voor de onderhoudsbeurt, gasdruktest en de inbouw van een Maxxfan. Eigenlijk zijn we dan klaar voor vertrek, maar hebben we eerst nog een aantal gezellige afspraken staan met familie, vrienden en moet er nog even een paar dagen gewerkt worden en speel ik nog 2 tennistoernooien met mijn tennismaatje Albert. Nog even wat ATP punten scoren…….

Omstreeks woensdag 15 oktober gaan we op pad en zullen we 2x per week een blog plaatsen met daarin onze belevenissen, locaties beschreven, met de hopelijk weer prachtige foto’s van mijn liefste. Jullie horen van ons!

Oh ja…mocht je nog niet geabonneerd zijn op ons blog, dat kan hieronder deze blog op de website. Druk op de abonnee knop en je mist niks van onze blogs de komende maanden. Wij vinden het leuk om je als abonnee te begroeten!

10 September 2025: Winter is coming!

/ martin&miriam / 5 reacties

Vanmorgen was het voor ons de eerste ochtend dat het fris was in ons chalet en overwegen we om de verwarming aan te zetten. “Winter is coming!” Een bekende zin uit de wereldberoemde en mooie serie Game of Thrones. We zien ook de kleuren om ons heen langzaam aan veranderen naar de herfsttinten en dit maakt dat we er samen maar eens goed voor gaan zitten wat de planning gaat worden voor de komende winter. We merken dat we er weer zin in hebben om weer op pad te gaan met onze Lambortinki.

Gisteravond is Mirreke teruggekomen van een 6-daagse trip vanuit een bloedheet Sevilla. Samen met haar beide zussen gaat ze jaarlijks voor een aantal dagen op stedentrip of zonvakantie. Ze heeft het waanzinnig naar haar zin gehad zoals te zien en lezen op haar Polarsteps. Ik denk dat ze samen bij elkaar zo’n 1500 fotos hebben gemaakt van deze mooie stad. Naast monumentale gebouwen fotograferen, is ook het vastleggen van alle lekkere gerechten, tapas, sangria’s en ander geneugten des levens een hoofdtaak van de dag. Het zag er allemaal fantastisch uit en de meiden hebben het enorm naar de zin gehad.

Sfeerimpressies van zussenweek in Sevilla!

En ik? Ik ben thuis gebleven bij Joep en had mijzelf afgemeld bij mijn part-time werkgever, het transportbedrijf waar ik als oproepkracht auto- en truck-onderdelen bezorg bij dealerbedrijven. Gewoon omdat ik het leuk vind om nog wat te doen, 1 a 2 dagen per week. Ik voel mij niet prettig om de hele dag achter mijn laptop of voor de tv naar YouTube of wat dan ook te kijken. Zelf heb ik nagenoeg geen hobby’s en Miriam des te meer. Al het doe-het-zelf werk wat mannen veel doen, is aan mij niet besteedt. Daar komt in mijn geval altijd het eigen risico van de zorgverzekeraar in het geding en belast ik het zorgssysteem met tenminste een bezoek aan de Huisartsenpost en vervolgens ziekenhuis…

Maar desondanks ben ik toch flink bezig geweest de afgelopen dagen. Het chalet moest aan de buitenzijde gereinigd worden en de dakgoten nagelopen en ook schoongemaakt. Iedere dag 4x een flinke wandeling met Joep en vervolgens in de avonduren rustig op bankie enorm veel handelingen gedaan op de afstandbediening van de TV. Veel sport gekeken en zelf ook nog een beetje gesport. Ik vermaak mij prima deze dagen, maar ik mis mijn meisje wel in deze dagen. Zelf ben ik een halve kluizenaar en ben hoofdzakelijk op onze eigen kavel aan het leven, terwijl normaliter Miriam veel socialer is en graag onder de mensen is. En dus met meer verhalen thuiskomt.

De afgelopen dagen ook bezig gehouden met het maken van een nieuw, simpel, fris Camperjoy logo. Deze is inmiddels te aanschouwen op onze website en instagram-acount. Vervolgens nu bezig om sticker-set te ontwerpen om op de achterzijde van onze Lambortinki te plakken. Een verwijzing naar dit camper-blog en social media. Dit doen we overigens niet met de illusie dat we een enorme fanbase krijgen, maar we vinden het wel erg leuk om juist door de contacten met andere camperaars veel nuttige tips te krijgen en kunnen geven. We merken dat we steeds vaker reacties krijgen op onze blogs via email om echt wat meer info met elkaar te delen. Erg leuk allemaal! Op die manier volgen wij inmiddels ook al aardig wat camperaars, reizigers die via vlogs, blogs en socials hun avonturen en ervaringen delen met de wereld. Ook YouTube is daarin een ware inspiratiebron voor ons. Maar daar wagen wij ons niet aan om zelf te gaan vloggen. Wel overweeg ik weer om toch weer een drone te kopen om korte videootjes te maken tijdens onze reizen voor op onze website. Sterker nog; ik heb zojuist weer een nieuwe drone gekocht en geen DJI. Dit keer een Skyrovas Air+ met extra batterij en extra propellers (die zal ik vast nodig hebben). Het is een betaalbaar alternatief en komt goed uit de testen. En voor waar wij hem voor gebruiken is het prima; beetje luchtshots en beetje rond onze locatie vliegen. Over de zee vliegen en lange videoclips zien we ons niet doen. Wel leuk om korte clips op onze website en Instagram te laten zien tijdens onze reizen.

De Skyrovas Air+ Drone

Voordat we weer gaan vertrekken voor een aantal maanden richting het zuiden van Europa, moeten er nog wel een paar zaken gedaan worden aan de camper. Bij onze plaatselijke camper-onderhoudsbedrijf Jan Kuipers in Schoonoord, wordt de jaarlijkse servicebeurt uitgevoerd, een LPG gasmeting gedaan en een nieuwe Maxxfan ingebouwd. Die Maxxfan is een dakventilatiesysteem die ervoor zorgt dat je zowel buitenlucht naar binnen haalt of binnenlucht naar buiten afvoert. Op basis van de gewenste temperatuur die je binnen wilt, kan dit systeem dit door luchtcirculatie bewerkstelligen. Het is echter geen echte verwarming. De Maxxfan verhoogte het comfort in de camper door vochtgehalte en ventilatie te reguleren. Hierdoor geen condens op de ramen aan binnenzijde als je ‘s morgens vroeg wakker wordt. Eind september gaat dit allemaal gebeuren en dan zijn we eigenlijk klaar voor vertrek.

Maxxfan de Luxe

Echt op pad gaan we ergens rondom de 3e week van oktober. Voor die tijd hebben we nog wat afspraken staan, maar daarna gaan we op pad. We hebben geen einddatum en nemen ons voor om nu echt de rust te nemen om langer ergens te blijven staan als het een mooie plek is. Geen planning te maken wanneer we waar willen zijn. Eigenlijk is de enige planning die we maken de route hoe we naar het zuidelijke deel van Frankrijk te rijden. Doordat we eigenlijk vroeg in het jaar weg gaan, hopen we nog een mooie milde herfst te hebben in Zuid Frankrijk en blijven we daar een beetje rondhangen net zo lang dat het weer daar nog aangenaam is. Via de Pyreneeën willen we proberen om dan via binnenland Spanje naar het zuiden van Spanje te rijden, om vervolgens via Portugal weer naar noordelijke richting Baskenland weer Frankrijk in te gaan. Het kan zijn dat dit januari is, maar ook maart….denken we…

6-11 Augustus 2025: Good to be back in Lelystad!

/ martin&miriam / 7 reacties

Zoals jullie eerder hebben gelezen hadden wij een paar dagen Lelystad gepland om daar weer eens wat super-gezellige sociale contacten weer te bezoeken en bij te praten over onze “avonturen” in binnen- en buitenland. Toen we deze trip hadden gepland, besloten we om deze te doen met onze Lambortinki 3.0 en moest er een overnachtingsplek worden gevonden. Daar ging het planmatig al direct mis!

Vanuit sentimenten vanuit het verleden en het feit dat de camping ‘t Oppertje van Erik en Mirella tevens ook vrienden zijn van mijn schoonzus en zwager, was dat eigenlijk de enige juiste keuze die we konden maken op menselijk vlak. Erik en Mirella hebben een aantal jaren geleden deze camping overgenomen van Erik’s vader (hij was toen de eigenaar toen we voor het eerst met onze eigen caravan in 1994 hier zijn gaan proefdraaien) en hebben enorm veel aandacht en liefde gegeven aan deze plek. Camping is top om er te verblijven. Als jarenlange inwoners van Lelystad zijn we in dit recreatiegebied eigenlijk nooit meer geweest. Maar mensen, wat zijn we verrast van de ontwikkeling van de camping en alle ondernemingen die ook hier gevestigd zijn; Paradiso Beach and Surf, het bij oudere schoolgenoten bekende “surfplas” waar we ons examenfeest van de SGL hebben gevierd destijds in 1982/1983. Tom’s Creek, het visvijvercomplex dat inmiddels zo uitgegroeid is tot landelijke bekendheid en meerdere locaties in Nederland. De bijbehorende horeca van Tom’s Creek en de in aanbouw zijnde pannekoekenrestaurant. Beredruk in het weekend! Maar sta je op de camping dan heb je het strandje en gedeelte als hondenstrandje en een heerlijk bosgebied om met je hond te wandelen. De publiekstrekker voor natuurliefhebbers die hier verblijven zijn natuurlijk ook de Oostvaardersplassen. De diverse mensen die we hier op de camping spraken waren allemaal vol lof over deze camping en omgeving. Tja, dan ben je trots als Lelystedeling dat dit bij jouw stadje hoort.

Maar nu even terug naar onze planmatige onvolkomenheid; ‘t Oppertje ligt in het uiterste noorden van Lelystad en het episch centrum van onze vrienden/kennissen ligt in het Zuiden van Lelystad. Dit betekent dus heel veel fietsen deze afgelopen dagen. Elke dag wel meerdere afspraken die allemaal bezocht werden, dus ik heb inmiddels kuiten als Arnold Schwarzenegger en een kont als een baviaan met een ontstoken anus! Maarrrr…de fietsen bevallen enorm goed! Het zijn kleine vouwfietsjes en ik als kolos zie eruit als Bob de Rooij als ik aan het peddelen ben op mijn trappers. Een camping boeken in het zuiden van Lelystad was handiger geweest…

Aangezien de afspraken hoofdzakelijk hebben plaatsgevonden bij vrienden in de woonwijken Landerijen I en II, Buitenhof, Buitenplaats, Lelycentre en Warande, hebben de fietsen er weer meer dan 100 km erop zitten. Maar we kunnen niet anders zeggen dat we het erg leuk en gezellig hebben gehad bij iedereen en hoe leuk is het dan ook als je op het strand loopt en niet het besef hebt dat dit in Lelystad is, opeens mensen je naam hoort roepen of herkent als we langs lopen. Mijn neef Ward en zijn gezin gezien, een oud collega van de PTT Post en onderweg op de fiets nog wat bekenden gezien. Erg leuk!

Afgelopen vrijdag was Miriam met haar zussen en vader naar de Betuwe een dagje om familie te bezoeken en kijkje bij het geboortehuis van de 3 zussen.

Ik ben bij Joep bij de camper gebleven. Heerlijk wat langere wandelingen gemaakt, maar ieder keer aan het einde van de wandeling wilde Joep naar het hondenstrandje. Man, wat is het toch een waterrat geworden de laatste jaren en je komt niet van het strand af zonder het spel te spelen met een stok in het water gooien. Dat ging deze dag helemaal goed, maar afgelopen zondag ging het bijna mis met de over-enthousiaste viervoeter; Ik gooide de stok wat te ver in het water en Joep ging er als een speer op af. Maar hij kreeg de stok te ver in zijn mond en daardoor kwam er veel water in zijn mond. Hij raakte in paniek en ging kopje onder. Miriam ook wat verhoogde hartslag en spoorde mij aan om hem uit het water te vissen. Ik mijn blauwe cape-je met de rode S omgeslagen en het water ingespurt. Heftige golfslag en zandzuiging door zandmullen, tijgerhaaien met de vinnen boven water om mij heen maar niets hield mij tegen om Joep te redden van de verdrinking. Zowel Joep en ik smakken op het strand ter aarde en ik strompel omhoog en zie Miriam op mij afrennen en ik wil haar in mijn armen nemen om alles wat we samen nu hadden meegemaakt. Ze bukt onder mijn armen door en valt op de grond om Joep te troosten en in haar armen te nemen. De kleine teckel was helemaal van slag en ontdaan. Wat kun je dan teleurgesteld raken na zo’n heldendaad…

Ik denk toch dat ik eens een boek ga schrijven, want man wat kan ik beeldend schrijven. De werkelijkheid was eigenlijk meer van; ik loop tot aan mijn knieën in het water, pak Joep bij zijn tuigje en loop relaxed met hem uit het water. Dit klinkt toch anders dan de alinea hiervoor. Zeg nou zelf….

Joep op het hondenstrandje

Voor dit soort sterke verhalen moet je goed uitgerust zijn en dat is precies waar de nieuwe matrassen in onze camper voor zorgen. Ze liggen super lekker en vooral Miriam slaapt erg goed op deze matrassen. Mijn mening is nog vaag, omdat ik zelf wat vaag was na een paar avonden toch voor het eerst weer wat biertjes ingenomen had tijdens alle gezellige avonden. Na een periode van maanden zonder alcohol, reageert mijn lichaam toch op deze geestverruimende vloeistoffen. Dus ik weet niet of ik niet echt goed geslapen heb door de alcohol of dat het door het matras komt. Ik denk het eerste….Over een langere periode kan ik er meer over zeggen. Want dat de komende tijd weer alcoholloos zal zijn, dat staat vast.

Gedurende de fietstochten door Lelystad de afgelopen dagen, is ons opgevallen wat een groene stad het is. Als je door de wijken rijdt zie je prachtige parken, bossen en mooie doorkijkjes en zijn er ook veel mooie wijken die direct langs deze natuur liggen. Aangezien we in het verleden bijna nooit de fiets pakten, hebben we dit nooit echt geweten. Maar een aanrader is om eens lekker door Lelystad te fietsen. Of je nu in het oude of nieuwere gedeelte van Lelystad fietst, het is altijd tussen het groen!

Tja, dan zitten opeens deze dagen er weer op en hebben we enorm geboft met het weer en vertrekken we deze ochtend weer naar ons verblijf in Drenthe, nadat we eerst nog even naar vrienden op de Boeier zijn geweest en naar Miriam haar oom en tante die ook in Lelystad (Warande) wonen.

Volgende maand gaat de camper voor onderhoud en inbouw van een nieuwe Maxxfan in de camper naar het camper-onderhoudsbedrijf van Jan Kuipers in ons dorp Schoonoord. Hele goede ervaringen gehoord van mede-camperaars op ons park en lekker dichtbij. Top!

Ook gaan we onze najaars- / winterreis voorbereiden de komende weken. Wanneer we precies weggaan weten we nog niet, maar dat kan afhankelijk zijn van het weer. We richten ons op oktober, maar kan ook november worden als het weer hier dan nog lekker is. We hebben er weer zin in om richting Spanje/Portugal te gaan om ook daar weer bekenden en familie te gaan bezoeken. Eerst nog genieten van het leven op ons park De Eeke, dat deze maand haar 25-jarig jubileum viert.

5 Augustus 2025: Klaarmaken voor vertrek naar de parel van Flevoland!

/ martin&miriam / 9 reacties

Na alweer 6 weken in ons huisje in Drenthe te hebben vertoefd, hebben we vorige week dinsdag deze de camper weer van stal gehaald om deze eens grondig te wassen. Deze keer niet voor de deur, want we zijn erachter gekomen dat in Assen een hele fijne wasstraat zit voor campers. Een wasplek waarbij er ook aan beide zijden een verhoogde balustrade is, waardoor je ook het dak goed kan wassen. Dit vinden wij fijner dan voor de deur op een laddertje te gaan staan en net niet overal goed bij kunnen.

Samen even de camper dus goed aangepakt en vervolgens vandaag hem voor de deur gezet om de deze klaar te maken voor de komende reis. Het is een mini-trip dit keer; we gaan een paar dagen naar Lelystad, de parel van Flevoland. Een stad met een hele hoop mooie mensen en herinneringen. We hebben een megavol sociaal programma voor de boeg, met allemaal gezellige en leuke afspraken. Aangezien we op een camping staan net buiten Lelystad, tegen de Oostvaardersplassen aan, nemen we onze fietsen mee om ons naar de afspraken te kunnen vervoeren. Camping ’t Oppertje was ooit onze allereerste proefkamperen met onze eerste caravan die wij kochten in 1994; Een Gruau Floreal 37 EK uit 1992.

Met deze caravan hebben wij het kamperen ontdekt en mooie reizen mee gemaakt. Begonnen ooit dus op Camping ’t Oppertje in Lelystad, gelegen aan de zeilplas Het Bovenwater en nabij de Oostvaardersplassen. De natuur is dus om de hoek en ook voor Joep bekend terrein om te wandelen.

Aangezien we drukke dagen in Lelystad voor de boeg hebben, is een goede nachtrust ook belangrijk. Onze nieuwe matrassen gaan we uitproberen die we vorige maand gekocht hebben bij Bedmobiel in Tilburg. De eigenaar vroeg ons met nadruk om een terugkoppeling te geven hoe onze matrassen bevallen en dat gaan we dus ook doen. Zoals het lijkt moeten de matrassen heerlijk liggen.

De komende dagen staan dus in het teken van bekenden bezoeken, lekker eten en drinken en hopelijk weer eens lekker door Lelystad te fietsen. Niet dat we dat in het verleden veel deden, maar vooral nu met onze super vouwfietsen van ENGWE is dat een fluitje van een cent. Ook moet ik even mijn tennisracket opnieuw laten bespannen bij de Lelystadse tenniszaak Bespanracket.nl Deze winkel heb ik in het verleden al een paar keer eerder bezocht en altijd goed geholpen. Ook neem ik de racket van mijn tennismaatje in Drenthe mee om te laten bespannen. Wat hij nog niet weet is dat ik deze laat bespannen met elastiek…..hopelijk win ik dan eindelijk eens een keertje van hem. Maar afgelopen zondag was het een close call! Eindelijk via 2 tie-breaks er toch een echte wedstrijd van kunnen maken. Mijn Duracell-tennismaatje is van dezelfde leeftijd als ik, 60 lentes jong, maar beweegt als een jonge god over de baan en heeft een loopvermogen van Usain Bolt! Ik ben meer het type Antilope….. Ondanks het feit dat ik echt behoorlijk ben afgevallen in de afgelopen maanden, is mijn loopvermogen nog tekortkomend om hem “sneller af te zijn”. Ik moet het dus hebben van hem te laten lopen. Hij kwam net naar mij toe om de racket te brengen en zei: ik heb voor het eerst gevoeld dat ik zwaar heb moeten sporten. Spierpijn in de rug. Kijk; nu komen we ergens…..de volgende keer wil ik hem echt slopen. Het gaat een keer lukken!

Maar nu terug naar het kamperen. De camper is ingeladen en ook nu hebben we weer veel spullen uit de camper gehaald om niets teveel mee te nemen. Deze week weer een keer onze camper gewogen met alle normale bepakking erin en zijn we toch een kleine 100 kg te zwaar. Dat blijft altijd een dingetje, zowel bij de camper als bij mij: gewicht!

Weer kritisch gekeken wat we nodig hebben voor deze dagen en wat niet. Scheelt toch weer. De wasmachine en centriguge hebben we eruit gehaald dit keer. “Hebben jullie een wasmachine en centrifuge in de camper???” zie ik velen van jullie nu denken… Ja, we hebben een Mestic wasmachine gekocht. Het is een handig mini-ding waar je gemakkelijk even je lichtere kleding, handdoeken en ondergoed in kan wassen. Op een camping betaal je al snel 2x 5 euro voor wassen en drogen per wasbeurt. En aangezien deze wasmachine maar 99 euro kostte bij de grootste kampeerwinkel van Nederland, is hij zo weer terug verdiend.

Morgenochtend nog even de laatste spulletjes inladen en dan gaan we einde van de ochtend op pad. Eerst nog even langs een adres in Kampen, om naar iets te gaan kijken wat we gaan kopen. Maar daarover kunnen we nu nog niets zeggen. Dat horen jullie wel later in ons blog wat we daar moesten doen. De komende dagen zijn de weersverwachtingen zonnig en warm, dus gaan we weer een paar dagen buiten leven. Jullie horen van ons!

14 juli 2025: Matrassen-aktie, Fietsen in Drenthe en ’t Oppertje in Lelystad!

/ martin&miriam / 7 reacties

Op dit moment zijn we inmiddels alweer een paar weken in ons geliefde Drenthe en staat de Lambortinki op stal bij ons op de Eeke in De Kiel.

De afgelopen weken waren drukker dan dat je dat bij 2 pensionada’s doet verwachten, maar er stonden veel afspraken in de agenda op sociaal en medisch gebied. Ik ben toegetreden tot de doelgroep 60+, dus komen de gebreken gestaag op mij af, lijkt het. Doelstelling om door te gaan met afvallen verloopt voorspoedig, maar mijn huisarts wil harde bewijzen hiervoor en daarom bloedonderzoeken en daarnaast staan er nog een paar echo-onderzoeken op de planning voor mijn rechterbeen. Hopelijk niks ernstigs, maar al een paar jaar heb ik een cyste in mijn knieholte; de Bakers-cyste. Niets om je zorgen om te maken en daarom is er de afgelopen periode voor gekozen om er niets aan te doen, totdat ik er last van zou krijgen. Nou, dat is nu dus het geval. Het lijkt dat mijn cyste spieren en pezen of zenuw bekneld en soms daardoor beetje pijnlijk, wat doorstraalt naar mijn voet. Daarom maar even door de medische molen.

Vooral met tennissen heb ik er last van en aangezien ik nu ook toernooien ga spelen met mijn sportieve energieke buurman Albert, die op de tennisbaan elke keer een imitatie doet van het duracell-konijntje, moet ik wel fit blijven. In de 50+ toernooien willen we wel een goed figuur slaan. Aan het goede figuur werk ik ook nog stevig door. Met Miriam heb ik de weddenschap dat ik einde van dit jaar onder het gewicht ben van het moment dat wij gingen trouwen. Dat was in 1991 en ook toen was ik al te kort voor mijn gewicht, maar in de loop van de afgelopen decennia zijn er wel kilo’s bij aan gekomen. Vooral de keuze om nu al ruim 8 weken geen alcohol meer te drinken, geen kaas meer te eten en niet meer te snaaien op alles wat op mijn pad komt, maakt dat ik mij veel fitter voel en beter slaap. Ook Miriam was al gestopt met alcohol, zonder daarbij aan gezelligheid in te leveren, dus gaan we samen maar gewoon door op deze manier.

Ook ben ik de afgelopen weken bezig geweest om een part-time baantje als oproepkracht of 2 dagen per week te vinden. Miriam is helemaal zen in dit nieuwe leven en heeft veel bezigheden en hobby’s. Maar ik worstel daar wel een beetje mee om mijn tijd nuttig te besteden. Voorgaande weken een tweetal interim management klussen op mijn pad aangeboden gekregen, maar deze heb ik geweigerd. Ik ben er nu wel uit dat ik datgene dat ik altijd deed, niet meer wil doen. Het stressvrije leven, geen gedoe aan je kop en niet de druk voelen om snel veranderingen door te moeten voeren in de bedrijven/organisaties, mis ik totaal niet en dus einde verhaal. Wel ben ik nog in procedure om een tweetal oproepbanen te verkrijgen; bezorger bij Hello Fresh en medewerker Tankstation langs de snelweg hier in Drenthe. Beide banen lijken mij leuk om te doen en breekt de week. In de wintermaanden ben ik niet beschikbaar voor deze activiteiten, want dan is het campertime!

Vanmiddag hebben Miriam en ik nog even zonder Joep een mooie fietstocht gemaakt rondom ons De Kiel, alwaar we nu verblijven in onze recreatiechalet. De rit liet ons de prachtige natuur van Drenthe zien over landweggetjes, door bossen, over de heide en dwars door de schapen die los grazen op de heidevelden. Joep had geen zin om mee te gaan en ging direct in zijn mand liggen toen hij onze stalen rossen uit de schuur zag komen. Deze kleine vriend heeft zo echt zijn eigen nukken, want als hij wel zin heeft loopt hij te springen tegen de fietsen en jankt van blijdschap. Nu zag je aan zijn non-verbale houding: “mij niet bellen,toedeloe!”. Nou, dat kan en dus Miriam en ik alleen op pad. Dat maakte ook dat we eens in alle rust poolshoogte konden nemen bij Poolshoogte. Een erg leuke plek midden in de bossen, mooi terras en heerlijk appelgebak en koffie. Met Joep erbij beginnen wij er nooit aan, gezien zijn onvoorspelbare gedrag. Nu dus in alle rust koffie gedaan en vervolgens weer laatste stuk naar ons huisje. Was erg leuk even zonder die slavendrijver….en voor de duidelijkheid: wij zijn de slaven!

Zoals jullie lezen is het campergebeuren op dit moment in ruststand. En nu we toch het woord rust nu benoemen, hebben we nu een hele leuke actie met een camper matrassen fabrikant. Aangezien onze matrassen in de camper niet meer optimaal zijn, hebben we besloten om nieuwe matrassen aan te schaffen. Op zoek langs verschillende leveranciers leert dat de prijzen enorm uiteenlopen en dat je voor een stukje “klantbeleving” een prijs betaalt. Bedrijven die roepen; binnenrijden en binnen een uur een op maat gemaakt matras”, vragen ook enorme prijzen voor de beide matrassen voor onze Lambortinki. Miriam komt in contact met een erg prettig bedrijf en met een zeer pro-actieve houding om zaken met elkaar af te stemmen. Het bedrijf zit in de buurt van Tilburg en dat is niet om de hoek. Je moet er heen rijden, maten van de matrassen op laten meten, om vervolgens 2 weken later weer die rit te doen om de matrassen te passen en mee te nemen. Martijn Driessen van Bedmobiel.nl denkt goed met ons mee en geeft een prima idee; koop een paar rol inpakpapier en maak daar een mal van door de matrassen per stuk op een stuk papier te tekenen. Tevens voor de zekerheid de maten doorgeven van de matrassen en dan heeft hij genoeg aan informatie om de matrassen te maken. We spreken nog even onze persoonlijke wensen uit en gezien mijn neerwaartse druk op het matras, heb ik een iets ander matras nodig dan mijn vederlichte echtgenote. Deze aanpak scheelt ons een rit naar Tilburg op en neer en in de weken dat hij de matrassen produceert, kunnen wij gewoon de camper gebruiken. Top idee en zeer prettig en correct communicerende eigenaar van bedmobiel.nl (briljante naam ook trouwens…..bedman!)

Martijn Driessen weet dat wij een reisblog hebben met nogal wat lezers (25k unieke bezoekers per jaar en meer dan 140 abonnees) en vond het leuk dat wij met hem zaken deden, dat hij een kortingsactie heeft gegeven voor alle lezers van Camperjoy die een nieuw matras nodig hebben voor hun camper, caravan of buscamper. Met zijn jarenlange ervaring op het gebied van nachtrust, matrassen en de productie hiervan, weet hij zeker het juiste matras te produceren. De prijzen zijn al superscherp is gebleken in vergelijking met andere gerenommeerde bedrijven, maar desondanks biedt hij onze lezers een korting aan van 5% op de totaalprijs van de matrassen. Wel bij bestelling de volgende actiecode vermelden: JET-05 (deze is geldig tot 1 september 2025!)

Wij moeten nu nog ruim een week wachten tot onze matrassen gemaakt zijn en dat ze in de camper liggen. We laten jullie weten hoe ze bevallen als we de volgende trip gaan maken. Deze is over een paar weken, als we een kleine week in onze hometown Lelystad verblijven op een geliefde plek van ons. Dit is namelijk de plek waar we in 1993 voor het eerst hebben gekampeerd toen we onze 1e caravan hadden gekocht. Toen destijds was de camping van de vader van de huidige eigenaar Erik de Jong en Mirella de Jong. En het leuke hiervan is dat zij goede vrienden zijn van mijn schoonzus en zwager.

Deze week staat in het teken van gezellige ontmoetingen met familie en vrienden, waarmee we afspraken hebben gemaakt om een paar avonden even lekker bij te kletsen en hapje en drankje te doen. Camping ’t Oppertje (www.oppertje.nl) ligt op een prachtige natuurplek, tegen de bossen van het Hollandse Hout en de Oostvaardersplassen. Een grote AH Supermarkt op loopafstand, een zwemplas naast de camping, waar lekker gesurfd kan worden. De camping heeft onder leiding van Erik en Mirella een enorme ontwikkeling doorgemaakt, gepaard met behoorlijke investeringen in de infrastructuur. Hele fijne vlakke camperplekken, elektra en water op elke plek toegangelijk en een superschoon sanitairgebouw. Wij hebben er zin in om weer met de Lambortinki op pad te gaan en weer dierbaren te bezoeken in het Lelystadse. We houden jullie op de hoogte!

24-28 juni 2025: De Boskamer in Reutum en jarig!

/ martin&miriam / 6 reacties

We zijn inmiddels thuis gekomen na onze campertrip en de camper staat weer leeg en schoon in de stalling. Over een maandje pakken we hem weer om een weekje in Lelystad, onze hometown te vertoeven.

Afgelopen dinsdag kwamen we na een voorspoedige rit aan in het bij ons favoriete Twenteland. Het coulissenlandschap rondom Ootmarsum is in onze ogen zo prachtig, dat wij er altijd graag terugkomen. Als halve autist wilde ik weer terug naar Landgoed Het Meenen, maar mijn avontuurlijke lieftallige echtgenote dacht daar duidelijk anders over en had camperplaats de Boskamer in Reutum geboekt. Deze camperplaats ligt echt letterlijk precies tussen Ootmarsum en Reutum in. Bij aankomst onze gebruikelijke processen doorlopen om de camper goed te installeren en voor Joep zijn schapennet te plaatsen zodat hij vrijuit over de kavel kan lopen terwijl wij rustig lezen of in comateuze toestand een middagdutje te doen. Want dat zit er wel aan te komen zo’n dutje na het installeren.

Om ons heen staan meerdere campers en sommige gaan weg en anderen komen weer binnenrijden. Het is een komen en gaan voor de 20 camperplaatsen die deze locatie heeft. Dinsdag, de aankomstdag gebruiken we om te relaxen en doen de rest van de dag niets, behalve met Joep even wandelen in het stuk bos wat bij de camperplaats hoort. Eerlijk gezegd was dit wel een toegevoegde waarde van deze camperplaats. Het eigen bos waar je zo direct in kan lopen en een rondje kan lopen via zelf aangelegde bospaadjes. Sommige doen dit rondje in ochtendjas, ik doe gewoon maar mijn kleding aan, lijkt mij beter.

Los van wat we allemaal gedaan hebben in deze dagen, even een review over deze camperplaats, want samen hadden we het erover wat we ervan vonden. De locatie van de camperplaats is prima, alles is aanwezig wat je nodig hebt als camperaar; elektra, water, stortput voor grijs water, afvoer voor chemisch toilet, afwasplaats en zelfs sanitairgebouwtje met douches en toiletten. Maar om met dat laatste te beginnen, kunnen we stellen dat dit gebouwtje zijn langste tijd wel heeft gehad. Sterker nog; het is eigenlijk al in staat van ontbinding en je zou je varkens er nog niet in stallen. Alles is wel schoon en wordt keurig meerdere keren per dag bijgehouden, maar het oogt allemaal smoezelig en vergaan allemaal. Als we de reviews kijken op Campercontact vinden we dat de waardering van 4,2 sterren op maximaal 5 sterren te hoog. Ondanks dat er 2 jaar geleden al verzachtende omstandigheden waren dat er aangekondigd was dat er een nieuw sanitairgebouwtje zou komen, is deze er nog steeds niet. Wij hebben dus de afgelopen dagen heerlijk in eigen camper onze sanitaire- en hygienische handelingen gedaan en dat ging ook prima. Maar wat voor ons eigenlijk meer een gemiste kans was voor deze in potentie supermooie camperplaats, was het feit dat er ogenschijnlijk niet veel liefde in zat. Men had wel geprobeerd om er wat van te maken, maar het was het gewoon niet. Wel leuke bankjes en picknick tafels op terrein, maar allemaal vergane glorie en niet schoon. Daar ga je dus niet op zitten. De plekken waar de campers staan ook niet netjes bijgehouden, overalt troep op het terrein met puin, oude kruiwagens, machines. We kijken altijd zelf wel naar hoe wij het zelf zouden doen als wij de eigenaren zouden zijn geweest. Wij zouden het wat gezelliger aangekleedt hebben, opgeruimd en op en rondom het terrein en strak ingedeeld. Conclusie: was prima plek voor camperplaats, we hebben het super naar onze zin gehad, maar als je faciliteiten biedt, moeten ze ook goed voor elkaar zijn. Desondanks is de prijs per overnachting keurig te noemen, zelfs in huidige toestand. Wanneer de verbouwing van de sanitairruimte is afgerond (daar zijn ze nu wel mee begonnen) zal de prijs zeer waarschijnlijk wel met een aantal euros per nacht omhoog gaan. Wij vinden het in ieder geval niet de moeite waard om terug te komen op deze plek.

De dagen die we er hebben vertoefd waren erg fijn. De woensdag direct na het ontbijt zijn we op de fiets gestapt en hebben een mooie fietstocht gemaakt door de bossen, gehuchten, boerenlandschappen rondom Ootmarsum en het Springendal. Waanzinnig mooie tocht van ruim 26 kilometer en met een lekker temperatuurtje om te fietsen, ook voor Joep. Deze heeft zijn draai helemaal gevonden in zijn kuipje boven het stuur van Miriam. Hij is erg enthousiast en krijgt van iedere tegenligger een big smile, want het ziet er heel koddig uit die teckel boven het stuur. Hij is soms echt drammerig en dus spreekt Miriam hem eens ernstig toe en daarna was het dan ook weer prima. De chinese fietsen van Engwe bevallen supergoed en we trappen dan ook moeiteloos onze kilometers weg, zonder een bavianenkont op het zadel te krijgen. Deze zitten ook het beste van alle zadels die we gehad hebben.

Donderdag was het een grotendeels regendag en grijs en grauw om ons heen. We vermaken ons wel binnen in de camper, maar Miriam kon het in de middag toch niet laten om een rondje te willen lopen door Ootmarsum. Ik weet genoeg, ik ga niet mee. “Een rondje lopen” betekent bij Miriam en misschien wel bij vrouwen in het algemeen, dat ze eigenlijk gewoon door de winkelstraat willen slenteren op zoek naar een leuk setje kleding of schoeisel. Mij niet bellen! Wat vind ik dat altijd vreselijk om als Joris Goedzak erachter aan te lopen en buiten wachtend bij iedere winkel. Dus mijn zeer zelfstandige, eigenzinnige freule ging op pad en de mannen bleven thuis. Joep zat binnen 30 seconden op Miriam haar stoel en konden we dus samen de binnenkant van onze ogen bekijken. Die missie was geslaagd bij de mannen. Miriam kwam een kleine 2 uur later terug uit Ootmarsum zonder resultaat.

De middag en avond gezellig samen doorgebracht en het alcoholvrije drinken bevalt ons ook zeer goed. Miriam zit lekker aan de Leffe Blond 0.0 en ik zit aan de Ginger Beer 0.0 Nu is Ginger Beer gewoon frisdrank, maar door het feit dat ook het woord Beer erin zit, heb ik toch een beetje het gevoel dat ik een Biertje drink. Maar misschien de volgende dag….

Jaaaaa, vrijdag 27 juni is aangekomen (ik waarschijnlijk ook die dag), want deze dibbes is jarig en mag 60 kaarsjes uitblazen. 60 jaar! Wat een leeftijd en voor het eerst heb ik “last” van het feit dat ik weer een decennium ouder ben geworden. Met 40 en 50 totaal geen moeite gehad, maar ik merk toch dat 60 toch echt betekent dat ik op mijn retour ben. Op achtergrond hoor ik Miriam al zeggen; Nou…dat was je al een tijdje hoor…..! Heel fijn dit…. Maar goed, het is een feit en eigenlijk helemaal niks mis mee, want ik voel mij eigenlijk beter dan dat ik de afgelopen jaren ooit heb gedaan. Stressvrij, niet meer werkend, wat kilootjes kwijt, fit en supergelukkig met de keuzes die Mir en ik gemaakt hebben.

De hele dag komen vele felicitaties binnen via Whats App en Instagram. Je hoort dan wel mensen zeggen over dat social media is oppervlakkig en vluchtig, maar ik heb genoten van de hoeveelheid lieve en grappige felicitaties van familie, vrienden en kennissen. Deze dag waren we gewoon met ons drietjes om het te vieren en ben ik na het ontbijt eerst even naar Reutum gefietst om daar bij de plaatselijke warme bakker gebak en brood te halen voor deze heugelijke dag. We hadden van Erna Jonker, de huidige eigenaar van onze vorige camper, de tip gekregen dat deze bakker “goed spul” had. Nou…dat klopte helemaal. Bakker Mensink in Reutum was top! Ook het personeel was erg leuk. Rustig de tijd nemend om praatje te maken, vragen waar je vandaan komt, waar je verblijft en over het tukkerschap, noaberschap en de natuur hier.

Na thuiskomst even gebakje samen gegeten en vervolgens weer een mooie fietsroute gereden, maar dan totaal een andere kant op, richting Tubbergen en de landerijen daar om heen. Wat is deze omgeving toch mooi en afwisselend. Ook deze rit was zo’n kleine 30 kilometer en weer genoten. Na thuiskomst wilde Miriam een lekkere verjaardagsmaaltijd voor mij maken en moest er ook nog even naar de slager gegaan worden om een ossenhaasje te halen. Ik ga met de fiets richting Ootmarsum waar we een mooie slagerij-beenhouwer gezien hebben. Ook weer heel vriendelijk en humorvol geholpen. Overigens denk ik dat waar je vroeger een complete os voor kocht nu de prijs is voor een ossenhaasje… wat een geld kosten de boodschappen toch tegenwoordig. Maar dit vlees zat toch een volle smaak aan, in tegenstelling van de biefstukken die je bij de supermarkt koopt. Hij was heerlijk en Mir had een lekkere pastasaus gemaakt van witlof, paprika, ui en met honing deze saus gesmoord. Was superlekker!

Zaterdagochtend voor 11 uur moesten we van onze camperplaats af om te vertrekken naar huis. We waren weer vroeg wakker dus ik met Joep het bos in voor de eerste ronde, terwijl Miriam de camper aan binnenzijde helemaal aan het schoonmaken was. Zodoende hoeven we bij thuiskomst alleen nog maar de koelkast leeg te maken en kleding uit de camper. Ook fietsen en BBQ eruit zodat de camper direct de stalling in kan als we thuiskomen in Drenthe. Even afscheid genomen van een aantal buren op de camperplaats. Leuke gesprekken gehad bij de afwasplaats en rondom onze camper, dus na het leegstorten van de watertanks en leegmaken van chemisch toilet, konden we weg en zouden we eerst nog even Heino aandoen om Harrie en Diny, oom en tante van Miriam, te bezoeken om gezellig bij te praten onder het genot van een lunch. Was weer supergezellig samen en omstreeks 15.00 uur vertrokken wij voor onze laatste etappe van Heino naar De Kiel.

Het was een hele fijne vakantie, waar alles wat we van plan waren te gaan bezoeken, totaal anders is verlopen. Begonnen vanuit een door Chat-GPT geplande camperreis, vervolgens deze afgebroken en terug naar Nederland om vervolgens daarna naar Frankrijk te vertrekken richting Normandië, waar we nooit zijn aangekomen. Verder dan Hauts de France en Picardie zijn we niet gekomen. Maar wel mooie dingen gezien, heerlijke plekken gestaan en mooie mensen ontmoet.

Vanaf het moment dat we op 29 december voor het eerst met onze nieuwe camper op pad zijn gegaan, hebben wij van de in totaal 183 nachten er 103 nachten in onze camper doorgebracht. Hoe mooi is dat? We genieten enorm van deze vorm van reizen en zijn nu alweer begonnen met het plannen van onze winterreis naar Spanje, terwijl we ook nog in begin augustus nog een weekje Lelystad gepland hebben staan om daar wat sociale contacten te onderhouden. Of dat alcoholvrij is, lijkt mij niet voor te stellen.

Nu weer thuis in ons verblijf in Drenthe. We gaan alles weer even klaar maken voor de komende dagen met de verwachte hitte en zijn de zomermaanden lekker op De Eeke.

Iedereen die nog zijn vakantie voor de boeg heeft in deze zomermaanden willen wij een hele fijne vakantie wensen en probeer dat vakantiegevoel zo lang mogelijk vol te houden! Fijne zomer iedereen!!