Nederland

28 April 2025: We Menen het Goed: Landgoed Het Meenen

/ martin&miriam / 5 reacties

Wat genieten wij van deze week op pad met de Lambortinki 3.0! Alles werkt weer tip top en we boffen met het weer de afgelopen dagen. Als het goed is ook de komende dagen. We zijn nu weer op een werkelijk prachtige camperplaats aangekomen. We staan momenteel met 2 campers op dit Landgoed Het Meenen in Mander, terwijl er wel 25 campers kunnen staan. Over de camperplaats zo meer, maar laten we nog even vastleggen hoe de dag van gisteren is verlopen.

Ook de camperplaats Sploder Stea in Holten was echt een super plek. We hebben daar 2,5 dag gestaan en kunnen echt iedere camperaar deze plek aanraden. Het enige dat ons minder beviel was het feit dat je niet met Joep zomaar een stuk weg kon lopen voordat je in het bos was. Je moet dan toch een heel stuk wandelen over een boerenweg, waar toch best veel auto’s over rijden aangezien het een doorgaande weg was. Maar desondanks dat het een minder puntje voor ons was (maar dus niet voor anderen) echt enorm met plezier bij de familie Blankena op het boerenbedrijf Splonder Stea gestaan.

Gisteren na het ontwaken duurde het nog best even voordat de mist was opgetrokken en de temperatuur een beetje comfortabel te noemen was. Omstreeks 11 uur zijn we uiteindelijk op de fiets gestapt om een rondje over de Sallandse Heuvelrug te rijden en via Nijverdal weer terug richting onze camper. We rijden eerst over een aantal landbouwweggetjes voordat we de Sallandse Heuvelrug oprijden. Joep zit heerlijk in zijn nieuwe mand en als een vorst kijkt hij al het tegemoet rijdend verkeer in het gezicht en heeft dus de lachers op zijn hand. Maar mensen wat was het druk op deze zondag in het park. Het was soms letterlijk file rijden op de smalle fietspaden. We kiezen ervoor om wat vaker te stoppen bij rustplaatsen en bezienswaardigheden. Wat is het hier toch fantastisch qua natuur.

Bij een Joods gedenkmonument midden in het bos raken we aan de praat met een ouder echtpaar die het Pieterpad lopen. We praten over het monument en de wereld van vandaag. Het monument Twilhaar herinnert de inwoners van Nijverdal aan de 83 joodse mannen (voornamelijk uit Groningen) die in 1942 korte tijd op de Sallandse Heuvelrug moesten verblijven. Op 2 oktober 1942 besloot de duitse bezetter dat het kamp ontruimd moest worden en zijn deze mannen, nadat ze eerst naar Kamp Westerbork waren verplaatst, later naar een vernietigingskamp in Duitsland zijn gedeporteerd. Niemand van hun heeft dat overleefd. Hier staan 25 namen in een monument gegriefd. De overige namen blijven onbekend.

We rijden door en vervolgens stoppen we bij een uitkijkpunt waar vanuit je de Sprengenberg kunt zien, waarop de Palthetoren als een markant herkenningspunt staat. Dit bouwwerk uit 1903 begon ooit als een bescheiden theekoepel. Nu is het een impossante toren met een rijke geschiedenis. Van jachtverblijf tot sterrenobservaratorium en familiehuis van de familie Van Wulfften Palthe, een ondernemer uit Almelo destijds.

Nadat we hier even hebben gepauzeerd, besluiten we na een tijdje af te wijken van onze route om echt het voor mij bekende Nijverdal in te rijden om mijn 83 jaar oude Peettante Tonnie te bezoeken. Ik ben geboren in het Twentse Wierden, een dorp verder en mijn hele familie woont daar nog. Tonnie haar man, mijn Peetoom Jan is paar jaar geleden overleden en zij is nu dus alleen nog woonachtig in het huis waar wij vroeger als kind superfijne herinneringen hadden. Aangekomen bij het huis blijkt Tonnie er niet te zijn en op het moment dat we weer weg willen rijden, komt er in de verte een struisse tante aangelopen met haar turbo rollator. Op het moment dat ze ons ziet en herkent komt er een open lach naar ons en is haar niets te gek om het ons naar de zin te maken bij haar in de tuin.

Tonnie and me!

We besluiten om haar geen moeite te laten doen en drinken een glaasje water samen. Tonnie kwam uit de kerkdienst in Nijverdal en sprak enthousiast over de toneeluitvoering over Koningin Wilhelmina die in de kerkdienst werd gehouden. Vervolgens heeft mijn nicht Annelies ook vernomen dat wij er zijn en komt vervolgens aan met een boodschappentas met snaai- en vreetwerk waar een paard de hik van krijgt. Hier neef, zegt ze; ook een biertje! Was echt even heel gezellig en vooral Tante Tonnie vond het heel fijn dat we de moeite hadden genomen om helemaal met de fiets naar haar toe te komen. “We komen niet uit Lelystad vandaag hoor”, om de prestatie wat te relativeren was ons antwoord. Komen we weer aan bij onze fietsen, heeft Annelies ook nog een tasje met een roseetje en chips en bier in onze tas gestopt. Ik moet toch stoppen met afvallen, want zelfs mijn familie, voert mij bij….

Aan het einde van de 30 kilometer lange fietstocht werd het nog even spannend toen mijn laatste accustreepje op mijn display begon te knipperen. Het zal toch niet gebeuren dat ik de laatste 3 kilometer nog moet gaan lopen? Het enige aantrekkelijke van die gedachte is dat ik mijn bavianenkont dan eindelijk van dat zadel af kan halen. We komen vervolgens op de accu net thuis en nestelen ons bij onze camper, totdat de buren ook terug komen van hun wandeling. Wegens succes geprolongeerd na gisteren, besluiten we weer een borreluurtje te houden aan de gezamenlijke picknicktafel. Was weer beregezellig met mooie persoonlijke gesprekken wederzijds.

De volgende ochtend, vandaag dus, starten we rustig de dag met een warme douche en maken ons klaar voor vertrek. Zoals gewoonlijk doe ik alles aan de buitenkant rondom de camper en Mir doet alles aan de binnenzijde klaar maken voor vertrek. Toch moest ik even haar hulp inroepen bij het inladen van de beide vouwfietsen. Het blijkt toch dat de fietsen in de campergarage te laden, niet zo makkelijk verloopt. We besluiten om bij volgende trip, eind mei, weer de fietsendrager op de achterwand van de camper te monteren en daar 1 fiets op te laden en de andere fiets in de garage. Hierdoor ontstaat ook meer ruimte voor de overige spullen in de garage. Want je neemt toch altijd meer mee dan je denkt; kratten met camperspullen, vloerkleed, schapennet voor Joep, Cadac BBQ, gereedschap, stoelen, tafels, voetenbankjes, tas met oprijblokken, draaislingers voor de luifel en stelpoten onder de camper, afwasbak en nog meer klein grut. Daardoor zit met 2 fietsen de garage stampvol. Met 1 fiets minder in de garage ziet ook die garage er wat rustiger uit als je de deuren opendoet.

We rijden weg uit Holten en binnendoor rijden we naar Mander. Een klein gehucht vlakbij Tubbergen, niet ver van de duitse grens. Als we aankomen op de camperplaats valt ons op dat het heel rustig is op de beide velden die de camperplek heeft. 2 campers vertrekken nog binnen een kwartier en zodoende staan we met nog 2 campers op een veld met mooi uitzicht over de landerijen. Miriam besluit om even de hele camperplaats te verkennen en komt superblij terug en heeft zelfs foto’s gemaakt van het nieuwe sanitairgebouw. Ook werkelijk alles hier is om door een ringetje te halen en ook op het terrein is aan alles gedacht. Er is zelfs een mooie binnenruimte, een buitenterras met Koffiebar De Koffiesnor. Deze is vanzelfsprekend ook toegankelijk voor alle wandelaars en fietsers die dit prachtige gebied verkennen. En het mooiste? De Honesty-box. Je kunt alles pakken wat je wil en per QR-code afrekenen. Wel even noteren wat je gepakt hebt en netjes afrekenen! Dat zie ik nog niet gebeuren bij The Sailor Bar op de Ouderzijdse Voorburgwal in Amsterdam , maar hier in Twente kan dat! Top!

Het ziet er zo gezellig uit! We zouden hier zo kunnen wonen qua styling en sfeer. Werkelijk een smaakvolle locatie en alles top voor de camperaar! Hier blijven we dan ook tot woensdagmiddag. We hebben een late uitcheck op woensdag geboekt, dus we pakken mooi deze zomerse dagen hier nog mee. Na een teleurstellend weerbeeld uit Portugal deze winter, wel lekker!

Camperplaats Langoed Het Meenen

Nadat we alles weer hebben gesetteld, luifel uit, stoelen buiten, gaan we een wandeling maken over het landgoed met Joep. We lopen meteen een bosgebied van het landgoed in en deze wandeling gaat langs bossen, beekjes, bruggetjes, doorkijkjes en uiteindelijk het laatste stuk lopen we over een onverharde zandpad zo weer het camperterrein bij de koffiebar op.

Nadat Miriam een lekker lunchgerecht had gemaakt op de Cadac, afwasje gedaan en chillen onder de luifel.

Geroosterd brood, tomaatjes, rode ui, knoflook, prosciutto crudo en gekookt ei

We nemen even later een schepijsje van de koffiebar bij de camper en maken een luierende middag ervan. Morgen zien we wel weer wat we gaan doen. Maar mocht het nog niet duidelijk zijn; We vermaken ons prima!

26 April 2025: Sploder Stea in Holten en Blogger meets Vlogger

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

We zijn gisteren aangekomen na een korte maar mooie rit door het landschap van Twente en Salland. Prachtige weggetjes waar we mooie hoeves zien, leuke dorpjes en gezellige horeca. Aangekomen op de camperplaats worden we verrast door de werkelijk superschone, ruime camperplaats aan de rand van de Sallandse Heuvelrug. Sanitair om door een ringetje te halen en sfeervol ingerichte algemene ruimten en leuk winkeltje met lokale producten. We slapen bij een melkveebedrijf en horen de koeien loeien, terwijl de vitrine van de winkel gevuld ligt met eigen gemaakte zuivelproducten zoals yoghurt, melk, kaas, chocolade en werkelijk heerlijk roomijs met diverse smaken. En wijn van de naastgelegen wijngaard. Dit bedrijf wordt gerund door een erg vriendelijk echtpaar die trots vertellen en laten zien wat het hebben van een dergelijk bedrijf betekent. Mooi om te zien, gezien de onrust en slechte ondernemersklimaat momenteel in ons land mbt de agrarische sector.

We hebben een relaxte middag en besluiten om een langere wandeling met Joep te maken door het landschap rondom de camperplaats. We doen het Hekkenpad. Een pad langs weilanden waardoor je steeds door smalle hekken moet om door het volgende weiland te kunnen lopen. Ik voel mij als hekrunderen, aangezien ik met mij enigszins geslonken lijf door die poortjes moet wringen. Ging goed, maar Peter Gillis hoeft er niet aan te beginnen. Maar goed, die zit straks ook tussen de hekken….

De wandeling is mooi maar ook best lang voor ons doen en we besluiten om deze eerder af te snijden en komen uiteindelijk met een vermoeide teckel weer terug bij de camper. Heerlijke middag en avond gehad en heerlijk geslapen hier op deze plek. In de avond kregen we nog een appje van Lilian en Frans, onze maatjes van ons recreatiepark in Drenthe. Zij hebben hun huisje een paar jaar geleden verkocht, maart we hebben nog steeds prettig contact. Ze hebben een ander recreatiehuisje gekocht in Holten en we spreken af om de volgende dag, Koningsdag, samen een tom-pouce te eten en een bakkie te doen samen. Na dat bakkie kwam er nog een ander bakkie met gezelligheid en heel fijn bijgepraat met elkaar. Was mooi begin vandaag van Koningsdag.

Lilian en Frans

Daarna hadden we ons volgende avontuur gepland; Fietsen met onze nieuwe hondenstellage op de fiets. De buddyride met flexarm. Na 37 manden, draagzakken, tulbanden en ander fixerende materialen om onze Joep enthousiast te krijgen voor het fietsen, had Miriam dit robocop achtige gevaarte op de kop getikt en zouden we de eerste expeditie hebben.

Joep Caesar!
Goedgekeurd vol liefde!

Wij dus op pad met een op RouteYou gemaakte fietsroute door de landschappen en bossen op en rondom de Sallandse Heuvelrug. Prachtige rit gemaakt en ook Joep vond het super om in zijn nieuwe zitje te rijden. Het was net Keizer Julius Ceasar die door het Colloseum reed en toegejuicht werd door “het volk”. Was toprit.

Tijdens de rit stopten we ergens om Joep even te kunnen laten grazen en kwam er een groepje fietsers voorbij. Verrek….Dat zijn Helen en Rob van Camper-Trips.nl Dit zijn camper-vloggers die wij al tijden volgen op YouTube en bij mijn spontane roep van herkenning, stopten ze bij ons en hebben kennis gemaakt en even erg gezellig gekletst samen. Het leuke van hun vlog is dat ze niet alles volkletsen met teveel onzin-informatie, hebben zij in onze ogen een prima balans om informatief te zijn over de locatie waar ze heen gaan, dit goed even laten zien, maar vooral veel laten zien over de natuur waarin ze (veel en lang) wandelen of verblijven. Ook handige tips en productinfo over camper gerelateerde zaken, zonder daarbij commercieel belang bij te hebben. Leuke mensen met een goede vlog: http://www.camper-trips.nl of op YouTube zoeken.

Rob en Helen van Camper-Trips.nl

Zelf hebben wij ons blog in plaats van vlog, want als je ziet en hoort hoeveel tijd er in een vlog gaat zitten, dan haak ik af. Met mijn nieuwe camera GoPro die ik voor onze wintertrip had gekocht (en inmiddels weer verkocht), kwam ik er al snel achter dat ik daar de kennis en geduld niet voor had. Ieder zijn ding. Bloggen is lekker van je afschrijven en wat mooie fotos die Mir maakt erbij en klaar. Wel hebben wij ervaren door de enorme groei van abonnees, dat de interactie en reacties op de blogs leuk zijn om mee aan de slag te gaan.

Na de fietstocht kwamen we voldaan en tevreden weer bij de camper en zijn we lekker in de zon gaan zitten en lekker lezen. Totdat onze directe buren terugkwamen van hun fietsrit. Onderweg zijn we ze nog tegengekomen en gisteravond bij de afwas had ik al even een praatje gemaakt, toen zij net aankwamen op de camperplaats. Weer even een gezellig praatje bij de picknicktafel die tussen onze campers in staat. Maar na een paar minuten begon ik dorst te krijgen en dus maar geopperd om even wat samen te drinken. Nou…dat was beregezellig met Ellis en Harold uit Vaassen. Voordat we het wisten was het al half zeven in de avond en zoveel mooie gesprekken gehad over alles en nog wat. Na afloop van deze borrelsessie ieder zijn eigen weg naar de camper en heeft Miriam een maaltijd bereidt op de Safari BBQ buiten naast de camper. Dat vinden we altijd zo tof om te doen; lekker buiten koken en buiten eten. Dat laatste was net even te koud en dus binnen gezeten.

Nu net klaar met de afwas buiten bij het sanitairgebouw en comfortabel nu avondje tv kijken. Morgen weer rustig wakker worden en weer lekker weer een fietstochtje in de omgeving. We vermaken ons hier in het geliefde Twente/Salland met dit mooie weer!

22 en 23 April 2025: Van culinair Heino naar De Lutte

/ martin&miriam / 9 reacties

Gisterochtend na alle laatste spulletjes in de camper te hebben gelegd, gaan we omstreeks om 11.00 uur op pad met de camper. We zijn aan de vroege kant aangezien we pas om 15.00 uur bij Miriam haar oom Harrie en Tante Diny in Heino worden verwacht. We besluiten dan ook om onderweg ergens een mooi stuk natuur aan te doen om in alle rust een mooie wandeling te maken. Na een voorspoedige rit via Coevorden door het prachtige Vechtdal, komen we aan in Balkbrug bij De Ommerschans. Dit is een “gesticht voor Bedelaars”. Zover zijn wij zelf nog niet, maar je weet niet hoe dat in de toekomst zal zijn. De Ommerschans is onderdeel van de Maatschappij van Weldadigheid, die ook ook bekend zijn van locaties in Drenthe zoals Frederiksoord en Veenhuizen. In Ommerschans zaten de grootste probleemveroorzakers die niks van hun leven wilden maken vroeger. Wij doen ons best om er wel wat van te maken deze dag en maken daar een mooie wandeling door het park en de tuinen. 5500 mensen liggen daar begraven in anonieme graven en als je de informatieborden leest, waren dat echt andere tijden.

Na de wandeling lunchen we in de camper om vervolgens richting Heino te gaan. Altijd leuk om weer de oom en tante van Miriam te zien, wetende dat naast leuke gesprekken ook de culinaire kwaliteiten van de deze 2 lieve mensen naar voren komen. Hutspot staat niet op hun receptenlijst en nu blijkt deze dag volledig, maar dan ook letterlijk volledig in het teken te staan van “tafelen”. Na een culinaire zit van ruim 8 uur had ik een stamper nodig om al het lekkere eten nog achter mijn strottehoofd te krijgen, maar jongens, wat was het lekker allemaal.

Onze camper stond op de oprit bij Harrie en Diny en dus rollend vanuit hun huis naar de camper om daar de nacht door te brengen. Toen Miriam haar linker oorlel het kussen raakte was ze al comateus, terwijl ik nog vreselijk druk was om de spijsvertering in goede banen te leiden. Een korte nacht was het. En toen we vanmorgen weer binnen kwamen in het huis van Harrie en Diny, stonden de borden al weer gevuld voor het ontbijt. Ik had een deusjevu….Na het ontbijt hebben we afscheid genomen en begon onze rit naar de volgende bestemming van deze week.

Na een gezamenlijke afstemming onderling, besluiten we om richting Twente te rijden en wel naar De Lutte, vlakbij Oldenzaal. Hier waren we jaren geleden al eerder geweest, maar nu staan we op een prachtige camperplaats Erve Velpen, aan de rand van het Lutterzand. Prachtig! De eigenaar van deze camperplaats heeft er een superfraaie camperplaats van gemaakt. Van alle gemakken voorzien en verharde plekken met super uitzicht om ons heen. Het sanitair is brandschoon en de huiskamer om te kunnen zitten bij slecht weer is ook top! Hier gaan we zeker nog eens terugkomen.

Nadat we de camper hebben geplaatst en aangesloten zien we dat de garage goed was ingepakt en de oplossingen in de garage qua indeling prima heeft uitgepakt. Fijn om te weten!

Na de lunch gaan we wandelen met Joep door het Lutterzand. Wat is het hier toch mooi zeggen we. We vinden dit twentse land wat lieflijker door het coulissenlandschap. Mooie saksische hoeves, rietgedekte maneges, oerbossen en de rivier de Dinkel die door die bossen meandert. Mooie uitkijkpunten en zitplekken om hiervan te genieten. Dat doen we dan ook en na ongeveer 1,5 uur wandelen komen we terug bij de camper.

Joep is down and out en wij zitten lekker in de camper. De wolken zien er dreigend uit en we sluiten ons op aangezien de temperatuur ook terugvalt.

Morgen zal een regendag worden is de verwachting, dus morgen zal het lezen en dommelen worden om vervolgens vrijdag weer verder te reizen. Waarheen gaan we morgen maar eens rustig bekijken. Het leven in de camper pakken we gewoon weer op, alsof het gisteren was. Alleen nu met het voordeel dat alle problemen opgelost zijn door de dealer. Lekker!

Onze Camperavonturen: Van Reparaties tot Nieuwe Ervaringen

/ martin&miriam / 24 reacties

We zijn inmiddels alweer een paar weken in Nederland en hebben weer veel bekenden van ons weer gezien en gesproken. Alle routines in ons huisje en tuin weer op orde en alles staat er weer spic en span bij. Aanstaande maandag, 2e paasdag gaan we weer ruim een week op pad met de camper en blijven we zoals het er nu naar uitziet in Nederland rondtrekken. We kiezen er enerzijds bewust voor om na de paasdrukte te vertrekken aangezien we alle tijd voor ons zelf hebben om in wat rustiger perioden op pad te gaan. Het is een beetje hetzelfde zoals wij altijd zeiden op zaterdag als we boodschappen deden, na een drukke werkweek; “waarom gaan al die gepensioneerde oudjes altijd op zaterdag boodschappen doen…die hebben gvd de hele week de tijd om boodschappen te doen?”. Daarom gaan we dus na de drukte, zijn we niemand tot last…. 😉

De andere reden is ook dat we de afgelopen weken niet eerder weg konden gaan aangezien we moesten wachten op onze camper die nog verschillende garantie-reparaties moest ondergaan bij de dealer. En tegenwoordig voel je al helemaal geen klant meer en moet je eigenlijk “dankbaar” zijn dat ze je nog willen helpen. Mensen, wat is dit een ergenis tegenwoordig. Ik zei al eerder in dit blog dat je je handen mag dichtknijpen als alles een keer volgens afspraak gaat of in 1x goed afgehandeld. Op 25 maart hebben wij onze camper weggebracht voor de verschillende reparaties onder garantie en we hadden nog 2 eigen verzoekjes om aan te passen op de camper. Geen grote dingen allemaal, maar deze paar reparaties hebben dus tot vandaag geduurd om te laten maken. Dit betekent dat wij in de 4 maanden dat we nu onze camper hebben, dat we daarvan 6 weken de camper kwijt zijn geweest aan gedoe.

De eerste periode van 3 weken onze camper kwijt zijn in de garage had te maken met de Truma verwarming/boiler installatie die uiteindelijk is vervangen door dezelfde installatie uit een andere camper te demonteren en deze in onze camper te monteren. Deze functioneert prima!

Nu waren we de camper na terugkomst uit Portugal weer 3 weken kwijt om de volgende garantiezaken nog voor ons te regelen: een laadprobleem van de huishoudaccu oplossen, het wederom (2x keer) herstellen van de geleiders van dakluik-screening, het bedieningspaneel van de Knaus gaf soms storing aan, de koelkast gaf alarm bij functioneren op 12 Volt en de keukenkraan kapot en moest vervangen worden. Daarnaast op ons verzoek 2 nieuwe steunpoten achterzijde camper monteren en de door ons zelf kapot gemaakte USB aansluiting boven zitgroep vervangen voor een nieuwe USB aansluiting. En dan krijg je het bericht dat de camper klaar is na 3 weken en haal je hem enthousiast op bij de garage.

Vervolgens rijdt je naar huis en kom je daar erachter dat keukenkraan helemaal los zit en dat de kraan te hoog is voor de klep van de tv kast die als je hem openslaat net boven de kraan moet eindigen. Nu rust de klep op de kraan. Is niet goed! Half werk noemen we dat. Maar als je daar dan over belt en te horen krijgt; dan moet je zelf maar even kijken of je de kraan vast kan zetten…..of dat ik maar weer hun kant op moet komen om te laten herstellen. Ik word daar heeeel boos en verdrietig van…zij maken prutswerk en ik moet het zelf oplossen. Gaan we dus niet doen. Lang verhaal kort; ik zeg dat het de omgekeerde wereld is en dat als ik de eigenaar van de zaak was, dat ik de monteur zou sturen die zelf half werk heeft geleverd zijn eigen fout laat oplossen. En zo zal geschieden. Vandaag komt de beste man zijn fout herstellen door nieuwe kraan te monteren. Als je alles op een rijtje zet wat er is misgegaan in deze paar maanden en hoe slecht je behandeld wordt als klant, snap ik niet dat ze het nog zo druk hebben. Uiteindelijk wordt alles opgelost, maar je moet er echt voor vechten tegenwoordig. Eerst maar afwachten of vandaag de monteur het ook kan oplossen.

Naast deze perikelen waren er ook nog leuke dingen te doen. Samen met Mir hebben we de garage van de camper anders ingericht. Als je de camper wat langer hebt gebruikt kom je je eigen ongelukkige keuzes tegen en leer je daarvan. Daarom heeft onze crea-bea een nieuwe vloerbedekking in de garage gelegd. Foamtegels die zacht en isolerend werken. Samen aan de beide garagedeuren opbergnetten opgehangen en een slimme en goedkope oplossing voor het vastzetten van de campingstoelen en tafel toegepast. Met een aantal uitschuifbare douchestangen kunnen we het meubilair vastzetten tegen de wand van de garage, precies op het opstaande gedeelte aan einde van de camper. Ook alle kratten anders ingericht en meer gerichte keuzes gemaakt in wat we meenemen bij onze reizen. Scheelt weer ruimte en gewicht.

Ook is er een nieuwe campernavigatie gekocht die prima past in de tablet-beugel op het dashboard van de camper. De super-geavanceerde multimedia installatie van Pioneer/Zenec zijn wij geen fan van en viel steeds uit op onze reis. Ook hierin was de dealer weer teleurstellend met het afwijzen van garantie claim. Voor ons een lul-verhaal waarom hij ons niet wilde helpen met de oplossing. Hij heeft dan wel de camper aan ons verkocht, maar het multimediasysteem hoorde niet standaard bij de camper en daarom was hij daarvoor niet aansprakelijk. Ik snap dat niet. Je koopt een camper met af-fabriek een door Knaus gekozen systeem dat ook moet communiceren met de knoppen op het stuurwiel. Zowel het multimediasysteem als de knoppen op het stuurwiel functioneren niet. We besluiten om dit gevecht maar te staken en kopen dus een nieuw navigatiesysteem. Deze doet het wel zoals het nu lijkt…

Het enige en laatste wat we nog laten doen aan de camper is ergens medio mei een crash-sensor voor de LPG installatie laten monteren. Met deze crashsensor mag je tijdens het rijden gewoon de gasflessen in gebruik blijven houden. Dat is handig. Tijdens koude winterritten kun je dan ook de camperverwarming aanlaten tijdens het rijden. Niet bij onze camperdealer, maar bij een ander bedrijf. Dan is volgens ons de camper helemaal naar onze zin en hoeven we ook hopelijk geen kosten meer te maken.

Miriam heeft de hele binnenkant van de camper weer helemaal schoongemaakt en ik heb de buitenzijde van de camper gewassen. Na onze reis hebben we de camper meteen naar de dealer gebracht en daardoor ongewassen ingeleverd. Binnenzijde had Mir wel nog even gedaan. De camper staat er weer top bij! We klagen in dit blog wel over het gedoe met de camper, maar dat is meer gericht op de betrokken dealer. Deze camper vinden wij een hele fijne om in te leven en onderweg te zijn. En dat gaan we ook doen volgende week.

We hebben weer zin om er op uit te gaan met de camper. De komende 10 dagen gaan we in Nederland een leuk rondje maken, aangezien nergens het weer goed te noemen is. We focussen ons op het oosten van Nederland en grensstreek met Duitsland. Fietsen gaan mee en hopelijk met Joep mooie wandelingen maken door de bossen van Salland, Twente en Achterhoek.

Tot slot nog een laatste update van de vervanging van de keukenkraan. De monteur is langs geweest die zelf heeft gewerkt aan onze camper. Hij baalde enorm van het feit dat hij zijn werk niet goed had gedaan en was okay met het gevolg dat hij zelf zijn werk moest afmaken, al kost het zijn vrije dag. Ook begrip voor het feit dat gezien alles wat er mis was gegaan, dat de rek er bij ons ook uit was. Nette vent en aangename gozer om mee te praten. Bleek dus de zoon te zijn van de eigenaar van het camper-onderhoudsbedrijf. Na het demonteren van de verkeerde kraan liet hij met trots de nieuwe kraan zien. Mijn reactie was wel van dat het handig is als je iets nieuws in een voertuig van een ander, dat je dat dan afstemt met de klant wat hij van de kraan vindt. Wel; de nieuwe kraan was verkeerd. Te korte aansluitslangen en de kraan was meer bedoeld voor een fonteintje in plaats van een keukenkraan. Ook nu weer frustratie bij beide partijen. We besluiten om de oorspronkelijke verkeerde kraan alsnog goed aan te laten sluiten en dat deze de komende weken voldoet om op vakantie te gaan. Kraan is nu goed aangesloten en werkt prima. Tevens een nieuwe afspraak gemaakt voor het monteren van een betere kraan met de juiste aansluitstukken. Onze wensen qua kranen nogmaals doorgesproken en de belofte dat hij in eerste week van mei terugkomt om alles netjes op te lossen. Jaaa….het is tegenwoordig niet eenvoudig om alles in 1x goed te doen. Als het maar wordt opgelost. En dat komt goed!

Sorry dat in dit blogbericht geen foto’s zitten, maar dat komt volgende week vast in orde als we onderweg zijn.

26 Maart 2025: De Kiel halen!

/ martin&miriam / 8 reacties

We zijn inmiddels weer een paar dagen terug na onze Portugal-reis. Afgelopen zondag kwamen we omstreeks 14.00 uur aan in ons buitenverblijf in Drenthe na een heerlijke reis, waarbij alleen het gewenste winterklimaat niet aan onze verwachtingen deed. Het was de slechtste winter van de afgelopen 26 jaar. Ook blijkt dat specifiek de maand Maart de laatste jaren zeer nat zijn. De komende winter maar heroverwegen of we een zelfde periode aanhouden of toch voor een andere planning kiezen.

Ook zijn we inmiddels met onze camper langs geweest bij de dealer voor allerlei garantie-afwikkelingen. Er zijn tijdens de vakantie een aantal technische problemen naar voren gekomen en met de verwachting dat er gekibbel zou komen over de oorzaak en de oplossing van deze problemen. Maar niets van dat alles. Onze dealer Oosterwolde Campers was werkelijk super constructief en inlevend over de frustraties die we hadden opgelopen. Wel bleken een aantal euvels te komen door mijn eigen onvermogen. Het ging dan met name over ons ongenoegen over de sloten van de camper, maar met een goede uitleg en duidelijke behandeling van de sloten met behulp van silliconenspray. Ook de toelichting over de technische installatie mbt de koelkast en verwarming en de werking daarvan hebben we toch weer nieuwe dingen gehoord en zijn de meeste problemen eigenlijk vandaag al opgelost. Wel blijven er nog een paar problemen aan de orde die door de werkplaats moeten worden verholpen. Dus dat komt allemaal goed.

Om nog en paar laatste aanpassingen aan de camper te doen hebben we de opdracht gegeven om aan de achterzijde van de camper 2 mechanische stelpoten te laten monteren. Een duur hydraulisch systeem laten monteren hebben we overwogen, maar de investering van ruim 6 duizend euro om de camper waterpas te zetten vinden we toch niet belangrijk genoeg. De steunpoten van de camper zullen de deining als Miriam en ik aan het dansen zijn in de camper tegengaan en zal comfort verhogend werken. Ook laten we nog een Truma Duo Control en Crashsensor voor de LPG installatie monteren. Hierdoor is het mogelijk om de gasinstallatie te kunnen blijven gebruiken tijdens de ritten.

Ons huisje in Drenthe is inmiddels ook weer gewend dat we er zijn. De nieuwe verwarming snort vredig, Miriam is weer in de tuin aan de gang en ik werk alle administratie bij na de verhuizing en de zaken die nog geregeld moeten worden.

We hebben tijdens onze winterttrip onze kosten bijgehouden en we kunnen stellen dat we tevreden zijn over hoe we ons aan de soort van begroting zijn gebleven. Kijk; eten en drinken moet je thuis ook, dus feitelijk telt dit niet mee met deze reis, maar we hadden wel een soort van begroting en die blijkt dus heel erg goed te zijn geweest. Ook de gemiddelde kosten voor een overnachting op een camping, camperplaats of een gratis losse plek is volgens verwachting uitgekomen over de 54 dagen die we weg geweest zijn. De camper blijkt ook een zuinige slurper te zijn (in tegenstelling van ons zelf; die gegevens hebben we maar niet in kaart gebracht), dus ook dat viel mee!

Hier een aantal feiten over deze reis:

Aantal gereden kilometers: 6403

Gemiddeld brandstofverbruik: 1:10,8

Totaal aantal liters Diesel: 592,87

Gemiddelde dagelijkse kosten overnachting: 19,44

Gemiddelde kosten Boodschappen per dag: 19,82 (dit is inclusief drank! Dus: of de drank is heel goedkoop of dat drinken van ons valt wel mee…. 😉 )

We maken alweer nieuwe plannen om als het weer er zonniger en warmer uitzien weer op pad te gaan als de camper weer voor de deur staat. Dat kan Zweden zijn, of Scotland/Wales of Griekenland of…..we zien wel! Het kan ook gewoon Teutoburger Wald zijn als het daar fijn is. We kunnen wel wennen aan dit leventje….

Weg gaan is lekker, maar elke keer De Kiel halen is ook heeel fijn!

20 januari 2025: Vertrek uitgesteld?

/ martin&miriam / 14 reacties

Vorige week maandag zijn we definitief vertrokken uit ons huis en hebben wij het pand overgedragen aan onze makelaar. Hij zal de laatste weken van ons onroerend bezit beheren en de sleuteloverdracht namens ons doen aan de nieuwe bewoners. Wij hebben het hoofdstuk Waterland afgesloten en hebben daar ruim 24 jaar met heel veel plezier gewoond. Maar soms moet je iets afsluiten om iets nieuws te beginnen.

Nadat we ons huis verlaten hadden, zijn we met de laatste spullen richting Drenthe vertrokken en had Miriam aangegeven dat allemaal in alle rust uit te gaan zoeken en een plaatsje vinden. “Het hoeft niet allemaal niet in 1 dag klaar te zijn” zei ze. We hebben nu alle tijd! Yeah, right! Dan ken je ons Mirreke niet! Op het moment dat we de auto leeg hadden is onze wervelwind tekeer gegaan in ons Drents verblijf totdat ze klaar was. Doodmoe, maar voldaan sloot ze de dag af met de mededeling dat alles op zijn plek lag en dat we konden beginnen aan het relaxen en voorbereiden van ons vertrek met de camper.

Omdat we dus veel eerder klaar waren in ons chalet en het feit dat we nog maar een paar afspraken hadden de komende week (ivm bezoek huisarts, bezoek dierenarts met Joep) en Mir nog paar afspraken op cosmetisch vlak, kwamen we erachter dat we wel een week eerder konden vertrekken dan de oorspronkelijke geplande datum van 1 februari. Maar ja, dan heb je wel je camper nodig om te kunnen vertrekken. En laat die nou net al een week bij de dealer in de garage staan wegens de problemen met onze kachel. De kachel die we juist nog wel nodig hebben onderweg richting het zuiden. Want als we alle camper vloggers op YouTube mogen geloven is het in de avonden en nachten nog wel ijskoud en is enige vorm van verwarming toch echt wenselijk.

Na een telefoongesprek met de garage van onze camper, werden we al wat ongeruster of er een spoedige oplossing voor onze kachel in het verschiet zou zijn. De beste man had diverse testen gedaan met de kachel en erkende de problemen die wij ook hadden ervaren. Echter gaven die testen niet een duidelijke oplossingsrichting en kort gezegd; hij kwam er niet uit wat er aan de hand was en wat hij eraan moest doen. Inmiddels had hij ook al contact gehad met Truma, de fabrikant en leverancier van deze technische installatie. Tijdens ons telefoongesprek vertelde de garage dat hij een speciaal voor Truma ontwikkeld meetapparaat moest gebruiken en dat hij dat apparaat niet had. Aanschaf kostte hem 1000 euro en dat ging hij niet investeren als garage. Ja, okay…..maar hoe ga je dan wel mijn probleem oplossen? Het was dan ook een duidelijk statement vanuit hem, maar waar ik verder niets mee kan. Ik koop een camper voor tientallen duizenden euro’s en hij stopt zijn dienstverlening omwille van het ontbreken van het juiste gereedschap om mijn camper weer deugdelijk te kunnen laten functioneren. Overmacht zei hij. Punt. Wat er nu wel moest gebeuren, daar hoorde ik hem niet over. Maar dan begin ik toch ook wat minder blij te worden en geef hem aan dat dan de camper maar naar een specialist moest die wel dat apparaat had en ook Truma deskundige was om wel het probleem op te lossen. Maar daar moest de dealer dan maar zelf een uitspraak over doen, aangezien hij alleen maar was ingehuurd als garage. Uiteindelijk zijn we nu, na contacten met onze dealer, zover dat onze camper begin deze week naar een bedrijf in Leek gaat om daar in orde gemaakt te worden. Maar aangezien dit bedrijf met een volle planning te maken heeft, kunnen ze geen garantie geven dat het ook in de komende week cq weken gaat lukken om de camper te repareren. Mede ook afhankelijk van wat er aan moet gebeuren. Eerst doormeten en diagnose stellen om daarna te weten wat er moet gebeuren. Niks aan te doen, dus onze planning dan ook maar wat aanpassen. We hopen in ieder geval om volgens de oorspronkelijke planning van 1 februari op pad te gaan.

Tot die tijd zijn we dus aan het acclimatiseren in ons chalet na een drukke, hectische periode van medio december mbt de kerst en van ons huis leeghalen in Lelystad. Met nadruk op “in” ons chalet. Miriam heeft inmiddels de griep onder de leden en is bedlegerig voor haar doen. Ook zelf ben ik al dagen niet fris en dus hangen we beiden dus energieloos op de nieuwe bank, terwijl onze nieuwe CV ketel heerlijk zorgt voor een aangename temperatuur in huis. Lang geleden dat Miriam echt ziek was, dus die is niet in goede doen. En net nu ze afgelopen zaterdag jarig was, als een vaatdoek op de bank liggen. Balen. Nu doen we nooit wat aan onze verjaardagen qua feesten, maar we kregen toch nog bezoek die avond van Ton en Do en was supergezellig samen. Ik had Miriam beloofd dat ik zowel op zaterdag als zondag lekker zou koken voor ons, dus superrelaxt de boodschappen in huis gehaald en 2x een Jamie Oliver maaltijd bereidt. En goed gelukt ook, al zeg ik het zelf.

Overdag lopen we met Joep onze bossen in en is de wereld heel klein om ons heen. Letterlijk en figuurlijk. We komen niet verder met onze camper nu en de mist maakt dat we ook niet ver weg kunnen kijken. Ondanks dat vermaken we ons prima in de natuur om ons heen en zijn we beiden in huis aan het freubelen om verder te gaan met voorbereidingen voor ons vertrek. Boeken aan het uitzoeken, kleding al beetje sorteren, laatste spulletjes bestellen voor in de camper en lekker samen relaxt op de bank serie kijken of blog schrijven. We komen de dagen goed door en zien wel uit naar onze reis richting het zuiden. Het volgende blog zal pas gemaakt worden als we onderweg zijn, dus benieuwd waar we overal terecht komen en wat we mee gaan maken onderweg.

2 januari 2025: Verplaatsen is niet ver…

/ martin&miriam / 7 reacties

Vanmorgen weer vroeg wakker in het stiltegebied. Tractoren en autos, glasbak en afval-pers container. Het is de laatste volledige dag op Hoeve Springendal en we hebben er weer zin in. Na wakker worden en knuffelsessie met een erg vrolijke Joep. Hij is helemaal in zijn sas. De eerste wandeling doe ik meestal en nu dus ook samen op pad. De ochtend ontwaakt en de zon begint op te komen. Joep en ik lopen een ronde rondom het bosgebied rondom de Hoeve. Halverwege komen we een loslopende zwarte herdershond tegen en Joep veranderde in een stilleven op het pad, aangezien hij het niet zo heeft op herdershonden. Hij is vorig jaar flink te grazen genomen door een herdershond, maar deze zag er ook niet zo vriendelijk uit. Uiteindelijk lopen we weer door nadat de herdershond uit beeld liep. Heerlijke wandeling gehad met onze veldheer.

Na onze ontbijt en eerste bakkies koffie begint bij Miriam het schuim op haar mond aan te wassen en is ze niet te houden om weer met Joep op pad te gaan voor een lange wandeling. Joep had er ook zin in. Probleem was alleen dat Joep al wist dat ie ging wandelen en Miriam tot slot eerst nog wat anders moest doen en vervolgens 10 minuten uit beeld verdween richting sanitairgebouw. Tja, dan is vervolgens in de camper ook die 10 minuten een kleine teckel te horen waarbij de vele voorbijgangers denken; het lijkt wel een abattoir daarbinnen. Zooo janken dat kleine dwingend schepsel dat Joep heet. Ik ga niet mee met de wandeling aangezien ik met mijn moeilijk voeten pijnlijke tenen heb na onze laatste wandelingen. Mijn wandelschoenen zijn wat gekrompen lijkt het en daardoor zitten mijn tenen nogal klem en voelen gekneusd aan. Ik sla over dus en ga nog wat andere zaken doen mbt onze verhuizing en het stopzetten van onze ondernemingen. Want uiteindelijk komt er toch veel op je af en is het ook het afsluiten van het boekjaar en moet de boekhouding ook aangeleverd worden aan ons cijferwonder Marcel de B te L.

Maar al beginnende met de werkzaamheden, begint er weer een mannetje met hogedrukspuit om zich heen te zwaaien alsof bij Zorro himself is en is het weer een enorme herrie in het stiltegebied voor de 4e dag. Ik besluit om nu toch maar naar de receptie te gaan om mijn ongenoegen uit te spreken en te vragen of er inmiddels weer een toegankelijke andere plek is die onze camper kan hebben, zonder tot aan de assen in de modder te verdwijnen. De eigenaar van de Hoeve hoorde mijn gesprek bij de receptie en wilde in gesprek met mij omdat hij de afspraken met mij had gemaakt bij het boeken. Hij baalde er ook van dat het met ons zo was gelopen en gaf toe dat het niet de schoonheidsprijs verdiende zoals de plek bij de kapschuur had uitgepakt.

Niet dat we boos waren, want we snapten ook wel dat door de nattigheid op het terrein er alternatieven moesten worden gevonden. Maar de plek die we uiteindelijk paar weken hadden afgesproken was namelijk al een goed alternatief, maar bij aankomst weken ze er vanaf en gaven onze plek weer weg aan een ander kampeerder. Maar op basis van die plek besloten wij om deze dagen te komen, anders waren we naar andere camping gegaan. Nu hij ons bij de kapschuur had neergezet viel alles een beetje tegen voor ons, zoals hierboven en in eerder blog al was beschreven. Maar als je wel het volle pond betaalt voor de camping, maar je zit op kloteplek, met al het ongenoegen van dien, mag je er wel in alle redelijkheid iets van zeggen toch? Ook een gedeeld teruggave van het stageld is dan redelijk? Dat vonden wij niet nodig, want we genieten enorm hier en de omgeving is prachtig en we staan pas na 4 dagen bij de receptie om er iets van te zeggen. En dan? Is het dan 10% of 30% waarover je restitutie moet bieden? Waar gaat het over…? Nee, voor de rest is alles heerlijk zoals eerder ervaren en wat een vriendelijkheid in de gesprekken. Was top!

Maar goed; Miriam was dus lekker aan het lopen en in de tussentijd en ik dus de camper loskoppelen van elektra en verplaatsen naar een uiteinde van een doodlopend weggetje aan een kampeerveld dat gesloten is. Prima rustig plekje en nu maar wachten tot Miriam weer terug is van het lopen. En die belde vervolgens waar ik was gebleven met de camper. Ze begreep het meteen, want ook zij was al in gesprek gegaan met Zorro om hem duidelijk te maken dat van een stiltegebied geen sprake was. Ze stond onder hoge druk….

Maar nu de rust is wedergekeerd zitten we nu lekker aan de borrel, gaan gezellig yahtzee-en en gaan er nog een leuke avond van maken. Morgenochtend na ontbijt pakken we de boel weer in en rijden we terug naar Drenthe. Denk dat ik wel de camper moet wassen….tjonge wat ziet die eruit met alle modder en nattigheid op de weg en die hogedruk-sessies… De volgende reis gaat richting Portugal eind januari, maar eerst moet de camper ook nog even naar de dealer om de problemen met de kachel/boiler op te lossen. Goed dat we dit in deze dagen hebben kunnen ervaren om het hopelijk tijdig op te laten lossen.

30 december 2024: Een nieuw boek starten we hier! Hoeve Springendal!

/ martin&miriam / 6 reacties

De afgelopen dagen waren hectisch in verband met de spullen die we uit Lelystad meenamen naar ons chalet in Drenthe om deze aldaar weer te ordenen. De eerste nacht totaal in coma gelegen allebei door alle drukke activiteiten in en rondom ons huis in Lelystad. De volgende ochtend vervolgens onze camper opgehaald en naast ons chalet geparkeerd om alle spullen in te laden om voor het eerst met onze nieuwe camper, de Lambortinki 3.0 op pad te gaan. De kerstdagen hebben we in gepaste sfeer nog in Lelystad doorgebracht en nu gaan de dus het oude en nieuwe jaar doorbrengen in het prachtige Springendal in mijn geliefde Twente. We doen dit met name voor het ontvluchten van het vuurwerk en alle ellende die erbij komt kijken. Onze teckel Joep is als de dood voor het vuurwerk en dit is geen pretje als baasjes om dit leed aan te zien. Daarom dus op pad naar een vuurwerkvrije omgeving in een stiltegebied in het Springendal.

We zijn hier met onze vorige camper Lambortinki 2.0 in december 2018 ook geweest en toen op de camping Hoeve Springendal gestaan. Deze camping maakt er met de feestdagen echt een mooie ambiance van door middel van vuurkorven, kerststal, midwinterhoorn-concerten, verlichte bomen en enorme kerstbomen uitgelicht op verschillende plekken in het park. Geweldig om hier te zijn. Het blijkt ook een vluchtoord voor vele hondeneigenaren te zijn die om dezelfde reden vuurwerkvrij de jaarwisseling willen doorkomen.

Om maar meteen met een politiek statement te beginnen; wij vinden het ongelofelijk dat in deze tijden met stikstof-doelstellingen, emissiezones, milieubelasting etc. er nog steeds geen landelijk vuurwerkverbod is ingesteld. Volgens mij is oudejaarsnacht verantwoordelijk voor 7-10% van de luchtvervuiling in Nederland. Je mag nog geen scheet laten onder je eigen lakens of je krijgt al een toeslag op de milieubelasting wegens schadelijke gassen! (In mijn geval snap ik dat trouwens….) Wij zouden direct tekenen voor een landelijk vuurwerverbod!

Nadat we afgelopen zondag 29 december tegen het middaguur in een grijze, natte wereld om ons heen op pad zijn gegaan, kwamen we omstreeks om 14.00 uur aan op de camping. De camper reed super lekker en ook alles weer aansluiten bij aankomst liep ook gesmeerd, volgens een jarenlange taakverdeling onderling. We waren vooraf al geïnformeerd over het feit dat we niet op het gras konden staan, maar op een verharde plek ergens op de parkeerplaats. Niet optimaal qua beleving, maar omdat de omgeving zo mooi is, hebben we besloten om toch maar te gaan. Aangekomen liep er een dame van de receptie met ons mee mee om onze plek aan te wijzen. We kregen een mooie plek direct naast de kapschuur. Haar letterlijke woorden waren: “hier sta je mooi rustig en heb je van niemand last”. Nou….die woorden zullen voor altijd in ons geheugen staan! We kunnen ons stageld terugverdienen als we voor iedere auto langs onze camper 1 euro vragen als tol. Ze rijden de bocht om en rijden vervolgens op een afstand van 1,5 meter langs onze camper. Trekkers ook, busjes ook, maar vooral veeeel auto’s! Overdag is dit niet zo’n ramp, maar laat op de avond wel. Daarnaast dacht Miriam dat ze een nieuwe ringtone op haar telefoon had van rinkelende flessen die in een bak gegooid worden. Op 10 meter van ons staat de glasbak en overige vuilcontainers. Dus qua hoeveelheid wandelaars lijkt onze plek wel op Via Gladiola met de vierdaagse. Maarrrr…..het kan nog erger; vandaag staan er trekkers met ploegen op de wasplaats om schoongemaakt te worden met een hogedrukspuit. De waterdampen dwarrelen om onze camper heen en de beste man doet vreselijk zijn best om de machines schoon te krijgen…..en onze camper smerig! Maar door het natte weer was de camper ook al vuil geworden, dus no problem!

Tot slot van deze relatieve misére is ook nog dat het water bij de camperplaats is afgesloten en we nu per keer 200 meter moeten lopen om een 10ltr gietertje te halen om onze watertank te vullen. Kort samengevat kunnen we stellen dat de algehele beleving hier wat anders is geworden dan gehoopt, maar desondanks hebben we het nog erg naar onze zin. Het is werkelijk prachtig hier.

Na het ochtendwaken vanmorgen, maandag 30 december, zegt Miriam opeens tegen mij; heb jij je medicijnen wel bij je? Ahum….niet dus. En om nu 5 dagen te overbruggen zonder medicijnen is ook niet handig. Dus via huisarts recept laten doorsturen naar apotheek in Ootmarsum en kon ik daar vanmorgen mijn medicijnen ophalen. Wat een vriendelijkheid hier overal. Het valt gewoon op! Triest eigenlijk…dat je vriendelijkheid opvalt.

Maar goed; ik dus voor het eerst op pad met mijn nieuwe elektrische vouwfiets, de ENGWE L20 SE. De fiets achter uit de camper gehaald en accu erin. Gaan met die banaan. Nou dat ging ie…een tros bananen! Een mooie rit door de bossen en over glooiend landschap richting Ootmarsum. Een ritje van 4.5 kilometer en weer terug. Ook even een boodschapje gedaan bij de plaatselijke AH en weer terug naar camping. Mijn liefde voor deze fiets was snel gewonnen bij de eerste heuvel. Het motortje duwde zelfs mij met enige voorspoed gewoon naar boven. Was echt blij met de eerste indrukken. We gaan het in Spanje en Portugal zeker waarderen.

Na terugkomst zat Mirreke al met smart te wachten op mij om een lekkere wandeling te gaan maken met Joep. Nadat we ons goed aangekleed hadden, zijn we de groene route gaan lopen. Een route van ongeveer 4,5 kilometer door glooiende landschappen, beekjes en vennetjes.

Joep had er ook zin in en liep als een dolle door alle paadjes en deed pogingen om dicht bij het water te komen om te drinken. We genieten enorm van deze wandeling door de prachtige natuur om ons heen. We zien dat het overal zo nat en blubberig is door de vele regenval (dat was ook de reden dat we niet op normale plek op camping konden staan) en hebben echt af en toe tot onze enkels in de blubber moeten lopen om het pad te kunnen vervolgen. Maar was erg leuke wandeling.

De natuur in het Springendal

Nu zitten we in de camper lekker een boekje te lezen en ben ik bezig om mijn eerste blog met weer eigen camper op pad te schrijven. Deze week is juist fijn om de camper te ervaren en te kijken of er nog zaken zijn die aandacht nodig hebben en of we nog zaken missen, voordat we eind volgende maan voor een langere tijd onderweg zijn richting Portugal en Spanje. As we speaks komt er nu toevallig een storing in het display van de kachel en boiler die aandacht vraagt. Zal vast een kleinigheidje zijn, aangezien we hier heerlijk warm naast elkaar zitten ons eigen ding te doen. Morgen weer een nieuwe dag!

Down and Out!

10 december 2024: Camper aanpassingen en Waarom ga je niet vloggen?

/ martin&miriam / 9 reacties

Zoals we hebben beschreven hier, gaan wij de binnenkort beginnen aan onze eerste echte lange camperreis, langer dan onze reguliere vakanties uit het verleden. De camper staat inmiddels voor de deur en de afgelopen weken hebben we alles proberen zo goed mogelijk een plekje te geven in de camper en de garage van de camper. Miriam is druk bezig met de binnenzijde van de camper en ik ben vooral bezig met allerlei randzaken te regelen in en rondom de camper. Inmiddels zijn onze nieuwe vouwfietsen binnengekomen en in elkaar gezet en ook plekje voor bedacht in de garage van de camper, maar moeten we nog uitproberen. We hebben beiden dezelfde fiets gekocht (we lijken wel een ANWB-setje..), namelijk een ENGWE L20 SE. Relatief niet zulke dure fietsen, maar vooral praktisch om ritjes mee te maken en naar een dorpje te kunnen rijden voor boodschappen of gezellig rond te slenteren. De zoektocht naar elektrische vouwfietsen was een speurtocht naar verschillen, overeenkomsten, reviews en prijzen. Voor wat wij van de fietsen verwachten en voor gebruiken zijn wij superblij met onze keuze. We gaan het zien.

Vorige week ben ik eerst met de camper naar Rijssen in Twente gereden om daar onze Oyster Satelliet opnieuw te laten afstellen, uitrichten naar de juiste satellieten, zenderlijsten van Canal + te laden in de TV’s in camper. Jaaaaah…..jullie lezen het goed; TV’s! We hebben in Rijssen ook nog een klein TV-tje erbij gekocht om in de slaapkamer ook TV te kunnen kijken. Vooral op koude avonden vroeg samen onder de wol en heerlijk samen onze programma’s kijken. Of wat ook kan; Miriam in slaapkamer een woonprogramma, ziekenhuisprogramma of desperate huisvrouwen uit Amsterdam kijken, terwijl ik sportieve activiteiten op TV in zitgedeelte kan kijken. Interessant is om te zien of Google TV met data-sim als aanvulling ons in staat stelt om bovenstaande tot succesvolle uitvoer te brengen. Zo niet; dan zal het vast voor mij ook woonprogramma’s en uitzinnige huisvrouwen kijken worden.

De camper staat nu in Oosterwolde omdat daar deze week nog een zonnepaneel geplaatst wordt door de dealer en wij ook door de verzekeraar verplicht zijn gesteld om aan hun voorwaarden te voldoen, moet de camper ook voorzien worden van een Bearlock-versnellingsslot. Een startonderbreker heeft de camper, dus dat was nu niet nodig. Donderdag kunnen wij de camper daar weer ophalen en vervolgens gaat de Lambortinki 3.0 naar Heino om daar een LPG gasinstallatie te laten aanleggen, met tevens een buitenaansluiting voor de BBQ cq kookplaat. Hierdoor scheelt het met steeds met flessen moeten zeulen en laten vullen. Dit lijkt ons een welkome aanpassing van de camper.

Als dit allemaal gedaan is, dan is voor ons de camper helemaal klaar voor de eerste ervaringen bij Hoeve Springendal in Hezingen. Daar kunnen we nog even checken of alles in gebruik voldoet, voordat we naar het zuiden vertrekken eind januari. Hoeve Springendal hebben wij eerder met de feestdagen gestaan in 2018 en erg goed bevallen. Mooie accomodatie, schoon en verwarmd sanitair, gezellige ambiance met veel natuurschoon om ons heen. Echter; we kregen een bericht van de Hoeve dat wij niet op onze gereserveerde plek konden staan wegens te natte ondergrond. Jammer, maar nadat we even hadden overwogen om ergens anders heen te gaan, besloten we toch maar gebruik te maken van hun voorstel om op een verharde plek te gaan staan, aan de randen van hun parkeerplaatsen. Buiten zitten gaat toch niet gebeuren en binnen is het gezellig in de camper, dus het is goed zo. Lekker wandelen met Joep en fietsen in de buurt van Ootmarsum en de duitse grens. Deze overgang zal vast niet bewaakt worden, want het is geen episch gebied van activiteiten. We zijn vooral hier om het vuurwerk-overlast zoveel mogelijk te ontlopen voor Joep. Hopelijk door de afgelegenheid van de camping, midden in de bossen en landelijke omgeving, hopen we Joep zijn angsten zoveel mogelijk te beperken. Wij vinden het enorm zielig voor de beesten dit culturele feest. We blijven ons overigens verbazen over het feit dat vuurwerk nog steeds mag, gezien onze stikstof- en milieu-ambities. Ook het tegengeluid van de Partij voor de Dieren omtrent de effecten op de dierenwereld is verrassend minimaal. Als je toch ziet wat er allemaal al gecanceld is en maatschappelijk gezien niet meer mag, dan is het in stand houden van vuurwerk toch wel echt iets wat aangepakt mag worden.

Maar eerst komen nog een aantal drukke weken voor de boeg voordat we de kerstdagen nog in Lelystad kunnen doorbrengen met gezelligheid en en wat versnaperingen. Miriam sluit haar kapsalon op kerstavond en zal dan naast vermoeid ook wat emotioneel zijn voor het feit dat het klaar is en dat er nieuwe avonturen op ons pad komen. Ze zal haar klanten enorm gaan missen door de mooie gesprekken die ze dagelijks heeft. Nu moet ze dat geneuzel van mij de komende maanden aan gaan horen… Als huisman zal ik zorgen dat tijdens de kerstdrukte de boodschappen gedaan zijn, Joep is uitgelaten, het eten klaar staat en de was gedaan. Zelf ben ik namelijk medio november gestopt met werken als interimmer en kan dus haar ondersteunen.

We hebben ook nog tussendoor een Camperjoy- logo laten ontwerpen door Chat-GPT. Grappig om mee te maken hoe de ontwikkeling van zo’n logootje in samenspraak met A.I. gaat. Je definieert wat je ongeveer in gedachten hebt en “hij” komt met voorstellen. Vervolgens vertel je hem wat je mist of niet mooi vindt en dit wordt dan aangepast door “hem”. Het resultaat is nu nog niet helemaal 100%, maar we beginnen vanuit hier verder te ontwikkelen. Als ik het zelf had moeten bedenken en maken, dan was ik er 13 weken mee bezig geweest en nu door deze slimme oplossing was het binnen een kwartiertje gepiept. Geinig!

Vandaag ben ik maar even dit blog gaan schrijven om weer te wennen aan dat patroon om de website camperjoy weer wat regelmaat en vulling te geven. Vanuit de opmerkingen uit deze directe omgeving wordt gevraagd of we ook gaan Vloggen. Technisch gezien zou dat kunnen aangezien we de spullen ervoor hebben, maar we gaan dat niet doen. Zelf kijken we de laatste maanden veel camper vloggers op You Tube en zien we hoeveel het er zijn geworden. Met allemaal hun eigen wijze in beeld brengen van de reizen die ze maken. Het zijn soms uitzendingen van een half uur met hoofdzakelijk gesproken teksten en beelden vanuit een camper of het in beeld brengen van een camperplek of camping. Niks mis mee, maar wij vinden het teveel werk om alle beelden te knippen, bewerken en ook nog samenhangend in beeld te brengen. Het verveelt heel snel denk ik voor de kijker om het in zijn geheel te blijven kijken met alle informatie die je krijgt.

Daarom kiezen wij voor het bloggen en dus schrijven van onze dagelijkse, wekelijkse beslommeringen, aanvullend met foto’s van Miriam. Kost niet veel tijd en kan vanuit de losse pols op elke plek gedaan worden. Niet dat de grote boze buitenwereld op onze inzichten zit te wachten, maar we vinden het leuk om te doen en ook vooral voor ons zelf als naslagwerk om terug te lezen. Fotoboeken maken daar doen we niet meer aan, dus voor ons werkt dit prima. Wat we ook leuk vinden is de toename van abonnee’s cq volgers van ons blog. Het zijn veel mede-camperaars en ook mensen uit onze directe omgeving die nu benieuwd zijn naar onze verdere bestemmingen. Miriam heeft ook op Polarsteps onze aankomende reizen aangemeld, maar daar ben ik zelf niet zo bekend mee hoe dat allemaal werkt.

We gaan het allemaal zien wat er op ons pad komt! Jullie lezen het als jullie willen…

Zondag 24 November 2024: De (voor)pret kan beginnen!

/ martin&miriam / 5 reacties

Afgelopen vrijdag was het dan zover; we konden onze “nieuwe” camper ophalen. Als kenteken-freak was ik vooral benieuwd welk kenteken wij zouden krijgen, zodat ik eindelijk de verzekering ook kon regelen. Want zonder kenteken kun je eigenlijk niks afsluiten. Met goede moed, maar ruimschoots op tijd in verband met de winterse omstandigheden gingen we op pad. Eerst in vroege ochtend naar Groningen om eerst Miriam af te zetten bij Ikea aldaar. Miriam wilde mee, omdat ik met mijn auto naar garage voor onderhoudsbeurt moest. Nu denken jullie vast; waarom geen garage in Emmen of in de buurt van jullie Drentse residentie? Nou; de dealer-dichtheid van een merk als DS Automobiles is niet echt om over naar huis te schrijven. Groningen was dus de dichtstbijzijnde dealer. Prima zaak en een heel gezellig gesprek daar gehad met een greunings echtpaar uut ZuudLaren. Was het leukste garagebezoek dat ik ooit gehad had. Veel gelachen, veel zelfspot van beide kanten en een vrouw die mannenhumor maar niet begreep. Leek wel of ik in een voetbalkleedkamer zat. Alleen maar elkaar afzeiken, uitdelen en incasseren. We vonden het jammer dat onze auto’s klaar waren, anders hadden we een lunch laten bezorgen.

Bij het afrekenen van de garagebeurt, belde Miriam dat ze klaar was bij de Ikea. Ik kon haar ophalen om op pad te gaan naar Oosterwolde om daar bij de gelijknamige camperdealer Oosterwolde campers onze nieuwe aanwinst op te halen. We hebben een uit 2019 afkomstige Knaus Sky Ti 700 MEG gekocht en we hebben zin om ermee aan de slag te gaan om in te richten en naar onze hand te zetten. Bij aankomst stonden we voor een dichte deur, maar na een paar minuten kwam de eigenaar van de zaak eraan rijden. We waren iets te vroeg en dat klopte ook. Maar enthousiast dat we zijn en wat vroeger klaar in Groningen, maakte dat wij dus al trappelend voor de deur stonden. Miriam reed met de DS naar huis en ik zou alleen met de camper naar De Kiel rijden.

Voordat we positief verder gaan, even een kritische voetnoot: We blijven ons verbazen hoeveel zaken er mis gaan in deze huidige economie als het gaat om allerlei soorten bedrijven. Nu ook weer. Bij aankoop van 1 camper gaat er in de keten van handelingen bij zowel het RDW als bij de camperdealer weer een paar zaken mis. Het RDW heeft het kenteken verkeerd op categorie gezet. Het is een camper voor gewoon B rijbewijs, maar de RDW heeft deze camper per abuis geregistreerd als C1 rijbewijs benodigd voertuig. In eerste instantie kon daardoor de aflevering niet doorgaan, maar omdat ik het C1 rijbewijs heb kon ik ermee rijden en ging de aflevering toch door. Het RDW zou het gaan corrigeren, maar of ik zelf even met het RDW en belastingdienst contact kon opnemen om dit op te lossen. Oh ja….ik moest ook nog even een afspraak zelf maken bij een garagebedrijf in Oosterwolde om daar alsnog zonnepaneel op camper te laten leveren en monteren. Dit was hij namelijk zelf vergeten door te geven aan het garagebedrijf. De luchtigheid en vanzelfsprekendheid waarmee deze mededeling en opdracht gegeven werden, deed mijn mond open doen vallen. Anderen maken een fout en ik als klant mag het zelf oplossen. Wat een bijzondere “customerjourney” is het weer geworden.

Moet wel zeggen dat voor de rest alles tiptop in orde was met de camper en de communicatie vooraf. En wat we zien in de reviews van deze dealer, lost hij alles altijd wel naar tevredenheid op in de garantieperiode, dus nog steeds veel vertrouwen in Oosterwolde Campers en Ramon, de eigenaar.

Nadat alle formaliteiten afgerond waren, kreeg ik nog een rondleiding in en om de camper en kon ik op pad. Na een paar kilometer ben ik op een parkeerplaats langs de Hunebed Highway gaan staan en heb ik alle rust even alles op mij ingenomen en even wat zaken meteen naar mijn zin gemaakt. De stoelinstellingen, de radiostations op goede orde ingedeeld, de mobiele telefoon gekoppeld aan een super complete audio/navigatie/telefoon apparaat. Het duurt even om ook tijdens het rijden weer de goede knopjes van verlichting, cruise control en ruitenwissers te vinden en je eigen te maken. Maar wat rijdt de Fiat Ducato X290 prettig en stuurt lekker licht.

Bij aankomst de camper voor ons chalet gezet en stond Truus de Mier al meteen met emmer en sop klaar om de camper schoon te maken en in te richten voor zover het kon. De tijken van de nagenoeg nieuwe matrassen direct in wasmachine en elk hoekje en gaatje van de camper werden omgetoverd tot een clean room classificatie, zodat je er een operatie in zou kunnen uitvoeren met een chirurgisch team. Ook onze kleine veldheer was niet te houden bij het zien van de camper. Herinneringen ook voor hem dus. Ook bij binnenkomst kwispelde hij er lustig op los en wist precies wat zijn plekje was. Geweldig om te zien hoe enthousiast Joep is met de komst van de camper.

Aanstaande dinsdag gaan Miriam en ik nog samen naar Hendriks Kampeerwereld in Ermelo om de laatste zaken die we nodig zijn voor de camper in te slaan en kunnen we de camper daarna even in de stalling zetten. Volgend weekend willen we de nieuwe stickers voor de camper gaan beplakken. Zoals gebruikelijk zal onze Knaus met de naam Lambortinki 3.0 door het leven gaan. Al is het maar alleen om mijn dierbare vriend René Boerebach te eren met zijn door hem verzonnen naam.

Ook hebben we inmiddels ook ons eerste camperuitje geboekt. We gaan na 6 jaar weer de week tussen Kerst en Nieuwjaar doorbrengen bij Hoeve Springendal in Hezingen. We vonden het toen een prachtige bosrijke plek in ons geliefde oh zo mooie Twente en ook nu is er veel te doen op de Hoeve en kunnen we heerlijk wandelen in de bossen aldaar. Het feit dat het daar veel minder vuurwerk met oudejaarsnacht is, is voor onze Joep weer heel fijn. Want wat is die kleine stoere teckel toch vreselijk bang voor dit evenement. 

Voor die tijd zijn we niet in staat om met de camper weg te gaan, aangezien de decembermaand voor Miriam heel druk is en het ook haar laatste maand als zelfstandige kapsalon. Ik ben inmiddels nu 2 weken klaar met mijn laatste opdracht en ook klaar met het werk.

Nog even een aantal weken roerige tijden, maar in januari staat ons volgende camperavontuur gepland, maar daarover later meer…..