06-09-2021: We gaan verhuizen!

De afgelopen weken hebben wij geen nieuwe blogs gepost omdat er niet veel te vertellen was. Het werk is weer volop begonnen, voor zowel Miriam als mijzelf. De kapsalon draait weer volop en ik ben op 1 augustus begonnen aan weer een nieuwe interim-management opdracht bij Ministerie van Justitie in hun TBS Kliniek in Almere. Een drukke periode met een hoop nieuwe indrukken in een bizarre wereld  waardoor de weekenden vooral erg rustig waren waarin vooral gevegeteerd werd.

We zijn mede ook niet naar Drenthe geweest omdat onze Joep erg ziek is geweest de afgelopen weken. Weken volop stress omdat Joep 3 hernia’s had welke hem enorm veel pijn deden. Het was zo triest om te zien en zo erg dat vorige week zondag de optie om hem in te laten slapen serieus aan de orde is gekomen. Godzijdank is het zover niet gekomen, aangezien het op dit moment weer beter met de kleine veldheer gaat. We zijn zo blij dat ie weer rondhuppelt en veel kwispelt. Het is onze oude Joep weer, die we weken niet meer gezien hadden. Hij was heel erg teruggetrokken, wilde niet meer wandelen, eetlust was minder, speelde niet meer en lag veel onder het toilet of onder het bed om vooral met rust gelaten te worden. Nu had de dierenarts dat ook voorgeschreven en tevens een hoop medicijnen om spieren te verslappen, pijn te verlichten en een roesje om veel te slapen. Rust in de bench was geen doen omdat Joep alles afbrak en dus ook zijn rug belastte. Nu, 3 weken later is de situatie zo dat hij zonder medicijnen leeft, weer speelt, kleine wandelingen maakt en goed aangeeft wanneer de pijp leeg is.

Zieke zielige Joep

Als een echte teckel gaat hij op dat moment liggen en verroert zich niet meer, waar het ook is. Op een kruising, op een veldje, op een bospaadje, maakt niet uit; hij verzet geen stap meer. Zuster Clivia, onze zorgzame Miriam draagt hem dan en doet nog veel meer om Joep het gevoel te geven dat ie in een lustoord leeft. Overal schapevachtjes, kleedjes, voedsel toegediend, snoepjes en heel veel aandacht met krioelen, aaien en kusjes. De Romeinen konden er vroeger wat van, maar onze Clivia leeft zich helemaal uit in zorgzaamheid. En alles wat je aandacht geeft, dat groeit! Zo is het bij mij ook gekomen…

Maar goed; dit weekend was het dan weer zover! We gingen weer naar ons geliefde huisje in Drenthe. Deze maand precies 1 jaar in onz bezit en erg veel gebruikt. Miriam heeft nu 2 weken vakantie en ik kom tussendoor een paar dagen omdat het werk voor mij gewoon doorloopt. Vakantie nemen was geen optie bij de TBS kliniek. Dit weekend heerlijke dagen gehad en had ik ook nog de maandag en dinsdag erbij vrij genomen. Zodoende konden we onze trouwdag gezellig samen vieren en lekker bij Diggels in Westerbork uit eten. Het weer is super op dit moment en eigenlijk exact hetzelfde weer als vorig jaar dezelfde tijd toen we hier nog met onze caravan op vakantie waren en toen ons chalet hadden gekocht.

Gisteren, 6 september, ook samen een mooie fietstocht gereden door de bossen en heidevelden in de buurt. Een rit van ruim 30 kilometer en onderweg tijdens de lunch op het terras gezeten in Odoorn bij OsingerMarke. Hilarisch was het moment dat Miriam en ik elkaar proosten met onze 30e trouwdag en de kerkklok begon de luiden in combinatie met het alarm geluid om 12 uur op de eerste maandag van de maand. Odoorn wist dat het onze trouwdag was en gaf de passende sfeer door feestelijke klokken te luiden. Fietstocht in zomerse omstandigheden afgemaakt en de rest van de middag lekker in onze tuin gelezen en heel veel op internet gezeten om allerlei inspiratie op te doen voor ons nieuwe chalet.

Wat?? Nieuwe chalet…nieuwe chalet…? …hoor ik jullie denken. Jullie hebben jullie chalet nog geeneens 1 jaar!! Klopt! Maar ja, onze wensen op termijn waren dat we uiteindelijk een grotere variant op ons chalet zouden willen op het moment dat we minder gaan werken en meer in Drenthe kunnen zijn. De plek is voor ons echt top, het Chaletpark De Eeke. Aangezien de Eeke een nieuw gedeelte aan het ontwikkelen is, waarop nieuwe chalets geplaatst kunnen worden, hadden wij de afgelopen weken wel veel nieuwe chalets bekeken en waren er ook tekeningen gemaakt hoe ons chalet eruit zou moeten komen te zien. Ook de Eeke was betrokken in het meedenken en aanbieden van een nieuw chalet. De prijzen zijn echter door Corona zo opgedreven dat voor ons in deze fase van ons leven een nieuw chalet gewoon te vroeg kwam. Totdat we zaterdag gebeld werden door de eigenaar van het chaletpark, waarin ze aangaf dat er een groot chalet te koop kwam, die voor 95% volledig voldeed aan onze wensen. Er moest best wel wat aan het chalet gedaan worden, maar daar was de prijs dan ook naar. Dezelfde avond zijn we wezen kijken en inderdaad was het chalet qua indeling en grootte precies wat we wilden. Natuurlijk hadden we zelf een andere keuken en badkamer uitgekozen, maar alles zag er tip top uit. We gaven aan dat we erover na gingen denken en 30 seconden later waren we eruit! We doen het en pakken alles meteen aan dat moet gebeuren om het naar onze zin te maken. Even contact met de huidige eigenaren over de zakelijke aspecten gehad en ook daar kwam snel witte rook uit de schoorsteen! (mooi, dan is de CV ketel ook nog goed!)

De afgelopen dagen stonden dus in het teken van plannen maken, inspiratie opdoen hoe we het hebben willen en komt het in het kort erop neer dat we de volgende zaken deze dagen / weken moeten regelen: Schilder vinden voor de binnenzijde alle wanden te schilderen, vloer uitzoeken bij Ballast Wonen in Aalden (deze heeft ons zo goed geholpen bij huidige chalet), bouwbedrijf die de buitenbeplating van chalet gaat vervangen voor levensbestendige buitenwanden, nieuw tuinhuisje uitzoeken en laten plaatsen en de tuinman die wat aanpassen gaat doen aan de huidige tuin. Ook gaan we een airco regelen voor het chalet, nu we weten hoe comfortabel dat is bij zowel warm als koud weer. Het chalet en de plek zijn fantastisch. Meer privacy rondom de kavel, net zo dicht tegen de bosrand als nu, meer ruimte binnen het chalet en zelfs een badkamer met ligbad, aparte douche en wastafelmeubel. Kortom; we zijn klaar dan met de voorbereidingen voor de toekomstplannen om een chalet te hebben waarin je echt goed in kan wonen. We krijgen eind september de sleutel en kunnen dan aan de slag.

Als we in het nieuwe chalet kunnen verblijven, zullen we ons huidige chalet gaan verkopen. Door de wachtlijsten op het park is de verwachting dat dit ook goed zal gaan lukken. Ons huidige chalet is vorig jaar opgeknapt en voorzien van nieuwe vloer, airco en totaal opnieuw geschilderd. Ook is de tuin helemaal aangepast met nieuwe bakken en bestrating. We hebben intens genoten van dit chalet en de nieuwe eigenaar zal er heel veel plezier van hebben! Zeker weten!

Vandaag veel zaken al geregeld en dus vanmiddag samen met Mir en Joep in onze tuin in de relaxstand. Vanavond ga ik weer naar Lelystad om de komende dagen te gaan werken. In het weekend ben ik er weer en tot die tijd is Mirreke heel druk met het maken van plannen en het bekijken van woonaccessoires etc. We hebben zojuist een visgraat-vloer gekocht en dat vraagt weer andere aankleding……Dit is weer een leuk project de komende weken! We houden jullie hier op de hoogte!

Zondag 20 juni 2021: Vakantie in magisch Drenthe!

Vanaf afgelopen donderdag zijn we begonnen aan onze eerste echte vakantie in Drenthe. Natuurlijk zijn we de afgelopen maanden veel in Drenthe geweest voor de weekenden en de lockdown, maar echt op vakantie in een meer open wereld is nog niet aan de orde geweest. De terrassen zijn weer open, je mag weer uit eten, de mondkapjes hoeven straks niet meer, dus gewoon weer het normale leven terug. Dan kunnen we ook weer meer ondernemen in de vakantie.

Just around the corner….

Donderdag dus na het werk richting De Kiel. Miriam met de auto en ik was vroeg in de ochtend al met de motor op pad gegaan richting Drenthe. De warmte deze dag zou niet te harden zijn, laat staan in een motorpak. Via de nieuwe navigatie van Garmin XT prachtige nieuwe route gemaakt naar ons chaletje. Wat is Nederland toch prachtig. 

De bedoeling om vroeg te vertrekken was omdat ik inmiddels klaar was met mijn opdrachten voor mijn opdrachtgevers en dus lege agenda had. De dag daarvoor beide administraties gedaan voor het 2e kwartaal van de kapsalon en Lammertink Interim, dus ready to go!

Omstreeks 10.45 uur kwam ik aan bij ons chalet en jongens wat was het binnen bloedjeheet! De Tado Slimme thermostaat gaf 31 graden aan en dus maar meteen begonnen met alle ramen en deuren open te zetten. Miriam zou pas begin van de avond in Drenthe aankomen na haar werk, dus mijn taken waren om het huisje in gezellige staat te brengen d.m.v. de kussens buiten in de loungeset, parasol uit, kussentjes op de banken, wijntje koud zetten en boodschappen doen om de eerste avond gezellig te kunnen grillen buiten in de tuin. Op de fiets naar Schoonoord, dat is dan ook weer leuk om te doen. Miriam heeft de auto, dus op de fiets de boodschappen doen is de enige optie. De rijwind was zowaar verkoelend en de rit naar de plaatselijke COOP zat er al snel op, dus boodschappen gedaan en klaar voor de koninklijke ontvangst van mijn freule straks. Hoe verrassend was het dat ze opeens om 16.30 uur al het park op kwam rijden. Gezellig gemaakt samen en een heerlijke avond gehad en samen naar het Nederlands elftal gekeken. 

De volgende ochtend had Miriam een afspraak gemaakt bij de nieuwe kapsalon in het dorp: Marlieke’s Haarboetiek. Het is de vriendin van de plaatselijke horecagoeroe Jor’s Molenzicht. Aangezien Miriam met haar kapsalon was overgestapt naar andere productlijn van Alter Ego en Marlieke werkt met L’Oreal, kon Miriam haar nog veel spullen geven die zij niet meer gebruikt. Maar nu ook het haar laten doen door Marlieke, leek Mir leuk en makkelijk geregeld zo in de vakantie. Vervolgens heb ik ook maar een afspraak gemaakt bij Marlieke. De weken voor onze vakantie is Miriam altijd zo druk dat ik er soms tussendoor schiet. Nu dan maar door een ander geknipt worden vind ik geen probleem. Nadat ik Miriam had opgehaald in de mooie salon van Marlieke, even boodschappen gedaan en samen lekker weer in de tuin in chill-stand. Het weer is prachtig en we genieten enorm van alle vogelgeluiden om ons heen. De rust overvalt je gewoon. Onze overburen Frans en Geja zijn op vakantie met de camper en de huurchalet naast ons is leeg. Totaal geen geluid om ons heen en tussendoor nog even met Joep gelopen door het bos.

Zaterdagochtend in alle vroegte waren we allebei wakker. 6 uur in de ochtend zit Miriam al buiten een bakkie te doen en loop ik met Joep de ochtendronde omstreeks 7.30 uur. Best vroeg voor een vakantie, maar wakker is wakker en dan heb je nog wat aan de dag. Nou…dat hadden we zeker; he-le-maal niets gedaan en lezend, babbelend en lavend de dag doorgebracht. Lekker voetbal en F1 gekeken en gezellige gesprekken gehad.

Einde van de ochtend heb ik de motor gepakt om deze weg te brengen naar Motorhuis Bakker in Nieuw-Weerdinge. De motor krijgt een grote onderhoudsbeurt en er moet nog wat aanpassingen gedaan worden aan de voetpedalen. Miriam haalt mij op met de auto daar, maar eerst wil ik nog kijken of er een mooie aanbieding is voor een doorwaai-motorjas. Mijn zomerjas is inmiddels al 8 jaar oud en zit nog steeds superlekker, maar ziet er niet meer zo fris en fruitig uit (beetje hetzelfde als ik eigenlijk…). Nadat ik de motor in de werkplaats heb gestald en de winkel inloop, blijkt het een actiedag te zijn in de motorzaak. Mensen wat een mensen en uit alle windhoeken. Niet te geloven dat in dit kleine dorp in het oosten van Drenthe, tegen de Duitse grens aan, zo’n motorzaak zit. Prachtige zaak, grote werkplaats en megagrote winkel met vandaag wel 10-12 verkopers die met iedereen bezig zijn. Mijn zoekactie voor een doorwaaijas wordt al snel gestaakt, aangezien mijn maat er niet bij zit. Story of my life… Onverrichte zaken weer naar huis gereden. Dinsdag kan ik de motor weer ophalen en hoop ik dat er geen onvoorziene reparaties gedaan hoeven te worden. Maar ja, over 2 weken ga ik alleen naar de Eifel op de motor, dus wil ik wel dat de motor tip-top in orde is. We wachten af!

Vandaag wel samen met Miriam besloten om een airconditioning aan te schaffen en te installeren in ons chalet. Enerzijds om in de steeds warmer wordende zomers te kunnen koelen als je binnen wilt zitten. Het is namelijk 30 graden binnen en ook in de nacht blijft het te warm in de slaapkamer. Als we ook nog eens bekijken dat het ook verwarmen van het chalet door dezelfde airco kan worden gedaan, blijkt dat het ook nog eens enorm in de kosten scheelt ten opzichte van op gas stoken via een cv-ketel. Aangezien we thuis nu ook airco’s hebben besteld voor de kapsalon en kantoor, besluiten we dan toch maar om ook hier in een goed klimaat te investeren.

Nu mag je niet vanzelfsprekend op iedere plek op je kavel een airco plaatsen, dus samen met eigenaar van het park een plekje gezocht waar de buitenunit moet komen te staan. Geluidsoverlast moet tot een minimum beperkt blijven en de buren moeten het eens zijn. Onze buren zijn het ermee eens, dus dat is ook geregeld.

Ook blijkt er tegenover ons straatje een chalet leeg te komen en zeer waarschijnlijk in de verkoop. Het is een groter chalet dan die van ons, op een grotere kavel en we besluiten om met de eigenaar van het park te overleggen dat we mogelijk interesse hebben in dat chalet. Meer op de langere termijn gericht en dus meer woonruimte voor de toekomst als we ons definitief hier willen vestigen wanneer dat mogelijk is. Ik vind het chalet erg mooi en netjes, Miriam denkt er iets anders over; het chalet heeft een boerderij uitstraling en moet in andere kleur geschilderd worden. Tevens moet volgens haar de kavel moet anders ingericht worden. De indeling van het grotere chalet hebben we bij onze overburen en naaste buren gezien en vinden wij erg mooi.  Ruim voldoende om er op termijn te kunnen wonen. Het zijn overwegingen die weer stof geven tot nadenken, rekenen, begrotingen maken en af te wegen of we dit nu of over een paar jaar gaan doen. Leuk om te mijmeren.

Vandaag is het weer slechter en hangt er regen in de lucht. Nadat we wakker geworden zijn, lopen Miriam en ik de ochtendronde met Joep en zien we opeens een ree op nog geen twintig meter van ons af. Prachtig om zo ineens oog in oog te staan met zo’n mooi dier. De ree blijft stokstijf staan en staart ons aan zonder zichtbaar bang te zijn. We staan even een paar seconden elkaar te aanschouwen, voordat we beiden ons pad vervolgen. Joep, speurhond zoals ie is, heeft alles gemist en keek compleet de verkeerde kant op. 

Eye for a eye
Oog in oog met een Ree tijdens ochtendwandeling met Joep

Het vogelnest in 1 van onze vogelhuisjes is uitgevlogen en het nest weer leeg. Volgend jaar komen ze vast weer terug. Het vogelhuisje ernaast is door onze buurvrouw Tonya dichtgeplakt. Daar waren wespen bezig om een wespennest te bouwen tijdens onze afwezigheid in de afgelopen weken, maar dat leek ons geen goed idee. Hopelijk waren we op tijd om dit proces te stoppen, maar we zien nog steeds wespen via onderkant huisje naar binnen gaan. 

Voor onze overburen heeft Miriam nog een paar mooie foto’s gemaakt van hun vogelnestje dat huisvest in 1 van hun vogelhuisjes. Erg mooi om te zien, maar we denken dat dit ook geen week meer duurt voordat deze ook de vleugels uitslaan om de wereld te ontdekken.

Vogelnestje bij buurtjes Frans en Geja

Miriam haar rug doet pijn en is dus niet fit om lange wandelingen te lopen. We blijven thuis, aangezien het weer niet zo best is en ook veel drukte in Drenthe met mountainbikers, wandelaar, fietsers en wielrenners. Wij beginnen onze vakantie-activiteiten vanaf morgen. Lekker een mooie wandeling, lekker lunchen, terrasje pakken, beetje rondrijden. Over een paar dagen lezen jullie hopelijk wat meer nieuwe verhalen van deze regio. We willen nieuwe plekken ontdekken en nieuwe wandelroutes, dus we gaan op pad samen! Zoals Miriam zegt; dit is gewoon een weekend, de vakantie begint maandag!

1 t/m 11 Januari 2021: Lockdown and Out!

De afgelopen weken hebben wij het er het beste van gemaakt in Drenthe tijdens de door Mark Rutte en consorten opgelegde lockdown. De laatste weken vullen wij onze dagen met het druk zijn met niks doen. We zeggen tegen elkaar dat het ongeveer zo moet voelen als je straks gepensioneerd bent. Lege agenda en je kunt ook nergens heen, behalve de supermarkt. Het gevoel van welke dag het is en de vraagstukken rondom “wat zullen we vandaag gaan doen?” maakt dat we dus druk zijn met niks doen. Een aantal wandelingen per dag met Joep door de bossen achter ons park is het wel zo’n beetje. Miriam neemt de lange wandelingen hoofdzakelijk voor haar rekening en ik blijf maar sukkelen met mijn voet en wandel dus nooit pijnloos. De problemen met mijn knie zijn opgelost, maar het feit dat ik ander schoeisel en andere steunzolen draag, maakt dat de drukplekken onder de voet pijn doen en dat mijn heupen tijdens het wandelen snel beginnen te verkrampen omdat ik “anders” loop. Hierdoor loopt Miriam dus meer en langer met Joep en doe ik vooral de boodschappen en kook ik af en toe een maaltijd.

De afgelopen weken zijn vrienden en familie langs gekomen in ons huisje Drenthe, dus dat was ook erg gezellig en een welkome afleiding. Het is vanuit Lelystad toch ongeveer 135 kilometer rijden en dat doen ze dan toch maar even om een drankje en hapje te doen. Vorige week ook nog na 20 jaar oude vrienden weer ontmoet die hier in de buurt wonen. Prachtig om te zien hoe makkelijk je de draad weer oppakt. Of het nooit anders is geweest. Afgelopen weekend kwam mijn jongste schoonzus en zwager en namen zelfs een heerlijk tafeltje dek je maaltijd mee die ze zelf gemaakt hadden. Was een topdag.

Afgelopen weekend op zaterdag met hun lekkere langere wandeling gemaakt door de bossen, heidevelden en weilanden rondom ons park.

Gisteren, zondag 10 januari, wilden we graag in andere omgeving wandelen en zijn we naar de Staatsbossen in Drouwen gereden om daar de Heide en Vennen route te gaan wandelen. Het weer was zonnig en niet te koud, dus we hadden er zin in om onze viervoeter goed uit te laten. Toen we aankwamen zagen we dat we niet de enigen waren, maar dat iedereen zich wel aan de regels hield. Tijdens de wandelingen hield iedereen ruimschoots afstand en zijn we dus eigenlijk niemand tegengekomen. De wandeling was prachtig.

De heide en vennen route loopt door een bos met vooral beuken, maar ook lariksen en een eeuwenoude keiweg die opgegraven is uit de oude gronden van het Drentse landschap. Ook de vennetjes die we tegenkomen zien er prachtig uit en zijn van cruciaal belang om de heidevelden gezond te houden. Vrijwilligers houden hier samen met Staatsbosbeheer het onderhoud en ook de grafheuvels die hier liggen worden samen in goede conditie gehouden. Jongens wat is Nederland toch prachtig! Vooral als de zon schijnt is het plaatje compleet. Het was een mooie wandeling dus en we zien dat er vanaf diezelfde parkeerplaats meerdere wandelroutes lopen. Dus hier terugkomen is wat we zeker gaan de doen de komende zomer!

Teruggekomen in ons huisje, pruttelt in de oven een heerlijke lamsbout die we bij de plaatselijke ambachtelijke slager Jan Knol in Schoonoord hebben gekocht. Deze slager is hofleverancier bij ons en ook dit stuk lamsvlees zag er weer top uit! In het Italiaanse kookboek De Zilveren Lepel een ogenschijnlijk lekker gerecht uitgezocht en de oven kan zijn best doen om het vlees goed te garen. In totaal heeft de Lamsbout zo’n 5 uur in de oven gestaan. Aardappeltjes in de schil bakken en boontjes koken en voilà….topmaaltijd!

Na het avondmaal (dat inmiddels voelde als het laatste avondmaal) kwam het nieuws door dat de lockdown in Nederland verlengd zou worden met nog eens 3 weken. Die klap kwam vooral bij Miriam hard aan. Verdrietig en machteloos voelt ze zich. Niet om het missen van de omzet, maar vooral voor haar klanten en het persoonlijk contact met deze trouwe volgers van mijn knipgoeroe in het Lelystadse. Dat ook mijn opdracht voorlopig is teruggetrokken, maakt dat er nu geen inkomsten meer binnen komen, aangezien we beiden zelfstandig ondernemer zonder personeel zijn. Wat vooral frustreert is het feit dat een ander bepaalt dat je niets meer mag doen, maar dat je vervolgens ook geen cent ondersteuning van de overheid ontvangt. Het is krom en voelt onrechtmatig. Wij volgen beiden de regels die er zijn en zien om ons heen tijdens de feestdagen, huiskamers vol zitten met mensen, jongeren die feesten, ouderen die zonder mondkapjes door de supermarkt lopen en nog zo meer verwerpelijk gedrag. We zien het voorlopig niet verbeteren, want in ogenschouw nemend dat de jaarwisseling besmettingen ook nog moeten komen, er nu meer getest wordt, lijkt het opheffen van een lockdown verder weg dan ooit.

We besluiten dan ook om woensdag voor een paar dagen weer huiswaarts te keren naar Lelystad om vooral voor de klanten van Miriam haar kapsalon verfsets te gaan samenstellen. Meer kunnen we momenteel niet doen helaas!

We zullen zeker niet de enigen zijn die de (financiële)consequenties voelen, dus wensen wij een ieder die in hetzelfde schuitje zit heel veel sterkte en geduld de komende weken. Stay Strong!!

7 November 2020: Missie “chalet” geslaagd!

Zoals jullie in de afgelopen weken hebben kunnen lezen, zijn wij gedurende deze periode druk geweest om het door ons gekochte chalet op chaletpark De Eeke in De Kiel, Drenthe helemaal naar onze zin te maken, passend binnen het door ons gestelde budget.

Vandaag kunnen wij het project afsluiten met de laatste werkzaamheden die we in de tuin hebben gedaan in de afgelopen week. Wij vinden het resultaat geslaagd en zijn inmiddels in de relaxfase gekomen. Weliswaar met veel spierpijn, maar met een super voldaan gevoel. Vooral omdat wij dit project helemaal zelf hebben gedaan, zonder hulp van familie, vrienden of allerlei bouwvakkers. Het enige dat wij uitbesteedt hebben is het neerzetten van een hekwerk voor Joep rondom de kavel, het maken van een plantenbak en het slaan van een aantal palen ter decoratie. Oh ja, ook nog het worteldoek en leveren van het grind.

Wij zijn superblij in ieder geval! Op deze website van http://www.camperjoy.com hebben we een pagina gemaakt van fotos van het chalet voordat het van ons was en nu het eindresultaat. Klik op de website-link en klik door naar het tabblad “ Chalet du Joy “ om een indruk te krijgen van onze inspanningen.

De herfst is hier prachtig; de heldere hemel, de mooie bossen, het ochtendgloren en de zonsondergangen, het wild dat in die bossen loopt en de gezelligheid van het park en de omgeving maakt dat we nu de komende tijd heerlijk samen van kunnen genieten. De gereedschapskist gaat dicht, al het afval is weggebracht, de kluskleding is ritueel verbrand en nu Chalet du Joy beleven!

Drentenieren in Chalet du Joy II in De Kiel

De afgelopen weken waren hectische en ook rare tijden. De laatste dagen van onze vakantie waren ook echt de laatste dagen met onze caravan en kamperen in het algemeen. Toen we eind september, tijdens onze vakantie, in Drenthe waren, hebben we een chalet gekocht op een chaletpark. Eerder dan we eigenlijk gepland hadden, maar nu we de bevestiging kregen dat het park dat we op het oog hadden, ook werkelijk aan al onze wensen voldeed, hebben wij de knoop doorgehakt en direct gekocht. Het geld op de bank brengt niks op en nu konden we zelf maximaal gebruik maken van het chalet en eventueel ook nog de overweging maken om het te verhuren tijdens de tijden dat wij er geen gebruik van maken. In het kort komt het erop neer dat al onze vooraf gedefinieerde wensen zoals; 365 dagen per jaar mogen recreëren, vrije keuze om te verhuren, direct grenzend aan een groot bos, dorpje in de buurt met supermarkt, bakker, slager en horeca, park uitsluitend chalets, 45+ doelgroep, geen kinderen en dus geen zwemparadijs, animatie-team en kantine op het park. Eigenlijk is het een slaappark….die doelgroep van 45+ zitten wij inmiddels ruimschoots, dus ja…dit is wat ons past en daarom knoop doorgehakt en gekocht.

Het proces van aanschaf tot het betrekken is inmiddels achter de rug, maar het was direct na onze vakantie daardoor wel een hectische tijd. Op zaterdagmiddag om 15.00 uur deden wij een bod dat werd geweigerd, vervolgens om 17.00 uur nog een laatste bod gedaan en een half uur later belde de eigenaar van het park dat we nu eigenaar zijn van een prachtig chalet. Op de laatste zaterdag van onze vakantie dus reden om een borrel op te nemen (niet dat we dat anders niet zouden doen, maar toch…een feestje!)

Op dat moment gaan direct de projectplannen lopen en worden in no-time een planning gemaakt van alles wat we van plan zijn. Aangezien wij op de dinsdag daaropvolgend weer naar huis zouden gaan met de caravan, wilden wij nu we er nog waren toch nog in alle rust het chalet bekijken en maten op te meten. 

Wel hebben we een naam voor ons chalet bedacht. De naam Lambortinki is niet meer actueel aangezien dit altijd een voertuig was. Nu we een chalet gekocht hadden, kwam bij ons de naam Chalet du Joy II op het netvlies. Een niet voor de hand liggende naam waarschijnlijk voor jullie, maar voor ons een naam die een waardevolle en dierbare betekenis heeft. Het is namelijk de naam van het familie chalet in Schotland van onze vrienden Neil en Yvonne. Wij hebben in de 17 jaar dat we daar verscheidene malen geweest zijn, zulke mooie herinneringen aan dat chalet en omgeving. Dat chalet was zo knus, warm, gezellig en mooie tijden daar beleefd met Neil en Yvonne! Ook het feit dat het chalet de naam van Neil’s moeder Joy droeg en Neil’s vader Wilf ons altijd gebruik liet maken van dat chalet, maakte dat wij graag deze naam wilden gebruiken. Dat ook nog eens op de verjaardag van de vorig jaar overleden Wilf het chalet klaar was, maakte dat wij deze naam een eerbetoon vonden aan Wilf en Joy Johnson! Vanzelfsprekend wel eerst toestemming gevraagd of zij dat okay vonden. Ook hopen we dat we samen met de Johnsons ook mooie tijden gaan beleven in ons chalet du Joy II in Drenthe in de toekomst, na deze rare Coronatijden.

Op dinsdag 22 september, voordat we met de caravan naar huis gingen, konden we nog in het chalet om onze fietsen en andere spullen uit de caravan daar in het schuurtje te stallen, maten op te meten en lijstje te maken wat we nog meer nodig hebben om het chalet naar onze zin te maken. Bij thuiskomst in Lelystad de volgende dag weer aan het werk, maar slecht geslapen. Het spookt door ons hoofd en Miriam heeft weer qua meubels en styling haar keuzes gemaakt en alles besteld; eethoek, bank, tv-meubel, kleed in woonkamer en accessoires. Ook had ze nog op de valreep op laatste dag in Drenthe nog even een nieuwe vloer voor chalet besteld bij plaatselijke woonwinkel in Aalden. Ik heb ook mijn prioriteiten en heb een nieuwe smart tv besteld en Ziggo abonnement geregeld voor TV en internet. Het chalet heeft ook gewoon Wifi nu en ik kan er daardoor ook makkelijk werken indien dat nodig is.

Het eerste weekend na het kopen van het chalet stond dus ook in het teken van vooral schilderen. We gaan alle wanden van de slaapkamers, keuken, woonkamer en sanitair weer netjes schilderen, nieuwe gordijnen, rolgordijnen en nieuwe meubels plaatsen de komende weekenden. Zoals jullie wellicht weten is Miriam wel van het klussen en ik vooral niet. Wat mijn ogen zien, slopen mijn handen. Wat voor gereedschap je ook in mijn handen plaatst….er gaat bloed vloeien. Ik kan heel veel dingen wel, maar klussen niet. Ook heb ik er gewoon een schijthekel aan! Er gaat altijd iets mis en het komt altijd uit op ruzie. Dat was vroeger thuis al zo en nu niet anders. Miriam en ik denken dat wij het zelf het beste weten, maar Miriam kan het beter…dat is dus best een lastige onderhandelingspositie om je zin door te drijven! Maarrrrr….wonder boven wonder, verliep de samenwerking in het weekend erg goed en voorspoedig tussen ons. In een erg gezellige sfeer hebben we 2 dagen hard gewerkt om zover klaar te zijn dat op maandag de vloer erin gelegd kan worden. De wanden zien er strak uit en je ziet weer het opknappen. Ook Joep had direct zijn plekje gevonden in de klusomgeving en lag heerlijk op zijn kussen in de woonkamer. Af en toe liep hij een rondje langs ons tijdens het klussen om kwispelend en een laf likje gevend zijn goedkeuring te geven.

In onze vakantie en de dagen ernaar zijn we een aantal keren in het dorp onze boodschappen wezen doen en vooral bij de slager heb ik vrienden gemaakt met de melding dat wij er een chalet gaan kopen. De slager gaf aan dat hij de inschatting maakte de komende weekenden een koe extra per week in te kopen want ik lustte wel wat, was zijn inschatting! Met zijn mensenkennis is niks mis dus! De slagerij ziet er als een snoepwinkel uit voor mij en ik vermaak met uitstekend met de slager en zijn assortiment. Leuke sfeer in de winkel!

Tijdens ons klusweekend kwam ook broer Harry met schoonzus Joanne langs met hun prachtige nieuwe camper om ook spontaan naar het chalet te komen kijken. Was een gezellige avond en deze maar even opgeluisterd met een paar heerlijke pizza’s van de plaatselijke pizzeria Napoli in Schoonoord. Harry en ik hebben de pizza’s gehaald en ook gemoedelijk met de medewerkers van het restaurant lopen ouwehoeren. Leuk zo’n dorp! 

In dit weekend was Joep dus ook mee en moest natuurlijk ook zijn loopuurtjes hebben. We weten waarom we daar het chalet gekocht hebben. Wat een prachtige omgeving in de bossen daar. We kunnen werkelijk alle kanten op en kunnen kiezen om oor bossen, heidevelden, weilanden en/of langs vennetjes te lopen. We komen helemaal niemand tegen en onze eigenwijze teckel ruikt hier zoveel andere geuren, waardoor hij niet te houden is. Geweldig om te zien! Hier gaan we mooie wandelingen maken de komende jaren.

Vorige week woensdag waren we allebei vrij en hebben wij een Pak n Bak aanhanger gehuurd om alle meubels, nieuwe matrassen, kastjes, beddengoed, potten en pannen en alles wat erheen moet te vervoeren en deze dag proberen om zover te komen, dat we het afgelopen weekend er voor het eerst konden “recreëren”. We besloten om Joep niet mee te nemen en deze te laten verblijven bij Nicole en Marco, waar hij bij hun teckels kon verblijven. Twee vrouwtjes, dus walhalla voor Joep en de verzorging is bij Nicole altijd 5-sterren, dus goed gevoel om hem daar achter te laten voor deze dag. 

Met de aanhanger konden we alles meenemen en was het ons gelukt om het chalet klaar te krijgen. Miriam had alle kastjes ingeruimd en ik moest alle meubels in elkaar zetten. Ook deze dag weer top samengewerkt en in plaats van bekvechten nog amoureuze momentjes gehad samen. Was topdag! Het chalet ziet er echt gezellig uit. Nog wel wat dingetjes te doen, maar alle fundementele zaken zijn er en functioneren. Ook de Wifi geïnstalleerd en TV aangesloten. Laat het weekend maar komen!

Dat eerste weekend daar hebben we nu achter de rug en het was geweldig om daar te verblijven. Lekkere boodschappen gehaald, heerlijk gekookt in de slowcooker, heerlijk gewandeld en op zondag visite gekregen van mijn zus Annette en zwager Kees. Ook zij waren benieuwd naar wat wij gekocht hadden en wilden alvast wat planten uit de tuin meenemen. De tuin wordt het volgende project in het voorjaar, maar er waren zoveel planten en struiken dat Miriam aangaf welke weg konden. Heerlijk met zijn vieren geluncht. Miriam had lekkere Italiaanse draadjesvleessaus voor de pasta gemaakt. De mannen in de middag Formule 1 gekeken en de dames gingen met Joep wandelen in het bos…in de regen! En dan ook echt regen….als verzopen katten kwamen ze na een uurtje weer terug.

Toen Annette en Kees weer waren vertrokken hebben wij nog even de afwas gedaan, alles opgeruimd om weer naar huis te gaan.

Het rare was wel dat toen wij thuiskwamen, de caravan van onze oprit was verdwenen. We hadden onze zeer fraaie en fijne nieuwe caravan afgelopen week verkocht. Na een hoop gepuzzel rondom de aflevering van deze caravan, besloten we met de kopers dat zij de caravan op konden halen als wij er niet waren. De overdracht van kenteken en sleutels was al gebeurd nadat keurig het geld op onze rekening stond. Toen we dan ook thuiskwamen en onze caravan was weg, was dat het einde van onze kampeerjaren. We hebben hier enorm van genoten. Zowel van de beide caravans als campers. Dat mensen tegen ons roepen dat we zo wispelturig zijn met kamperen kunnen we zeggen dat als je 17 jaar gekampeerd hebt met 2 caravans en 2 campers, je dat niet wispelturig kunt noemen. Het feit dat we nu het chalet eerder hebben gekocht dan vooraf was gepland, maakt dat we nu te snel afscheid hebben genomen van onze nieuwe caravan. Ja, klopt….

De caravan moest niet weg, maar omdat we echt overtuigd zijn dat we de komende jaren niet veel met caravan weg gaan en deze dus veel in stalling staat is zonde vinden wij. De nieuwe eigenaren zullen er veel plezier aan beleven, want het is een hele fijne ruime caravan. Het tijdperk Lambortinki is echt ten einde en ik zal jullie alvast waarschuwen….het kan zo zijn dat over een paar jaar er weer een Lambortinki ten tonele verschijnt als we kunnen stoppen met werken. We genieten van het leven en het feit dat we de mogelijkheden hebben om de keuzes te kunnen maken die we maken. Life is beautiful!

We blijven wel de blog’s van onze weekenden op camperjoy schrijven om onze herinneringen vast te leggen. Aan fotoboeken doen we niet meer. Dit blog is voor ons een mooie vastlegging van onze herinneringen, maar lees mee als je het leuk vindt!

16-18 September 2020: Zondagskinderen op vakantie in Drenthe!

Miriam en ik zijn dus allebei op zondag geboren en deze vakantie hebben we het vaak erover gehad. Want hoe mooi is het dat we vanaf de eerste vakantiedag tot en met de laatste dag van onze vakantie, aanstaande woensdag, de hele tijd hebben kunnen doorbrengen in korte broek, t-shirts en elke dag in de zon kunnen lunchen en dineren. Zondagskinderen dus…

De eerste dagen hier in De Kiel in Drenthe hebben we al eerder gepubliceerd, door middel van prachtige fotos van Miriam. Het was te warm om veel te doen, dus hebben we op de warmste dagen met temperaturen rond de 30 graden alleen wat gewandeld in de bossen en voor de rest gelaafd rondom de caravan.

Toen eergisteren dan eindelijk de temperaturen wat draaglijker waren, besloten we dan ook aan het einde van de ochtend te gaan fietsen op onze e-bikes. Op route.nl een route gemaakt van ongeveer 30 kilometer en vol goede zin aan deze route begonnen, die dwars door de bossen en landerijen liep rondom Schoonoord. Dorpjes als Orvelte, Eserveen, Wezuperbrug, Wezup, Witteveen en weer terug naar De Kiel. Een prachtige route door de bossen, weilanden en hele kleine dorpjes, waar iedereen je nog groet alsof ze je al jaren kennen. Wat een fijne provincie op te vertoeven hier. Na een fietstocht als deze, moet je jezelf belonen en dat deden we dan ook fijn voor de caravan, waar Miriam een lekkere lunch had gemaakt. We wilden onderweg op een terras wat gaan eten, maar de dorpjes die wij aandeden had geen horeca wat open was en ook het coronagevaar is hier minder dan nihil, aangezien we ook niemand treffen op onze route. We genieten enorm van deze omgeving en vinden Drenthe dan ook helemaal top!

Drenthe is top!

Ook fijn was het feit dat Miriam eindelijk een oplossing had gevonden om Joep ontspannen in de mand te krijgen van de fiets. Mijn lieftallige heeft nogal de neiging om onze teckel nogal goed te faciliteren in alles wat ze maar denkt dat de hond denkt dat ie wil…snap ie? Dus Mir had nu in de fietsmand een schapenvachtje over de randen heen gedrapeerd en onderin een kussentje met tegen de opstaande rand een dikker kussen, zodat de kleine veldheer rechtop kan leunen tegen de opstaande rand van de mand en zodoende als Julius Ceasar die tijdens zijn triomp-tochten door Rome reed destijds. nu is Wezuperbrug nu niet echt de ambiance die daarmee te vergelijken was, maar dat maakte onze Joep niet uit. Eindelijk genoot hij eens van een fietsrit, die ook nog eens regelmatig werd onderbroken voor een plaspauze. Was toprit!

De rest van de middag en avond verloopt zoals altijd, dus daarmee zal ik jullie niet vermoeien. De avondwandeling met Joep, lekker eten en kneuterig in onze “woonkamer” TV kijken en naar ons heerlijke bedje.

Gisteren, donderdag 17 september, stond in het teken van de uitvaart van mijn Tante Miny, 83 jaar oud en vorige week na ziekbed overleden. Deze tante verdiende het om een laatste eerbetoon en afscheid mogen ontvangen van mij en mijn gehele familie. Tante Miny was een erg lieve tante, altijd de rust zelve, altijd genietend van de gezelligheid om haar heen, zorgzaam voor een ieder en goedlachs. Dat ze een rustig type was, was ook wel nodig ook, aangezien mijn familie nogal druktemakers zijn. Zij was de ultieme balans om de zin en onzin van al dat lawaai te relativeren. Godzijdank dacht de hele familie er zo over, aangezien ook alle neven en nichten er waren. Uiteindelijk zijn dit dan ook weer leuke reunieen omdat je niet jaarlijks iedereen meer ziet. Facebook doet wonderen, maar echt elkaar spreken en zien is veel en veel leuker. Van alle ooms en tantes zijn alleen de jongste oom en tante er nog en deze waren er ook blij mee dat iedereen er was. Een mooi waardig en liefdevol afscheid ook gemaakt door mijn beide nichtjes voor hun moeder. Miriam was niet mee en bleef bij Joep op de camping. Die had lekker rustig dagje zo alleen met de teckel. Het was wel fijn om nu naar de uitvaart te kunnen nu we vakantie vieren in Nederland. Vorig jaar ging dat net niet toen een oom van Miriam plots overleed. Toen zaten we in het buitenland.

Halverwege de middag was ik weer terug op de camping om verslag te doen van deze uitvaart, toen ook nog even mijn collega en vriend Amrullah Alokozai even een bakkie kwam doen om bij te praten over het werk en wat er allemaal nog moet gebeuren als ik weer terug ben van vakantie. Samen werken we aan allerlei innovaties in de zorg, vooral op het gebied van technologie. Door het gebrek aan voldoende handen aan het bed, werken wij aan oplossingen hoe je toch goed inzichtelijk kan krijgen hoe het met kwetsbare, alleenwonende clienten gaat. Vooral in de uithoeken van drenthe, twente, achterhoek, friesland en oost groningen zijn schrijnende gevallen van alleenwonenende mensen, die nog op hun boerderijtje wonen en niemand in de buurt. Kinderen op afstand, werkend in de grote stad en de zorg die maar een paar momenten per dag aanwezig is om zorg te verlenen. Was fijn om Amrullah weer even te zien en te spreken en einde van de middag ging hij huiswaarts. Wij weer avondroutine en heerlijk geslapen.

Vanmorgen eerst in alle vroegte wakker geworden en meteen maar in beweging om eerst Joep uit te laten, daarna de torpedokamer van Miriam legen (chemisch toilet), afwas doen van gisteravond en vervolgens soigneren om samen op pad te gaan met de cabrio voor een mooie rit richting de provincie Groningen. Ik had een route gemaakt op http://www.Kurviger.de Deze site is echt een aanrader om op een computer een rit te laten maken door Kurviger.de welke voldoet aan jouw criteria. Wij wilden op kleine weggetjes, stads-dorpkernen vermijden, bochtige wegen en mooie natuur zien en maximaal 100 kilometer, dus zo geschiedde. Erg mooie rit gemaakt van 110 kilometer, welke ook nog een stukje door Duitsland ging. Dorpjes als Odoornerveen, Valthe, Nieuw Weerdinge, Rutenbrock (D), Sustrum-Moor (D), Walchum (D), Neurhede (D), om vervolgens weer de nederlandse grens over te gaan richting Bourtange. Juist dit vestingdorpje wilden wij graag bezoeken, aangezien je niet vaak in deze regio vertoeft. We waren bang dat de drukte in deze toeristische omgeving een probleem zou zijn, maar de corona maatregelen werden door de vrijwilligers van het dorpje goed nageleefd. Zoveel mensen uit de vesting, zoveel mensen mochten er ook weer in. Prima sfeertje onderling daar!

Vlakbij de Duitse grens, in het prachtige Westerwolde (Zuid-Oost Groningen), ligt de Vesting Bourtange. Een uniek historisch verdedigingswerk dat zijn gelijke niet kent. Heden en verleden gaan perfect samen in deze kleine, sfeervolle vestingstad.

Bezoekers van het Bourtange van nu wanen zich eeuwen terug in de tijd. Maak kennis met Vesting Bourtange, de vesting die nooit ingenomen werd.

Bourtange is een vestingdorp, dat tijdens de Nederlandse Opstand in 1742 is aangelegd. Bourtange ligt in de gemeente Westerwolde. Het is een beschermd dorpsgezicht. Hoewel de grachten en muren anders doen vermoeden, heeft Bourtange nooit stadsrechten gehad.

Tussen 1811 en 1821 was Bourtange een zelfstandige gemeente, waartoe in het beginjaar ook Ter Apel, Onstwedde, Sellingen, Vlagtwedde en Wedde behoorden. De eerste maire was Paulus Eckringa. In 1811 werden Vlagtwedde en Onstwedde afgesplitst. In 1821 ging Bourtange op in de gemeente Vlagtwedde, die in 2018 met de gemeente Bellingwedde de nieuwe gemeente Westerwolde ging vormen.

Leuk om dit te weten allemaal en ook wel indrukwekkend om te zien. We hebben door het dorp gelopen en ook wel de drukte vermeden door meteen een wandeling rondom het dorp over de vestingsmuur te lopen. Mooie vergezichten en uitzichten vanaf deze muur en de wachttorens bekeken. Zelfs in die tijd, 1742 praten we over, hadden ze in Boertange al een zwevend toilet toen…

Zwevend toilet in Bourtange

Na het bezoek dooorgereden volgens de route en al slingerend door het platteland van Groningen weer het mooie drentse land betreden met onze open auto. Het was ook al tijd voor een late lunch en uiteindelijk in Brasserie Bij Els in Exloo bezocht om daar tussen de wespen een broodje te eten. Was niks bijzonders en met gierende banden naar de camping gereden om daar Miriam en Joep eruit te gooien, zodat ik nog even de boodschappen voor het weekend te doen. Na terugkomst weer in chill modus om drankje te doen en gezellig de caravan in te gaan om te beginnen aan de avond. Morgen gaan we fietsen!

5 t/m 7 September 2020: Cabriorit en waterlekkage

We zijn inmidddels de acclimatisatie-periode voorbij en leven volgens vaste patronen de eerste ochtenden op ons vakantieverblijf. Eerst lekker wakker worden, 1e ronde met Joep, koffie, douchen en aankleden, lezen en vervolgens bepalen wat we gaan doen die dag. Niks spannends aan eigenlijk, maar zo lekker kneuterig samen in ons huis op wielen. Tussen de middag is het een grote ronde met Joep lopen en doen we de blauwe route, die we al eerder hebben gedaan. We lopen lekker en kiezen ervoor om het rustig aan te doen onderweg. Joep ruikt van alles in de bossen en als ie wat hoort in de bossen, staat ie op scherp en blijft stokstijf staan. Mooi om te zien!

Wat boffen we met het weer en daarom besluiten we maar om vandaag een cabriorit te plannen en morgen een fietstocht. We maken het rondje met Joep af en pakken de spullen voor een leuk autoritje langs de Maas. We programmeren de GPS op kortste afstand, geen snelwegen en veerdiensten toegestaan. De besluiten om langs de Maas richting Bergen, Arcen, Swolgen, Geijsteren en weer naar Affferden te rijden. Een rit van ongeveer 1,5 uur, waarbij we hopen nog ergens op leuk plekje te lunchen. Onderweg genieten we van rijden met de open kap. De omgeving is hier prachtig en we meanderen langs de Maas, kleine boerenweggetjes en kleine gehuchtjes als Well, Bitterswijck, Broekhuizen, om vervolgens bij Arcen met pontje over te steken. Het valt enorm op dat het enorm druk is overal. Op de terrassen, fietsers op de dijkjes, bij de Hertog Jan Brouwerij, echt overal is het beredruk. Na de overtocht met pontje, rijden we naar Swolgen, Tienray, Meerlo, Wanssum, Geijsteren weer terug naar de camping in Afferden. We gaan niet onderweg lunchen. We zoeken de Corona risico’s niet op aangezien Miriam met veel mensen in aanraking komt met haar werk en ik uiteindelijk ook. Waarom zouden we het risico nemen?

Terug bij de caravan maakt daarom Miriam weer een heerlijk ovenbroodje met soort van Bruchetta klaar en aangezien het onze 29e trouwdag was, doen we eens gek: we drinken er een wijntje bij zo midden op de dag. Heerlijk samen gezeten en de rest van de middag avond in relaxstand voor de caravan. We vinden het fantastisch, dit leventje zo; in de bossen, super rustig om ons heen en de geluiden van alle dieren in de buurt..geweldig!

In de avond is boven verwachting de TV via 4G router goed te ontvangen, dus hebben de laatste uurtjes van de avond gezellig binnen gezeten en TV gekeken. Omstreeks koffietijd in de avond koelt het echt af en wordt de lucht vochtiger. Met alleen de vloerverwarming in caravan aan, is het al behaaglijk in de caravan en vermaken wij ons prima.

Totdat Miriam opeens ontdekt dat er water in de bestekla, onder de gootsteen ligt. Dat is even schrikken en we maken de boel weer droog en houden rekening met een kapotte sifon. Het is te donker om goed te bekijken dus morgenochtend maar even goed bekijken. Zo geschiedde en Miriam had voor de zekerheid ook even de Adria Caravan pagina op Facebook gevraagd of iemand ook ervaring had met hoe op te lossen als je geen reserve sifon bij je hebt. Fantastisch om te zien dat direct daarna onze eigen dealer Boer Caravans uit Wezep meteen contact opnam met ons om aan te bieden om nieuwe sifon naar ons toe te sturen, zodat wij einde middag deze konden ontvangen. Wat een topservice! Aangezien op onze camping geen receptie of iets dergelijks is en ook geen postbus op officieel adres, ging dit niet lukken. Daarom heeft Boer Caravans aangegeven bij welke dichtsbijzijnde Adria dealer er een sifon klaar kon liggen. Moest voor de zekerheid wel met deze dealer even foto’s sturen van onze sifon, zodat ik niet voor niets die kant op kwam. Het is namelijk toch nog ruim 35 kilometer rijden naar Herpen. Ook bij deze dealer alleen maar supergoede en vriendelijke medewerking mogen ontvangen. Na diverse mailtjes heen en weer sturen met foto’s, kwam het bericht dat ze nog 1 exemplaar op voorraad hadden liggen. Ik moest voor de zekerheid wel de oude meenemen. Tja, dat betekent dat ik het zelf moest doen een aangezien ik niet de handigste ben, voelde ik stress opkomen. En dan ook nog eens tijdens de vakantie! De stressboog werd nog hoger toen ik erachter kwam dat ik per ongeluk alleen maar kruiskopschroevendraaiers had meegenomen ipv mix met gewone schroevedraaiers. Stom! Maar een vriendelijke buurman met een enorme Hornbach-uitstraling (je kent het wel; kale kop, combatbroek, soldatenkistjes en t-shirt met daarin 6-pack lijf….net als ik maar ik heb fust ipv 6-pack!) benaderd om te vragen of hij wat had voor mij. Dat had hij! Top!

Ik dus helemaal zelf de sifon eraf gehaald en bij terugkomst ook de nieuwe er weer op gemonteerd. Nu zie ik jullie denken: dat zijn 2 handelingen!! 2 handelingen met 2 schroefjes!! Klopt! Maarrrr…je moet je successen in kleine klusjes zoeken als je 2 linker handen hebt. Miriam speelde het goed mee en prijsde mij de hemel in met zoveel technisch vernuft en inzicht om deze megaklus tot een goed en bloedeloos einde te brengen. Toen ook nog bleek dat de lekkage officieel hiermee ten einde was, hebben wij dit op gepaste wijze gevierd vanzelfsprekend.

Daarna weer grote ronde met Joep gelopen een andere richting door de bossen, afwasje gedaan en geborreld voor de caravan. Buren naast ons hebben ook een hondje, Mim, die lekker met Joep speelt binnen ons gaas-territorium, terwijl er stukje verderop een hond woont, die Joep elke keer wil aanvliegen als ie voorbij loopt. Geweldig om te zien dat die kleine veldheer gewoon van zich afbijt en zich het kaas niet van het brood laat eten. Zeker geen kaas!! Maar de eigenaar van deze nogal heftige hond Tjibbe, wil vanavond met haar man uit eten en vraagt aan ons of ze haar mobiele nummer mag afgeven, zodat we haar kunnen bellen als haar hond overlast veroorzaakt, wanneer deze alleen in caravan blijft tijdens hun restaurantbezoek. Dat willen we wel en het is prima verlopen allemaal. Tjibbe was de rust zelf!

Eerlijk gezegd is dat wat wij wel jammer vinden; het niet meer uit eten gaan als we Joep bij ons hebben. Alleen laten in caravan vinden we niet prettig en meenemen naar restaurant durven we niet aan, aangezien Joep vorig jaar tijdens de vakantie, sterlijk vervelend was tijdens een lunch in restaurant in Frankrijk. Voelt erg ongemakkelijk kan ik je zeggen. Ondanks dat we veel voor onze kleine man overhebben, is dit wel een dingetje.. Maar vanmiddag gaan we met hem fietsen en doen we weer een poging om ergens te kunnen lunchen op een terras. Kijken of dit weer eens gaat lukken. Jullie lezen het vast bij het volgende blog. Morgen breken we ons kamp hier op en verkassen wij naar Sint Antonis.

4 September 2020: Start vakantie op Cokse Heide in Afferden

Afgelopen vrijdag was het onze laatste werkdag en hadden we het zo gepland dat we omstreeks 15.00 uur in de auto konden stappen en met de caravan op pad naar ons eerste vakantie-adres; De Cokse Heide in Afferden (L). Zoals jullie wellicht weten is dit 1 van onze favoriete natuurkampeerterreinen binnen de Staatsbosbeheer campings. We zijn er inmiddels 4x geweest en nog steeds worden we blij als we er weer heen mogen.

De laatste dag werken bestond voor Miriam nog gewoon open te zijn tot 14.00 uur met haar kapsalon om de laatste klanten te helpen. Voor mij stond hij in het teken van de laatste kantoorwerkzaamheden te doen, laatste belletjes en de boekhouding bijwerken voor beide bedrijfjes. Voor de rest had ik de taak om de caravan helemaal klaar te maken, dus wassen, inruimen, de buitenstoelen schoonmaken, grondzeil reinigen, BBQ repareren en nog wat ander subtiel opgedragen taken volbrengen. Toen we dan ook eindelijk mochten vertrekken, was de pijp alweer leeg, zal ik maar zeggen.

Op geplande tijd vertrokken en onderweg verliep alles van een leien dakje. Bij aankomst op de camping viel het ons op hoe knettervol deze nog stond met kampeerders. Door het rare jaar 2020 verschuiven de vakantieperioden wel, lijkt het. Veel wat oudere paren aanwezig, maar ook best nog wel jonge stellen. Allemaal genietend van al het moois dat deze omgeving te bieden heeft. De Cokse Heide heeft ook een nieuw sanitairgebouw gekregen, wat er super gelikt uitziet. Wat afwijkend van de andere nieuwere kampeerterreinen van Staatsbosbeheer. Strakker, frisser en lichter van binnen. Erg fraai. Vooraf ook duidelijke instructies gekregen over de coronamaatregelen. Er is maar 1 looproute rondom het sanitairgebouw en deze moet je volgen. Spookloplers worden niet getolereerd.

Het kampeerterrein ligt er prachtig bij! Het is 1 en al groen wat je ziet en je hoort een specht koppijn creeeren tegen een boom, vogel getjielp en de zon schijnt op onze plek. We hebben er zin in en ik zet met de auto nagenoeg de caravan in 1x achteruit in de kampeernis die voor ons gereserveerd stond. We kennen de plek goed en hij is nu nog rustiger aangezien de kampvuur-kuil niet gebruikt mag worden ivm Corona. Hier loop je zeker geen corona op, op deze camping; de plekken zijn dusdanig ruim dat je niemand hoeft te passeren.

Het opbouwen van ons kampement ging ook erg voorspoedig. We hebben inmiddels een goede routine opgebouwd hoe je snel en goed de boel operationeel maakt. Eerst met de mover de caravan neerzetten waar je wilt, waterpas stellen, stempels uitdraaien, elektrasnoer in caravan, Joep zijn net rondom de caravan spannen, luifel uit, afspannen van luifel en vervolgens de stoelen en tafel uit het onderluik, dan de buitenkast buiten neerzetten, Nespresso erop, oven erop, koelkastdeur open, biertje eruit en plop! Vakantie!

Cokse Heide, Plek 14

De middag verder in relax stand doorgebracht en klein rondje gelopen met de kleine Joep. Vervolgens het avondmaal klaargemaakt door Mirreke en na het eten nog een laatste ronde door bos gelopen. Toen weer een tijdje bezig geweest met de satelliet installatie om ook TV te kunnen kijken. De bosrijke omgeving maakte het niet mogelijk om op onze plek de satelliet goed te kunnen uitrichten. Maar….we hadden een nieuwe troef in het TV optiepakket. We hadden namelijk ook een 4G Wifi Router gekocht, de TP-Link TL-MR 6400. Mijn mobiele telefoon abonnement heeft onbeperkt data, dus als deze optie goed werkt, besluiten we om de satelliet schotel te verkopen. Wij staan vooral in bosrijke campings en het blijkt bij de eerste de beste twijg die voor het signaal zit, er geen verbinding mogelijk is met de satellieten. Wij denken dat 4G dan een betere oplossing is. We gaan het nu proberen en komen erachter dat hier op de camping nagenoeg geen 4G bereik is. Dan moeten we maar praten met elkaar….maar hiervoor hebben we beiden geen puf meer voor. Lekker buiten gezeten tot een uur of 10 ‘s avonds.

De avond was heerlijk zwoel en uiteindelijk rozig naar bed gegaan. Allebei niet lekker geslapen, maar mogelijk ook door de regen op het dak. De volgende dag beginnen we weer met goede zin en na heerlijk rustig buiten een bakkie koffie te hebben gedaan, gaat Miriam eerst boodschappen doen in Siebengewald. We zijn “leeg” vertrokken uit Lelystad. Ik bleef bij Joep en lekker gelezen onder de luifel. Na Mir terug was, lekker lunchen samen en vervolgens een grote wandeling gemaakt door de bossen en heidevelden rondom de camping. We kiezen voor een route van ongeveer 7 kilometer en Joep was helemaal in zijn nopjes.

Hij ruikt van alles in het bos en loopt als Komissar Rex alle sporen na te trekken en wij lopen lekker door het heuvellandschap. Tjesus wat is het hier mooi en fijn zeggen we nog! Na ruim anderhalf uur komen we terug en douchen we, kleden ons om en beginnen we aan de zaterdagmiddagborrel. Joep is uitgeteld en ook wij doen een klein dutje. De rest van de dag is in chill modus en blijven we “thuis”, want zo voelt het in de caravan. Wel hebben we al wel de volgende camping geboekt voor over een paar dagen. Dan naar een andere favoriet van ons: De Vlagberg in Sint Anthonis, ook een Staatsbosbeheer camping. Na deze camping gaan we weer op zoek naar nieuwe campings.

31 juli t/m 9 augustus 2020: Kabe’s op de kust in Dronten…

De afgelopen weken hebben Miriam en ik de weekenden en woensdagen op NCC camping Het Abbertbos in Dronten doorgebracht met onze Lambortinki 2.5. Doordeweeks gewoon werken en in de weekenden naar deze simpele, maar prachtig gelegen camping tussen Dronten en Elburg/Kampen. Op loopafstand vindt je daar het strand en paviljoen At Sea, gelegen aan het Drontermeer. Voor ons een half uurtje rijden vanuit huis en daarom perfecte afleiding om in de vakantieperiode, en dus komkommertijd, daar door te brengen.

Af en toe wandelen met onze Joep en die sleept dan weer van alles mee naar de plek. Geweldig om te zien hoe die kleine veldheer boomstammen meesleept naar zijn domein! Maar ook Joep had het zwaar de afgelopen dagen. Ook zijn onze vrienden Sonja en Enno nog gezellig langs geweest voor een gezellige borrel en maaltijd. Voor de rest erg rustig aan gedaan en veel gelezen. Wij lezen allebei niet veel, maar de afgelopen weekenden een aantal boeken uit samen!

Joep kwalificeert zich voor Olympics met Polstok hoogspringen

Over de weekenden daar valt verder echt niet veel te melden en zeker niet met de temperaturen van de afgelopen week. Eigenlijk kun je alles voorspellen daar op het terrein; er gebeurt namelijk he-le-maal niets. Er is niets, men doet niets en je ziet niets. Behalve de mooie natuur om je heen en een paar caravans als je op onze plek staat dan tenminste. Maar sinds afgelopen weekend leek het wel of er een verhoogde staat van paraatheid werd gesignaleerd om ons heen. Toen we ernaar vroegen bij de beheerders van de camping werd direct al aangegeven dat ze onze excuses aanboden voor het feit dat vanaf het weekend van 8 augustus het uit was met de rust en dat dan alle, maar dan ook alle plekjes volgeboekt waren, want……De Kabe Club Nederland heeft een clubweekend en brengt deze hier door. “Nogmaals onze excuses aan jullie, maar het is maar een weekend en dan is het voorbij” werd ons medegedeeld. En toen we ook nog andere campinggasten hoorden zeggen dat ze dan hun spullen gingen oppakken en weggingen, want “hier wilden ze niet bij zijn” ontstond bij ons een beeld van een soort van invasie van Talibanstrijders, Noormannen, Vikingen of ander gespuis…

Nu bleek dat ook te kloppen in een bepaald opzicht, want de Kabe caravan (want hier praten we over, Kabe is een merk caravan) wordt geproduceerd in Zweden. Vikingen dus!! 

Nou….ik heb een paar Netflix series bekeken waarin Vikingen huis hielden en dat loog er niet om! Ik besloot om mij er maar in te verdiepen wat voor soort pluimage volk we het volgende weekend over de vloer kregen. Op basis van de vooroordelen die we links en rechts om ons heen horen zien we het met argusogen tegemoet. Harnas mee, oorlogskleuren op je gelaat, schild voor ons houden en rammen maar!! Maar zo zijn we helemaal niet, zeggen we tegen elkaar. Eerst maar eens meemaken en dan maar oordelen is ons credo!

Wat valt er te weet te komen over Kabe en zijn gebruikers? Over Kabe kunnen we op basis van de gesprekken gedurende de afgelopen weken melden dat deze wintercaravan de Rolls Royce onder caravans moet zijn. Ze zijn beter geisoleerd, hebben vloerverwarming, dikkere wanden en dus zijn zwaarder door het gewicht, duur in aanschaf, waardevast, afwerking is degelijk en solide, maar voor de rest kun je er hetzelfde in doen als welke andere caravan dan ook. Zelfs onze Adria Adora heeft vloerverwarming en qua indeling is er niets nieuws onder de zon. Mooie caravans, niks mis mee!

Maar wat maakt het dan dat iedereen zo van de leg is als de Kabe Club Nederland op bezoek komt. Als ik hun website bekijk, dan lijkt deze wel een bunker; je weet dat ie er is, maar je komt er niet in! Weinig informatie en wat je ook wilt bekijken op de site; je hebt er een inlog en wachtwoord voor nodig! Gesloten gemeenschap dus? Nou…als je de verhalen moet geloven dan zijn Kabe eigenaren allemaal snobistisch en voelen ze zich verheven boven het andere caravanplebs van deze aardbol. Dus strikte afzondering van de ” gewone” kampeerder is per definitie gewenst.

Omdat de Kabe Club Nederland kwam en dus de camping bommetjevol kwam te staan, waren de beheerders en facilitaire team de hele week heel erg druk om de camping er spic en span bij te hebben staan als al dit koninklijke bezoek het NCC terrein met hun dure koetsen op kwamen rijden. Nu ziet altijd alles op deze camping er supernetjes en schoon uit en wordt er met veel liefde beheert zal ik maar zeggen. 

Doordat onze werkweek deze week al op donderdagavond erop zat, konden wij dus heerlijk dus al deze avond naar de camping en zouden wij de karavaan met de bloeddorstige Vikingen binnen zien komen op vrijdag. Miriam en ik in onze schutkleuren en camouflage-net (o nee, dat is het net van Joep…) tijgerend naar de frontlinie om te bekijken waar hun zwakke plekken zitten en hoe we dit weekend kunnen overleven als we onverhoopt de witte vlag moet laten zien en een uitgang zoeken. De Vikingen zitten overal om ons heen en op vrijdagmiddag waren we omsingeld. Boevengespuis!!

Gedurende dit weekend kwamen we erachter dat al deze Vikingen gewoon heel aardige mensen waren vanuit verschillende windstreken en supertrots op hun kampeermiddel. Zoals wij en anderen ook trots zijn op hun kampeermiddel. Niks mis mee! Erg leuke, vriendelijke mensen gesproken en gelachen bij de afwas. Ook om al deze vooroordelen rondom de Kabe club. Gewone mensen met allemaal hun eigen verhaal en verleden en keuzes in het leven. Kabe dus! Niks mis mee, maar voor ons met heel veel plezier een nieuwe Adria Adora! Het weekend werd in de avonden opgeluisterd door live muziek door “John Woodhouse Jr” met zijn accordeon en gisteravond zat een soort John Denver achtig manspersoon midden in de cirkel op het hoofdveld zijn Kabe-genoten toe te zingen met veelal jaren 60 en 70 muziek op zijn accoustische gitaar. Pastte ook wel bij de gemiddelde leeftijd op deze camping. Was allemaal keurig en gezellig en volgens de huisregels nalevend lekker om 22.00 uur geluid uit. In de cirkel waren namelijk al zo’n 30 personen in slaap gesukkeld….typisch jaren 60/70 volk…wij komen er ook uit! Heerlijk geslapen.

Doordat de camping bomvol zat en de sanitaire voorzieningen bestaan uit wel 1 herendouche en toilet, 1 damesdouche en toilet en 1 afwasplek, liepen de wachttijden bij de afwasplaats, toilet en douche uit de pas. Men klaagde hier ook over. Het kon ook echt niet, maar ja…normaal gesproken staat deze camping ook nooit vol en dan voel je dit dan ook niet. Ook de hitte op de camping was deze dagen niet te harden en daarom vanmorgen vroeg maar naar huis gegaan. Lekker in de tuin zweten en kunnen douchen onder de buitendouche. Bij het wakker worden vanmorgen regende het boven onze camping. In heel Nederland was er 1 buitje en deze was precies boven ons dus, net toen we alles aan het opruimen waren. Erg verfrissend!

We hebben de afgelopen weken enorm genoten van de kampeerweekenden in deze rustige omgeving. Helemaal eruit eventjes. Miriam zegt altijd dat wanneer ze thuis is, ze het gevoel heeft dat ze dan van alles moet doen. Nu niet! Lekker toch; beetje dutten, lezen, wandelen, hapje, drankje…druk met niets doen!

Maar nu weer thuis, caravan op oprit en leeggehaald. De komende weken kunnen we niet weg door allerlei andere leuke sociale dingetjes, maar we hebben zeker zin in onze vakantie in september. Dan horen jullie vast weer van ons!

24 – 26 juli 2020 : NCC Camping Het Abbertbos Dronten

Het is komkommertijd in ons werk en de zomer is nog lang voordat wij zelf op vakantie mogen, als Corona tenminste geen roet in het eten gooit. En jullie weten; kom niet aan mijn eten!

Om deze tijd te overbruggen hebben we besloten om onze caravan een maand op deze camping te zetten. Zodoende kunnen we de 4 komende weekenden en de dinsdagavonden en woensdag genieten van deze heerlijk rustige en prachtig gelegen camping. Midden in de natuur, precies tussen Elburg en Kampen gesitueerd. We zijn hierdoor lid geworden van de Nederlandse Caravan Club (NCC), welke een aantal eigen terreinen hebben in Nederland. Meestal in de natuur. Niet dat wij gaan deelnemen aan verenigings-activiteiten, maar het type camping past gewoon goed bij ons. Nagenoeg geen faciliteiten voor entertainment, kinderprogramma’s, glijbanen en drukke kantines. Niets van dit alles. De gemiddelde leeftijd is hier ook wat hoger en daardoor rustiger qua sfeer. Voor ons prima, aangezien we beiden in ons werk al heel veel praten met mensen, is die rust heerlijk en kunnen we met Joep direct de bossen in lopen voor de mooie lange wandelingen.

Een andere motief om deze weken de caravan hier neer te zetten is om onze nieuwe deeltent / wintertent op te zetten en deze gedurende deze weken ervoor te laten staan. We kunnen dan ook buiten “binnen” zitten als het weer te fris of te nat wordt. Deze tent hadden we bij Obelink gekocht en er niet veel geld ervoor uitgegeven gezien onze doelstelling om deze tent met name in de winter te gebruiken. Dan kunnen we de tent als tochtsluis gebruiken als we met natte jassen terug komen van een wandeling of zo. Ook kunnen we dan onze stoelen daar binnen zetten om ze droog weg te zetten. Leek ons een brilliant idee.

Vrijdagmiddag tegen het middaguur waren we klaar met onze werkzaamheden en konden we meteen weg met de combinatie. Open dakje, caravan er mooi achteraan volgend, lekker door de mooie polder, richting Dronten. Toen we daar aan kwamen op onze favoriete plek, bleek dat we net op tijd waren om onze plek in te richten. 3 minuten nadat wij de caravan hadden losgekoppeld, zagen we opeens teleurgestelde blikken van een camperaar en zijn vrouw. Als ze ons weg hadden konden sturen, hadden ze het gedaan. Ze waren echter heel sportief en vonden nog een andere mooie plek, dus allebei blij!

Het plaatsen van de caravan ging supergoed en we worden er dus handiger in. Toen de nieuwe voortent opzetten. Mijn strategie was om vooral niet zelf na te denken maar blind de commando’s van mijn vrouw op te volgen. Uberhaupt is dat de beste strategie om het met elkaar 30 jaar al goed uit te houden. Deze strategie voor de voortent werkte voortreffelijk. Binnen een half uur hadden we uitgevogeld hoe het moest en vervolgens in alle rust samen de boel afgespannen en klaar.

Na het afspannen kwam het afpilsen en afwijnen. We hadden zin in een versnapering en gingen lekker even genieten van het uitzicht van de tent en caravan. Even een siesta gehouden, daarna de satelliet installeren en kijken of we nu meteen goed signaal hadden. Wel; dat ging ook supergoed eigenlijk. Even het statief 1x verplaatsen en een strak beeld in de caravan. Mooi was ook om te zien hoe Miriam meteen ook de voortent gezellig maakt met alles op zijn plek en de ruimte vrijlatend om op kille avond in de voortent te kunnen zitten. 

Miriam was nog even met Joep gaan lopen en ik bleef achter bij de caravan. Ik blijf maar last houden van mijn rechtervoet. Eerst hielspoor, toen steunzolen en nu lijkt het of mijn peesplaat ontstoken is. Ik heb er flink last van, maar als ik even dagje rustig aan doe, dan hoop ik morgen in betere conditie te zijn. 

In de avond heerlijk gegeten en TV gekeken. Allebei moe en op tijd naar ons nest. Joep is er eerder klaar voor als wij en vraagt om naar zijn mandje te mogen. Wij slapen altijd heerlijk in de caravan, dus morgen weer tintelfris aan de dag beginnen.

Zaterdagochtend heerlijk rustig wakker worden en in alle rust aankleden, ontbijten, afwassen en een wandeling met Joep gemaakt. We vinden het hier fantastisch om te verblijven; midden in de natuur, loop je zo dwars door de bossen richting het water van het Drontermeer. Onderweg komen we nog mooie dingen tegen die Miriam meteen op de plaat vastlegt.

We genieten enorm van het feit dat we deze plek zo dicht bij ons huis hebben gevonden. Binnen 35 minuten van deur tot deur en geen stress hier. Totdat de regen van miezeren overging naar plenzen…Stevig doorlopen richting de caravan. Op de camping zagen we verschillende stelletjes gezellig spelletjes doen onder de luifel of in de voortent. Ook kwam de beheerster nog even langs fietsen om te zeggen dat ik mijn aanwezigheidsformulier moest invullen en de beginstand van mijn eigen elektra-meter. Omdat de NCC een vereniging is, krijgt ieder lid zijn eigen meter in bruikleen om zodoende eerlijk de kosten te verdelen op basis van verbruik. Je betaalt dus nooit teveel, maar altijd echt datgene dat je verbruikt. Aangezien het regent op ons caravandak, besluiten we eerst nog maar te beginnen met een zaterdagmiddag-borrel. Nu het formulier wegbrengen brengt nattigheid. Dan maar gezellige nattigheid even…

De rest van de dag zoals gewoonlijk heerlijk rustig aan gedaan en een heerlijke maaltijd genoten. Daarna moest ik aan de bak met een grote afwasbeurt. Aangezien deze eenvoudige camping maar 1 afwasplek heeft, kun je geluk hebben dat je meteen kunt beginnen, maar ook dat je nog 2 wachtenden voor je hebt. Het laatste was het geval; ik had 2 afwassers voor mij te dulden. Ook in dit geval kun je geluk hebben dat het gezellig is, of dat het alleen al een gespannen sfeertje tussen afwasser en partner is, zodat je niet de impuls krijgt om een gezellig praatje te maken. Beide gevallen heb ik dit weekend meegemaakt. Ik kan het gewoon soms niet geloven hoe niet-communicatief of zelfs asociaal mensen kunnen zijn en je niet eens groeten of gewoon je onder de wimpers door sneaky aankijken en zich concentreren om niets te zeggen. Ongelofelijk vinden wij dat. Maar ook dit weekend vooral leuke gesprekken gehad met de mede-kampeerders. Ook hoor je bij de afwasplek veel inside informatie binnen de vereniging over wat goed gaat en wat niet. Het is en blijft een vereniging, dus menigeen weet hoe het er daar aan toe gaat. Nu; dat blijkt precies hetzelfde te zijn bij 65+. Veel onrust over oude koers en nieuwe visie. Veranderen is eng en zeker als je niet kunt overzien wat die veranderingen inhouden. Wij houden ons daar verre van en willen gewoon gezelligheid en op mooie plekken staan op kleine campings. Niks meer en niks minder!

In de avond toen het killer werd, zijn we naar binnen gegaan en hebben daar kneuterig in onze zithoek TV zitten kijken, totdat de ogen zwaarder werden. De hele dag buiten eist zijn tol. Daarom ook maar mooi op tijd naar bed gegaan. We blijven maar zeggen hoe goed de caravan bevalt. Veel ruimte, fijne sfeer, goede afwerking en luxe.

Vandaag, zondagochtend, scheen de zon al meteen lekker op ons plekje, dus er weer mooi op tijd uit. De ochtendronde met Joep is altijd voor mij, dus ik er op uit met onze vrolijke vriend. Maar er zat weinig puf in vanochtend….niet bij mij hoor! Joep had geen zin en heeft samen met ons lekker in de zon gelegen. Het bijzondere van Joep is dat waar ik of Miriam ook gaat zitten met haar campingstoel, hij altijd precies tussen ons in gaat liggen. Altijd! Geweldig om te zien hoe bewust hij hier mee omgaat.

Opeens duikt Joep met zijn neus ergens op onze plek in het gras en begint te graven. Wij denken nog; raarrrrr!! Maar de teckel van ons blijkt een wildspotter te zijn en graaft een klein gewei naar boven, welke hij de rest van de dag niet meer uit het oog verliest. Later op de dag loopt hij nog een rondje op onze plek en begint weer te graven en ja hoor…weer een gewei! Nu kennen jullie Miriam als natuurliefhebber en deze ging natuurlijk weer uit haar plaat. Ontwapenend was het om te zien dat Mir ook zo trots op de kleine snorremans was. De kinderen naast onze plek vonden het ook tof!

Toen we van deze commotie waren bijgekomen, begon Miriam aan de lunch. Doordat we de hele zondag kunnen blijven, wil Miriam tussen de middag warm eten zoals op het boerenland gebruikelijk is. Het wordt een heerlijke maaltijd, welke wij ook op onze receptenpagina zullen plaatsen. Na de lunch de afwas en een siësta op het programma. Totdat we opeens een ander teckeltje ons plekje op zien lopen en we denken nog; hey, dat lijkt Dille wel!!

Wat leuk; het is Dille! Onze vrienden Marco en Nicole komen langs om even een bakkie te doen, toen ze zelf een mooie rit door de omgeving aan het rijden waren met hun Mini S cabrio. Het werd weer een super gezellige middag en nadat ze einde van de middag weggingen, hebben wij eigenlijk ook even ons kamp opgeslagen om ook te vertrekken. Nog even van het nazonnetje genieten en dan de paar dingen inpakken die we morgen nodig hebben als we gewoon weer aan het werk gaan. Alles in en rondom de caravan afsluiten en naar huis. Omdat het komkommertijd is in ons werk, besluiten we om maandagavond alweer naar de camping te gaan, zodat we dan de hele dinsdag en woensdag daar kunnen doorbrengen. Gewoon omdat het nu even kan en omdat we zo graag in het Abbertbos staan.