11 Mei 2026: Harprich en Plombiéres-les- Bains

Gisterochtend in alle rust, lees: uitgeslapen, wakker geworden na een beetje onrustige nacht. Joep was niet lekker en kotste een paar keer. En op dat moment komt Miriam in de zorgmodus en dat gaat niet zonder slag of stoot. Dus de hele tent wakker hier in de camper. Joep was al de hele dag niet in goede doen, maar dat moest er dus een keer uitkomen.

Wij ook! Wij moesten er ook uitkomen. Heerlijk rustig gedoucht, ontbeten en aangekleedt. Om 10.15 uur konden we de hele fijne plek verlaten en begon onze reis naar de volgende stop. Maar ook dit ging niet zonder slag of stoot. De Garmin Navi had het er enorm druk mee om ons uit het gebied te loodsen. Hij stuurde ons de verkeerde kant op en Miriam was zo scherp om dat te constateren, anders had ik nu nog als een musquito daar rondgedwaald met dat fantastische richtingsgevoel dat ik heb. Overal wegomleidingen maken het er niet makkelijk op. Dit betekent dat wij geen lange reisdag gaan doen gezien het tijdverlies dat we inmiddels hebben opgelopen.

We besluiten om van onze route af te wijken en een totaal andere grensovergang naar Frankrijk te gaan zoeken. Dat was een goede keuze. De rit is weer prachtig en daarin doet de Garmin goed zijn werk. Het is ingesteld op “roadtrip” wat zoveel betekent als de mooiste route, met vermijding van steden. Na een paar uur door typisch Frans platteland in het compartiment Grand Est te hebben gereden, komen we aan in een recreatiegebied bij het Etang de la Mutche. Er is daar niet veel te doen, maar de parkeerplaats via P4N ligt aan dit recreatiemeer in het dorpje Harprich, wat nog in het Moselle (moezel) gebied ligt in het departiment Grand Est.

Grand Est, ontstaan in 2016, is een diverse regio in Noordoost-Frankrijk die de voormalige regio’s Elzas, Lotharingen en Champagne-Ardenne omvat. De regio staat bekend om een rijke mix van Franse en Duitse invloeden, de beroemde Champagnestreek, de schilderachtige wijndorpen van de Elzas, historische steden als Straatsburg en Metz, en indrukwekkende oorlogsmonumenten bij Verdun. Maar we doorkruizen deze Grand Est zonder daarbij de tijd te nemen om daar langer te verblijven. We slapen heerlijk rustig op de parkeerplaats, nadat we eerst in de middag met Joep gewandeld hebben om het meer. Maar Joep was zo dwars als een bos uien, dus het werd een baldadig rondje, waarna hij weer tot rust kwam in de camper. Einde van de middag hingen nog wat jongeren vlakbij bij onze camper rond en waren donuts aan het rijden met hun auto’s. Pubergedrag, maar ja; destijds kon ik het niet met mijn eerste auto, de Citroën Dyane 6 uit 1979. Die trok het asfalt niet echt los, zal ik maar zeggen. Maar geen last van de jeugd gehad voor de rest en ze ruimden al hun afval netjes op, dus top!

Vanmorgen op tijd weer vertrokken om eerst allerlei noodzakelijk handelingen te moeten doen. In volgorde van importantie: het verzorgen van de watertanks, chemisch toilet, tanken en boodschappen doen. Zodat we weer een paar dagen off-grid verder kunnen reizen. Tot nu toe hebben we geen overnachtingskosten gehad, dus toen we bij een camperplaats onderweg even alles wilden doen zoals hierboven omschreven, betaalden we de jackpot voor 70 liter schoon water. Dit was onze eigen fout doordat we de betaalzuil niet goed begrepen. Normaal zou je 5 euro moeten betalen voor het verzorgen van je camper, zonder te overnachten. Maar nu hadden we en de overnachting en de verzorging betaald. Samen 10 euro bij elkaar. Aangezien het nog vroeg was en de plek niet echt mooi gelegen, besloten we om door te rijden.

Onderweg nog bij een Super U Supermarkt getankt en boodschappen gedaan. Diesel hier 2,12 per liter, dus nog te doen. Daarna doorgereden naar onze nieuwe overnachtingsplaats in Plombiéres-les-Bains. De hele dag werd er regen verwacht, maar wij piepten er steeds tussen de buien door. Aangekomen op wederom een P4N parking, aangelegd bij een leuk stadsparkje met een mini-Madurodam als attractieparkje. We lopen een stukje door het dorpje, waar we prachtige panden zien, maar waar we ook hele hele donkere wolken boven ons zien. Dus snel naar binnen en binnen blijven, want anders voel je nattigheid. Miriam is zo blij met onze nieuwe accu en het feit dat ze haar oven nu dagelijks kan gebruiken. Ze besluit daarom vanavond een heerlijke lasagne te maken met daarnaast een lekkere salade met Vijgen-Dadel Balsamico Olijfolie en Italiaanse olijfolie van Royce Traiteur uit onze hometown Lelystad. Deze lekkere olië vorige week gekregen van vrienden Ton en Do. Het was weer heerlijk vertoeven in de camper.

De rest van de dag hebben we lekker gecocooned in ons huisje op wielen en even opnieuw een route gemaakt. We wilden richting Annecy om vervolgens via Albertville naar de Mont Cenis te gaan. Jaren geleden zijn we daar geweest met de Lambortinki I en we vonden dat een enorm mooie plek om wakker te worden. Toen had ik met name haast om in Italië te komen en zijn we daar, na even te hebben geluncht, meteen doorgegaan. We zien nu dat de Mont Cenis gesloten is voor verkeer en dat het weer daar de komende week er niet best uitzien. Plannen wijzigen dus. Vanmiddag met de kaart op schoot in de Garmin een nieuwe route gemaakt. Wederom de “roadtrip” instelling, dus de reis moet mooi zijn. Eindbestemming blijft in eerste instantie voor nu Die in het Parc National Vercors. Daar zijn we ook eerder geweest en vonden wij een waanzinnig mooi park en een erg leuke camping waar we toen stonden. We gaan die kant op en zien wel of we er ook echt gaan uitkomen.

Nu avondje TV met de regen op het dak en lekker slapen straks!

9 Mei 2026: Prachtig Saarland!

Nadat we gisteren wakker waren geworden in Krefeld, hebben we de camper gestart en zijn wij via slingerende landweggetjes meer richting het Zuiden gereden. De natuur om ons heen is bosrijk en agrarische dorpjes passeren ons in verschillende maten en sferen. Sommige heel mooi, sommige armoedig en sfeerloos.

Maar opeens worden we aangenaam verrast bij Kall. Op een parkeerplaats langs de weg pauzeren we even en maken een verrassend mooie wandeling met Joep. Waterrijke beekjes en Joep is in zijn sas. We zien voor de rest niemand en wat is de wereld hier groen om ons heen!

We rijden richting Saarburg via de route die ik gemaakt heb voor deze hele heenreis richting de Pyreneeën. RouteYou is de app die ik daarvoor gebruik, voordat ik vervolgens de route laad in mijn campernavigatie van Garmin. De route heb ik gemaakt met het profiel “mooiste camperroutes” die je kunt aanvinken in de RouteYou App of platform. Maar mensen, wat rijden we een prachtige afwisselende route door het Saarland. We zien op sommige momenten de Moezel, om vervolgens nog een stukje de rivier de Saar ook te kunnen bekijken. Typische duitse dorpen met vakwerkhuizen passeren we, dan weer in de bergen en bossen om vervolgens door koolzaadvelden te rijden. We genieten enorm en halverwege de middag komen wij aan bij de P4N parking net buiten Saarburg.

Het is een parkeerplaats aan de rand van een bos, met tegenover ons een paardenmanege, naast ons een scoutingsgroep-accommodatie en daarnaast weer een Natuur- en Milieu club voor de jeugd. De plek waar we onze camper neerzetten is ruim en we besluiten om hier de rest van de dag en nacht te blijven. Het is heerlijk lenteweer en we gaan met Joep de bossen in om daar naar de bronnen te lopen. Het is bergopwaarts lopen en als volleerde klimgeiten hebben we goed de pas erin. Joep heeft er ook zin in, terwijl hij vanmorgen bij eerste rondje met mij geen meter mee het andere bos in wilde lopen. Het is ook echt een teckel met een enorm sterk karakter. Volledig in de ankers en met bolle rug en onderuit zijn lange lokken mij angstig aankijkend of als ik hem dagelijks afrossel…..Geen beginnen aan zo met hem, maar nu met de volledige roedel om hem heen, loopt hij erbij als een kwispelende hinde die de koning van het Woud voelt. Met de tong op de grond komen we weer aan bij de camper en maken we het gezellig met een drankje en een hapje. Finale van The Voice gekeken en heerlijk geslapen vannacht. Wat een rust om ons heen. Het los staan met de nieuwe lithium accu is ook geweldig. Gewoon Nespressootje maken, de oven gewoon gebruiken zonder dat je aan de stroompaal staat.

Vanmorgen moesten we na vertrek van de parking eerst wel even water aanvullen, toiletcassette legen en grijze water lozen. We vinden een gemeentelijke camperplaats in Perl bij de sporthallen. Na 2 dagen en nachten onderweg te zijn is het wel even handig om weer voor de komende dagen klaar te zijn.

Er zijn echter overal wegomleidingen en komen we er na een tijdje achter dat we in een rondje rijden zonder Perl makkelijk te kunnen bereiken. Maar ook dit extra rondje was weer eentje met veel natuurschoon. Als we uiteindelijk aankomen bij de camperplaats in Perl zien we de sani-zuil staan om water te pakken en toilet te legen. Maar nergens containers om je afval kwijt te kunnen. Als wij in de natuur staan, kunnen we nooit ons afval kwijt, dus dat houden we bij ons totdat we bij een container komen. Maar nu nergens een container. Ook bij de sani-zuil heb ik weer een Mr Bean act opgevoerd, handig zoals ik ben. Ik moest met eigen waterslang de tank vullen, maar aangezien ik zo’n vreselijk onhandig slangcassette met platte slang heb, liep ik daar te klooien om de slang te kunnen gebruiken. Ik raakte verstrikt in de slang en kon er bijna niet uitkomen. De sproeier schoot steeds los van de slang, ik nat, Mir nat, en tankruimte ook nat. Na een 30 minuten durende watervul-sessie was dan eindelijk de tank en de maat vol. De waterdruk had een straal die je ziet bij 85-jarige bejaarde mannen die moeten plassen. Het lukt, maar het duurt even zal ik maar zeggen.

Wij weer op pad en kunnen beginnen aan de laatste etappe naar de Franse grens. Deze ligt op zo’n 25 kilometer van ons af, maar door alle omleidingen wederom bleven we in de buurt rijden waar we al 1,5 dag rijden. Totdat Miriam opeens een P4N Parking die ze gisteren had uitgezocht, opeens op nog geen 2 km van ons af ziet liggen. Ze herkent het dorp Borg, waar een Romeinse Villa in een natuurgebied ligt, net buiten het dorp. Aangezien het weer vandaag werkelijk zomers te noemen is, besluiten we dan maar vroeg te stoppen met rijden en deze parking te bezoeken. Morgen en de dagen daarna wordt er slecht weer verwacht, dus dan rijden we wat langere dagen door.

Aangekomen op de plek van vandaag werden we weer verrast door de mooie omgeving en rust om ons heen. De parking via P4N zag er prima uit. Mooie open plekken, direct aan een bosrand en met vlak daarbij een Romeinse Villa die in de bossen ligt. Met de wandeling daar naar toe lopen we langs weilanden en zien we wat informatie over de romeinse villa en de dieren en planten die in de bossen te vinden zijn of waren. De romeinse villa viel ons wat tegen. Het was eigenlijk in romeinse stijl nieuwbouw villa waar waarschijnlijk veel gipsen pilaren en plavuizen vloeren gemaakt waren met spullen van Keizer Hornbach…jippie ai ai jippie heey!! En dan ook nog entree vragen hiervoor, vonden wij het niet waard. En betalen met Hornbach kadobonnen kon ook niet.

Maar wat een heerlijke dag hebben wij hier gehad samen. Lekker buiten in het zonnetje, slapen, lezen, Joep spelen en nog even een Israëlisch jong stelletje met een huurcamper van Indie samen op de foto gezet, liggend in hun buscamper op het bed, met de achterdeuren open. Was een erg vriendelijk koppeltje en zwaaiden enthousiast ons gedag, toen zij besloten om verder te gaan. Deze parkeerplaats was voor hun om even te oefenen hoe alles werkt in de camper, voordat ze lopen te soebatten op een camping waar tientallen mensen je aan zitten te gapen en hopen dat ze ruzie krijgen.

Nu net na het eten even de boel opruimen en klaar maken voor de avond. We staan helemaal alleen op deze vrije parking waar je dus ook mag overnachten. Wij vinden het helemaal top zo! Als we ons niet veilig om prettig voelen op een plek gaan we weg, zeggen we altijd. Maar deze plek is qua uitzicht geweldig, de ruimte om ons heen en vooral de rust. Morgen gaan we weer verder. We denken erover om deze etappe wel over snelwegen te gaan als blijkt dat de hele dag grijs, nat en kouder zou voelen. Maar wel jammer van dat gedeelte van de route die we dan laten liggen. Alles tot nu toe was werkelijk een prachtige route zoals deze door RouteYou was gemaakt, met een beetje hulp van mij.

Oh ja….Campexx Duitsland belde ons ook nog gistermiddag. Eindelijk een goed gesprek met dit bedrijf om de hele situatie eens te bespreken. Het zal wel in de naam liggen, maar de bedrijfsleider Miriam, voor ons nu Miriam 2, gaf aan dat zij begrip hadden voor onze frustraties en dat zij ons tegemoet wilden komen met een spoedige planningsafspraak als wij terug zijn in Nederland. Op 6 juli gaat het dan gebeuren en komen de stelpoten onder de camper. En dat voor de afgesproken prijs zoals deze in januari was afgesproken. We zijn toch blij dat Miriam 2 ons gebeld had en toelichting had gegeven wat nu echt de situatie was. Op Facebook en camperfora gingen wild west verhalen in de rondte en iedereen maakt elkaar gek. Wij hebben deze berichten ook allemaal gelezen en ook op sommige gereageerd. We werden er niet gerust op dat het alsnog goed zou komen, maar het schijnt toch wel zo te zijn. Het mooie is wel dat iedereen die het Campexx systeem inmiddels heeft, erg tevreden erover is. Wij kunnen niet wachten.

Maar goed; morgen gaan wij weer verder en denken richting de Vogezen te reizen om vervolgens daarna richting Annecy te rijden. We laten het weten!