Gisterochtend in alle rust, lees: uitgeslapen, wakker geworden na een beetje onrustige nacht. Joep was niet lekker en kotste een paar keer. En op dat moment komt Miriam in de zorgmodus en dat gaat niet zonder slag of stoot. Dus de hele tent wakker hier in de camper. Joep was al de hele dag niet in goede doen, maar dat moest er dus een keer uitkomen.
Wij ook! Wij moesten er ook uitkomen. Heerlijk rustig gedoucht, ontbeten en aangekleedt. Om 10.15 uur konden we de hele fijne plek verlaten en begon onze reis naar de volgende stop. Maar ook dit ging niet zonder slag of stoot. De Garmin Navi had het er enorm druk mee om ons uit het gebied te loodsen. Hij stuurde ons de verkeerde kant op en Miriam was zo scherp om dat te constateren, anders had ik nu nog als een musquito daar rondgedwaald met dat fantastische richtingsgevoel dat ik heb. Overal wegomleidingen maken het er niet makkelijk op. Dit betekent dat wij geen lange reisdag gaan doen gezien het tijdverlies dat we inmiddels hebben opgelopen.
We besluiten om van onze route af te wijken en een totaal andere grensovergang naar Frankrijk te gaan zoeken. Dat was een goede keuze. De rit is weer prachtig en daarin doet de Garmin goed zijn werk. Het is ingesteld op “roadtrip” wat zoveel betekent als de mooiste route, met vermijding van steden. Na een paar uur door typisch Frans platteland in het compartiment Grand Est te hebben gereden, komen we aan in een recreatiegebied bij het Etang de la Mutche. Er is daar niet veel te doen, maar de parkeerplaats via P4N ligt aan dit recreatiemeer in het dorpje Harprich, wat nog in het Moselle (moezel) gebied ligt in het departiment Grand Est.





Grand Est, ontstaan in 2016, is een diverse regio in Noordoost-Frankrijk die de voormalige regio’s Elzas, Lotharingen en Champagne-Ardenne omvat. De regio staat bekend om een rijke mix van Franse en Duitse invloeden, de beroemde Champagnestreek, de schilderachtige wijndorpen van de Elzas, historische steden als Straatsburg en Metz, en indrukwekkende oorlogsmonumenten bij Verdun. Maar we doorkruizen deze Grand Est zonder daarbij de tijd te nemen om daar langer te verblijven. We slapen heerlijk rustig op de parkeerplaats, nadat we eerst in de middag met Joep gewandeld hebben om het meer. Maar Joep was zo dwars als een bos uien, dus het werd een baldadig rondje, waarna hij weer tot rust kwam in de camper. Einde van de middag hingen nog wat jongeren vlakbij bij onze camper rond en waren donuts aan het rijden met hun auto’s. Pubergedrag, maar ja; destijds kon ik het niet met mijn eerste auto, de Citroën Dyane 6 uit 1979. Die trok het asfalt niet echt los, zal ik maar zeggen. Maar geen last van de jeugd gehad voor de rest en ze ruimden al hun afval netjes op, dus top!
Vanmorgen op tijd weer vertrokken om eerst allerlei noodzakelijk handelingen te moeten doen. In volgorde van importantie: het verzorgen van de watertanks, chemisch toilet, tanken en boodschappen doen. Zodat we weer een paar dagen off-grid verder kunnen reizen. Tot nu toe hebben we geen overnachtingskosten gehad, dus toen we bij een camperplaats onderweg even alles wilden doen zoals hierboven omschreven, betaalden we de jackpot voor 70 liter schoon water. Dit was onze eigen fout doordat we de betaalzuil niet goed begrepen. Normaal zou je 5 euro moeten betalen voor het verzorgen van je camper, zonder te overnachten. Maar nu hadden we en de overnachting en de verzorging betaald. Samen 10 euro bij elkaar. Aangezien het nog vroeg was en de plek niet echt mooi gelegen, besloten we om door te rijden.
Onderweg nog bij een Super U Supermarkt getankt en boodschappen gedaan. Diesel hier 2,12 per liter, dus nog te doen. Daarna doorgereden naar onze nieuwe overnachtingsplaats in Plombiéres-les-Bains. De hele dag werd er regen verwacht, maar wij piepten er steeds tussen de buien door. Aangekomen op wederom een P4N parking, aangelegd bij een leuk stadsparkje met een mini-Madurodam als attractieparkje. We lopen een stukje door het dorpje, waar we prachtige panden zien, maar waar we ook hele hele donkere wolken boven ons zien. Dus snel naar binnen en binnen blijven, want anders voel je nattigheid. Miriam is zo blij met onze nieuwe accu en het feit dat ze haar oven nu dagelijks kan gebruiken. Ze besluit daarom vanavond een heerlijke lasagne te maken met daarnaast een lekkere salade met Vijgen-Dadel Balsamico Olijfolie en Italiaanse olijfolie van Royce Traiteur uit onze hometown Lelystad. Deze lekkere olië vorige week gekregen van vrienden Ton en Do. Het was weer heerlijk vertoeven in de camper.







De rest van de dag hebben we lekker gecocooned in ons huisje op wielen en even opnieuw een route gemaakt. We wilden richting Annecy om vervolgens via Albertville naar de Mont Cenis te gaan. Jaren geleden zijn we daar geweest met de Lambortinki I en we vonden dat een enorm mooie plek om wakker te worden. Toen had ik met name haast om in Italië te komen en zijn we daar, na even te hebben geluncht, meteen doorgegaan. We zien nu dat de Mont Cenis gesloten is voor verkeer en dat het weer daar de komende week er niet best uitzien. Plannen wijzigen dus. Vanmiddag met de kaart op schoot in de Garmin een nieuwe route gemaakt. Wederom de “roadtrip” instelling, dus de reis moet mooi zijn. Eindbestemming blijft in eerste instantie voor nu Die in het Parc National Vercors. Daar zijn we ook eerder geweest en vonden wij een waanzinnig mooi park en een erg leuke camping waar we toen stonden. We gaan die kant op en zien wel of we er ook echt gaan uitkomen.
Nu avondje TV met de regen op het dak en lekker slapen straks!















