De afgelopen dagen hebben we heerlijk in alle rust vertoefd in Mévouillon, hoog in de bergen. Dat was wel een goede keuze, aangezien het hier inmiddels bloedworst-heet is geworden. In de bergen scheelt het een 5 graden koeler en die waren zeer welkom kan ik jullie melden. We doen dan ook niet meer dan een paar kleine wandelingen en lezen voornamelijk in onze boeken onder de luifel, inclusief schaduwdoek.
Miriam heeft de ban van het lezen gevonden en leest in de afgelopen maanden meer dan in alle voorgaande jaren. Nu heeft mijn liefste een concentratieboog als een amoebe zonder water en is dus afgeleid door welk vliegend beest dan ook. Kan ook een vliegtuig zijn… Zelf ben ik ook niet zo’n plezierlezer, maar heb nu ook al een paar boeken verslonden. Van luchtige kost zoals wat sportbiografieën tot wat minder luchtige boekwerken als “al het blauw van de hemel” en “de Camino”.
Deze afgelopen dagen lenen zich er ook voor en ondanks dat het heet is, genieten we enorm van ons uitzicht op de bergen, het mooie weer en het relaxte leven met op zijn tijd een drankje en hapje.
Ook hier is het inmiddels het pinksterweekend voor de fransen en loopt de Camping Naturale ineens helemaal vol. We voelen ons niet op onze plek meer hier. Enerzijds door de soort en omvang van onze camper ten opzichte van de adventure buscampers of wat er voor door moet gaan. Zelfgebouwde of omgebouwde bestelbusjes met weinig comfort. De mensen kijken ons dan ook niet begrijpend aan waarom wij voor onze soort camper hebben gekozen. Totdat ze mij zien. Dan begrijpen ze het. Ik ben dus niet de bergbeklimmer, zonder vet op het bot, een verwilderd kapsel en baard, Birkenstock sandalen en etende uit een astronautenvoedsel-pakketje. Nee, ik met het overtollig buikvet om mijn navel, buikvet op de Cadac BBQ, biertje of twee achter de mik, lieftallige met een bel wijn naast mij, op comfortabele stoelen en in de avond satellietschotel op het dak en voetbal kijken op 1 van de 2 tv schermen in ons huis op wielen. Twee totaal afwijkende werelden op 1 terrein. We besluiten om weg te gaan en vertrekken vanmorgen om met een nieuwe route te beginnen.
We kiezen ervoor om niet af te zakken naar de Cote ‘d Azur, maar via de Vaucluse bovenlangs Montpellier te rijden. Richting Parc National des Cevennes, Parc Regional Grand Causses en Haute Lanquedoc. Maar eerst op de route nog even de LPG tanks aftanken aangezien we denken dat het LPG mirakel opgelost is. De LPG installatie draait nu opeens op de onwillige reserve LPG tank en blijkt na het tanken toch nog vol te zitten. Wel heb ik een resetknop ingedrukt en klaarblijkelijk was het toen opgelost. Getankt voor € 3,52 in 3 dagen gasgebruik in de camper. Goedkoper dan op stroom staan op de camping. We gaan weer verder en we vergissen ons in het volgen van de route of de Garmin heeft herberekend op een manier dat we weer terug komen op een punt net na het begin van vanmorgen toen we begonnen. Een klein uurtje tijd verloren, maar wat is tijd als je geen bestemming hebt en de omgeving zo vreselijk mooi is als hier in de Drôme Rhone-Alpes.
Na anderhalf uur rijden komen we langs een Boulangerie en willen wat brood scoren. Miriam gaat naar binnen, terwijl ik even met Joep een rondje loop. Als Miriam terug komt, begint ze meteen met: “ ik had sjans met de bakker”. Nu snap ik dat wel, aangezien die vrolijke olijkerd van mij er guitig uitzag vanmorgen met haar flamboyante zomerjurk om haar lijf. Helemaal in de gloria vertelt ze dat ze dat de bakker zo lief tegen haar deed en zichzelf voorstelde aan haar. Miriam stelde zich ook netjes voor met “jaime apelle Miriam, et toi? Tom heette de beste man en maakte een praatje met mijn lief. Toen we op de parkeerplaats onze broodjes opaten, bedachten wij dat we voor onderweg nog wel 2 van die broodjes mee wilde hebben. Croissant de Amendes waren het. Bladerdeegbroodje met amandelen, amandelspijs en poedersuiker. “ik ga ze wel halen” riep ik tegen Mir en liep de bakkerij binnen en zag hem staan. Alles wat ik niet heb, stond daar in alle mannelijkheid. Niet ge-intimideerd loop ik op hem af en roep: Quelle e Tom? Hij schrikt en loopt wat bedeesd richting mij. Ik zeg: Tu e inspiré de avances mon ami?? Dit met een big smile natuurlijk! “Aaaah, avec Miriam?” Zegt ie en we hebben een erg leuke interactie, waarover ook zijn collega’s erg moesten lachen. Maar de broodjes in de pocket!
Onderweg rijden we weer door de prachtige natuur. Alleen het steeds stoppen om Miriam haar camera op statief te plaatsen, diafragma instellen en belichting van camera instellen kost veel tijd. Maar prachtige foto’s maakt ze weer.
Het is zo heet in de camper, dat we besluiten om snel een plek te zoeken in de buurt voor de komende overnachting. Het blijft heel heet de komende dagen. Miriam vind een wijn-boerderij met goede reviews op P4N. Overnachten gratis, maar het wordt erg gewaardeerd als je wat koopt bij deze druivenkwekerij. Nou; dat is een niet onmogelijke gedachte in ons geval.
Als we aankomen is er niemand op het terrein en parkeren we onze camper maar gewoon ergens op een parkeerplaats. Na een tijdje komt een zeer vrolijke en vriendelijk dame op ons aflopen en verwelkomt ons erg hartelijk. Ze wijst ons de weg, maar dan niet op een spirituele manier, naar onze mooie camperplek.
Mogen we onze luifel uitdoen? Pas de problem, zegt ze! Mogen we ook het schaduwdoek aan de luifel monteren? Pas de problem, zegt ze! Hier doen ze dus duidelijk niet moeilijk. Top! Veronique, zo heet de vriendelijke dame, maakt duidelijk dat er later in de middag een gratis wine-tasting is en dat we meer dan welkom zijn. Ze heeft duidelijk mensenkennis!
Echter; we doen eerst in alle rust een middagdutje tot opeens een hollandse stem achter ons roept: “ze zijn nog niet open” doelende op de dichte wijnwinkel. Ik veeg het speeksel vanuit mijn mondhoeken in alle schrik en Miriam slaat alle vliegen boven haar mond weg, aangezien zij met open mond in coma was geraakt. We vermannen ons en gaan een dialoog aan met dit Hollandse koppel, iets ouder dan ons. De dame komt op ons af en we hebben een zeer gezellig gesprek, terwijl haar partner op afstand voor de deur van de winkel ging zitten. Zelfs na het aanbieden van een wijntje/biertje aan dit koppel, zag je haar enorm in de verleiding komen, terwijl haar partner duidelijk geen zin had in persoonlijke interactie. Wij denken dat dit een koppel 2e leg is en elkaar nog niet zo lang in de armen hebben gesloten. Wij denken zelfs dat onder het dekbed nog nooit een stiekem scheetje heeft geklonken of geroken…zo iets! Maar zij was erg gezellig en we besloten dan ook om samen de wijnproeverij te doen en dat was dan ook erg gezellig. Ook hier niks teruggooien in de spuugemmer, dus na 8 wijntjes zat de stemming er goed in; zat! Veronique, de lieve dame van de wijnboerderij deed de proeverij ook erg leuk en ook de winkel was zeer sfeervol en vol met mooie wijnen, mooie cadeau-pakketjes met wijn, olijfolie, siropen om toe te voegen aan bepaalde (dessert)wijnen, paté’s, tappenades en nog meer lekker spul.
Waar Miriam en ik maar 25 meter hoefden te lopen naar de camper met onze 2 rode wijnen, 2 witte dessertwijnen, 2 rosé dessertwijnen, fles olijfolie en een flesje speciaal siroop voor in de rode wijn, moest het andere koppel met 2 5 liter dozen wijn nog op het fietsje kacheltje lam naar de camping fietsen. Het was weer een topmiddag!
We maken ons op voor de avond lekker onder de luifel en doezelen weer wat weg door de heerlijke wijnen en het leuke proeverijtje, gemaakt door Veronique!
Morgen besluiten we weer om door te gaan aangezien het morgen weer een dag van meer dan 35 graden zal zijn. En dat in de palle zon, dat vinden wij niet echt wat. We zoeken dus weer wat meer bosrijke omgeving voor de komende dagen. Komt goed!
Oh ja….mocht je in de buurt komen van Vénéjan met de camper of caravan, dan is bezoek aan dit Domaine de Belle-Feuille echt een aanrader. Vraag naar Veronique…kost even wat, maar dan heb je ook wat!
