De afgelopen dagen hebben we heel relaxed doorgebracht op de camperplaats in Morella. Deze plek hebben wij nu voor de tweede keer bezocht en nu het een Camper Car Park is geworden, vinden wij het helemaal top hier. Vorig jaar toen we hier stonden was de camperplaats nog van de gemeente en stond het hier helemaal vol aan het einde van de middag. De camperplaats was toen nog gratis. Nu, exact een jaar later kost deze camperplaats 12,00 per 24 uur. Daarvoor heb je een prima plek met mooi uitzicht, inclusief elektra aansluiting. Ook is de serviceplaats prima in orde met de zo herkenbare servicezuil van Camper Car Park. Dit jaar staat er nagenoeg niemand. We staan met 4 campers, terwijl er ruim 30 kunnen staan. Lekker rustige nachten gehad. Alhoewel; vannacht ging het enorm tekeer met slagregens op ons dak en niet zo’n klein beetje ook.

Vanmorgen klaarde het even weer op toen we de boel weer aan het inpakken waren. We gaan weer door naar een andere omgeving. Ik wil graag de bergen zoveel mogelijk uit in verband met het sneeuwrisico op hoogte. Langs de wegen staan allemaal rood-witte stokken en het zijn geen blindengeleidenstokken, maar sneeuw-markeringen om de weg goed aan te kunnen geven. Nou…aangezien de temperaturen in de nacht onder de 4 graden zijn en veel neerslag is, heb ik geen zin om af te dalen in een pak sneeuw. Wegwezen hier!

We vertrekken over N232 richting Vinarós aan de kust, om daar af te buigen naar Benicarló, waar we de koelkast weer gaan vullen met proviand en ander drankgelag. Ik loop met Joep een rondje rondom de supermarkt totdat we opeens een winkelkar helemaal zelfstandig zagen rijden met een hele vracht boodschappen erop. Toen het karretje voorbij was, zagen we Miriam erachter lopen. We konden haar echt niet zien. Maar dit was geen Lidl, dit was Big! Hiermee komen we de komende dagen wel door…met heel de camping!

Na de boodschappen is het nog een uurtje rijden naar de door ons uitgekozen camping, midden in de natuur. Wel met een leuk dorpje op loopafstand, maar wij staan op een camping, speciaal voor mountainbikers en wielrenners. Met onze opvouwbare Chinese elektrische fiets zijn wij hier de lachertjes van de camping, maar dat kan ons helemaal niks schelen. We willen een paar dagen op een camping staan, waar we even de was weer kunnen doen, even een grotere plek, waar we ons hekkie kunnen plaatsen zodat Joep ook meer alleen buiten kan ravotten ipv aan een lijn.

We volgen de navigatie richting de camping en rijden weer een berg op naar een klein dorpje, Cervera del Maestre, dat pal boven op een berg ligt. Dan worden we geacht om links af te slaan in het dorp en kijken het weggetje in waar hij ons naar toe stuurt. No way, zeggen we allebei en rijden nog even door. Omkeren dus en we rijden het dorp weer uit. Na een 1500 meter zien we een weg rechts van ons en daar zien we ook het bord van de camping. We slaan af en rijden een éénbaans-weggetje in en moeten deze weg 2000 meter volgen. Ook een uitdagende weg met steile hellingen, een drooggevallen rivier oversteken en weer steil naar boven. We rijden door de olijfboomgaarden omhoog en komen aan bij Camping Cuidad del Ciclismo. Een totaal nieuwe camping, helemaal ingericht voor MTB-ers en wielrenners. Het is een groot domein met een eigen MTB parcours van ruim 6 km en heeft daarnaast een scala aan prachtige wielren-routes in de regio. Hier is nagenoeg geen verkeer op de wegen dus een mega-veilig gebied voor wielrenners die buiten de poort willen rijden. Hector, de eigenaar van de camping, ontvangt ons zeer hartelijk en begroet ons in het Engels. Na de uitleg waar alles is en wat je hier kunt doen op en direct in de omgeving, zoeken we een plek uit. Mooie ruime plekken en mogelijkheid om bij je camper water te pakken en af te voeren, plus een buiten afwasplaats direct naast de camper. Ideaal!

De voorzieningen zijn hier helemaal top. Zwembad, bar-restaurantje, voetbalveld, sanitairgebouw, wasmachines en drogers. Kortom; hier houden we het wel een paar dagen uit. We hebben nog geen plannen wat we hierna gaan doen.

Na een heerlijke eerste nachtrust op deze plek, staan wij vrijdagochtend op met een stralende zon in een strakblauwe lucht en loop ik mijn eerste ronde met Joep tussen de olijfbomen. Op nog geen 1000 meter zien we het dorpje Cervera del Maestre.

Joep heeft het helemaal naar zijn zin hier en ook wij gedijen goed in dit soort omgeving. Gisteren overwogen we nog om een camping aan de kust te zoeken, maar het trekt ons echt niet. Nu zitten we ongeveer 10 km uit de kust landinwaarts en in een totaal andere wereld. Na de wandeling even een ontbijtje en dan lekker onder de douche van de camping. Miriam ging eerst en kwam niet enthousiast terug. Direct voor het sanitairgebouw zitten ongeveer 10 mannen op het terras een koffietje te doen. Maar dit is zo dichtbij de ingang van de damesafdeling, dat wanneer je op toilet of onder de douche een gasbel laat ontsnappen (uit welke opening dan ook…;-) ), dan horen de mannen het, gezien de holle accoustiek van de ruimte. Neem daarnaast de kleine hokjes waarin je je moet ontkleden, met maar 1 haakje aan de muur, dan weet je; dit wordt gehannes!

En van hannessen houdt deze koddige dikkerd niet en dus besluit ik lekker te douchen in onze eigen camper. Genoeg ruimte, warm water, alle kleding in de buurt en super om ook niet die 1000 meter te moeten lopen naar het sanitairgebouw. Want dat is nogal een wandeling, kan ik inmiddels zeggen. Je komt badend in het zweet terug bij je camper als je gedoucht hebt daar. En zo kom je dan toch een paar negatieve dingetjes tegen op een toch hele fraaie camping. Voordeel is dat de plekken lekker ruim zijn waarop je staat. Er is water en elektra direct op de plek en je kunt lekker buiten de afwas doen. In de avond doe ik dan dan ook met een zaklantaarn in mijn mond, want de plek is onverlicht. Dat wil zeggen; er hangen lampen, maar ze doen het (nog) niet.

We hebben deze dag niets gepland om te doen, maar we willen lekker een beetje lezen en andere kleine werkzaamheden in en rondom de camper. Maar er werd wat anders van mij verwacht. Boodschappen doen in het dorp. Lopend of fietsend. Jullie kennen mij; ik koos voor de laatste. Of dat nou een goede keuze was? Nee, dus! Wat een steile wegen naar het en in het dorpje. Ik kan stellen dat ik 50% gelopen heb en 50% gefietst. Het elektromotortje kreeg mij niet omhoog gehezen en de remschijven gloeien op door het vele remmen. Maar uiteindelijk kom ik aan in het dorpje en rijd daar richting het centrale pleintje. Het dorp is niet echt wat bijzonders, maar wel goede vibe hangt er.

De mensen groeten mij en aangekomen bij de bakker een erg vriendelijke bakkersvrouw aan de toonbank. Ik praat wat met haar in het half Engels en Spaans en we begrijpen elkaar. Nu weer terug naar de camping. Maar 50% lopen, werd 65% lopen. Tjonge, wat een steile weggetjes. Aangekomen thuis bij de camper, lunchen we gezellig samen en doen we beiden ons ding afzonderlijk van elkaar. Miriam leest een boek in de zon en heeft heel veel last van veel vliegen. Ik zit aan de andere kant van de camper in de schaduw en heb geen last van vliegen. Lekker koptelefoontje op en podcastje en concertje luisteren. En vervolgens in een diepe coma vallen. Einde van de middag doen we nog wat taken rondom de camper en lopen we samen met Joep een grotere ronde. Wat een mooi gebied en waanzinnige uitzichten hier vlakbij de camping. Tijdens het lopen hebben we het nog over wat plannen voor de toekomst of niet. Tijd voor een borrel. Buiten koelt het enorm af en we besluiten om binnen lekker een borreltje te pakken en de avond voor te bereiden. Was weer een heerlijke dag. We besluiten om hier nog een paar dagen te blijven, want het is werkelijk een heerlijke plek om te zijn. Morgen maar eens bij de bar-restaurant van de camping een ontbijtje scoren. De menukaart ziet er goed uit en leuk plekje om te zitten.

Vandaag was ook een hele fijne dag hier op deze camping. Miriam is het beddengoed aan het wassen, zodat we morgen weer helemaal alles schoon in de kast en schoon beddengoed op de bedden hebben. De planning is morgen weer verder te reizen. Beiden vinden een paar dagen camping wel lekker, maar na 2 dagen begint het bij ons beiden weer te kriebelen om verder te gaan. Onderweg zijn en zien waar we terecht komen vinden we top. Na de eerste ronde met Joep weer lekker buiten in de zon voor de camper vertoeven en ga ik einde van de ochtend toch even een brunch doen bij de bar-restaurant. Miriam wil niet mee, die is op stoom om de camper te kuisen en de was te doen. De Brunch was prima te doen tussen alle Spanjaarden hier bij de Bar. Het MTB parcours wordt goed gebruikt door zowel kinderen als volwassenen die hier over het parcours razen. De familieleden blijven op het terras en nemen een koffietje, tosti erbij en een hoop gezelligheid. Ik lees mijn krantje en neem een heerlijk broodje met tomaten-tapenade en 2 salcicio’s en om dat af te toppen een koel biertje erbij. Net nadat ik klaar was en richting camper wilde gaan, komt Miriam met Joep aanlopen en maken we een langere wandeling door de bergen richting het dorp.

Daarna ga ik weer met muziek op de oren een siësta houden en Miriam duikt in haar e-reader in chillstand. Omstreeks 16.00 uur raakt Miriam aan de praat met Ton en Hanneke uit Steenwijk. Zij kwamen vanmiddag aan met hun caravan en tijdens het praatje, nodigen we ze uit om even een drankje bij ons voor de camper te komen doen. Werd een erg gezellige middag en mooie persoonlijke gesprekken gedeeld met elkaar. Omstreeks 18.00 uur word het echt koud en vochtig buiten en klappertandend nemen we afscheid van elkaar. We ruimen alles buiten op om morgenochtend redelijk op tijd verder te reizen. Het waren hele fijne dagen hier, maar weer verder trekken is ook weer fijn. We trekken morgen meer richting Allicante en hebben plannen om daar wat familie en oude vrienden te bezoeken. We zien wel hoe lang we erover doen om daar te komen, maar ze kunnen maar alvast gewaarschuwd zijn….