Gisterochtend op passende wijze afscheid genomen van Cor en Gea, onze Artsen Zonder Grenzen, aangezien ze nu met pensioen zijn gegaan. Prachtige en gezellige dagen gehad met ze en ook deze camping blijft toch wel een hele prettige! Alle voorzieningen van de camper weer op orde en wij weer op pad.
We rijden een hele mooie route over de D93, De Route de Clairette de Die.
De ‘Route de la Clairette de Die’ is een schilderachtige toeristische route in de Franse Drôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De route geeft je schitterende panorama’s vanuit je camper tijdens het rijden. Ook door de bergen tussen de overhangende rotspartijen, zie je de Drôme vaak direct naast je stromen in een fraaie turquoise kleur. Deze streek is het exclusieve thuisland van de gelijknamige, fruitige en mousserende dessertwijn. De route loopt door de vallei van de rivier de Drôme en strekt zich uit rond het middeleeuwse stadje Die. We genieten van deze omgeving en zeggen tegen elkaar dat we hier elk jaar wel willen komen. Super gewoon!
We moeten eerst via Crest omdat we onze LPG tanks moeten vullen en daar is het dichtstbijzijnde tankstation met LPG. We vullen de diesel en LPG, maar blijven met vraagtekens achter. Wat is het geval? Onze Truma 6 verwarming slaat steeds in storing en geeft foutcode E517H aan. Wat betekent dat hij vermoedt dat de tanks leeg zijn. In onze ogen zou dit niet moeten kunnen, aangezien we in de winter met kachel aan, koelkast vaak op gas en koken op gas, minstens 2 weken met de beide 11 kg LPG flessen kunnen doen. Nu staan we uitsluitend los, dus draait de koelkast circa 19 uur per dag op LPG en hebben we in de nacht de kachel op 13 graden staan. Het zou dus kunnen dat de flessen nu helemaal leeg zijn. Ook mede doordat ervaren camperaars die ons blog lezen, aangeven dat het niet ongewoon is dat de flessen leeg zijn. We nemen het voor waar aan en gaan dus naar Crest om te tanken.
Daar aangekomen tank ik de LPG af en krijg ik maar circa 25 liter in de LPG tanks. Dat is raar!! Het zouden er ongeveer 40 liters moeten zijn als beide tanks leeg zouden zijn. Dat waren ze dus niet. Maar waar kan het dan aan liggen? Nu we getankt hebben doet alles het weer en valt de verwarming niet meer in storing. Maar dan nog! Hoe kan het dat die 2e fles niet leeg is geraakt en dat er toch storing is geweest? Als mensen het denken te weten, laat het mij weten, want dan kan ik nog iets doen eraan. Nu heb ik het gevoel dat ik maar van 1 fles gebruik maak en dus vaker moet tanken. Ook heb ik getracht de crashsensor te resetten, maar geen klik gehoord, dus die zal niet gecrasht zijn geweest.
Enfin…wij weer door met in ieder geval weer LPG aan boord. We rijden door zo’n afwisselend landschap, dat we weer genieten van deze rit. We besluiten niet te lang door te rijden en vinden een P4N plek aan de buitenrand van een dorp. Een aire Municipale zonder voorzieningen. We zijn de enigen, maar hebben een fantastisch uitzicht om ons heen. Het lijkt wel Toscane met lanen met Cypressen en wijnvelden.
We stellen onze camper netjes waterpas en aan het einde van de middag lopen we een wandeling met Joep langs de wijnvelden. We zien een Domaine de Vin Piallat. Ook zij hebben een P4N overnachtingsplaats, maar we staan super waar we staan. Toch lopen we het domaine op worden door de Franse Wijn-anda hartelijk ontvangen. Voor het gemak noemen we haar maar even zo. We worden echt ongewild de wijnkelder ingetrokken en onder dwang beginnen wij een proeverij met de dame als turbo-snelle wijnschenker. Vervolgens loopt ze nog naar achter in de wijnkelder om nog een spuugemmer te halen. Spuugemmer?? Ben je gek geworden? Drinken doen we en recyclen helemaal niks in die emmer. De vrouw kijkt ons wat meewarig aan. Unaniem zijn Mir en ik het erover eens welke wijnen het moeten worden. We kiezen een krachtige, fruitige witte en een op eik gerijpte diep rode wijn. Het bedrag laten we in het midden, maar laten we zeggen dat Albert Heijn ze niet verkoopt. Mir geniet zo van haar wijnen en nu we onze overbuurman in Lelystad niet meer om ons heen hebben, moeten we toch zelf maar onze wijnen zien te vinden. Onze buurman, laten we hem voor het gemak Ray noemen, was werkelijk een inspirator op wijngebied. Het was een vat vol kennis! De man heeft bij ons een diepe leegte achter gelaten. Nu dan maar zelf op onderzoek uit. We denken dat de eerste missie geslaagd is.
We komen terug bij de camper en maken het nog even gezellig buiten en Mir maakt weer een voedzame maaltijd. Later op de avond zien we een werkelijk adembenemende zonsondergang en gaan vervolgens naar binnen om de avond cosy door te brengen met de gordijnen dicht, TV-tje kijken en drankje.
Vanmorgen mooi op tijd wakker en kunnen eigenlijk meteen op pad. We rijden richting Parc Regional de Mont Ventoux, de beroemde berg uit de wielersport en Tour de France in het bijzonder. Ook nu is het weer heerlijk slingeren door de bergen en kleine bergdorpjes. Soms spannend door de smalle straatjes, soms spannend door de krappe haarspeldbochten, maar prima te doen met onze 7,5 meter lange camper. Onderweg nog even boodschappen doen om voor de komende dagen voldoende proviand aan boord te hebben. We zijn van plan om een paar dagen op een kleine camping in de bergen te verblijven. Het is bloedheet in deze regio met temperaturen rond de 30 graden. In de bergen is het een 5 graden koeler en is er meer wind. Na ruim 1,5 uur na de boodschappen doen, komen we aan in Mévouillon, het bewuste bergdorp waar de camping is gesitueerd.
Mévouillon is een gemeente in het bij ons favoriete departement Drôme, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Het is een petit klein dorpje en telt 250 inwoners en behoort tot het arrondissement Nyons.
Als we aankomen bij Camping Domaine Clos de Bruis, zijn we aangenaam verrast. Het is een terrassencamping met mooi uitzicht op de bergen voor om ons heen. Ook kun je dieper in het bos gaan staan in de schaduw. Wij hebben geen elektriciteit nodig en staan dan op de terrassen vol in de zon. Daar kiezen we dan ook maar voor, zodat we lekker kunnen bijbruinen. Maar na eventjes besluiten we toch maar de zonneluifel en schaduwdoek in de luifel te plaatsen. Zo is het nog te harden in ieder geval. De komende dagen blijven we hier staan om vervolgens zoals het er nu naar uitziet meer via het binnenland richting de Pyreneeën te rijden. Maar dat duurt nog een paar dagen, met ook nog eens de mogelijkheid dat we onderweg nog even ergens blijven hangen. Dat is het voordeel van de camper! Niks boeken, alleen soms een beetje zoeken!
