31 juli t/m 9 augustus 2020: Kabe’s op de kust in Dronten…

De afgelopen weken hebben Miriam en ik de weekenden en woensdagen op NCC camping Het Abbertbos in Dronten doorgebracht met onze Lambortinki 2.5. Doordeweeks gewoon werken en in de weekenden naar deze simpele, maar prachtig gelegen camping tussen Dronten en Elburg/Kampen. Op loopafstand vindt je daar het strand en paviljoen At Sea, gelegen aan het Drontermeer. Voor ons een half uurtje rijden vanuit huis en daarom perfecte afleiding om in de vakantieperiode, en dus komkommertijd, daar door te brengen.

Af en toe wandelen met onze Joep en die sleept dan weer van alles mee naar de plek. Geweldig om te zien hoe die kleine veldheer boomstammen meesleept naar zijn domein! Maar ook Joep had het zwaar de afgelopen dagen. Ook zijn onze vrienden Sonja en Enno nog gezellig langs geweest voor een gezellige borrel en maaltijd. Voor de rest erg rustig aan gedaan en veel gelezen. Wij lezen allebei niet veel, maar de afgelopen weekenden een aantal boeken uit samen!

Joep kwalificeert zich voor Olympics met Polstok hoogspringen

Over de weekenden daar valt verder echt niet veel te melden en zeker niet met de temperaturen van de afgelopen week. Eigenlijk kun je alles voorspellen daar op het terrein; er gebeurt namelijk he-le-maal niets. Er is niets, men doet niets en je ziet niets. Behalve de mooie natuur om je heen en een paar caravans als je op onze plek staat dan tenminste. Maar sinds afgelopen weekend leek het wel of er een verhoogde staat van paraatheid werd gesignaleerd om ons heen. Toen we ernaar vroegen bij de beheerders van de camping werd direct al aangegeven dat ze onze excuses aanboden voor het feit dat vanaf het weekend van 8 augustus het uit was met de rust en dat dan alle, maar dan ook alle plekjes volgeboekt waren, want……De Kabe Club Nederland heeft een clubweekend en brengt deze hier door. “Nogmaals onze excuses aan jullie, maar het is maar een weekend en dan is het voorbij” werd ons medegedeeld. En toen we ook nog andere campinggasten hoorden zeggen dat ze dan hun spullen gingen oppakken en weggingen, want “hier wilden ze niet bij zijn” ontstond bij ons een beeld van een soort van invasie van Talibanstrijders, Noormannen, Vikingen of ander gespuis…

Nu bleek dat ook te kloppen in een bepaald opzicht, want de Kabe caravan (want hier praten we over, Kabe is een merk caravan) wordt geproduceerd in Zweden. Vikingen dus!! 

Nou….ik heb een paar Netflix series bekeken waarin Vikingen huis hielden en dat loog er niet om! Ik besloot om mij er maar in te verdiepen wat voor soort pluimage volk we het volgende weekend over de vloer kregen. Op basis van de vooroordelen die we links en rechts om ons heen horen zien we het met argusogen tegemoet. Harnas mee, oorlogskleuren op je gelaat, schild voor ons houden en rammen maar!! Maar zo zijn we helemaal niet, zeggen we tegen elkaar. Eerst maar eens meemaken en dan maar oordelen is ons credo!

Wat valt er te weet te komen over Kabe en zijn gebruikers? Over Kabe kunnen we op basis van de gesprekken gedurende de afgelopen weken melden dat deze wintercaravan de Rolls Royce onder caravans moet zijn. Ze zijn beter geisoleerd, hebben vloerverwarming, dikkere wanden en dus zijn zwaarder door het gewicht, duur in aanschaf, waardevast, afwerking is degelijk en solide, maar voor de rest kun je er hetzelfde in doen als welke andere caravan dan ook. Zelfs onze Adria Adora heeft vloerverwarming en qua indeling is er niets nieuws onder de zon. Mooie caravans, niks mis mee!

Maar wat maakt het dan dat iedereen zo van de leg is als de Kabe Club Nederland op bezoek komt. Als ik hun website bekijk, dan lijkt deze wel een bunker; je weet dat ie er is, maar je komt er niet in! Weinig informatie en wat je ook wilt bekijken op de site; je hebt er een inlog en wachtwoord voor nodig! Gesloten gemeenschap dus? Nou…als je de verhalen moet geloven dan zijn Kabe eigenaren allemaal snobistisch en voelen ze zich verheven boven het andere caravanplebs van deze aardbol. Dus strikte afzondering van de ” gewone” kampeerder is per definitie gewenst.

Omdat de Kabe Club Nederland kwam en dus de camping bommetjevol kwam te staan, waren de beheerders en facilitaire team de hele week heel erg druk om de camping er spic en span bij te hebben staan als al dit koninklijke bezoek het NCC terrein met hun dure koetsen op kwamen rijden. Nu ziet altijd alles op deze camping er supernetjes en schoon uit en wordt er met veel liefde beheert zal ik maar zeggen. 

Doordat onze werkweek deze week al op donderdagavond erop zat, konden wij dus heerlijk dus al deze avond naar de camping en zouden wij de karavaan met de bloeddorstige Vikingen binnen zien komen op vrijdag. Miriam en ik in onze schutkleuren en camouflage-net (o nee, dat is het net van Joep…) tijgerend naar de frontlinie om te bekijken waar hun zwakke plekken zitten en hoe we dit weekend kunnen overleven als we onverhoopt de witte vlag moet laten zien en een uitgang zoeken. De Vikingen zitten overal om ons heen en op vrijdagmiddag waren we omsingeld. Boevengespuis!!

Gedurende dit weekend kwamen we erachter dat al deze Vikingen gewoon heel aardige mensen waren vanuit verschillende windstreken en supertrots op hun kampeermiddel. Zoals wij en anderen ook trots zijn op hun kampeermiddel. Niks mis mee! Erg leuke, vriendelijke mensen gesproken en gelachen bij de afwas. Ook om al deze vooroordelen rondom de Kabe club. Gewone mensen met allemaal hun eigen verhaal en verleden en keuzes in het leven. Kabe dus! Niks mis mee, maar voor ons met heel veel plezier een nieuwe Adria Adora! Het weekend werd in de avonden opgeluisterd door live muziek door “John Woodhouse Jr” met zijn accordeon en gisteravond zat een soort John Denver achtig manspersoon midden in de cirkel op het hoofdveld zijn Kabe-genoten toe te zingen met veelal jaren 60 en 70 muziek op zijn accoustische gitaar. Pastte ook wel bij de gemiddelde leeftijd op deze camping. Was allemaal keurig en gezellig en volgens de huisregels nalevend lekker om 22.00 uur geluid uit. In de cirkel waren namelijk al zo’n 30 personen in slaap gesukkeld….typisch jaren 60/70 volk…wij komen er ook uit! Heerlijk geslapen.

Doordat de camping bomvol zat en de sanitaire voorzieningen bestaan uit wel 1 herendouche en toilet, 1 damesdouche en toilet en 1 afwasplek, liepen de wachttijden bij de afwasplaats, toilet en douche uit de pas. Men klaagde hier ook over. Het kon ook echt niet, maar ja…normaal gesproken staat deze camping ook nooit vol en dan voel je dit dan ook niet. Ook de hitte op de camping was deze dagen niet te harden en daarom vanmorgen vroeg maar naar huis gegaan. Lekker in de tuin zweten en kunnen douchen onder de buitendouche. Bij het wakker worden vanmorgen regende het boven onze camping. In heel Nederland was er 1 buitje en deze was precies boven ons dus, net toen we alles aan het opruimen waren. Erg verfrissend!

We hebben de afgelopen weken enorm genoten van de kampeerweekenden in deze rustige omgeving. Helemaal eruit eventjes. Miriam zegt altijd dat wanneer ze thuis is, ze het gevoel heeft dat ze dan van alles moet doen. Nu niet! Lekker toch; beetje dutten, lezen, wandelen, hapje, drankje…druk met niets doen!

Maar nu weer thuis, caravan op oprit en leeggehaald. De komende weken kunnen we niet weg door allerlei andere leuke sociale dingetjes, maar we hebben zeker zin in onze vakantie in september. Dan horen jullie vast weer van ons!

29 mei t/m 1 juni 2020: NCC Abbertbos te Dronten

De afgelopen weken waren heel erg druk voor Miriam met haar kapsalon en ook bij mij zijn de werkzaamheden weer in volle gang. En aangezien onze grote zomervakantie niet is doorgegaan door het Corona-gedoe, nemen we het er maar van als het kan.

Het kon dit weekend!

Vorig jaar waren we in de weekenden vaker te vinden in de NCC Camping Het Abbertbos in Dronten; een ideale omgeving voor alleen even een weekendje eruit. We zijn er binnen een half uur rijden en de camping heeft geen voorzieningen en dus alleen een kampeerterrein, direct aan het Abbertbos gelegen. Hierdoor kunnen we met Joep meteen het bos in en lekkere wandelingen maken, waar je nagenoeg niemand tegenkomt. Ook is de gemiddelde leeftijd wat hoger als de onze, dus nachtelijke escapades of poelen van jolijt zijn niet meer te verwachten.

We hadden 2 weken geleden de plek besproken en toen zeiden de beide beheersters van de camping dat er niemand te verwachten was in ons weekend gezien de coronaperikelen. “Zoek maar een plekje uit!” was het vrijblijvende advies vanuit hun kant. Echter toen we vrijdagavond na het werk met onze caravancombinatie het terrein op kwamen rijden, was het behoorlijk druk met kampeerders en konden we niet op de plek staan die we op het oog hadden. Ondanks dat de douches niet open mochten, hadden ze wel van de gemeente Dronten toestemming om de toiletten en afwasplek te mogen openen tegen bepaalde voorwaarden.

Daar was ik natuurlijk erg blij mee, met de mogelijkheid om gewoon naar het toilet te kunnen gaan voor de “grote bah” zoals Johan Derksen de dampende bolus altijd noemt. In de caravan red ik het wel; tussen de billen wil het goed, maar tussen de oren is het nog vaak een brug te ver om op het eigen toilet een punt te drukken. Kortom; ik ben blij!

Dit weekend was ook de eerste rit met onze nieuwe, maar 2e hands cabrio voor de caravan. Afwachten hoe dat gaat, maar ook dat ging geweldig. We hebben onze auto ingeruild om deze Audi A3 1.8 TFSI met 180 pk te kopen. Voordat we de camper hadden, reden we cabrio en genoten we enorm van het open op de tijden dat het kon. Tijdens onze laatste paar dagen weg met de caravan zaten we op een avond aan een biertje en wijntje en zeiden we tegen elkaar dat het het beste van 2 werelden zou zijn als we de caravan konden combineren met een cabrio. Dit voelde voor mij meteen als een missie en dus op zoek!

De rit ging super en we hadden veel bekijks onderweg met duimpjes omhoog en lachende gezichten. Open rijden met een caravan erachter zie je klaarblijkelijk niet iedere dag.

Aangekomen op de camping het gebruikelijke ritueel van het opbouwen van ons kampement, maar nu dan met nieuwe componenten die Mirreke had gekocht en heel goed zijn uitgepakt.

Mir had een camping-buitenkastje gekocht om alle tijdschriften, schoenen en potjes en pannetjes kwijt te kunnen. Daarboven op het werkblad van het kastje kon ze dan de oven en Nespresso apparaat zetten. Dat ziet er veel opgeruimder uit dan alle schoenen los onder de caravan en kratten met boekjes en troep. Daarnaast had ze ook nog een sunblocker gekocht aan de voorzijde van de luifel. Hiermee was ik heel gelukkig, aangezien deze het felle zonlicht en warmte tegenhouden van dit weekend. 

Nadat we alles klaar hadden gemaakt, zijn we met Joep een wandeling gaan maken en het voelt meteen weer lekker om in dit bos te vertoeven. Na de wandeling was het tijd voor ons avondeten en konden we de heerlijke mixed grill, gemengde groenten en ovenaardappeltjes van onze Lelystadse traiteur Le Appetit verorberen. Echt een aanraden, mochten de spare ribs van deze traiteur niet meer voorradig zijn. Ook de volgende dagen had Miriam heerlijk gekookt vanuit het keukentje en de buitengrill. We genieten echt van het mooie weer en het buiten eten.

Wederom weer problemen gehad met de satellietschotel om aan de praat te krijgen en na een 1,5 uur de strijd opgegeven. Dan maar een goed gesprek en magazines lezen in de avond. De caravan voelt zo vreselijk goed om in te leven. Ruime rondzit, veel licht, lekkere bedden, ruime keuken en ook erg belangrijk….een mega grote koelkast die bomvol zit!

De satelliet perikelen pak ik zaterdagochtend wel weer op als er meer licht is dan in de avond. 

Zaterdagmorgen heel rustig aan gedaan en de eigenlijk de hele dag zitten vegeteren voor de caravan. Lekker lezen, dutje doen, ontbijtje, lunch en weer een paar fijne wandelingen met ons Joep gedaan. Deze dag staat in het teken van rusten. Miriam heeft last van haar schouder door het harde werken in de kapsalon en wil niets deze dag. Kan ik mee leven….

De volgende dag, 1e pinksterdag, besluiten we na het ontbijt om met open kap een mooie rit over de veluwe te maken met de cabrio. Joep mee natuurlijk en de eigenwijze troonprins zat als eerste op de voorstoel en was er klaar voor. Samen een mooie rit gemaakt over dijkjes, over landweggetjes, langs meren en bossen en onderweg nog een wandelingetje gemaakt met Joep door de bossen van Nunspeet.

Na terugkomst bij de camping heerlijk weer in de zon liggen baden, afwasje doen bij het sanitairgebouw en leuke gesprekken gevoerd met de beheersters van deze NCC camping. 

Vervolgens de satellietschotel weer geprobeerd aan de praat te krijgen, maar het blijkt dat de buitenaansluiting van de antenne op de caravan de boosdoener is. Nu we de kabels en power-inserter van de Travel Vision 6 rechtstreeks op de decoder plaatsen hebben we direct signaal van Canal Digitaal. De avond kan dus gezellig worden opgeluisterd door de TV, aangezien streamen via chromecast in deze contrijen geen zin heeft. Hier geen 4G bereik en zelfs geen telefoonbereik. Lekker rustig dus…

In de ochtend van 2e pinksterdag, besluiten we om toch vroeg naar huis te gaan in plaats van einde van de dag. Het wordt bloedheet en dan in de middag alles opruimen en inpakken dat valt niet goed in mijn hydracultuur. Ook Mir zegt dat ze heen zin heeft om badend in het zweet alles op te ruimen en dus einde ochtend gaan we terug naar huis. Het aan- en ontkoppelen van de caravan gaat steeds makkelijker en er ontstaat weer een routine. De terugrit ging prima en einde van de ochtend weer thuis. Ook weer lekker om met de buurtjes te tafeltennisen, bbq-en en borreltje te doen!

De komende weken komt het er weer niet van om erop uit te trekken, dus besluiten we om de caravan weer naar de stalling te brengen. Onze zomervakantie is door Corona geannuleerd, maar ondanks dat zijn we toch al een paar keer er met de caravan op uit getrokken. De zomer werken we door en nu plannen we een zomervakantie in september ergens. Komt goed!

19-21 juli 2019: Het Abbertbos in Dronten

De afgelopen weken waren onze weekenden gevuld met afspraken waardoor we niet met de camper weg konden. Dit weekend was het eerste weekend dat we weer op pad konden gaan, dus ondanks het feit het weer er niet al te veelbelovend uitzag, besloten we maar gewoon om te gaan.

Vrijdagmiddag kon ik iets eerder weg van mijn opdracht in Schagen in Noord Holland om redelijk op tijd in Lelystad te zijn om de camper nog te kunnen inpakken en klaar te maken. Aangezien Miriam ook wat eerder klaar was met haar kapsalon, had de lieverd al de boodschappen gedaan en mijn kleding in de camper gelegd. Om 16.30 uur reed ik op mijn motor vanuit Schagen naar huis en bij thuiskomst zag ik ons buurmeisje Roos en haar Timo met enorme picknicktafels bij de camper staan om deze erin te schuiven. Het plan was om deze picknicktafels mee te nemen zodat zaterdagmiddag de buren van de overkant ook redelijk konden zitten bij de camper. We hadden namelijk afgesproken dat we lekker op de camping gingen BBQ-en. We doen dit wel vaker en is altijd gezellig met elkaar! De picknicktafels pasten niet in de camper en dus de picknicktafels weer terugzetten in de tuin bij de buren.

Omdat we vrijdag pas laat vertrekken, willen we niet ver rijden en we besluiten dus om naar Dronten te gaan naar het kampeerterrein van de NCC (Nederlandse Caravan Club) in het Abbertbos. Nadat we deze camping besproken hadden, wees mijn buurman er nog op dat dit een nudistencamping was. Hij stuurde mij een appje met een afbeelding van de camping Abbertbos van de Nudisten Camping Club. Mir en ik gingen nog even goed checken, maar godzijdank was het dus een gewone camping. Sommige dingen moet je elkaar gewoon niet aandoen en mij op een nudistencamping neerzetten is zoiets…vooral voor de andere mensen is dat afzien. Maar goed; gewone camping dus in het Abbertbos. We waren er nog nooit geweest, maar ik was er in het verleden diverse malen met de motor langs gereden.

Het bos heeft (met Roggebotzand) een oppervlakte van 1515 ha. Vrij goed toegankelijk, met overwegend naaldhout. Veel reeën en fazanten. Ruiter-, fiets- en wandelpaden rondom en dwars door het bos, dus volgende keer nemen wij onze fietsen mee. Boswachterij Reve-Abbertbos strekt zich uit langs het Drontermeer, één van de Randmeren van Flevoland. Het vogelrijke loof- en naaldbos groeit op de drooggevallen bodem van de voormalige Zuiderzee. Hoe jong het bos ook is, het is rijk aan historie. In de polderbodem liggen stobben: restanten van afgestorven bomen. Ze zijn duizenden jaren oud. Zo’n 5000 jaar geleden was een groot deel van Nederland bedekt door een groot moerasbos. Het Reve-Abbertis een multifunctioneel bos. Er wordt hout geoogst, maar ook mens en dier krijgen volop ruimte. Reeën houden zich vaak diep in het bos schuil. We hebben ze wel gehoord maar niet gezien dit weekend.

Bij aankomst op de camping vonden we meteen een mooie plek om te gaan staan. Redelijk achterin en niemand om ons heen. Heerlijk rustig. De camping is gevuld met een aantal caravans met eigenaren die allemaal ouder dan ons zijn. Nu is deze Nederlandse Caravan Club over zijn hoogtepunt heen qua omvang en betrokkenheid van zijn leden, maar de beheerders van deze camping zijn allerhartelijkst en vriendelijk en doen vooral niet moeilijk. De camping is gezien de gemiddelde leeftijd van zijn gebruikers nou niet bepaald dynamisch en speels. Je hoort er werkelijk helemaal niets. Alleen het geluid van de wind, de bomen en het regelmatig overvliegen van zwermen vogels zijn de hoogtepunten van de dag! Wij houden ervan. Midden in de natuur en ook nog eens zo dichtbij; prima locatie om in de weekenden te verblijven met Joep. We lopen zo vanuit de camping de bossen in en mooie wandelingen te maken.

Na aankomst luifel uitdraaien, stoelen eruit, BBQ eruit en in relax stand een biertje, wijntje en pruttelend verse tomatensaus maken voor de spagetti die we deze avond eten. Miriam zit lekker te kokkerellen en we praten gezellig over de afgelopen week en de plannen voor dit weekend.

We zitten buiten tot een uurtje of 11 en gaan dan naar binnen om ons mandje op te zoeken. Joep is er ook klaar voor en slaapt als eerste. De nacht valt op door de stilte op deze camping. Je hoort echt niets!

Zaterdagochtend ziet het weer er niet al te best uit en komen er verschillende buien langs onze camper. De storm- en regenwaarschuwingen van KNMI maakt dat we even contact hebben met onze buren of het nog wel wenselijk is om te komen BBQ-en bij ons. Nou, dat was zeker het geval en buienradar maakt duidelijk dat aan het einde van de middag de buien voorbij zijn. We gokken het er maar op. Eerst heerlijk buiten ontbeten, douchen in eigen camper, aankleden en dan klaarmaken voor wandeling door de bossen met onze Joep. Hij heeft er zin in en is superactief aan het trekken aan de riem en ruikt van alles. We lopen een behoorlijk rondje, totdat we merken dat er weer een bui aan zit te komen.

We komen net op tijd terug bij camper en besluiten om met zijn drieen even een siesta te houden. Zware ogen hebben we en omdat het kan even de oogjes sluiten voordat we voorbereidingen doen voor de BBQ met de Heldingen familie. Miriam maakt een heerlijke bonensalade en wat andere groente, terwijl ik bij de beheerders van de camping wat stoelen kan kan pakken voor het bezoek en doe de afwas om zo schoon mogelijk de bonte middag te kunnen beginnen. Het bonte viel wat tegen, aangezien de buren de avond daarvoor een nogal heftig feest hadden meegemaakt. Ik maakte mij pas echt zorgen toen ik aan hun geen alcoholische versnapering kon slijten. Wat een domper. De uitdaging was om later deze middag toch nog een biertje aan ze te kunnen slijten, maar ze bleven volharden en maakten een wat uitgebluste indruk. Wel samen een gezellige middag gehad met als hoogtepunt een kaarttruc van Timo, welke hij op Miriam ging uitproberen. De truc was geweldig, maar de ontlading van Miriam toen de truc uitkwam was hilarisch te noemen. De verbazing, het enthousiasme en onbegrip in 1 expressie op het gezicht te zien was onbetaalbaar.

Na het gezellige etentje met de Helsdingen’s ging de familie weer naar huis (en linea recta naar bed is mijn vermoeden), en ben ik de afwas gaan doen bij het toiletgebouw van de camping. Miriam ruimde de camper een beetje op en hebben we gezamenlijk tot laat in de avond buiten gezeten, koffietje en likeurtje erbij en lekker kletsend over de komende vakantie in september. Was erg relaxte en fijne dag.

Na een super nachtrust, zagen we vanmorgen een prikkend zonnetje aan de hemel staan en hebben we in de zon gelezen en ontbeten. Weer een langere wandeling met Joep door de bossen en nu vanmiddag niks doen. Vanavond na het eten pakken we alles weer in en gaan huiswaarts. Ik denk dat we volgend weekend weer hier gaan staan en dus reserveren we even. Het is hier erg goed bevallen en vooral de rust en locatie zo dichtbij vinden we super. Alleen nemen we volgende week wel onze fietsen mee om een mooie rit te maken en te gaan lunchen bij At Sea in Dronten. Dit is maar 2 kilometer van de camping af, dus mooi eindpunt voor deze fietstocht. Eerst maar weekje werken weer. We klagen niet…

25 maart 2018: Ophalen en inruimen

Eindelijk beginnen de temperaturen weer structureel boven het 0-punt uit te komen en hebben we inmiddels al een paar keer de zon mogen zien en ruiken we dat het voorjaar in de lucht hangt. De geur van het voorjaar, de zon weer regelmatig warmte voelen afgeven, maakt dat we weer ongeduldig zijn om erop uit te trekken. Heerlijk om dan weer de camper uit de winterstalling te halen en klaar te maken voor weer een nieuw camperseizoen. Zaterdagochtend was het dan zover en hadden we gepland om de camper op te halen uit de winterstalling in Dronten. Altijd weer leuk om de Lambortinki weer te zien staan op zijn vertrouwde adres en klaar te maken voor de start van weer een nieuw camperseizoen.

F1PwNzueRF25iVk1j1vrbA

Miriam had mij gedropt bij de winterstalling en reed lekker met de auto naar huis in Lelystad, terwijl ik nog even de bandenspanning ging controleren. Deze was perfect voor op de weg. In de winterstalling pompen we de banden wat harder op en op het moment dat we de camper ophalen is eigenlijk de bandendruk prima. De druk is iets teruggelopen en perfect voor gebruik op de weg. Voordat ik ga rijden nog even langs de camper lopen om alles te controleren op goede werking van verlichting etc. Aangezien de camper in januari nog voor onderhoud en een paar aanpassingen is weggeweest, zijn alle controles goed verlopen en is de Lambortinki weer klaar voor gebruik.

Miriam is al naar huis gereden en heeft de oprit vrijgehouden voor de Lambortinki om voor de deur te kunnen parkeren. Dat de Lambortinki inmiddels ook bij ons in de buurt een bekende verschijning is, blijkt als we vanuit een buurtbewoner een appje met foto ontvangen met de mededeling: “kijk ‘m gaan!!” De Lambortinki is inmiddels in onze buurt ook een bekende, vertrouwde verschijning geworden.

699ea26c-88f3-43c0-b8fd-bb5b3fb94c11

Maar goed; we zijn ons weer aan het prepareren voor een nieuw seizoen met mooie reisjes en weekendjes weg met onze trouwe zeswieler en viervoeter Joep. We hadden graag het paasweekend weg willen gaan, maar aangezien Miriam een zussenweekend in Bologna heeft gepland, blijven Joep en ik thuis en maken de camper weer helemaal tip-top voor vertrek. Het eerste weekend is gepland in de buurt, om gewoon even weer te wennen. Vrijdagavond na het werk weg en zondagmiddag laat weer terug. Nu al zin in!

De komende week alle spullen weer op zijn plaats inruimen na de winterslaap en dan hopelijk weer een mooi seizoen tegemoet! Miriam is nu met haar vertrouwde emmer met sop alles weer spic en span aan het maken. Ik zorg zoals gewoonlijk ervoor dat de camper aan buitenzijde schoon en gewassen is en ruim de luiken weer in met de benodigde stoelen, tafels, BBQ, etc. Joep heeft er ook zin in en zou zelf graag willen en mogen bepalen waar we heen rijden. Hij oefent alvast op spiegel rijden om de camper in te parkeren op een mooi plekje in het bos……

8e80f3c9-ad52-4ce4-8ace-35e4144ff7cc

Wij gaan er weer een mooi camperseizoen van maken, waarbij onze Joep het meest bepalend is waar we heen gaan. Namelijk in de natuur, in de bossen, nabij stranden. Wandelend of rijdend met de scooter gaat ie weer overal mee heen. We hebben er weer zin in, in een nieuw camperseizoen. Kortom; de komende maanden zullen we hier weer onze belevenissen plaatsen en gaan we hopelijk weer een mooi seizoen tegemoet. Welke beginnen met een paar weekenden weg naar o.a. Drenthe, Salland, NoordOostPolder, voordat we in juni naar de UK gaan met de Lambortinki.

Tot slot nog een geinig filmpje van een mede-camperaar die ook de camper aan het klaarmaken is voor weer een nieuw camperseizoen met zijn vrouw (op generlei wijze is dit filmpje representerend voor mijn situatie met Miriam….)

APK goedgekeurd en klaar voor seizoen!

De afgelopen week moest onze camper APK gekeurd worden en zijn jaarlijkse onderhoudsbeurt ontvangen. Op basis van het feit dat onze camper vorig jaar door NKC technisch gekeurd was en ook door de dealer goed was afgeleverd, verwachtten wij geen onverhoopte ellende.

Maar eerst moesten wij onze camper uit de stalling halen in Dronten. Zonder enig probleem startte hij direct en zag er ook nog prima ongeschonden uit! Het voelde weer lekker om met onze Lambortinki op pad te zijn. Eerst nog even de banden qua spanning checken en aftanken, om vervolgens weer naar ons huis te rijden om hem daar voor de deur te stallen. Afgelopen woensdag moest ik de camper naar de garage brengen hier in Lelystad. De keuze was gevallen op de Vakgarage Noordersluis in Lelystad. Aangezien onze camper vrachtwagenkenteken heeft en zwaarder is dan 3500 Kg, kan niet elke garage ons 2e huis op de brug hebben. Met vol vertrouwen onze camper bij deze garage achtergelaten, aangezien de eigenaar van de garage exact dezelfde camper heeft gehad als die van ons, de Eura Mobil 680 SB.

Eerlijk gezegd was ik niet bang voor onvoorziene reparaties, maar toen na een paar uur de garage belde met een lijst van euvels die opgelost moesten worden, voordat de camper weer zijn APK goedkeuring kreeg, baalden wij verschrikkelijk!

Even een opsomming van de problemen: 1. Uitlaat achterdemper vervangen, 2. Schokbrekers 4 stuks vervangen, 3. koplampunit vervangen, 4. Achterlichtunit vervangen ivm kapotte reflector, 5. Op 3e passagierstoel moest nog een veiligheidsgordel gemonteerd worden (hoe is vorig jaar de camper dan door keuring gekomen??), 6. ventilatieluchtslangen onder motorkap vervangen. Naast de reguliere onderhoudsbeurt en al deze reparaties waren wij bang dat dit allemaal wel zo’n 2000 euro zou gaan kosten.

Ook vroegen wij ons af hoe in 1 jaar al deze euvels opeens aan de orde zouden komen, terwijl we vorig jaar de camper hebben laten keuren door een expertisebureau via de NKC. De garage-eigenaar zei dat ook hij vorig jaar had kunnen zien dat de schokbrekers niet goed meer waren en de koplamp-unit en uitlaat er erg slecht aan toe was. Toen hadden we nog dit kunnen uitonderhandelen met de verkoper, maar nu na een jaar is er niets meer te doen dan gewoon de tegenvaller te verwerken en gewoon te betalen. Die aankoopkeuring van de NKC  is dan eigenlijk ook een wassen neus en geldklopperij!

Niets dan lof voor de Vakgarage Noordersluis, die met alle kosten erg schappelijk zijn omgegaan en een erg nette offerte hebben geleverd en dus ook inmiddels uitgevoerd hebben. De Lambortinki staat er weer in vol ornaat voor de deur en is in tip-top conditie. Dat wetende is ook wel weer erg fijn! De komende week de camper van binnen en buiten weer schoon maken en klaarmaken voor het nieuwe seizoen.Lambortinki-groot

De paasdagen staan voor de deur en dan gaan we met onze camper voor het eerst dit seizoen op pad. De bestemming is dit jaar Winterswijk. Daar staan we op een natuurkampeerterrein Lutje Kossink. Ziet er erg mooi uit en in prachtige omgeving, dus wij zijn er klaar voor!!