Salo en Sirmeone aan het Gardameer

Vandaag even van 2 dagen het blog schrijven. De internetverbinding op de camping is dramatisch en via KPN even een paar foto’s plaatsen en je bent door je bundel heen. Maar goed; na de eerste dag waarin we ons beklag deden over onze baaldag, is het helemaal goed gekomen. Na een prima nachtrust zijn we gisteren geacclimatiseerd en in goede doen gekomen. Nadat we heerlijk rustig wakker waren geworden en buiten in ons “380Volt vinger in het stopcontact”-hoofd eerst koffie en ontbijtje te hebben genuttigd, hebben we onze scooter weer met beide banden op de grond gezet en was deze klaar voor zijn eerste buitenlandse tocht naar Salo.

Dit plaatsje zien we vanaf onze camping in de verte liggen en is over de weg ongeveer 20 kilometer rijden met de scooter. Aangezien het verkeer in Italie nogal chaotisch is en men links en rechts inhaalt, moeten we de eerste kilometers op de grote drukke weg eerst even wennen. Miriam zit heerlijk achterop en kan over mij heen kijken tijdens het rijden. Zij is hierdoor ook meer ontspannen dan thuis achterop de motor.

Eerst stoppen we even in ons eigen dorpje waar de camping ook is: Moniga del Garda met daarin ook een prachtige ruine van een kasteel. Samen even de scooter ergens neergezet en toen wandeling gemaakt door de ruine en langs de buitenkant van het kasteel. Er was een marktje op het dorpsplein en ook daar kon Miriam natuurlijk geen weerstand aan bieden. Beloning was echter wel een lekkere lunch in het dorp. Prima gegeten en ook vriendelijk bediend door een (b)aardige serveerster. Om nooit meer te vergeten….

We komen met onze scooter door mooie dorpjes te rijden en gaan eerst de bergen in om zodoende na een uurtje aan te komen in Salo. Wat een prachtig plaatsje is dit zeg! We zetten onze scooter tussen alle italiaanse scooters op een parkeerplaats op een pleintje en lopen door het dorpje naar de boulevard, langs het water van het prachtige azurkleurige GardaMeer. De drukte is ook hier aanzienlijk, maar het blijkt dat zowel de italianen alsmede de duitsers nog een week vakantie hebben. Dit hadden we niet verwacht, aangezien we niet van drukte houden.

Lopend door Salo zien we een heel mooi audenthiek stadje met prachtige gebouwen in oude stijl, mooie winkels en galerieen. Veel horeca, dus daar zijn we meteen maar even voor gaan zitten.

C360_2015-09-07-14-48-59-850

C360_2015-09-07-14-52-54-891

 

 

 

 

 

 

Nadat we Salo hebben bekeken op onze manier, rustig aan weer terug gegaan aan einde van de middag. We willen namelijk ook heel kneuterig voor onze camper zitten om te lezen en lekker hapje en drankje te nuttigen. Dan kan ik ook een biertje drinken, want met scooter in het verkeer moet ik rustig aan doen met alcohol.

Heerlijk geslapen na deze zwoele avond. De temperatuur is helemaal goed momenteel. Overdag 25 graden en in avond windstil en 19 graden. Heerlijk om voor de camper te vertoeven.

Vandaag zijn we wederom in alle rust aan de dag begonnen. Wel eerst even was gedaan en chemisch toilet gereinigd en nog andere kleine klusjes om de camper. Daarna heerlijk gedoucht en vervolgens weer de scooter gepakt om naar Sirmeone te gaan. Dit stadje is bekend om de ijsmakers aldaar. Je kunt daar ijs kiezen in wel 50 smaken. Ook is het oude stadje gesitueerd op een soort smal schiereilandje, midden in het Gardameer. Een heel mooi stadje zoals gezegd, maar retedruk! Zelfs buiten het seizoen. We wennen goed met de scooter in het italiaanse land. Als volleerde tifosi slalom ik links en rechts om de filerijdende auto’s en schieten we lekker op om in het centrum van Sirmeone onze scooter weer te parkeren tussen de tientallen scooters. Wat een prachtig stadje met een ommuurde kasteel en het pittoreske en audenthieke sfeertje van een bruisend italiaans leven. Het barst van de duitsers en daarom spreken ze hier allemaal net zo makkelijk duits als italiaans. Ik ook, dus het maakt eigenlijk niet uit!

Nadat we slenterend door het stadje lopen, willen we wel even rustig lunchen ergens. We lopen langs het kasteel en komen aan het einde van een doodlopend straatje bij het water, alwaar aan het einde een super mooi terras is gesitueerd met een heerlijke menukaart. Wij daar ons lekker laten verwennen door culinair uitziend eten. Elk bord dat we voorbij zien komen ziet er geweldig uit!

C360_2015-09-08-13-35-47-494

C360_2015-09-08-15-04-55-738

We kiezen beiden een voorgerecht en hoofdgerecht en beide keuzes waren heerlijk! Bijzondere smaken!

Na de lunch weer door stadje lopen en over de kinderkopjes lopend, maar nu echte!! Wat een drukte en wat nog veel kinderen zijn er (moeten die niet naar school ofzo….)!

Opeens krijgen we een berichtje binnen van een klant van de kapsalon van Miriam. Yvonne en Ton zijn toevallig ook in dit stadje en vragen aan ons of we ergens kunnen afspreken. Zo gezegd, zo gedaan! Op een terras samen een paar drankjes genuttigd en gezellig bijgekletst! Was erg leuk!

Teruglopend naar onze vervoersmiddelen, besloten Yvonne en Ton dat we zeker nog een ijsje moesten nuttigen. Of we even een paar smaken wilden uitzoeken. Wat een prachtige ijswinkel was het! Zelfs ik heb nog nooit zoiets gezien; bakken met allemaal koppen erop van ijs, zo vol! En kleurrijk! Werkelijk 50 smaken en wat je maar kon bedenken! Ook proeven voordat je bestelt is geen probleem. We besloten allemaal een ijsje te nemen met 2 bolletjes…..nou…..zeg maar bollen!!! Bollen?? Zeg maar kogels!!! Erg lekker!

Nadat we een soepele terugreis met onze scooter hebben gehad, zitten we nu weer lekker voor onze Lambortinki aan de borrel en lekkere kaasjes en hammetjes en salami! Niet een echte maaltijd, maar echt honger hebben we niet na de zware maaltijd van vanmiddag.

Na thuiskomst eerst weer onze scooter op de drager geplaatst. Ongelofelijk hoe snel we samen deze routine hebben opgebouwd. Binnen 10 minuutjes stond ie weer als een huis op de drager en kan ie geen kant op.

Welke kant wij morgen op gaan, weten we nog niet precies. Waarschijnlijk gaan we richting de kust in de buurt van Rimini en daarna nog naar San Marino. Maar…het zijn maar plannen! Kan zo anders worden bij ons….

Reisdag 2: Altenstadt naar Padengue (Garda Meer)

De dag begon zoals de laatste dag van de vorige vakantie eindigde; regen, regen en nog eens regen. Het kletterde tegen ons dak, maar de camper werd er wel schoon van! Zo snel mogelijk alle spullen weer ingepakt en de camper gestart voor de tweede reisdag naar onze bestemming aan het Garda Meer.

C360_2015-09-06-08-42-45-455

De dag werd er een om snel te vergeten! Wat een pokkedag! Ik ben bang dat de lezers vandaag geen positieve benadering van het leven van ons zullen ervaren. Het was een dag waarin alles tegen zat.

Toen we weggingen vanaf Altenstadt, eerst nog even bij de bakker verse broodjes gescoord. Toen de snelweg weer op en op pad richting Kempten, Fussen en de Oostenrijkse grens. Voor de grens moesten we voor onze camper een Go-box kopen bij een tankstation. Deze Go-Box is een digitale tol-poort. Voor zwaardere voertuigen dan 3500 KG moet deze box in het voertuig zitten. Je moet de box kopen voor € 5,00 en minstens voor € 75,00 aan saldo tegenover stellen. Met onze zwitserse tolvignet ervaring dachten wij dat dat bedrag meer dan genoeg is om op 2 dagen heen en terug door Oostenrijk te rijden. Bij elk poortje dat je passeerde piepte de box en wist je dat je saldo aan het slinken was. Bij de eerste poortjes dachten we nog; wat een mooi en goed systeem. Ook was het zo dat als je saldo onder de € 35,00 was gekomen, dat het boxje 2 piepjes liet horen in plaats van 1 piepje. We moesten met de camper over de Fernpass en later nog een pas en de piepjes waren frequenter en frequenter te horen. Het was bijna een melodietje….

Toen we de Fernpass nog niet over waren hoorde we al de 2 piepjes bij elk poortje. Met andere woorden; we moesten nog een heel stuk door Oostenrijk rijden en we zaten al onder de € 35,00. En dan moeten we over 2 weken ook nog terug. Daar werden we niet vrolijk van, zo’n duur tol-land als Oostenrijk.

Het was beredruk op de weg en de ene file volgde de andere file op. De GPS gaf vanmorgen aan dat we om 14.00 uur in onze bestemming aan het Garda Meer zouden aankomen. Wel; het was al zeer snel duidelijk dat we dit niet gingen halen. Na weer een file te hebben gehad, misten we ook nog 2x een bepaalde afslag, waardoor we hierdoor 2x 25 minuten moesten omrijden.

Wederom balen, want bij de tweede maal omrijden was ook bijna de diesel op en zagen we nergens een tankstation voorbij komen. Ook op het laatste moment toch nog een tankstation tegengekomen. Daar was het wel even pret, want een oude italiaanse meneer, met een tot zijn oksels opgetrokken veel te wijde jeans uit de jaren dat John Wayne nog in Westerns speelde, kwam niet meer bij van de naam van onze camper, de Lambortinki! Zijn lach maakte de dag een beetje goed.

Toen we eindelijk waren aangekomen in het stadje dat we van plan waren onveilig te maken de komende dagen, Paschiera de Garda, zagen we dat dit niet ons type stadje en campings waren. Heel erg toeristisch, heel erg druk, heel veel duitsers en campings met hele kleine plekjes. Kortom; met gierende banden dit oord als een speer verlaten. Wel even de eerste boodschappen gedaan in een grote supermarkt. Koelkast lekker vol om de komende dagen niet meer op pad te moeten qua boodschappen etc.

Toen maar besloten om een paar dorpen verder te gaan kijken die er wat minder groot en ook minder toeristisch zouden zijn hopelijk. Onze eindbestemming, na weer een paar keer in de file te hebben gestaan, is uiteindelijk Padenque di Garda geworden. We hadden via de ACSI Camping App een mooie camping gevonden en daar wilden wij wel heen. Door hele smalle straatjes en nauwe dorpstraatjes was het ons weer gelukt om voor de poort te komen van de bewuste camping. Daar aangekomen en ons gemeld. Kregen we te horen dat de camping bommetje vol was en dus geen plek voor ons. Wij verschrikkelijk balen; buiten het seizoen op vakantie in de verwachting dat het lekker rustig zou zijn. Mooi niet dus. Overal is het beredruk! Ongelofelijk!

We konden niet keren dus tegen de heuvel op achteruit met de camper langs smalle straatjes tot we konden keren en toen maar de volgende voorkeurscamping bezocht. Om half 8 kwamen we daar aan. Godzijdank was er wel plek, maar wat een kleine plekken en wat vol overal. Omdat we helemaal gaar waren van de reis en de frustratie onderweg, besloten we om hier maar te blijven. De komende dagen gaan we in relax mode. Nadat we de camper hadden geinstalleerd, hebben we eerst lekker een drankje gedaan ivm onze 24e trouwdag. Ook voor de camper een heerlijk maaltje gekookt en gezellig met elkaar de dag even laten bezinken.

We zijn erachter dat we deze drukte en dit type campings niets vinden. Eigenlijk willen we morgen wel weer weg, maar we willen even een paar dagen bijkomen van de laatste enerverende reisdagen.

Dinsdag gaan we hier weer weg en zetten we richting Bologna om daar in regio te verblijven. Hopelijk vinden we een leuke kleine agricultura camping zonder al teveel faciliteiten. Lekker kneuterig en met onze scooter de omgeving aftuffen naar leuke traditionele dorpjes en mooie pleintjes en winkeltjes. We vermaken ons wel prima met elkaar, zoals altijd!