We zijn inmiddels weer een paar dagen thuis en zitten weer op normaal schema. De wassen zijn gedraaid, de camper is leeg gehaald en alle overtollige zaken die we mee hadden zijn verwijderd/verkocht of weggegooid.

De laatste dagen onderweg, nadat we ’s ochtends waren vertrokken vanuit Oradour-sur-Glane in Frankrijk, zijn niet de meest spannende dagen geweest. Onze focus lag op thuiskomen en dan met name bij mij was dat het geval. Als ik eenmaal onderweg ben en ik heb zin in thuis, dan heb ik alleen nog maar de drive om daar zo snel mogelijk te komen. Bij Miriam is dat niet het geval, maar nu het weer onderweg zo slecht was, zitten we ook niet voor onze lol te zoeken naar leuke plaatsjes en dorpjes.

We rijden daarom zondagochtend vanuit Toury richting Parijs, in plaats van de richting van Reims en de Belgische Ardennen. Dat waren we oorspronkelijk van plan waren om zodoende daar nog eens rustig tussendoor te gaan rijden. Bij het starten van de camper gaf de navigatie aan dat “thuis” aankomst in de middag omstreeks 16.40 uur zou zijn. Tja, normaal gesproken stoppen we altijd omstreeks om 14.00 a 14.30 uur met rijden om een camperplaats te zoeken. Maar 16.40 klinkt als “we zijn er bijna” en waarom dan nog een stop maken en een nacht in kloteweer op een grasveld te staan? “Gas op de lolly” was mijn stellige overtuiging, maar of dit goed viel bij mijn andere reisgenoten was nog maar afwachten. Maar zowaar was Mir het ermee eens en ook Joep ging er maar weer eens goed voor liggen, wetende dat het een reisdag zou worden. Dus zo geschiedde. De reis verliep prima. Parijs op zondag op de Périphérique was goed te doen qua verkeer. Dat was anders dan bij Antwerpen. Wat een verkeer en wat is er nog weer veel onderhoud op de rondweg daar ter plekke. Uiteindelijk zonder teveel vertraging komen we ook daar goed voorbij en stoppen we nog 1x net over de Nederlandse grens om even nog een broodje te eten en sanitaire stop.

Maar dat was ook nog niet zo maar gedaan, aangezien de parkeerplaatsen langs de snelweg bomvol stonden met vrachtwagens die hun verplichte stops moesten maken. Het was zo druk dat ook de personenwagen-parkeerplaatsen bomvol stonden met vrachtauto’s. En dat dan bij 3 parkeerplaatsen net na de grens. Tjonge, het was sowieso druk met vrachtauto’s onderweg op de weg. Zelfs zo druk dat ik bijna klem kwam te zitten tussen 2 trucks toen ik een afslag moest nemen, maar die ik te laat zag omdat er wel 15-20 vrachtauto’s vlak achter elkaar reden. Hierdoor had ik de verkeersborden van de afslag niet gezien. Toch maar in een klein gaatje tussen 2 trucks de camper in gereden om nog de afslag te halen. Ging net goed godzijdank.

Want een ongeluk zit zo in een klein hoekje. Een ander iets dat ons is opgevallen onderweg was de hoeveelheid mensen die met de smartphone op schoot aan het rijden zijn. Doordat we hoger zitten in de camper kunnen we bij elke auto naar binnen kijken die ons inhaalt of die wij inhalen. Want dat was wel schokkend; mensen die met de auto je met 130 km per uur inhalen en die je dan paar kilometer zelf weer inhaalt omdat ze niet in de gaten hebben dat ze nog maar 90 km per uur rijden omdat ze op hun telefoon aan het kloten zijn. Slingerende auto’s, op bumper van voorganger rijdende automobilisten, alle rare situaties die we zagen, waren mensen op hun telefoon aan het werk. Zelfs rijdend met kleine kinderen op de achterbank. Zowel Mir als ik leggen altijd de telefoon weg als we rijden en met Apple of Android CarPlay hoef je dat ding ook niet meer in je handen te hebben. Voor ons was het wel een eyeopener hoeveel bijna ongelukken of rariteiten we onderweg zagen.

Miriam hoefde niet te rijden, dus die zat lekker op haar telefoon om alle verjaardagfelicitaties te bekijken. De lieverd was zondag jarig en voor het eerst voelde ze zich totaal niet jarig, zei ze. We hebben er allebei niets mee, met dat jarig zijn en vieren het eigenlijk nooit echt. Meestal zijn we wel weg. Maar nu zo rijdend de hele dag zat er geen feestelijk moment in om even erbij stil te staan.

De Garmin navigatie had tot op de minuut gelijk toen we weer aankwamen in Drenthe en de motor uitzetten bij ons huisje. We laden de camper vanavond niet meer uit, aangezien alles al te donker was. Na een rit van ruim 725 kilometer, waren we er ook wel klaar mee. Dus meteen naar binnen om het huisje weer bedrijfsklaar te maken. De verwarming hadden we onderweg al aangezet, dus kwamen we behaaglijk binnen. Lampen aan, de hoofdleiding van het water weer open zetten en even later een verfrissende douche nemen, om vervolgens even lekker op de comfortabele bank thuis uit te rusten van de reis van vandaag. Na 91 dagen onderweg te zijn geweest, hadden we ook wel allebei zin in een frietje en een paar “ponylullen” (frikandellen), zoals onze vriendin Claudia ze altijd noemt. Ik zorg graag voor het eten, dus meteen maar even de plaatselijke frikandellenkoning van Schoonoord bezocht. Die waren ook blij om mij weer te zien na al die maanden. Gedwongen ontslagen in de snackbar waren zodoende nog net voorkomen kunnen worden.

De volgende ochtend beginnen we meteen om de camper op te ruimen en de kasten leeg te maken. Allebei houden we ervan om alles maar meteen af te werken, zodat de camper weer voor de deur weg kan en op stallingsveld kan worden neergezet. Ook gaan we de camper de komende maanden schorsen om zodoende een aantal maanden de dure wegenbelasting te voorkomen. Voor het eerst doen we dit, maar het scheelt teveel geld om het niet te doen als je weet dat je de komende maanden niet meer weg gaat met de Lambortinki.

Het was natuurlijk fantastisch mooi, maar wel koud in Drenthe. In het zonnetje alles uitzoeken en opruimen samen. We besluiten om de volgende reis veel minder mee te nemen in de camper. We hadden natuurlijk weer veel te veel kleding en schoeisel mee. Zeker als je in ogenschouw neemt dat je bijna overal je was kunt laten doen bij supermarkten onderweg. Dus minder kleding mee en ook de wasmachine die we in de garage van de camper hebben staan, gaat eruit. Dan de fietsen! Deze heb ik 3x gebruikt en Miriam maar 1x. Die ene keer was een klein fietsrondje in Spanje voor Miriam en ik daarnaast nog 2x boodschappen gedaan op de fiets. Beide fietsen met accu’s zijn samen ruim 60 kilo laadvermogen, dus dat scheelt. Ik wil in plaats van 2 fietsen dan liever een e-stepje kopen om bij nood toch nog wat vervoer bij mij te hebben. Voor boodschappen onderweg, plannen wij altijd als we van de ene plek naar de andere plek reizen. We willen nooit meer dan 3 dagen ergens staan in de regel, dus dat is goed te plannen en heb je de fiets niet voor nodig. In de bergen of in de natuur fiets je ook niet even 15 kilometer naar een dorpje, dus fietsen dat gaan we niet meer doen. Nou, dat scheelt dan alweer ruim 70 kilo aan laadvermogen en een bak ruimte weer in de garage van de camper.

Vervolgens ruim ik nog eens een hoop andere overtollige zaken op uit de camper; boeken, reisgidsen, oprijblokken van de camper, gereedschap (waar ik toch zelf niks mee kan). Vervolgens gaan er wel ook weer nieuwe spullen in; bandenreparatieset, aangezien ik geen reservewiel mee heb onder de camper. Het reservewiel weegt dan ook weer 25 kilo, dus die keuze hadden wij al gemaakt maar vergeten om een reparatieset te kopen. Geluk gehad dus dat we geen lekke band hebben gekregen. Ook een accubooster om een lege accu weer op gang te krijgen gaat mee in het ruim. Toen in Spanje onze accu kapot was, waren we maar al te blij dat onze buurman er eentje bij zich had. In de accubooster zit ook een compressor om bandenspanning op peil te brengen en tevens 4 USB poorten om apparaten op te laden. Top aankoop!

Einde van de middag waren we allebei moe van al deze werkzaamheden en later op de avond kon Miriam nog intens genieten van de Aurora Boralis, het Noorderlicht dat te zien was boven ons huisje. Wat was dat prachtig om te zien! Miriam met haar enthousiasme heeft 940 foto’s gemaakt waarvan ik jullie er een paar niet wil onthouden.

Aangezien we ook nog wat aanpassingen willen doen aan de camper, zijn we ook nog bij onze camperonderhouds-bedrijf geweest en onze plannen voorgelegd wat we nog van plan zijn om te laten uitvoeren. Vanuit dit gesprek zijn er toch weer twijfels gekomen en tevens de bevestiging dat we een heel fijn contact hebben met dit bedrijf, Jan Kuipers Camperservice uit Odoornerveen. We hebben weer stof tot nadenken hoe en wat we nu nodig hebben en daarin mogelijk weer nieuwe keuzes te maken. Daarom maar de werkzaamheden mbt het levelsysteem en de nieuwe lithium huishoudaccu nog maar even uitgesteld tot aan het voorjaar. Onze volgende trip is gepland in medio mei, dus we hebben nog even.

Dat brengt ons tot de slotsom van deze winterreis van 91 dagen in Spanje en Portugal. Wat zijn de conclusies van deze reis die we samen hebben opgesomd:

1. Ook deze winter vielen de weersomstandigheden tegen. Net zoals begin vorig jaar was het een natte en koude winter.
2. De eerste 2 maanden onderweg waren heerlijk en prachtig in Frankrijk en Spanje, maar de laatste weken in Portugal viel de schwung eruit. Door verwondingen en herstel van Joep en de kerst-periode te lang gestaan op een zelfde plek in plaats van rondtrekkend te reizen.
3. Wij vinden doorreizen na 2 a 3 dagen het lekkerst.
4. Wij vinden het vermijden van snelwegen heel fijn en rijden graag over secondaire wegen door platteland. Steden vermijden wij het liefst.
5. Wij vinden het verblijven aan de kust echt niet ons ding. Te druk, te vies, te duur en teveel lawaai.
6. De boodschappen zijn ook waanzinnig duur in Spanje en nog duurder in Portugal
7. Wij staan steeds vaker en liever los met onze camper dan dat we op betaalde plekken staan. Heeft ook te maken met de wetenschap dat we onze camper fijn vinden om te douchen en voldoende stroom heeft om 1 nachtje los te staan. Met nieuwe accu straks kunnen we langer los staan aaneengesloten.
8. We zijn er ook achter gekomen dat er nog genoeg hele fijne plekken zijn waar je gratis mag staan met je camper en sommige zijn ook gewoon prachtig om te staan. Steeds meer gemeenten stellen die camperfaciliteiten beschikbaar. Zeker in wat meer afgelegen gebieden zie je deze vaker. Is ons erg goed bevallen.

Ruim 5 weken geleden hebben we via ons blog een financiele tussenbalans opgemaakt van alle kosten die wij tot dan toe gemaakt hadden. Toen bleven wij nog erg goed binnen de begroting die we vooraf hadden opgesteld. Nu maken we de eindbalans op, na een reis van 91 dagen/overnachtingen.

Totaal reisafstand: 7.080 km

Brandstofkosten: € 1.190,87 (dit is € 13,09 per dag)

LPG kosten voor koelkast en verwarming: € 210,08 (dit is € 2,31 per dag)

Overnachtingen: € 1.162,22 (dit is € 12,77 per dag)

Boodschappen: € 2.042,25 (dit is € 22,44 per dag, maar thuis eten moet je ook, dus dat kost niks extra)

Waskosten: € 62,00 (dit is € 0,68 per dag)

Tolkosten: € 46,60 (eigenlijk nagenoeg geen tolwegen gehad)

Totaal kosten gemiddeld per dag: € 51,29

Onze volgende reis staat gepland in Mei. De bestemming kan nog alle kanten op, maar dat zien we wel hoe het weer er dan uitziet. Griekenland, Wales, Schotland, Slovenie, Oostenrijk…alles komt voorbij. En misschien doen we alles wel… 😉 Maar wel binnen 3 maanden…dan heb ik heimwee!

Als er nieuws te melden is, dan blog ik weer….je weet het nooit bij ons wat er te gebeuren gaat!