Gistermorgen maakten wij ons op voor de etappe naar Lourdes, na een paar heerlijke rustige dagen in het Camping Car Park in Labarthe-Riviére. Dit was een hele fijne plek om te staan en aangezien het eergisteren zo slecht weer was, besloten we om een dagje extra te blijven. Miriam kon weer doen wat ze het liefst doet; Schoonmaken en de was doen! Mijn taak voor de dag was om de buitenzijde van de camper te wassen. Gewoon met water en milieuvriendelijke shampoo in plaats van de Ekowas. Er kwamen steeds buien over ons heen en met de Eko-was is dat niet handig. Met water wassen spoelt de regen het mooi na. Prima relaxte dag gehad en dus gistermorgen op pad naar Lourdes.
Voor mij hoeft het niet, maar mijn Maria, de officiële eerste naam van mijn liefste, wilde er echt heen nu ze zo dichtbij was. Aangezien mijn weigering om afgelopen winter in Spanje ook Ronda aan te doen omdat zij dat zo graag wilde, durfde ik eigenlijk niet meer in verweer te gaan. Wat dan is mijn Maria niet zo heilig meer, kan ik je vertellen. Dan is het meer; Mama Mia, hoe red ik mij hier uit!
Dus in het kader van de liefde gaan we samen de rit naar Lourdes aan. Onderweg leest Miriam opeens dat honden niet mee mogen in het heilige basiliek en het plein daar om heen, offer ik mijzelf dan wel op om dan die middag bij Joep te blijven. Ik baalde verschikkelijk…dat het tennis pas om 14.00 uur op Roland Garros op TV kwam. Maar zo was de taakverdeling tussen ons optimaal. Miriam voelt zich niet opgejaagd als ze slenterend door het heiligdom rondom Lourdes zich begeeft. Ik ben er na een half uur wel klaar mee, als ik mee zou gaan. Ik heb er helemaal niks mee. Ik geloof wel, maar niet in het geloof. Hoeveel ellende door het geloof in de wereld is, kan ik met mijn pet niet bij. Ik zou mij toch niet kunnen voorstellen dat ik opeens op een gereformeerde of Hervormde of Islamiet moet inslaan omdat ie van een ander geloof is. Ik ben ervan overtuigd dat elk geloof is gebaseerd op goed doen voor een ander, hulp bieden waar nodig, heb uw naasten lief en al wat goeds is. Dat door het fanatisme zo anders naar elkaar wordt gekeken, dat maakt dat er zoveel ellende is rondom iets wat voor een ieder zo mooi zou moeten zijn. Tot zover de toestand in de wereld volgens GBJ Hilterman….
We rijden weg van de Camping Car Park en maken niet zo’n mooie rit mee als de eerdere weken. Het wordt wat vlakker hele stukken en ook de dorpen worden wat zakelijker dan idyllischer. Maar nadat we ook nog even boodschappen hebben gedaan, komen we tussen de middag aan op de Parking GoSun, waar maximaal 50 campers moeten kunnen staan. Het is nog rustig als we aankomen, aangezien we meteen op de front rij kunnen parkeren met een prachtig uitzicht over de stad Lourdes. Overigens die groter is, dan dat ik mij had voorgesteld. Mir maakt even een lunch klaar alvorens zij op pad gaat om het verhaal rondom Lourdes te gaan ondervinden.
Het verhaal van Lourdes begon op 11 februari 1858 in Zuid-Frankrijk. Toen verscheen in de nabijgelegen grot van Massabielle een ‘mooie dame’ aan de 14-jarige Bernadette Soubirous. In totaal zou deze verschijning, die zich later bekendmaakte als Maria, achttien keer aan het meisje zijn verschenen.
De dame in het wit vroeg Bernadette om een kapel te bouwen en in processie naar de grot te komen. Ze droeg Bernadette ook op om uit de grond te drinken en zich te wassen bij een bepaalde plek. Toen Bernadette dit deed, ontsprong er een bron die tot op de dag van vandaag wordt gezien als een bron van geneeskrachtig water.
De kerkelijke autoriteiten stonden in eerste instantie sceptisch tegenover de visioenen, maar de getuigenissen van Bernadette overtuigden velen van haar oprechtheid. De centrale boodschap van de verschijningen in Lourdes draait om boetedoening, gebed voor zondaars en de onbevlekte ontvangenis.
Door de jaren heen is Lourdes uitgegroeid tot een van de belangrijkste katholieke bedevaartsoorden ter wereld. Jaarlijks trekken miljoenen pelgrims en zieken naar het heiligdom in de Franse Pyreneeën in de hoop op fysieke of geestelijke genezing.
Dat het godsdienstige toerisme hier welig tiert, is te zien aan de hoeveelheid hotels, restaurants, touringcars, Japanners met camera’s. Mijn Maria verschijnt straks ook weer hier aan mijn altaar in de camper en zal, haar kennende, enorm enthousiast zijn en blij zijn dat ze het toch gedaan heeft. En zo was het ook toen ze thuis kwam. Met 48 liter wijwater, 47 Lourdes flesjes en een rozenkrans kwam ze weer zo blij thuis. Lucienne, haar zusje was in het verleden ook hier geweest en vond het toen erg indrukwekkend om mee te maken. Miriam erkende dit volledig en was zeer onder de indruk over hoeveel nationaliteiten er rondliepen in alle vrede en hoop op genezing of geluk. Daar kan niks mis mee zijn om hiervoor hier op missie te komen.
Om 21.00 uur was er ook nog een grote processietocht cq kerkdienst op het plein en op het laatst besloot ook Mir hier naar toe te gaan om ook dat mee te maken. Om 22.15 uur kwam ze tevreden terug en blij ook dat meegemaakt te hebben. Mensen op blote voeten en op de knieen zitten gedurende de hele mis, rijen met mensen die de grot van Maria willen aanraken om gezegend te zijn. Mir doet dat laatste niet omdat ze toch niet echt volledig gelooft dat dat gaat helpen. Maar mooi als mensen steun en kracht halen uit zo’n mis en bezoek aan de grot.
We drinken samen nog even wat na en gaan dan lekker naar bed om vanmorgen in alle rust de boel weer in te pakken en verder te gaan. Het was een prima plek om te overnachten en ook nog wel een paar leuke gesprekken gehad met een Engels echtpaar en een Nederlandse dronevlieger met een prachtige nieuwe Adria Coral camper. Erg leuke kerel en ook veel aan het reizen. Het is gewoon erg leuk om allerlei mensen te ontmoeten die je in je eigen omgeving niet ontmoet of spreekt. Inspiratie naar beide kanten van elkaar. Ook hebben we de verjaardag van onze Joep vandaag gevierd. De lieverd is goed verwend en heeft ons getrakteerd op een aarbeien-gebakje. Ook heel veel felicitaties heeft Joep gehad op zijn Insta-account @joeptjoep05062017. Hij was er vreselijk van onder de indruk en erg blij ermee. Vooral de persoonlijke mail van de dierenarts in Portugal die hem afgellpen december behandeld heeft nadat hij te pakken was genomen door een agressieve bouvier. Namens Joep; iedereen bedankt! We nemen afscheid van deze plek na onze tanks weer te vullen en het toilet te verschonen.
We rijden richting Auch via secondaire wegen door niet al te spannende omgeving. Sommige huizen zijn mooi, maar de omgeving niet. Na een vlakke rit van ongeveer 50 kilometer komen er weer wat heuvels en bergen op ons af en slingeren de wegen weer rondom die bergen door het landschap. Hier is het wel mooi! Een 20 kilometer voor Auch besluiten we al vroeg te stoppen met rijden. Allebei zijn rozig in de ogen en ik heb niet zo’n zin om nog veel langer door te rijden. Miriam vind weer een superplek op een kleine parking via P4N in het dorpje Miramont-d’ Astarac. Achter een schooltje bij een voetbal/speelveldje een mooie vlakke parking met een waanzinnig panorama om ons heen. Hier zal het vanavond niet vol staan is onze verwachting, dus slaan we ons kamp hier op. We hebben een rondje rond het dorp gelopen met onze vrolijke kleine vriend, die nu in plaats van grind en keien, zoals gisteren, nu opeens groene weiden, grasveldjes en groene bermen om hem heen heeft.
Wij vinden het zo fijn dit soort plekjes. Helemaal op jezelf na een paar dagen met een 10-20 campers naast je. Koelkast vol, dus voor een paar dagen kunnen we in de natuurparken een beetje ronddwalen. Daar zijn we nu wel naar onderweg. Een aantal natuurparken richting Clermont-Ferrand, waarna we dan zeer waarschijnlijk ons geliefde park de Morvan ook nog aan gaan doen. We zien wel. Mooi toch?
