17 juni 2025: Camping La Chateau in Condette en Ferme de Grande Retz in Quand

Nadat we gisteren de prachtige privé camperplaats hebben verlaten, moesten we op zoek naar een servicestation voor campers om het chemisch toilet te lozen en het grijze water uit de tank lossen. Binnen 4 kilometer zit het gezellig aandoende dorp Wissant. De landschappen rondom dit plaatsje zijn fraai en via mooie vergezichten zien we agrarische heuvels met daarachter de zee. Maar al rijdende door Wissant, komen we niet het service station tegen en is waarschijnlijk opgedoekt. We beginnen ook steeds beter te begrijpen waarom gemeenten openbare camperplaatsen dichtgooien. Als je ziet wat een kleine groep misbruikers voor puinhoop overal achterlaten, moet de goede meerderheid er straks weer voor boeten.

We rijden eigenlijk in cirkels rondom deze plaats doordat er wegversperringen zijn en de navigatie er erg druk mee is om alternatieven te bedenken. Kortom; na een paar uurtjes waren we hemelsbreed nog geen 15 kilometer weg van onze laatste overnachtingsplaats. We volgen uiteindelijk de D940 langs de kust omdat we dat het mooiste lijken te doen. Maar dat valt vies tegen allemaal. Tjonge wat is het druk overal. Laag seizoen en hoog seizoen bestaat volgens mij niet meer en met de fiets naar het werk doet ook niemand in deze contreien, zo lijkt het. Voeg daar nog eens de 743 rotondes aan toe en we waren er een beetje klaar mee voor vandaag. We besluiten om vroeg een plekje te vinden voor een overnachting in Boulogne sur Mer, aan het strand. Het strand voor Joep zodat hij lekker in de zee kan ravotten. Vind ie fijn.

Maar waar we ook kwamen met onze camper, ook gisteren al, nergens konden wij in de buurt van het strand komen. Alle parkeerplaatsen waren voorzien van een dwarsbalk bij de ingang van 2,10 mtr hoogte. En druk om ons heen, totdat we uiteindelijk bij de parkeerplaats kwamen voor campers. Betaling a € 8,70 voor 24 uur, maar gewoon op een parkeerplaats. Echt ons ding….not! We besluiten om een wandeling te gaan maken langs het strand, want het strand konden wij niet op. Nergens liep er een pad naartoe en ook het strand was niet echt fraai.

Na een wandeling van een uur met Joep bovenlangs, kwamen we terug bij de camper en stond deze camperplaats alweer wat voller. Een nachtje hier staan zie met name ik niet zitten. Voor die € 8,70 kan ik in ieder geval mijn grijze water lozen en de chemische cassette legen. Zo…die zijn we ook weer kwijt. Je weet nooit waar we terecht komen en nu kunnen we in ieder geval een paar dagen onderweg zijn voordat we weer moeten legen en vullen met water. Na 2 uur op deze plek te hebben vertoeft, gaan we ook weer verder. Ook hier was het weer een bende met afval om ons heen, terwijl er overal prullenbakken staan. We verwonderen ons slechts…Joep ook!

Joep let op de verkeersborden

We rijden verder en wat ons opvalt is dat deze regio zo mooi is, zo afwisselend tussen dorpjes, bossen, kust, agrarisch, glooiend met heuvels in verschillende kleuren na gelang de gewassen die er op staan. Met dit weer hoef je echt niet naar Zuid Frankrijk, want ook hier ademt alles vakantie, recreatie en horeca. Leuke pleintjes, haventjes en weinig industrie. We hebben nooit geweten dat direct onder Calais zo’n mooi gebied was. Of we Normandië nog gaan halen weten we niet, want misschien blijven we hier wel hangen. Ondanks deze constatering was de onderlinge sfeer wel wat minder geworden. Het weer zoeken naar een passende plek is soms altijd weer een uitdaging. Zoveel camperplekken die ons wat lijken zijn er niet om ons heen, dus rijden we weer langer door dan goed is voor ons gestel.

We besluiten om te overnachten op camping Le Chateau in Condette. Een klein plaatsje zo’n 5 kilometer van de kust, vlakbij een kasteel. We komen de camping op rijden en krijgen een prima, maar krap plekje direct naast de kinderspeelplaats. Nu zie ik 70 plussers die er allemaal zijn niet van de glijbaan of klimrek roetsjen, maar meer achter hun looprek schuifelen. We nemen de gok en nemen de plaats. Na het stellen van de camper alles weer gezellig maken en zitten we lekker in de namiddag in het zonnetje en met de juiste catering verzorgd door Mirreke. Prima overnachting gehad en vanmorgen in alle rust eerst alle persoonlijke hygiënische handelingen gedaan en konden wij omstreeks 9.30 uur weer op pad.

Miriam had via Park4Night een kampeerplaats voor campers gevonden waar je overdag mocht staan, niet mag overnachten, maar wel nagenoeg direct toegang tot een enorm groot strand. Neufchatel-Hardelot heet de plaats en doet ons zeer denken aan Hossegoor, waar we in de winter een nachtje gestaan hebben. Bosrijke omgeving met duurdere huizen, zonder huursubsidie dat weet ik zeker. De parkeerplaats heeft nog plek en we parkeren onze camper en gaan naar het strand met Joep. Na een 300 meter lopen komen we aan bij het strand en alleen al de enorme grootte van het strand maakt al dat het een fikse wandeling is om bij de waterlijn te komen.

Joep is de laatste dagen niet in beste vorm en kwispelt toch enigszins als hij het water ruikt en er direct doorheen banjert. We zien kreeftjes, krabbetjes, zeehonden zwemmen en een man in zee naar iets vissen, maar we weten niet wat. Het is een mooi strand en hier nog niet zo druk, behalve een paar schoolklassen die zeilles krijgen direct in zee.

We genieten enorm van deze wandeling en bij terugkomst in camper doen we samen even een wat verlaat ontbijt voordat we de diesel weer aanslingeren en verder op pad gaan via de D940 die steeds zuidelijker loopt en regelmatig de kust aandoet. We vinden zo’n paar dagen aan de kust prima te doen, maar besluiten toch weer richting ons eigen natuurlijke habitat te verkassen. We vinden een boerencamping op ruim een uur afstand in de buurt van Quend. Deze krijgt louter positieve reviews en nadat we contact hadden gehad met de eigenaar was onze plek gereserveerd voor de komende dagen.

Quend is een gemeente in het franse departement Somme (regio Hauts de France) en telt 1313 inwoners (2019). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Abbeville. Of we Abbeville gaan aandoen weten we nog niet. Eerst maar eens hier een paar dagen vertoeven.

Bij aankomst op de camperplaats beviel ons wat we zagen. Mooie rustige plek midden in de natuur genoeg privacy om ons heen. We kunnen hier niet douchen of naar de WC, maar wel water en elektriciteit. Het is echter erg warm in de zon, maar het windje koelt toch lekker af. We installeren ons en de luifel uit en het zonnedoek ervoor, aangezien de komende dagen temperaturen van boven de 26 graden worden verwacht. Morgen lekker stukje fietsen en voor de rest kijken we wel wat de dag ons brengt. We staan hier tussen uitsluitend franse camperaars, dus lekker slap ouwehoeren zit er niet in, denk ik zo…

15 juni 2025: Leubringhen – Departement Hauts de France

De afgelopen dagen hadden we in Baarlo voorgenomen om lekker te gaan fietsen met elkaar. Los van het op de fiets boodschappen doen in Baarlo, is het er niet meer van gekomen. Mensen lief, wat was het de afgelopen dagen tandjes heet! Het was niet te harden en wat waren wij blij dat we het laatste beschikbare plekje hadden gekregen op Camping Heiderust. Veel schaduw onder de bomen in de nis waar we stonden en daardoor hebben we het overleefd. Beide dagen was het ruim 32 graden en geen zuchtje wind. We waren niet de enigen die onder de luifel en in de schaduw bleven hangen. Alles en iedereen bleef op het terrein, op een paar enkelingen na. Eerlijk gezegd vonden we dit ook wel lekker om “thuis” te blijven bij de camper. We hebben 2 dagen gelezen en een beetje gelaafd samen. Alcoholvrij tegenwoordig.

We zijn onze leefstijl een beetje aan het aanpassen en we missen het wijntje en het biertje helemaal niet. En dat nu al 9 dagen achtereen. Ook eerlijk is te vertellen dat wij bijna iedere avond bij het eten wel een biertje of wijntje dronken. Geen flessen maar gewoon een biertje en wijnje. Miriam en de huisarts hebben mij wel geinspireerd moet ik zeggen. Mir leeft al langer alcoholvrij en voelt zich veel beter en fitter. En aangezien ik een redelijk slechte lichte slaper ben, naast nog wat andere fysieke beperkingen leek het mij ook wel beter om eens drastisch mijn leefstijl wat om te gooien. Concreet is dit dus meer bewegen en minder eten en gezonder eten. Miriam kookte altijd voor 4 personen voor ons tweetjes. Allebei zijn grote eters. Ik eet geen kaas meer, geen melk meer, geen of veel minder sausjes bij van alles en nog wat en ik tennis sinds een jaar met mijn buurman in het drentse land wekelijks. Neem daarnaast nog eens de wandelingen met onze Joep, nou…dan vind ik dat goed bezig ben. Dit heeft dan ook geleidt tot inmiddels 12 kilo lichter in 1 jaar tijd. En geen stress meer…ook heeeel lekker!

Mir had weer heerlijk een paar avonden op de Cadac grillplaat buiten gekookt en fijne gezellige avonden op deze campercamping gehad. Ook veel gesprekken gevoerd tijdens mijn afwassessies bij de gezamenlijke afwasplaats. Gezellige mensen om ons heen en leuke gesprekken gevoerd.

Maar vanmorgen was het weer tijd om op pad te gaan. We waren weer omstreeks 7 uur klaarwakker en ben ik begonnen om het water aan te vullen, het chemisch toilet legen en klaar maken voor een nieuwe dag. De elektrakabel schoonmakend oprollend en tot slot de oprijblokken opbergen. Mir had alle luiken gesloten en klaar gemaakt om dag te gaan rijden richting Frankrijk en Normandië in het bijzonder. De weersverwachtingen zien er voor onze standaarden heel goed uit. Zonnig en ongeveer 23 graden aan de kust. Top!

We rijden de poort uit en moeten tot slot nog even het vuil water afstorten. Met een prachtig goedje vooraf bij lege tank toegevoegd om de vuilwatertank ook aan binnenzijde te reinigen, rook het inderdaad wat frisser bij het leeg storten. We kunnen op pad.

Via de A67 en A73 reden we via Genk, Brussel, Gent, Brugge, Oostende naar de kustregio in België om via secondaire wegen Frankrijk binnen te rijden, bij Addinkerken. Binnendoor naar Calais om vervolgens door het Parc Naturelle Regional des Caps et Marais de Cote Opale te rijden.

Op het moment dat we in de buurt rijden van Calais hebben we het er samen over hoe treurig het 10 jaar geleden was toen we met de camper naar Engeland gingen en overal vluchtelingen langs de weg leefden in geïmproviseerde tentjes. Honderden bijeen, hopend op een beter leven. We hadden niet verwacht dat we ze nu weer zouden zien, aangezien Engeland geen EU land meer is en ook de grenzen heeft dichtgegooid. Maar niets is minder waar. We worden er treurig van als we het weer zien en beseffen dat we op een flinterdun lijntje begeven om als EU steeds dichterbij grotere problemen komen te staan met zelfs oorlog zo dichtbij. Hoe lullig het ook klinkt, maar wij besluiten om daarom misschien wel om nu te genieten van onze keuzes, zonder onze ogen te sluiten over wat er gebeurt in de wereld vandaag.

De rit verloopt super voorspoedig voor de rest en na Calais rijden we het natuurpark binnen. Vlakbij Cap Gris-Nez.

Cap Gris-Nez (Nederlands: Kaap Zwartenes; verouderd: Swartenesse, “zwarte nes”) is een kaap aan het Nauw van Calais in Frankrijk. Deze kaap vormt de plaats van het Europees continent die het dichtst bij Groot-Brittannië ligt. De afstand tot de krijtrotsen van Dover in Engeland bedraagt er amper 33 km.

De kaap ligt in de gemeente Audinghen in het departement Pas-de-Calais. De top ligt 50 m boven de zeespiegel. Cap Gris-Nez ligt 16 km ten zuidwesten van Cap Blanc-Nez. Beide kapen liggen in een natuurgebied, de Grand Site des Deux Caps in het Parc naturel régional des caps et marais d’Opale.

Onze verbazing is groot hoe mooi het is. Bij regio Calais denk je vooral aan de tunnel, shuttle of vluchtelingen. Maar wat een mooi lieflijk gebied zien we als we in het natuurpark rijden. We besluiten om hier een dagje te blijven hangen en willen via Park4Night een plekje vinden zonder voorzieningen. Gewoon midden in de natuur, zo stil mogelijke omgeving. De camper heeft al zijn kinderziektes overwonnen en voldoet supergoed met alles wat ie aan boord heeft. We willen daarom vaker los staan en zelfvoorzienend reizen met onze camper. Miriam vind een mooie plek op een heuvel/berg met een fantastisch uitzicht en uitsluitend goede reviews. De plek heeft geen naam, maar uitsluitend te vinden via de app Park4Night, code: 526048, plaats Leubringhen.

Er is niks behalve een mooi uitzicht en oh ja…een droogtoilet. Dat is voor ons een brug te ver, dus blij dat onze cassettetoilet leeg is. We kunnen hierdoor zeker 2 dagen los staan en met dit zonnige weer is er ook genoeg stroom aan boord.

Toen we aankwamen werden we verrast door de plek. Wat een plek!! We zijn helemaal alleen op een vlak stuk weiland van een landeigenaar, met uitzicht rondom om te smullen en zien we de krijtrotsen van Engeland. Het weer is iets te heiig om het echt goed te zien, maar we zien de contouren van de engelse kust. Voor het gevoel zou je ernaar toe kunnen zwemmen.

We installeren ons en nu we los staan hoeft er niet veel te gebeuren. Parkeren want we staan vlak en voila…klaar. Het weer is heerlijk en toch zo’n 12 graden koeler als gisteren. Stoelen naar buiten en even lunchen om vervolgens met Joep de middagronde te lopen. Deze doen we op de landerijen van de landeigenaar. Al glooiend loop de over de heuvel rug rondom en tussen de bomen door. Ook heeft de beste man een mooie tuin aangelegd waar je met je hond ook doorheen kan en mag lopen. Dit plekje kost ons 10 euro voor een nacht en mogen we voor dat geld ook morgen nog de schoon water tank voor aanvullen. Top toch!

Het is nu einde van de zondagmiddag en buiten zitten we voor de camper te genieten van elkaar en het uitzicht. Klein hapje en drankje nieuwe stijl. Lekker gedoucht in de camper en klaar voor de avond.

Morgen gaan we rustig onderweg naar onze eerste stop in Normandië. Saint Marie du Eglise gaan we beginnen en willen over de stranden lopen met Joep en geen plannen voor waar we morgen willen zijn. We zien wel. Los staan kun je hier op veel plekken via park4night. Allebei zitten op dezelfde lijn en Joep vaart er wel bij, want die is niet te houden hier met al dat gras, bossen, strand en zee.