We zijn inmiddels alweer 5 dagen op de huidige camping Quinta de Odelouca in Sao Marco de Serra en de dagen gaan voorbij zoals de meesten dagen er bij ons uit zien. Vaste patronen, ingeslopen routines en met de precisie van een Zwitsers uurwerk. Enerzijds omdat we zelf wel van structuur en ritme houden, anderzijds omdat we een teckel bij ons hebben die ook kan klok kijken. Deze dwingt tenminste 4x per dag zijn uitje af en zelfs in de avonduren op dezelfde tijden dwingt hij het speelkwartiertje of kauw-uurtje af. Voordat je het weet is het weer avond en stappen we weer tijdig in onze kribbe in de camper.

Hoe ziet zo’n dag er dan uit? Nou….heel gezapig, heel saai, maar vooral met een structuur die er als volgt uitziet:

Om half zeven a zeven uur word ik wakker en ga ik mijn krantje lezen. Om half 8 komt Miriam en de kleine veldheer zich melden voor de start van de dag. Na de eerste koffie gezamenlijk, staart Joep mij aan en ga ik meestal het 1e rondje met Joep doen. Daarna nog even een bakkie voordat ik ga douchen, de afwas doen en de buitendingetjes doen zoals water bijvullen, grijs water aftappen en het chemisch toilet. Mir is dan binnen de camper altijd aan het kuisen. Einde ochtend doen we een ontbijtje met yoghurt en crusli, om daarna weer met Joep een grote wandeling samen te maken. In de middag is het vaak chillen. Einde middag weer wandeling met Joep, om vervolgens daarna weer naar binnen te gaan en maakt Mir het avondeten. Na het avondeten de boel opruimen en de laatste ronde met Joep doen, voordat ons avondje begint met gezellig de TV aan of muziek aan en lezen we wat. Nou….en dat zo’n 80 dagen achtereen. Spannender word het niet!

We vragen ons af hoe anderen dat doen en of wij niet ultra huiselijk zijn. Maar ja..we vinden het fijn zo en hebben het ook fijn zo samen. Ook dat is een mooie conclusie; dat je na 80 dagen nog steeds happy bent met elkaar en dat er nog geen onvertogen woord is gevallen. Toevallig lezen wij die ochtend een blog van een mede-camperaar die wij volgen op WordPress en Instagram, die op een zo’n prachtige wijze beschrijft, wat wij bedoelen met bovenstaande. Met toestemming van Harrie en Anneke Weezeman van het blog “Waarloopjijwarmvoor” en “Haan on tour” mogen we zijn tekst hier plaatsen om met jullie te delen:

“Ik word wakker zonder wekker. Buiten is het nog stil.

Water koken, thee. Een beschuitje. Daarna koffie en de Volkskrant. Aan ons klein tafeltje in een bescheiden ruimte, ergens ver van huis, maar in een ritme dat vertrouwd voelt. Het lijkt of thuis meereist.

Drie maanden onderweg zijn klinkt als vrijheid, maar het leven wordt vooral eenvoudig. Opstaan, lezen, boodschappen doen. Wandelen. Koken. De dagen hebben een vaste vorm; alleen het uitzicht verandert. Vandaag een heuvel, morgen een dorpsplein. Het gewone leven, met andere muren.

Dat gewone is tegelijk het fijne én het lastige. Er zijn nieuwe ontdekkingen, mooie plaatjes om vast te leggen, zon op je gezicht. Tijd die niet duwt. Maar er is ook regen. Koude ochtenden waarop niets snel droogt. En na een paar jaar herken je het patroon: weer een wit dorp, weer een ruïne, weer die kustlijn. Mooi, zonder twijfel. En soms… gewoon.

Dan merk je hoe snel verwondering slijt als je haar als vanzelfsprekend beschouwt. Alsof reizen een belofte moet blijven inlossen.

Misschien zit het echte verschil niet in hoe ver je gaat, maar in hoe aandachtig je leeft. Vrijheid blijkt geen aaneenschakeling van bijzondere momenten, maar de ruimte om het alledaagse bewust te doen. Zelfs ver van huis. Zelfs in de regen.”

Miriam en ik lazen deze tekst en beiden schoten we vol van vooral de essentie en hoe deze is beschreven door Harrie. Dank je wel, Harrie en Anneke!! Voor ons was deze tekst zo herkenbaar en treffend.

We besluiten om aanstaande maandag hier te vertrekken en echt richting “thuis” te rijden. We trekken samen een aantal conclusies die gebaseerd zijn op deze winterreis tot zover:

1. Het weer is ook deze winter te onbestendig en vaak te nat en te koud. Zeker als je dit in de context zet van dat je verwacht dat het zonnig en gemiddeld zo’n 18 graden zou zijn. Dat is het niet. Verre van. Ook heb je soms een mooie zonnige dag, maar dan volgen er weer 3 hele natte. Het is niet zo nat geweest als begin dit jaar, maar ook nu in Portugal weer een minder goed klimaat.

2. Spanje heeft ons als land enorm verrast en we zijn fan! Vooral de binnenlanden zoals we deze nu gezien hebben waren fantastisch. Mooie, ruige natuur, leuke dorpen en kleinere steden, zeer vriendelijke mensen en in de weken dat we door Spanje hebben gereisd, alleen maar mooi weer gehad. De costa’s zijn echt niet ons ding en zoeken wij zeker niet op. Ondanks dat we wel een paar leuke dagen hebben gehad met familie aan de kust, waren we weer blij dat we weer de stilte, rust en natuur opzochten.

3. We reizen het liefst na een paar dagen door naar een volgende bestemming in plaats van weken staan op dezelfde plaats. Ik dacht dat ik het wel lekker zou vinden om ook ergens wat langer te zijn om de rust te pakken en de omgeving wat beter te ontdekken. Maar we zijn er nu echt achter dat iedere 1 tot 3 dagen echt de max is voor ons om ergens te blijven staan. Wel langer blijven moet dan ook echt een unieke locatie zijn, zoals waar wij nu staan bijvoorbeeld. Maar in principe 2 a 3 dagen op 1 plek en dan weer door.

4. Kortere reistijden is ook iets wat ons zeer goed is bevallen. In het verleden was vaak een bestemming een doel, maar nu is er nog steeds een bestemming/planning, maar we stoppen gewoon echt omstreeks 14.00 uur met rijden en installeren we ons ergens. Onze ervaring is dat wanneer je te lang door rijdt, de sfeer onderling er niet beter op wordt.. Nu wij ons echt aan deze regel houden, is het reizen ook echt relaxter. Zeker nu we tijd hebben. Voorheen moest alles in 2 weken vakantie passen.

5. Aanvullend vervoer naast de camper. We blijven maar puzzelen of we de e-vouwfietsen mee blijven nemen op onze reizen. We gebruiken ze bijna niet omdat we heel vaak ver buiten de bewoonde wereld verblijven. Fietsen in de bergen is vaak niet echt gemakkelijk, dus een scooter, motorscooter, motor of autootje op aanhanger zou meer flexibel zijn en een hogere actieradius hebben. Waar hebben we dit meer gehoord? Oh ja bij ons! Jaren geleden hadden we het hier al over en hebben we een scooter bij ons gehad. Ook bij andere camperaars hoor je deze opties voorbij komen. Zolang Joep er is, zullen we het gewoon bij de fietsen houden, maar als Joep uit te tijd is, is het makkelijker om een motorscooter achterop te zetten. Want nu je ook voor het fietsen een helm op moet, maakt het niet meer uit. Miriam zei altijd “ik ga niet zo’n stomme helm op doen” terwijl ze nu op het fietsie ook zo’n ding op heeft.

6. De reisduur van deze winterreis vind ik aan de lange kant. Miriam zou wel langer weg willen blijven, maar zij is een halve zigeuner. Ik ben een “autist” die moeilijk zonder zijn vaste omgeving en gewoontes kan. Miriam zou wel een half jaar kunnen reizen, want zoals zij zegt; “ik heb alles bij me wat mij lief is.” Zelf ga ik liever vaker weg, maar dan maximaal 2 maanden. Want die termijn is het moment dat ik echt weer naar “thuis” verlang.

7. Geen tolwegen, maar wel snelwegen/secondaire wegen! Dat is echt heel goed bevallen op de heenreis. In alle rust door de kleinere wegen, dorpen en steden te reizen, zie je veel meer van het echte leven daar. Snelwegen en tolwegen schieten lekker op, maar je ziet minder. Wij vonden het werkelijk geweldig om echt alles zonder tolwegen te rijden. Ook is het voordeel dat je vaker tankstations en supermarkten tegen komt, zodat je altijd makkelijk de boodschappen tussendoor inslaat.

8. Andere camper kopen of niet? Door alle gesprekken met andere camperaars onderweg kom je soms ook in gesprek over hoe anderen hun campers hebben voorzien van slimme, mooie en praktische uitvoeringen en accessoires. Ook als je een integraal camper binnen komt, heb je meer een ruimtelijk gevoel als wanneer je dit bij een semi-integraal doet. Voor ons zelf hadden we wel een aantal zaken die we bij onze camper wilden gaan aanpassen, maar dat zijn best wel weer investeringen die in de papieren gaan lopen. Ze vergroten het comfort, zeker als je langere perioden onder weg bent. Maar wij zijn tot de conclusie gekomen dat wij superblij en vooral tevreden zijn over onze Knaus Sky Ti 700 MEG. De Fiat Ducato rijdt super en het woongedeelte leeft zo lekker ruim en comfortabel, dat we besloten hebben om toch een aantal aanpassingen te gaan doen. Welke dat zijn?

• Het monteren van een elektrisch Campexx Levelsysteem. Dit is de grootste investering, maar vergroot het comfort, gemak en storingsvrij functioneren van de camper. Met een druk op de knop zet de camper zich 100% waterpas door middel van 4 schaar-kolommen onder de camper. Hierdoor staat de camper als een huis, loopt het water beter door de afvoeren richting tanks, staat ook de koelkast waterpas en kun je beter de tanks laten aftappen. Deze aanpassing laten we volgende maand doen.
• Het monteren van een extra zonnepaneel, met 2 zwaardere huishoudaccu’s en een Victron Smart-shunt. Hierdoor kunnen wij meerdere dagen zelfvoorzienend zijn en hebben wij geen stroom-aansluitingen meer nodig. Zeker als je in ogenschouw neemt dat wij elke 2 a 3 dagen weer doorreizen, hebben we geen walstroom meer nodig en bespaart dit per dag ongeveer 4-7 euro. Met de smart-shunt kunnen we heel nauwkeurig monitoren hoeveel stroom we gebruiken, hoeveel we opwekken en hoe lang we nog kunnen blijven staan met ons gemiddeld verbruik per dag.
• Het ophogen van het campergewicht naar C1 rijbewijs. Op dit moment heeft onze camper een maximum gewicht van 3500 Kg. Dat was handig omdat dan ook Miriam erin kan rijden. Maar aangezien ze dit niet leuk vindt om te doen en het vaak ook spannend vindt, wil ze liever dat ik rijd. Ook heeft zij altijd de verzorging van Joep op schoot of in de mand en daar word ik dan weer niet zo blij van als ik dat moet doen. We gaan daarom nu het gewicht ophogen naar 3850 Kg. Het gewicht van alles wat we meenemen en straks ook het levelsysteem weer onder de camper hebben we zo toch genoeg laadvermogen om zonder risico’s op boetes, de spullen mee te nemen die we mee willen nemen.
• Een laatste overweging is om de camper nog te laten chiptunen. Dit hebben wij ook bij de vorige camper gedaan en dit heeft echt bijgedragen aan meer vermogen op de momenten dat je het echt nodig hebt, minder brandstofverbruik en een beter lopend motorblok. Deze aanpassing heeft voor mij de minste prioriteit, maar ik denk wel dat ik deze optie ga toepassen.
• Vaker schorsen van de camper. Door de nieuwe verhoogde belastingtarieven voor campers, namelijk een 100% verhoging van de huidige tarieven, gaan wij in de maanden dat wij niet reizen de camper steeds schorsen. Elke schorsing voor een bepaalde periode kost je 88 euro, maar het scheelt ons per maand straks ruim 200 euro. Het jammerlijke is dat wanneer je spontaan bij mooi weer een extra weekendje met de camper weg wilt, je dit dus niet meer doet. In het verleden schorsten wij dus nooit, maar als je 6 maanden per jaar niet reist, dan scheelt je dit dus ruim 600 euro. Dat is de moeite waard.

Tot zover de conclusies. Na deze reis zal ik ook de totale kosten nogmaals in kaart brengen en zien of onze budgetering is uitgekomen. Voor zover we die hadden tenminste…

We hebben nog een paar dagen te gaan voordat we gaan vertrekken. De afgelopen dagen waren op deze plek ook heerlijk en het blijft voor ons een favoriet qua locatie. We wandelen elke dag rondom de camping door de heuvels, bergen en door de vallei met Joep en ons uitzicht vanuit de camper is prachtig.

Wat ons wel opvalt is dat het echt rustig is op de camping in vergelijking tot begin dit jaar. We staan hier maar met 5 andere campers/caravans en dus superstil hier. Als camper val je hier wel buiten de toon. Hoofdzakelijk caravans hier en camperaars zijn niet favoriet hier op deze plek. Heeft vooral te maken met het feit dat deze camping 90% vaste gasten heeft, die al jaren hier de winters samen doorbrengen. Ook bij het dagelijkse borreluurtje is het moeiljk om aan te haken in de gesprekken. Alles en iedereen verwijst naar mensen, locaties en gebeurtenissen die in de loop van de jaren gepasseerd zijn. Wel is iedereen erg vriendelijk en aardig, daar mankeert het zeker niet aan. Maar de vergrijzing zal hier de komende jaren toeslaan. Dit jaar zijn er al 4 echtparen die om allerlei medische- of familiare redenen zijn afgehaakt. Daarom is het ook rustiger op de camping. Daar waar wij staan zijn de doortrekplekken en naast ons staat een leuk echtpaar met een Shelter-caravan in adventure-look. Waanzinnig mooi! Ook heeft de buurvrouw er een soort van Out of Africa kampement van gemaakt. Helemaal Miriam haar ding; lantaarns, mooie luifel, schapenvachtjes in de stoelen, lichtjes en heel gezellig hoe het er allemaal uitziet.

Buurman en Miriam zijn hobby-fotografen en loeren op roofvogels en Joep heeft een bever gespot in het water wat voor ons loopt. Ook is de vallei weer wat droger geworden door het leeg pompen van het meer. We hopen in het weekend nog door een droge vallei te kunnen lopen, maar waarschijnlijk zal dat niet lukken. Jammer, want lopen door de vallei maakt wel dat je hier veel meer mogelijkheden hebt om te wandelen.

We besluiten net dat wanneer het morgen weer regent, dat we dan zondag gaan beginnen met de terugreis in plaats van maandag. Ook spreken we af dat de terugreis ook best een mooie reis mag zijn waar we nog op mooie plekken gaan stoppen. Daarom toch maar een route gemaakt met de Garmin Camper Navigatie. Hopelijk gaan we nog mooie dingen zien en beschrijven. Tjonge….het zou een korte blog worden…..niet gelukt! Sorry!