LPG

20+21 Mei 2026: Montbrison-sur-Lez & Mévouillon (Parc Regional Mont Vertoux)

/ martin&miriam / 2 reacties

Gisterochtend op passende wijze afscheid genomen van Cor en Gea, onze Artsen Zonder Grenzen, aangezien ze nu met pensioen zijn gegaan. Prachtige en gezellige dagen gehad met ze en ook deze camping blijft toch wel een hele prettige! Alle voorzieningen van de camper weer op orde en wij weer op pad.

We rijden een hele mooie route over de D93, De Route de Clairette de Die.

De ‘Route de la Clairette de Die’ is een schilderachtige toeristische route in de Franse Drôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De route geeft je schitterende panorama’s vanuit je camper tijdens het rijden. Ook door de bergen tussen de overhangende rotspartijen, zie je de Drôme vaak direct naast je stromen in een fraaie turquoise kleur. Deze streek is het exclusieve thuisland van de gelijknamige, fruitige en mousserende dessertwijn. De route loopt door de vallei van de rivier de Drôme en strekt zich uit rond het middeleeuwse stadje Die. We genieten van deze omgeving en zeggen tegen elkaar dat we hier elk jaar wel willen komen. Super gewoon!

We moeten eerst via Crest omdat we onze LPG tanks moeten vullen en daar is het dichtstbijzijnde tankstation met LPG. We vullen de diesel en LPG, maar blijven met vraagtekens achter. Wat is het geval? Onze Truma 6 verwarming slaat steeds in storing en geeft foutcode E517H aan. Wat betekent dat hij vermoedt dat de tanks leeg zijn. In onze ogen zou dit niet moeten kunnen, aangezien we in de winter met kachel aan, koelkast vaak op gas en koken op gas, minstens 2 weken met de beide 11 kg LPG flessen kunnen doen. Nu staan we uitsluitend los, dus draait de koelkast circa 19 uur per dag op LPG en hebben we in de nacht de kachel op 13 graden staan. Het zou dus kunnen dat de flessen nu helemaal leeg zijn. Ook mede doordat ervaren camperaars die ons blog lezen, aangeven dat het niet ongewoon is dat de flessen leeg zijn. We nemen het voor waar aan en gaan dus naar Crest om te tanken.

Daar aangekomen tank ik de LPG af en krijg ik maar circa 25 liter in de LPG tanks. Dat is raar!! Het zouden er ongeveer 40 liters moeten zijn als beide tanks leeg zouden zijn. Dat waren ze dus niet. Maar waar kan het dan aan liggen? Nu we getankt hebben doet alles het weer en valt de verwarming niet meer in storing. Maar dan nog! Hoe kan het dat die 2e fles niet leeg is geraakt en dat er toch storing is geweest? Als mensen het denken te weten, laat het mij weten, want dan kan ik nog iets doen eraan. Nu heb ik het gevoel dat ik maar van 1 fles gebruik maak en dus vaker moet tanken. Ook heb ik getracht de crashsensor te resetten, maar geen klik gehoord, dus die zal niet gecrasht zijn geweest.

Enfin…wij weer door met in ieder geval weer LPG aan boord. We rijden door zo’n afwisselend landschap, dat we weer genieten van deze rit. We besluiten niet te lang door te rijden en vinden een P4N plek aan de buitenrand van een dorp. Een aire Municipale zonder voorzieningen. We zijn de enigen, maar hebben een fantastisch uitzicht om ons heen. Het lijkt wel Toscane met lanen met Cypressen en wijnvelden.

We stellen onze camper netjes waterpas en aan het einde van de middag lopen we een wandeling met Joep langs de wijnvelden. We zien een Domaine de Vin Piallat. Ook zij hebben een P4N overnachtingsplaats, maar we staan super waar we staan. Toch lopen we het domaine op worden door de Franse Wijn-anda hartelijk ontvangen. Voor het gemak noemen we haar maar even zo. We worden echt ongewild de wijnkelder ingetrokken en onder dwang beginnen wij een proeverij met de dame als turbo-snelle wijnschenker. Vervolgens loopt ze nog naar achter in de wijnkelder om nog een spuugemmer te halen. Spuugemmer?? Ben je gek geworden? Drinken doen we en recyclen helemaal niks in die emmer. De vrouw kijkt ons wat meewarig aan. Unaniem zijn Mir en ik het erover eens welke wijnen het moeten worden. We kiezen een krachtige, fruitige witte en een op eik gerijpte diep rode wijn. Het bedrag laten we in het midden, maar laten we zeggen dat Albert Heijn ze niet verkoopt. Mir geniet zo van haar wijnen en nu we onze overbuurman in Lelystad niet meer om ons heen hebben, moeten we toch zelf maar onze wijnen zien te vinden. Onze buurman, laten we hem voor het gemak Ray noemen, was werkelijk een inspirator op wijngebied. Het was een vat vol kennis! De man heeft bij ons een diepe leegte achter gelaten. Nu dan maar zelf op onderzoek uit. We denken dat de eerste missie geslaagd is.

We komen terug bij de camper en maken het nog even gezellig buiten en Mir maakt weer een voedzame maaltijd. Later op de avond zien we een werkelijk adembenemende zonsondergang en gaan vervolgens naar binnen om de avond cosy door te brengen met de gordijnen dicht, TV-tje kijken en drankje.

Vanmorgen mooi op tijd wakker en kunnen eigenlijk meteen op pad. We rijden richting Parc Regional de Mont Ventoux, de beroemde berg uit de wielersport en Tour de France in het bijzonder. Ook nu is het weer heerlijk slingeren door de bergen en kleine bergdorpjes. Soms spannend door de smalle straatjes, soms spannend door de krappe haarspeldbochten, maar prima te doen met onze 7,5 meter lange camper. Onderweg nog even boodschappen doen om voor de komende dagen voldoende proviand aan boord te hebben. We zijn van plan om een paar dagen op een kleine camping in de bergen te verblijven. Het is bloedheet in deze regio met temperaturen rond de 30 graden. In de bergen is het een 5 graden koeler en is er meer wind. Na ruim 1,5 uur na de boodschappen doen, komen we aan in Mévouillon, het bewuste bergdorp waar de camping is gesitueerd.

Mévouillon is een gemeente in het bij ons favoriete departement Drôme, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Het is een petit klein dorpje en telt 250 inwoners en behoort tot het arrondissement Nyons.

Als we aankomen bij Camping Domaine Clos de Bruis, zijn we aangenaam verrast. Het is een terrassencamping met mooi uitzicht op de bergen voor om ons heen. Ook kun je dieper in het bos gaan staan in de schaduw. Wij hebben geen elektriciteit nodig en staan dan op de terrassen vol in de zon. Daar kiezen we dan ook maar voor, zodat we lekker kunnen bijbruinen. Maar na eventjes besluiten we toch maar de zonneluifel en schaduwdoek in de luifel te plaatsen. Zo is het nog te harden in ieder geval. De komende dagen blijven we hier staan om vervolgens zoals het er nu naar uitziet meer via het binnenland richting de Pyreneeën te rijden. Maar dat duurt nog een paar dagen, met ook nog eens de mogelijkheid dat we onderweg nog even ergens blijven hangen. Dat is het voordeel van de camper! Niks boeken, alleen soms een beetje zoeken!

19 Mei 2026: Domaine du Murier in Die

/ martin&miriam / 9 reacties

De afgelopen dagen zijn op een zeer aangename wijze aan ons voorbij gegaan op deze fantastische plek in het pittoreske Die. Niet dat we veel in Die zijn geweest, maar het wandelen door de omgeving rondom de camping was voor ons voor nu voldoende. Allebei hadden we zin om volledig in vegetatie-stand te gaan na 12 dagen reizen. Deze oase van rust is ons wederom zeer goed bevallen en hoe leuk is het om te lezen dat een aantal lezers van ons blog in Nederland of onderweg ook deze plek als toekomstige stop te zullen aandoen.

We boffen ook enorm met het weer in Die. De zon schijnt volop, terwijl de weersverwachtingen aangeven bewolkt en een bui met mogelijk onweer. Niets van dit alles is uitgekomen en daarom plakken we er nog maar een extra dagje aan vast. Morgen vertrekken we weer. We moeten eerst een LPG tankstation vinden en laten die nu hier niet in de buurt zitten. Even een aanpassing maken in de globale route die we zouden gaan rijden. Maar we moeten wel echt LPG innemen, want vanmorgen viel onze verwarming en boiler van Truma 6 in storing. Melding was E517H en dat betekent of te weinig druk op de tank of ze zijn beiden leeg.

Dat leeg kunnen we aan de ene kant niet goed bevatten, aangezien we 2 weken geleden met 2 volle LPG Flessen van 11 kg per stuk zijn weggegaan. We beseffen ons wel dat door het eigenlijk constant los staan en dus niet voorzien worden van stroom, de volle 2 weken constant de koelkast op gas heeft gedraaid. In de nachten de verwarming op 13 graden gezet, want de nachten waren nog best koud met een 2-4 graden. We kunnen het ons niet voorstellen dat de flessen leeg zijn, maar morgen gaan we het eens bekijken hoeveel LPG ik moet tanken om de flessen weer vol te krijgen. We hebben de LPG installatie diverse keren gereset en we zien dat de pitten van de kookplaat op dit moment minder fel branden, maar nog wel doen. Daarom is het goed dat we morgen weer vertrekken en verder gaan richting het zuiden.

De afgelopen dagen erg fijn gewandeld langs de Drôme, die langs de camping loopt. We lopen op een middag richting een romeinse brug om vervolgens onderweg een heel kneuterig krijtbordje langs de weg te zien staan met de melding “directe verkoop van bier van de brouwerij mogelijk, achterkant gebouw” Het gebouw ziet er heel klein en niet zo professioneel uit en we zeggen tegen elkaar; “ wat leuk zo klein lokaal brouwerijtje, vast ontstaan uit een hobby”. Aangezien ik niet zo van speciale bieren houd, lopen we door. Totdat we de ronding van de weg volgen en achter de bomen en een ander gebouwtje opeens 6 enorme bieropslag-silo’s zien staan, waar Heineken nog jaloers op zou zijn! Tjesus, dit gaat niet over een paar honderd flesjes, maar over een paar honderd hectoliters. Tssss….ontstaan uit een hobbytje…..barbaren zijn we!

Mir en Joep aan de wandel

Doorgelopen komen we aan bij de romeins brug en zien we opeens dat we ook naast de brug een zandpaadje loopt dat helemaal beneden bij de overs van de Drôme uitkomt. We besluiten om dat paadje te nemen en Joep is niet te houden. De waterrat springt meteen het opaal-kleurige water van de rivier in hij is helemaal in zijn sas. Wij gaan er maar eens rustig bij zitten en laten die kleine lekker darren. Na een tijdje terug bij de camper is de veldheer uitgevloerd en raakt in een diepe coma. Wij hangen er tegen aan, maar besluiten toch om onze boeken eerst uit te lezen.

Na een tijdje komen onze buren op de camping terug van een lange fietstocht rondom Die. We horen hun verhalen en zien hun foto’s van onderweg en Mir en ik besluiten om ze uit te nodigen om einde middag even een drankje te doen. Nu hadden we al hele leuke gesprekken gehad met dit Groningse huisartsen-setje, dus dat het gezellig zou worden dat wisten we al. En zo geschiedde…En hoe ontspannen kun je laven en schransen als je weet dat er een dokter in de zaal zit. Verslikken? Heimrich methode! Dronken? Een echte pijnstiller! Na 79 consults weten we dat we nog super gezond zijn, dus we nodigen ze ook nog maar even uit voor om gezamenlijk het “avonddiner” te nuttigen. Rob en Gea, zeg maar onze “Artsen zonder Grenzen” (zeer ongenuanceerd gelachen met ze!), stellen voor om pizza’s te laten bezorgen. Maar ook op maandag is alles hier gesloten en de camping eigenaren zijn ook nog niet begonnen met hun Table ‘d Hote activiteiten. Miriam gaat meteen in de faciliterende rol en stelt voor om bij ons lekker een Italiaanse pasta te eten, met een frisse salade erbij. Die meid flanst weer een topmaaltijd uit de 3-pitten van de camper en we hebben werkelijk een topavond met onze buurtjes. Het is een avond met hele persoonlijke verhalen, over verlies, over familie, over reizen met de camper, maar natuurlijk ook over voetbal. Cor is fanatiek FC Groningen supporter en ik natuurlijk Feyenoord. We komen tot de conclusie dat deze beide clubs elkaar goed liggen, dus we proosten nog maar een keer op elkaars cluppie. Wat ook fantastisch is aan deze beide huisartsen is het feit dat ze beiden al met pensioen zijn en hun praktijken hebben opgedoekt, maar nog wel in den lande waarnemingen doen wegens tekort aan huisartsen. Respect voor ze! ons noemen ze “vroeg-pensionada’s”. Wat ze eigenlijk bedoelen is “luie donders”! Nou op deze plek zijn we dat zeker!

Vanmorgen worden we weer wakker in alle rust en beginnen eerst de noodzakelijke activiteiten uit te voeren voordat we weer aan de wandel gaan. Miriam wast weer het beddengoed en kleding, ik doe de afwas van gisteren en leeg de toiletcassette. Vervolgens ga ik met de storingsmelding van de Truma aan de gang, maar het lijkt er echt op dat de LPG flessen nagenoeg leeg zijn. Dat maakt dat we vandaag nog even rustig aan doen en morgen weer verder gaan.

Vanavond de luifel inklappen, de Cadac BBQ nog even goed schoonmaken en de overige spullen zoals de stoelen, tafeltje en kleed weer in de garage op de vaste plek terug plaatsen.

Oh ja….de E-step die ik gekocht heb die bevalt super op de vlakke wegen, maar berg op valt de step volledig stil. Dit tot hilariteit op de camping, als ze mij met een zelfvertrouwen weg zien rijden, maar na 50 meter volledig stil val tegen de lichte helling richting de uitgang van de camping. Nu kun je stellen dat in dit gedeelte van Frankrijk en straks de Pyreneeën regelmatig zwaardere hellingen tegen komt, dus “step right up, walk right in” is meer gewoon walk eigenlijk….wel met mijn PTT Post rugzakje die ik van Mir heb gekregen. Heb ik wel eens verteld dat ik ooit postbode en pakketbezorger bij de PTT ben geweest…? Daarom is de fiets voor mij geen optie! Te vaak onderuit gegaan met posttassen achterop!

De rest van deze dag vermaken wij ons nog met lekker lezen en een beetje dutten en laven. Spannender wordt het niet. Alhoewel; de stroom is nu net uitgevallen op de hele camping, net nu ook ons gas op is. Het leven van een camperaar is niet eenvoudig! Tot over een paar dagen, dan melden wij ons weer!

28 en 29 oktober 2025: Follow the sun naar La Seu d’ Urgell (Spanje)

/ martin&miriam / 6 reacties

We worden wakker en zien tot onze opluchting de zon. Korte broek aan!! Lekker hoor!

We gaan na de ochtendrituelen op pad en rijden weer een mooie rit over uitsluitend secondaire wegen. De natuur wordt ruiger en de bergen van de franse pyreneeën komen dichterbij. Het ziet er prachtig uit in de stralende zon. We passeren Carcassone en staan meteen vast in allerlei files. Dat het in de zomer een drukke stad is, weten we. Maar nu in het najaar is het ook beredruk. We besluiten om echt niet deze stad voor nu te bezoeken en rijden door.

Opeens zien we een tankstation met ook de mogelijkheid om LPG te tanken. Ik besluit om de tank te vullen aangezien ik niet meer precies weet wanneer ik deze heb afgetankt. Volgens mij voor ons meerdaagse uitje naar ons Lelystad. Dat betekent dat we daar 5 dagen LPG hebben verbruikt en nu dus ook alweer 8 dagen de verwarming en boiler aan. Dat vinden wij allebei moeilijk om in te schatten hoelang je dus met 2 LPG flessen kunt doen, zo op reis. En het vervelende is dat de inhoudsmeter op de flessen net niet zichtbaar is door de kleine donkere gaskast en de meter net niet voldoende zichtbaar door de positie van de flessen. Zoals gewoonlijk was er rondom de LPG pomp drukte door auto’s en moest ik nogal krap met de camper tussendoor manouvreren richting de LPG pomp. Mijn ego werd gestreeld door mijn ega dat ze het zo knap vond dat ik zo makkelijk op de spiegel kan rijden met paar centimeter ruimte links en rechts. Tja, als tegenwoordige chauffeur in loondienst moet je dat toch kunnen, lijkt me…

Nadat mijn ego even was ge-uplift, kwam de bittere pil direct daarna: ik was nogal klunsig toen ik de LPG slang van de pomp moest aansluiten en struikelde over de slang, maar bleef godzijdank nog net overeind. Daarna, toen de slang was aangesloten drukte ik op de knop op de LPG-pomp maar zag nergens een telwerk op de pomp. Ik wat onzeker om mij heen kijkend waar ik toch kon zien hoeveel ik moet afrekenen en hoeveel liter naar binnen ging. Nergens te zien! Pas nadat ik de knop kon loslaten omdat de tanks gevuld waren zag ik op 5 meter nog een rare paal staan wat dus het telwerk van de LPG pomp bleek te zijn. Rare jongens die fransen!! Ruim 25 liter getankt, dus dat was dus precies 1 fles leeg en de andere was dus nog vol. Het rekensommetje leert dan dat wij ongeveer 10 dagen kunnen doen op 1 fles LPG. Met 2 flessen dus 20 dagen. Goed om te weten!

We gaan weer verder en Miriam maakt weer mooie foto’s van onderweg, terwijl we slingerend door de bergen richting Puigcerda, de grensovergang naar Spanje rijden. Wat is het weer een mooie voorspoedige rit en ook Joep houdt zich prima in de camper. Onderweg een paar keer stoppen om hem uit te laten en gaat ie vervolgens weer op schoot bij Miriam in zijn mandje. Wereldbeest!

Na een rit van ongeveer 6 uur zijn we het wel zat en besluiten om een overnachtingsplek te zoeken en vinden die op de Camping Car Park in Le Seu d’ Urgell net over de grens in Spanje. Het is een verharde camperplaats met alle voorzieningen die je als camperaar nodig bent. Toilet en douche zit in de camper, dus als je je afval, grijs water en chemisch toilet maar kwijt kan, dan is het al top! Elektra is een bonus, maar dat is hier ook beschikbaar op deze plek. We komen aan en zijn zo blij dat de zon schijnt, dat we meteen de stoelen buiten zetten en even een tukkie doen in de zon. Plankje erbij en drankje en wie maakt ons wat? Een heerlijke rustige nachtrust hier gehad en vandaag, woensdag, is het weer nogal regenachtig. Eigenlijk regent het constant en is het zicht wat beperkt.

We zitten in een machtig mooi gebied waar we beiden nog nooit eerder zijn geweest, dus wel willen echt wat meer tijd hier doorbrengen. We besluiten om op deze plek 2 nachten te blijven om vervolgens hier in de buurt nog ergens anders een plekje te vinden. We zitten midden in de bergen en aangezien het vandaag zo slecht weer is, blijven we hier dus toch nog maar een dag en nacht staan. Nu verder rijden dan zie je niks van de omgeving en dat vinden wij zonde. Morgen schijnt hier de zon weer en is de temperatuur 20 graden. Dan gaan we weer verder met onze rit.

We zitten nu in de camper, waar Miriam weer Mien Dobbelsteen speelt en ik ons blog zit te schrijven. Ook ben ik al onze locaties waar we gestaan hebben aan het bijwerken op onze website, zodat deze weer up to date is. We doen vandaag helemaal niks en nemen beide een snipperdag! Zowel Miriam als Joep hebben wat darmklachten en zijn niet tintelfris. Joep heeft de meeste last van zijn buikje. Maar nu is ie weer voor een Oscar aan het spelen; hij ligt in de bijrijdersstoel te shaken en mij aan te kijken of dit zijn laatste momenten zijn in het aardse leven, maar op het moment dat we zeggen “zullen we rondje lopen” is de herrijzenis van de dood nog nooit zo snel geweest. Hij kwispelt en staat vol energie te stuiteren zo blij is ie dat ie naar buiten gaat….of is het omdat hij zo nodig moet?

Vanmiddag lekker beetje lezen, tv kijken hoe de verkiezingen verlopen in Nederland en voor de rest een beetje vegeteren. Wij komen deze dag prima door!!

Morgen weer op pad naar een nieuwe bestemming.

11 Februari 2025: Calamiteiten doen het humeur splijten!

/ martin&miriam / 4 reacties

Zoals de kop van dit bericht al doet vermoeden, zijn de laatste dagen niet onze dagen qua gemoedstoestand. De afgelopen dagen leven we in een kleine wereld, die ook nog eens regenachtig te noemen is. De afgelopen dagen hebben we dan ook veel in de camper geleefd in plaats van buiten. De camping in Bragança was ondanks de mooie ligging een liefdeloos, verwilderd en onhygienisch qua sanitair en door het weer konden we eigenlijk niet veel doen, aangezien deze camping afgelegen lag. We hebben heerlijk zitten lezen en gezellig gehad samen.

Maar de camper baart ons zorgen door een aantal vervelende technische onvolkomenheden. Het is nu de tweede reis die we met onze camper maken en nu eigenlijk pas kom je zaken tegen die na terugkomst in Nederland wel wat aandacht nodig hebben vanuit de garantie die de dealer heeft toegezegd. De eerste reis naar Twente in december bleek op de eerste dag al onze verwarming en boiler het te hebben begeven en deze is dan ook inmiddels al vervangen en functioneert prima. Hebben we een hoop plezier van. Maar nu komen er allerlei vervelende storingen naar voren die het gebruiksgemak nogal beperken. Laten we beginnen met de minst urgente plobleempjes: gaspit die het niet meer doet, dakluiken die knellen en niet meer open gaan, Slot van serviceluik is kapot en wordt met ductape dichtgehouden. De overige sloten van de garagedeuren zijn ook inferieur en moeten ook nagezien worden. Ze sluiten nog wel, maar het voelt niet lekker allemaal. Het electronisch hoofdpaneel valt regelmatig uit met een pieptoon en start vervolgens zelf weer op. Allemaal zaken die verholpen kunnen worden, dus hierover maken we ons niet zo druk.

Maar waar we ons wel druk over maken was het feit dat de brand-, gas- en koolmonoxide-alarm een aantal keren afging. Overdag gelukkig en niets aan de hand. Dachten we….

Ik besluit de gasinstallatie te checken en schrik als ik het luik open doe. De LPG drukregelaar hangt los en iets naar beneden. Ik ruik gas en hoor ook sissen. In alle schrik meteen Miriam en Joep uit de camper geroepen en buiten laten wachten totdat ik wist wat er aan de hand was en hoe erg het was. De hoofdkranen direct dichtgedraaid en geconstateerd dat de beugel van de LPG drukregelaar van de wand was losgebroken en daardoor door alle verkeerdrempels en slechte wegen die regelaar is gaan rammelen en er een bout is losgedraaid, soort van. De bout weer vastgedraaid en weer de LPG installatie in gebruik genomen. Probleem opgelost, maar de volgende ochtend na vertrek van de camping op zoek naar een bouwmarkt om nieuwe beugels te kopen.

Nadat we gisterochtend op pad gingen, viel het multimediasysteem van onze camper uit. Het navigatiesysteem gaf een hardware storing en vervolgens konden we niets meer. Geen paniek, maar wel vervelend aangezien in het systeem de afmetingen en gewicht van onze camper zijn geprogrammeerd om zodoende smalle weggetjes en lage bruggen te ontlopen. Google Maps en Apple Kaarten hebben die toepassing niet en dat maakt ons wel wat bezorgd aangezien de bergdorpjes waar we doorheen moeten vaak smalle weggetjes hebben enzo. Maar goed; wij beroepen ons op Google Maps, maar deze functioneerde ook niet goed in de bergen. De cursor blijft soms minuten hangen op 1 plek en de kaart heeft steeds een andere weergave; dan weer rijrichting, dan weer positie op het noorden. We werden er heel kriegelachtig van. Miriam begon meteen over Trump en Elon Musk. Die zouden erachter zitten. Miriam meteen 2 pilletjes gegeven en gezegd dat alles wel goed komt.

Toen we door Chaves reden moesten we tanken en konden we ook weer onze LPG vullen. Ook kregen we van tankmedewerkster te horen dat vlak bij ons een bouwmarkt was. Wij daarheen en werd ik supervriendelijk geholpen met de benodigde beugels en schroefjes. Miriam en ik zouden die beugels monteren als we bij onze volgende camping zouden aankomen. We zijn weer wat relaxter dat we alles gedaan hebben wat we wilden vandaag; tanken, boodschappen en beugels kopen. We besluiten om vlak na Chaves een natuurcamping te bezoeken voor 1 nacht.

Eerlijk is eerlijk; het is hier wel prachtig in deze omgeving! Door de bergen rondom ons heen hangt een sluierbewolking en de ene bocht volgt de andere bocht op en met hele mooie uitzichten. Vergezichten gaat met de mist niet echt lukken. We passeren vele dorpjes met echt portugese uitstraling, Veel mozaik tegels, mooie huisjes met veranda’s, veel mensen buiten op het land werken en het bevalt ons wel.

Maar na 4 uur bochtjes draaien, schakelen en oppassen dat je geen rotswand raakt of in een greppel belandt, ben je er wel weer klaar mee. Nu dus op zoek naar de camping die we na Chaves willen bezoeken. Aangekomen op Parcue de Campismo Quinta do Rebentaõ werden wij hartelijk ontvangen en kregen we een mooi plekje direct waar het sanitairgebouw was. Prima plek, maar door de vele regen was het wel een natte zooi rondom de camper. De camper ziet er trouwens uit of dat hij Parijs-Dakar heeft gereden. Een wasstraat zou wenselijk zijn de komende dagen. Maar de komende dagen blijft het regenen, dus doen we later wel. De camping was in de basis een hele mooie, maar heeft jarenlang geen onderhoud gehad. Alles is verouderd, maar brandschoon qua sanitair. Deze reis hebben we op deze camping de lekkerste douches gehad. Met deze waterstraal kun je zelfs de Extension Rebellion belhamels van de snelweg bij Den Haag spuiten. Wel met warm water…zo zijn we dan ook wel weer!

De avond is superchill. Lekker TV kijken, lezen en gezellig de komende dagen uitstippelen samen. Het is erg rustig op de camping, ondanks dat hier een hoog gehalte sneue mannen op de camping leven. Gescheiden, aan de drank, werkeloos, uitzichtloze toekomst. Het komt allemaal een beetje triest over. Naast ons een man die waarschijnlijk gisteren door zijn vrouw uit huis is getrapt; 1 persoons koepeltentje met daarnaast een lease-auto van het bedrijf waar hij werkt. Geen voortent, geen kooktoestel, geen verlichting….Ik besluit vanavond toch maar weer met alles eens te zijn met Miriam. Voor de goede vrede. De goede vrede kwam ook voor de beste “buurman”. Hij mocht weer thuiskomen. Om 20.30 uur pakte hij zijn boeltje weer in en ging met gierende banden naar huis..denken we!

Vanmorgen op tijd weer op pad om de Douro vallei te doorkruizen met de vele wijnhuizen. Miriam-territorium!

De Douro vallei is genoemd naar de rivier die vanuit Spanje door het binnenland van Portugal naar de stad Porto loopt. De Douro regio is een regio met glooiende bergen rondom een slingerende blauwe rivier. Sinds de 18e eeuw is de Douro vallei een belangrijke regio voor wijn- en portproductie. Maar op deze plek wordt al meer dan 2000 jaar wijn geproduceerd. Door de tijd hebben wijnboeren eindeloos veel wijnterrassen aangelegd, vaak omzoomd met stenen muurtjes. De muurtjes beschermen de vruchtbare aarde op de hellingen tegen wegspoelen. Het lijnenspel van de wijnterassen tegen de steile berghellingen vormt een uniek landschap. De UNESCO heeft het in 2001 uitgeroepen dan ook tot werelderfgoed.

Zelfs met dit mindere weer is het een prachtige omgeving en zien we hoeveel wijnhuizen er hier gevestigd zijn. Uiteindelijk belanden we na weer een 3,5 uur rijden vanaf vanmorgen op een wijn-estate met een hele mooie camping met dito uitzicht over Lamego. We installeren ons op Camping Lamego, onderdeel van Estalgem de Lamego. Het wijnhuis. We installeren ons op een prachtige plek met uitzicht over de stad en blijven hier 1 nachtje.

De regen blijft maar doorgaan en Miriam besluit om toch vanaf de berg naar het stadje te lopen, aangezien daar veel te zien is. Het is een historisch stadje met veel gebouwen nog uit de 11e eeuw. Het is weer een wandeling met veel trappen en daar maak je Joep (en mij) niet blij mee. Ik besluit dan ook bij Joep te blijven en weer het blog te schrijven van de laatste dagen.

Miriam ging aan de wandel en op bedevaart naar Santuário de Nossa Senhora dos Remédios

Vanaf de centrale laan van Lamego (Avenida Dr. Alfredo de Sousa) loopt een imponerend trappenwerk met 686 treden omhoog, dat eindigt in een rocaille heiligdom. Het Santuário is halverwege de 18e eeuw gebouwd, maar was pas in 1905 af, en is toegewijd aan Nossa Senhora dos Remédios. De steile ondergrond benadrukt nog meer dit grandioze bouwwerk, dat omgeven wordt door het mysterieuze dichtbegroeide woud van het park Parque de Santo Estevão en een heel aangename locatie is.

De graftombe van de stichter, de kanunnik José Teixeira Pinto, overleden in 1784, ligt bij het begin van het schip van deze tempel.

Nicolau Nasoni, de maker van de schilderingen op de gewelven van de kathedraal van Lamego, ontwierp enkele van de barokke werken die het sanctuarium versieren, in het bijzonder de prachtige granieten fontein, die naast dit heiligdom ligt. Verschillende terrassen verrijken op verschillende niveaus de monumentale trappen en zijn met interessante beeldhouwwerken versierd. Deze verlichten de lange klim naar boven; onder andere de fontein van de pelikaan (Fonte do Pelicano) en een kleine achthoekige kapel uit de 16e eeuw gebouwd ter ere van de Heilige Maagd in opdracht van bisschop D. Manuel de Noronha zijn bijzonder. Op één van de terrassen staan 18 standbeelden, die de koningen en patriarchen van Judea verbeelden. In het midden staat een monumentale waterschaal waar een obelisk van 22 meter hoogte op rust, die versierd en ondersteund wordt door mythische atlanten (of telamonen). Tenslotte komt men bij het heiligdom, het epitome van het geheel, toegewijd aan zijn patrones.

Na terugkomst in de camper moest Miriam aan de zuurstof…rijke wijn! Die vrouw van mij, van middelbare leeftijd heeft 1422 treden gelopen van en naar deze basiliek en was superblij dat ze dit had gedaan vanmiddag. Topper is het!

Vanavond laten we lekker makkelijk de maaltijd bezorgen. We bestellen bij de camping 2 pizza’s voor vanavond. Morgen weer een nieuwe etappe op de N2 richting het zuiden. Maar ook daar is het weer niet om over naar huis te schrijven. Aangezien wij geen huis meer hebben….geen probleem!

Lago di Caldenazzo – Trentino Aldige

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

De weg van San Marino naar het meer van Caldenazzo was er een om niets over te schrijven. Tenminste; de eerste paar uur over de snelweg was saai. Daarna kwamen de bergen en daarin voelen wij ons toch meer in ons element. Op het moment dat we de Tiroler Bergen zagen en we er doorheen reden, werden we weer energieker en viel er weer veel meer om ons heen te kijken. Prachtige grote kloosters en statige kerken in de zon tegen een bergwand opgebouwd, met daaronder het betreffende dorp met de verschillende kleuren huizen en daken. Daaromheen grote groene bergen en een blauwe lucht. De temperatuur was broeierig, maar voldoende zon om in onze gedachten straks aan het meer voor onze camper in de zon te liggen.

Het meer van Caldenazzo was ons bijgebleven door de verhalen van mijn broer Jos die er jaren met zijn gezin op vakantie ging. Hij zei al dat we daar eens langs moesten rijden en was ervan overtuigd dat het ons daar zou bevallen. Nou….hij heeft gelijk gehad! Dit is zeker een plek die we iedereen kunnen aanraden. Het heeft de sfeer van Tirol, het weer en het eten van Italie en allemaal kleinschaliger dan aan de echte toeristische plekken langs de bekende meren Garda en Maggiore.

C360_2015-09-15-17-25-56-378

Voordat we de camping gingen zoeken, wilden we nog even onze boodschappen doen in een supermarkt in Caldenazzo. Tegenvaller was dat anno 2015 nog gewoon een siesta wordt gehouden in dit dorp. Dan maar meteen naar de camping om in te checken en dan morgen maar boodschappen doen. Als alternatief zien we genoeg leuke restaurantjes om de avond door te komen. We besluiten om naar Camping Mario te gaan voor een nacht en misschien wel 2 nachten. Het ziet er erg gezellig uit allemaal en er is een mega groot zwembad  en leuk terras aan het zwembad om wat te drinken. Nadat we onze Comfort Plus plek hadden gevonden en ons huis hadden gestald, meteen de routines afdraaien mbt het kwartier maken.

C360_2015-09-15-17-37-50-996

Direct zwemkleding aangedaan en heerlijk met Miriam gaan zwemmen in het 28 graden verwarmde bad. Heerlijke ligstoelen rondom het bad om te vegeteren, loeren en lekker te kunnen lezen. We waren nog maar net uit het water totdat we aan de praat kwamen met Koos, een driejarig ventje dat duidelijk om een praatje verlegen zat. Wat een prachtig kereltje was dit zeg. De kinderlogica werkt gewoon zo ontwapenend en aanstekelijk dat we een supergezellige middag hebben beleefd met Koos en zijn vader, die er niet tussen kwam bij al zijn verhalen. Jammer dat Koos zo introvert is, anders had ie toch wel wat meer te vertellen gehad en was hij was socialer geweest naar zijn omgeving….tsssss introvert…..echt niet!

Terug gekomen bij de camper waren onze buren, bij terugkomst van hun fietstocht ook verrast dat er een nogal grote en hoge camper pal voor hun uitzicht was gestald. Ik denk; ik breek het ijs en begin over zijn nieuwe auto die ik erg mooi vind: De nieuwe Nissan Quarsqai (ik weet bij god niet hoe je dat schrijft..). Al pratende over de auto begint hij over de Lambortinki. Ik leg hem ons verhaal uit en hij zegt; Lammertink? Lelystad? Ben jij een broer van Jos Lammertink van De Visser LPG Installaties?

Ja, zeg ik. Sterker nog; ooit was ik ook een onderdeel van de LPG de Visser Clan. Hij ging meteen helemaal los over LPG tankauto’s en kon de hele geschiedenis van De Visser BV. Hij was 46 jaar tankauto-chauffeur geweest bij OK Gas en kwam al jaaaaaren bij de Visser over de vloer. Al pratende bleken wij heel veel gemeenschappelijke relaties te hebben en ontstond dus een hele animerende middag met deze kwieke, kleine tankwagenchauffeur uit Markelo! Uit Markelo?? Maar dan ken je Renate van Santen ook wel, van Henk! Krijg nou wat; ken ie die ook?? Het werd een leuke middag.

Aangezien we geen boodschappen hadden gedaan, moesten we wel uit eten deze avond. Op aanraden van broer Jos, zijn we richting Ristorante Europa gelopen om daar een hapje te gaan eten. Daar aangekomen zagen we dat alles al dicht is en het toeristenseizoen op een einde is gekomen. Alle restaurantjes in die hoek van het dorp waren dicht, dus liepen we maar weer terug naar een weg waar nog een erg mooi terras bij restaurant open was. Daar maar een maaltijd nuttigen. Maar Koos, die we weer tegenkwamen, vond het maar raar dat we in zo’n huis met vreemden gingen eten als je ook thuis een keuken hebt met een koelkast en eten daarin. Tja…..de kleine man had weer gelijk!

C360_2015-09-15-18-38-51-783

De maaltijd aldaar viel erg tegen, ondanks de erg vriendelijke serveerster.

Thuis nog even een afzakkertje genomen en aangezien we erg moe waren, maar vroeg onder de wol. De avond temperatuur zakt al aardig richting najaar, dus dat vinden we fijner dat de warme drukkende nachten aan de kust en aan het lago Garda.

We weten nog niet wat we morgen gaan doen. Nog een dagje blijven of toch weer doorrijden naar een volgende bestemming? Het weer wordt morgen hier erg slecht, dus uiteindelijk kiezen we ervoor om morgenochtend meteen weer te gaan rijden naar onze volgende bestemming. Welke? We zien wel!