Gisteren zijn we dan echt vertrokken vanuit ons huisje in Drenthe richting Duitsland. Daar beginnen we mee deze reis. Ook Duitsland vinden wij altijd een heerlijk land om in te reizen, dus via Duitsland naar Frankrijk.
Voordat we vertrokken kregen wij zulke lieve, leuke berichten en zelfs presentjes van mensen die ons een goed en veilige reis wensten. Ook veel bezoek gehad de laatste dag van mensen uit het park die even gedag kwamen zeggen. Via de website van ons blog ook veel leuke berichten. Tante Sjaan en Batty gaven in hun berichtjes aan dat ze met zoveel herkenning en plezier meereizen met onze blogs over het camperleven. Beide dames waren altijd zelf met camper op pad en door het wegvallen van hun partners hebben ze dit op moeten geven. Wij vinden het dan ook altijd heel leuk om via ons blog van diverse mensen te vernemen dat ze door het meelezen weer terugdenken aan oude tijden of gewoon omdat ze het herkennen van hun eigen reizen. De contacten via onze website zijn in de loop van de jaren wel enorm toegenomen, dus daarom blijven we ook maar gewoon, in eerste instantie voor onszelf, maar ook de abonnees en volgers op Facebook en Instagram maar gewoon saai onze besognes beschrijven.
Nadat Miriam en ik gisterochtend de laatste zaakjes afgehandeld hadden om ons chalet in winterslaap te brengen, dan eindelijk op pad. Miriam reed met onze personenauto achter mij aan richting Coevorden, aangezien we daar onze auto moesten brengen voor een garantieklusje. De dealer vond dat de kleine lakschade die de auto had, niet goed was gerepareerd (wij zagen niks ervan…) en wilde de auto gewoon top afleveren aan ons. Wat voor klasse service is het dat hij dit dan alsnog regelt en voor onze auto zorgt in de maanden dat wij onderweg zijn. Hij staat veilig achter slot en grendel en pas als wij terugkomen, halen wij onze hele fijne DS4 weer uit zijn winterslaap.
Via Coevorden rijden we Duitsland in en rijden wij richting Paderborn. Het begin van het Teutoburger Wald en waar ik begin dit jaar nog met motor gereden had. Een mooie bestemming voor de eerste dag en via secondaire wegen rijden wij die kant op. Niet dat we echt een bestemming hebben, maar globaal willen we wel een beetje weten waar we heen gaan. De Romantische Strasse, die begint vlakbij Würzburg is zo’n eerste echte bestemming voor ons.
De Romantische Strasse is een van de mooiste autoroutes van Duitsland. Deze schilderachtige rit van ongeveer vierhonderd kilometer voert je door het prachtige Beierse landschap, over glooiende heuvels en langs pittoreske dorpjes en indrukwekkende kastelen. Deze route hadden wij in het verleden al eerder willen maken, maar steeds door slechte weersomstandigheden doken wij dan maar weer Frankrijk in. Maar nu ziet het weer er de komende week nog prima uit, dus we gaan ervoor!
De Romantische Strasse is een van de oudste en meest bekende autoroutes van Duitsland. Hij begint in wijnstad Würzburg en eindigt in het stadje Füssen, aan de rand van de Beierse Alpen. Onderweg slinger je langs wijngaarden, bossen en rivierdalen. De route neemt je mee op een reis terug in de tijd langs schilderachtige landschappen en middeleeuwse stadjes.
Wij beginnen de route niet in Würzburg, maar zoals het er nu uitziet in Tauberbischofheim. De grotere steden vermijden we en daarom dus iets later de route oppikken. Ook omdat we nog in de nasleep zitten van overal wijnfeesten en Oktoberfesten zal het overal nog wel aardig druk zijn. Dat zien we dan ook op de camperplaatsen die we passeren.
We rijden in een paar uur door in het begin wat saai landschap van het Emsland en komen steeds dichterbij Paderborn, daar waar het wat glooiender en bosrijker begint te worden. Het begin van het Teutoburger Wald. De rit verloopt helemaal voorspoedig en Miriam had een camperplaats in Paderborn uitgezocht. Daar aangekomen stond deze bomvol en doordat het een landelijke feestdag was, overal evenementen en mensen op straat. Het was de dag van de Hereniging van Oost en West Duitsland. Uiteindelijk ziet Miriam een mooie Park4Night plek bij een kapelletje net buiten Paderborn, aan een klein meertje. Zag er goed uit en doordat de camperplaatsen overal vol stonden, wij toch maar een P4N plekje nu gekozen. Prima plek, bleek bij aankomst. De parkeerplaats kan zo’n 4-5 campers hebben en wij waren de tweede camper die daar ging parkeren. Geen faciliteiten, maar deze hebben wij dan ook niet nodig.
Wel hadden we een tegenvaller te verwerken. Onze MaxxFan deed niets meer. Zeer waarschijnlijk een zekering doorgebrand, maar waar deze zit is ons niet duidelijk. Alles doet het voor de rest en we zien in de zekeringkast in woongedeelte ook geen kapotte zekeringen. Na contact met onze dealer, Jan Kuipers in Odoorn, kon ook de glaszekering van de printplaat van de Maxxfan kapot zijn. Maar voor die werkzaamheden moet je de hele Maxxfan uit elkaar halen. Nou, mij kennende gaan we daar niet aan beginnen. Het is nu nog een Maxxfan, maar nadat ik ermee klaar ben is het een totaal ander apparaat wat zeker niet doet wat een Maxxfan zou moeten doen. Deze vakantie dus geen Maxxfan, of we gaan nog even langs een camperdealer in Beieren. We zien wel; we hebben per slot van rekening 13 jaar zonder een MaxxFan gedaan. Komt goed…vast!
Na een wat rumoerige middag met een hoop wandelaars, honden, fietsers en ander gespuis, was ook de avond rumoerig met vuurwerk dat werd afgeschoten aan de overkant van het meertje. Dat in verband met de feestdag. Joep was weer helemaal van de leg en wilde niet meer naar buiten voor avondrondes…die moest dus heeeel nodig vanmorgen. Wel een heel lekker rustige nacht gehad en allebei zo lekker geslapen in onze camperbedden. Was prima plekje!
Vanmorgen in alle rust lekker wakker worden en wij omstreeks 9.30 uur weer de camper aangeslingerd en op pad. De rit die we rijden is werkelijk prachtig. Door kleine dorpjes met glooiende landschappen om ons heen rijden we de route die onze Garmin Navigatie ons voorschotelt. Alleen denken wij dat ook hier in Duitsland alle begrotingsgelden van de overheid vrij zijn gekomen, want overal wegopleidingen! We werden er gek van! Eigenlijk net zo als in het voorjaar rondom Saarland, toen we ook in cirkels bleven rondrijden door de omleidingen. Nu hadden we de Navigatie goed ingesteld en kon Miriam op haar Google Maps meekijken of we de goede richting op zouden gaan. Een bevriende parkbewoner en medecamperaar rijdt altijd met een Garmin Campernavigatie en daarnaast een andere Campernavigatie om routes te vergelijken of beter inzicht te krijgen. Maar dat gaf mij teveel prikkels en tweespalt in mijn brein, dus daar was ik snel van afgestapt. Miriam houdt het 2e scherm voor haar rekening als we twijfel hebben over route of wegen die we niet vertrouwen. Dat ging prima.
Na een paar uur rijden kondigde zich een nogal dwingende viervoeter zich bij ons aan met een blik die weinig sympathie opriep. Joep wilde na uren zich voorbeeldig te hebben gedragen wel weer eruit. Dat kwam op een prima moment, want de rit was prachtig zoals we gereden hadden en Mir had een heel mooie parking gevonden aan de route, meteen aan een bos en wederom een vijverpartij. Wij daar dus maar even samen een fijne wandeling gemaakt en daarna even rustig onze brunch genoten. Na ruim een uurtje daar te hebben verbleven wij weer verder met de speurtocht naar de goede bestemming, gezien alle omleidingen.
We rijden meer op hoogten en we rijden in een heel kleine wereld om ons heen. Dichte mist, maar met een sluimerend zonnetje die er doorheen wil piepen, maakt dat het rijden soms wat lastig is. Met zonnebril rijden is nog steeds de beste optie, maar overgang van zon naar schaduw in de bossen is dan dat weer niet. Kortom; we breien er een eind aan vandaag en zoeken een plekje om de rest van de middag te relaxen.
Uiteindelijk komen we aan in het dorpje Reinrod, vlakbij Schwalmtal. Echt een klein agrarisch dorpje in een dal. Bij de sportvelden en kinderspeelplaats is een overnachtingsplek zonder voorzieningen voor campers. We besluiten om er te gaan staan en hier te overnachten. Miriam leest nu lekker op een bankje bij de speeltuin een boek en Joep en ik blijven bij de camper. Even het blog schrijven en daarna toch nog maar eens kijken of mijn MaxxFan weer kan gaan functioneren. Onze Jan Kuipers heeft op zijn zaterdagavond en vrije zondag toch nog wat apps gestuurd wat ik mogelijk zelf nog kan doen om het probleem op te lossen. Ik heb er weinig vertrouwen in. Wel in Jan, maar heel weinig in mijzelf.
Vanavond zal het hier rustig zijn in het dorp en vermaken wij ons wel in de camper. Het koelt in namiddag dusdanig af, dat buiten zitten geen echte optie is. Morgenochtend gewoon weer op pad en verwachten wij aan te komen bij de Romantische Strasse….Wie weet maakt dat nog meer in ons los, na 35 jaar huwelijk en alweer 2 dagen samenlevend op 18 m2!
