Natuur

23 t/m 26 Februari 2025: Langer verblijf ondanks ruzie…

/ martin&miriam / 11 reacties

We hebben gisteren iets gedaan wat we nog nooit gedaan hebben in alle jaren dat we een camper hebben. We zijn gisteren met de camper boodschappen gaan doen om vervolgens weer terug te gaan waar we al een aantal dagen staan.

Normaliter doen we altijd boodschappen voor 2 a 3 dagen omdat we nooit ergens langer willen blijven staan. Als we dan doorrijden naar een volgende plaats, dan doen we onderweg weer boodschappen voor 2 a 3 dagen. Maar ja; deze plek is voor ons zo super lekker, dat we besluiten om nog een week hier te blijven voordat we verder gaan. De plek waar we staan is echt geweldig qua locatie en uitzicht. Ook lopen we direct vanaf de camper meteen de vallei in om te gaan wandelen met Joep. De sfeer is hier heel gemoedelijk onder elkaar, het is hier supernetjes op de camping, mede door de strenge regels en de naleving daarvan van de meeste mensen. Maar daarover later iets meer…..nadruk op de meeste mensen, maar niet allemaal.

Gisteren gingen we dus loskoppelen van de aansluitingen op de camping, lieten ons meubilair buiten staan en maakten het schapennet los van de camper. Zelfs Joep keek al raar op van deze afwijkende werkwijze. Het besluit om gisteren boodschappen te doen was enerzijds het feit dat de koelkast nagenoeg leeg was (ik krijg dat beeld niet meer uit mijn hoofd..trauma!), maar eveneens omdat er regen werd verwacht deze dag. En met een natte onverharde weg van en naar de camping is dat geen pretje kan ik jullie dat melden. In het verleden zijn er campers van de weg afgegleden in een greppel of erger..

Naast dat we boodschappen moeten doen, willen we ook nog langs een kampeerwinkel in Silves om daar toiletvloeistof en papier te kopen en een sunblocker van Thule om voor de luifel langs te spannen voor een beetje schaduw. Ik wil jullie in Nederland niet irriteren hoor, maar hier is het ruim 20 graden en de zon vol op de camper. Via de website van de winkel gekeken of zij deze ook verkopen en jawel hoor! Dus ook die winkel even bezoeken en tot slot moet er nog LPG getankt worden op de terugweg.

Eerst naar de kampeerwinkel, maar daar aangekomen bleek dat zij het assortiment op de website laten zien, maar dit niet op voorraad allemaal hebben. Nee, dat begreep ik toen ik binnenkwam. Een gemiddelde schoenmakerij is groter dan deze winkel. Dus geen sunblocker helaas, aangezien bestellen en leveren een paar weken tussen zit. Mirreke is vervolgens de boodschappen gaan halen bij mooie supermarkt in Silves en daar de missie volbracht voor de komende 5-7 dagen om door te kunnen komen. LPG getankt bij de BP en ongelofelijk hoe vriendelijk iedereen hier is. Voelt top!

Het had in de ochtend wel wat geregend, maar de aanrijroute naar de camping was prima te doen uiteindelijk.

Bij terugkomst op de camping binnen 10 minuten alles weer als vanouds aangesloten en opgebouwd om vervolgens heerlijk te wandelen met onze enthousiaste kleine viervoeter. Man, wat kun je hier heerlijk wandelen in de directe omgeving. Langs schapenherders, hoeves, klim- en klauterpaadjes, waterpartijen, bossen en valleien. Helemaal ons ding.

Gistermiddag waagde ik mij aan een gezamenlijk borreluurtje met medegasten op het terras bij de receptie en veranda. Normaal doe ik dit eigenlijk nooit, maar ik dacht; ik ga maar even horen wat iedereen te melden heeft. Was een gezellig gezelschap waar we veel tips en inspiratie opdeden waar we de komende jaren heen kunnen. Ook hier zit een groot gedeelte van de gasten al langere tijd en ook al meerdere jaren achtereen. Dus ook hier ben je als passant niet echt onderdeel van, maar hier betrok iedereen de nieuwelingen prima en was het oprecht heel gezellig. Totdat ik thuiskwam bij de camper. Miriam met een verhit gezicht en de pupillen enigszins opgeblazen. Wat was het geval; onze buurvrouw rechts naast ons, kwam verhaal halen of wij haden geklaagd bij de eigenaar van de camping. Want ze moesten weg van de camping en kregen daar een paar dagen de tijd voor, maar voor vrijdagmiddag moeten ze weg van deze camping wegens ongewenst gedrag. Navraag achteraf bleek dat eigenlijk alle directe buren van deze mensen hadden geklaagd. Wij niet, maar hadden wel om een andere plek gevraagd .Wat is namelijk de situatie; we staan eigenlijk met 3 campers op een plek voor 2 campers. De duitse buren links naast ons, baalde enorm dat wij erbij kwamen staan. Dit kwam omdat nadat wij gereserveerd hadden er tussentijds een paar campers langer bleven staan door technische problemen. Ons wegsturen wilde de eigenaar niet en heeft ons dat plekje gegeven, met de wetenschap dat over een paar dagen er meer plek zou zijn. Het duitse echtpaar is super netjes richting ons en geen probleem voor de rest.

Echter, onze buren aan de rechterzijde is een ander verhaal en is inmiddels geescaleerd. Toen ik vroeg of ik een andere plek kon krijgen vroeg de eigenaar: “ heeft dit te maken in verband met je nabije buren?” Ik wist in eerste instantie niet wat ie bedoelde, maar toen ik aangaf dat de duitsers mij liever ergens anders zagen staan en de andere buren nogal veel lawaai maken, wilde ik verzoeken om een andere plek. Had wel aangegeven dat ik zelf al 35 jaar in een zeer harmonieus huwelijk zit en dat ik nu inmiddels al 2 dagen een echtpaar onderling ruzie hoor maken met de nodige verwensingen naar elkaar. Daar zit ik in mijn vrije tijd op een camping niet op te wachten. Ook omdat je alles hoort. Luid en duidelijk zal ik maar zeggen.Maar er waren al eerdere klachten gedaan van andere gasten, die wij eveneens konden onderschrijven; buiten bellen met de speaker aan en luid praten, grijs water gewoon laten lopen over de plek en niet netjes afstorten, de airconditioning aan hebben, terwijl dat op bepaalde uren niet meer mag. De eigenaar was er klaar mee en besloot ze om een 2-tal dagen te geven om van de camping te verdwijnen en nooit meer terug te laten komen.

Toen ik thuiskwam ben ik maar naar de boze buren toegelopen en nogmaals aangegeven dat wij niet geklaagd hadden maar een andere plek wilden omdat we op elkaar stonden en teveel horen en zien van elkaar. En dat ik daar niet vrolijk van werd, 2 ruziënde echtlieden. Ik zal jullie besparen wat ik allemaal terug kreeg van de dame die waarschijnlijk ook van vis houdt… Maar goed; wij krijgen hun plaats als ze vertrekken morgen en dan zitten we ruim en rustiger en is iedereen weer blij.

Ook blij werden we vanmorgen toen we met Joep langs een camper liepen en er een heer op ons afliep en naar ons wees. “Kennen jullie Kees en Erna?” Jazeker was ons stellige antwoord. Bleken vrienden te zijn van Kees en Erna, die hun geattenteerd hadden op onze aanwezigheid op deze camping. Toevallig had ik gisteren heel aangenaam met de vrouw van deze heer een borrel gedronken en het heel gezellig gehad. Kees en Erna zijn de kopers van onze eerdere camper, de Lambortinki 2.0. Onze Burstner Nexxo 728G. Een hele fijne camper en ook na de verkoop van deze camper contact blijven houden met Kees en Erna. Ook zij zijn blij met de camper en dat is als verkopende partij altijd fijn om te vernemen. Een prima klik met elkaar en zijn ook nog bij ons geweest in Drenthe om ons te bezoeken. Kleine wereld en schept een band nu ook met elkaar hier op de camping met hun vrienden.

Wij blijven hier nog wel even een paar dagen staan, aangezien de komende 2 a 3 dagen veel regen wordt verwacht. En dan die weg vanaf de camping naar de openbare weg te rijden is suïcidaal.

Miriam is nu bezig met Joep zijn haren weer in model te krijgen. Ze mist haar werk, denk ik….Het is Miriam haar eerste keer dat zij Joep met tondeuse onder handen neemt. Het kereltje is helemaal in zijn nopjes en laat alles gewillig toe. Het ventje is wat luchtiger gekleedt nu ook de temperaturen hier wat verder oplopen.

De komende dagen zal ik niet bloggen aangezien we hier dagelijks hetzelfde doen als eerder. Of er moet nog wat te melden zijn. Miriam is volledig gestort op het lezen en met haar korte concentratieboog en AOIHL-infectie is dat een genot om te zien. Voordat jullie je zorgen maken, AOIHL staat voor Altijd Onrust In Haar Lijf. Niks ernstigs, maar voor mij soms wat lastig….Tot later, iedereen!

Leuk om ook te vernemen dat er de laatste weken veel nieuwe abonnees erbij zijn gekomen. Welkom iedereen!

21 en 22 februari 2025: Camping Quinta de Odolouca

/ martin&miriam / 18 reacties

We zijn gisteren hier aangekomen en vanaf het moment dat we hier binnenrijden op de camping, valt ons de netheid, rust en de prachtige natuur ons op. Bij de vorige camping zeiden bepaalde gasten daar al dat het hier mooier is, maar dat vooral de hoeveelheid regels op deze camping mensen afhoudt van er te komen. Wij dachten; laten we maar eens beginnen met de minimale verblijfsperiode van 2 nachten en dan zien we wel.

Nadat we de camper bij de receptie hadden neergezet, melden we ons bij het nederlandse echtpaar die eigenaar is van deze camping. Zeer netjes ontvangen en het feit dat ik een tukker ben en afkomstig ben uit het oosten van Nederland, schepte al direct een band en leuk gesprek. Na het inchecken kregen wij onze plek toegewezen en werden ons de flyers met alle regels op de camping toegelicht. Wij schrikken hier niet van en zijn er juist van overtuigd dat duidelijke regels ervoor zorgen dat met een hoop mensen op een kluitje er een betere leefomgeving ontstaat. Want wij zijn er inmiddels wel achter dat er altijd een paar mensen rondlopen die de regels aan de laars lappen of gewoon asociaal gedrag vertonen. Deze eigenaar is daar heel stellig in; als je de regels niet naleeft, dan vertrek je per direct. Klinkt dat gastvrij? Misschien niet, maar het is wel duidelijk. Gastvrij is deze man wel! Prachtige camping heeft hij geschapen en aan alles is nagedacht en vooral netjes en schoon. Dat zijn dan ook de mensen die hier staan. Met alle respect voor de vorige camping waar wij waren, maar er hangt hier een veel prettiger en socialere sfeer dan bij de vorige. Het sanitair is hier om door een ringetje te halen, de wasbakken en afwasplaatsen zien er top uit. Maar de eyecatcher is hier toch wel de omgeving.

Sommige zouden liever naar de costa’s en drukke plaatsen gaan om daar in de drukte veel gezelligheid te treffen. Ons kan dat niet boeien. De natuur en er in leven, dat vinden wij het prettigst. Wil niet zeggen dat wij nooit zin hebben om een terrasje te pakken of een restaurantje te bezoeken, maar in de natuur heb je dat aanbod veel minder en schikken wij daar ons met plezier in.

Na het installeren van de camper en de stoelen en tafel buiten zetten, nemen wij een biertje en kijken even om ons heen. Wat een uitzicht en wat een plek! De Vale Grande..de Grote Vallei kijken wij op uit. Voor ons loop je zo de natuur in en kun je kilometers lopen. We beginnen dan ook in de middag eerst met een wandeling door de vallei en gaan niet de bergen in. In de vallei lopen beekjes en riviertjes, moet je over keien springen om over een beekje te komen. We lopen langs richels direct naast het water, wanneer je verkeerd stapt ook meteen het beekje inkukkelt. Miriam kan soms wat lomp struikelen over takjes of stenen op het pad, dus zij is extra alert. Ook met mij gaat het prima. Waar het opperbest mee gaat is onze Joep. Die is helemaal door het dolle heen en doet meer de eer aan als zeehond dan als Dachshund. Hij zwemt, hapt achter watervliegjes aan en de staart is een propeller die in staat zou zijn om een boot vooruit te stuwen, zo kwispelt die kleine man.

De avond begint met een behoorlijke tijd met regen, dus wij naar binnen. Overdag is het een heerlijke 18-20 graden, maar als de regen komt, dan koelt het toch af naar 12 graden en gaan we naar binnen. Heerlijk de avond binnen doorgebracht en al lezend in bed de avond afgesloten. De buitenlucht maakt ons slaperig en we slapen hier dan ook als marmotten in de winter.

Vanmorgen na het ontbijt maken we ons op om weer door de vallei te trekken, maar dan meer ook de heuvels in te lopen en eigenlijk een ronde te maken rondom de grote heuvel/berg direct tegenover onze plek. Ik reageer maar enthousiast over deze suggestie, terwijl ik bang ben dat ik de langere wandeling niet kan volbrengen of niet weet wat ik qua klimmen en bergop lopen kan verwachten. We beginnen met goede moed met de wandeling en genieten enorm van alles om ons heen. Miriam wil even met haar vader bellen om hem een hart onder de riem te steken, aangezien vandaag de verjaardag zou zijn van Miriam haar moeder, die ons 2,5 jaar geleden is ontvallen. Hoe leuk was het om via beeldbellen ook meteen Sylvia en Denise te zien. De zus van Miriam en haar nichtje. De verbinding was slecht dus de kwaliteit van het gesprek ook. Elkaar maar even gesproken maar fijn om elkaar weer even gezien en gehoord te hebben. Maar 22 februari is voor ons altijd moederdag: verjaardag van Miriam haar moeder (✝️ 2022) en sterfdag van mijn moeder (✝️ 2012).

We lopen door en lopen dwars door de bossen tegen de heuvel op. De wandeling is langer dan we gedacht hadden en doet ons denken aan de natuur in Afrika waar we een aantal malen geweest zijn. Rode onverharde wegen, dorre plekken met struiken en in de zon ruikt het ook naar Afrika. Na elke bocht denken we te weten dat dit het laatste stukje is, voordat we links af moeten slaan naar de camping. We lopen stukken steil naar boven en dat is het voordeel van naar boven lopen; je loopt ook weer naar beneden. Nu loopt dat ook niet altijd lekker, maar we babbelen lekker met elkaar verder over de onverwachte toenadering van onze engelse vrienden Neil en Yvonne. We zien elkaar al weer een paar jaar niet meer en dat blijft een gevoelig onderwerp, blijkt. Neil en Yvonne zitten vanaf zondag nog geen 20 kilometer van ons af en het lijkt hun leuk om weer af te spreken om biertje te doen. We zijn er druk mee in ons hoofd en het voelt niet goed om hier gehoor aan te geven, zonder daarover in details te treden wat er ooit wel/niet is gebeurd. Zowel Miriam als ik hebben in de WhatsApp conversatie met hun aangegeven hoe we erin staan en Miriam stelt een paar vragen waarop we geen antwoord krijgen. Maar gewoon verder gaan alsof er niets is gebeurd zien we beiden niet zitten. En Engelsen praten niet uit wat hun dwars zit en willen gewoon verder gaan. Dat gaat bij ons dus niet en daarom bedanken voor dit moment op een weerzien. Wellicht ooit in de toekomst.

De wandeling glooit prachtig verder en we komen uiteindelijk na ruim 5 kilometer terug op de camping. Nu zeggen jullie waarschijnlijk; 5 kilometer….waar heb je het over! Klopt! De afstand was niet zo het dingetje, maar meer de hoogteverschillen. Vals plat kan ik nog wel hebben, maar steil omhoog is een ander verhaal. Alhoewel het ons beiden niet tegenviel hoe goed het ging. Als een hinde ging ik naar boven….En als een rollende rotsblok naar beneden…..

Het voordeel van deze inspanning was dat wij alle drie down and out waren voor de komende uren en dat we dus met goed gevoel kunnen gaan zitten lezen voor de camper. Vanmiddag nog even afwasje gedaan, nadat Mirreke weer heerlijke lunch had gemaakt vanuit ons oventje. Daarna lekker gedoucht en hebben we gesproken over hoe het tot nu toe gaat en wat we de komende dagen willen doen. We kunnen tot volgende week woensdag hier blijven en dan richting de kust van de Algarve rijden. Het bevalt ons prima hier tot die tijd, maar woensdag moeten we ook weer boodschappen doen, want dan is de koelkast ook echt weer leeg. Morgen ga ik wel proberen om met de vouwfiets toch de berg op te komen om naar een dorpje te rijden om wat boodschappen te doen. Kunnen we misschien nog langer hier blijven. Miriam is helemaal happy met deze plek! En je weet….Happy Wife, Happy Life!