29 Mei 2025: Terug op (Nederlandse) aarde!

Tja…We kunnen er een heel verhaal van maken; en dat hebben we de afgelopen dagen ook gedaan, maar we zijn weer terug op Nederlandse bodem. We kunnen zeggen dat de reis die ChatGPT ons heeft voorgesteld en waar wij ons aan hebben gecommiteerd is tegengevallen. Maar dat is maar gedeeltelijk de waarheid.

De route die GPT had gemaakt was zoals wij hem gevraagd hadden. De route slingerde tussen allemaal natuurgebieden en kleine gehuchtjes. Geen serieuze stad gezien en het was werkelijk een prachtige rit van 4 dagen. Waar ging het dan mis? Nou, dat lag hem in het feit dat een aantal camperlocaties niet meer bleken te bestaan of veel duurder waren dan was aangegeven door de digitale wijsneuzen. Als je zegt dat een camperlocatie een tientje per nacht kost en je komt aan en het blijkt 25 tot 39 euro per nacht te zijn, dan wordt het plaatje veel duurder dan je vooraf denkt. Ja, maar een vakantie mag toch ook wel wat kosten? Jazeker, maar wij kennen inmiddels geen vakantie meer en leven van ons eigen vermogen en er is geen inkomen meer. Dan is het verblijven in Oost Duitsland een hele dure grap. Alle campings daar en camperplaatsen waren allemaal tussen de 30 en 50 euro per nacht. Dat zijn wij niet gewend als we onderweg zijn. Daarnaast is het dan ook nog zo dat de acccommodaties ondermaats waren qua faciliteiten en onderhoud. Het was echt ouderwets oost duitse gezelligheid…not! Ook de mensen die we daar spraken in tankstations, winkels en op de camperlocaties waren niet vriendelijk. Wantrouwend en argwanend zelfs, was onze gezamenlijke beleving. Kortom; het voelde helemaal niet goed om daar te zijn.

De camperlocatie van gisteren, Ufercamp Eldeblick in Neuberg bij Parchim, spande de kroon qua ongemakkelijk gevoel. Deze locatie zag er op voorhand prima uit en qua potentie zou het zeker een prachtige locatie kunnen worden. Gelegen aan een rivier met terrasje, restaurantje, bootjes, haventje, zag het er veelbelovend uit toen we aankwamen. We kwamen aan omstreeks 15.00 uur en niemand aanwezig. De campereigenaar van de enige andere camper die er stond, liep ons tegemoet en begon meteen met dat we niet overal konden gaan staan want zijn vrienden kwamen. Of we maar op een ander veldje wilden gaan staan. Op de vraag of hij de eigenaar was, zei hij dat die er nog niet was, maar pas om 17.00 uur zou komen. We gaan niet 2 uur staan wachten totdat hij komt en de andere man zei ook dat we op het andere veldje wel een plekje konden pakken. Wel wist hij ons te vertellen dat de volgende dag (vandaag dus) hemelvaart en Herrentag gevierd zou worden en er een gezellige boel zou worden gemaakt. Nou, voor een dagje leek ons dat wel wat, dus we besloten om te blijven voor de 22 euro per nacht. De camper geinstalleerd en aangesloten op de plek die we uitgekozen hadden.

Om 17.00 uur kwam er een medewerker het restaurant open doen en kwam bij onze camper om te vragen wat wij kwamen doen. We moesten naar het restaurant komen om de formaliteiten te regelen, was de wat dwingende opdracht van de jongedame. Ik meteen met haar naar het restaurant om alles te regelen. Er kwam niks aan informatie voor mij als klant, maar meteen werd de kassa aangeslagen en of ik even 39 euro wilde afrekenen. Maar het was toch 22 euro? Ja dat was bij vorige eigenaar, was haar repliek. Er kwam niets aan informatie waar ik alles kon vinden op het terrein zoals; losput voor grijs water, waar chemisch toilet geleegd kon worden, waar schoon water geladen kon worden, waar vuilnis in container kon. Niets van dat alles. Oh ja…toen pas kwam de mededeling dat het nog kon gebeuren als er nog andere camperaars kwamen, dat ik mijn camper moest verplaatsen naar een andere plek. Mijn vraag waarom dit was en of deze camperaars dan al gereserveerd hadden, was haar antwoord dat dat niet het geval was en dat zij wel bepaalde wie waar moesten staan. Ik gaf aan dat ik niet meer ging verplaatsen aangezien ik al stond waar ik stond en dat ik inmiddels betaald had voor de plek. En wat maakt het dan dat ik weg moet voor een ander die niet gereserveerd heeft? De dame kwam er nu niet meer uit en belde de eigenaar. Na vijven en zessen mocht ik blijven staan. De rest van de dag kwam er niemand meer aan op het terrein. Achteraf snappen wij dit wel waarom er geen andere gasten meer kwamen. Voor 39 euro per nacht kom je op een zeer hobbelig en oneffen terrein, kun je je chemisch toilet niet legen, kun je nergens je grijze water kwijt, zijn de toiletten goor en vies, de afwasplaats vol met vogelpoep en ligt er een uitgedroogd wekenlang vies vaatdoekje waar de schimmel op staat. De middag en avond stond in het teken van overlast ivm klaarmaken voor het feest van vandaag. Bierwagen, tafels en stoelen werden neergezet met ook nog gelal en gebral. Voor de rust was onze timing ook al beroerd. In de avond nog met de eigenaar gesproken in goede harmonie en hem feedback gegeven over onze ervaringen voor deze 39 euro per nacht. Voor de niet camperaars onder ons; dit is een erg duur tarief wat ook nog niet eens in verhouding staat tot het gebodene voor een camperplaats. De eigenaar wist niets van campers en had een autogarage en deed dit er even bij naast omdat het hem wel leuk leek. Het tarief moest voor hem zo hoog zijn want hij moest wel winst maken op zijn investering. Maar dan moet je wel ook wel topfaciliteiten bieden, en die biedt je niet, zei ik nog. Dit gaat hem niet worden. Einde van het jaar is het klaar met dit avontuur denk ik.

Dan maar de volgende plannen maken. Rügen was onze jarenlange verlangen als bestemming om eens langs te gaan als we in de buurt waren. Dat zijn we nu, maar door het feestweekend is het daar bomvol met kampeerders en zijn daar de tarieven ook belachelijk hoog. Na intern beraad besluiten we om deze hoek van Duitsland achter ons te laten en zien we de weersberichten om ons heen. Nederland lijkt voor ons het beste weer te hebben voor de komende week. Niet te warm, zonnig, fiets- en wandelweer. Het voelde dan bij beide ook meteen goed om weer “ga terug naar start en begin opnieuw” te besluiten.

Vanmorgen om 6.45 uur vertrokken we vanuit Duitsland om de 425 kilometer als een speer terug naar Nederland aan te pakken. Weinig verkeer en we passeren zonder problemen Hamburg en Bremen en komen uiteindelijk tegen de middag aan op Landgoed Het Meenen in Mander, Twente. Hier zijn we een maand geleden ook al geweest en werkelijk een toplocatie om te verblijven. En dat voor € 18,50 per nacht en waar alles echt top top top is! We zijn blij en verblijven hier een paar dagen om bij te komen van de afgelopen reisdagen.

We gaan dan wel weer bepalen welke kant we op gaan. We denken dat we in de Benelux blijven en eerst maar eens ons eigen landje weer eens gaan verkennen. Dit regelen we dit keer zelf en laten ChatGPT even met rust.

19 mei 2025: Chat GPT het nieuwe reisbureau!

Vanaf volgende week maandag 26 mei gaan we weer op pad met onze Lambortinki 3.0 en voordat we dit gaan doen houden we het weer in Europa al dagen in de gaten waar het beste weer te verwachten valt. Maar in die zoektocht komen we toch ook weer op het punt in hoeverre je rekening wilt houden met het weer, dat vaak niet te voorspellen is. En zeker niet als je een periode van 5 weken onderweg bent. Zoals het weer de laatste weken hier in Nederland is, hoef je niet helemaal naar de spaanse costa’s, Toscane of de Franse Riviera te rijden. Dan is gewoon de Benelux ook een prachtige bestemming. Want hoe mooi en fijn is ons eigen land.

Aangezien ik bovengemiddeld geinteresseerd ben in innovatieve ontwikkelingen, dacht ik bij mijzelf; ik ga de vragen die wij hebben maar eens aan Chat-GPT vragen. Door heel duidelijke context te geven aan deze GPT-ers komen zij ook met heel duidelijke antwoorden. Op basis van onze vraagtekens qua bestemming, weersverwachtingen, natuurschoon, drukte in- en buiten het seizoen, gewenste afstand met voorkeur voor zo dichtbij als mogelijk passend binnen onze kaders, kwam er andere bestemming uit dan de Benelux. Duitsland was een topbestemming op basis van een juiste balans binnen al onze wensen. Okay…..de bestemming is dus bepaald. Maar toen vroeg GPT pro-actief aan ons wat we dan precies zochten als gewenste locaties voor onze camper. En het was zo gaaf om te zien hoe mijn antwoorden en hun aanvullende vragen uiteindelijk tot een compleet reisdagboek werd geformuleerd.

Onze wensen hebben wij als volgt geformuleerd met betrekking tot onze gewenste bestemmingen: Camper 7,5 mtr lengte, 2 personen en 1 hond, 30 dagen reisduur dmv rondreis, Midden in de natuur, geen snelwegen, geen tol, niet in en door steden, in de nabijheid van bossen, meren, vennetjes, bergen en overnachtingen bij voorkeur op camperplaatsen en kleine landelijke campings, met een maximum bedrag per nacht van 20 euro.

Nou…Vroeger ging je naar een reisbureau om al je wensen te bespreken, zat je samen met een dame naar een scherm te kijken of werden er stapels reisgidsen voorgeschoteld om door te bladeren wat je aansprak, kopje koffie erbij, bastogne koekje….prijzen doorberekend, vragend aankijken of je wilt boeken en dan nog een heel boekingsformulier invullen en aanbetaling doen. De hele zaterdag was je kwijt en mooi dat je dat vond!

Maar wat er nu gebeurde was next level. Ik kreeg binnen 20 seconden een reisvoorstel voorgeschoteld voor 30 dagen met daarin bestemmingen, afstanden, natuurparken, rustmomenten tijdens de rit, kampeerplekken en prijzen van de overnachtingen. Nadat we dit hadden ontvangen, gingen we eigenlijk met enige scepsis op internet bekijken wat ze nu eigenlijk hadden voorgesteld. Er zaten natuurparken in het schema waarvan we het bestaan niet van wisten. Oh ja…GPT vond ook dat we het ongerepte Oost-Duitsland moesten bezoeken. Wij dus bekijken waar hij ons overal naartoe stuurde. Waanzinnig om te zien dat alles dat we zagen qua natuur, de campings en foto’s van meren, bergen, etc. er top uitzagen. Onze eerste reactie was toen al; aan deze reis gaan we ons commiteren.

Maar GPT was nog niet klaar met ons; Willen jullie ook weten waar je op de route je boodschappen kunt doen, rekening houdend met beschikbare parkeerplaatsen voor de camper? Zal ik ook maar in route opnemen waar je kunt tanken en tevens ook LPG of Gasflessen kunt halen? Zal ik per locatie ook in kaart brengen welke toeristische bezienswaardigheden daar zijn? Wat voor Navigatie gebruiken jullie in de camper? Zal ik dan ook maar meteen van de hele reis een GPX-bestand (= standaard bestandformat tbv navigatiesystemen) maken? Jouw navigatiesysteem vraagt een ander bestandsoort; zal ik deze ook maar voor je maken? Wil je het reisplan als PDF ontvangen zodat je deze kunt printen? Meteen ook maar alarmnummers in de regio’s toevoegen?

We werden zo enthousiast toen we dit alles aan ons voorbij zagen komen. Het ziet er echt top uit wat hij heeft gemaakt voor ons. Het enige dat wij zelf zouden aanpassen zijn de dagen die we op 1 plek blijven hangen als we het daar ergens heel mooi vinden. Dit hadden we dan ook aan de GPT-ers doorgegeven als feedback. Ik denk; het is wel klaar nu…. Maar nee! GPT zegt vervolgens; laat ons weten tot hoever je ben gekomen in de route aan het einde van de vakantie, zodat wij voor jullie een nieuwe route kunnen maken, aansluitend op een volgend reisschema bij de volgende vakantie. Geweldig!!

Dit hele traject van wensen neerleggen en tot het uiteindelijke voorstel dat er is gekomen heeft alles bij elkaar nog geen 15 minuten geduurd.

Of het geweldig gaat worden zullen we de komende weken gaan zien als we onderweg zijn. We besluiten om zoveel mogelijk het schema van GPT aan te houden en alleen af te wijken als we het echt niks vinden of als er geen plek is op de betreffende camperplaats of camping.

In ieder geval hebben we enorm veel zin om op pad te gaan naar een bestemming waar we zelf in eerste instantie niet aan hadden gedacht. Aankomende weekend gaan we de camper weer klaar maken voor vertrek.

Is er iets anders nog te melden op campergebied? Ja, we hebben vanmorgen een wasmachine en centrifuge gekocht voor in de camper. Zo’n mini-ding waar maar 3,5 kg wasgoed in kan. Maar aangezien we 5-6 weken onderweg zijn lijkt het ons verstandig om zo’n ding te kopen. Gewoon je eigen wasmachine. Je kunt wel op campings wasgoed wassen en drogen, maar los van de gemiddelde kosten van 9 a 10 euro per keer die je op een camping betaalt, vinden wij het niet zo fris om in machine waar honderden mensen hun vuile was in hebben gedaan, ook onze spullen te wassen. Hierdoor een win-win situatie, want de investering van deze wasmachine hebben we in 1 vakantie weer terugverdiend.

Maar eerst ga ik, Martin, de komende dagen met de motor naar Sauerland om lekker te toeren met jeugd-en voetbalvriend Robert. Met hem ben ik precies 20 jaar geleden voor het eerst met onze motoren naar Sauerland gegaan. In de tussentijd van deze 20 jaar zijn inmiddels al een aantal van de Mild Hogs overleden of gestopt met Mild Hog te zijn. We denken nog aan de vele mooie momenten met zijn allen. Robert, mijn broer Jos en ik zijn nog enige Mild Hogs die overgebleven zijn. Jos kon geen vrij krijgen, dus staat deze motortrip in het teken van het 20-jarig jubileum tussen Robert en mij. Veel zin in!

Moet ik wel zeggen dat 20 jaar geleden deden wij ’s nachts om 3 uur het licht uit. Dat zal nu om 21.30 uur zijn denk ik……Robert en ik zijn de “Very Mild Hogs” geworden!  

28 April 2025: We Menen het Goed: Landgoed Het Meenen

Wat genieten wij van deze week op pad met de Lambortinki 3.0! Alles werkt weer tip top en we boffen met het weer de afgelopen dagen. Als het goed is ook de komende dagen. We zijn nu weer op een werkelijk prachtige camperplaats aangekomen. We staan momenteel met 2 campers op dit Landgoed Het Meenen in Mander, terwijl er wel 25 campers kunnen staan. Over de camperplaats zo meer, maar laten we nog even vastleggen hoe de dag van gisteren is verlopen.

Ook de camperplaats Sploder Stea in Holten was echt een super plek. We hebben daar 2,5 dag gestaan en kunnen echt iedere camperaar deze plek aanraden. Het enige dat ons minder beviel was het feit dat je niet met Joep zomaar een stuk weg kon lopen voordat je in het bos was. Je moet dan toch een heel stuk wandelen over een boerenweg, waar toch best veel auto’s over rijden aangezien het een doorgaande weg was. Maar desondanks dat het een minder puntje voor ons was (maar dus niet voor anderen) echt enorm met plezier bij de familie Blankena op het boerenbedrijf Splonder Stea gestaan.

Gisteren na het ontwaken duurde het nog best even voordat de mist was opgetrokken en de temperatuur een beetje comfortabel te noemen was. Omstreeks 11 uur zijn we uiteindelijk op de fiets gestapt om een rondje over de Sallandse Heuvelrug te rijden en via Nijverdal weer terug richting onze camper. We rijden eerst over een aantal landbouwweggetjes voordat we de Sallandse Heuvelrug oprijden. Joep zit heerlijk in zijn nieuwe mand en als een vorst kijkt hij al het tegemoet rijdend verkeer in het gezicht en heeft dus de lachers op zijn hand. Maar mensen wat was het druk op deze zondag in het park. Het was soms letterlijk file rijden op de smalle fietspaden. We kiezen ervoor om wat vaker te stoppen bij rustplaatsen en bezienswaardigheden. Wat is het hier toch fantastisch qua natuur.

Bij een Joods gedenkmonument midden in het bos raken we aan de praat met een ouder echtpaar die het Pieterpad lopen. We praten over het monument en de wereld van vandaag. Het monument Twilhaar herinnert de inwoners van Nijverdal aan de 83 joodse mannen (voornamelijk uit Groningen) die in 1942 korte tijd op de Sallandse Heuvelrug moesten verblijven. Op 2 oktober 1942 besloot de duitse bezetter dat het kamp ontruimd moest worden en zijn deze mannen, nadat ze eerst naar Kamp Westerbork waren verplaatst, later naar een vernietigingskamp in Duitsland zijn gedeporteerd. Niemand van hun heeft dat overleefd. Hier staan 25 namen in een monument gegriefd. De overige namen blijven onbekend.

We rijden door en vervolgens stoppen we bij een uitkijkpunt waar vanuit je de Sprengenberg kunt zien, waarop de Palthetoren als een markant herkenningspunt staat. Dit bouwwerk uit 1903 begon ooit als een bescheiden theekoepel. Nu is het een impossante toren met een rijke geschiedenis. Van jachtverblijf tot sterrenobservaratorium en familiehuis van de familie Van Wulfften Palthe, een ondernemer uit Almelo destijds.

Nadat we hier even hebben gepauzeerd, besluiten we na een tijdje af te wijken van onze route om echt het voor mij bekende Nijverdal in te rijden om mijn 83 jaar oude Peettante Tonnie te bezoeken. Ik ben geboren in het Twentse Wierden, een dorp verder en mijn hele familie woont daar nog. Tonnie haar man, mijn Peetoom Jan is paar jaar geleden overleden en zij is nu dus alleen nog woonachtig in het huis waar wij vroeger als kind superfijne herinneringen hadden. Aangekomen bij het huis blijkt Tonnie er niet te zijn en op het moment dat we weer weg willen rijden, komt er in de verte een struisse tante aangelopen met haar turbo rollator. Op het moment dat ze ons ziet en herkent komt er een open lach naar ons en is haar niets te gek om het ons naar de zin te maken bij haar in de tuin.

Tonnie and me!

We besluiten om haar geen moeite te laten doen en drinken een glaasje water samen. Tonnie kwam uit de kerkdienst in Nijverdal en sprak enthousiast over de toneeluitvoering over Koningin Wilhelmina die in de kerkdienst werd gehouden. Vervolgens heeft mijn nicht Annelies ook vernomen dat wij er zijn en komt vervolgens aan met een boodschappentas met snaai- en vreetwerk waar een paard de hik van krijgt. Hier neef, zegt ze; ook een biertje! Was echt even heel gezellig en vooral Tante Tonnie vond het heel fijn dat we de moeite hadden genomen om helemaal met de fiets naar haar toe te komen. “We komen niet uit Lelystad vandaag hoor”, om de prestatie wat te relativeren was ons antwoord. Komen we weer aan bij onze fietsen, heeft Annelies ook nog een tasje met een roseetje en chips en bier in onze tas gestopt. Ik moet toch stoppen met afvallen, want zelfs mijn familie, voert mij bij….

Aan het einde van de 30 kilometer lange fietstocht werd het nog even spannend toen mijn laatste accustreepje op mijn display begon te knipperen. Het zal toch niet gebeuren dat ik de laatste 3 kilometer nog moet gaan lopen? Het enige aantrekkelijke van die gedachte is dat ik mijn bavianenkont dan eindelijk van dat zadel af kan halen. We komen vervolgens op de accu net thuis en nestelen ons bij onze camper, totdat de buren ook terug komen van hun wandeling. Wegens succes geprolongeerd na gisteren, besluiten we weer een borreluurtje te houden aan de gezamenlijke picknicktafel. Was weer beregezellig met mooie persoonlijke gesprekken wederzijds.

De volgende ochtend, vandaag dus, starten we rustig de dag met een warme douche en maken ons klaar voor vertrek. Zoals gewoonlijk doe ik alles aan de buitenkant rondom de camper en Mir doet alles aan de binnenzijde klaar maken voor vertrek. Toch moest ik even haar hulp inroepen bij het inladen van de beide vouwfietsen. Het blijkt toch dat de fietsen in de campergarage te laden, niet zo makkelijk verloopt. We besluiten om bij volgende trip, eind mei, weer de fietsendrager op de achterwand van de camper te monteren en daar 1 fiets op te laden en de andere fiets in de garage. Hierdoor ontstaat ook meer ruimte voor de overige spullen in de garage. Want je neemt toch altijd meer mee dan je denkt; kratten met camperspullen, vloerkleed, schapennet voor Joep, Cadac BBQ, gereedschap, stoelen, tafels, voetenbankjes, tas met oprijblokken, draaislingers voor de luifel en stelpoten onder de camper, afwasbak en nog meer klein grut. Daardoor zit met 2 fietsen de garage stampvol. Met 1 fiets minder in de garage ziet ook die garage er wat rustiger uit als je de deuren opendoet.

We rijden weg uit Holten en binnendoor rijden we naar Mander. Een klein gehucht vlakbij Tubbergen, niet ver van de duitse grens. Als we aankomen op de camperplaats valt ons op dat het heel rustig is op de beide velden die de camperplek heeft. 2 campers vertrekken nog binnen een kwartier en zodoende staan we met nog 2 campers op een veld met mooi uitzicht over de landerijen. Miriam besluit om even de hele camperplaats te verkennen en komt superblij terug en heeft zelfs foto’s gemaakt van het nieuwe sanitairgebouw. Ook werkelijk alles hier is om door een ringetje te halen en ook op het terrein is aan alles gedacht. Er is zelfs een mooie binnenruimte, een buitenterras met Koffiebar De Koffiesnor. Deze is vanzelfsprekend ook toegankelijk voor alle wandelaars en fietsers die dit prachtige gebied verkennen. En het mooiste? De Honesty-box. Je kunt alles pakken wat je wil en per QR-code afrekenen. Wel even noteren wat je gepakt hebt en netjes afrekenen! Dat zie ik nog niet gebeuren bij The Sailor Bar op de Ouderzijdse Voorburgwal in Amsterdam , maar hier in Twente kan dat! Top!

Het ziet er zo gezellig uit! We zouden hier zo kunnen wonen qua styling en sfeer. Werkelijk een smaakvolle locatie en alles top voor de camperaar! Hier blijven we dan ook tot woensdagmiddag. We hebben een late uitcheck op woensdag geboekt, dus we pakken mooi deze zomerse dagen hier nog mee. Na een teleurstellend weerbeeld uit Portugal deze winter, wel lekker!

Nadat we alles weer hebben gesetteld, luifel uit, stoelen buiten, gaan we een wandeling maken over het landgoed met Joep. We lopen meteen een bosgebied van het landgoed in en deze wandeling gaat langs bossen, beekjes, bruggetjes, doorkijkjes en uiteindelijk het laatste stuk lopen we over een onverharde zandpad zo weer het camperterrein bij de koffiebar op.

Nadat Miriam een lekker lunchgerecht had gemaakt op de Cadac, afwasje gedaan en chillen onder de luifel.

Geroosterd brood, tomaatjes, rode ui, knoflook, prosciutto crudo en gekookt ei

We nemen even later een schepijsje van de koffiebar bij de camper en maken een luierende middag ervan. Morgen zien we wel weer wat we gaan doen. Maar mocht het nog niet duidelijk zijn; We vermaken ons prima!

26 April 2025: Sploder Stea in Holten en Blogger meets Vlogger

We zijn gisteren aangekomen na een korte maar mooie rit door het landschap van Twente en Salland. Prachtige weggetjes waar we mooie hoeves zien, leuke dorpjes en gezellige horeca. Aangekomen op de camperplaats worden we verrast door de werkelijk superschone, ruime camperplaats aan de rand van de Sallandse Heuvelrug. Sanitair om door een ringetje te halen en sfeervol ingerichte algemene ruimten en leuk winkeltje met lokale producten. We slapen bij een melkveebedrijf en horen de koeien loeien, terwijl de vitrine van de winkel gevuld ligt met eigen gemaakte zuivelproducten zoals yoghurt, melk, kaas, chocolade en werkelijk heerlijk roomijs met diverse smaken. En wijn van de naastgelegen wijngaard. Dit bedrijf wordt gerund door een erg vriendelijk echtpaar die trots vertellen en laten zien wat het hebben van een dergelijk bedrijf betekent. Mooi om te zien, gezien de onrust en slechte ondernemersklimaat momenteel in ons land mbt de agrarische sector.

We hebben een relaxte middag en besluiten om een langere wandeling met Joep te maken door het landschap rondom de camperplaats. We doen het Hekkenpad. Een pad langs weilanden waardoor je steeds door smalle hekken moet om door het volgende weiland te kunnen lopen. Ik voel mij als hekrunderen, aangezien ik met mij enigszins geslonken lijf door die poortjes moet wringen. Ging goed, maar Peter Gillis hoeft er niet aan te beginnen. Maar goed, die zit straks ook tussen de hekken….

De wandeling is mooi maar ook best lang voor ons doen en we besluiten om deze eerder af te snijden en komen uiteindelijk met een vermoeide teckel weer terug bij de camper. Heerlijke middag en avond gehad en heerlijk geslapen hier op deze plek. In de avond kregen we nog een appje van Lilian en Frans, onze maatjes van ons recreatiepark in Drenthe. Zij hebben hun huisje een paar jaar geleden verkocht, maart we hebben nog steeds prettig contact. Ze hebben een ander recreatiehuisje gekocht in Holten en we spreken af om de volgende dag, Koningsdag, samen een tom-pouce te eten en een bakkie te doen samen. Na dat bakkie kwam er nog een ander bakkie met gezelligheid en heel fijn bijgepraat met elkaar. Was mooi begin vandaag van Koningsdag.

Lilian en Frans

Daarna hadden we ons volgende avontuur gepland; Fietsen met onze nieuwe hondenstellage op de fiets. De buddyride met flexarm. Na 37 manden, draagzakken, tulbanden en ander fixerende materialen om onze Joep enthousiast te krijgen voor het fietsen, had Miriam dit robocop achtige gevaarte op de kop getikt en zouden we de eerste expeditie hebben.

Joep Caesar!
Goedgekeurd vol liefde!

Wij dus op pad met een op RouteYou gemaakte fietsroute door de landschappen en bossen op en rondom de Sallandse Heuvelrug. Prachtige rit gemaakt en ook Joep vond het super om in zijn nieuwe zitje te rijden. Het was net Keizer Julius Ceasar die door het Colloseum reed en toegejuicht werd door “het volk”. Was toprit.

Tijdens de rit stopten we ergens om Joep even te kunnen laten grazen en kwam er een groepje fietsers voorbij. Verrek….Dat zijn Helen en Rob van Camper-Trips.nl Dit zijn camper-vloggers die wij al tijden volgen op YouTube en bij mijn spontane roep van herkenning, stopten ze bij ons en hebben kennis gemaakt en even erg gezellig gekletst samen. Het leuke van hun vlog is dat ze niet alles volkletsen met teveel onzin-informatie, hebben zij in onze ogen een prima balans om informatief te zijn over de locatie waar ze heen gaan, dit goed even laten zien, maar vooral veel laten zien over de natuur waarin ze (veel en lang) wandelen of verblijven. Ook handige tips en productinfo over camper gerelateerde zaken, zonder daarbij commercieel belang bij te hebben. Leuke mensen met een goede vlog: http://www.camper-trips.nl of op YouTube zoeken.

Rob en Helen van Camper-Trips.nl

Zelf hebben wij ons blog in plaats van vlog, want als je ziet en hoort hoeveel tijd er in een vlog gaat zitten, dan haak ik af. Met mijn nieuwe camera GoPro die ik voor onze wintertrip had gekocht (en inmiddels weer verkocht), kwam ik er al snel achter dat ik daar de kennis en geduld niet voor had. Ieder zijn ding. Bloggen is lekker van je afschrijven en wat mooie fotos die Mir maakt erbij en klaar. Wel hebben wij ervaren door de enorme groei van abonnees, dat de interactie en reacties op de blogs leuk zijn om mee aan de slag te gaan.

Na de fietstocht kwamen we voldaan en tevreden weer bij de camper en zijn we lekker in de zon gaan zitten en lekker lezen. Totdat onze directe buren terugkwamen van hun fietsrit. Onderweg zijn we ze nog tegengekomen en gisteravond bij de afwas had ik al even een praatje gemaakt, toen zij net aankwamen op de camperplaats. Weer even een gezellig praatje bij de picknicktafel die tussen onze campers in staat. Maar na een paar minuten begon ik dorst te krijgen en dus maar geopperd om even wat samen te drinken. Nou…dat was beregezellig met Ellis en Harold uit Vaassen. Voordat we het wisten was het al half zeven in de avond en zoveel mooie gesprekken gehad over alles en nog wat. Na afloop van deze borrelsessie ieder zijn eigen weg naar de camper en heeft Miriam een maaltijd bereidt op de Safari BBQ buiten naast de camper. Dat vinden we altijd zo tof om te doen; lekker buiten koken en buiten eten. Dat laatste was net even te koud en dus binnen gezeten.

Nu net klaar met de afwas buiten bij het sanitairgebouw en comfortabel nu avondje tv kijken. Morgen weer rustig wakker worden en weer lekker weer een fietstochtje in de omgeving. We vermaken ons hier in het geliefde Twente/Salland met dit mooie weer!

22 en 23 April 2025: Van culinair Heino naar De Lutte

Gisterochtend na alle laatste spulletjes in de camper te hebben gelegd, gaan we omstreeks om 11.00 uur op pad met de camper. We zijn aan de vroege kant aangezien we pas om 15.00 uur bij Miriam haar oom Harrie en Tante Diny in Heino worden verwacht. We besluiten dan ook om onderweg ergens een mooi stuk natuur aan te doen om in alle rust een mooie wandeling te maken. Na een voorspoedige rit via Coevorden door het prachtige Vechtdal, komen we aan in Balkbrug bij De Ommerschans. Dit is een “gesticht voor Bedelaars”. Zover zijn wij zelf nog niet, maar je weet niet hoe dat in de toekomst zal zijn. De Ommerschans is onderdeel van de Maatschappij van Weldadigheid, die ook ook bekend zijn van locaties in Drenthe zoals Frederiksoord en Veenhuizen. In Ommerschans zaten de grootste probleemveroorzakers die niks van hun leven wilden maken vroeger. Wij doen ons best om er wel wat van te maken deze dag en maken daar een mooie wandeling door het park en de tuinen. 5500 mensen liggen daar begraven in anonieme graven en als je de informatieborden leest, waren dat echt andere tijden.

Na de wandeling lunchen we in de camper om vervolgens richting Heino te gaan. Altijd leuk om weer de oom en tante van Miriam te zien, wetende dat naast leuke gesprekken ook de culinaire kwaliteiten van de deze 2 lieve mensen naar voren komen. Hutspot staat niet op hun receptenlijst en nu blijkt deze dag volledig, maar dan ook letterlijk volledig in het teken te staan van “tafelen”. Na een culinaire zit van ruim 8 uur had ik een stamper nodig om al het lekkere eten nog achter mijn strottehoofd te krijgen, maar jongens, wat was het lekker allemaal.

Onze camper stond op de oprit bij Harrie en Diny en dus rollend vanuit hun huis naar de camper om daar de nacht door te brengen. Toen Miriam haar linker oorlel het kussen raakte was ze al comateus, terwijl ik nog vreselijk druk was om de spijsvertering in goede banen te leiden. Een korte nacht was het. En toen we vanmorgen weer binnen kwamen in het huis van Harrie en Diny, stonden de borden al weer gevuld voor het ontbijt. Ik had een deusjevu….Na het ontbijt hebben we afscheid genomen en begon onze rit naar de volgende bestemming van deze week.

Na een gezamenlijke afstemming onderling, besluiten we om richting Twente te rijden en wel naar De Lutte, vlakbij Oldenzaal. Hier waren we jaren geleden al eerder geweest, maar nu staan we op een prachtige camperplaats Erve Velpen, aan de rand van het Lutterzand. Prachtig! De eigenaar van deze camperplaats heeft er een superfraaie camperplaats van gemaakt. Van alle gemakken voorzien en verharde plekken met super uitzicht om ons heen. Het sanitair is brandschoon en de huiskamer om te kunnen zitten bij slecht weer is ook top! Hier gaan we zeker nog eens terugkomen.

Nadat we de camper hebben geplaatst en aangesloten zien we dat de garage goed was ingepakt en de oplossingen in de garage qua indeling prima heeft uitgepakt. Fijn om te weten!

Na de lunch gaan we wandelen met Joep door het Lutterzand. Wat is het hier toch mooi zeggen we. We vinden dit twentse land wat lieflijker door het coulissenlandschap. Mooie saksische hoeves, rietgedekte maneges, oerbossen en de rivier de Dinkel die door die bossen meandert. Mooie uitkijkpunten en zitplekken om hiervan te genieten. Dat doen we dan ook en na ongeveer 1,5 uur wandelen komen we terug bij de camper.

Joep is down and out en wij zitten lekker in de camper. De wolken zien er dreigend uit en we sluiten ons op aangezien de temperatuur ook terugvalt.

Morgen zal een regendag worden is de verwachting, dus morgen zal het lezen en dommelen worden om vervolgens vrijdag weer verder te reizen. Waarheen gaan we morgen maar eens rustig bekijken. Het leven in de camper pakken we gewoon weer op, alsof het gisteren was. Alleen nu met het voordeel dat alle problemen opgelost zijn door de dealer. Lekker!

2 januari 2025: Verplaatsen is niet ver…

Vanmorgen weer vroeg wakker in het stiltegebied. Tractoren en autos, glasbak en afval-pers container. Het is de laatste volledige dag op Hoeve Springendal en we hebben er weer zin in. Na wakker worden en knuffelsessie met een erg vrolijke Joep. Hij is helemaal in zijn sas. De eerste wandeling doe ik meestal en nu dus ook samen op pad. De ochtend ontwaakt en de zon begint op te komen. Joep en ik lopen een ronde rondom het bosgebied rondom de Hoeve. Halverwege komen we een loslopende zwarte herdershond tegen en Joep veranderde in een stilleven op het pad, aangezien hij het niet zo heeft op herdershonden. Hij is vorig jaar flink te grazen genomen door een herdershond, maar deze zag er ook niet zo vriendelijk uit. Uiteindelijk lopen we weer door nadat de herdershond uit beeld liep. Heerlijke wandeling gehad met onze veldheer.

Na onze ontbijt en eerste bakkies koffie begint bij Miriam het schuim op haar mond aan te wassen en is ze niet te houden om weer met Joep op pad te gaan voor een lange wandeling. Joep had er ook zin in. Probleem was alleen dat Joep al wist dat ie ging wandelen en Miriam tot slot eerst nog wat anders moest doen en vervolgens 10 minuten uit beeld verdween richting sanitairgebouw. Tja, dan is vervolgens in de camper ook die 10 minuten een kleine teckel te horen waarbij de vele voorbijgangers denken; het lijkt wel een abattoir daarbinnen. Zooo janken dat kleine dwingend schepsel dat Joep heet. Ik ga niet mee met de wandeling aangezien ik met mijn moeilijk voeten pijnlijke tenen heb na onze laatste wandelingen. Mijn wandelschoenen zijn wat gekrompen lijkt het en daardoor zitten mijn tenen nogal klem en voelen gekneusd aan. Ik sla over dus en ga nog wat andere zaken doen mbt onze verhuizing en het stopzetten van onze ondernemingen. Want uiteindelijk komt er toch veel op je af en is het ook het afsluiten van het boekjaar en moet de boekhouding ook aangeleverd worden aan ons cijferwonder Marcel de B te L.

Maar al beginnende met de werkzaamheden, begint er weer een mannetje met hogedrukspuit om zich heen te zwaaien alsof bij Zorro himself is en is het weer een enorme herrie in het stiltegebied voor de 4e dag. Ik besluit om nu toch maar naar de receptie te gaan om mijn ongenoegen uit te spreken en te vragen of er inmiddels weer een toegankelijke andere plek is die onze camper kan hebben, zonder tot aan de assen in de modder te verdwijnen. De eigenaar van de Hoeve hoorde mijn gesprek bij de receptie en wilde in gesprek met mij omdat hij de afspraken met mij had gemaakt bij het boeken. Hij baalde er ook van dat het met ons zo was gelopen en gaf toe dat het niet de schoonheidsprijs verdiende zoals de plek bij de kapschuur had uitgepakt.

Niet dat we boos waren, want we snapten ook wel dat door de nattigheid op het terrein er alternatieven moesten worden gevonden. Maar de plek die we uiteindelijk paar weken hadden afgesproken was namelijk al een goed alternatief, maar bij aankomst weken ze er vanaf en gaven onze plek weer weg aan een ander kampeerder. Maar op basis van die plek besloten wij om deze dagen te komen, anders waren we naar andere camping gegaan. Nu hij ons bij de kapschuur had neergezet viel alles een beetje tegen voor ons, zoals hierboven en in eerder blog al was beschreven. Maar als je wel het volle pond betaalt voor de camping, maar je zit op kloteplek, met al het ongenoegen van dien, mag je er wel in alle redelijkheid iets van zeggen toch? Ook een gedeeld teruggave van het stageld is dan redelijk? Dat vonden wij niet nodig, want we genieten enorm hier en de omgeving is prachtig en we staan pas na 4 dagen bij de receptie om er iets van te zeggen. En dan? Is het dan 10% of 30% waarover je restitutie moet bieden? Waar gaat het over…? Nee, voor de rest is alles heerlijk zoals eerder ervaren en wat een vriendelijkheid in de gesprekken. Was top!

Maar goed; Miriam was dus lekker aan het lopen en in de tussentijd en ik dus de camper loskoppelen van elektra en verplaatsen naar een uiteinde van een doodlopend weggetje aan een kampeerveld dat gesloten is. Prima rustig plekje en nu maar wachten tot Miriam weer terug is van het lopen. En die belde vervolgens waar ik was gebleven met de camper. Ze begreep het meteen, want ook zij was al in gesprek gegaan met Zorro om hem duidelijk te maken dat van een stiltegebied geen sprake was. Ze stond onder hoge druk….

Maar nu de rust is wedergekeerd zitten we nu lekker aan de borrel, gaan gezellig yahtzee-en en gaan er nog een leuke avond van maken. Morgenochtend na ontbijt pakken we de boel weer in en rijden we terug naar Drenthe. Denk dat ik wel de camper moet wassen….tjonge wat ziet die eruit met alle modder en nattigheid op de weg en die hogedruk-sessies… De volgende reis gaat richting Portugal eind januari, maar eerst moet de camper ook nog even naar de dealer om de problemen met de kachel/boiler op te lossen. Goed dat we dit in deze dagen hebben kunnen ervaren om het hopelijk tijdig op te laten lossen.

30 december 2024: Een nieuw boek starten we hier! Hoeve Springendal!

De afgelopen dagen waren hectisch in verband met de spullen die we uit Lelystad meenamen naar ons chalet in Drenthe om deze aldaar weer te ordenen. De eerste nacht totaal in coma gelegen allebei door alle drukke activiteiten in en rondom ons huis in Lelystad. De volgende ochtend vervolgens onze camper opgehaald en naast ons chalet geparkeerd om alle spullen in te laden om voor het eerst met onze nieuwe camper, de Lambortinki 3.0 op pad te gaan. De kerstdagen hebben we in gepaste sfeer nog in Lelystad doorgebracht en nu gaan de dus het oude en nieuwe jaar doorbrengen in het prachtige Springendal in mijn geliefde Twente. We doen dit met name voor het ontvluchten van het vuurwerk en alle ellende die erbij komt kijken. Onze teckel Joep is als de dood voor het vuurwerk en dit is geen pretje als baasjes om dit leed aan te zien. Daarom dus op pad naar een vuurwerkvrije omgeving in een stiltegebied in het Springendal.

We zijn hier met onze vorige camper Lambortinki 2.0 in december 2018 ook geweest en toen op de camping Hoeve Springendal gestaan. Deze camping maakt er met de feestdagen echt een mooie ambiance van door middel van vuurkorven, kerststal, midwinterhoorn-concerten, verlichte bomen en enorme kerstbomen uitgelicht op verschillende plekken in het park. Geweldig om hier te zijn. Het blijkt ook een vluchtoord voor vele hondeneigenaren te zijn die om dezelfde reden vuurwerkvrij de jaarwisseling willen doorkomen.

Om maar meteen met een politiek statement te beginnen; wij vinden het ongelofelijk dat in deze tijden met stikstof-doelstellingen, emissiezones, milieubelasting etc. er nog steeds geen landelijk vuurwerkverbod is ingesteld. Volgens mij is oudejaarsnacht verantwoordelijk voor 7-10% van de luchtvervuiling in Nederland. Je mag nog geen scheet laten onder je eigen lakens of je krijgt al een toeslag op de milieubelasting wegens schadelijke gassen! (In mijn geval snap ik dat trouwens….) Wij zouden direct tekenen voor een landelijk vuurwerverbod!

Nadat we afgelopen zondag 29 december tegen het middaguur in een grijze, natte wereld om ons heen op pad zijn gegaan, kwamen we omstreeks om 14.00 uur aan op de camping. De camper reed super lekker en ook alles weer aansluiten bij aankomst liep ook gesmeerd, volgens een jarenlange taakverdeling onderling. We waren vooraf al geïnformeerd over het feit dat we niet op het gras konden staan, maar op een verharde plek ergens op de parkeerplaats. Niet optimaal qua beleving, maar omdat de omgeving zo mooi is, hebben we besloten om toch maar te gaan. Aangekomen liep er een dame van de receptie met ons mee mee om onze plek aan te wijzen. We kregen een mooie plek direct naast de kapschuur. Haar letterlijke woorden waren: “hier sta je mooi rustig en heb je van niemand last”. Nou….die woorden zullen voor altijd in ons geheugen staan! We kunnen ons stageld terugverdienen als we voor iedere auto langs onze camper 1 euro vragen als tol. Ze rijden de bocht om en rijden vervolgens op een afstand van 1,5 meter langs onze camper. Trekkers ook, busjes ook, maar vooral veeeel auto’s! Overdag is dit niet zo’n ramp, maar laat op de avond wel. Daarnaast dacht Miriam dat ze een nieuwe ringtone op haar telefoon had van rinkelende flessen die in een bak gegooid worden. Op 10 meter van ons staat de glasbak en overige vuilcontainers. Dus qua hoeveelheid wandelaars lijkt onze plek wel op Via Gladiola met de vierdaagse. Maarrrr…..het kan nog erger; vandaag staan er trekkers met ploegen op de wasplaats om schoongemaakt te worden met een hogedrukspuit. De waterdampen dwarrelen om onze camper heen en de beste man doet vreselijk zijn best om de machines schoon te krijgen…..en onze camper smerig! Maar door het natte weer was de camper ook al vuil geworden, dus no problem!

Tot slot van deze relatieve misére is ook nog dat het water bij de camperplaats is afgesloten en we nu per keer 200 meter moeten lopen om een 10ltr gietertje te halen om onze watertank te vullen. Kort samengevat kunnen we stellen dat de algehele beleving hier wat anders is geworden dan gehoopt, maar desondanks hebben we het nog erg naar onze zin. Het is werkelijk prachtig hier.

Na het ochtendwaken vanmorgen, maandag 30 december, zegt Miriam opeens tegen mij; heb jij je medicijnen wel bij je? Ahum….niet dus. En om nu 5 dagen te overbruggen zonder medicijnen is ook niet handig. Dus via huisarts recept laten doorsturen naar apotheek in Ootmarsum en kon ik daar vanmorgen mijn medicijnen ophalen. Wat een vriendelijkheid hier overal. Het valt gewoon op! Triest eigenlijk…dat je vriendelijkheid opvalt.

Maar goed; ik dus voor het eerst op pad met mijn nieuwe elektrische vouwfiets, de ENGWE L20 SE. De fiets achter uit de camper gehaald en accu erin. Gaan met die banaan. Nou dat ging ie…een tros bananen! Een mooie rit door de bossen en over glooiend landschap richting Ootmarsum. Een ritje van 4.5 kilometer en weer terug. Ook even een boodschapje gedaan bij de plaatselijke AH en weer terug naar camping. Mijn liefde voor deze fiets was snel gewonnen bij de eerste heuvel. Het motortje duwde zelfs mij met enige voorspoed gewoon naar boven. Was echt blij met de eerste indrukken. We gaan het in Spanje en Portugal zeker waarderen.

Na terugkomst zat Mirreke al met smart te wachten op mij om een lekkere wandeling te gaan maken met Joep. Nadat we ons goed aangekleed hadden, zijn we de groene route gaan lopen. Een route van ongeveer 4,5 kilometer door glooiende landschappen, beekjes en vennetjes.

Joep had er ook zin in en liep als een dolle door alle paadjes en deed pogingen om dicht bij het water te komen om te drinken. We genieten enorm van deze wandeling door de prachtige natuur om ons heen. We zien dat het overal zo nat en blubberig is door de vele regenval (dat was ook de reden dat we niet op normale plek op camping konden staan) en hebben echt af en toe tot onze enkels in de blubber moeten lopen om het pad te kunnen vervolgen. Maar was erg leuke wandeling.

Nu zitten we in de camper lekker een boekje te lezen en ben ik bezig om mijn eerste blog met weer eigen camper op pad te schrijven. Deze week is juist fijn om de camper te ervaren en te kijken of er nog zaken zijn die aandacht nodig hebben en of we nog zaken missen, voordat we eind volgende maan voor een langere tijd onderweg zijn richting Portugal en Spanje. As we speaks komt er nu toevallig een storing in het display van de kachel en boiler die aandacht vraagt. Zal vast een kleinigheidje zijn, aangezien we hier heerlijk warm naast elkaar zitten ons eigen ding te doen. Morgen weer een nieuwe dag!

Down and Out!

4-6 December 2020: Het Wolvenspoor

Vrijdag na het werk springen we meteen in de auto om met gierende banden richting De Kiel te rijden om daar het weekend door te brengen met elkaar. Het is het laatste weekend dat we voor de kerst er nog heen kunnen. De komende weekenden zijn we gewoon in Lelystad en ook daar hebben we wel weer zin in. We zeggen vaak dat Drenthe geweldig is, nu we daar elk weekend te vinden zijn, maar dat we ook een heerlijk huis hebben in Lelystad. Dit weekend dus nog even naar Drenthe. Zin an!

Aangekomen in Drenthe bij binnenkomst meteen de verwarming aan, lampen aan en warmen we de heerlijke Roti Speciaal van Warung Lene op de Muntstraat op in de pan. Dit is werkelijk altijd de lekkerste roti die we kennen. Satehtje erbij en smullen maar. Heerlijk avond gehad en de volgende dag, zaterdag, weer vroeg uit de veren. Miriam loopt de eerste ronde met Joep en ik ga boodschappen doen in het dorp. Zondag komen vrienden langs om ons “buitenverblijf” te bekijken en zal er wel een drankje en hapje bij genuttigd worden. Ook moet ik de bestelling bij Slager Jan Knol doorgeven voor de kerstdagen. We zijn hier dan tot en met het nieuwe jaar, dus Jan moet weten of hij 1 of 2 koeien extra voor mij moet bestellen…

Na het boodschappen doen wachten we nog even op Arjo, de leverancier van de nieuwe vloer in het chalet. Hij zou langs komen om te kijken wat er mis is met de nieuwe PVC-linoleum 3D vloer. Bij binnenkomst zag hij het meteen; dit is niet goed! Wat is het geval: sinds we de vloer hebben liggen, blijven er steeds putjes van de stoelpoten achter in de vloer. Die zouden dan vervolgens moeten terugveren naar weer mooi strak. Dat gebeurt dus niet. Bij de eethoek en grote stoel in woonkamer zitten nu een tiental putten in de vloer en aangezien wij een kamer met veel zonlicht hebben, zie je er alles op. Het feit dat met mijn gewicht overal putten in komen gaat hier ook niet op, aangezien op plekken waar ik nog niet gezeten heb, er ook putten in de vloer zitten. Arjo was zeer begripvol en gaf ook aan dat hij kon voorstellen dat wij balen als een stekker. Er moet een nieuwe vloer in, alle meubels en bedden moeten er dus uit. Daar hebben we nu dus geen zin in en we spreken af dat we dit in het voorjaar plannen als we de meubels buiten kunnen zetten voor een dag of zo. Miriam en ik hebben het gevoel dat het wel goed komt met Arjo en ons. We moeten nadenken over een alternatieve vloer, want dit was dus geen succes.

Nadat Arjo was vertrokken was het Joep-tijd. We gaan een wandeling maken net buiten Schoonloo, een dorp ongeveer 6 kilometer van ons chalet vandaan. Ik was hier een paar weken langs gefietst en zag daar een parkeerplaats op de Olle Hullenweg met een groot uithangbord. Toen Miriam vanmorgen dus zei dat ze de Wolvenspoor wandeling wilde gaan doen met Joep, herinnerde ik mij waar het was.

We reden dus met de auto naar deze parkeerplaats en begonnen aan onze wandeling. Deze spannende wilderniswandeling in het Hart van Drenthe gaat over smalle paadjes door het bos en over de heide. De paadjes volgen het kronkelende wolvenspoor. Daardoor en omdat ze zo smal zijn zijn de paadjes soms lastig te vinden. Ook zijn er enkele hindernissen waarvoor een omtrekkende beweging nodig is. We moeten over boomstammen klimmen en door beekjes springen om het spoor te kunnen blijven volgen. Het is maar goed dat we goede schoenen aan hebben, want met je witte designer sneakers heb je hier niks te zoeken.

De wandeling loopt dwars door het bosreservaat het Schoonloërveld waar al sinds 1989 geen beheerswerkzaamheden hebben plaatsgevonden. De boswachterij Het Hart van Drenthe is voorbestemd om te worden omgevormd tot een nieuwe wildernis (heey, waar hebben we dat meer gehoord?). Op termijn wordt gestopt met bijna alle beheerswerkzaamheden en bosbouw. Veel paden die voor deze werkzaamheden noodzakelijk waren zullen verdwijnen. Voor de flora en fauna komt er meer levensruimte. Ook blijft er natuurlijk ruimte voor natuurgerichte recreatie met respect voor landschap en natuur. Tenminste; zo lezen wij op het informatiebord.

Het was een prachtige wandeling met ook nog onverwachte emoties. We liepen door de bossen en langs slingerpaadjes totdat opeens Miriam mij, zo vanuit het niets, mij voor een tweede keer ten huwelijk vroeg! Ik schoot vol met emoties, maar wat bleek; Miriam was begonnen met een val op haar knieeen die ze uit alle macht wilde voorkomen. Bij het tranen drogen van de emoties zag ik dus opeens dat ze plat op haar kont op de grond lag…..toen kwamen de tranen wederom…..van het lachen.

Het moment deed een beetje denken aan de scene in de film Titanic dat Jack wegzinkt naar de diepte van de oceaan en Rose zijn hand moest loslaten..hebben we deze scene op ons netvlies nu? Mooi! Zo zag deze scene in het bos ongeveer er ook uit! Die blik van Miriam van help me…help me…..en weg was ze! Tranen met tuiten samen! Wat is het leven mooi samen! We wandelen nog lekker door totdat we bij de auto weer aankomen en koud, maar gloeiend weer terugrijden naar het chalet. We nemen een lekkere borrel in de middag en ga ik de keuken in om een maaltijd klaar te maken voor ons. De avond heerlijk Netflixflooiend op de bank samen en onder de wol in het koude Drenthe.

Zondagochtend samen de eerste wandeling door ons “eigen” bos gelopen. Knisperend fris rijp op de takken en heidevelden, lopen we door de muisstille bossen rondom het chalet. Joep ruikt van alles en we horen ook van alles. Muisjes onder de bomen, Joep kijkt ernaar en denkt er het mijne van. Het kan hem niet boeien.

Terug bij het chalet begint de relax-dag, de visite komt straks en vanavond rijden we weer terug naar het pittoreske Lelystad voor de drukke weken voor de kerst. Kerstavond mogen we weer en we kijken er naar uit!

23-25 Oktober 2020: Herfst in Drenthe

Dit weekend is het eerste weekend dat we nagenoeg geen werkzaamheden meer hebben in ons huisje in Schoonoord. We verheugen ons er enorm op om weer een paar dagen te gaan wandelen en heerlijk te slapen in ons kleine, knusse bedje. Vrijdagmiddag na het werk vertrekken we direct naar Drenthe. Het feit dat we steeds minder hoeven mee te nemen en in te pakken, geeft ons een fijn gevoel van dat het huisje echt van ons is en dat alles daar kan blijven en dat het allemaal op dezelfde plek ligt, als waar je het achtergelaten hebt.

Toen ik de auto in ging laden, viel het toch weer tegen wat er meeging in de kleine bagageruimte van onze auto. We hadden een serieuze luchtontvochtiger gekocht en deze was wat groter dan verwacht toen hij deze week bij ons binnenkwam. De reden waarom we deze hadden gekocht heeft te maken met het feit dat het nu met de natte weken en maanden die op komst zijn, het chalet een hoger vochtigheidsgraad heeft en dat op fora geadviseerd wordt om dit soort goede apparaten te kopen om de duurzaamheid van het chalet te verlengen. De machine zou fluisterstil zijn en dat sprak ons daarnaast ook nog eens goed aan! Na het uitpakken en proefdraaien bij ons thuis in Lelystad bleek dat het begrip “fluisterstil” nogal subjectief is gedefinieerd….wat een herrie! Dit ga je voor je lol niet in de woonkamer zetten van het 44 m2 tellende chaletje. Het doet wel wat ie moet doen; binnen een uurtje heeft hij onze woonkamer in Lelystad naar de perfecte luchtvochtigheid gebracht. We besluiten hem dus toch mee te nemen naar Schoonoord, inclusief nog wat andere zaken en kleding.

Na aankomst in Schoonoord hebben we de ontvochtiger aangezet en in de nacht nog een paar uurtjes. Het geluid blijkt enorm mee te vallen nadat het eerste vocht was verdreven. De machine werd rustiger en stiller. Het resultaat qua klimaat was echter heel goed te noemen. Het voelt werkelijk prettiger in huis en het is ook nog beter voor het huis. We houden hem dus hier.

Wat ook nog mee moet was een nieuw tafeltje waar de TV op moest staan in Drenthe. De optimale “kijkbeleving” hebben we nog niet kunnen realiseren en dus moest er nog een klein tafeltje komen om de tv anders neer te kunnen zetten. Prima, nemen we mee!

Onderweg naar Schoonoord valt op dat onze Joep ook zijn rust heeft gevonden in de auto en rustig gaat liggen de hele reis. Totdat we bij de afslag Emmen / Drachten van de Hunebed Highway (N34) richting Schoonoord gaan en door de bossen rijden. Dan is de kleine niet te houden en weet hij dat hij weer “thuis” is. Want dat is ie hier…thuis! Ongelofelijk hoe snel bij binnenkomst hij in zijn mand op of zijn kleed de rust vindt en zijn staart als ventilator dient….kwispelen tot het slapen gaan. Geweldig. Miriam doet bij aankomst meteen een wandeling met Joep, als ik voor het eten zorg. We hebben van de traiteur L’ Appetit uit de Kempenaar onze favoriete maaltijd meegenomen, namelijk hun spare-ribs, verse groenten en ovenaardappelen. Moet een 30 minuten in de oven en heerlijke maaltijd!

We balen wel van het feit dat ik, Martin, de komende weken geen lange wandelingen mag maken wegens knieproblemen. Afgelopen week naar de ortopedisch specialist geweest om daar eens goed naar te laten kijken. De afgelopen 18 jaar heb ik zonder kruisbanden en meniscus moeten doen in mijn rechterknie. En deze werd vorige week uit het niets ineens zeer pijnlijk en vocht in de knie. Nu zijn mijn laatste jaren dat wij Joep hebben en dus veel meer bewegen, constant met voetproblemen geweest. Hielspoor, Peesplaatontsteking, steunzolen en nu weer dit. Het bewijs dat veel bewegen ongezond is, is hiermee voor mij wel bewezen. Een auto van 20 jaar met weinig kilometers koop je eerder dan dezelfde auto met heel veel kilometers. Dat ik heel beroerde voeten had, dat wist ik wel. Hoge wreef, holle voet, brede voet, maakt dat alle pezen en spieren in mijn rechtervoet zo snaarstrak staan, dat ik anders ben gaan lopen en hierdoor weer andere problemen aan de orde zijn; knie en heup. Het blijkt dat ik in de knie zeer waarschijnlijk een fikse ontsteking heb en dat deze met medicijnen bestreden moet worden. Ook nog eens medicijnen waarbij alcohol uit den boze is. Jammer, aangezien dit weekend we visite kregen in Drenthe van onze buurtjes en wij een gezamenlijke hobby hebben, namelijk lekker eten en drinken. Het is niet anders. Hopelijk is het alleen een ontsteking en hoeft er geen kunstknie in binnenkort.

Voor Miriam betekent dit dat zij de wandelingen met Joep voor haar rekening neemt de komende weekenden in het prachtige Drenthe. Nu is het wel zo, dat zij het heerlijk vind om te lopen met Joep in deze omgeving. De afgelopen weken had ze al mooie foto’s gemaakt, maar ook dit weekend heeft ze weer hele fraaie herfstplaatjes geschoten. Wat kan ze dat goed!

Zaterdagochtend werden we superlekker wakker en ben ik na het ontbijt de boodschappen gaan doen in het dorp. Leuk om overal al herkend te worden en een praatje te maken met de slager, bakker en in de supermarkt. Lekkere dingen in huis gehaald en na de middag kwamen onze buurtjes met Kobus, het broertje van Joep, langs om ons nieuwe chalet te bekijken en gezellig de dag samen door te brengen. De dames gingen lange wandelingen maken met de hondjes en de mannen deden met name digitale werkzaamheden mbt de wifi, tv en hebben samen nog zeer technische klusjes gedaan, voordat we begonnen te laven en sport te kijken. In de avond nog samen een pizza gehaald bij de plaatselijke pizzeria, voordat ze de reis huiswaarts maakten. Was weer topdag, ook met de broertjes in huis.

Broers onder elkaar praten met mekaar…

Zondagochtend zijn we echt in alle rust met onze dag begonnen. We waren ondanks de wintertijd zo achterlijk vroeg wakker, dat we om 7 uur al aan de koffie zaten. Dit zal een dag worden met een totale lege activiteitenagenda. De regen slaat tegen de ramen, kacheltje aan, boekje erbij en hele dag niks doen. De eerste dag dat we niets op de planning hebben staan. Miriam heeft nog wat finetuning gedaan rondom de TV hoek. Ik heb nog wat kabeltjes besteld om de bluetooth boxen te kunnen aansluiten op de TV, zodat het geluid van de Sony Bravia wat beter de kamer ingaat. Miriam vult de dag met wandelingen, woonprogramma’s kijken en roept minstens 16x per dag dat ze zo blij is dat we deze stap gemaakt hebben in het Drenthe-land te vestigen. Fietsen is nog niet gebeurd hier door alle werkzaamheden, maar dat willen we ook nog wel doen binnenkort. De fietsen zijn opgeladen in de schuur en klaar om te gaan. Maar vandaag blijven we binnen.

Morgen komt er een installatiebedrijf om onze CV-combi ketel onderhoud te geven en ook een tuinman om onze tuin te voorzien van een hekwerk en loopdeur, zodat Joep ook buiten kan snuffelen en niet weg kan lopen. De CV ketel is al 5 jaar niet aantoonbaar in onderhoud geweest en ook de verkopers waren erg vaag over de historie van het onderhoud, dus we willen het gewoon goed voor elkaar hebben. Ook moet er bestrating een beetje aangepast worden om ook met mijn motor makkelijk en veilig in de tuin van het chalet te komen. Dit zijn dan nog de laatste zaken die we nog te regelen hebben. De beplanting van de tuin wil Miriam zelf doen in het voorjaar. Ze heeft het alweer helemaal in haar hoofd zitten, dus ik bemoei me er maar niet mee. Als mijn motor maar goed plekje krijgt, ben ik al blij.

Aanstaande dinsdag komt er weer een persconferentie rondom Corona. We zijn ervan overtuigd dat het mogelijk weer een lock-down komt en dus ook, na de horecazaken, ook de contactberoepen weer de deur moeten sluiten. Het kan dus zijn dat we dan voor een aantal weken ons bivak opslaan hier. Op het park hoef je niemand te zien, is er geen massa mensen op de straat en in de winkels en is het bijna in quarantine gaan. Hopelijk komt het niet zover, maar gezien het gedrag van vele landgenoten die schijt hebben aan Corona, houden we er rekening mee dat we wat langer in Drenthe verblijven. Voor mijn werk maakt het niet uit waar ik zit en aangezien mijn opdrachtgever in Drenthe zit, is de reisafstand dan ook minder. We zullen het zien allemaal dinsdag……