9 Januari 2026: Klaar voor vertrek en conclusies

9 januari 202622 januari 2026 / martin&miriam / 2 reacties

We zijn inmiddels alweer 5 dagen op de huidige camping Quinta de Odelouca in Sao Marco de Serra en de dagen gaan voorbij zoals de meesten dagen er bij ons uit zien. Vaste patronen, ingeslopen routines en met de precisie van een Zwitsers uurwerk. Enerzijds omdat we zelf wel van structuur en ritme houden, anderzijds omdat we een teckel bij ons hebben die ook kan klok kijken. Deze dwingt tenminste 4x per dag zijn uitje af en zelfs in de avonduren op dezelfde tijden dwingt hij het speelkwartiertje of kauw-uurtje af. Voordat je het weet is het weer avond en stappen we weer tijdig in onze kribbe in de camper.

Hoe ziet zo’n dag er dan uit? Nou….heel gezapig, heel saai, maar vooral met een structuur die er als volgt uitziet:

Om half zeven a zeven uur word ik wakker en ga ik mijn krantje lezen. Om half 8 komt Miriam en de kleine veldheer zich melden voor de start van de dag. Na de eerste koffie gezamenlijk, staart Joep mij aan en ga ik meestal het 1e rondje met Joep doen. Daarna nog even een bakkie voordat ik ga douchen, de afwas doen en de buitendingetjes doen zoals water bijvullen, grijs water aftappen en het chemisch toilet. Mir is dan binnen de camper altijd aan het kuisen. Einde ochtend doen we een ontbijtje met yoghurt en crusli, om daarna weer met Joep een grote wandeling samen te maken. In de middag is het vaak chillen. Einde middag weer wandeling met Joep, om vervolgens daarna weer naar binnen te gaan en maakt Mir het avondeten. Na het avondeten de boel opruimen en de laatste ronde met Joep doen, voordat ons avondje begint met gezellig de TV aan of muziek aan en lezen we wat. Nou….en dat zo’n 80 dagen achtereen. Spannender word het niet!

We vragen ons af hoe anderen dat doen en of wij niet ultra huiselijk zijn. Maar ja..we vinden het fijn zo en hebben het ook fijn zo samen. Ook dat is een mooie conclusie; dat je na 80 dagen nog steeds happy bent met elkaar en dat er nog geen onvertogen woord is gevallen. Toevallig lezen wij die ochtend een blog van een mede-camperaar die wij volgen op WordPress en Instagram, die op een zo’n prachtige wijze beschrijft, wat wij bedoelen met bovenstaande. Met toestemming van Harrie en Anneke Weezeman van het blog “Waarloopjijwarmvoor” en “Haan on tour” mogen we zijn tekst hier plaatsen om met jullie te delen:

“Ik word wakker zonder wekker. Buiten is het nog stil.

Water koken, thee. Een beschuitje. Daarna koffie en de Volkskrant. Aan ons klein tafeltje in een bescheiden ruimte, ergens ver van huis, maar in een ritme dat vertrouwd voelt. Het lijkt of thuis meereist.

Drie maanden onderweg zijn klinkt als vrijheid, maar het leven wordt vooral eenvoudig. Opstaan, lezen, boodschappen doen. Wandelen. Koken. De dagen hebben een vaste vorm; alleen het uitzicht verandert. Vandaag een heuvel, morgen een dorpsplein. Het gewone leven, met andere muren.

Dat gewone is tegelijk het fijne én het lastige. Er zijn nieuwe ontdekkingen, mooie plaatjes om vast te leggen, zon op je gezicht. Tijd die niet duwt. Maar er is ook regen. Koude ochtenden waarop niets snel droogt. En na een paar jaar herken je het patroon: weer een wit dorp, weer een ruïne, weer die kustlijn. Mooi, zonder twijfel. En soms… gewoon.

Dan merk je hoe snel verwondering slijt als je haar als vanzelfsprekend beschouwt. Alsof reizen een belofte moet blijven inlossen.

Misschien zit het echte verschil niet in hoe ver je gaat, maar in hoe aandachtig je leeft. Vrijheid blijkt geen aaneenschakeling van bijzondere momenten, maar de ruimte om het alledaagse bewust te doen. Zelfs ver van huis. Zelfs in de regen.”

Miriam en ik lazen deze tekst en beiden schoten we vol van vooral de essentie en hoe deze is beschreven door Harrie. Dank je wel, Harrie en Anneke!! Voor ons was deze tekst zo herkenbaar en treffend.

We besluiten om aanstaande maandag hier te vertrekken en echt richting “thuis” te rijden. We trekken samen een aantal conclusies die gebaseerd zijn op deze winterreis tot zover:

1. Het weer is ook deze winter te onbestendig en vaak te nat en te koud. Zeker als je dit in de context zet van dat je verwacht dat het zonnig en gemiddeld zo’n 18 graden zou zijn. Dat is het niet. Verre van. Ook heb je soms een mooie zonnige dag, maar dan volgen er weer 3 hele natte. Het is niet zo nat geweest als begin dit jaar, maar ook nu in Portugal weer een minder goed klimaat.

2. Spanje heeft ons als land enorm verrast en we zijn fan! Vooral de binnenlanden zoals we deze nu gezien hebben waren fantastisch. Mooie, ruige natuur, leuke dorpen en kleinere steden, zeer vriendelijke mensen en in de weken dat we door Spanje hebben gereisd, alleen maar mooi weer gehad. De costa’s zijn echt niet ons ding en zoeken wij zeker niet op. Ondanks dat we wel een paar leuke dagen hebben gehad met familie aan de kust, waren we weer blij dat we weer de stilte, rust en natuur opzochten.

3. We reizen het liefst na een paar dagen door naar een volgende bestemming in plaats van weken staan op dezelfde plaats. Ik dacht dat ik het wel lekker zou vinden om ook ergens wat langer te zijn om de rust te pakken en de omgeving wat beter te ontdekken. Maar we zijn er nu echt achter dat iedere 1 tot 3 dagen echt de max is voor ons om ergens te blijven staan. Wel langer blijven moet dan ook echt een unieke locatie zijn, zoals waar wij nu staan bijvoorbeeld. Maar in principe 2 a 3 dagen op 1 plek en dan weer door.

4. Kortere reistijden is ook iets wat ons zeer goed is bevallen. In het verleden was vaak een bestemming een doel, maar nu is er nog steeds een bestemming/planning, maar we stoppen gewoon echt omstreeks 14.00 uur met rijden en installeren we ons ergens. Onze ervaring is dat wanneer je te lang door rijdt, de sfeer onderling er niet beter op wordt.. Nu wij ons echt aan deze regel houden, is het reizen ook echt relaxter. Zeker nu we tijd hebben. Voorheen moest alles in 2 weken vakantie passen.

5. Aanvullend vervoer naast de camper. We blijven maar puzzelen of we de e-vouwfietsen mee blijven nemen op onze reizen. We gebruiken ze bijna niet omdat we heel vaak ver buiten de bewoonde wereld verblijven. Fietsen in de bergen is vaak niet echt gemakkelijk, dus een scooter, motorscooter, motor of autootje op aanhanger zou meer flexibel zijn en een hogere actieradius hebben. Waar hebben we dit meer gehoord? Oh ja bij ons! Jaren geleden hadden we het hier al over en hebben we een scooter bij ons gehad. Ook bij andere camperaars hoor je deze opties voorbij komen. Zolang Joep er is, zullen we het gewoon bij de fietsen houden, maar als Joep uit te tijd is, is het makkelijker om een motorscooter achterop te zetten. Want nu je ook voor het fietsen een helm op moet, maakt het niet meer uit. Miriam zei altijd “ik ga niet zo’n stomme helm op doen” terwijl ze nu op het fietsie ook zo’n ding op heeft.

6. De reisduur van deze winterreis vind ik aan de lange kant. Miriam zou wel langer weg willen blijven, maar zij is een halve zigeuner. Ik ben een “autist” die moeilijk zonder zijn vaste omgeving en gewoontes kan. Miriam zou wel een half jaar kunnen reizen, want zoals zij zegt; “ik heb alles bij me wat mij lief is.” Zelf ga ik liever vaker weg, maar dan maximaal 2 maanden. Want die termijn is het moment dat ik echt weer naar “thuis” verlang.

7. Geen tolwegen, maar wel snelwegen/secondaire wegen! Dat is echt heel goed bevallen op de heenreis. In alle rust door de kleinere wegen, dorpen en steden te reizen, zie je veel meer van het echte leven daar. Snelwegen en tolwegen schieten lekker op, maar je ziet minder. Wij vonden het werkelijk geweldig om echt alles zonder tolwegen te rijden. Ook is het voordeel dat je vaker tankstations en supermarkten tegen komt, zodat je altijd makkelijk de boodschappen tussendoor inslaat.

8. Andere camper kopen of niet? Door alle gesprekken met andere camperaars onderweg kom je soms ook in gesprek over hoe anderen hun campers hebben voorzien van slimme, mooie en praktische uitvoeringen en accessoires. Ook als je een integraal camper binnen komt, heb je meer een ruimtelijk gevoel als wanneer je dit bij een semi-integraal doet. Voor ons zelf hadden we wel een aantal zaken die we bij onze camper wilden gaan aanpassen, maar dat zijn best wel weer investeringen die in de papieren gaan lopen. Ze vergroten het comfort, zeker als je langere perioden onder weg bent. Maar wij zijn tot de conclusie gekomen dat wij superblij en vooral tevreden zijn over onze Knaus Sky Ti 700 MEG. De Fiat Ducato rijdt super en het woongedeelte leeft zo lekker ruim en comfortabel, dat we besloten hebben om toch een aantal aanpassingen te gaan doen. Welke dat zijn?

Het monteren van een elektrisch Campexx Levelsysteem. Dit is de grootste investering, maar vergroot het comfort, gemak en storingsvrij functioneren van de camper. Met een druk op de knop zet de camper zich 100% waterpas door middel van 4 schaar-kolommen onder de camper. Hierdoor staat de camper als een huis, loopt het water beter door de afvoeren richting tanks, staat ook de koelkast waterpas en kun je beter de tanks laten aftappen. Deze aanpassing laten we volgende maand doen.
Het monteren van een extra zonnepaneel, met 2 zwaardere huishoudaccu’s en een Victron Smart-shunt. Hierdoor kunnen wij meerdere dagen zelfvoorzienend zijn en hebben wij geen stroom-aansluitingen meer nodig. Zeker als je in ogenschouw neemt dat wij elke 2 a 3 dagen weer doorreizen, hebben we geen walstroom meer nodig en bespaart dit per dag ongeveer 4-7 euro. Met de smart-shunt kunnen we heel nauwkeurig monitoren hoeveel stroom we gebruiken, hoeveel we opwekken en hoe lang we nog kunnen blijven staan met ons gemiddeld verbruik per dag.
Het ophogen van het campergewicht naar C1 rijbewijs. Op dit moment heeft onze camper een maximum gewicht van 3500 Kg. Dat was handig omdat dan ook Miriam erin kan rijden. Maar aangezien ze dit niet leuk vindt om te doen en het vaak ook spannend vindt, wil ze liever dat ik rijd. Ook heeft zij altijd de verzorging van Joep op schoot of in de mand en daar word ik dan weer niet zo blij van als ik dat moet doen. We gaan daarom nu het gewicht ophogen naar 3850 Kg. Het gewicht van alles wat we meenemen en straks ook het levelsysteem weer onder de camper hebben we zo toch genoeg laadvermogen om zonder risico’s op boetes, de spullen mee te nemen die we mee willen nemen.
Een laatste overweging is om de camper nog te laten chiptunen. Dit hebben wij ook bij de vorige camper gedaan en dit heeft echt bijgedragen aan meer vermogen op de momenten dat je het echt nodig hebt, minder brandstofverbruik en een beter lopend motorblok. Deze aanpassing heeft voor mij de minste prioriteit, maar ik denk wel dat ik deze optie ga toepassen.
Vaker schorsen van de camper. Door de nieuwe verhoogde belastingtarieven voor campers, namelijk een 100% verhoging van de huidige tarieven, gaan wij in de maanden dat wij niet reizen de camper steeds schorsen. Elke schorsing voor een bepaalde periode kost je 88 euro, maar het scheelt ons per maand straks ruim 200 euro. Het jammerlijke is dat wanneer je spontaan bij mooi weer een extra weekendje met de camper weg wilt, je dit dus niet meer doet. In het verleden schorsten wij dus nooit, maar als je 6 maanden per jaar niet reist, dan scheelt je dit dus ruim 600 euro. Dat is de moeite waard.

Tot zover de conclusies. Na deze reis zal ik ook de totale kosten nogmaals in kaart brengen en zien of onze budgetering is uitgekomen. Voor zover we die hadden tenminste…

We hebben nog een paar dagen te gaan voordat we gaan vertrekken. De afgelopen dagen waren op deze plek ook heerlijk en het blijft voor ons een favoriet qua locatie. We wandelen elke dag rondom de camping door de heuvels, bergen en door de vallei met Joep en ons uitzicht vanuit de camper is prachtig.

Wat ons wel opvalt is dat het echt rustig is op de camping in vergelijking tot begin dit jaar. We staan hier maar met 5 andere campers/caravans en dus superstil hier. Als camper val je hier wel buiten de toon. Hoofdzakelijk caravans hier en camperaars zijn niet favoriet hier op deze plek. Heeft vooral te maken met het feit dat deze camping 90% vaste gasten heeft, die al jaren hier de winters samen doorbrengen. Ook bij het dagelijkse borreluurtje is het moeiljk om aan te haken in de gesprekken. Alles en iedereen verwijst naar mensen, locaties en gebeurtenissen die in de loop van de jaren gepasseerd zijn. Wel is iedereen erg vriendelijk en aardig, daar mankeert het zeker niet aan. Maar de vergrijzing zal hier de komende jaren toeslaan. Dit jaar zijn er al 4 echtparen die om allerlei medische- of familiare redenen zijn afgehaakt. Daarom is het ook rustiger op de camping. Daar waar wij staan zijn de doortrekplekken en naast ons staat een leuk echtpaar met een Shelter-caravan in adventure-look. Waanzinnig mooi! Ook heeft de buurvrouw er een soort van Out of Africa kampement van gemaakt. Helemaal Miriam haar ding; lantaarns, mooie luifel, schapenvachtjes in de stoelen, lichtjes en heel gezellig hoe het er allemaal uitziet.

Buurman en Miriam zijn hobby-fotografen en loeren op roofvogels en Joep heeft een bever gespot in het water wat voor ons loopt. Ook is de vallei weer wat droger geworden door het leeg pompen van het meer. We hopen in het weekend nog door een droge vallei te kunnen lopen, maar waarschijnlijk zal dat niet lukken. Jammer, want lopen door de vallei maakt wel dat je hier veel meer mogelijkheden hebt om te wandelen.

We besluiten net dat wanneer het morgen weer regent, dat we dan zondag gaan beginnen met de terugreis in plaats van maandag. Ook spreken we af dat de terugreis ook best een mooie reis mag zijn waar we nog op mooie plekken gaan stoppen. Daarom toch maar een route gemaakt met de Garmin Camper Navigatie. Hopelijk gaan we nog mooie dingen zien en beschrijven. Tjonge….het zou een korte blog worden…..niet gelukt! Sorry!

01 Januari 2026: Vuurwerkloos het Nieuwe jaar in in Salir (P)

1 januari 202622 januari 2026 / martin&miriam / 8 reacties

Laat ik eerst beginnen om iedereen een heel voorspoedig, gelukkig, maar vooral gezond 2026 toe te wensen vanuit onze kant! Laten we met elkaar lief zijn voor de ander en weer meer aandacht voor de mensen om ons heen te geven.

Wij staan inmiddels alweer een paar dagen op de gemeentelijke camperplaats Ãrea de Serviço de Autocaravanismo in Salir, een dorpje in de heuvels van de Algarve in Portugal. Deze plek hebben we doorgekregen van Hans en Rinnie, vorige week toen we in Algoz stonden. Het is een erg mooie camperplaats met ruime plaatsen, op verharde ondergrond. Wasmachine en droger aanwezig en een doucheruimte voor de camperaars. Ook de verzorgingsplek voor de camper is tip top voor elkaar. En omliggend een prachtige natuur, dus wat wil je nog meer?

De natuur in directe omgeving van camperplaats

Inmiddels hebben we het verblijf op de camperplaats inmiddels al met een paar dagen verlengd om verschillende redenen. Enerzijds omdat blijkt dat deze plek zo goed als vuurwerkvrij is tijdens de jaarwisseling. Dat komt mooi uit, want onze Joep is als de dood voor vuurwerk en die zie je dan een paar dagen niet buiten, maar ligt in een hoekje te shaken en rillen. Zo vervelend feest vinden wij oud/nieuw in Nederland. We zijn blij dat we dit “laatste” legale jaar met vuurwerk niet thuis zijn, want we horen alweer beroerde berichten over het wangedrag en waanzin rondom vuurwerk, vuurwerkrellen en de openbare orde. Dan het contrast met hier in Portugal op deze plek. We hebben pas een paar vuurwerkpijlen en knallers gehoord om middennacht en binnen een half uur was alles weer muisstil. Wat een verademing dat men hier gewoon de richtlijnen volgt en dus geen vuurwerk afsteekt. Gehoorzaam dus. Daar kunnen we in Nederland een hoop van leren!Dat wat wel afgestoken wordt is van met name Nederlanders, Duitsers en Engelsen die gewoon de regels weer aan de laars lappen, ook hier.

We hebben over ons “tolerante” landje veel dezelfde meningen als je met de camperaars hier spreekt. Een gevoel van schijt aan alles, respectloos naar de hulpverleners en tijd dat we met echte handhaving moeten beginnen, ondersteunt door het leger op die plekken waar de boel het ergst is. Niet meer in gesprek, maar alles wat een zwarte hoodie draagt met zonnebril en sjaal om, en op de verkeerde tijd op de verkeerde plek is, meedogenloos hard aanpakken. Unaniem is iedereen hier het er wel mee eens, dat dit anders verkeerd gaat uitpakken en eigenlijk zijn we al te laat is het credo.

Hoe anders is het dan hier; stil op straat, geen vuurwerk toegestaan en ook geen vuurwerk te horen bij de portugezen. Dat maakte dat wij gisteravond in alle bescheiden rust de jaarwisseling konden doorbrengen. Om 23.15 lag ik al in coma (dat was dus nederlandse tijd 00.15) en heb de jaarwisseling hier niet meegemaakt. Miriam was nog aan het lezen totdat Joep weer angstig werd van dat beetje vuurwerk dat in het dorp werd afgestoken. In Nederland begint die ellende al halverwege oktober en gaat het door tot medio februari. Dus volgend jaar weer in Portugal zijn met de jaarwisseling zou zo maar kunnen.

Dat is geen straf, want ondanks dat het een klein dorpje is, is het goed vertoeven hier. De camperplaats loopt de afgelopen dagen vol met camperaars met honden en is het een gezellige beestenboel. Ook onze buren zijn erg spraakzaam en gezellig in omgang, dus ook mooie gesprekken weer gehad met ze. De Duitse buurman is zeer aardig en altijd in voor een praatje over zijn visie op het reizen met de camper en hoe hij zijn leven nu heeft ingericht. Het is opvallend hoeveel mensen er reizend voor langere tijden onderweg zijn. Geen vakantievierders, maar echte nomaden voor minimaal 6-8 maanden per jaar.

Ook hebben we weer een paar fijne ontmoetingen gehad met Hans en Rinnie uit Wolvega. Gezellige borrels en mooie gesprekken. Hans en ik hebben een hoop raakvlakken, dus wij kunnen uren lullen met elkaar. Ook de dames hebben levendige gesprekken met elkaar, dus die vermaken zich ook prima. Ook Hans en Rinnie besluiten om nog een paar dagen te blijven, aangezien het weer hier omslaat voor de komende dagen. Van prima weer met zon, straks een paar dagen naar veel regenval. Dat sta je op deze verharde plekken aan de rand van het dorp toch lekkerder dan ergens in de blubber of op een sompig grasveldje. Meerdere camperaars besluiten hier nog een paar dagen te verblijven om dezelfde redenen, dus blijft het hier ook nog wat drukker dan normaal.

De afgelopen dagen hebben we hier ook prachtig weg kunnen wandelen van de camperplaats zo de natuur in. Een paar keer per dag gaan we op pad met de kleine teckel van ons. Deze is weer dusdanig goed opgeknapt dat ie weer onbezonnen naar buiten wil en met energie weer lekker meewandelt. Wel is hij wat angstiger geworden voor grotere honden en daarmee terughoudend en bescherming zoekend bij ons. Maar we kunnen wel zeggen dat Joep weer grotendeels de oude is. Ook Miriam is goed hersteld met haar verwondingen, maar het littekenweefsel op de lippen heeft wat kleine sporen achtergelaten. Mogelijk moeten die nog behandeld worden als ze niet helemaal verdwijnen.

Ook pakken we weer maar eens onze fietsen er op een ochtend bij en fietsen wij via de binnendoor weggetjes naar Salir. Een fietstocht die redelijk vlak is en goed te doen dus. Wel moeten we een paar keer flink trappen om een aantal honden voor te blijven die luid blaffend achter ons aan komen. Sowieso zien we waanzinnig veel (zwerf)honden en katten hier. Maar goed; we komen zonder kleerscheuren aan in Salir en parkeren onze fietsen bij een kerkje.

Joep en Miriam weer in goede conditie samen op de fiets

We lopen door de smalle straatjes van Salir om de rüine van het kasteel te gaan bekijken. Waarschijnlijk is dat de enige attractie die het dorp heeft, maar zelfs betwijfelen wij of het uberhaupt een kasteel is geweest. Het zou gewoon een oud slooppand kunnen zijn waar vroeger een herberg in heeft gezeten. In verband met de feestdagen zijn veel terrasjes en restaurantjes dicht, dus na even te hebben rondgelopen, vertrekken we weer richting de camper en zit de fietstocht er weer op.

Bij mij begint inmiddels ook de heimwee toch al weer een beetje op te spelen na ruim 10 weken onderweg. Het is echt super om onderweg te zijn met de camper, maar sinds Joep is aangevallen en wij een paar weken al een beetje minder aan het reizen zijn door zijn medische verzorging en deze rare week tussen kerst en de jaarwisseling. We besluiten dan ook om maandag verder te trekken omdat we spullen nodig hebben voor de camper. Er gaat wel eens wat kapot of raakt op, dus voordat we naar Sao Marco da Serra gaan, moeten we nog naar Silves om een camperzaak te bezoeken en boodschappen te doen voor de dagen die we staan op Camping Quinta de Odelouca. Hier zijn we in februari ook geweest en vonden wij een pracht plek!

Maar gewoon weer een paar maanden thuis en daar weer je leventje weer oppakken is ook wel weer lekker. Flevoland en Drenthe is niks mis mee. Vervolgens dan na verloop van tijd weer op pad is wat mij betreft een prima leventje zo.

Maar eerst even deze 3 kletsnatte dagen door in onze camper. Veel lezen en TV kijken is de remedie voor deze dagen. Daarna zien we wel wat we gaan doen. Allebei vinden we het reizen en onderweg zijn, fijner dan zo lang op 1 plek blijven hangen. Dus op het moment dat we besluiten om naar huis te gaan rijden, kunnen er de komende dagen en weken nog heel veel mooie bestemmingen voorbij komen.

We gaan het zien! Iedereen een hele gezellige nieuwjaarsdag gewenst! Joep is klaar om met mij met zijn stok te spelen…die heeft goede voornemens voor dit nieuwe jaar…

27 december 2025: Oase van rust op Campista ao Sol in Algoz

27 december 202522 januari 2026 / martin&miriam / Een reactie plaatsen

Vandaag is een complete regendag. Voor het eerst in alle weken in Spanje en Portugal is het nu een regendag met winterse temperaturen. De afgelopen dagen hier zaten we lekker met korte broek, poloshirt in de zon, uit de wind met een prima 16 graden. De dagen verlopen heel rustig en we hebben inmiddels een aantal dagen in gezelligheid hier doorgebracht met de beide andere Nederlandse koppels hier. Marcel en Joyce met Nikki, hun kleine Yorkshire terrier uit Twente en hun Concorde camper en Hans en Rinnie uit Wolvega met een fraaie Frankia camper. Supergezellige dagen hier samen, zonder de deur plat te lopen bij elkaar. Als we ergens midden van de middag staan te kletsen doen we even een drankje met elkaar. En deze borrels zijn levendig zal ik maar zeggen. We doen niet onder voor elkaar qua leuke onderwerpen en ook de meningsverschillen mogen er zijn. Zelf heb ik van de mannen veel nieuwe invalshoeken gekregen waar je op moet letten bij campers qua technische mankementen, tips waar je mooi en lekker kunt staan en de campers van elkaar eens goed bekeken. De conclusie is dat de ideale camper niet bestaat en dat je altijd compromissen moet sluiten als je jouw camper tegenkomt qua functionaliteit. Wij komen erachter dat als we op termijn nog eens een andere camper willen aanschaffen samen op 1 lijn zitten hoe de indeling moet zijn en welke opties we graag op de camper willen hebben. Ook komen we erachter dat we nog heel erg blij zijn met onze eigen Knaus Sky camper. Het leefgedeelte is erg ruim en comfortabel, de bedden en matrassen zijn top, de Fiat Ducato rijdt superlekker en dan ook nog eens met een zeer acceptabel gebruik van 1:10,3.We gaan nog wel een paar aanpassingen doen aan de camper als we weer in Nederland zijn, voordat we in juni weer een volgende trip gaan maken.

Op deze plek, de camperplaats Campista ao Sol is het erg goed vertoeven. De plekken zijn mega ruim, het is een gezellig ingericht terrein en alles is er om je camper goed te kunnen verzorgen. Het sanitairgebouw is wat beperkt met 1 WC en 1 douche voor de gasten, als de camperplaats wat voller staat. Maar dat is niet het geval en dus is dat ook wel lekker; even wat langer kunnen douchen en haren wassen onder een comfortabele douche. Ook de eigenaresse van de camperplaats is de vriendelijkheid en servicegerichtheid zelve. Niets is te gek en op 1e kerstdag komt ze langs bij alle gasten om een aardigheidje af te geven. Zo lief! Voor ons is dit wel een lekkere plek om weer terug te komen. Alhoewel we het tijdens de borrel met de koppels wel erover gehad hebben dat we in principe nooit meer terugvinden op een plek wat we daar de eerste keer ervaren hebben. Het ligt aan hoe jezelf in je vel zit, wie of wat er naast je staan. Daar hebben wij het nu in ieder geval enorm mee getroffen.

De beide kerstdagen hebben we heerlijk samen in de zon gezeten en samen gezellig een biertje en wijntje gedronken met elkaar voor de camper. Totaal geen kerstgevoel met dit soort temperaturen en kleding met badslippers.

Maar het echte kerstgevoel was wel aanwezig toen we einde middag naar binnen gingen om het kerstdiner te nuttigen. Miriam kan werkelijk toveren in dat kleine keukentje en had op 1e kerstdag het volgende menu samengesteld: Portobello gevuld met knoflook, olijfolie, fijn gesnipperd uitje, stukjes paprika, gegratineerd met geitenkaas. Vervolgens een grote biefstuk, gegrild op de Cadac, deze getrancheerd opgediend met truffelpasta en salade. Als dessert hadden we chocolade-soesjes gevuld met room. Was topavond!

En op de 2e kerstdag had ze verse zalm met groene asperges, citroen en een salade met gebakken groenten. Was ook erg lekker. In de avond gezellig TV gekeken en wat wij ook zo lekker vinden is als we een beetje moe zijn, dat we dan in de slaapkamer onder de dekens ook nog even TV kijken. We vallen overigens dan wel meestal binnen 10 minuten in slaap of verzoeken we de ander of deze de TV uit wil doen.

Vanmorgen zouden we weggaan met de camper naar onze volgende bestemming, maar we besluiten door de slechte weersomstandigheden nog 2 dagen hier te blijven. Mede ook aangespoord door Marcel die aangaf dat het beter was om hier nog even te blijven voor nog een paar serieuze gesprekken over de toestand in de wereld….ja, zo’n sympatieke man stel je niet teleur. Ook Joep en Nikki gaan ook zo lekker met elkaar om, dus die wil je ook niet teleurstellen.

Maar ja…komt vanmorgen Hans binnenlopen om onze elektrahaspel terug te brengen die hij even geleend had van ons. Hij kwam net 10 meter tekort om bij een elektra aansluiting te komen met zijn Frankia. Wat denk je; gaat hij vandaag weg naar een camperplaats in de buurt. Blijkt dat onze volgende camperplaats te zijn, dus die zien we over 2 dagen wel weer. Dat scheelt weer enorme emotionele afscheids-scenario’s bij het wegrijden.

Na een tijdje de volgende klop op de deur van onze camper. Joyce vraagt of we nog wat boodschappen nodig hebben die ze voor ons mee kan nemen vanuit de supermarkt. Wat een topidee en wat lief dat ze eraan denkt. Miriam besluit om even mee te gaan met Joyce, dus dat was smart-ful thinking! Dus die meiden even samen op pad met de Smart. Joep en ik even quality-time tussen de beide mannen: sport-jaaroverzicht kijken en onderuit op de stoelen hersenloos een beetje van je af kijken. Spannender gaat het niet worden ben ik bang.

Als Miriam terugkomt met een overvolle proviandpakket, zeg maar rustig een complete inventaris van een SRV wagen zoals ze op het platteland nog rondrijden, gaan we met Joep even de middag wandeling doen. Het is even gestopt met regenen, dus kan mooi even. Als wel langs de receptie lopen, komt Fajma naar buiten te lopen om door een ringetje te halen. Die heeft serieuze plannen om er een mooie middag van te maken en gaat de stad in. De camperplaats is in volle rust nu iedereen binnen zit en doet zijn ding. Mir gaat de boodschappen nog even opruimen in de kasten en doucht lekker in de camper. Ik met mijn nietszeggende blogje aan het schrijven om toch nog beetje de dagen goed te hebben beschreven en compleet te houden.

Tot slot nog wel een aantal zaken die ons opgevallen zijn de afgelopen weken in Spanje en Portugal. Het wordt wel weer een wat politiek getint verhaaltje, maar wat ons dus opvalt hier is hoeveel oudere dieselauto’s nog rijden. Ook oude vrachtauto’s waar het woord Roetfilter nog nooit in folders gestaan hebben en nu rookpluimen de lucht in blazen, waar Tata Steel nog niet aan toegekomen zijn. Neem daar nog eens de afvalverwerking en zwerfvuil die je langs de wegen, straten en op tankstations tegenkomt bij, en je snapt niet waarom wij in Nederland de illusie hebben om het stikstof probleem op te lossen of tenminste de doelstellingen te halen daaromtrent. En als je dan ook nog in ogenschouw neemt hoe al deze maatregelen de economie, huizenbouw etc afremmen, dan ben je daar wel een keer klaar mee als je hier ziet hoe er om wordt gesprongen met het milieu in landen die tig-maal keer groter zijn.

Een hoopgevende gedachte is dat we gisteren hoorden van onze nederlandse drinkebroeders hier, is dat onderzocht is dat veel links georiënteerde rakkers inmiddels in de gaten hebben dat dit niet goed gaat komen en daarom toch maar meer rechts gestemd hebben tijdens de laatste verkiezingen.

Ik hoop voor een ieder dat 2026 een gelukkig, gezond, bewust, vriendelijk, verbindend, voorspoedig jaar zal worden. Heb een hele fijne oudejaarswisseling. Ook een positieve gedachte is dat het vuurwerk dit jaar voor het laatst legaal is…

24 december 2025: Campista ao Sol in Algoz (P)

24 december 202522 januari 2026 / martin&miriam / 7 reacties

We zijn gisteren weer onderweg gegaan met de camper. Na 10 dagen, soort van gedwongen, te hebben gestaan op de camperplaats Almada D’ Oura Club in Odeleite. Joep zijn herstel moest voldoende zijn om niet meer naar de dierenarts te hoeven voor controles, voordat wij verder konden reizen. Vooral de grote wond en de kneuzingen van zijn ribben waren de aandachtsvelden van de ontzettend lieve mensen van de dierenkliniek Vilavet in Vila Real Sao Antonio. Dokter Mariana Sousa heeft ons ook zo goed uitgelegd wat ze heeft gedaan en vooral gerustgesteld. Ondanks dat ze zelf ook aangaf dat de andere hond Joep goed te pakken had genomen, bleef ze overtuigd dat een week rust, medicatie en korte wandelingen hem voldoende zou laten herstellen. De nekspier en ader in de nek waren beschadigd en een behoorlijk aantal bijtwonden op zijn lijf en nek, zorgden ervoor dat Joep overal pijn had. De angst en de pijn zat er zo bij Joep in, dat wandelen sowieso niet bij hem opkwam om voor te stellen. Direct aan de overkant van onze camper, huisvest de boosdoener die hem aangevallen heeft. Deze laat zijn agressieve geblaf vele malen per dag horen als er iemand of iets langsloopt en als we dit zien en horen, gaat bij ons alle drie de hartslag omhoog. We lopen dan ook direct de andere kant op als we gaan wandelen zodat we hem niet hoeven te passeren. Maar goed, afgelopen maandag zijn de hechtingen verwijderd en waren ook al zijn bloeduitstortingen weer wat meer verdwenen. We mogen weg van de dierenarts.

De volgende ochtend zijn we vertrokken van de camperplaats zonder om alle mensen op de camperplaats gedag te kunnen zeggen. Dat was wel jammer. Maar iedereen was in het kader van de kerstinkopen doen al vroeg vertrokken met auto’s, motoren, quads en campers. Ook de eigenaar van de bouvier was vertrokken. Nu hadden we met hem niet zoveel meer van doen, omdat we de verzekeringstechnische zaken al onderling geregeld hadden. De man had al een aantal keren aangegeven dat hij graag contant en direct de schade te willen betalen, maar hier wilden wij niet aan meewerken. Dat was onze gedachte omdat we niet weten of en wat mogelijk nog de vervolgschade zou kunnen zijn. Miriam haar voortanden zaten los (die nu weer wat vaster lijken) en we weten niet of de beschadigde elleboog van Joep nog weer gaat opspelen. De dierenarts had aangegeven dat daar blijvende schade is opgelopen. Zeker als Joep blijft springen en gek doen, maar vooral ook als hij wat ouder gaat worden, gaat die elleboog tot problemen leiden. Onze verzekeringsmaatschappij, adviseerde ook aan ons om alles door hun af te laten handelen en niet onderling te “handje klappen”. Hun ervaring leert dat er vaak bij dit soort incidenten altijd achteraf nog kosten kunnen komen. Bijvoorbeeld medische kosten, eventueel angsttherapie voor Joep, immateriële- en letselschade door het feit dat Joep en wij trauma moeten verwerken. Zover zal het denk ik niet komen, aangezien het wel weer goed gaat met ons. We hebben tot slot nog een wandeling gemaakt met Joep langs de plek waar hij aangevallen was (die kant wilde hij de hele week niet oplopen), maar daar had de kleine man ogenschijnlijk geen last meer van, want hij liep er gewoon langs te snuffelen en liep nog lekker rondje mee. Wij ook blij, want dat was fijn om te vernemen, maar ook een mooie natuuromgeving om te lopen.

Tot zover deze aflevering van Vinger aan de Pols, WakuWaku en De Rijdende Rechter! Laten we nu gewoon weer doorgaan met het genieten van deze reis en weer mooie herinneringen maken. Wij dus gisteren halverwege de ochtend op pad dieper de Algarve in, richting Silves regio. Maar eerst onderweg nog even boodschappen doen voor de kerstdagen. De komende dagen hebben we een aantal nachten geboekt op 2 camperplaatsen voordat we naar Quinta Odelouca gaan in Sao Marco de Serra.

We rijden weg met regen en besluiten om toch de snelweg te pakken richting Faro en Albufeira. Daar hebben we niks te zoeken gezien de waanzinnige drukte aldaar, die we horen van andere camperaars. We doen boodschappen in Loulé bij de Lidl en gaan vervolgens verder richting Silves, waar we de komende dagen met kerst gaan verblijven bij Campisto ao Sol in Algoz. Hoe meer we die kant op rijden, des te beter het weer wordt. Vertrokken met regen en aankomen in de zon. Lekker!!

Als we aankomen op de plek willen we inchecken en raken aan de praat met nog andere camperaars Uut Twente. Schept een band! Zij zijn de drukte aan de kust zo zat, in combinatie van het gedrag van camperaars aldaar, dat zij de binnenlanden in willen gaan. Dan maar geen zee in de buurt. Het is toch wat, dat hufterig gedrag van andere mensen maakt dat je ervoor kiest om iets te verlaten wat je mooi vindt. Elkaar aanspreken doen of durven we met elkaar ook al niet meer, dus de grootbekken pakken de ruimte die ze pakken en komen er mee weg. We horen regelmatig veel van dit soort ervaringen en dat maakt dat wij er al niet eens meer heen willen. De paar dagen aan de kust staan in Fuengirola, toen we familie bezochten, waren enorm meegevallen om aan de boulevard te staan op een parkeerplaats. Maar voor ons liever de binnenlanden.

Na het inchecken even samen met de eigenaresse Fajma, een Nederlandse dame de belangrijke informatie over hoe, wat en waar je wat kan vinden op de camperplaats. Een erg leuke jongedame, die bezig is om de camperplaats verder te verfijnen en verfraaien met de middelen die ze ter beschikking heeft. Wij stellen onze camper op de uitgekozen plek en pakken onze meubels uit de garage en gaan even een bakkie samen doen in de zon. Joep heeft het meteen naar zijn zin en we raken aan de praat met Marcel en Joyce die een paar plekken van ons vandaag staan met hun camper. Ook uut Twente.

Zij reizen in een mega Concorde camper, waar in de garage van hun camper een Smart for Two auto staat. Waanzinnig gaaf om te zien. We raken aan de praat en al pratende komen we erachter dat we veel gemeen hebben in de afwegingen die je maakt als je met de camper reist. Ook wij hebben deze reis weer veel gesproken over een aanvullend vervoersmiddel om bij je te hebben. Het blijft wikken en wegen. We hebben onze vouwfietsen bij ons, maar hebben deze maar 2 a 3 gebruikt in de ruim 2 maanden dat we weg zijn. Doordat we vaak ver van de bewoonde wereld verblijven met de camper, pak je de fiets niet om even boodschappen te doen en door de bergen te trappen.

Dan de optie om een motorscooter mee te nemen achterop de camper of in de garage van de camper. Ook een optie, maar niet een handige zolang Joep nog leeft. En waar wij gaan, daar gaat Joep! Dan hebben we nog serieus gekeken naar een aanhanger achter de camper en daarop een klein autootje, zeg maar een Peugeot 108 of zo. Die optie leek de meest interessante voor een reis zoals deze. Je zet je camper op een plek waar je dan een paar weken blijft en vandaar uit ga je met autootje lekker toeren en kun je makkelijk en snel je boodschappen doen. Maar ja…dan moet ik mijn E-rijbewijs nog gaan halen, aanvullend op mijn in bezit zijnde A, B en C1-rijbewijs. En dan nog eens de stress als je jezelf klem rijdt in een dorp en je moet achteruit een bocht om met weinig ruimte om je heen. Tja…hmmm…ook niet ideaal.

Dan komt de optie om zelf maar een soortgelijke Concorde kopen met garage voor auto aan bod. We hadden al meteen een paar camper-koopsites bekeken om een beeld te krijgen. Dan inderdaad goed plannen om via grotere wegen op ruime campings te komen en vandaar uit met auto de regio verkennen? Maar vanmiddag horen we van de eigenaren van de Concorde wat de wegenbelasting is voor hun camper en welke onderhoud- en gebruikskosten die camper heeft. Wat kun je dan toch weer blij zijn dat je je eigen camper hebt en je fietsen bij je…Kortom; we houden het bij wat we hebben voorlopig.

Dus hierover gezellig zitten kletsen met Marcel en Joyce en topmiddag gehad samen. Aan het einde van de middag lopen we nog een rondje met Joep rondom de camperplaats en koelt het enorm af. Lekker naar binnen en de gordijnen dicht om weer lekker te cocoonen binnen. Na al deze dagen onderweg, vinden wij de avonden ook erg lekker in de camper.

Vandaag is het de dag voor kerst. Wij hebben de boodschappen binnen en hoeven de deur niet meer uit. We realiseren ons dat iedereen in Nederland nu aan het stressen is om de boodschappen binnen te hebben en de voorbereidingen voor het kerstdiner. Wij houden het klein dit jaar. Miriam kan toveren in de keuken van de camper en maakt nu al 65 dagen heerlijk eten in deze kombuis en dus niets te klagen. Het enige dat we nog niet gedaan hebben is buiten op de BBQ gekookt, maar met het mooie weer nu hier, zou dat binnenkort ook zo maar eens kunnen gebeuren.

Wij willen iedereen in Nederland of waar dan ook die dit leest, hele fijne kerstdagen wensen met hun dierbaren en een gezellig, gelukkig, maar vooral gezond 2026! Wij hebben er in ieder geval weer zin in!

Nu ga ik weer buiten zitten in de korte broek en een boek lezen. Meer zal het niet worden vandaag op een paar wandelingen na en een beetje laven.

October 20, 2025: On the road, but already at the garage after 1000 meters!

20 oktober 2025 / martin&miriam / Een reactie plaatsen

Today is the day we leave for southern Europe. We woke up early this morning, and since burglars can’t imagine what kind of pigs live in our house, the place naturally had to be delivered spotless. After we’d fully equipped the campervan at the front door, filled it with water, and disconnected the power, all that was left was to turn off the main water valve in the house and shed, and we were off!

At 9:30 a.m., we drive our Lambortinki out of the park towards Emmen. But immediately, a warning light comes on, and that wasn’t exactly what we were looking for. Especially with my technical incompetence, my stress levels are rising, and my eyelids are twitching… straight to our local campervan guru, Jan Kuipers Camperservice in Odoornerveen. We drive in, and Jan immediately makes time for us. He immediately reassures us that it’s nothing serious because the light is yellow. You really have to be careful with red lights, he says. As befits a good marriage, I always stay away from red lights…

Jan hooks up all sorts of computers to our Fiat Ducato and diagnoses it: the oil level sensor is malfunctioning. Nothing serious, but you’ll need to check the oil yourself more often if the sensor is really broken. After resetting the onboard computer, the problem seems to be resolved, and we’re ready to go. I still have to think about the solution for the warning lights; turn the light off and the problem will go away… But with complete confidence, we set off at 10:55 a.m. A bit late, but that doesn’t matter since we have no destination. A direction, but no destination. As someone with partial autism, I’ll have to get used to this, as I used to prefer to plan everything out. But my dear wife is right: we have all the time in the world, no destination, so we can plan each day to see what we’re going to do and where we’re going. We’re excited!

At Klazienaveen, we cross the border, which is quite unusual, as we have to go through customs and are checked by German border guards. We’re allowed to continue, and via Meppen, Oberhausen, Cologne, and towards Trier, we enter the Eifel region for our first overnight stop. The route between Oberhausen and Cologne was very busy, and we were delayed by over an hour due to traffic jams. Joep is doing really well in the campervan, lying comfortably in his basket or on Miriam’s lap. As long as he’s happy, we keep driving. But when he looks at us with his eyebrows furrowed, we know we have to stop somewhere soon.

We decided to do that at that precise moment and turned off towards Blankenheim in the Eifel region. There was supposed to be a simple but beautiful campervan site on the edge of the village. The Eifel looks stunning with all the autumn colours on the hills and mountains. We drove past a lake and saw the autumn colours of the trees reflected in the water. Beautiful!

When we arrived at the Weiherhalle P3 camper site (camper contact site code: 752), we were pleasantly surprised. What a great camper site it was. We paid with coins for the pitch and also for the electricity. Everything was set up for 11 euros per day/night. It wasn’t crowded yet at the 15 pitches at this camper site. There were four in a row. Not our favorite, but perfectly fine for an overnight stay.

After setting up the campervan, we immediately went for a walk with Joep through the adjacent park. It’s a beautiful, rolling park with plenty of seating, a wine bar, patios, and other entertainment. There’s also sports equipment (we’ll skip that one) and disc golf. Never heard of it before, but I recently did this activity with my family during our Lammertink family day. It’s funny! The village of Blankenheim also looks lovely with its half-timbered houses and village square. But since everything there is closed on Mondays and Tuesdays, we’ll be leaving the village for now.

After a lovely walk, we’re now enjoying a nice drink and snack in the campervan, and I’m writing our first blog post of this trip. Tomorrow the weather will be unsettled and rainy, so we’ll continue our journey towards France. We’ve decided that if the weather stays this bad this week on the road, we’ll keep driving until we reach the south of France or Spain, where we can wear shorts and the sun is shining. We’re both feeling really good already, and it’s so familiar back in the campervan with our division of labor. And another nice prospect is the fact that we always sleep incredibly well in our beds. We’ve already had the chance to experience the new mattresses, so we’ll be having a wonderful time tonight!

October 12, 2025: Getting ready for departure

12 oktober 202514 oktober 2025 / martin&miriam / Een reactie plaatsen

The past few weeks have been filled with pleasant socializing and dinners with people we’ll miss in the coming months due to our departure for Southern Europe this winter. The campervan has had its major service at Jan Kuipers Camperservice in Schoonoord and has received a new Maxxfan, new brake discs, and brake pads. We’re curious to see how the Maxxfan performs, but it looks great! I’ve participated in two tennis tournaments in recent weeks, and Mir did a fun photo assignment for a 45th wedding anniversary of acquaintances here at the park. The coming week will be all about making preparations for our departure for Southern Europe.

Tomorrow I’m going to wash the campervan, and Miriam will take care of the interior again, making the beds, etc. We’ve decided to take as little as possible this winter to save weight. Last winter, we had a crate of drinks and a crate of food for Joep, plus a crate of groceries in the campervan garage. We also have some loose items in the garage. So we’re going to do that differently. We now have a lightweight washing machine, so we don’t need to take as many clothes. We’re also not going to take any more groceries, etc., and will simply do our grocery shopping at the supermarkets we come across along the way. We’ve stopped using physical books and are carrying dozens of books in our e-readers. Driving with a full water tank is also unnecessary, since there’s almost always tap water at campervan sites. That’s why we’re only filling the tank with 40 liters instead of the full 110 liters. Enough for the first day if it’s absolutely necessary. Finally, I’m already 17 kilos lighter than last winter, so all of that makes a huge difference in the campervan’s weight. The weight of the Maxxfan compensates for that. We’re also considering removing the satellite dish from the camper roof for next season. This is despite the advice of our brother-in-law, John, who advises against it because it will negatively impact the camper’s residual value and will be inconvenient if we trade it in. However, since we primarily stream via Google TV and a MiFi router with a data SIM card, removing the dish will save us another 15-18 kg. Weight controls abroad are zero-tolerance. Germany and France, in particular, seem to be strict. That’s why we’ve made these considerations.

Since we plan to enter Germany via Emmen and visit Alsace in France on our way to Karlsruhe or Freiburg, we think it’s wise to stay underweight. We’re a bit worried that the highways have weighing loops, so they’ll easily pick you out. Before leaving with a full load, we’ll weigh it properly with us inside so we know what to expect.

So tomorrow we’ll start by completely emptying the camper garage and removing everything we haven’t used in the past year. Then we’ll rehome everything we can take with us and start loading the bikes. That way, all we have to do is fill the inside of the camper with clothes and some groceries, and then we’ll be ready to go.

Because we’re more accustomed to our free time and completely detached from our work past, we think we’re now more capable and willing to stay away longer. We really want to try to skip winter altogether, provided the weather stays inviting. Hopefully, more sun and much less rain than last winter. That was so wet and stormy, so if that happens again, we’ll either be back sooner or we’ll move on to better places.

We’re visiting friends and family in southern Spain and then want to continue on to Portugal and probably spend a few weeks at Quinta Odelouca, where we had such a wonderful time last year. From there, we’ll head north again in the spring, through the Basque Country, Spain, back into France, and then back home.

Yesterday we took my motorcycle to winter storage, so that season is now over. We’ve also arranged things for our car so we can feel good about leaving it unused for all those months. The advantage is that we can suspend both the car and the motorcycle with the RDW, which will save on monthly costs. We can also get used to planning our trips better next year and thus suspend the campervan with the RDW for a few months as well. The RDW’s suspension fee is €88.00, so the longer you suspend it, the better your return on the suspension. Road tax for campervans is going up by 100% next year, so we’re going to be paying an unprecedented €200.00 per month. Isn’t that unusual? But it won’t stop us from continuing to enjoy traveling with the campervan.

Finally, we’re still budgeting for the coming months of travel, and I’m still watching drone videos to get a better handle on the new drone. Miriam already seemed to be more adept at handling it than I am during the first flight. But hey… what isn’t Miriam more adept at than me?

Well, that’s about it for now. Starting next week, we’ll be blogging regularly again, hopefully with some beautiful photos of Miriam and the drone. We hope you’ll be reading along (subscribe, we’d love that!) and there’s plenty to share with you about our journey. We’re already seeing lots of campers heading south on YouTube or Instagram, and we’re really looking forward to it. We still have a week to go with preparations, including getting the cottage ready for the winter months. Christmas in Spain… something different! We’re almost ready!

12 Oktober 2025: Klaarmaken voor vertrek

12 oktober 2025 / martin&miriam / 10 reacties

De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van veel gezellige sociale contacten en etentjes met mensen die we de komende maanden gaan missen in verband met ons vertrek richting Zuid Europa deze wintermaanden. De camper heeft inmiddels zijn grote onderhoudsbeurt gehad bij Jan Kuipers Camperservice in Schoonoord en heeft een nieuwe Maxxfan gekregen, nieuwe remschijven en remblokken. We zijn benieuwd hoe de Maxxfan gaat bevallen, maar het ziet er goed uit! Zelf heb ik de afgelopen weken deelgenomen aan een tweetal tennistoernooien en Mir heeft een leuke foto-opdracht uitgevoerd in het kader van een 45-jarig huwelijk van kennissen hier op het park. De komende week staat in het teken van alle voorbereidingen treffen voor ons vertrek richting Zuid Europa.

Morgen ga ik de camper wassen en gaat Miriam de binnenzijde van de camper weer onder handen nemen en de bedden opmaken etc. We hebben besloten om deze winter zo min mogelijk mee te nemen om gewicht te besparen. Afgelopen winter hadden we een krat met dranken en een krat met voer voor Joep plus een krat met boodschappen in de camper-garage. Ook ligt er nog los spul in de garage. Dat gaan we dus anders doen. We hebben nu een lichtgewicht wasmachine mee, dus hoeven we ook niet zoveel kleding mee te nemen. Ook gaan we niet meer boodschappen etc meenemen en doen we gewoon onderweg boodschappen bij de supermarkten die we tegenkomen. Fysieke boeken gebruiken we niet meer en gaan er tientallen boeken mee in onze e-readers. Ook met volle watertank rijden is eigenlijk overbodig, aangezien je op camperplaatsen nagenoeg altijd water kunt tappen. Daarom vullen we de tank maar met 40 liter ipv van de volle 110 liter. Genoeg voor de eerste dag als het echt nodig is. Tot slot weeg ik zelf alweer 17 kilo minder als afgelopen winter, dus dat alles scheelt enorm in gewicht van de camper. Het gewicht van de Maxxfan compenseert dat dan weer. We overwegen voor volgend seizoen ook de satellietschotel te laten verwijderen van ons dak van de camper. Ondanks het advies van zwager John die dit afraadt om te doen omdat het ten koste gaat van de restwaarde van de camper en weer lastig is bij eventueel inruil van de camper. Maar omdat wij hoofdzakelijk streamen via Google TV en een Mifi-router met data-simkaart. Het verwijderen van de schotel scheelt weer 15-18 kg. De controles op gewicht in het buitenland hebben zero-tolerance. Met name Duitsland en Frankrijk schijnen streng te zijn. Daarom dus maar deze afwegingen gemaakt.

Aangezien we het voornemen hebben om via Emmen Duitsland binnen te rijden en richting Karlsruhe of Freiburg de Elzas in Frankrijk te bezoeken, lijkt ons het verstandig om onder gewicht te blijven. In de snelwegen zitten weeglussen, dus ze pikken je er zo tussen uit is onze angst een beetje. Voor vertrek op volle lading maar even goed wegen met ons erin en dan weten waar we aan toe zijn.

Morgen dus eerst de garage van de camper helemaal leeg halen en alles wat we het afgelopen jaar niet gebruikt hebben eruit halen. Dan vervolgens alles weer een nieuw plekje geven wat wel meegaat en alvast de fietsen laden. Zodoende hoeven we alleen nog maar de binnenzijde van de camper te vullen met kleding en wat boodschappen en dan zijn we klaar voor vertrek.

Omdat we nu al meer gewend zijn aan onze vrije tijd en helemaal “los” zijn van ons verleden qua werk, denken we dat we nu meer in staat zijn om langer weg te kunnen en willen blijven. We willen echt proberen de hele winter over te slaan, mits het weer uitnodigend blijft. Hopelijk meer zon en veel minder regen dan afgelopen winter. Die was namelijk zo nat en onstuimig, dus als dat weer gaat gebeuren dan zijn we of eerder terug of we knallen door naar betere oorden.

We gaan vrienden en familie bezoeken in Zuid Spanje en willen dan door naar Portugal en waarschijnlijk toch nog een paar weken naar de Quinta Odelouca, waar we vorig jaar ook met heel veel plezier gestaan hebben. Vandaar uit in het voorjaar weer omhoog richting het noorden via Baskenland Spanje weer Frankrijk in en vervolgens weer richting huis.

Gisteren hebben we mijn motor weggebracht naar de winterstalling, dus dat seizoen is nu voorbij. Ook voor onze auto hebben we zaken geregeld zodat we met goed gevoel de auto al die maanden ongebruikt voor de deur kunnen laten staan. Voordeel is dat we zowel de auto als motor kunnen schorsen bij het RDW, dus dat scheelt weer in de maandelijkse kosten. Kunnen we ook een beetje wennen om beter onze tripjes te plannen volgend jaar om zodoende ook een aantal maanden de camper te schorsen bij het RDW. De schorsingskosten van het RDW bedragen € 88,00, dus hoe langer je hem schorst, des te beter je rendement hebt van de schorsing. De wegenbelasting voor campers wordt voor volgend jaar met 100% verhoogd en gaan we dus naar een ongekende € 200,00 per maand. Niet normaal toch? Maar het weerhoudt ons niet om te blijven genieten van het reizen met de camper.

Tot slot zijn we nog een beetje een begroting aan het maken voor de komende reismaanden en ben ik nog drone-filmpjes aan het kijken om wat beter met de nieuwe drone te kunnen vliegen. Bij de eerste vlucht bleek Miriam er al handiger mee om te kunnen gaan, als ik. Maar ja….waar is Miriam nou niet handiger mee dan ik..?

Nou, dat was het voor nu wel zo’n beetje. Vanaf volgende week zullen we weer regelmatig bloggen, met hopelijk mooie foto’s van Miriam en de drone. Hopelijk lezen jullie mee (abonneren, vinden we leuk!) en valt er genoeg te delen met jullie over hoe het ons vergaat onderweg. We zien veel camperaars al onderweg trekken naar het zuiden via YouTube of Instagram en hebben er enorm veel zin in. Nog een weekje voor de boeg met voorbereidingen en het huisje ook klaarmaken voor de wintermaanden. Kerst in Spanje…..weer een keer wat anders! Wij zijn er bijna klaar voor!

10 September 2025: Winter is coming!

10 september 202510 september 2025 / martin&miriam / 5 reacties

Vanmorgen was het voor ons de eerste ochtend dat het fris was in ons chalet en overwegen we om de verwarming aan te zetten. “Winter is coming!” Een bekende zin uit de wereldberoemde en mooie serie Game of Thrones. We zien ook de kleuren om ons heen langzaam aan veranderen naar de herfsttinten en dit maakt dat we er samen maar eens goed voor gaan zitten wat de planning gaat worden voor de komende winter. We merken dat we er weer zin in hebben om weer op pad te gaan met onze Lambortinki.

Gisteravond is Mirreke teruggekomen van een 6-daagse trip vanuit een bloedheet Sevilla. Samen met haar beide zussen gaat ze jaarlijks voor een aantal dagen op stedentrip of zonvakantie. Ze heeft het waanzinnig naar haar zin gehad zoals te zien en lezen op haar Polarsteps. Ik denk dat ze samen bij elkaar zo’n 1500 fotos hebben gemaakt van deze mooie stad. Naast monumentale gebouwen fotograferen, is ook het vastleggen van alle lekkere gerechten, tapas, sangria’s en ander geneugten des levens een hoofdtaak van de dag. Het zag er allemaal fantastisch uit en de meiden hebben het enorm naar de zin gehad.

Sfeerimpressies van zussenweek in Sevilla!

En ik? Ik ben thuis gebleven bij Joep en had mijzelf afgemeld bij mijn part-time werkgever, het transportbedrijf waar ik als oproepkracht auto- en truck-onderdelen bezorg bij dealerbedrijven. Gewoon omdat ik het leuk vind om nog wat te doen, 1 a 2 dagen per week. Ik voel mij niet prettig om de hele dag achter mijn laptop of voor de tv naar YouTube of wat dan ook te kijken. Zelf heb ik nagenoeg geen hobby’s en Miriam des te meer. Al het doe-het-zelf werk wat mannen veel doen, is aan mij niet besteedt. Daar komt in mijn geval altijd het eigen risico van de zorgverzekeraar in het geding en belast ik het zorgssysteem met tenminste een bezoek aan de Huisartsenpost en vervolgens ziekenhuis…

Maar desondanks ben ik toch flink bezig geweest de afgelopen dagen. Het chalet moest aan de buitenzijde gereinigd worden en de dakgoten nagelopen en ook schoongemaakt. Iedere dag 4x een flinke wandeling met Joep en vervolgens in de avonduren rustig op bankie enorm veel handelingen gedaan op de afstandbediening van de TV. Veel sport gekeken en zelf ook nog een beetje gesport. Ik vermaak mij prima deze dagen, maar ik mis mijn meisje wel in deze dagen. Zelf ben ik een halve kluizenaar en ben hoofdzakelijk op onze eigen kavel aan het leven, terwijl normaliter Miriam veel socialer is en graag onder de mensen is. En dus met meer verhalen thuiskomt.

De afgelopen dagen ook bezig gehouden met het maken van een nieuw, simpel, fris Camperjoy logo. Deze is inmiddels te aanschouwen op onze website en instagram-acount. Vervolgens nu bezig om sticker-set te ontwerpen om op de achterzijde van onze Lambortinki te plakken. Een verwijzing naar dit camper-blog en social media. Dit doen we overigens niet met de illusie dat we een enorme fanbase krijgen, maar we vinden het wel erg leuk om juist door de contacten met andere camperaars veel nuttige tips te krijgen en kunnen geven. We merken dat we steeds vaker reacties krijgen op onze blogs via email om echt wat meer info met elkaar te delen. Erg leuk allemaal! Op die manier volgen wij inmiddels ook al aardig wat camperaars, reizigers die via vlogs, blogs en socials hun avonturen en ervaringen delen met de wereld. Ook YouTube is daarin een ware inspiratiebron voor ons. Maar daar wagen wij ons niet aan om zelf te gaan vloggen. Wel overweeg ik weer om toch weer een drone te kopen om korte videootjes te maken tijdens onze reizen voor op onze website. Sterker nog; ik heb zojuist weer een nieuwe drone gekocht en geen DJI. Dit keer een Skyrovas Air+ met extra batterij en extra propellers (die zal ik vast nodig hebben). Het is een betaalbaar alternatief en komt goed uit de testen. En voor waar wij hem voor gebruiken is het prima; beetje luchtshots en beetje rond onze locatie vliegen. Over de zee vliegen en lange videoclips zien we ons niet doen. Wel leuk om korte clips op onze website en Instagram te laten zien tijdens onze reizen.

Voordat we weer gaan vertrekken voor een aantal maanden richting het zuiden van Europa, moeten er nog wel een paar zaken gedaan worden aan de camper. Bij onze plaatselijke camper-onderhoudsbedrijf Jan Kuipers in Schoonoord, wordt de jaarlijkse servicebeurt uitgevoerd, een LPG gasmeting gedaan en een nieuwe Maxxfan ingebouwd. Die Maxxfan is een dakventilatiesysteem die ervoor zorgt dat je zowel buitenlucht naar binnen haalt of binnenlucht naar buiten afvoert. Op basis van de gewenste temperatuur die je binnen wilt, kan dit systeem dit door luchtcirculatie bewerkstelligen. Het is echter geen echte verwarming. De Maxxfan verhoogte het comfort in de camper door vochtgehalte en ventilatie te reguleren. Hierdoor geen condens op de ramen aan binnenzijde als je ‘s morgens vroeg wakker wordt. Eind september gaat dit allemaal gebeuren en dan zijn we eigenlijk klaar voor vertrek.

Echt op pad gaan we ergens rondom de 3e week van oktober. Voor die tijd hebben we nog wat afspraken staan, maar daarna gaan we op pad. We hebben geen einddatum en nemen ons voor om nu echt de rust te nemen om langer ergens te blijven staan als het een mooie plek is. Geen planning te maken wanneer we waar willen zijn. Eigenlijk is de enige planning die we maken de route hoe we naar het zuidelijke deel van Frankrijk te rijden. Doordat we eigenlijk vroeg in het jaar weg gaan, hopen we nog een mooie milde herfst te hebben in Zuid Frankrijk en blijven we daar een beetje rondhangen net zo lang dat het weer daar nog aangenaam is. Via de Pyreneeën willen we proberen om dan via binnenland Spanje naar het zuiden van Spanje te rijden, om vervolgens via Portugal weer naar noordelijke richting Baskenland weer Frankrijk in te gaan. Het kan zijn dat dit januari is, maar ook maart….denken we…

15 Maart 2025: Camping Asseiceira in St. Antonio das Areias

15 maart 20253 november 2025 / martin&miriam / 1 reactie

De afgelopen 2 nachten waren wij te gast op Camperplaats Monte Novo in Ferreira de Capalins bij Rob en Sam en hun 4 honden Onion, Longo, Lucas en Scampy en geit Lennell. Joep was helemaal in zijn nopjes en heeft er een aantal dierenvrienden bij. Joep kon gewoon loslopen op het terrein en speelde met de nieuwe kameraadjes. De camperplaats was nog maar net een paar maanden open en Rob deed zijn uiterste best om er een hele fijne camperplaats van te maken. Er waren nog zaken die niet optimaal waren, maar wij stonden op een fijne vlakke plek. De 8 camperplekken waren gesitueerd in een voormalige paarden buitenbak en omheind. We hebben er echt een hele prettige tijd gehad. Ook met de andere M&M (Mick en Margareth) hebben we erg leuke gesprekken gehad. Gisteren een heerlijke wandeling met zijn drieën gedaan met fantastische vergezichten over het gehele gebied. We konden zo ver kijken met het heldere weer.

Maar voordat we gingen wandelen was er nog een klus te klaren. De camper van de camperplaats eigenaar was vastgelopen in het natte gras en hij moest daar weg. Rob, Mick en ik gingen de klus wel even klaren. Dit viel nogal tegen uiteindelijk, maar met behulp van planken, gravel en mijn massa duwend ter ondersteuning van de trekkende auto moest de klus klaren. Nee. Touw knapte af en toen maar de camper van Mick voor de andere camper gezet en nu lukte het om de camper los te krijgen. We hadden wel een biertje verdiend vonden de heren. Maar toen gebeurde iets onverwachts; bij het achteruitrijden van de camper, bleef bovengrondse elektrakabel voor geheel het dorp achter de antenne op het dak van Mick zijn camper hangen en trok de hele paal uit de voegen. Hier was Rob niet blij mee, want de kabel hing nu op 2 meter hoogte boven het maaiveld. En hier moeten onze campers morgen langs als we de camper plaats verlaten. We hebben enorm gelachen met elkaar tijdens het klaren van deze klus en uiteindelijk is het gelukt om de boel weer op de gewenste hoogte van 3,80 hoogte in de palen te krijgen. Biertje verdiend!

Vanmorgen afscheid genomen van de engelse enclave op Monte Novo en op pad richting het volgende natuurpark Parque Natural de S. Memede. Eerst rijden we een prachtige weg weer richting Portalegre, alwaar we boodschappen doen voor de komende dagen en ook de LPG flessen moeten weer gevuld worden. We gaan alleen maar de stad in om de dingen te doen die we willen doen en vertrekken richting Camping Asseiceira in St. Antonio das Areias.

Voordat we daar aankomen rijden we door Portagem en parkeren we onze camper op 3 parkeervakken langs de weg. Er zijn geen andere parkeerders voor de overige 35 andere parkeerplaatsen, maar toen we terug kwamen na een aantal fotos te hebben gemaakt van een romeinse brug en kasteeltjes, stond de portuges politie rondom onze camper te bekijken of wij er waren. Ik liep er maar meteen heen, maar op een niet al te vriendelijke toon werd ik gewezen op het benutten van 3 parkeerplekken en dat dit niet mocht. Waarom deed ik dit? Ik gaf aan dat ik niet in de parkeervakken pas en dat we alleen maar een fotootje wilden maken van de brug en kasteel en dat wij binnen 2 minuten weg waren. Dat was goed en zonder te groeten stapte hij in de pliesie-auto en reed weg. Nou…ook weer meegemaakt deze dag.

De laatste kilometers naar de camping was tegen de berg op en weer een mooie natuur om ons heen. We vinden Portugal werkelijk een heerlijk land om te vertoeven. Wat een natuur en wat is het overal netjes in de dorpen en rondom de huizen.

We zien ook leuke plekjes te koop staan en hebben al wat huizen bekeken online. Het is hier niet goedkoop en wat wel betaalbaar is, moet heel veel aan gebeuren.

We komen omstreeks 13.00 uur aan op de camping en deze heeft hele goede recensies en dat snappen we als we binnen rijden. Hele knusse, kleine camping met maar 15 plekken met veel privacy. We kiezen het verste plekje op de camping met direct naast ons een schapenweide en olijfboomgaard.

We stellen alles weer keurig op zijn plaats en blijven hier wel weer een paar dagen hangen is onze verwachting. Superschoon sanitair, hele vriendelijke Oostenrijkse eigenaren en goed te wandelen hier. Morgen willen we naar Marvâo wandelen. Een wandeling met steile stukken die ongeveer 1,5 uur duurt en dan ook nog eens terug. Nu is Miriam een lekkere maaltijd weer uit het kleine keukentje aan het toveren en vanavond gezellig TV kijken. Het weer is nog steeds niet om buiten te zitten, alhoewel we vanmiddag wel even buiten hebben gezeten. Maar regen, hagel en een temperatuur van 13 graden maakt dat we de kachel aan hebben en knus binnen zitten. Morgen weer een nieuwe dag.

12 en 13 Maart 2025: Moura en Ferreira de Capelins

13 maart 20253 november 2025 / martin&miriam / 5 reacties

Gisterochtend zijn we vertrokken van Quinta de Odolouca en hebben een aantal buren daar gedag gezegd. Het mooie is dat ze allemaal zeiden; Tot volgend jaar! Grappig, want inderdaad hebben wij wel voor volgende winter een aantal weken weer geboekt, hopelijk met beter weer.

Afin…wij op pad met het voornemen om niets te plannen, niet door te jakkeren tot laat in de middag en ook te stoppen in dorpjes om daar eens de boel te verkennen. Alle afgelopen dagen waren voornamelijk in de natuur en ver buiten bebouwde kommen. De rit van vandaag verloopt prima en wat een waanzinnig mooie rit was dit. We willen de komende dagen wel een paar natuurparken doorkruisen, maar onderweg blijkt wel dat heel Portugal aan deze zijde prachtig is. We rijden door wijngebieden, glooiende landschappen en ondanks dat het weer wederom niet al te best is, valt het enorm mee ten opzichte van wat ze voorspeld hadden.

We koersen richting Mértola en doorkruisen Parque Natural de Vale Guadiana.

Het natuurpark ligt in de vallei van de rivier de Guadiana, die soms stroomt tussen smalle oevers waar nog eeuwenoude getijdenmolens staan, en soms genesteld tussen steile kliffen bedekt met mediterraan struikgewas, wat prachtige natuurlijke landschappen oplevert. Het gebied omvat steden die een oud en goed bewaard erfgoed herbergen, zoals Serpa en Mértola.

Aan de noordrand van het park, op een plek waar de schoonheid van het landschap ongeëvenaard is, ligt het belangrijkste kenmerk van de Guadiana-route: de waterval Pulo do Lobo. Deze waterval is zo genoemd omdat de rotsen aan beide oevers zo dicht bij elkaar liggen dat het lijkt alsof je de rivier in één keer kunt oversteken. Maar probeer het niet, want het is niet zo eenvoudig als het op het eerste gezicht lijkt. Wij hebben deze waterval niet bezocht en rijden door als bewonderaar van dit gebied. We passeren ook agrarisch landschap waar zowel granen worden verbouwd en weilanden met divers soort vee, koeien, schapen en paarden. Maar ook wijngaarden. En alles glooit prachtig groen door elkaar door, valleien en heuvels, hoofdzakelijk in een heldere groene kleur.

In Mértola heeft Miriam in een klein buurtwinkeltje wat boodschappen gedaan en hebben we bepaald waar we de nacht willen doorbrengen. Nou…het gaat volgens ons helemaal goed komen met de plek die we gevonden hebben via Park4Night. We komen eraan en staan op een parkeer-plateau direct aan een heel groot waterreservoir Albufeira de Alqueva.

Wij stonden vlakbij de stuwdam en hebben deze immense betonnen muur ook bekeken. Maar onze eerste avond los staan zonder faciliteiten was een feit. De hele avond tv gekeken, verlichting aan en de accu-indicatie was nog steeds groen, wat betekent dat de accu voldoende stroom nog levert. Dat was anders toen we vanmorgen via de omvormer een kopje Nespresso wilden zetten. Oeps…..Dit apparaat trok de hele accu in paar seconden leeg en allemaal loeiende sirenes en knipperende lampjes. Accu-led stond op dieprood, wat betekent dat de accu teveel leeg getrokken is. We weten nu 1 ding: avond TV Kijken en vervolgens ook nog Nespresso drinken kan niet als de accu tussentijds niet opgeladen is. Eerder was het met volle accu geen probleem om Nespressootje te maken. Maar goed, ook deze vakantie komen we toch zaken tegen in de camper die we anders willen in de toekomst. Een crash-sensor met duo-control voor de gasinstallatie en als blijkt dat de huishoudaccu bijna over zijn levensduur is, een lithium-accu. De crashsensor en duo control geeft altijd volledig inzicht in capaciteit gasflessen en deze mag je de kranen van de flessen openhouden tijdens het rijden. Dat is fijn! De duocontrol regelt automatisch overschakelen naar de nieuwe fles als de eerste fles leeg is. De lithium-accu weegt de helft minder dan de huidiger gel-accu en heeft een langere levensduur en hogere capaciteit. Tot zover de huishoudelijke mededelingen…

De plek was erg fraai, de omgeving was een soort strandpark wat nog in ontwikkeling was. We hebben er prima gestaan, super rustig met nog 2 andere campers. Het enige dat niet super-rustig was, was het weer! Slag-regens niet normaal. Maar toen we wakker werden zagen we dat we gewoon van de plek af konden komen, dus geen probleem!

Vanmorgen reden wij omstreeks 10.00 uur probleemloos van de plek af en koersen richting Reguengos de Monsaraz, waar we boodschappen willen gaan doen en tevens ook het stadje te bekijken als het er in ieder geval een beetje uitnodigend uitziet. Dit stadje ligt in de regio Alentejo, een wijngebied dat vlakbij de hele mooie hoofdstad van deze regio ligt, Évora. Weer een hele mooie rit!

Omdat na de middag regen wordt verwacht besluiten we eerst om langs een camper service te rijden om toilet en grijs water af te storten en schoon water weer bij te vullen. Het is hier allemaal erg goed gefaciliteerd in Portugal. Daarna het dorpje in om het te bekijken. De straatjes zijn smal maar het 7,5 meter lange billboard op wielen past overal doorheen en we vinden een parkeerplaats bij de Brandweerkazerne, aan een gezellig parkje. We slenteren door de straten en Joep heeft het ook naar zijn zin.

Dan komen we langs een kookwinkel en zeg ik tegen Mir dat we nog een koffieperculator moeten kopen als we geen nespresso kunnen maken. Ja, want we gaan vaker los staan zeggen we. Deze hebben we gekocht en vervolgens lopen we weer terug naar de camper om daarna boodschappen te doen bij een Continente Supermarkt hier aan de rand van de stad. Miriam vindt het inmiddels een fijne supermarkt. Vooral door de eigen merk koekjes….en de chocolademousse.

Dan beginnen we aan ons laatste stukje rijden deze dag. We besluiten om op een camperplaats te gaan staan van een engels koppel. Wij zijn gek op engelse koppels! 😉 Deze camperplaats ligt in Ferreira de Capelins, op 20 minuten rijden van de supermarkt. Daar aangekomen zijn we blij van wat we zien. Op de hoek van de straat een cafe met snackbar en we staan op een mooie plek bij erg vriendelijke mensen op het terrein.

Wij zijn de eerste gasten deze dag en even later komt er nog een andere camper met engelse mensen het terrein oprijden. Nadat zij de camper hadden neergezet kwamen ze samen met de eigenaresse van de camperplaats zichzelf voorstellen. Micky en Margareth stellen zich voor aan Miriam en Martin. Beide M&M’s. Afgesproken dat wij de gele zijn en zij de bruine!

Zojuist nog even een wandeling gemaakt met z’n drieën, vlak voor de regen weer met bakken uit de hemel kwam.