Een paar weken geleden waren we al begonnen om de camper klaar te maken voor de volgende wintertrip. Dit, om niet in de laatste paar dagen alles te moeten doen en dat je bekaf gaat beginnen aan de vakantie. We hadden de garage van de camper opnieuw ingedeeld en nieuwe kastjes gekocht waar alles veel meer overzichtelijk in bakje zat en we zaken sneller konden vinden. Ook de camper aan buitenzijde helemaal gewassen, gecleanerd en vervolgens in de was gezet. We hebben weer een nieuw uitziende Knaus camper. De Lambortinki ziet er aan de buitenzijde en binnenkant garage weer tip-top eruit. Dit was een paar weken geleden al verricht.
Nu vandaag hebben we de camper voor de deur staan om alle systemen te checken; elektra, water, boiler en verwarming allemaal doorlopen en ook alle te gebruiken apps ge-updated. Want ja; de campers worden steeds slimmer en op afstand aan te sturen. Maar hoe fijn is het dat alles weer goed functioneert. Wel kregen we vandaag in eerste instantie wel foutmeldingen op onze Truma verwarmingsinstallatie te zien, maar na een paar keer resetten en het systeem de gelegenheid te geven om weer goed te vullen met LPG, deed ook onze crucuale warmtebron voor verwarming en warm water het weer zoals het hoort. Ook hebben we de watertanks schoongemaakt met een goedje dat met name in de vuilwatertank zijn werk moet doen. Het verwijderen van aanslag en vuil in de tanks en deze te voorzien van weer een frisse geur.
De camper vervolgens weer uit de schorsing gehaald bij het RDW en binnen een paar minuten de bevestiging gekregen dat ik weer de openbare weg op kon met onze camper.
Daar maar meteen gebruik van gemaakt en heb ik even LPG getankt en de bandenspanning weer op goede spanning gebracht in Elp, bij het Avia Tankstation van mijn ex-werkgever. De werkgever waar ik tot het begin van dit jaar chauffeur was om automaterialen te bezorgen bij garagebedrijven. Bij toeval zat hij zelf even bij zijn tankstation en erg leuk weer even gesproken te hebben met hem. Hoe mooi is het dan dat toen hij vroeg of ik het naar mijn zin had bij mijn “nieuwe” werkgever. Aangegeven dat ik daar door de zware fysieke belasting en lange dagen onlangs was gestopt en dus nu eerst een paar maanden weer richting het zuiden vertrek met de camper. “Bel mij anders wanneer je weer terug bent, want dan kun je zo weer bij ons beginnen” was zijn repliek. Mooi toch dat ik nu al weet dat ik in januari weer kan doen wat ik ook leuk vond om te doen en mooi die waardering van mijn ex-werkgever te ontvangen.
Toen ook dit allemaal gedaan was, weer terug naar de basis om daar de camper even voor de deur te zetten. Miriam kan zodoende alvast de kleding in de camper leggen en nog wat andere zaken opbergen in de luiken en kasten. Hoe lekker is het dat we dit nu al doen en niet alles op 1 dag. Miriam kennende gaat ze voordat we weg gaan nog een keer met emmer en sop even door de camper en hoeven alleen nog maar de boodschappen en alles wat meegaat vanuit onze koelkast is huis nog opgeborgen te worden in de koelkast van de camper.
Wat ook zo leuk en lief is te vernemen dat we na onze laatste blog zoveel mailtjes en berichtjes hebben ontvangen van lezers en mensen die ons kennen, om ons een hele fijne reis te wensen met mooie verhalen. Van een aantal zelfs cadeautjes en aardigheidjes gekregen om mee te nemen in onze camper; een dromenvanger, een klein beeldje van een teckeltje met lief briefje van Batty, een jacobsschelp (symbool van de Camino, geeft bescherming) die zelf gevonden is door Jolanda en aan ons gegeven met een heel lief briefje, een klavertje vier sleutelhanger wat geluk brengt voor deze reis en lieve berichtjes. Ook van Karin een mooi tekst-bordje gekregen “Thuis is waar de hond is” met daarop een teckel afgebeeld. Dat maakt het ook erg leuk om de blijven bloggen. De reacties, de duimpjes en de tips die we krijgen zijn waardevol voor ons. We gaan dus onderweg gewoon weer lekker bloggen en Miriam maakt de foto’s van deze blogs. Ook heeft Miriam een leuk wandje gemaakt in de camper om dit soort zaken op te hangen…erg leuk!
En het hoogtepunt deze week was het gesprek met een casting-adviseur voor een nieuw TV programma van ITV Studio’s. Rosa, de casting-consultant, had een aantal blogs van Camperjoy gelezen en had daarop ons benaderd voor een programma over koppels die al heel lang met elkaar gaan en veel tijd samen doorbrengen. Nou, dat profiel is wel kenmerkend voor ons. Siamese tweeling kun je ons niet noemen, maar het lijkt er wel op. Godzijdank zijn onze lichamen wel gescheiden van ons, want samen naar het toilet is zelfs ons een brug te ver.. Oh ja, de kern van het nieuwe programma was dat je in de loop van alle jaren soms niet meer weet wie je zelf bent, in plaats van als koppel. Met behulp van experts en opdrachten ga je op zoek wie je ooit was toen je nog alleen was en hoe je bent aangepast door de invloeden van je partner. Om dit te realiseren moesten we 2 maanden van elkaar gescheiden leven en meewerken aan het geboden programma van de experts. Je leeft dan met een aantal mensen in een huis en je partner dus ook in een ander huis. Nou…dit was voor ons geen brug te ver, maar een heel continent te ver! Lijkt ons ook een gevaarlijk programma om aan mee te doen, want juicy moet het zijn natuurlijk. “Het is geen soort van Temptation Island” zei ze nog. Dat snappen we! Anders duurt een seizoen wel heel lang met al die bejaardensex! Maanden zonder elkaar moeten we niet aan denken en we zijn ervan overtuigd dat in de basis beiden nog steeds dezelfde zijn qua karakter en eigen wil. Compromissen sluiten doen we allebei en we voelen ons te top bij. Dus nog mooier is om samen die conclusie te doen en daarom zoveel zin om weer 4 maanden samen te leven op 18 m2 en 4 wielen!
Maar voordat we zaterdag weg gaan, moeten we nog onze motor naar de winterstalling wegbrengen en onze auto naar de garage. De laatste blijft daar een paar weken staan omdat we hem toch niet nodig hebben en zodoende in alle rust de garage tijd heeft om de aanpassingen aan de auto te kunnen doen in de tijd dat we weg zijn. Hij brengt de auto terug naar het chalet, zodat deze er staan als we terug zijn in het nieuwe jaar. Niet dat er veel aan onze auto moet worden gedaan, maar meer de vrijheid voor de garage dat ze alle tijd hebben. Vinden ze fijn!
Maar dan nog de laatste activiteit voor we weg kunnen gaan ook nog afwerken. Zoals sommige van jullie weten, tennis ik de laatste jaren met mijn buurman redelijk fanatiek binnen onze club en werken we in de zomermaanden een aantal toernooien af in deze regio. Onze ambities om naar een hogere categorie te gaan is niet zo makkelijk als vooraf bedacht. Van een Cat 9 naar een categorie 8 te gaan moeten we toch wel een aantal partijen winnen. En daar schort het aan, kunnen we wel zeggen. Mooie partijen spelen we, soms zelfs heel close calls om de partij te winnen, maar deze laten we dan vervolgens weer schieten. Maar wat schetst onze verbazing; we spelen na een drietal poulewedstrijden in de Kia Virena Open Tennis Toernooi in Onstwedde, toch nog onverwacht de kwart finale van dit toernooi in een hogere categorie 8. Als we deze vrijdagavond winnen, dan spelen we zaterdag de halve finale. Ondanks dat we ervoor gaan, is de verwachting dat we dit niet gaan redden aangezien we spelen tegen de als 2e geplaatste koppel. Ook erg leuk was te melden dat ik opeens een bekend gezicht langs mij heen zag lopen. “hey, Rosalie!! Dochter van Greetje!” riep ik. Volop verbazing vanuit haar. Wie ben jij dan, vroeg ze. Ik ben een ex-collega van je moeder, toen ik als interim manager bij haar werkgever werkte, verklaarde ik haar. We raakten aan de praat en opeens vroeg Rosalie of ik volgend jaar niet met haar zou willen mixed dubbelen. Ze is ook nog maar pas begonnen met tennissen en zocht nog een partner met hetzelfde speelniveau. Haar huidige partners waren spelers uit veel hogere categorieen, dus leek haar dit wel een leuk idee. Nou….ik doe mee!
Vervolgens kreeg ik ook nog een uitnodiging om samen een mixed dubbel toernooi in mijn hometown Lelystad te komen spelen. Samen met de echtgenote van de banketbakkers- en bakkers imperium goerie mag ik volgend seizoen spelen op het grote toernooi van LTVL in Lelystad. Dat zal een hoog reunie gehalte krijgen met een hoop gezelligheid…We nemen de camper mee en blijven dan een week in Lelystad bivakkeren om een toernooitje te spelen en een hoop gezelligheid mee te maken. Mir ook lekker mee, dus we zien er erg naar uit.
Mochten we aanstaande vrijdag ons waterloo vinden in het toernooi, dan vertrekken wij heel relaxt zaterdagmorgen. We gaan om te beginnen Duitsland in en daar zien we wel wat we gaan doen. We plannen niks is de deal en we hebben geen bestemming en zeker geen haast. Dat hebben we elkaar beloofd, dus zolang het lekker weer is, hoeven wij niet als een speer richting Spanje te jekkeren. Kortom; het gaat beginnen en we hebben er zin in!!
