Allereerst wil ik benadrukken dat wij dit blog in eerste instantie schrijven en bijhouden als een soort dagboek voor onszelf, wat we graag willen delen met de lezers. Meestal bloggen mensen 1x per week of zo, maar aangezien wij dus nu op pad zijn, is het bijna dagelijks dat we iets schrijven. Als sommigen dat inmiddels als spam zien, dan is dat niet anders.. 😉 Je hoeft het niet te lezen als je oren er niet naar hangen. Voor vandaag zou dat zonde zijn om dit blog niet te lezen, of in ieder geval te bekijken. Miriam heeft werkelijk weer mooie foto’s gemaakt van dit natuurpark waar we nu zitten; Serranía de Cuenca. En dat slappe geouwehoer van mij, moet je dan maar voor lief nemen. Alhoewel; vandaag kom ik toch weer met een beetje meer informatie over dit park en de oorsprong daarvan.
Maar eerst was het vanmorgen erg fraai wakker worden. We staan nog met 1 andere camper op deze camperplaats en dus ruimte zat om ons heen goed van ons af te kijken. Miriam doet vanmorgen na de koffie het eerste rondje met Joep en maakt van de zonsopkomst een prachtig plaatje. Dat begint de dag al goed!
Het weer ziet er in de ochtend nog prima uit en in de middag verwachten ze wat regen. Daarom kiezen we ervoor om ons meteen aan te kleden voor een fietsrit door het park en een bezoekje aan de inie minie supermarktje in Uña. Vanmiddag doen we dan wel onze huishoudelijke werken, zoals afwassen, water vullen en chemisch toilet verschonen. De fietsen moeten eerst nog even uit de camper worden gehaald en dan kunnen we eindelijk op pad. Joep in zijn troonzetel op de fiets is er ook helemaal foxwild van geworden en is niet te houden.
We fietsen eerst door het dorp om de Laguna de Uña te bekijken. Deze waterpartij ligt direct achter het dorp, voordat je weer de natuur inrijdt met onze stalen rossen. Laguna de Uña is een rijk ecosysteem van flora en fauna, gelegen op een hoogte van 1150 meter, op 34 km van de stad Cuenca. Het beslaat een oppervlakte van ongeveer 15 hectare en ligt aan de samenvloeiing van de Rincón-rivier en de Júcar-rivier. Momenteel dient de lagune als waterreservoir, wat heeft geleid tot een aanzienlijke groei. Ondanks de duidelijk kunstmatige aard van de lagune, bezit de plek een unieke charme die de nieuwsgierige reiziger zal waarderen. Watersporten en andere activiteiten zijn niet toegestaan op het water, omdat de lagune ondanks het kunstmatige gebruik zijn wilde karakter behoudt.
Het natuurpark Serranía de Cuenca is een Spaans natuurpark gelegen in het noordoosten van de provincie Cuenca , in het gelijknamige gebergte . Het ligt aan de noordwestelijke kant van het natuurpark Alto Tajo . Het beslaat een oppervlakte van ongeveer 73.000 hectare, verdeeld over 10 gemeenten, en werd opgericht bij Wet 5/2007 van de autonome regio Castilië-La Mancha . Het bevat enkele van de mooiste bosgebieden van het centrale Iberisch Schiereiland dankzij de gemengde bossen en uitgestrekte dennenbossen. Verschillende bezienswaardigheden in het gebergte zijn aangewezen als natuurgebieden van nationaal belang of natuurmonumenten. We stoppen er even en bekijken de laguna.
Na een tijdje over al onze zonden te hebben nagedacht stappen we weer op de fiets en rijden het National Parque in.
De topografie van het gebied wordt gedomineerd door hoogvlakten of “muelas” (plateaus) waar de effecten van de karsttopografie duidelijk zichtbaar zijn, waaronder kloven en canyons, evenals kalksteenplaveisel en ruïneachtige formaties die plaatselijk bekend staan als tormagales of betoverde steden, met uitstekende voorbeelden zoals de betoverde stad Valdecabras en Los Callejones de Las Majadas.
We kijken onze ogen uit en stoppen een aantal keren om even met Joep te lopen. Het jammerlijke is, dat ik vergeten ben om de fietssloten mee te nemen en dus kunnen we niet te ver van de fietsen weglopen. Morgen maar weer eens proberen om de wandeling die we wilden doen, ook echt te gaan doen. Nu rest ons om een sneak preview te doen, maar er is genoeg te zien hier. We passeren onder anderen diverse zitplekken om mooie vergezichten te bekijken, we komen langs een visladder met rivierzalm en kwekerij, en voor mijn eigen Maria een kapelletje om even tot bezinning te komen.
We stoppen bij het kapelletje en ik wacht met Joep beneden bij de fietsen, zodat Miriam, mijn Maria dus, haar dingetje kan doen in het kapelletje. Even in gedachten bij dierbaren en zij is niet de enige die daar stopt om af en toe voor de innerlijke rust te komen. Of moet ik mij zorgen maken over het feit dat ze even alleen wil zijn? Nu al na 2 weken onderweg? Nou…dan duren 5 maanden lang voor haar…! Nee, hoor! We genieten enorm tot nu toe van deze reis.
De ritten zijn prachtig, de natuur om ons heen indrukwekkend, de mensen waanzinnig vriendelijk hier. Nu is Joep wel een publiekstrekker in zijn zetel op de fiets. We kwamen een dame tegen die dacht op afstand dat Joep ons kind was. Had gekund! Korte kromme pootjes en de vraatzucht van mij, de pittige neus en zijn energie van Mir. We raken aan de praat en de dame heeft zelf een teckel gehad. Google Translate was er weer druk mee, maar we begrepen elkaar.
We komen weer door het dorp en stoppen bij de supermarkt met 1 kassa’s….erg klein dus en met een zeer beperkt assortiment. Ook daar aan de praat met de dame van de winkel. Ze raaskalde als een malle zo ongeveer 396 zinnen achter elkaar om uit te leggen dat we niet naar binnen mochten. Tenminste; dat dachten we! We vroegen haar om nog een keer haar boodschap op Google Translate in te spreken. Na wederom 567 zinnen in het Spaans, kwam er rook uit de app Google Translate. Oververhit en Google kon de tzunami aan informatie met moeite vertalen. Miriam leest alles even door en komt met een nogal kernachtige conclusie in 2 woorden: No Electricity! All these words from you and conclusion in english is 2 words!! Ze begrijpt het en begint luid te schateren van het lachen. Op dat moment komt haar echtgenoot eraan lopen met een mobiel pinapparaat en kunnen we toch de winkel in om wat boodschappen te doen. Maar op de prijzen kijken of vergelijken was niet mogelijk bij gebrek aan licht in deze kleine, winkel. Best duur allemaal! Als we ze morgen in een nieuwe auto zien rijden, dan weten we genoeg…
We rijden het laatste stukje naar de camper en starten met onze werkzaamheden om direct na de middag volledig in rust te komen. Er komt een regenbuitje aan en we gaan knus weer naar binnen om te lezen. De rest van de dag zal er niet veel meer gebeuren. Wij vinden het heerlijk zo. In de ochtend de activiteiten en in de middag de rust. Morgen blijven we hier ook nog en dan zien we wel wat op ons pad komt.
