Het is alweer ongeveer 6 weken geleden dat we ons laatste blog hebben geschreven. Daarom nu maar even een update over al onze plannen en onze activiteiten hier gedurende deze afgelopen periode dat we weer in Nederland zijn.

De wereld wordt er niet leuker op en staat eigenlijk wel in brand om het zo maar te zeggen. Als je het nieuws kijkt en de gevolgen van de oorlog in Iran dagelijks op je netvlies krijgt, dan zakt de moed in je schoenen soms. We zeggen dan ook regelmatig tegen elkaar; 1x per dag het nieuws kijken en daarnaast vooral in je eigen bubbel leven hier in het Drentse land. Het recreatiepark waarop we verblijven staat er prachtig bij en de afgelopen weken regelmatig al in de tuin gezeten met elkaar. Miriam is bij de eerste zonnestraal die waarneembaar was, direct de tuin in gesprongen om deze alvast helemaal klaar te maken voor het nieuwe voorjaar- en zomerseizoen. Niet te stoppen dat duracel-konijntje van mij!

Zelf ga ik zeer regelmatig weer op pad met mijn transportbusje om alle garagebedrijven in Noord Nederland tijdig te voorzien van hun onderdelen. Prachtig werk en erg leuk om het mooie landje waarin we wonen aan mij voorbij te zien passeren. Het werk is een leuke afleiding om niet elke dag mijzelf af te vragen wat te doen of wat moet ik doen aan activiteiten die ik zelf niet zo leuk vind om te doen. Miriam barst van de ideeën, is creatief, altijd bezig en kan eigenlijk nog geen 10 minuten stil zitten. Zet dat af tegen mij als topmodel voor Madame Tussaud en je weet dat deze 2 werelden niet de hele dag matchen. Daarom is mijn werk ook nuttig, naast het feit dat we toch nog wat geld verdienen om onze reizen met de camper te bekostigen. We vinden het super zoals we nu ons leven hebben ingericht.

Ook nu de afgelopen weken het zonnige weer vaker zich liet zien, zie je ook weer meer mensen op het park en hebben we al leuke etentjes, borrels en lachsalvo’s achter de rug met elkaar. Ook nieuwe eigenaren van een chalet hier, Gerald en Leoni, hebben een camper en vloggen op YouTube met hun kanaal On Camper Tour. Met hen hebben we al erg leuke avonden beleeft en het veel gehad over onze campers, bestemmingen en ervaringen op camperplaatsen. Erg gezellig allemaal.

Over onze camper gesproken; volgende maand gaat het dan eindelijk gebeuren. De montage van de lithium accu en het levelsysteem. Hopelijk gaat dit allemaal het extra comfort geven voor het verblijven in de camper, zodat we dat begin mei kunnen gaan ervaren tijdens onze volgende reis. Tenminste; als er nog voldoende brandstof te verkrijgen is voor de auto’s in Europa. En als het dan nog te verkrijgen is, tegen welke prijs dan? Dat maakt het voor ons wel zo, dat we nu ook een plan B aan het uitwerken zijn. Plan A is ons voornemen om met de camper de Pyreneeen dwars te doorkruizen van Oost naar West. Beginnen aan de Perpignan zijde om zigzaggend door de Franse en Spaanse Pyreneeën te reizen. Wij vonden de Pyreneeën prachtig voor zover we ze nu meegemaakt hebben. Dit was echter altijd in de winter en maar tot 1000 meter hoogte, aangezien we beiden niet verrast willen worden door de sneeuw op grote hoogten. Daarom nu in het voorjaar naar de Pyreneeën te gaan, lijkt ons een goed idee. Dan kunnen we echt samen naar grote hoogten stijgen en lijkt ons het verblijven in de bergen echt prachtig. Miriam heeft een camperboek gekocht die ons als gids door de Pyreneeen loodst en tips geeft over wat te bezoeken en bezichtigen. Dan met name in de natuur. Steden en grotere dorpen dat boeit ons nooit zo echt. Maar ook dat wordt weer wat anders nu Miriam iets nieuws heeft gekocht voor Joep. Je gelooft het niet, maar het is echt zo; Joep heeft een nieuwe wandelwagen! Jullie mogen lachen hoor…dat deed ik ook toen ik het hoorde. Alleen durf ik nu niet meer te lachen omdat ik een paar voortanden mis….Maar eerlijk is eerlijk; we gaan eigenlijk nooit een grote plaats in omdat Joep dat zo onrustig is en alle mensen op enkelhoogte aanschouwt en die drukte is hij niet gewend. Daarom in de plaatsen die we bezoeken, nemen we de wandelwagen mee, zodat hij erin kan gaan liggen als wij door de plaats heen lopen of op een terrasje gaan zitten. Dat geeft ons en hem wat meer rust. Dus toen Miriam haar redenen toelichtte, kon ik niet anders zeggen dan dat het goed plan is en goed doordacht. Nu was ik er al bang voor dat ze dit echt ging doen, toen we de wandelwagen van Marcel en Joyce in Spanje hadden gezien voor hun Nikki even hadden geprobeerd. Nu dus heeft Joep zijn eigen bolide en het staat hem goed!

Maar de reis naar en door de Pyreneeen met deze brandstofprijzen, liegen er niet om. Als je uitgaat van ongeveer 6000 kilometer in totaal, betekent dit dat je ook 600 liter brandstof gaat verbruiken. Dan is een Plan B misschien toch ook wel het overwegen waard. Dit zou dan Duitsland worden en daar een 6-8 weken lang rondtoeren en via Frankrijk weer terugkomen naar Nederland. Ook kunnen we overwegen om langer op 1 plek te verblijven en daar meer tijd doorbrengen om de omgeving te bekijken. Het uitwerken van beide plannen vind ik ook erg leuk om te doen. Samen met mijn Garmin software probeer ik 2 reisplannen uit te werken met daarbij ook alvast een aantal camperplaatsen te selecteren waar we dan zouden kunnen verblijven. Voorpret is ook pret is ons motto!

Voor de rest is het nu vooral erg genieten van onze tijd hier in de bossen en op het platteland van Drenthe. We wandelen veel met Joep en vermaken ons prima om met hem te spelen in de bossen. Verstoppertje spelen, achter elkaar aanrennen en met stokken gooien. Met dat laatste ging het van de week mis met Joep. De kleine man had een stok in zijn bek en ik probeerde de stok af te pakken en beiden waren we aan het trekken aan de stok. We hadden het met elkaar aan de stok zal ik maar zeggen…

Op een bepaald moment pakte ik de stok nog een keer en Joep wilde zijn beet op de stok nog eens verplaatsen en beet per ongeluk in mijn duim. Maar dusdanig hard dat het een diep wondje werd die ook bloedde. Ik vermande mijzelf en zocht naar hechtdraad en een naald. De naald verhitten door eerst met stokken en vuursteen een vuurtje te maken, zodat de naald steriel zou worden, dat lukte niet…. 😉 Hierdoor is mijn wond dusdanig gaan ontsteken dat mijn hele duim nu ontstoken is. Dat doet pijn en ik kan er niet veel mee, dus de medische dienst is er aan te pas gekomen. Nu dus aan de anti-biotica kuur voor de komende 10 dagen. Joep is ook geschrokken van deze wond en doet vreselijk zijn best om weer maatjes te worden. Heerlijk beest!

Joep hebben we een paar weken geleden ook nog een grondig laten controleren en behandelen door de Chiropractor in Almere. Na de aanslag op Joep in Portugal is hij goed hersteld, maar het lopen ging soms wat stroef. Niet raar als je zag hoe de bouvier Joep in zijn bek heen en weer sloeg met zijn kop. Vooral om zijn nek en heup waren er terecht zorgen. Ook zei de dierenarts in Portugal dat zijn elleboog aandacht nodig heeft aangezien daar onherstelbaar schade is toegebracht. Soepel houden is het credo. Dat doen we dan ook door de vele wandelingen met hem. Voordat we naar de chiropractor waren geweest ook nog even in Dronten langs ons schoonzusje Ria en broer Jos om even bij te praten met ze. Daarna nog gezellig bij Arjan en Alma geweest in Dronten om na lange tijd onze olijfolie uit Portugal op te halen bij ze. Die hadden ze meegenomen voor ons, maar alweer ruime tijd geleden. Ook had Arjan, chemisch campergoeroe op het gebied van ontlasting en reiniging van chemische toiletten en poets- en schoonmaakmiddelen, nog wat monsters van biologisch afbreekbare toiletvloestof meegegeven. Daar gaan we maar eens onze best op doen! Bedankt, Arjan!

De afhandeling van onze schade in Portugal door bouvier Bodie en zijn baasje Gerd Freyt verloopt schaamteloos langzaam en beroerd. Verzekeraars zijn in onze ogen vreselijke instanties om mee te maken te krijgen. In het kort komt het erop neer dat we eigenlijk beter de contante betaling van onze doktersrekeningen beter direct hadden kunnen aannemen, aangezien ze maar beperkt willen uitkeren. Van de door ons geleden schade gaat nog minder dan 50% van de kosten niet vergoedt worden. Want ja; de natuur zegt dat honden altijd met elkaar vechten dus allebei even schuldig. Echt? Ja, dit was het repliek van de duitse verzekeraar. De bouvier heeft niet eens gesnuffeld of gekeken, maar viel direct aan toen ie Joep zag op 20 meter afstand. Dan gaat er nog kosten af van de juridische afdeling, iets met eigen risico van de tegenpartij en zo kom je dan in plaats van de totale medische kosten van circa 300 euro, maar 130 euro op je rekening bijgeschreven. Tegenpartij heeft volledig schuld bekend, maar verzekeraar houdt vast aan 2 honden, 2 schuldigen. Dan nog het onderwerp letselschade. Hoe kun je aantonen van het letsel is bij je hond? Dit laten vaststellen en rapporteren door de dierenarts in Portugal en Nederland is niet voldoende. De verzekeraar wil nog zijn eigen onderzoek doen en vraagt om toegang tot de dossiers….echt? Ja echt! Dan Miriam haar letsel mbt littekens in het gezicht. “Zaten die er al niet” was de vraag. Alle fotos van bebloed gezicht in het ziekenhuis en daarna aangeleverd, maar ook dit moet dieper onderzocht worden. Al die tijd en kosten van behandelaars op een schadebedrag van een paar honderd euro… wat een zieke bedoeling, om pislink van te worden. Maar goed; het belangrijkste is dat Joep in principe er weer prima uitgekomen is en hij oogt supervrolijk en fit. Verzekeraars…..heb er geen goed woord voor over en je betaalt je helemaal scheel! Maar daarvoor kun je naar de opticien en dat is wordt dan wel weer vergoedt… 😉

Nou dit was het wel zo’n beetje wat er de afgelopen weken is gebeurd. Veel sociale bezoekjes gehad bij verschillende familie, vrienden en kennissen. Ook nog de uitvaart bezocht van een veel te jong overleden jeugd- en voetbalvriend uit het Lelystadse. Olaf zijn uitvaart was indrukwekkend door alle mooie toespraken en alle bekenden die we weer zagen uit de voetbalwereld. Mooi om te zien dat het niet uitmaakt voor welke club je speelt in dit soort situaties. Trots op alle voetbalclubs die aanwezig waren om Olaf zijn gezin en familie bij te staan in dit zware verlies.

Nadat we de afgelopen week veel mooi lenteweer hebben gehad, heerlijk in de tuin vertoefd en een paar motorritjes gemaakt met mijn motor, die goed uit de winterslaap is gekomen. Nog een paar dagen gewerkt en veel door Flevoland gereden om daar autodealers te bezoeken met de onderdelen vanuit Hoogeveen. We bezoeken vooral Stellantis, PSA en DAF dealers in Noord Nederland. Erg leuk werk en fijne afwisseling in routes.

Oh ja…ook hebben we een elektrische step gekocht om in het buitenland toch ook nog een vervoersmiddel te hebben om even een broodje te halen bij de plaatselijke bakker of om gewoon even een ommetje te maken op de step. In Nederland mag je niet op de openbare weg rijden met zo’n step, maar in Spanje, Portugal, Frankrijk breek je je nek op straat over al die steps die er mogen rijden. Alleen in Nederland mag het weer niet. Wel heb ik even onze verzekeraar benaderd om te vragen of ik wel WA verzekerd ben met de step in het buitenland. Dit blijkt wel het geval te zijn, mits de step niet harder kan dan 16 km per uur. Deze moet je dan aantoonbaar kunnen maken dat de step zo ingesteld is. Dat kan op onze nieuwe step. In Nederland mag je de step alleen gebruiken op eigen terrein. Ook dat is prima te gebruiken bij ons op het park als we naar de containers moeten of naar de postbus of even buurten bij Dees of Geen. Wie kent ze niet?

Tot slot hebben we ook nog eens samen de camper doorlopen en alles eruit gehaald wat we niet gebruikt hebben in de afgelopen anderhalf jaar. Dit om gewicht te besparen. We hebben besloten om het gewicht van de camper niet op te waarderen naar 3850 kg en moeten dus onder die 3500 kg blijven. Door de overtollige materialen niet meer mee te nemen, geen fietsen meer mee, een lichtere accu laten monteren, minder water mee te nemen tijdens het reizen, de stelpoten laten verwijderen onder de camper en minder proviand, moet het mogelijk zijn om onder die 3500 kg te blijven. Ook zijn we echt serieus van plan om onze satellietschotel van het dak af te halen en over te stappen naar Starlink om zodoende altijd beschikking te hebben over internet en uitsluitend nog via streamingdiensten naar TV te kijken. Maar dit zal pas volgend jaar worden uitgevoerd.

Maar eerst halen we onze camper op 1 mei uit de schorsing en laten hem helemaal wassen en in de was zetten bij de plaatselijke poetser in het dorp of anders in Gieten. Dan samen de binnenkant helemaal kuisen zodat we op 1 mei naar Heino kunnen met de camper om bij Harrie en Diny samen te gaan koken. We gaan een indische rijsttafel maken met elkaar en deze samen met vrienden van Harrie en Diny nuttigen onder het genot van een drankje. We blijven lekker voor de deur slapen bij ze in onze camper om de volgende dag pas weer naar huis te rijden. Zondagavond 2 mei reis ik alleen af naar Hengelo om daar de volgende dag de lithium accu en bijbehorende aanpassingen te laten uitvoeren. Vervolgens op 5 mei naar Duitsland om daar het nieuwe levelsysteem te laten monteren. Dan zijn we echt klaar voor de volgende reis die op 9 mei gaat beginnen. Of het plan A of B gaat worden, lezen jullie dan!

Tot zover de update over ons camperloze leven in de afgelopen periode. Nu lekker verder met de voorbereidingen en plannen maken!