25-26 Oktober 2026: Martinet en Font de les Bagasses, Spaanse Pyreneeën

Gisteren besloten om niet te vertrekken van het pittoreske en rustige dorpje Martinet, maar lekker een dagje om te relaxen. Nou, relaxen is er niet veel van gekomen, want Miriam was weer binnen aan de gang en ik buiten de camper een beetje schoonmaken. Ook de stickers “Angle Mort” konden weer schoongemaakt en opgeruimd worden. Ja, dan zie je pas weer hoe vies de camper is geworden en dus maar even met de Eko Was aan de slag. Op verzoek van onze persfotograaf Mw Lammertink zelf, was ook het verzoek om de ramen te wassen, aangezien veel foto’s onderweg vanuit de camper worden geschoten.

Gisteren waren er ongeveer 18 campers op de camperplaats lekker hun ding aan het doen. We kunnen lekker weg wandelen met Joep door en langs de oevers van de Segre en we doen even wat boodschappen bij de plaatselijke bakker. Even een vergelijk met Nederland: 1 meergranen stokbrood, 2 choco croissants, 2 ham/kaas croissants en een huisgemaakte platte pizza met tonijn, tomaat en olijfjes. In Nederland kost dit meer dan het dubbele dan hier in Spanje. Wij moesten 8 euro betalen. En vooral de pizza was erg lekker kunnen we zeggen. Kampioen croissants maken zijn en blijven de Fransen eerlijk gezegd. De dag loopt lekker ontspannen en we zijn blij met dit mooie weer dat we nog een dagje zijn gebleven. Einde van de middag loopt de camperplaats leeg. Alle Spanjaarden moeten weer aan het werk, want deze verlaten allemaal de camperplaats. We staan nog met 5 andere campers totdat er direct naast ons een Franse camper komt staan. De dame stapt uit de camper en wij zeggen tegen elkaar. Dat is een Nederlandse vrouw, geen Franse in ieder geval.

Vanmorgen worden we wakker en pakken de boel in om een volgende etappe aan te vangen. Bij de stortplaats van de camper kom ik de Franse dame tegen. Haar man en zij, gaan weer verder en willen net instappen als ik ze nog even “Bon Journee et Bon Voyage” toewens. “Jullie ook een fijne dag” zegt de dame tegen mij en ik begin hartelijk te lachen. De dame kijkt wat onzeker mij aan en ik verklaar meteen waarom ik begin te lachen. De vrouw moet ook lachen en we raken aan de praat over wat zij gaan doen en wat wij gaan doen. Ze hebben nog maar pas hun camper en waren nog een beetje aan het stoeien hoe alles werkt. Zo zag het ook wel een beetje eruit, zeg ik. Je ziet op camperplaatsen welke mensen al langer een camper gebruiken. Alles loopt gesmeerd en als een soort discipline doet ieder zijn ding. Ze wonen in La Bacceres, bij Perpignan in de buurt en gaan nu de eerste langere reis met hun nieuwe camper maken. Erg leuk gesproken met dit Nederlandse echtpaar bij de stortplaats en we spreken uit dat het jammer is dat we elkaar gisteren niet gesproken hadden, want dan hadden we samen even een wijntje en hapje kunnen doen. Zou erg gezellig zijn geweest.

Ook wij gaan even later weer op pad en rijden eerst naar Le Seu d’ Urgell, waar we willen tanken. Als we daar aankomen ben ik aan het hannessen met de dieselpomp en krijg het ding niet aan de praat. Totdat er getoeterd wordt. Het Nederlandse koppel komt langs ons heen rijden en hadden net boodschappen gedaan bij de Aldi om de hoek. We zwaaien nog even hartelijk naar elkaar en ook ben ik inmiddels geholpen met de dieselpomp en is de tank weer vol. De afgelopen weken tankten we gemiddeld voor € 2,34 per liter, maar nu in de Pyreneeën voor € 1,74 per liter. Lekker!

Miriam had de afgelopen dagen lopen speuren naar een mooie route, afwijkend wat we 2 winters geleden hadden gedaan. Deze lieverd is er dan zo druk mee, dat ze alles uitpluist en komt met een routevoorstel. We rijden de C-14 vanaf Seu d’ Urgell helemaal door (dit stuk hebben we dus al gehad, maar blijft fantastisch om te rijden) tot de afslag naar de C-26 die even later overloopt naar de C-13. We willen door het fantastische weer hier in de Pyreneeën niet te lang blijven rijden en hadden een paar stops gepland om eventueel daar te overnachten. Bij de eerste stop vonden we allebei dat de foto’s mooier waren dan de werkelijkheid. We besluiten om door te gaan.

En wat zijn we daarmee beloond! Wat een prachtige rit door de bergen was dit! We hadden op een YouTube vlog van “Camperliefde” van Wubbe en Marloes, een hele mooie camperplaats gezien, waar je in een bergkloof staat, met fraai uitzicht op de omliggende bergen. Wubbe en Marloes volgen wij al een lange tijd via hun vlogs, mede ook omdat Marloes een bekende van Miriam al was, ten tijde dat Miriam in Dronten woonde. We hebben elkaar inmiddels samen ook al weer een keer ontmoet bij ons in Drenthe en supergezellig zitten bijkletsen over het verleden en de reizen die wij en zij gemaakt hebben met de camper. Was supergezellige dag samen! We gaan ze zeer waarschijnlijk in Januari bezoeken in Frankrijk, waar ze inmiddels een huis hebben gekocht. Erg leuk!

Maar goed, op basis van de tip van Wubbe en Marloes komen we na een indrukwekkende rit aan op de bewuste camperplaats en zijn we meteen blij. Het is nog maar 13.00 uur en hebben hier nog de hele middag en avond. Miriam loopt even een rondje met Joep en ik zet de stoelen buiten en doe de opvouwbare zonnepanelen aankoppelen op de Lithium accu. De zon knalt erop, dus de accu is vanmiddag wel weer vol na 2 dagen los staan.

Even een drankje buiten en dan zien we opeens heel veel vliegen op ons af komen. We hebben allebei fris en fruitig gedoucht, dus we keken verbaasd. Dit is geen doen en dan zien we ook nog dat kampeergedrag streng verboden is. Kampeergedrag is dat je niks buiten mag zetten, alleen maar mag parkeren. Aangezien wij ons graag aan de regels houden, doen we alles maar weer opruimen. Want ja, als iedereen maar doet wat ie wil, dan zullen ze deze camperplaats wel weer gaan sluiten door het wangedrag van andere camperaars.

Dit is wel een dingetje merken we de afgelopen weken. Je ziet gewoon wie schijt aan alles heeft en wie netjes met de gastvrijheid van het land, de provincie en gemeente omgaat. Zij stellen dit soort camperplaatsen gratis ter beschikking en investeren zelfs in afstorplaatsen en schoon waterfaciliteiten. Ook gisteren zag je weer in het dorp natte waterplekken onder bepaalde campers liggen. Hier is dus grijs water geloost door mensen die te beroerd zijn om het netjes in de afvoerput af te storten. Mensen die gewoon de kraan op de plek open laten staan of voor de vorm een emmer onder de waterafvoer zetten, maar dan zit er een gaatje in de bodem van de emmer. Tja…en als ze straks nergens meer mogen staan, is het die klote gemeente.

Leuk om even te melden, en niet omdat ik Joris Goedzak wil uithangen, is dat ik antwoord heb gehad van de gemeente Eyzin-Pinet in Frankrijk. Ik had ze een mailtje gestuurd met de complimenten voor de superplek die ze kosteloos beschikbaar stellen voor camperaars, met alle faciliteiten die een camperaar nodig heeft. De ligging perfect in het dorp en de opgeruimde en nette straten in het hele dorp. Bedankt voor de gastvrijheid en dat we zeker terug gaan komen.

Hierop kreeg ik het volgende antwoord van de gemeentesecretaris:

“Bonjour Monsieur Lammertink,

Un énorme merci d’avoir pris le temps de nous laisser ce message.

Ceci nous touche particulièrement.

Nous vous souhaitons un très bon voyage sur notre territoire

Cordialement”

Vertaald naar Nederlands betekent dit volgens Google Translate (altijd handig):

Dat ze dit bericht enorm gewaardeerd hebben. Dat ze ontroerd waren door de boodschap en dat ze ons een heerlijke reis wensen door hun mooie land.

Leuk toch!

We ontspannen de rest van de middag hier op de camperplaats en ik voel mij niet helemaal tintelfris vandaag, lamlendig en moe meer eigenlijk. We blijven dus bij de camper en doen niet veel de rest van de dag. Vanavond hier overnachten midden in de natuur en we denken dat het hier wel rustig blijft op deze plek. Ik vroeg voor de zekerheid aan Miriam of ze zich hier wel veilig voelt, zo veraf van alles en iedereen midden in een natuurpark. Ja, zegt ze, dus we blijven hier lekker staan. Morgen weer verder.