Nadat we weg zijn gereden van het Klooster hebben we een paar missies te volbrengen onderweg. Allereerst wil ik de dieseltank en LPG tanks weer vullen en op 15 kilometer van onze plek ligt een Shell Station met LPG leverbaar. Vriendelijke man die ons helpt en met handen en voeten hebben we zowaar een leuk gesprek. Het lijkt wel de gebarentolk tijdens de Corona periode zo druk we zijn met gebaren. Maar nu verder naar onze volgende bestemming voor deze dag.
We willen een paar dagen ergens gaan staan en nu ik ben begonnen om Miriam haar lingerie te dragen is het echt tijd om de was te gaan doen. De lingerie van Miriam staat me ook fantastisch, maar elke keer die jarretels die los schieten en in mijn oog komen is ook niet wat! Daarom maar eerst naar Mollerussa omdat daar een hele mooie wasserette met grote wastrommels en drogers zijn. Zonder problemen komen we daar aan en parkeren we net buiten de centrumzone. Samen lopen we met 25 kilo aan wasgoed in 3 tassen richting de wasserette. Voor alle duidelijkheid; we hadden meer was dan alleen mijn ondergoed…
Miriam zit lekker te beppen met een heel vriendelijke dame in de wasserette die haar helpt met hoe alles werkt. Ik loop terug naar de camper en ga met Joep even een ronde lopen in het parkje waar de camper staat. Hoe bijzonder is het om waar te nemen dat als Miriam en ik samen even weg zijn, maar wel de deur open houd met alleen de hordeur afgesloten, dat hij dat helemaal prima vindt. Maar nu we even weg waren en Joep alleen in de camper lieten voor 4 minuutjes, met de deur op de beide sloten, dat meneer dat helemaal van het padje is. Na terugkomst van de tassen wegbrengen naar de wasserette, werd ik begroet alsof ik 3 jaar weer terugkom…wat een uitzinnige vreugde bij onze kleine vriend. Na 1,5 uur is Miriam ook weer terug en ligt alle schone was weer schoon in de kasten en kunnen we onderweg naar de laatste bestemming voor deze dag.
Dit keer had ik een keer een wijnboerderij uitgezocht die erg goede reviews kreeg op beide camperapps Campercontact en Park4Nigh. Een waardering van 4.9 op een maximum score van 5. Moet dus goed zijn, lijkt ons.
De laatste etappe naar Vinya Els Vilars in Arbeca is hoofdzakelijk over de snelweg en dan binnendoor naar Arbeca. Bij aankomst was het enige negatieve punt van de wijnboerderij de incheck-procedure van de camperplaats. Deze hoort bij de keten van TripStop. Via een QR code scan je bij de poort en log je jezelf in. Nadeel is dat je meteen je hele persoonlijke gegevens moet invullen tot aan 3e graad familieleden (ik overdrijf, maar het was wel een hoop gedoe..), paspoortnummers, kenteken camper en medereisgenoten. Het was goed dat het geen hoogseizoen is, anders sta je in file voor de poort. Uiteindelijk lukt het en kunnen we op een mooie plek op een terras staan, die uitkijkt over de wijngaard en wijnranken. Er zijn toiletten en douches aanwezig en afwasplaatsen. Heel sober, maar functioneel en comfortabel blijkt, na feedback van andere gasten. Wij beginnen er niet aan en doen alles wat nodig is in de camper. Brengt ons wel meteen aan nog een klein negatief puntje van deze camperplaats. De stortput van het chemisch toilet is niet echt een hele prettige. Bij binnenkomst moeten we grijs water lozen en schoon water innemen en dat is allemaal prima geregeld. Maar het toilet lozen was echt een vervelend klusje. Nu is het zo dat wij geen toiletpapier in het chemisch toilet gooien, maar het toiletpapier in een apart pedaalemmertje doen. Dit scheelt enorm veel gedoe met het storten. Maar hier dus niet! Je stort alles in een soort van wasbak, met bij de afvoer een wat te fijnmazig rooster voor de torpedo’s die erdoor moeten. Jullie hebben dan vast wel beeld hoe dat dan in de wasbak eruit ziet. Dan stond er naast de wasbak een soort grote satehprikker, waarmee je dan de torpedo’s kunt doorprakken zodat ze met water spoelen door het rooster gaan. Maar welke kant van de satehprikker nou de prik kant was en welke kant de houvast kant is, was niet met zekerheid te zeggen. Daarom maar met watergieter van mijzelf hoeveelheden water over de torpedo’s gegooid totdat ze braken en door de put gingen. Zo….dit was weer een mooi staaltje beeldend schrijven…
Maar dit waren dan ook de enige negatieve zaken die we over deze camperplaats kunnen vertellen. Want wat hebben wij het hier al dagen lekker naar onze zin! De door een zeer vriendelijke familie gerunde wijnboerderij is een heerlijke plek om te vertoeven. Gerár, de zoon van de familie komt ons welkom heten en nodigt ons uit voor een wijnproeverij om 16.30 uur in de middag. Mooie proeftijd! Natuurlijk gaan we deze wijnproeverij doen samen en zelfs Joep mag mee! Dat is weer handig om de camper weer terug te vinden na een proeverij met 7 wijnsoorten.
We maken het ons comfortabel en relaxen lekker voor de camper in onze nieuwe stoelen totdat het einde middag is en we naar de wijnproeverij gaan. We staan hier op dit moment met 4 campers en alle 4 de bezoekers-stelletjes zijn aanwezig. Het is een gemêleerd gezelschap met 4 nationaliteiten. We zitten op hoge krukken aan houten wijnvaten met een Zwitsers, Nederlands, Frans echtpaar en een Spaanse gastheer Gerár. In een zeer gemoedelijke ambiance met elkaar vertelt Gerár wat over de historie van de wijnboerderij, die hij samen met zijn ouders en broer bewerkt. Ze kiezen bewust voor kwalitatieve wijnen, die vooral in de regio verkocht worden. Zaken doen met Supermarkten en Bodega’s doen ze niet. Zij snoepen in de totale keten teveel marge weg, waardoor de marge voor de wijnboer te beperkt is geworden, met ook nogal wat bijdragen in marketingkosten, distributie voor deze grootgrutters, maakt dat zij een andere strategie hebben gekozen. Directe verkoop aan vooral restauranteigenaren en kleine lokale winkeltjes in de regio. Met een totale productie van ruim 20.000 flessen, verdeeld over een 7-tal soorten wijn en de verkoop van eigen olijfolie uit de boomgaard, aangevuld met nog wat andere complementaire producten van lokale leveranciers, kunnen wij met de familie prima leven van de opbrengsten. Dat heeft ook gemaakt dat zij een camperplaats zijn begonnen met nu inmiddels ruim 30 camperplaatsen. Door de wijnproeverijen komt ook een substantiele omzet uit deze activiteit. Wij krijgen een aantal wijnsoorten te proeven waarvan er een aantal ons niet kan bekoren, maar anderen die wel weer lekker vinden. Zo zie je hoe smaak kan verschillen. Vermakelijk was ook wel de bescheidenheid van Gerár toen de 2 lekkerste wijnsoorten aan de orde kwamen. Het blijkt dat 1 wijnsoort naar hem was vernoemd en 1 andere wijnsoort naar zijn broer Leix. Hij wilde dat eigenlijk niet vertellen omdat anders uit beleefdheid mensen dan zijn wijnsoort kiezen omdat dat anders zo ongemakkelijk voelt voor sommige mensen. Voor ons niet; wij vonden de Leix gewoon echt de lekkerste die we geproefd hadden. Zowel Miriam als ik (terwijl ik het liefst gewoon een biertje drink) houden van volle, zwaardere wijnen, veelal op eikenhout gerijpt in de vaten. De vollere smaak van de Leix vonden wij allebei de lekkerste. Daarom daarvan maar een paar flessen gekocht met nog een aanvullende wijn die we niet geproefd hadden, maar door de mix van druifsoorten leek vooral mij die wel lekker. Met 3 flessen wijn dus weer terug naar de camper. Onze camper begint zowaar op een rijdende wijnschuur te lijken met inmiddels 3 wijnboerderijen achter de rug. Was wel een zeer leuke proeverij met een zeer sympathieke docent voor de groep. De groep was ook erg leuk, dus dat maakt het ook weer wat losser op de camperplaats met even een praatje met iedereen.
De dagen die volgen zijn allemaal in een hoge relaxstand en ondanks de vele vliegen die buiten rondom ons heen de boel terroriseren is het heerlijk zonnig buiten en lopen we dagelijks een paar rondes met Joep door de wijngaard en verdwijnen we einde middag gezellig naar binnen in de camper. Miriam maakt het altijd gezellig met lampjes, kaarsjes en kookt weer heerlijk in het keukentje de lekkerste maaltijden.
Vandaag is onze laatste dag hier op deze camperplaats. Direct nadat we wakker waren, bereikte ons het bericht dat mijn peettante Tonny uit Nijverdal was overleden. Een prachtig mens uit een hele fijne familie is vanmorgen overleden en was de laatste tante uit mijn moeders kant van de familie. Uit die kant van de familie is er geen oom en tante meer. De laatste keer dat we haar zagen, was Miriam ook mee naar haar toe. Meestal ging ik altijd even op de motor bij haar langs, maar Miriam was in voorjaar nog even mee. Een prachtig lief mens is heengegaan. Rust zacht, Tonny!
We raken later in de ochtend nog aan de praat met onze Nederlandse buren uit Aalsmeer. Miriam had hun eergisteren geholpen met het inchecken en toen het bij hun echt niet lukte, had Miriam namens hun ingecheckt en betaald voor hun. Zij betalen cash het dagtarief terug en al meteen leuke contacten met ze. Vanmorgen dus nog even gezellig met ze gesproken en afscheid genomen. Zij trekken door naar een andere wijnboerderij ten westen van Lleida, terwijl wij morgen een andere kant op gaan.
Na hun vertrek gaan we zelf nog even wat dingetjes doen. Mir doet weer de binnenkant van de camper kuisen en ik moet even nog op de fiets naar het dorp om daar de vuilniszakken te kunnen dumpen in een container of zo. Toch nog een nadeeltje van deze camperplaats. Geen container aanwezig waar je je afval kwijt kunt. Tja, gaat dit dan ten koste van de waardering van deze camperplaats? Nee, vinden we. De plek, de familie en de rust die hier heerst was heel fijn de afgelopen dagen. Maar als ze die nadeeltjes nog weg zouden werken dan zal de camperplaats zeker de maximale score van 5 kunnen halen.
Ook het afval wegbrengen naar het dorp Arbeca was nog een uitdaging. Ik leek wel een zwerver die door het land zwerft op zijn fiets. 2 vuilniszakken en een grote wijnfles achterop de fiets en een vuilniszak aan het stuur van de fiets. Zo reed ik door het dorp, waar mensen wij wat meewarrig aankeken bij het passeren. Op elke hoek van de straat wel een flescontainer (zegt ook wel iets denk ik over dit dorp…;-) Nergens een normale container te vinden. Terug met de vuilniszakken is geen optie, dus dan toch maar als een zoekende in een woestijn het dorp straat voor straat uitkammen. Totdat ik eindelijk een container vond bij de sportvelden. Missie ook geslaagd en weer terug.
Straks de fiets weer inladen in de garage en rest van de middag even blog schrijven, relaxen en sport kijken. Morgen weer verder, maar welke kant precies gaan we vanavond bij een wijntje maar eens kijken wat we doen. Jullie lezen het!
