Wat een regen hebben wij de afgelopen dagen voor onze kiezen gehad. Dag en nacht ging het door, dus nadat we gisterochtend vertrokken waren, was de wereld om ons heen redelijk klein. Dus dan maar gewoon een reisdag maken en richting het National Park de Vercors.
Maar eerst de route van vandaag maar eens kijken hoe die verloopt. Voor je plezier maak je geen wandelingen, dus voor de kleine Joep is het een autodag geworden. Maar geen kind hebben we aan hem en hij ligt gewoon lekker tussen de stoelen in of hij zit met zijn koele blik voor zich uit te staren op schoot bij Miriam.
We rijden over prachtige wegen totdat we opeens een wegblokkade tegen komen. En in de bergen is het dan niet even een blokje omgeleidt worden, maar betekent dit dat we echt een 16 kilometer voor niks rijden. Ook proberen we een aantal overnachtingsplekken te vinden, maar wat we ook vinden, we vinden het niks. Afspraak tussen ons is altijd dat wanneer één van ons zich niet okay voelt op een plek, dat we dan doorrijden. Na een drietal plekken besluiten we om weer een Park 4 Night plek te zoeken en deze vinden wij in Saint Romans. Aan de rand van het dorp ligt een nieuwe parkeerplaats bij een begraafplaats. Maar om daar te komen was nog niet zo simpel. We konden een bocht niet maken op een afstand van 1 kilometer van de parkeerplaats. Omrijden betekende 10 kilometer omrijden, maar we besluiten om dit wel te doen. We rijden door hele smalle boerenweggetjes, waar als je een tractor tegenkomt, echt achteruit moet rijden totdat je elkaar kunt passeren. Godzijdank komen we niks tegen en uiteindelijk komen we op de parkeerplaats aan. We zijn de enige camper aldaar en overnachten mag gewoon op die plek. Het is een parkeerplaats naast een begraafplaats met prachtige eeuwenoude grafzerken. Miriam is er dol op en gaat op zoek naar familie. Haar oma is van Franse bloed en heette Mangé. Altijd scharrelt Mir rond op begraafplaatsen als die er zijn waar we staan. Prima plek, rust met zekerheid gegarandeerd. Er is voor de rest niks aan faciliteiten, dus je afval bij je houden en we kunnen niets afstorten of zo. Aangezien we dat allemaal al gedaan hadden, kunnen we in principe daar maximaal 48 uur staan. De nieuwe lithium accu is werkelijk zo fijn. Qua mindset verschilt dit zo in vergelijk met onze vorige huishoudaccu. Je wist nooit exact hoe vol die zat en hoe lang je nog “vrij” kon staan. Nu zien we precies hoeveel stroom we gebruiken, hoe lang we met de huidige accustand nog kunnen doen en hoeveel de zonnepanelen opwekken en de accu bijvult. Voor de gemoedsrust is dat erg prettig. We zien dat we zonder zonuren nog 5,8 dagen kunnen blijven staan met ons normale huidige gebruik met oven, tv en verlichting. Zooo lekker!
We hebben een stille nacht achter de rug en bij het ochtendwaken, vanmorgen nog even heel gezellig met de Zwitserse buren gesproken voordat we de boel weer aanslingeren om de laatste etappe te rijden naar Camping Domaine de Murier in Die. Daar willen we de komende 3-5 dagen even de rust pakken en genieten van de natuur om ons heen in de bergen rondom Die.
Eerst nog even boodschappen doen voordat we de route gaan rijden die wij in 2019 ook grotendeels hebben gereden door dit prachtige Nationaal Park de Vercors.
Het Regionaal Natuurpark van de Vercors ligt in het zuidoosten van Frankrijk, tussen Grenoble en Valence. Hier, aan de voet van de Alpen, bevind je je in een wereld met een divers landschap, met uitgestrekte natuur en authentieke dorpjes. Het park werd in 1970 uitgeroepen tot ‘Regionaal Natuurpark’ om natuur, flora, fauna, landbouw, ambacht en cultuur te behouden. Het Regionaal Natuurpark van de Vercors bedekt een oppervlakte van 205.000 hectare en bestaat uit 85 gemeentes. Tijdens je zomervakantie in Isère is dit een prachtige plek om van de natuur en de bergen te genieten.
Het Regionaal Natuurpark van de Vercors ligt tussen een hoogte van 180 en 2453 meter. Kenmerkend voor de Vercors zijn de kalkrotsen die hoog boven de omgeving uit torenen. Maar liefst 90% van het oppervlakte van het massief bestaat uit een dikke plaat van wit kalk. Duizenden jaren van erosie heef geresulteerd in spectaculaire landschappen met gorges, rotsen en rotswanden. De Vercors is dan ook zeer populair bij (rots)klimmers.
Echt, we hebben soms echt wel door de kleine dorpjes met dichtgeknepen billen gereden, want met 2 cm aan beide zijde speling naast de spiegels is het best even focussen, maar wat een rit hebben wij gehad. Bij elke bocht zie je een ander uitzicht. Met ook nog eens het veranderende licht van deze dag, ziet het per minuut er anders uit. We slingeren door de bergen met onze Lambortinki 3.0 die zich als een vis in het water voelt. Het gaat super. Met nog een paar stops op uitkijkpunten komen we uiteindelijk aan in Die via de D518 en D93 en herkennen we al wat punten van het dorp. Alleen kwamen we nu vanaf een andere kant de weg naar de camping tegen. Oeps….een bruggetje waar we onder door moeten. Doorrijhoogte 2.90 mtr! onze camper is 2.75 mtr hoog en daarboven op het dak nog een satelliet schotel en Maxxfan. We kijken elkaar aan en zien dat terug geen optie is. Heeel langzaam rijden we door de tunnel en zien door het panoramadak en dakluik bij keuken dat het echt op nog geen 2 cm net past allemaal. Miriam schreeuwt uit dat ik een held ben, want we hadden rondom de camper overal maar 2 cm ruimte. Het is lang geleden dat ze mij een held noemde. De laatste keer had ik sokken aan….
Als we inchecken op de camping Du Murier komt meteen het goede gevoel weer terug van destijds in 2019 toen we er stonden met de Lambortinki 2.0. Heerlijke plek om te zijn en al rondlopend om een plek te kiezen, zien we dat “onze” plek nog vrij is. Deze plek is op het zuiden gericht en ik zeg dan ook tegen Mir; “zullen we deze plek gewoon weer nemen? Dan hebben we de hele dag de zon!” Ik zie dat Miriam smelt met zo’n treffende zin waarvoor zij met name zo gevoelig voor is; de zon! Het eerlijke verhaal wat mij betreft is gewoon dat die plek één van de weinige plekken heeft waar de satelliet ontvangst heeft. Het einde van de Eredivisie wil ik heel graag zien morgen, dus ik ben ook blij. Happy wife, happy life! Happy men, die voetbal kijken ken!
We checken ons in bij de receptie en herkennen de eigenaresse. Superaardig weerzien en alles meteen geregeld voor morgen. Verse broodjes en eventueel deze week nog aanschuiven bij een gezamenlijk maaltijd. We zetten de camper neer en maken het gezellig voor de komende dagen. We wandelen met Joep langs de Drôme, die direct achter de camping loopt en komen terug bij de camper. Mir maakt een flesje Clairette de Die open. Een natuurlijk gemaakte champagne soort, met natuurlijke bubbels in plaats van koolzuur en een beetje zoet van smaak. Heerlijk. We drinken op mijn lieve moedertje, die vandaag jarig zou zijn en onze gedachten zijn bij mijn vader en zus die in deze dagen ook zijn overleden 2 jaar geleden. Ze hielden allen van het goede leven, dus erop drinken zouden ze helemaal top vinden!
Dan komt er nog een hele mooie Hymer SL580 naast ons staan met erg leuke en hartelijke mensen. We raken aan de praat en ook hij weet subtiel te melden dat de plek naast ons satellietbereik heeft, zodat hij FC Groningen kan kijken. Heeft ook seizoensplekken en vindt het jammer dat hij deze laatste wedstrijd moet missen in het stadion. Nog even onze campers vergeleken en informatie gewisseld over de lithium accu die hij ook net heeft laten installeren. We hebben Watt te bespreken vandaag. Laterrrr!!
