We vertrekken gisterochtend in alle rust van onze plek in Menoncourt. Voor het vertrek, tijdens de ochtendwandeling met Joep, wil ik naar het bos lopen om daar met hem te wandelen. Godzijdank ben ik niet een kwartier eerder gaan wandelen, want een groep jagers loopt voor mij uit en beginnen al als Clint Eastwood, Charles Bronson en Rambo om hun heen te schieten. Toch maar een andere kant op met de kleine Bambi.
De rit van Menoncourt naar de volgende voorlopige bestemming was een prima rit, maar minder mooi dan de eerdere dagen. Saint Hippolyte is een dorpje aan het begin van het Parc Regional Doubs Horloger en omdat we wat later weg zijn gegaan dan normaal, besluiten we dan ook om daar de middag en nacht te verblijven. Miriam had weer een mooie camperplek (gratis) gevonden midden in het dorp, direct aan een parkje. 5 camperplekken kunnen er staan en we zijn de enigen die nu daar kwartier maken. Prima plek weer! Miriam is de binnenkant van camper aan het kuisen en gaat daarna even met Joep de boel verkennen. Ik heb zo mijn eigen prioriteiten en zie dat de bakker in het dorp open is. Deze bakker staat bekend om zijn super goede croissants en aangezien we nog niet geluncht hadden, dacht ik even wat broodjes te gaan halen. Dat er ook naast croissants en brood, ook nog heerlijke Tartelette du Citron taartjes waren, deze ook maar meegenomen. Ik weet niet wat we te vieren hebben, maar we verzinnen wel wat is het motto.
Het is balen dat onze Maxxfan het niet doet in de camper. We zijn fan van deze fan, aangezien hij een heel aangenaam klimaat in de camper brengt. Ook drijft hij vocht af naar buiten en daardoor in de ochtend zijn geen van de ramen beslagen. Om wel beslagen ten ijs te komen, pak ik mijn gereedschapskoffer en begin aan de missie om de Maxxfan eens flink onder handen te nemen. Met mijn plaatselijke campergoeroe Jan Kuipers in Odoornerveen heb ik inmiddels al besproken wat de oorzaken zouden kunnen zijn. Waarschijnlijk is het een zekering, maar ik schijt in mijn broek om aan de elektrische installatie te beginnen te werken. Ik heb nogal een hoog gehalte “Mr Bean in het kwadraat en dat 2x” in het bloed en dat heeft menige keren al geresulteerd in het uitsluiten van verzekeringen en een hoger eigen risico voor de zorgkosten…. 😉
Over dat laatste, later meer, want dat is een verhaal!……blijf hangen!
Met het blote oog probeer ik waar te nemen of er zekeringen kapot zijn in de zekeringkast van de camper. Dat blijkt niet het geval te zijn. Op advies van Jan Kuipers moet ik per zekering er één voor één zekering uithalen en deze 10 minuten eruit laten, voordat ik deze weer terugplaats. Dit om zaken uit te sluiten in combinatie met andere apparaten in de camper. De Maxxfan heeft namelijk een eigen soort zekering-resetknop die heractiveert als de stroom eraf is geweest. En aangezien we niet zeker weten achter welke zekering deze hangt, dan maar op deze wijze. Het uitschakelen van de hoofdstroom is niet afdoende, dus alle zekeringen eruit. En nu komt mijn briljante technisch vernuft om de hoek kijken (al zeg ik het zelf…iemand moet het doen!). Bang als ik ben om de elektronica van andere onderdelen in de camper koud te stellen, begin ik met een zekering waar in de zekeringkast “aux” bij staat. Aangezien de Maxxfan er later in geplaatst is, denk ik aan mijn oude stereo-toren uit mijn jeugd, waar ook een aux op zat. Die was voor een extern aan te sluiten geluidsbron. Dus beginnen met de “aux” was mijn eerste gedachte, aangezien deze op de 6e plek in de kast zat, scheelde mij dat alweer 5×10 minuten wachten. De zekering is niet beschadigd en na 10 minuten doe ik de zekering er weer in. We horen een klik en ik schrik. Zou dat dan alsnog de Maxxfan beschadigd hebben? Nee! Hij doet het! De Maxxfan snort er weer heel fijn op los en het klimaat is echt zoveel lekkerder in de camper met de fan! Ook in de nacht de fan aanlaten is super; verse van buiten aangetrokken lucht, die op de ingestelde temperatuur de camper daarvan voorziet. Top!
De middag en avond super relaxt gehad en het is rustig op het plein waar we staan. Er komen op het eind van de avond toch nog 2 campers bij ons staan, maar voldoende plek. Alleen vroeg in de ochtend, om 4 uur om precies te zijn, starten een tweetal vrachtwagens op het plein direct tegenover ons. Half uurtje daarna kwam de vuilniswagen om containers te legen, om vervolgens weer even daarna nog een vrachtauto een bouwcontainer te horen plaatsen. We waren wakker!
Dan maar direct na het ontbijt even met onze zorgverzekeraar FBTO bellen. Lees even mee! Een verhaal over waarom onze zorgkosten zo duur zijn en hoe je gewoon geacht wordt om je eigen risico te zien verdampen ten gunste van de farmaceutische industrie.
Wat is het geval (zonder mijn hele medisch dossier te delen)? Al jaren gebruik ik dezelfde medicijnen voor een bepaalde aandoening. Mijn eigen bijdrage voor deze medicijnen zijn per keer ongeveer 35-45 euro, ten laste van mijn eigen risico. Bij de vorige bestelling waren de medicijnen al niet leverbaar en kreeg ik een alternatief merk aangeboden. Deze was al behoorlijk duurder en dus meer eigen risico belast. Toen ook om uitleg gevraagd, maar te horen gekregen dat het alternatief vaak duurder is en niets aan te doen. Okay, even een tegenvaller van 75 euro extra toen. Maar nu had ik voor mijn vakantie voor de komende maanden weer medicijnen nodig. Weer was mijn medicijn niet leverbaar en moest ik 2 weken wachten voordat het weer leverbaar was. Net voor ons vertrek vorige week, was mijn specifieke medicijn binnen gekomen. Exact hetzelfde medicijn, maar dan van weer een ander merk. Gisterochtend krijgen wij via de FBTO app de rekening ten laste van mijn eigen risico voor dit medicijn binnen. 245 euro eigen bijdrage!! 245 euro, terwijl ik normaliter 35-45 euro betaal. Wij denken dat dit dus een fout is en bellen met onze FBTO. De dame aan de telefoon zegt vervolgens; “ja, wij belasten gewoon de extra kosten door aan de gebruiker. En heeft uw apotheek ook u niet van tevoren geinformeerd? Daar zal ik als ik u was maar verhaal halen”. Ook mijn repliek over dat ik geen partij ben in welke medicijnen gecontracteerd worden door de verzekeraar en ik vanuit de zorgverzekeraar de facturatie ontvang, denk ik dat jullie met de apotheek moeten gaan bellen en niet ik. En je kunt volgens mij ook niet de patiënt in mijn ogen niet voor de 100% op laten draaien omdat geen van alle gecontracteerde partijen kan leveren. Jawel dus, blijkt! Het is eigenlijk een beetje van: Ik koop een Dacia Duster en daar betaal ik 30.000 euro voor. Vervolgens wil ik deze auto na een paar weken ophalen en staat er een Mercedes Benz 300 GLA voor mij klaar. De extra 50.000 euro die deze auto kost moet ik gewoon betalen, want ja, Dacia kon niet leveren. Hoe voelt dat denk je?
Nou, waarvoor ik de medicijnen nodig heb, helpen nu niet meer want de aandoening speelt inmiddels weer enorm op, kan ik je zeggen. Oh ja….de apotheek biedt zijn excuses aan voor het feit dat we mij niet vooraf hadden geinformeerd. Ook zijn zij ook niet bewust van de extra kosten die daarmee gemoeid zijn. Huh? Ook raar! Ja, op kantoor weten zij dat misschien wel, maar wij die alle orders “gewoon” verwerken zijn niet met prijzen bezig. Advies van de apotheek was, nu mijn eigen risico op is, om nog alvast zo’n zelfde bestelling te doen, want dan kost het niets extra. Dus nu heb ik in plaats van 90 dagen medicatie, 180 dagen medicatie ingekocht. Het is wat he? En de medicijnen zijn niet leverbaar? Jawel hoor; ik heb ze toch, alleen zijn deze niet gecontracteerd door de zorgverzekeraar. Precies hetzelfde medicijn, maar waarschijnlijk uit Polen of Tjechië gehaald…
Nu kunnen wij in ons geval, godzijdank, die extra kosten wel ophoesten. Maar je zou maar als bijstandsmoeder met kinderen of een gezin met minimaal inkomen zijn en vervolgens opeens ruim 200 euro extra moet betalen voor je medicatie en je dan vervolgens maar besluit om toch die medicijnen niet meer te bestellen. Gevolg daarvan is dat de aandoening terug komt, waardoor je in het ziekenhuis belandt en vervolgens daarop een heel revalidatietraject dat volgt, met alle hogere kosten vandien. En de zorgverzekeraars blijven maar winsten maken… Het is een bittere pil, die we besluiten toch maar weer in te nemen de komende maanden….
Na de ochtendrituelen weer op pad en beginnen aan de eerste rit door het natuurpark. Vanaf Saint Hippolyte richting La Voyeze, de D39 op en al slingerend links van ons de rivier de Doubs en rechts een enorme bergwand van alle prachtige herfstkleuren voorzien die je maar kan bedenken. Het is maar een rit van ongeveer 35 kilometer en eindigt in Maiche. De rit zou vervolgens weer naar Saint Hippolyte terug gaan, maar we besluiten om dit niet te doen. We zetten koers naar Morteau en vervolgens Pontarlier. We moeten dringend onze was doen, inclusief beddengoed. Het weer is supergoed en deze wat grotere plaatsen hebben waarschijnlijk wel wasmachines en drogers staan bij de grotere supermarkten. We rijden in alle rust op zoek naar deze faciliteiten en rijden voor ons gevoel eigenlijk door Zwitserland. Dat is niet raar, want we schampen constant de grens met dit bergachtige land. Het is weer een prachtige rit met dit weer en we komen dan ook onderweg een Intermarché tegen met wasmachines en drogers.
En dan komt het volgende hoofdstuk Kommer en Kwel aan de orde. Mijn lieverd loopt met een grote mand wasgoed naar de 20 kg wasmachine waarin alles past. Daar aankomend ziet ze dat deze machine kapot is en alleen de 8 kg machine het doet. In een paar wassen doet ze alle was in 2x en dan wil ze het in de 20 kg droger stoppen. Maar wat blijkt nadat de droger klaar is met het programma? Blijkt ook kapot en de was dus nog kletsnat. Paniek was er niet, maar dit maakt wel dat we dus kletsnatte was in de camper hebben die er niet lekkerder op gaat ruiken als deze grote berg in de camper droogt. Zit niks anders op dan zo spoedig mogelijk een nieuwe camperplaats te zoeken en daar in de restanten van de middagzon de was te laten drogen op een wasrek. Wat in principe niet mag op een camperplaats, want kampeergedrag is ten strengste verboden zeggen de borden. Nood breekt wetten en we hangen toch de schone was buiten. Dat is beter dan de vuile….
Als we dan toch volledig in overtreding zijn, dan leg ik de extra zonnepanelen ook maar buiten in de zon neer om de lithium accu verder te vullen. Door de korte rit van vandaag is de accu niet veel bijgeladen en willen we hem toch weer wat voller hebben. We beginnen met 47% volle accu, maar na een paar uur zitten we alweer op 75%, dus ruim voldoende om de avond en nacht door te komen. Miriam legt nog aan wat dames uit dat we het echt uit nood allemaal doen omdat de droger kapot was. Best een moeilijk gesprek in het Frans. Maar de dames begrepen het volledig en “pas de problem” was hun bemoedigende eindconclusie.
De plek is weer met een prachtig uitzicht over een dal en voor de rest is hier niks aan voorzieningen. We staan op een parking bij een parkje, naast een grote evenementenhal van het dorp. Met Joep loop ik nog even door het berghellingsparkje en beiden komen met de tong op de knie terug bij de camper, alwaar Saartje het huishouden runt. Aangezien ik als Swiebertje eruit zie, besluit ik maar mijn baard te trimmen, want als je zou zeggen dat ik onder een brug leef, zou je het ook geloven. Maar zowel het huishouden als de persoonlijke verzorging is weer prima op peil en genieten we nog even van de lekkere najaarszon en maken ons op voor weer een lekker avondje in de camper. De nachten worden killer, maar daar slapen wij heerlijk op! Morgen weer verder!
Zou ze gelukkig zijn? Denk het wel met dit uitzicht!
