30 oktober 2025: Ook pech hoort bij het leven, maar nu een volt-treffer!

Vanmorgen waren we er weer helemaal weer klaar voor om door te gaan, na 2 relax-dagen op deze camperplaats. Alles klaar voor vertrek en starten maarrrrr!

Maarrrrr starten doet de Lambortinki niet en na een paar pogingen is de accu compleet plat leeg. We snappen het niet, aangezien we nu 2 dagen aan het stroom hebben gestaan en de camper zonder problemen de laatste week heeft gefunctioneerd. Maar goed; we staan nog op de camperplaats en niet ergens onderweg in the middle of nowhere!

Een aantal franse en spaanse camperaars op de plek proberen te helpen met startkabels en een motor defribrillator ofwel een accu-booster. Zo vriendelijk iedereen op de camperplaats, maar de accu was echt dood!

Dan maar de ANWB bellen, maar voordat ik dat doe bel ik nog even met onze eigen campergoeroe uit het dorp Jan Kuipers Camperservice en mijn zwager John om advies te vragen wat het zou kunnen zijn en wat ik zelf nog zou kunnen doen. Bij Jan is de camper vorige maand voor groot onderhoud geweest voor deze reis en zwager John heeft nagenoeg dezelfde camper en is zelf truck/bedrijfswagen monteur bij Vika te Wezep. Beide experts hebben dezelfde conclusie en dat is dat de accu echt kapot is. Bij gebruik van de accubooster is het advies om de accuklemmen direct op de accu aan te sluiten die in de binnencabine zit en niet in de motorruimte. Vanmorgen hebben we inderdaad in de motorruimte de accuklemmen aangesloten op de externe klemmen zoals Fiat Ducato dat in de manual aangeeft. Supergoed geholpen door Jan en John.

Na het belletje met de ANWB is het een lange tijd wachten totdat er een sleepwagen voor komt rijden. Miriam loopt nog even naar de stad en koopt wat zaken die we nodig hebben heeft en heeft daardoor nog even deze stad in mooi weer kunnen aanschouwen. Het blijkt een mooie stad te zijn.

Toen de sleepwagen eraan kwam, heb ik aangegeven dat ik niet gesleept wil worden omdat we weten wat de oorzaak is en dat ik vooraf heb aangegeven er geen sleepwagen nodig is, maar dat de pechhulp met een nieuwe accu kan komen en deze direct kan monteren. De sleepwagenchauffeur geeft aan dat hij dan nu met de accubooster wil proberen om de camper op gang te krijgen. Dat lukt direct en de man wil ons wel begeleiden om mee te rijden naar een Iveco Truckservice aan de rand van deze stad. Top! We volgen hem en komen aan bij de Iveco garage, maar zien al de paniek bij de medewerkers dat ze hier geen zin in hebben. Hun parkeerplaats staat werkelijk bomvol met wachtende wagens die geholpen moeten worden. We worden weggestuurd omdat ze de accu niet op voorraad hebben en zeker geen tijd om de accu in de camper te plaatsen. We worden doorverwezen naar een Renault Truckservice aan de andere kant van de stad. We laten de motor constant draaien godzijdank, want we krijgen hem nooit meer aan de praat als we hem uitzetten.

We komen vervolgens aan bij de Renault garage, en de beste man die achter de receptie staat geeft aan dat hij ons niet kan helpen omdat hij de accu niet op voorraad heeft. Hij verwijst mij door naar een auto-onderdelen winkel om daar een accu te kopen, dan wil hij hem er wel voor ons inzetten. Ook die winkel heeft de accu niet op voorraad. Vervolgens verwijst hij ons door naar een andere garage, die al eerder is gebeld door de Iveco garage, maar deze hadden geen tijd. Toen ik dat zei, wilde hij ook nog wel bellen naar ze en ja daar hadden ze wel de accu op voorraad en toen ik daar aankwam om de accu te kopen, werd er meteen een monteur aan mij toegewezen om mij te helpen om de accu te monteren. Dat is een meevaller.

Maar goed; hoe fijn was het dat zwager John aangaf dat hij dezelfde accu had in zijn camper, dus dat gaf vertrouwen. Maar bij installatie bleek de accu toch niet te passen; de + pool zat aan de verkeerde kant en de kabels waren te kort om aan te passen. Ook paste de klembeugel om de accu in de accubak te fixeren niet. De goede accu moest een bepaalde vorm te hebben, die geschikt was voor deze klembeugel. Jullie raden het al. Die accu hadden ze niet op voorraad. Wel kon ik naar de andere kant van de stad rijden om bij een groothandel daar de goede accu te kopen. Miriam en ik zeiden dat we graag wilde dat hij de groothandel zelf zou bellen met de specificaties van de goede accu. Dat heeft de beste man gedaan, maar eerst moest de oude accu weer in de camper gemonteerd worden om weer op pad te gaan om de accu zelf te halen. Iedereen is zo vreselijk vriendelijk en behulpzaam, maar bij de groothandel kreeg ik het gevoel dat ik genaaid zou worden gezien de prijs van de goede accu. Deze was 2x zo duur als dezelfde accu als de garage had aangeven qua specificaties, maar door de klembeugel moest deze een hogere rand hebben. In plaats van 220 euro werd het 365 euro voor dezelfde accu. Toen ik daar wat van zei dat ik schrok van de prijs, kwam opeens een korting op de proppen en werd de accu 230 euro. Prima! Doen we!

Maar in plaats dat zij de accu zouden plaatsen, zoals door de vorige garage was aangegeven, weigerden ze de accu te plaatsen en moest ik maar terug gaan naar de vorige garage. Zij gingen om 18.00 sluiten en het was al 17.30 uur, dus geen tijd meer daarvoor. Wij weer terug in de hoop dat de vorige garage toch de accu voor ons nog wilden monteren. Dat wilden ze wel doen. Zo vreselijk goed geholpen. Ze verkopen uiteindelijk geen accu, maar verrichten wel de arbeid. De kosten? Niets! Niets! Dat wilden we niet, maar na zo’n dag als vandaag voor ons, was dit service. Vanzelfsprekend aangedrongen om iets te betalen voor de tijd, wilden zij er niets van weten. Toen maar een donatie gedaan voor de Cerveza-pot op vrijdag. Werd zeer gewaardeerd, maar wij waren ontdaan door de vriendelijkheid van een ieder die hier ons geholpen heeft.

We zijn nu net thuis op dezelfde camperplaats als de laatste dagen en gaan morgen weer op pad. We zijn aan een biertje begonnen en zijn allebei moe van deze dag. Maar we zeggen net tegen elkaar dat het beter nu en hier was gebeurd dan later in de winter met vorst op een plek waar je de hulp niet direct tot je beschikking hebt. Nu dus een nieuwe goed accu waarmee we de winter mee in kunnen. Een Volt-treffer dus!

Morgen een nieuwe dag en dan weer onderweg! Miriam zegt; we hebben geen dag verloren, omdat we geen planning en geen bestemming hebben en de zon scheen. Zo is het, we zijn zwervers zonder agenda!

11-13 November 2016: Hoch Elten (Emmerich am Rhein)

Dit weekend zal voor ons het laatste weekend zijn dat we dit jaar met de camper weggaan. De komende weken worden drukke weken, zeker voor Miriam met haar Gloss Haarstudio. Daarom gaat de Lambortinki na dit weekend in winterslaap. Altijd jammer als het camper-seizoen er weer op zit, maar ook dit jaar zijn we weer regelmatig in staat geweest om ook in de weekenden erop uit te gaan. We hebben een prachtig seizoen gehad, maar nu dit laatste weekend staat het camperen in het teken van ziekenbezoek. Mijn broer wordt geopereerd aan zijn knie in Emmerich am Rhein te Duitsland en wij vonden dit een goede reden om hem eens te bezoeken in het weekend in het St. Willibrord Krankenhaus. Na ons werk direct de camper gestart en op pad! Bijkomend voordeel was dat we zodoende ook het Sint Maarten bij ons voor de deur moesten missen. Fantastisch voor de kinderen, maar nu we er toch niet zijn; ook wel eens fijn!

De camperplaats die in Emmerich is, heeft geen voorzieningen en is dus derhalve gewoon een grasveld aan het einde van het dorp Hoch Elten. in de plaats Emmerich is ook nog een camperplaats in de haven, maar deze was dit weekend gesloten. Met scooter bij ons is de reisafstand tussen Hoch Elten en Emmerich geen probleem, dus we besluiten om in Hoch Elten te gaan staan op het grasveld aldaar. De reviews op http://www.campercontact.com wezen erop dat bij nat weer de grasmat erg zacht kan zijn en daarom leek het ons niet verstandig om op het gras te gaan staan, maar dan maar op het asfalt. Dit is alleen mogelijk als het niet druk is op de camperplaats. Nu zou je verwachten dat medio november, met een temperatuur van om en nabij het vriespunt, alsmede grijs en grauw weer, dat er dan geen campers zouden staan. Fout gedacht! Bij aankomst vrijdagavond stonden er al zo’n 6 campers en al deze voertuigen hadden hetzelfde besluit genomen; op het asfalt blijven staan. Dit maakte dat wij uiteindelijk nog een plekje moesten zoeken waar we konden staan, want de camperplaats is niet al te groot. Zeker niet als alleen het asfalt maar de oppervlakte is waarop je kan staan. Achterin de camperplaats was nog een plekje waar we de Lambortinki konden parkeren.

img_0009

Nadat we hem goed waterpas hadden staan, begon omstreeks 19.30 uur voor ons de avond. Miriam had heerlijk gekookt in camper en nadat we alles hadden opgeruimd en afgewassen, hebben we lekker onze TV en Mediaspeler aangezet om een filmpie te kijken.

Echter; na 2 uur begon opeens het controlepanel van onze camper te piepen en rode lampjes die begonnen te branden. De accu was leeg! We staan helemaal los en dus moeten we het doen met de stroom die in de accu zit. We dachten dat dit ruim voldoende was voor een weekendje weg, maar nee dus! De ontlading van de accu kan mogelijk sneller gaan nu het buiten zo koud is, maar ook kan ie gewoon kapot zijn. Dat zou balen zijn!

Het stroomverbruik binnen is hoofdzakelijk voor een paar lampjes in de camper, de LED-TV en mediaspeler en nog een beetje electriciteit voor de verwarming, die overigens prima op gas aan het branden was. Maar door de accustoring viel ook de verwarming uit. Wat hier het verband mee is, weten we niet precies, maar koud kregen we het wel!

We besloten om lekker naar bed te gaan en morgen rustig aan te doen met stroom omdat we toch  de hele dag op pad zijn. De daglichtpanelen op het dak zouden dan de accu vast wel weer een beetje vol krijgen, was de verwachting.

De volgende ochtend lekker gedoucht, totdat wederom de alarmgeluiden er waren. Fijn dat we toch fris en gesoigneerd de dag door konden brengen. We komen erachter dat mogelijk ook de De-ice installatie van de gasflessen oorzaak zijn van het sneller leeglopen van de accu’s. Deze de-ice gebruiken we nooit, maar dit weekend dus wel omdat we ook dachten dat het mogelijk storing was door bevroren Propaan-gas in de gasbun.

Wij in ieder geval na het ontbijt lekker met onze scooter rond wezen rijden door de mooie groene omgeving en vanzelfsprekend door de winkelstraten van Emmerich geslenterd om te kijken of er nog iets moois te scoren was. Tussen de middag even geluncht aan de Rijn bij een nederlands restaurantje. We waren net te laat voor de lunch en daarom werd er voor ons niet meer gekookt. We konden wel nog gebakken aardappeltjes krijgen met een gehaktschijf (Frikandel heet dit in Duitsland). Was niet bijzonder, maar we konden er mee door!

20161112_204100

Toen op bezoek bij mijn oudste broer Harry in het Ziekenhuis aldaar. Bij binnenkomst hadden wij een duffe en slaperige broer verwacht, maar hij was monter en goed spraaks. Uit de camper had ik een paar boeken voor hem meegenomen om de tijd te doden in het saaie ziekenhuis. Leven volgens Gijp, Topshow en Kees (van Kees Jansma) zouden de komende weken hopelijk wat lach op zijn gezicht kunnen toveren. In Duitsland blijf je 5 dagen in het ziekenhuis en vervolgens ga je daarna nog eens 3 weken intern in een revalidatiecentrum om snel te herstellen. Een dag na de operatie waren ze met Harry al begonnen met de revalidatie door een strek- en buigmachine om zijn been te monteren. RoboCop is er niets bij!

http://camperjoy.com

Na dit bezoek weer heerlijk de warmte opgezocht van de camper. Want wat was het waterkoud op de scooter. De tenen vroren eraf en de neus was volledig afgestorven en werd bijna zwart op het gelaat…Zaterdagavond super gezellig in camper gelezen en door de accuproblemen minimaal gebruik gemaakt van de verwarming. Vroeg onder de wol dus! Zoals jullie weten is het bed in de camper geen straf en hebben wij helemaal in coma gelegen totdat om 7 uur eens een ander klokkenspel begon te spelen dan de mijne; de omliggende kerken waren een heus concert begonnen en dus vroeg wakker. Weer rustig ontbeten en zagen we dat er weer campers bijgekomen waren. Ongelofelijk hoe druk het nog is. Het camperen is echt een way of living aan het worden voor veel pensionadas lijkt het. Wij kunnen niet wachten….

img_0011

Zondag weer met scooter gereden in omgeving en opeens kwamen we via andere weg toch weer Emmerich binnenrijden. Nog even gedag gezegd bij broerlief en toen weer teruggereden naar camper. Daar de scooter weer opgeladen en klaar voor vertrek. Tot slot nog even een pannenkoekje gegeten bij pannenkoekenhuis te Hoch Elten. Was prima! Miriam en ik hebben geloof ik al ruim 10 jaar geen pannenkoek meer gehad, maar was goed te doen voor een keer! Na de lunch de camper gepakt en binnendoor weer naar Lelystad gereden om aldaar mooi op tijd weer thuis te zijn om Max Verstappen een weergaloze race te zien rijden. Heerlijk! Ook de warmte in huis was weer heerlijk om te voelen.

c360_2016-11-12-13-57-33-367

We gaan onze camper leeghalen, schoon maken en woensdag weer in de winterstalling zetten. De wegenbelasting schorsen natuurlijk en de komende maanden weer voorbereidingen treffen voor het komende jaar. We hebben de camper nu ruim 2 jaar, maar we zijn er superblij mee en vinden het flexibele reizen wat je met een camper kunt doen echt ideaal! We danken de Lambortinki en het jaar 2016 voor de prachtige reizen en ervaringen! Tot volgend seizoen 2017!!