Vrijdagochtend staan we weer in alle rust op en verlaten we de parkeerplaats bij de sportvelden. De afgelopen nacht was het voor ons de eerste keer dat we midden in de nacht gestoord werden door een tweetal brommerhelden die op de parkeerplaats aan het crossen waren om 4 uur in de nacht. Stopten soms naast onze camper en lachten dan wat en met een hoop lawaai weer even verder crossen. Uiteindelijk is er niks gebeurd en zagen we ook geen rare dingen rondom de camper. Wij vonden het een prima plekje, maar nogmaals; was voor het eerst dat we ons even zorgen maakte om onze veiligheid of vandalisme in alle keren dat we los hebben gestaan met de camper.

Zorgen hadden we ook om onze Joep. Na ruim 4 dagen niets gegeten te hebben en een gedrag dat we niet kennen van onze trouwe reisgezel, voelden wij ons niet prettig dat hij zo anders was. Behalve op de momenten dat we iets uit een zakje pakten of de koelkast openden. Dan stond de banjer kwispelend naast me. Ook tijdens het wandelen was hij in goede doen. Ten einde raad, besloot Miriam maar voor de dominante excellentie verse kippenhaasjes van de poelier te koken voor hem. Jullie raden het al; Binnen 15 seconden had hij het op en was weer helemaal het heertje! En eerlijk gezegd vond ik Joep zijn nat voer en brokjes beste te doen met een wijntje erbij….Ja, want eten weggooien doen we in huize Lammertink niet.

We rijden het dorp uit en beginnen aan een rit richting Freiburg. We maken de oorspronkelijke route niet af en buigen af richting Frankrijk. Het eerste gedeelte van de route was niet zo fraai als dat we de eerdere dagen gezien hadden. Maar toen begonnen de wegopleidingen weer en werden we eigenlijk wel door mooie stukken omgeleidt. Ruim voor Donaueschingen worden we weer omgeleid en deze omleiding is een dusdanige serieuze omleiding dat we hierdoor ruim anderhalf uur hebben verloren. Maar wat is verloren als je werkelijk een prachtige omleiding qua natuur en vergezichten voor je kiezen krijgt. We laten de frustratie los van onze geplande route niet kunnen rijden en genieten van de rit zoals we deze nu voorgeschoteld krijgen. Miriam maakt weer mooie kiekjes onderweg en we stoppen tussendoor om Joep even uit te laten.

Uiteindelijk komen we omstreeks 14.00 uur aan in Freiburg en worden we door een heel omslachtige manier door de stad heen geloodst om richting de Elzas in Frankrijk te kunnen rijden. We zijn het zat na ruim 6 uur rijden en willen eigenlijk stoppen bij de eerste de beste camperplaats. Maar deze vind je niet zoveel in de buurt. Ook dat vonden wij opvallend in zowel Beieren als in Baden-Würtemburg; heel weinig camperplaatsen en voorzieningen verkrijgbaar en veel campings al dicht. We weten dat het in Frankrijk veel beter voorhanden is en hopen dan ook snel in Frankrijk aan te komen.

Omstreeks 15.30 uur passeren we de Rijn en zijn we dan ook meteen in Frankrijk. Direct aan de overkant van de Rijn ligt Vogelgrün en als eerste zien we daar de Camping Car Park Vogelgrün liggen. Deze organisatie is favoriet bij ons om te logeren. Alle voorzieningen zijn top en veelal sta je op mooie plekken of strategische plekken om de omgeving goed te kunnen ontdekken. Vaak zijn het oude municipal campings die door de gemeenten zijn afgestoten en verkocht aan Camping Car Park. We hebben een pasje waarmee we op elk camperpark mee op kunnen rijden en de stagelden worden van het pasje afgeschreven. Wel zorgen dat er saldo op staat natuurlijk.

Het is druk op de Camping Car Park en we pakken 1 van de laatste beschikbare plekken. Prima plek en we weten dat we morgen hier ook weer alle tanks en toilet op orde kunnen brengen, dus dat is ook een lekker gegeven. Zodoende weten we dat we daarna de komende 2 a 3 dagen weer los kunnen staan. Miriam heeft een nieuw regionaal natuurpark gespot waar we nog niet zijn geweest in het verleden.

De avond is rustig op de Car Park en je ziet iedereen tegen etenstijd de gordijnen dicht doen en op zich zelf zitten. Mede ook door het slechtere weer en lagere temperaturen ga je niet buiten blijven. Het weer slaat een beetje om en we zien voor het eerst in een week regen op ons neerkomen. Ook in de nacht blijft het regenen, maar wij vinden dat altijd erg gezellig, knus en behaaglijk klinken zo lekker warm onder de dekens. Heerlijke nacht gehad!

Vanmorgen starten we echt in slow motion. We blijven wat langer liggen dan normaal en om half negen loop ik met Joep de eerste ronde. Haast maken heeft geen zin nu, aangezien veel campers aanstalten maken om de car park te verlaten. Zij moeten ook allemaal hun toilet legen en water afstorten en innemen. We zien het allemaal gebeuren en ik concludeer dat onze routines in de ochtend lopen als een zwitsers uurwerk. Omstreeks 11.00 uur zien we dat we dat de stortplaats vrij is en vertrekken. Eerst grijs water laten lopen in de afvoerput, dan schoon water vullen en tot slot het chemisch toilet legen en weer klaarmaken voor gebruik. Het is zo fijn dat op de Camperplaatsen van deze organisatie altijd alles top is en overal dezelfde apparaten in gebruik. Top!

We rijden al slingerend door de Elzas en zien dat de wijnranken veelal al leeggeplukt zijn. Opeens zien we het dorpje Eguisheim, waar we jaren geleden hebben gestaan met de Lambortinki I, aan ons voorbij komen. Zullen we hier blijven? Was een leuke plek!

Zie blog over deze plek uit 2018:

25 en 26 juni 2016: Colmar – Elzas (Eguisheim)

We besluiten om door te rijden naar de geplande plek voor deze dag. Zeker omdat ook het weer zo slecht geworden is, dat we geen zin hebben om lang te blijven rijden terwijl je niks kan zien om je heen door de regen en nevel. Na anderhalf uur rijden komen we aan op een mooi gelegen parkeerplaats, met direct toegang tot boswandelingen en mooi landelijk uitzicht. De plek is gratis wederom en we vinden het een prima plek. We staan in het gehucht Menoncourt.

Menoncourt is een gemeente in het Franse departement Territoire de Belfort (zal wel winderig zijn hier en dat klopt!) in de regio Bourgogne Franche Comté en maakt deel uit van het arrondissement Belfort. In het Elzassich of het Duits heette de plaats vroeger Mimingen. Aber das war einmal…

Waarom we juist op deze plek staan, gaan we morgen beleven als blijkt dat het weer goed is. Dat is wel de verwachting en dan gaan we morgen rijden door het Parc naturel régional du Doubs Horloger.

Het Regionaal Natuurpark Doubs Horloger (PNR), is officieel pas opgericht bij decreet op 4 september 2021. Het is een bewoond landelijk gebied dat nationaal erkend wordt voor de kwaliteit van zijn natuurlijke en culturele erfgoed, maar met een kwetsbaar evenwicht . De missie van het park is het beschermen en duurzaam verbeteren van de natuurlijke rijkdommen, in overleg met lokale belanghebbenden.

Het Regionaal Natuurpark Doubs Horloger (PNR) is een instrument ter ondersteuning van de regio en werkt aan de bevordering en het behoud van ons erfgoed door middel van diverse thematische missies: mobiliteit, architectuur en landschappen, natuurlijke omgevingen, milieueducatie, stedenbouw, landbouw en bosbouw, en duurzaam toerisme. Het is het 4e Parc National Regiones in de regio Bourgogne-Franche-Comté en het 57e in Frankrijk.

Dit gebied omvat 94 gemeenten, afkomstig uit 6 gemeenschappen van gemeenten, verspreid over vijf gebieden die worden gekenmerkt door hun reliëf: de De valleien van Doubs en Dessoubre, de Val de Morteau, de eerste plateaus van Sancey-Belleherbe en Val de Vennes, evenals de plateaus van Maîche en Russey.

Of we alles compleet gaan afwerken in dit relatief nog onbekende park bij de Nederlanders, weten we nog niet. Alles valt en staat met het weer. Wel schijnt het zo te zijn dat de beste periode om dit park te bezoeken, de herfst is. We hebben alle tijd en zeggen tegen elkaar dat Spanje geen doel op zich is. Zolang we het weer nog prima te doen vinden, kan het ook zijn dat we onze tijd nemen om langer in Frankrijk te blijven. Miriam is net klaar met haar plannen aan mij te presenteren in dit park en heeft via de ouderwetse Michelin landkaarten een route uitgestippeld. Deze ga ik nu in de Garmin navigatie invoeren en zijn wij klaar voor ook voor ons dit onbekende gebied.