6-8 Oktober 2017: Laatste camperweekend 2017?

We zullen jullie maar niet vermoeien met de verhalen van dit afgelopen weekend. Het is namelijk weer het Natuurkampeerterrein Drie vlakbij Ermelo geworden. De weekenden hier zien er allemaal hetzelfde uit en dus nu niet meer interessant om te vertellen. Afgelopen vrijdag na het werk weer naar Drie gegaan omdat het zo lekker dichtbij is en toch het gevoel geeft om er helemaal uit te zijn. Het hele  weekend heeft het geregend, met uitzondering van de zondagmiddag. Maar dan moeten we weer het kampeerterrein om 12.00 uur verlaten. Jammer hoor; het hele weekend zeiknat en zondag mooi weer en moet je weg. Ko de Boswachter kwam er weer om vragen en dus maar besloten om toch de camper maar in te pakken en buiten de camping te parkeren. We hadden namelijk om 14.00 uur afgesproken met onze vrienden Harry en Els om bij het restaurant Het Boschhuys in Drie gezamenlijk te lunchen. Gezelligheid om ook bij te kletsen, want doordat zij drukke periode in het werk hadden en wij ook, kwam het er steeds maar niet van om een momentje samen te pimpelen en lekker te eten. Nu dus gepland in Drie en het was zoals altijd erg gezellig.

C360_2017-10-08-13-16-09-926

Het hele weekend hebben Miriam en ik heerlijk gegeten in de camper. Aangezien ik niet over onze activiteiten in de buitenlucht hoef te hebben, gaan we nu maar over onze andere hobby hebben: eten! De verhalen over de wandelingen door de bossen en hoe het leven in onze camper is, kennen jullie nu wel in de regio Drie. Daarom nu maar even over het culinaire dagboek van dit weekend.

Aangezien we vrijdagmiddag direct na het werk weg wilden gaan, had ik even bij de plaatselijke traiteur ‘L Appetit in Lelystad even een makkelijke ovenschotel gehaald om in de camper, na  aankomst in Drie, in de oven te kunnen schuiven en direct aan de gezellige avond beginnen. Voordat we dit deden, wel eerst even een rondje met Joep gelopen door de bossen. Na terugkomst de lekkere preischotel van ‘l Appetit in onze oven geschoven. Daarnaast hadden we ook nog even een strip spare ribs in de oven gedaan. Deze ribs zijn echt de lekkerste die je in Lelystad kunt krijgen. Op donderdagavond na de koopavond van Miriam haar kapsalon eten we wekelijks een wisselende maaltijd van deze keukenprinsen op de Kempenaar en altijd goed van kwaliteit! Maar de Spare Ribs zijn echt uitzonderlijk vinden we. Maar goed; heerlijk gegeten op vrijdagavond en daarna lekker een pot thee en een filmpje kijken. Zoals zo vaak kakken we in de camper op vrijdag al heel vroeg in en dus het eind van de film niet meegemaakt en omstreeks 10 uur lekker naar bed met mijn meisje!

De volgende dag het vaste ritueel van wandelen met Joep, beetje lezen, beetje vegeteren, beetje slap ouwehoeren met medekampeerders, afwasje doen en toen het weer donker was geworden wederom een heerlijk eigen gemaakte maaltijd  in ons ienieminie keukentje gemaakt door Mirreke: Risotto met gesnipperde rode ui en citroensap (Miriam kan echt de lekkerste risotto maken!), lauw-warme gerookte zalmhaasjes op “een bedje van” groene asperges en daar overheen verse eigengemaakte pesto en schijfjes citroen. Nagerecht was een cheesecake met zwarte bessen compote. Nou……Herman de Blijker eat your heart out!! Was erg lekker!

En natuurlijk ook zondag nog een zonnige wandeling gemaakt door het bos, voordat we van het terrein af moesten en lekker geluncht dus.

C360_2017-10-06-18-21-47-676

Tot slot besluiten we nog om ook volgend weekend toch nog weg te gaan met de camper aangezien de weersverwachtingen erg goed zijn! Eerst wilden we de camper al in de stalling doen om goed te drogen voordat we de uitkomsten van de campercheck, die vorige week is uitgevoerd, uit te laten voeren. Maar nu er zo’n mooi weer wordt verwacht, na een paar zeer regenachtige weekenden in Drie, willen we toch ook nog volgend weekend even op pad. We vinden het zo geweldig dat leventje in en rondom de camper! We zijn alle drie helemaal happy in Drie! Ook Joep is niet te houden als we thuis al de camper aan het klaar maken zijn. Hoe jong ie ook nog is, hij begrijpt erg snel wanneer er iets te gebeuren staat. Wat een energie heeft zo’n klein beestje tijdens de wandelingen met die korte pootjes en die lustig kwispelende staart van hem!

C360_2017-10-07-14-54-32-691

En ook Miriam geniet volop; Ze kan in dit jaargetijde helemaal los gaan met het maken van foto’s in de natuur. Ik vind dat ze altijd prachtige foto’s maakt en dat deze schilderijen altijd ook erg mooi in dit blog passen. In dit blog nu dan ook nog een paar mooie plaatjes van dit weekend!

Spannender was het niet dit weekend. Volgend weekend nemen we de scooter weer mee en zullen we hopelijk op zaterdag ook nog een leuk ritje kunnen maken. Mogelijk beleven we dan weer eens wat meer dan dit gezapige leventje van de afgelopen weekenden op ons favoriete stukje paradijs in Drie…of all places!!

26 April 2017: Groesbeek, Nijmegen en Oijsedijk

Deze week konden wij met ons werk goed te plannen een vijftal dagen weg met onze camper. Dinsdag na het werk weg gegaan, woensdags zijn we altijd samen vrij, donderdag Koningsdag en dan vrijdag 1 “snipperdag” nemen en vervolgens het gehele weekend weg, maakt dus dat we 5 dagen op pad konden met onze Lambortinki. Gisteren na het werk vlug alles inpakken en iets voorlopend op schema konden we om 18.00 uur via de snelweg richting Groesbeek rijden. Onderweg net buiten Lelystad zag mijn broer Jos ons rijden en belde ons met de mededeling dat voor Harderwijk dikke file stond en dat we beter via Zeewolde, Amersfoort en dan de A30 konden rijden. Zoals als jongste broer betaamt, luisterde ik gehoorzaam naar mijn oudere broer! Vervolgens een half uur later verketterde ik hem omdat we vlak voor de afslag naar de A30 in een nog dikkere file stond. Tenminste; als je over een file praat is het vaak dat je dan toch af en toe van je plek rolt totdat je 30 meter later weer op de rem trapt en stilstaat. Deze file was er eentje onder de noemer: parkeren!! We hebben ruim 45 minuten als een rat in de val in een stilstaande file gestaan en zelfs keuvelend tegen een vangrail met medereizigers gekletst. Er was namelijk een ongeluk gebeurd met 5 auto’s en behoorlijke blikschade. Alles stond muurvast. Maar uiteindelijk konden we weer op pad en daardoor kwamen we rijkelijk laat aan op de geplande camping.

Dit keer wederom een camping vanuit het Groene Boekje en Natuurkampeerterreinen. Kleinschalig en redelijk primitief qua faciliteiten. Aangekomen op de Camping Het Smokkelpad in Groesbeek, konden we direct onze plaats in gebruik nemen en ons klaarmaken voor het avondmaal. Het Smokkelpad stamt nog uit de tijd dat er nog strenge grensposten waren tussen Nederland en Duitsland. Via dit pad kon men zo vanuit Groesbeek, richting Cranenburg lopen om vooral tabak en alcohol het land binnen smokkelen. Precies op deze voormalige grens staan we met onze rijdende woonhuis uitkijkend op een weiland. Prachtige plek en door de slechte weersverwachtingen niet druk. Er staan nog een paar Eriba caravans, die een clubweekend hebben doorgebracht hier. De beheerder Ton was erg vriendelijk en hartelijk en was speciaal voor ons open gebleven om ons te ontvangen.

Het avondmaal was voor onze maatstaven erg belabberd te noemen. Normaal vindt Miriam het leuk om in de camper te koken, maar nu we zo laat aankwamen (20.45 uur) hebben op culinaire wijze Saucage Du Knak met Panne du Oer gegeten. In de volksmond ook wel te oud brood met knakworst genoemd. De komende dagen hebben we elkaar beloofd om lekker te koken of ergens onderweg met de scooter een hapje te eten. Na het eten nog even samen gelezen en wel met ieder zijn eigen boek, dus niet echt samen….

Na een lekkere nachtrust en het inmiddels standaard ontbijt, hebben we ons gedoucht en waren we klaar om met onze scooter een rit te plannen. Tot onze schrik heeft na zijn laatste update, onze Mio Fietsnavigatie het begeven. Nu dan toch maar via de witte ANWB fietsborden de wegen volgen. Komt goed! De zon scheen toen we wilden ontbijten, dus hebben we heerlijk buiten gegeten. Erg fijn als je verwacht dat de komende dagen slecht weer is verwacht en toch opeens kunt genieten van de zon.

C360_2017-04-26-10-09-33-456

Eerst op pad naar het net over de duitse grens gelegen Kranenburg. Het plaatsje ligt in de Kreis Kleve in het Neder Rijn gebied. Kranenburg werd in de 13e eeuw gesticht door de Graven van Kleef. De eerste historische bronnen vermelden een Burg Kranenburg uit 1270 en een kerk uit 1277. Sinds 1924 bezit de plaats stadsrechten.

Door de vondst van een ‘wonderbaarlijk kruis’ kreeg de plaats in 1308 betekenis als bedevaartsoord. Nog jaarlijks vindt een kruisprocessie plaats als hoogtepunt van de bedevaart van Kranenburg. In 1370 kwam het gebied van Kranenburg, dat tussendoor aan de ‘Heren van Horn”verpacht was geweest, terug aan Kleef. In deze tijd bestond in het stadje een eerste vestingwal. Rond 1400 werd er een nieuwe burcht gevestigd met een stenen vestingmuur en twee poorten. Het aantal torens is niet bekend; wel weet men dat de meest zuidelijke toren als windmolen gebruikt werd.

C360_2017-04-26-11-03-03-075

Bovenstaande tekst doet vermoeden dat er toch wel veel te zien viel op historisch vlak, maar dat viel tegen. Er waren nog resten van een stadsmuur en er stond nog een gedeelte van een poort, maar dat was het! Kortom; we zijn de scooter even af geweest om wat foto’s te schieten en toen met gierende banden terug naar Nederland en wel Groesbeek specifiek.

Al rijdende door Groesbeek viel ons op dat er veel bouwwerkzaamheden in het centrum waren. Het maakte het er niet gezelliger op qua entourage, maar al slenterend door het dorpje kwam Miriam toch weer wat winkeltjes tegen en nadat we ook het even een prachtige meubelzaak hadden bezocht met veel woonaccessoires (godzijdank waren we met de scooter, anders was er vast wel weer wat ingeladen…), kwam de zon weer door en zeiden we tegen elkaar dat we deze momenten met de dreigende luchten om ons heen moesten koesteren en er van genieten. Dus gezellig in Grand Cafe De Spil een koffie gedronken met elkaar en nog “wat erbij”.

C360_2017-04-26-12-07-21-287

Na deze korte tussenstop besloten we om de scooter te pakken en een mooie rit door de natuur te plannen. Al slingerend door de mooie bossen rondom Groesbeek en door een heuvelachtig landschap rijdend kwamen we langs het Groesbeek Canadian War Cemetary. Een indrukwekkende locatie op een heuvel waarop ruim 2600 soldaten begraven liggen. Deze soldaten kwamen uit verschillende landen, maar vooral Canadezen, Engelsen, Fransen en Nederlandse helden die voor onze vrijheid hebben gevochten en waarvan hun families een zware tol hebben moeten betalen. Het is erg indrukwekkend om door deze gedenkplaats te lopen. De hoeveelheid grafzerken overvalt je en geeft je ook te denken over hoe nu de situatie in de wereld is. We zeggen wel altijd: Dit nooit weer! Nooit weer! Maar kijk eens om ons heen waar we nu staan met betrekking tot de wereldvrede.

C360_2017-04-26-12-33-40-890

C360_2017-04-26-12-50-15-847

We hebben daarna weer de scooter gepakt en zijn via allerlei weggetjes opeens Nijmegen ingereden en vervolgens naar het centrum gereden. De lucht was erg dreigend qua hagel en regen, dus besloten we eerst maar te gaan lunchen en lopende door de stad kwamen we net op tijd nog droog binnen in Brasserie Het Vlaams Arsenaal, een erg gemoedelijke eetgelegenheid in een middeleeuws pand, waarnaast ook direct allerlei prachtige winkeltjes waren. Het was bommetje vol in de brasserie en de sfeer was prima, mede door het erg vriendelijke personeel. In alle rust geduldig op onze lunchgerechten gewacht en lekker met elkaar gekletst over alles wat we nog van plan zijn en allerlei andere onderwerpen die aan de orde kwamen.

Aangezien de regen inmiddels met rasse schreden op ons af kwam na de lunch, besloten we om niet direct met de scooter weer richting Groesbeek te gaan rijden, maar onverwachts even bij mijn nicht Irma langs te gaan, die ook in Nijmegen woont. We hadden al via Facebook even contact gehad en aangegeven dat we misschien even aan kwamen om haar na jaren weer even te zien. Altijd goede herinneringen aan haar gehad vanuit mijn jeugd, toen we samen met beide gezinnen op vakantie gingen. Erg leuk om haar weer even gesproken te hebben en jammer dat we niet meer tijd hadden om meer te horen over haar reizen van de afgelopen jaren. Ze was net terug uit Cambodja, Vietnam en Laos, maar daar eigenlijk niet veel over kunnen hebben, aangezien haar vriend boeiend kon vertellen over zijn zorgen omtrent overheids instanties, corruptie, handel in organen en weefsel en bouwbesluiten in Nederland en Spanje. Kortom: luchtige kost! Maar prima kerel voor de rest en gezellig uurtje samen beleefd.

De regen was inmiddels grotendeels vertrokken boven ons hoofd en toen ook de zon weer terug was, besloten we om via de Oijpolder terug te rijden. Wel; dit was een bonusrit!! Wat n prachtige omgeving is het hier! Vergezichten met Nederlandse luchten, groene weilanden, spiegelachtige vennetjes, dijkjes en veel vogels en hun geluiden. We genieten intens en stoppen regelmatig om echt alles in ons op te nemen. Ook weer innemen natuurlijk, want we kwamen nog een leuk terrasje tegen midden in de polder. En aangezien we daar in de zon konden zitten en met een mooi uitzicht op de polder, hebben we daar tot aan einde van de middag gezeten met een wijntje, biertje en de Bourgondier bitterballen. Wat een fijn leven hebben we toch, zeggen we tegen elkaar. We leven maar 1x, dus doe het dan goed, als het kan!

 

C360_2017-04-26-17-24-41-834

20170426_182646

De laatste etappe was terug via Groesbeek om daar nog even boodschappen te doen voor de komende dagen. Koningsdag staat morgen op de planning en wij hebben besloten om dit niet hier te gaan vieren, maar in Kleve. Lekker rustig. Teruggekomen op de camping lekker knus de camper in om weer warm te worden. Ondanks toch het betere weer als verwacht, was het wel erg koud op de scooter. Kacheltje aan, maaltje koken, afwassen en dan lekker lezen en dit blog schrijven en dan zit de eerste dag er weer op! Was een super dag!

 

Het Groene Boekje – Kamperen midden in de natuur

De afgelopen dagen zitten we weer te stuiteren op onze stoel. Het Groene Boekje 2017 is uitgekomen! Voor ons is dat wel een beetje het begin van het plannen maken voor het nieuwe camper/kampeer-seizoen. Nadat het ASCI ons hun europese gidsen heeft toegezonden, komt dan nu eindelijk het Groene Boekje 2017 op onze deurmat ploffen. Ik weet niet of jullie dit boekje kennen, maar het is een natuurterreinen camping gids van de Groene Koepel, met als leus: te gast in de natuur.

De afgelopen jaren zoeken we steeds vaker kampeerterreinen uit die in dit boekje staan. Uitsluitend kleinschalige campings, midden in de natuur en zonder teveel voorzieningen. De basiszaken zijn aanwezig, zoals elektra, douches, afwasbakken en veelal ook nog een grote open vuur gelegenheid om samen te komen. De activiteiten die er georganiseerd worden zijn uitsluitend op de natuur gericht en ook voor de kinderen. Misschien wel juist voor de kinderen. Nu hebben wij wel geen kinderen, maar dat wil niet zeggen dat we niet genieten van het gezelschap van kinderen. Juist!!

Daarom zitten we nu gezellig aan de eethoek om middels het boekje plannen te maken voor de komende maanden om vooral wat weekenden erop uit te trekken. We hebben het beiden druk met ons werk en we ervaren de weekendjes weg met onze good old Lambortinki als minivakanties.


Ook de sfeer op de natuurkampeerterreinen vinden wij vaak uiterst vriendelijk. Niet dat op “commerciele” campings dit niet het geval is, want vriendelijkheid zit vooral in jezelf en wie goed doet, goed ontmoet, is ons credo! Maarrrrr…de sfeer is op de natuurcampings is wat gemoedelijker en minder gejaagd. Ook is het zo dat je vanaf de campings rechstreeks de natuur in loopt. Of dit nu bossen zijn of waterpartijen; je zit er midden in! Prachtig!

Al pratende over de plannen die we maken, moet de Lambortinki ook altijd meekunnen en dat is soms een probleem op de natuurkampeerterreinen. Onze camper is vrij groot en daarvoor is niet altijd genoeg ruimte beschikbaar of de weg naar de plek toe niet altijd breed genoeg. Goed opletten dus. In ons geval voelen we ons soms niet gewenst gezien de omvang van onze camper. De meeste mensen zitten nogal primitief voor het tentje op een plaidje of op boomstam of op laag stoeltje. Ook koken ze uitsluitend 1-pansgerechten op een primusbrandertje…eigenlijk zoals het hoort op zo’n primitieve camping.

Wij daarentegen zitten binnen op leren stoelen, koken op een fornuis en buiten zit de bbq aangesloten op een gasaansluiting aan buitenzijde camper. Tevens hebben wij een scooter achterop de camper staan en voldoen wij dus totaal niet als natuurliefhebbers, maar meer als barbaren. Sorry, maar we vinden het gewoon lekker…

Door deze plannen te maken en alvast te mijmeren over wat we nog nodig hebben voor het nieuwe seizoen, zeggen we net tegen elkaar: We missen de camper en het leven daarin. Aangezien ik mijn leesbril ben kwijtgeraakt afgelopen week tijdens het werk, moeten we naar de winterstalling van de camper om daar mijn reserve-leesbrillen te halen. Ze liggen allebei in de camper, stom he? Eigenlijk hebben we zometeen een bezoekregeling met de Lambortinki en kunnen we even zien hoe het met hem is, zo onderdak en droog op de boerderie!

Het voorjaar mag van ons weer komen; lekker de tuin klaar maken, de motor uit de stalling en de camper voor de deur! It geat on!!