24 juni 2018: Louvemont (F): E-bike debuut en aangenaam herstellen

Afgelopen nacht heerlijk geslapen allebei en ook onze Joep was flink aan het uitslapen, dus een hele relaxte aanvang van deze memorabele dag. We gaan namelijk voor het eerst fietsen met onze e-bikes. We hebben 20 jaar niet gefietst, maar dan beginnen we met fietsen in een gebied waar menig berg-/klimgeit nog wil bezien of hij op een berghelling wil grazen. Wij gaan daar dus voor het eerst fietsen. De moed zakt niet in mijn schoenen, maar toen Miriam en ik een discussie hielden hoe ver we gingen fietsen en Miriam stellig opperde 50 kilometer! Toen zakte er wel iets bij mij: moed, zelfvertrouwen en zin! Het enige wat steeg was mijn bloeddruk…Maar goed; we besloten om een lus te gaan rijden van en naar onze camping, met een afstand van ongeveer 25-30 kilometer. We wilden nog wel langs de Lac du Der in ieder geval.

Maar voordat we gingen fietsen eerst even op onze mooie plek ontbijten, koffie, jus ‘d orange en broodjes om voldoende energie te verkrijgen voor deze tocht der tochten. Na het ontbijt nog even onze fietsen prepareren door middel van accu’s erin, Hondenmand monteren, fietstassen erop, stuurtassen erop en navigatiesteun op het stuur monteren. Dat was weer een klote klus omdat ik de boutjes dolgedraaid had en dus ook meteen vastgezet, kon ik de steun niet meer wijzigen. Bleek dat ik het scherm niet kon aflezen, maar wel bijna de achterkant van de navigatie kon lezen, EU keurnummers enzo….jaaaa, handig is niet echt mijn kernkwaliteit. Uiteindelijk was het dan zover, we gingen op pad. Eerst de camping afrijden en dan rechts af….oh nee….na 100 meter zei de GPS dat we andere kant op moesten, dus weer draaien. Vervolgens begint Joep zich ook al ernstig te bemoeien met de discussie en lijkt niet in zijn hum achter in zijn mandje, daardoor Miriam ook niet en dan uiteindelijk ik ook niet. Moeizaam begin, maar we herstelden ons prima. We fietsten door prachtige landerijen en kwamen door hele kleine dorpjes, zonder enige activiteiten of tekenen van leven. We passeerden Voillecomte,Pont Varin, Frampas, Braucourt, Lac du Der en weer terug naar Louvemont. Bij Lac du Der spraken we nog met een paar engelse vrienden die speciaal voor dit meer hier naartoe waren gekomen omdat je daar zo prachtig kunt vissen. Leuke gasten uit Southampton! Lac du Der is het grootste aangelegde meer in West Europa en staat bekend om zijn enorme karper-populatie. Daarom dus hier veel vissers te vinden. Ook reguleert dit meer de waterstand van de Marne en indirect van de Seine. Om het meer ligt een aangelegd fietspad, maar alleen deze tocht is al 50 kilometer lang.

Miriam was echter helemaal ontketend op haar e-bike en ging duidelijk voor de bolletjestrui. Met een tempo van ruim 28-30 kilometer per uur had ze de zwaarste versnelling en 3e ondersteuning aan staan en ik dacht nog; die komt haar zelf nog wel tegen… Het leek wel op een demarrage, ik moest in de achtervolging! Na verloop van tijd kom ik een bocht om zeilen en ik zie wat over de weg heen slepen. Was Miriam haar tong…!!! Het licht ging uit bij haar en vanaf dat moment zijn we rustiger gaan rijden en ook meer gaan spelen met de versnellingen en ondersteuningen die de e-bike biedt. Ook begon bij ons ook wat zadelpijn op te spelen en riepen we nog dat we als eerste op onze nieuwe fietsen goede zadels gaan kopen. Miriam een gelzadel en ik een Chesterfield.

Maar in alle eerlijkheid moeten we zeggen dat we het heerlijk vonden om te rijden. Het was soms pittig, maar ging echt prima allemaal. Vooral onze conditie was goed te noemen. Zelfs ik was na 30 kilometer niet bezweet en stapte tintelfris van onze fietsen na aankomst bij onze camper.

PHOTO-2018-06-25-21-37-41 (1)

In deze regio kun je prachtig fietsen en ook erg mooie fietspaden aangelegd dwars door de natuur, terwijl je er niet veel fietsers tegenkomt. De regio is niet toeristisch en dat maakt het ook wel erg leuk. Het echte Frankrijk!

Na terugkomst van onze fietstocht maar meteen ons beloond met een koel biertje en lekker wijntje, toastjes erbij en de rest van de dag heerlijk zitten lezen en voor de camper gezellig met elkaar zitten keuvelen. Aangezien de hele camping wist van onze maiden-rit, kwamen ze vragen hoe het bevallen was en of we meer gingen fietsen. Absoluut was ons antwoord.

Tot slot kwamen we ook nog even aan de praat met een nieuw Nederlands echtpaar op de camping. We spraken over van alles maar uiteindelijk kwam ook het feit dat wij uit Lelystad kwamen en zij uit Veghel. Allebei zeiden we dat we dan dezelfde burgemeester als bindmiddel hadden. Zij missen haar en wij kunnen haar inmiddels niet meer missen in het Lelystadse: Ina Adema! We moesten boffen met haar, zei de familie Henk Mauriks uit Veghel, van ’t Gilde aldaar.

Morgen breken we ons kamp op en gaan richting de Morvan, het nationale natuurpark. We hebben vandaag daar een camping geboekt voor de komende dagen. We houden jullie op de hoogte!

28 April 2017: Land van Cuijk

Vanmorgen na de koffie bij het ochtendgloren werden we wat onrustig; wat doen we? Blijven we hier nog 2 nachten of gaan we verder kijken en zoeken we wat nieuws uit om de komende 2 nachten te gaan staan? We waren er snel uit! We pakken alles in en gaan verder. We hebben het hier de afgelopen 2 dagen super gehad op Het Smokkelpad, maar onze scooter heeft ons in 2 dagen ruim 100 kilometer van de omtrek laten zien en we hebben inmiddels wel weer zin in een andere omgeving. Miriam en ik volgen sinds enige tijd de belgische Facebook groep “Camperfriends”. Een erg leuke groep mensen met allemaal dezelfde passie, namelijk weg zijn met de camper en alles wat daarmee te maken heeft. Op deze pagina zag Mirreke de camperplaats Ons Plekske (www.campersplaats.nl) complimenten krijgen voor hun faciliteiten en vriendelijkheid. Wij ook nog maar even op http://www.campercontact.nl app kijken en daarop bleken deze mensen ook erg gewaardeerd te worden voor hun dienstverlening. Namelijk een 9,5 score uit 226 reviews. Dat klonk goed, dus wij alles ingepakt en op pad naar de gemeente Cuijk en specifiek in Het Land van Cuijk. Op routine de scooter weer achterop bevestigd en gaan met die banaan.

Tegen de middag, na een mooie landelijke route door de regio en stukje Noord Brabant, kwamen we aan op de camperplaats. Via een heel lieflijk boslaantje tussen de bomen, reden we het grote veld op en konden we een mooie plek uitzoeken. Eerst werden we uiterst hartelijk ontvangen door de eigenaresse en kregen we uitleg en rondleiding op de camperplaats. Alles is er echt tip top in orde en nadat we onze Lambortinki het vuile water hebben laten lozen in de opvangput en toen vers water in de tank geladen voor de komende dagen, konden we onze plek uitzoeken. Op een hoekje op het camperveld was de beste zonligging, mocht de zon uberhaupt nog overwegen om zich te laten zien. Alles weer aan kant in en rondom de camper, besloten we even te bekijken hoe het sanitair, de afwasruimte, douches, etc eruit zouden zien. Het was allemaal om door een ringetje te halen. Een gezellige centrale ruimte, met grote lange eettafel om ’s avonds met de camperaars verwarmd te kunnen zitten, kacheltje aan, beamer en de badkamer zien er zodanig uit, dat menigeen zich thuis zo’n badkamer zou wensen. Zelfs picknicktafels op het camperveld en een jeu de boule baan! Werkelijk alles was top! Ook de vriendelijkheid van de eigenaren maakt dat het direct “thuis” voelt.

2017-04-28-PHOTO-00004065

In de “woonkamer” van de camperplaats hingen allemaal keurig overzichtelijke fietsroutes door het landschap en dus zochten wij er een paar mooie routes uit voor de komende dagen. We beginnen met de route langs de Hatertse Vennen, Nederasselt via Grave naar Vianen (dorpje in gemeente Cuijk) terug, waar de camperplaats is.

We genieten met volle teugen en kijken ons ogen uit hoe mooi ook dit stukje van Nederland is. Via dijkjes, boerenweggetjes, bruggetjes, vennetjes, weilanden en kleine knusse dorpjes rijden we de gekozen route en ook nu hebben we weer super veel mazzel dat we geen regen treffen onderweg. De enige regen die er viel, was op het moment dat we ergens aan het lunchen waren.

C360_2017-04-28-12-42-07-717

C360_2017-04-28-12-40-06-972

(PS. Excuses voor de zwart – wit foto’s, Miriam had toestel niet goed ingesteld)

Wat zit het fietsers-netwerk door middel van overzichtelijke knooppunten-nummers toch goed in elkaar. De ANWB heeft dit goed georganiseerd en zonder de navigatie kost het ons geen moeite om de route te volgen. We besluiten om in Grave even een culinaire stop te maken om een broodje te eten bij Cafe Restaurant Poort van Cleve.

Grave is een vestingstadje in de provincie Noord Brabant. Het is de hoofdplaats van de gemeente Grave. Het stadje heeft gedurende de afgelopen eeuwen veel historische feiten meegemaakt en is ook tijdens de 2e wereldoorlog niet ongeschonden uit de strijd gekomen. Wikipedia geeft hierover veel informatie, maar teveel om nu hier te vermelden. Boeiende geschiedenis en een erg leuk stadje om te verblijven. Het doet een beetje denken aan Elburg, Kampen of ander vestingstadje.

C360_2017-04-28-13-15-22-530

 

Tijdens de lunch in De Poort van Cleve keek Miriam opeens heel verrast op van haar bord en ik dacht dat het meteen een afleidingslist was om van mijn bord wat te pikken, maar dit bleek niet het geval te zijn. Nadat ze echt na 5 seconden nog steeds peinzend voor haar uit keek, dacht ik: laat ik ook maar eens bekijken wat er aan de hand is. Het blijkt een hele kleine wereld te zijn; onze burgemeester Ina Adema uit onze woonplaats Lelystad met haar partner hadden ook daar de lunch gepland. Nog even een praatje gemaakt met elkaar en was erg leuk om even over het Lelystadse te kunnen praten in het brabantse land.

Nadat we gegeten hadden zijn we weer verder gegaan vanuit Grave richting onze camperplaats. De rit was afwisselend en al slingerend door het landschap, kwamen we opeens nabij Mill bij een afslag naar Kasteel Tongelaar. Dit Kasteel Tongelaar (ook: Tongelaer) is een kasteel ten noorden van Mill en ten zuiden van Gassel.

Het oudste deel van het huidige kasteel is een vroeg-15e-eeuwse vierkante poorttoren, die onder het dak een lijst heeft met elkaar doorsnijdende boogjes. De benedenruimte is overspannen met een tongewelf, terwijl zich op de eerste verdieping een ruimte met graatgewelf en een oude schouw bevindt. De gebouwen bevinden zich om een binnenplein en met name de 18e-eeuwse westvleugel doet denken aan de stijl van een Limburgs boerderij. (Ik vond dat jullie dit moesten weten…)

Het kasteel is nu in gebruik voor partijen en feesten evenals vergaderingen, (kook)workshops en overnachtingen. Door de prachtige omgeving is het ook een geliefde locatie voor trouwerijen. Er worden kunsttentoonstellingen georganiseerd en concerten uitgevoerd. Het landgoed is vrij toegankelijk om te wandelen en fietsen. Het is een mooie omgeving, maar toen wij er aankwamen bleek er net een bruiloft te gaan starten en konden we niet naar binnen om te kijken.

De scooter maar weer gepakt en uiteindelijk binnendoor weer richting de camperplaats gereden. Steeds dreigende luchten met regen boven ons, maar we piepten er steeds tussendoor middels de route die we moesten rijden. Het pakte helemaal goed uit!

Bij aankomst bij de camper waren we wel erg koud geworden en lekker een pot thee gemaakt en direct weer in totale ontspannenheid met een boekje en magazine de rest van de middag doorbrengend. In onze lekkere leren stoelen in ligstand kun je zo lekker weg doezelen. De avond is zoals gewoonlijk; lekker een hapje eten in de camper en ’s avonds een filmpje kijken op Netflix en straks weer lekker onder wol. Morgen maken we weer een mooie route van 68 kilometer op de scooter. Ook weer zin in!