Jan Kuipers Camperservice

27 juli 2026: Update zomer thuis

/ martin&miriam / 9 reacties

We zijn inmiddels weer ruim 4 weken thuis en genieten momenteel van een tot nu toe prachtige, warme en zonnige zomer in Nederland. De eerste weken na thuiskomst even weer alles spic en span maken in en rondom het huisje. Miriam kan zich helemaal uitleven met de tuin weer onkruidvrij maken en bedenkt nog wat andere dingen die ze wil en gaat doen.

Onze Lambortinki 3.0 staat ook van zijn inspanningen bij te komen na ruim 6 weken door Frankrijk te hebben getourd. We zijn eerder teruggekomen door hoofdzakelijk de technische mankementen die ons parten speelden. Geen grote ernstige zaken, maar meer ongemakkelijke zaken die het comfort wat heeft beperkt in de laatste weken van onze vakantie. De keukenkraan, wastafelkraan in badkamer waren defect en dan best ongemakkelijk als je dan nog alleen de douchekraan in gebruik hebt. Wij staan eigenlijk nooit op campings, dus sanitaire voorzieningen op camperplaatsen zijn er nagenoeg niet veel in Frankrijk. Als je dan ook nog het elektrische opstapje van het woongedeelte van camper kapot hebt, dan wordt het soms wel behelpen. Als we de motor starten van de camper dan begint ook het motortje van het opstapje te ratelen, zonder dat het opstapje in beweging komt. Ducktape op de aan/uit knop plakken om motor uit te schakelen tijdens rijden en de tape er weer af als je de motor uitzet. 79 rollen ducktape verder, waren wij er wel klaar mee. Toen maar een plastic opstapje gekocht om toch wat makkelijker in en uit te kunnen stappen. Dat ging ook prima, maar nu we thuis zijn laten we toch maar alles repareren bij onze camperspecialist Jan Kuipers Camperservice. Combineren we dat meteen met de jaarlijkse onderhoudsbeurt en APK, zodat de camper weer klaar is voor vertrek.

Maar dat vertrek duurt nog even een paar maanden, aangezien we de zomermaanden lekker thuis zijn. De afgelopen weken hebben we veel gezelligheid mogen beleven door alle bezoekjes van vrienden en bekenden die langs zijn gekomen en heerlijk hebben bijgepraat. Ook ben ik 1 juli begonnen bij een nieuwe werkgever als oproepkracht/part-time chauffeur bij een kunststof panelen groothandel, Panel Vision (www.panelvision.nl) in Wijster. Dit bedrijf levert allerlei kunstof panelen aan reclamebureau’s, aannemersbedrijven, architecten en andere bedrijven op maat en in alle kleuren van de regenboog. Erg leuk en groeiend bedrijf om in te werken. Maandag en donderdag in principe mijn standby dagen en als er genoeg ritten zijn dan mag ik die dagen alles bezorgen door heel Nederland. De eerste maand zit er bij hun bijna op en heb eigenlijk alle maan- en donderdagen onderweg mogen zijn met “mijn” Volkswagen Crafter. Nette wagens en automatische versnellingsbak aan boord. Dagen van 450-600 km onderweg en leuke klanten waar ik mag komen. Kortom; Miriam lekker bezig en zelf ook nog een paar dagen per week onder de pannen.

Mijn werkplek binnen Panel Vision

Maar ondanks een mooie zomer in Nederland was er ook ergenis in huize Lammertink. We zaten namelijk nogal in een vervelende situatie met de leverancier van het camper levelsysteem Campexx uit Winschoten met eveneens een vestiging in Niederlangen in Duitsland. Vanaf eind vorig jaar zitten wij al met dit waardeloze bedrijf in de clinch over het leveren en monteren van hun levelsysteem. Inmiddels hebben zij nu al 4x eenzijdig de montage afspraak afgezegd. Niet dat zij daarover zelf communiceren, maar nee…daar moesten wij zelf steeds 2 dagen vantevoren achter komen wanneer wij de afstemming zochten vlak voor de montagedatum. Je moet tenslotte wel met de camper daarheen rijden en we hoorden ook via Facebook van anderen dat zij onverrichte zake naar huis werden gestuurd omdat er zogenaamd geen onderdelen waren. Ziek wordt je ervan als je steeds zo geconfronteerd wordt met dit soort klote-afspraken. Nadat we zoveel nare berichten over dit bedrijf lazen en de laatste afspraak weer was afgezegd door hun, besloot ik maar contact op te nemen met ze. Maar wat ik ook probeerde, ze namen de telefoon niet op en reageerden niet op de emails die ik had gestuurd. Aangezien wij 1500 euro hadden aanbetaald (wat we overigens nooit meer gaan doen, bij wie dan ook!), geen vertrouwen in de goede afloop meer hadden, wilden wij ons geld terug en de order annuleren wegens 4x nalatigheid omtrent leveren vanuit Campexx. Maar ja…als je geen contact krijgt en je blijft de toenemende berichten op social media volgen, dan zie je verontrustende berichten van meer dan 100 gedupeerden in NEderland en Duitsland die wel aanbetaald hadden, maar geen contact meer mogelijk met Campexx. Schandelijke vertoning als je dan wel ziet dat ze nog overal adverteren en ook mensen in de planning werden opgenomen en geholpen. Huh…? Wel nieuwe klanten helpen, maar de gedupeerden laten stikken??

Campexx…Binnen no time gemonteerd…yep!

De maat was vol en zonder vooraf met Miriam te informeren over mijn plannen, besloot ik met de motor dan maar naar Winschoten te rijden en mijn geld op te halen. Wat volgde waren de meest ongemakkelijke uren als klant bij een bedrijf in hun omgeving. Aangekomen bij Campexx in Winschoten, liep ik met mijn motorpak naar binnen en vroeg de dame achter de receptie aan mij of ze mij kon helpen. Nou…zeker wel….er ligt iets achter de toonbank wat van mij is en dat ik op kom halen, zei ik. Oh ja? Ze kijkt om haar heen en ziet niks liggen. Het is mijn aanbetaling riep ik nogal nors en dwingend. De dame schoot in de vlekken in haar nek, maar bleef wel correct naar mij. Ze kon mij niet helpen en de eigenaar van Campexx was niet aanwezig. Hij is de enige die geld over kan maken. Dan wacht ik wel, want ik ga niet eerder naar huis dan dat ik mijn geld krijg. Dat ging zomaar niet, zei ze. Dat mag jij zeggen, maar het gaat wel gebeuren; ik blijf hier zitten en wacht totdat ik mijn geld krijg. Je zult mij om 17.00 naar buiten moeten tillen, want ik ga niet. Toen schrok ze echt….mij naar buiten tillen…

In de wachtkamer naast de receptie zaten 2 echtparen die op dat moment geholpen werden met hun camper te voorzien van een levelsysteem. Ik vroeg aan een echtpaar wanneer ze dit systeem besteld hadden. 3 weken daarvoor, zeiden ze. Heh??? Ik en velen met mij wachten al sinds 2025 en laten ze stikken, maar helpen wel nieuwe klanten? Wat schandalige werkwijze is dit zeg! Ik verzocht de man om zijn 2e termijn van 1500 euro naar mij over te maken in plaats van naar Campexx om het nog ongemakkelijker te maken voor Campexx. Dan had ik mijn De dame achter de receptie liep door het pand te ijsberen om de indruk te geven dat er aan mijn verzoek gewerkt zou worden. Nu werden ook de wachtende mensen wat ongemakkelijk en vroegen aan mij wat er precies aan de hand was. Na uitleg kreeg ik wel begrip van de mensen, die vervolgens zich afvroegen of zij op hun nieuwe levelsysteem wel garantie en service zouden ontvangen als er wat mis mee zou zijn. Ik vraag het mij af, zei ik verwijzend naar alle berichten op Facebook en Instagram. De sfeer werd er niet beter op en tijdens het wachten kwam er een heer met een aktetas vanuit een kantoor langs mij heen lopen om naar buiten te gaan. “u bent de curator?” zei ik. “Uhh…nee, hoor” riep de beste man. “dan bent u vast van de bank” reageerde ik cynisch….”zit er nog wat krediet in voor deze tent, want ik wacht al tijden op mijn geld terug”. Hilarisch om te vernemen dat de beste man wel van de bank was, maar voor andere zaken kwam.

Dan komt opeens de dame van de receptie naar mij toe met het verzoek op het pand te verlaten, want anders zou ze de politie bellen. Nou, dat is een goed plan, zei ik! Dan kan ik meteen aangifte toen van misleiding, diefstal en fraude en kan ik de politie laten zien welke berichten van tientallen gedupeerden rondgaan op social media. Oeps…..met de staart tussen de benen droop de dame weer terug in 1 van de kantoren. Of om mentale steun te halen bij haar collega’s of om de tranen de vrije loop te laten gaan. Ook beschamend om te zien dat de dame geen steun van haar collega’s kreeg toen ze met mij in gesprek was. De spanning was om te snijden in het pand. De echtparen besloten toch maar om bij de camper of buiten te wachten in plaats van te zitten in een ongemakkelijke situatie binnen.

Dan opeens gaat er een deur open en komt er een man op mij aflopen. Het blijkt de interim-directeur te zijn die sinds kort daar de scepter zwaait. Tenminste..zo stelt hij zich voor. Hij was op de hoogte gesteld wie ik was en had zich schijnbaar verdiept wie hij voor zich had. Keurige man, keurig gesprek volgde er. Hij had op LinkedIn gezien dat ik een ervaren interim- en crisismanager was en dat ik hem wel kon vertellen wat de situatie binnen Campexx was. Dat kon ik zeker wel vertellen.

Met het geld van alle aanbetalingen konden zij nieuwe klanten alsnog voorzien van een nieuw systeem, en hielden zij de gedupeerde zo lang mogelijk in het ongewisse. Door verkeerde keuzes te maken met betrekking tot leveranciers, niet te communiceren met hun klanten, onbereikbaar zijn en maar te hopen dat zij de achterstanden konden inlopen, was het image en vertrouwen zo beschadigd dat de cashflow zo in elkaar stortte, dat zij enorm in de problemen kwamen. Het spel met het geld was een soort piramide-spel geworden. Met de aanbetaling van de ene klant, werd het systeem van de andere klant gefinancierd. Geen spek op de botten gecreeerd door de jaren heen, maar te snel naar nieuwe vestigingen gegroeid en deze, in mijn ogen, teveel op uiterlijk vertoon ingericht in plaats van een functionele werkplaats voor het werk dat ze doen. Het risico op faillissement is inmiddels zo reeel geworden, dat het wachten is op de curator. Hopelijk komt het niet zover, maar het is een dubbeltje op zijn kant…..en die vallen snel bij de minste trilling.

De interim directeur beaamde het verhaal in grote lijnen, maar daarbij hoopvol aan te geven dat het waarschijnlijk nog niet te laat is om het tij te keren. Hij geeft aan dat ik het beste naar huis kan gaan en dat in de loop van de middag het geld op mijn rekening zal staan. Daar zal hij zich sterk voor maken bij de eigenaar. Met de mededeling dat als het geld er niet komt, dat ik dat dan die middag telefonisch wil horen van hem. In dat geval zal ik de volgende dag weer komen met meer stennis in de tent. Ook geef ik hem aan dat ik op social media zie dat er collectieve acties worden voorbereidt worden om Campexx te bezoeken. Ik besluit om hem het voordeel van de twijfel te geven en op mijn vraag of hij onze afspraken schriftelijk wil bevestigen, geeft hij aan dat hij dat niet kan doen. Dan doe ik het diezelfde middag, met de mededeling dat ik dan ook alles deel op social media en het dossier ook deel bij de NKC (Nederlandse Kampeerauto Club, de belangenvereniging van camperaars.). Ik wil de druk erop houden totdat ik mijn geld terug krijg. Ik neem afscheid van de dame achter de receptie en verontschuldig mij voor de ongemakkelijke momenten en krijg van haar terug dat ze het begrijpt….ze zit al een tijdje in deze situatie achter de receptie. No hard feelings naar elkaar spreken we uit. Bij thuiskomst met de motor, zie ik dat mijn geld inderdaad is teruggestort en sluit ons avontuur met Campexx en besluiten we om zonder levelsysteem verder te gaan voor onze camper. Andere alternatieven zijn veel duurder en dat is het ons niet waard.

De situatie nu omtrent Campexx is wel schimmiger geworden. Wat blijkt? De voorraden van materialen zijn ingenomen door de leveranciers, panden zijn dicht, medewerkers zijn vertrokken en opeens is er een nieuw bedrijf die op wil komen voor de gedupeerden van Campexx en hebben een nieuwe organisatie opgericht, Camperlift. Met hetzelfde levelsysteem, maar dan beter. Betere communicatie met de klanten, betere service en nog meer verbeteringen ten opzichte van Campexx. Het systeem is wel meteen 1000 euro duurder geworden…tja ze moeten natuurlijk ook nog veel aanbetalingen retourstorten. Dat betalen nieuwe klanten dus, aangezien ze al eerder in het voorjaar de prijzen omhoog hadden gegooid. Ook nu is het hieromtrent onrustig op de social media platformen. Oplichting, fraude, faillissement en misleiding zijn de termen die rond gaan. Wij zijn blij dat ik de rit naar Winschoten heb gemaakt en mijn geld heb opgehaald. Onprettige maar succesvolle ervaring. Ik ben bang dat het imago van de beide bedrijven Campexx en Camperlift bij camperaars toch beschadigd is. Hopelijk komt het goed met het bedrijf, want het product dat ze hebben was een prima betaalbaar alternatief naast de andere hydraulische levelsystemen die 2x zo duur zijn. Voor ons is dit hoofdstuk voorbij en wij gaan gewoon weer oprijblokken gebruiken als we op reis zijn.

Op reis zijn duurt nog een paar maanden. Zoals gezegd zijn alle problemen opgelost met onze camper. Morgen gaat de camper voor zijn APK naar Jan Kuipers Camperservice en wordt ook de nieuwe originele Knaus badkamerkraan gemonteerd door Jan. Dan zijn wij weer klaar voor het volgende reisavontuur. Uiterlijk medio oktober gaan we weer op pad richting het Zuiden. Frankrijk, Spanje en Portugal gaan we weer bezoeken en hopelijk zal het weer deze winter beter zijn dan de afgelopen 2 jaren. Bij mij blijft Griekenland ook nog door mijn hoofd spoken, dus hopelijk gaan we dat ook nog een keertje doen. Men zegt dat de zonuren in Griekenland beter zijn dan in SPanje, maar dat de gemiddelde temperatuur een paar graden lager ligt. Ook in Griekenland zijn er minder overnachtingsplaatsen beschikbaar in de winter. We zullen zien wat we gaan doen.

En hoe is het met Joep zullen jullie misschien afvragen? Onze Joep is in topvorm en vermaakt zich weer prima in de bossen en in de tuin. Tijdens de hele warme dagen is ie niet mee te krijgen met wandelen en doet het noodzakelijke sanitaire gebeuren in 2 wandelingetjes per dag. Veel te warm voor deze koning onder de teckels! Ook met het eten is het kommer en kwel geweest de laatste tijd. Maar Miriam heeft nu iets nieuws voor hem gekocht. Een vleesmaaltijd met hart, pens en andere vleesachtige organen. Hij is niet te houden als Mir voor hem het voer klaarmaakt. Joep heeft niets te klagen en wordt op zijn wenken bediend door ons….

Joep en zijn hofhouding…

Tot zover de update over deze zomer. Niet veel te vertellen, maar we kregen wat berichtjes van lezers die vroegen of we nog wel bloggen…zo leuk als ze ons missen toch? Daarom maar even deze reisloze update in de zomer.

14-17 Juni 2026: Onderweg naar huis ivm diverse perikelen

/ martin&miriam / 2 reacties

We hebben de laatste dag in Ferrieres Saint Mary heerlijk in relaxstand doorgebracht en zijn zelfs varrast door de burgermeester van het dorp om ons welkom te heten. De beste man had alleen zijn sjerp en sleutel van het dorp niet bij zich, maar voor de rest zou je gewoon denken dat ie ging trouwen vandaag. Was wel erg leuk hoe blij hij was dat we zijn dorp bezochten en hoe trots hij was op zijn Camping Car Park op deze locatie. Nou, dat mag hij zeker zijn, want het was werkelijk een hele fijne plek om daar een paar dagen even te relaxen.Tenminste; 1 nadeel van deze plek mag ik niet onvermeld laten. Miriam schrok zich elke keer de beroerte. En als hartpatient moet je dat niet hebben op vakantie in Frankrijk. Wat was namelijk het geval? 3x per dag kwam er direct achter de camping car park een fietstrein voorbij razen. En aangezien de camping car park vlakbij een brug en station gesitueerd was, toeterde de trein elke keer precies als hij ter hoogte van de camping car park reed. En toeteren is een understatement kan ik zeggen….Maar voor de rest prima plek met superschoon sanitair.

Maar op deze laatste dag van deze camping begeeft onze keukenkraan het en doet helemaal niets meer. Balen, want naast de kraan in de badkamer is nu dus ook deze kraan naar de gallamiezen. Dit betekent dat we alleen nog maar de douchekop hebben als watervoorziening. Dat is onhandig. Neem daarnaast nog het euvel met de elektrische traptrede, die ook niet meer functioneert. Elke keer dat je de camper in wil stappen heb je een polstok nodig en als je er uit wilt springen dan slaat je dijbeenbot dwars door het kniegewricht en knarst op het scheenbeen. Mogelijk ietwat overdreven, maar jullie begrijpen dat het werkelijk overleven was in die rijdende blokhut van ons.

We besluiten om maar versneld richting huis noordwaarts te gaan om zo snel mogelijk ook alle euvels te laten verhelpen door onze campergoeroe Jan Kuipers uit Odoornerveen. Deze man is onze steun en toeverlaat op technisch vlak met betrekking tot onze Lambortinki 3.0. We hadden al een afspraak met hem om de camper na onze reis een beurt te geven en dus een aantal probleempjes op te lossen voor ons. De lijst is wat langer geworden inmiddels. Geen schokkende dingen, maar gewoon zaken die wel eens kapot gaan. Eigenlijk hetzelfde als met een boot. “Heb een boot, werk je dood” hoor je wel eens. De camper is een gebruiksartikel en dan gebeuren er wel eens dingen. Vooral de elektronica heeft soms te leiden door de erbarmelijke wegen die wij gereden hebben in de bergen. Het trillen, de schokken, slechte wegdek, allemaal dingen waardoor bijvoorbeeld schakelaars het begeven of de microswitch van de kraan. Wij zijn nog steeds superblij met de camper zoals deze rijdt en leeft van binnen. De lithium-accu is een gouden greep geweest. WE hebben zoveel los kunnen staan en alles gewoon kunnen doen alsof je aan het stroom staat. De oven, de nespresso, de fohn, de krultang, het opladen van computers en step…alles kan gewoon. Super!

Even in het kort de lijst met zaken die door Jan Kuipers opgepakt moeten worden; kleine beurt Fiat Ducato, remmen nalopen, stuurhuis en -bekrachtiging nalopen, keukenkraan vervangen of repareren (microswitch), Badkamerkraan lekkage verhelpen, elektrisch opstapje repareren en tot slot een dimmer op de verlichting in het woongedeelte aansluiten. Maar dat komt wel als we weer thuis zijn. Een aantal zaken hadden we misschien onderweg kunnen laten uitvoeren, maar je moet maar afwachten of ze tijd hebben en ook niet onbelangrijk; of je niet genaaid wordt.

We rijden daarom dus weg uit Ferrieres Saint Mary, dat iets ter zuiden ligt van Clermont Ferrand. We willen niet de hele dag rijden, maar besluiten nu wel om ook de snelwegen te pakken. Ik merk dat ik enorm genoten heb van alles binnendoor rijden, maar van alle stopborden, rotondes en kleine smalle dorpjes ben ik voor nu wel even verzadigd. De andere versie is, dat als ik de woorden “naar huis” hoor, dat ik dan een waas voor mijn ogen krijg en dan ook zo snel mogelijk het bord “welkom in Skonnert” weer zie. Het recreatie-adres waar we nu veel vertoeven. Snelwegen dus! Het woord snel past mij dus goed. Maar in alle gekheid kunnen we stellen dat we nu wat eerder naar huis gaan, maar dat ik nog geen heimwee had. We hebben een toptijd gehad en heel veel gezien onderweg en op mooie plekken gestaan.

We moeten een tijdje rijden om uiteindelijk bij de snelweg uit te komen en dat gaat dan vanaf dat punt ook erg voorspoedig. De Lambortinki rijdt heerlijk en stil door het landschap en Miriam zoekt zo na de middag een mooie plek om de middag en nacht door te brengen. Ze vindt een superplek op een wijnboerderij in Merceuil, in de Bourgogne regio. Wijnboerderij Domaine Dury heeft achter de boerderij verschillende nissen gemaakt voor 6 campers, die er gratis mogen staan voor een overnachting. Er is stroom en water, maar je kunt niet je toilet lozen. We waren omstreeks 13.30 uur op de plek en we kiezen een schaduwrijke plek uit waar we rondom in de hoge hagen kunnen staan. Het was bloedworst heet, maar op deze plek was het prima uit te houden. We lezen wat, Miriam koopt van de wijnboerderij een tweetal flessen wijn en voor de rest zien we einde van de middag nog een paar campers binnen rijden. Superrelaxte sfeer onderling en iedereen heeft zijn eigen privacy. We doen niks, mede op verzoek van Joep, want die heeft het veel te warm. Heerlijke nacht gehad en de volgende ochtend in alle vroegte weer verder op pad.

Als we vandaag een beetje geluk hebben dan kunnen we doorrijden tot in het Eifel gebied in Duitsland en dat lukt door de snelwegen te rijden prima. Omstreeks 14.00 uur komen we aan in Rittersdorf, net even buiten Bitburg. Het is een klein dorpje in de eifel en heeft voor camperaars een parkeerplaats beschikbaar direct achter de burcht aldaar. De burcht is nu een restaurant, maar is gesloten deze dag. Prima, lekker rustig denken we. We moeten wel nog wel een paar keer moeilijk insturen op de plek waar onze camper nog net past. De meeste plekken zijn bezet door auto’s, dus deze plek moest het ook worden. Dat lukt prima en wat een fijne plek wederom. Je loopt zo vanaf de parkeerplaats zo een wandelroute op en het is dat Joep er niet veel zin in heeft, anders hadden wij een lekkere wandeling gemaakt. Maar naast Joep word ik ook tijdens de wandeling onrustig in mijn kop. Ik denk dat ik ben vergeten om de deurportieren van de camper op slot te doen en wil ook terug. Bij terugkomst bleek dat ze wel op slot waren, maar blij dat ik terug ben, want wat is het warm.

Dan onze laatste dag onderweg naar huis. We twijfelen nog wat te doen. Of zo snel mogelijk Nederland in via Maastricht of Venlo, of wat de Garmin zegt; via Duitsland door de Eifel (mooi, veel met de motor in verleden gereden), Koln, Leverkusen, Duisberg, Oberhausen, Emden. Die laatste ligt in het noorden van Duitsland, op hoogte van Drenthe/Groningen. We kiezen de Duitsland route omdat we denken dat bij Venlo, Nijmegen, Apeldoorn, Zwolle het veel files zal geven. We zullen het nooit weten. Wat we wel weten is dat de Duitsland route ook files heeft gekend. En wat voor files….Eerst bij Leverkusen, werk aan de weg….het zal niet in Duitsland. We verliezen hier een klein uurtje en gaat het daarna prima door het Ruhrgebied. We zien dat we om 13.30 uur thuis kunnen zijn. Tja….het liep wat anders op de A31 snelweg richting Emden. De afslag voordat wij eraf moeten richting Emmen, ligt eruit en de hele snelweg tot de volgende afslag is afgesloten. We moeten “even” een stukje binnendoor. Het is maar 9 kilometer om. Maar over die paar kilometer doen we ruim 2 uur. Stapvoets en zeer vaak een tijdje stilstaan op de plek verhoogt niet de stemming zal ik maar zeggen. Oorzaak is een stoplicht op 9 kilometer die om de 5-10 seconden op rood gaat staan. De groene periode is zeer kort omdat veel vrachtauto’s gaten op hun voorliggers laten vallen van 100 meter. Hierdoor denkt het stoplicht dat ie weer op rood kan staan. Waarom die vrachtwagen die gaten laten vallen is mij een raadsel, want ze zijn bijna allemaal automatisch geschakeld. Ik daarentegen met mijn handgeschakelde versnellingsbak is er na 2 uur wel klaar mee. Mijn dijbeenspiermassa kraakt net zo als het stuurhuis en zit tegen kramp aan te schakelen. Dus toen eindelijk de file voorbij was, zag ik de finishvlag bijna al op mijn netvlies.

Wat is thuiskomen dan ook heerlijk in je eigen vakantiehuis in Drenthe. We rollen zo van de ene recreatie naar de andere recreatie-omgeving. We zetten de camper voor het huisje en pakken meteen alles uit de camper. Binnen 10 minuten draait de wasmachine en is alles nagenoeg uitgepakt en opgeruimd uit de camper. We maken het chalet weer levend en einde middag zitten we klaar voor hapje en drankje. De camper van binnen en buiten schoonmaken gaan we de komende tropische dagen niet doen. Dit doen we volgende week wel.

Het zit erop! Wat hebben wij in de afgelopen 42 dagen onderweg enorm genoten van de prachtige land Frankrijk. En wat waren de Fransen vriendelijk overal. In deze dagen ruim 4.800 kilometer gereden op hoofdzakelijk binnendoorweggetjes. Waar in het verleden Frankrijk voor ons een doorreisland was, heeft het nu ons hart gestolen. Vooral de binnenlanden doorkruisen en het authentieke Frankrijk vonden wij geweldig. Budgetair heeft ons de lithiumaccu ook geholpen. Los staan hebben we nu veel meer gedaan en op campings hadden we geen elektra nodig. Dat maakte dat de gemiddelde dagprijs van onderweg zijn in de zomer goedkoper was dan in de winter. En dat in ogenschouw nemend dat de brandstofprijzen veel hoger lagen dan de vorige reis. Het bevalt ons goed zo.

Tot slot sluit ik af met wederom een teleurstellende situatie rondom Campexx Nederland en Duitsland. Volgende week zouden wij voor de 4e keer een afspraak hebben om de elektrische stelpoten te laten installeren onder onze camper. Net zoals de vorige keren moesten wij zelf bellen / mailen om te verifieren of onze afspraak door zou gaan. En jullie raden het al….de afspraak kon weer niet doorgaan. Wel een aanbetaling eisen bij opdracht, maar 4x in gebreke blijven om te kunnen leveren. Ik zal de details van de communicatie jullie besparen, maar wij zijn er inmiddels echt klaar mee en hebben om ontbinding van de opdracht gevraagd en onze aanbetaling teruggevraagd. Of wij die gaan krijgen is nog maar de vraag, want inmiddels is ons ter ore gekomen dat beide vestigingen een briefje op de deur hebben hangen dat ze tot nader bericht gesloten zijn om de chaos intern op te lossen. Ook zien we op Facebook inmiddels gebruikersgroepen van Campexx dat gedupeerde klanten zich gaan verenigen om hun recht te halen. Wat ons zo boos maakt is de herhaalde afzeggingen, niet communiceren met hun klanten, en als ze wel communiceren geen excuses maken maar benadrukken dat ze zo hard aan het werk zijn om alles op te lossen. Vervolgens adverteren ze nog volop om levelsystemen te verkopen aan nieuwe klanten. Vreselijk irritant! Ga eerst de problemen en achterstanden oplossen, commmuniceer pro-actief naar je klanten en wees eerlijk in wat je kunt bieden en stop met adverteren en neem tijdelijk geen nieuwe klanten aan. We hopen dat we ons geld terug krijgen en gaan vervolgens maar gewoon door met de oprijblokken. Dat hebben we de afgelopen 13 jaar al zo gedaan en kan prima ook….wel jammer dat het zo gelopen is.

20 Oktober 2025: Op pad, maar na 1000 meter al naar garage!

/ martin&miriam / 2 reacties

Vandaag is dan de dag dat we vertrekken gaan richting het zuiden van Europa. Vanmorgen waren we vroeg wakker en aangezien in ons huis de inbrekers niet mogen denken wat voor varkens in dit kot wonen, moest de woning natuurlijk spic en span opgeleverd worden. Nadat we voor de deur de camper helemaal ingericht hadden, water gevuld en losgekoppeld van de stroom, alleen nog even de hoofdkraan van het water in huis en schuur dichtdraaien en weg kunnen we!

Om 09.30 uur rijden we met onze Lambortinki het park af richting Emmen. Maar direct begint er een waarschuwingslampje te branden en daar zaten we nu niet echt op te wachten. Zeker met mijn technisch onvermogen stijgt mijn stressboog en begint mijn ooglid te trekken…direct naar onze eigen campergoeroe in het dorp, Jan Kuipers Camperservice in Odoornerveen. We rijden binnen en Jan maakt meteen tijd voor ons. Hij stelt ons direct gerust dat het niks ernstigs is omdat het lampje geel brandt. Bij rode lampjes moet je echt oppassen, zegt ie. Zoals in een goed huwelijk betaamt blijf ik altijd weg bij rode lampjes…

Pech onderweg!

Jan hangt allemaal computers aan onze Fiat Ducato en komt met een diagnose: de sensor van het oliepeil geeft storing aan. Niks ernstigs, alleen moet je zelf vaker olie peilen als de sensor echt kapot is. Na resetten van de boordcomputer lijkt de storing opgelost en kunnen we op pad. Wel moet ik nog denken aan de oplossing bij brandende lampjes; draai het lampje eruit dan is de storing weg….Maar met vol vertrouwen gaan we om 10.55 uur op pad. Met een beetje vertraging dus, maar dat maakt niks uit aangezien we geen bestemming hebben. Wel een richting, maar geen bestemming. Hier moet ik als halve autist wel aan wennen omdat ik voorheen het liefst alles uitstippelde. Maar mijn lieve ega heeft gelijk dat we alle tijd hebben, geen bestemming en dus per dag kunnen kijken wat we gaan doen en waarheen. We hebben er zin in!

Bij Klazienaveen gaan we de grens over en wel weer apart dat je door de douane moet en gecontroleerd wordt door de duitse grenswachten. Wij mogen doorrijden en via Meppen, Oberhausen, Köln, richting Trier rijden we de Eifel in voor onze eerste overnachtingsplaats. Onderweg was het tussen Oberhausen en Köln erg druk en hebben we weer ruim een uur vertraging opgelopen door files. Joep houdt zich werkelijk geweldig in de camper en ligt heerlijk in zijn mand of bij Miriam op schoot. Zolang hij in zijn nopjes zit, rijden we door. Maar als hij ons aankijkt met zijn wenkbrauwen onder zijn ogen, dan weten we dat we snel moeten stoppen ergens.

We besluiten dat te doen op het bewuste moment en slaan af richting Blankenheim in de Eifel. Daar zou een simpele, maar mooie camperplaats zijn aan de rand van dorp. De Eifel ziet er prachtig uit met alle herfstkleuren op de heuvels en bergen. We rijden langs een meer en zien de herfstkleuren van de bomen als spiegel terug in het water. Prachtig!

Als we aankomen bij de camperplaats Weiherhalle P3 (campercontact Sitecode: 752) zijn we blij verrast. Wat een prima camperplaats is het. Betalen met munten voor de plek en ook voor de elektra. Alles klaar voor 11 euro per dag/nacht. Het is er nog niet druk op de 15 plekken die deze camperplaats telt. Er staan er 4 op een rij. Niet onze voorkeur, maar voor een nachtje prima te doen.

Na het installeren van de camper gaan we meteen wandelen met Joep door het naastgelegen parkje. Een prachtig glooiend park met veel zitjes, wijnbar, terrassen en ander entertainment. Ook sporttoestellen (deze slaan we even over) en Discgolf. Nog nooit eerder van gehoord, maar onlangs met mijn familieleden deze activiteit tijdens onze Lammertink familiedag gedaan. Grappig! Het dorpje Blankenheim ziet er ook mooi uit met de vakwerk-huizen en dorpsplein. Maar aangezien alles daar op maandag en dinsdag gesloten is, houden we het voor gezien in het dorp.

Na een lekker wandeling zijn we nu in de camper aan het genieten van een lekker drankje en borrel-hapje en schrijf ik ons eerste blog van deze reis. Morgen is het weer onbestendig en regenachtig en reizen we maar weer door richting Frankrijk. We besluiten als het weer deze week zo slecht blijft onderweg, dan blijven we ook doorrijden totdat in Zuid Frankrijk of Spanje de korte broek aan kan en de zon schijnt. Allebei zijn we wel al helemaal in onze hum en is het weer zo vertrouwd in de camper met onze taakverdeling. En ook een lekker vooruitzicht is het feit dat we altijd supergoed slapen in onze bedden. De nieuwe matrassen hebben we al mogen beleven, dus dat wordt weer heerlijk snorren vanavond!