24 juni 2018: Louvemont (F): E-bike debuut en aangenaam herstellen

Afgelopen nacht heerlijk geslapen allebei en ook onze Joep was flink aan het uitslapen, dus een hele relaxte aanvang van deze memorabele dag. We gaan namelijk voor het eerst fietsen met onze e-bikes. We hebben 20 jaar niet gefietst, maar dan beginnen we met fietsen in een gebied waar menig berg-/klimgeit nog wil bezien of hij op een berghelling wil grazen. Wij gaan daar dus voor het eerst fietsen. De moed zakt niet in mijn schoenen, maar toen Miriam en ik een discussie hielden hoe ver we gingen fietsen en Miriam stellig opperde 50 kilometer! Toen zakte er wel iets bij mij: moed, zelfvertrouwen en zin! Het enige wat steeg was mijn bloeddruk…Maar goed; we besloten om een lus te gaan rijden van en naar onze camping, met een afstand van ongeveer 25-30 kilometer. We wilden nog wel langs de Lac du Der in ieder geval.

Maar voordat we gingen fietsen eerst even op onze mooie plek ontbijten, koffie, jus ‘d orange en broodjes om voldoende energie te verkrijgen voor deze tocht der tochten. Na het ontbijt nog even onze fietsen prepareren door middel van accu’s erin, Hondenmand monteren, fietstassen erop, stuurtassen erop en navigatiesteun op het stuur monteren. Dat was weer een klote klus omdat ik de boutjes dolgedraaid had en dus ook meteen vastgezet, kon ik de steun niet meer wijzigen. Bleek dat ik het scherm niet kon aflezen, maar wel bijna de achterkant van de navigatie kon lezen, EU keurnummers enzo….jaaaa, handig is niet echt mijn kernkwaliteit. Uiteindelijk was het dan zover, we gingen op pad. Eerst de camping afrijden en dan rechts af….oh nee….na 100 meter zei de GPS dat we andere kant op moesten, dus weer draaien. Vervolgens begint Joep zich ook al ernstig te bemoeien met de discussie en lijkt niet in zijn hum achter in zijn mandje, daardoor Miriam ook niet en dan uiteindelijk ik ook niet. Moeizaam begin, maar we herstelden ons prima. We fietsten door prachtige landerijen en kwamen door hele kleine dorpjes, zonder enige activiteiten of tekenen van leven. We passeerden Voillecomte,Pont Varin, Frampas, Braucourt, Lac du Der en weer terug naar Louvemont. Bij Lac du Der spraken we nog met een paar engelse vrienden die speciaal voor dit meer hier naartoe waren gekomen omdat je daar zo prachtig kunt vissen. Leuke gasten uit Southampton! Lac du Der is het grootste aangelegde meer in West Europa en staat bekend om zijn enorme karper-populatie. Daarom dus hier veel vissers te vinden. Ook reguleert dit meer de waterstand van de Marne en indirect van de Seine. Om het meer ligt een aangelegd fietspad, maar alleen deze tocht is al 50 kilometer lang.

Miriam was echter helemaal ontketend op haar e-bike en ging duidelijk voor de bolletjestrui. Met een tempo van ruim 28-30 kilometer per uur had ze de zwaarste versnelling en 3e ondersteuning aan staan en ik dacht nog; die komt haar zelf nog wel tegen… Het leek wel op een demarrage, ik moest in de achtervolging! Na verloop van tijd kom ik een bocht om zeilen en ik zie wat over de weg heen slepen. Was Miriam haar tong…!!! Het licht ging uit bij haar en vanaf dat moment zijn we rustiger gaan rijden en ook meer gaan spelen met de versnellingen en ondersteuningen die de e-bike biedt. Ook begon bij ons ook wat zadelpijn op te spelen en riepen we nog dat we als eerste op onze nieuwe fietsen goede zadels gaan kopen. Miriam een gelzadel en ik een Chesterfield.

Maar in alle eerlijkheid moeten we zeggen dat we het heerlijk vonden om te rijden. Het was soms pittig, maar ging echt prima allemaal. Vooral onze conditie was goed te noemen. Zelfs ik was na 30 kilometer niet bezweet en stapte tintelfris van onze fietsen na aankomst bij onze camper.

PHOTO-2018-06-25-21-37-41 (1)

In deze regio kun je prachtig fietsen en ook erg mooie fietspaden aangelegd dwars door de natuur, terwijl je er niet veel fietsers tegenkomt. De regio is niet toeristisch en dat maakt het ook wel erg leuk. Het echte Frankrijk!

Na terugkomst van onze fietstocht maar meteen ons beloond met een koel biertje en lekker wijntje, toastjes erbij en de rest van de dag heerlijk zitten lezen en voor de camper gezellig met elkaar zitten keuvelen. Aangezien de hele camping wist van onze maiden-rit, kwamen ze vragen hoe het bevallen was en of we meer gingen fietsen. Absoluut was ons antwoord.

Tot slot kwamen we ook nog even aan de praat met een nieuw Nederlands echtpaar op de camping. We spraken over van alles maar uiteindelijk kwam ook het feit dat wij uit Lelystad kwamen en zij uit Veghel. Allebei zeiden we dat we dan dezelfde burgemeester als bindmiddel hadden. Zij missen haar en wij kunnen haar inmiddels niet meer missen in het Lelystadse: Ina Adema! We moesten boffen met haar, zei de familie Henk Mauriks uit Veghel, van ’t Gilde aldaar.

Morgen breken we ons kamp op en gaan richting de Morvan, het nationale natuurpark. We hebben vandaag daar een camping geboekt voor de komende dagen. We houden jullie op de hoogte!

22 + 23 juni 2018: Chaam (NL) – Louvemont, Champagne-Ardennes (F)

Vrijdag moest Miriam nog een drukke dag werken in haar kapsalon en ik kon na de middag mijn werk staken om alle laatste taken te volbrengen voordat we met onze camper op vakantie mochten. De afgelopen avonden hadden we al onze kleding en allerlei andere zaken al in de camper geladen, zodat vrijdagmiddag alleen nog maar even de boodschappen voor de eerste dagen gedaan moesten worden en deze in koelkast laden. Ook nog even langs onze geliefde traiteur om de avondmaaltijd voor vrijdagavond te halen. We willen namelijk meteen na het werk wegrijden en ergens in Brabant of Belgie overnachten. Op het moment dat we de deur achter ons dicht slaan en in onze camper stappen is het een knop om en in vakantie-stemming. Aankomen in avond op camping en dan nog koken, dat zien we niet zitten, dus de supermalse spare ribs, ovenaardappelen en gemengde groenten van de traiteur in onze hete-lucht oven stoppen en binnen een half uur zitten we aan een heerlijke maaltijd met een biertje en wijntje erbij vanzelfsprekend. Ook nog even het water in de tank geladen en de e-bikes voor het eerst achterop de camper geladen en bevestigd. Alles is de eerste keer met deze fietsen, dus wel geconcentreerd de fietsen vastzetten met de Fiamma fietsbeugels en op de fietsrails op ons scooterrek. Vier keer alles gecheckt en als akkoord bevonden. Je moet er niet aan denken dat zo’n fiets eraf valt en door de voorruit van een achterligger dendert.

Miriam was perfect op schema klaar met haar werk en dus iets na vieren stapten we in om te gaan stoppen in Chaam, Brabant. We hoopten dan om 17.30 uur op het natuurkampeerterrein camping ’t Beekdal in Chaam aan te komen, maar dat was dus niet het geval. Vanaf Utrecht tot aan Breda alleen maar in files gestaan en schoot het dus maar niet op. Uiteindelijk kwamen we omstreeks 19.00 uur aan, maar het arriveren bij onze camping was een aangename verrassing! Via smalle begroeide steeg kwamen we de camping binnenrijden en direct was het gevoel goed; mooi gemaaid veld, zeer ruime plekken met veel privacy, genoeg elektra voorhanden, mooie uitzichten en paardenweide vlak voor je neus. Ook de overige faciliteiten zoals de vuurplaats, sanitairgebouw, wasplaatsen en huiskamer voor slecht weer was kei-gezellig zoals ze hier in het brabantse land zeggen. We hebben in alle rust de camper in gereedheid gebracht en ook onze Joep was vanaf het moment dat hij thuis in de camper stapte, totdat hij los kon op het veld niet te houden. Geweldig om te zien hoe hij al weet wat weggaan met de camper inhoudt voor hem. Veel buiten in de natuur en 100% quality-time met zijn baasjes. We genieten echt van het gedartel met hem.

IMG_1499

Na het avondeten even een lekkere wandeling gemaakt door de brabantse landerijen en teruggekomen op camping zwaait er ineens een schuifdeur van een buscamper op en met de gil: “heey, kennen wij jullie niet??” Bleek het om de zus van een vriendin van mijn zus te zijn die we enige weken geleden in Afferden ook tegenkwamen op de camping. Bizar, maar wel erg leuk om mee te maken. Even een praatje gemaakt, maar bij ons was het licht inmiddels uit gegaan en zijn we vroeg onder de wol gegaan. Joep was de eerste die op bed lag en sliep! Wij vlak daarna ook in diepe coma geraakt.

De volgende ochtend heerlijk gedoucht en rustig aan de camper weer klaar voor vertrek gemaakt voor de tweede etappe van deze vakantie. We gaan naar de Champagne-Ardennen in Frankrijk om daar een paar dagen te vertoeven op Camping Le Domaine du Buisson in Louvemont. Miriam had deze camping gevonden om de website van kleine fraaie charme campings in Frankrijk. Maar eerst moeten we er nog even komen. Wel, dat viel een beetje tegen vandaag met rijden. Het was beredruk op de weg en de GPS stuurde ons veel over provinciale wegen en kleinere snelwegen (tolwegen vermijden hadden wij het kastje opgedragen, dus dat klopte!). We reden door heel veel kleine dorpen en middelgrote steden en het schoot maar niet op. Het ergste was wel dat belgische wegennet. Tjonge, tjonge, was zijn de wegen in Belgie slecht. Het was soms niet te doen en de kop en schotels, pannen, bekers kletterden uit de kastjes. Joep kon er niet door slapen en was er helemaal klaar mee. Eerlijk gezegd waren wij nog nooit zo binnendoor door dit gedeelte door Belgie gereden en al helemaal niet richting de Champagne streek. Miriam en ik houden er totaal niet van, van dit overgewaardeerde drankje, maar rijdend door het gebied vonden we het wel mooi. Erg dun bevolkt, veel vergezichten van glooiende landbouwgronden, kleine dorpjes en hele rustige wegen.

Uiteindelijk schoot het redelijk op, alhoewel ik mij had verkeken op de tijdsduur van deze etappe. Ruim 400 kilometer gereden, maar er wel ruim 6 uur over doen. De aankomst op de camping was prima geregeld. De eigenaresse stond ons al op te wachten en direct na inchecken konden we naar onze plek rijden. Helemaal achteraan, aan een heerlijk kabbelend beekje waar ook een paar bever-achtige dieren zwemmen, komt het al direct erg idyllisch over. Overkant beekje is akkerbouw-land, dus de uitkijk is ook rustgevend. Prima plek voor de komende dagen.

c0075b6b-fb83-46db-a8d2-886a80c2f4ffb41ca5e3-75f1-415e-8fb0-d5f8334d34bd

Het is nog maar onze eerste volledige dag en daarom besluiten we maar om het restant van de middag te gebruiken om alles goed rondom de camper op te bouwen. Het schapennet voor Joep  even plaatsen, de luifel even goed uitzetten, de tuinstoelen en tafel plaatsen, het ligbed in de zon zetten om vervolgens ook onze e-bikes klaar te maken voor de eerste toch in het buitenland met deze fietsen. Allebei in geen 20 jaar gefietst, maar als je onze uitrusting ziet, dan denk je dat we minstens 2x de Himalaya over hebben gefietst! Rieten mand voor Joep, fietstassen achterop op andere fiets, stuurtassen voor kleine spullen, de boordcomputer van de fietsen en tot slot de houder voor de fietsnavigatie die als het goed is mooie ritjes laat maken door dit fraaie gebied. De ambitie’s van Miriam voor morgen zijn nogal suicidaal ben ik bang. Ze wil meteen met een route beginnen die om een paar meren heen gaan. Echter; deze route is ruim 55 km lang. Bij de afwas na het eten, probeer ik het uit mijn hoofd te krijgen, want met zadelpijn de laatste 30 kilometer rijden, lijkt niet echt fijn. Mijn voorstel zou zijn om te beginnen met een route van ongeveer 25 kilometer, maar ben bang dat ik gewoon moet volgen.

De avond is zwoel te noemen op het moment dat ik dit blog schrijf. Wat anders als de dag van gisteren in Lelystad. Heerlijk!! In korte broek buiten zitten tot in de avond, borreltje erbij, wandelen met Joep en straks weer naar bed. We gaan het ziet morgen; waar komen we met de fiets terecht en hoe verloopt ons de rit. We laten het weten, maar nu eerst even gezellig borrelen…

512baf96-cc14-4196-a5d4-90b032ab1944