Milano Marittimo, Adriatische Kust

Nadat we uit Ferrara waren vertrokken, hebben we op onze Campercontact-App en de ASCI Camping App gekeken wat onze volgende bestemming zou gaan worden. Uiteindelijk was de bestemming bepaald en gingen we dus op weg naar Milano Marittimo, een badplaats aan de Adriatische Kust en ongeveer 35 km van Rimini gelegen. We hadden de hoop dat dit plaatsje niet al te druk zou zijn en de camping had goede recentie’s gekregen op de ASCI app, dus dat moest goed komen.

We moesten vanaf Ferrara ongeveer 2 uur rijden over hoofdzakelijk provinciale wegen. We kunnen over de reis heel kort zijn; deze was niet echt om er iets over te schrijven. Het was vlak, rommelig, lelijke dorpjes en heel veel reclameborden en neonborden langs de wegen. Over de wegen gesproken; deze waren van een erbarmelijke kwaliteit. Het leek wel of er om de 10 meter bermbommen waren afgegaan, zo slecht was het wegdek. De camper geeft echter geen krimp en rijdt er comfortabel langs heen. Die dubbelasser van de Lambortinki bewijst nu zijn waarde qua vering en hobbels!

De sfeer van het oude Italie zoals we dit aan het GardaMeer proefden in Salo en Sirmeone was ver te zoeken. Maar aangezien we een paar dagen aan het strand wilden vertoeven, was de Adriatische Kust een doel op zich geworden. Toen we het dorpje Milano Marittimo in kwamen rijden werden we wel wat enthousiaster over dit plaatsje. Via een Veluwe-aandoenend boompalet kwamen we door een druk met vertier voorzienende hoofdstraat. Veel winkels, kroegen, restaurants, hotels en terrasjes waren er te zien. Helemaal aan het einde van de doorgaande weg, zagen we een groot neon-bord met de naam van onze camping erop. Villagio Pineta Campeggio reden we op en meldden ons bij de receptie. Hartelijk ontvangen en bij inchecken riepen we meteen dat we 3 nachten wilden blijven. Dat dit wat te voorbarend bleek, konden we toen nog niet weten. We mochten een plek uitzoeken, maar aangezien zij vonden dat onze camper erg groot was, waren er maar een tweetal plekken waar onze camper op paste. “Dat zullen we nog wel eens zien”, dachten wij beiden.

De plekken mochten we eerst wel per voet gaan verkennen, maar de camper moest bij de receptie blijven staan. Geen probleem; we lopen er wel even heen! De dame zei nog tegen ons dat de beide plekken wel aan zeezicht-zijde waren, dus mooie plekken!

Bij die gedachte zagen we ons al staan met de camper op het strand helemaal vooraan bij de camping met direct uitzicht en toegang op zee.

Aangekomen bij de voorgestelde plekken, vonden wij deze vreselijk! We stonden pal tegen een concentratiekamp-hek met prikkeldraad erover heen en aan andere kant van hek was meteen een strandtent met mogelijk late geluidsoverlast. Dit leek ons geen goed idee. Maar zoals bij zovele plekken in Italie staat alles hutje-mutje op elkaar en leek het wel dat onze camper nergens zou gaan passen. Wij zoeken naar een plek en uiteindelijk ook gevonden. Het paste precies, maar we moesten wel een beetje lepelen om goed te staan. Ook konden we maar net onder de bomen met de camper komen, dus het was niet royaal allemaal. Het feit dat er veel plekken inmiddels leeg waren en de camping al bezig was om alles op te ruimen aan het einde van het seizoen, kwam de algehele ambiance niet ten goede van de camping. Na uiteindelijk de plek te hebben geaccepteerd en onze camper te hebben opgehaald bij receptie konden we ons gaan installeren. Nadat we dit gedaan hadden, wilden we eerst gaan zwemmen in het zwembad van de camping. Gesloten! 28 graden en niet kunnen zwemmen. De zee was namelijk nogal wild en had code rood om in te zwemmen. Een no-go zone dus!

C360_2015-09-11-15-49-25-444 C360_2015-09-11-15-49-43-066

Dan maar eerst even op scooter het dorpje verkennen en een leuk restaurant uitzoeken om even te lunchen. Dit was een voltreffer! Wat een heerlijke gerechten hebben we daar gegeten en wat was het gezellige plek om te zitten. Miriam had als starter een Salade Caprese met Crudo ham en een beetje goede olijfolie. Daarna had ze risotto met Zeevruchten. Hier ging ze helemaal uit haar dak van, zo lekker vond ze het. Ik had tagliatella met een heerlijke rode saus en daarna gegrilde kipfillet met rucola en parmezaanse kaas. Jaaaa, ik hou van mager eten….

Daarna wilden we even wat boodschapjes doen in de minimarket van de camping. Gesloten, maar je kon nog wel de laatste aanwezige artikelen kopen. Een supermarkt in Eritrea is er een walhalla bij; wat een groot wit licht al die lege vitrines en niets te koop behalve schuursponsjes en een arsenaal aan tandenstokers en inlegkruisjes!

Wat een domper deze camping. Maar aangezien het strand er goed uitzag en uiteindelijk onze camper met de rug naar de andere caravans stond, hadden we wel alle privacy van de wereld, maar wel uitzicht op Colditz hekken!

C360_2015-09-11-15-50-09-968

Heerlijk geslapen daar en de volgende dag zijn we overdag naar het strand gegaan en hebben een superdag gehad. Heerlijk gelegen op onze eigen stoelen en tussen de middag een kleine lunch bij strandtent genoten. In de middag nog lekker een paar uur siesta gehouden op het strand om aan het einde van de middag voor onze camper een lekker drankje te hebben genuttigd. Voor Mirrreke een heerlijke Mojito gemaakt en vervolgens ons daarna gaan douchen om uit eten te gaan in het plaatsje.

Het restaurant wat we hadden uitgezocht zag er gezellig uit en er was ook nog eens live muziek. Een soort lokaal Trio Henk en Henk trad daar op en we hebben werkelijk in een deuk gelegen wat voor reportoire en de wijze waarop ze dit speelden aan ons voorschotelden. Echt….wat kun je dan weer verlangen naar je eigen Trio Henk en Henk!

Ook hier was het eten erg lekker. We kozen voor een arrangement met uitsluitend visgerechten. Was prima en ook een erg leuke avond gehad.

C360_2015-09-11-19-31-05-854

De laatste avond aan de Adriatische kust zit er op als we naar bed gaan. Morgen staat de rit naar San Marino op  de planning. Allebei zijn we hier nog nooit geweest, dus we willen het een keer meemaken. Nog 1 nachtje slapen…

Salo en Sirmeone aan het Gardameer

Vandaag even van 2 dagen het blog schrijven. De internetverbinding op de camping is dramatisch en via KPN even een paar foto’s plaatsen en je bent door je bundel heen. Maar goed; na de eerste dag waarin we ons beklag deden over onze baaldag, is het helemaal goed gekomen. Na een prima nachtrust zijn we gisteren geacclimatiseerd en in goede doen gekomen. Nadat we heerlijk rustig wakker waren geworden en buiten in ons “380Volt vinger in het stopcontact”-hoofd eerst koffie en ontbijtje te hebben genuttigd, hebben we onze scooter weer met beide banden op de grond gezet en was deze klaar voor zijn eerste buitenlandse tocht naar Salo.

Dit plaatsje zien we vanaf onze camping in de verte liggen en is over de weg ongeveer 20 kilometer rijden met de scooter. Aangezien het verkeer in Italie nogal chaotisch is en men links en rechts inhaalt, moeten we de eerste kilometers op de grote drukke weg eerst even wennen. Miriam zit heerlijk achterop en kan over mij heen kijken tijdens het rijden. Zij is hierdoor ook meer ontspannen dan thuis achterop de motor.

Eerst stoppen we even in ons eigen dorpje waar de camping ook is: Moniga del Garda met daarin ook een prachtige ruine van een kasteel. Samen even de scooter ergens neergezet en toen wandeling gemaakt door de ruine en langs de buitenkant van het kasteel. Er was een marktje op het dorpsplein en ook daar kon Miriam natuurlijk geen weerstand aan bieden. Beloning was echter wel een lekkere lunch in het dorp. Prima gegeten en ook vriendelijk bediend door een (b)aardige serveerster. Om nooit meer te vergeten….

We komen met onze scooter door mooie dorpjes te rijden en gaan eerst de bergen in om zodoende na een uurtje aan te komen in Salo. Wat een prachtig plaatsje is dit zeg! We zetten onze scooter tussen alle italiaanse scooters op een parkeerplaats op een pleintje en lopen door het dorpje naar de boulevard, langs het water van het prachtige azurkleurige GardaMeer. De drukte is ook hier aanzienlijk, maar het blijkt dat zowel de italianen alsmede de duitsers nog een week vakantie hebben. Dit hadden we niet verwacht, aangezien we niet van drukte houden.

Lopend door Salo zien we een heel mooi audenthiek stadje met prachtige gebouwen in oude stijl, mooie winkels en galerieen. Veel horeca, dus daar zijn we meteen maar even voor gaan zitten.

C360_2015-09-07-14-48-59-850

C360_2015-09-07-14-52-54-891

 

 

 

 

 

 

Nadat we Salo hebben bekeken op onze manier, rustig aan weer terug gegaan aan einde van de middag. We willen namelijk ook heel kneuterig voor onze camper zitten om te lezen en lekker hapje en drankje te nuttigen. Dan kan ik ook een biertje drinken, want met scooter in het verkeer moet ik rustig aan doen met alcohol.

Heerlijk geslapen na deze zwoele avond. De temperatuur is helemaal goed momenteel. Overdag 25 graden en in avond windstil en 19 graden. Heerlijk om voor de camper te vertoeven.

Vandaag zijn we wederom in alle rust aan de dag begonnen. Wel eerst even was gedaan en chemisch toilet gereinigd en nog andere kleine klusjes om de camper. Daarna heerlijk gedoucht en vervolgens weer de scooter gepakt om naar Sirmeone te gaan. Dit stadje is bekend om de ijsmakers aldaar. Je kunt daar ijs kiezen in wel 50 smaken. Ook is het oude stadje gesitueerd op een soort smal schiereilandje, midden in het Gardameer. Een heel mooi stadje zoals gezegd, maar retedruk! Zelfs buiten het seizoen. We wennen goed met de scooter in het italiaanse land. Als volleerde tifosi slalom ik links en rechts om de filerijdende auto’s en schieten we lekker op om in het centrum van Sirmeone onze scooter weer te parkeren tussen de tientallen scooters. Wat een prachtig stadje met een ommuurde kasteel en het pittoreske en audenthieke sfeertje van een bruisend italiaans leven. Het barst van de duitsers en daarom spreken ze hier allemaal net zo makkelijk duits als italiaans. Ik ook, dus het maakt eigenlijk niet uit!

Nadat we slenterend door het stadje lopen, willen we wel even rustig lunchen ergens. We lopen langs het kasteel en komen aan het einde van een doodlopend straatje bij het water, alwaar aan het einde een super mooi terras is gesitueerd met een heerlijke menukaart. Wij daar ons lekker laten verwennen door culinair uitziend eten. Elk bord dat we voorbij zien komen ziet er geweldig uit!

C360_2015-09-08-13-35-47-494

C360_2015-09-08-15-04-55-738

We kiezen beiden een voorgerecht en hoofdgerecht en beide keuzes waren heerlijk! Bijzondere smaken!

Na de lunch weer door stadje lopen en over de kinderkopjes lopend, maar nu echte!! Wat een drukte en wat nog veel kinderen zijn er (moeten die niet naar school ofzo….)!

Opeens krijgen we een berichtje binnen van een klant van de kapsalon van Miriam. Yvonne en Ton zijn toevallig ook in dit stadje en vragen aan ons of we ergens kunnen afspreken. Zo gezegd, zo gedaan! Op een terras samen een paar drankjes genuttigd en gezellig bijgekletst! Was erg leuk!

Teruglopend naar onze vervoersmiddelen, besloten Yvonne en Ton dat we zeker nog een ijsje moesten nuttigen. Of we even een paar smaken wilden uitzoeken. Wat een prachtige ijswinkel was het! Zelfs ik heb nog nooit zoiets gezien; bakken met allemaal koppen erop van ijs, zo vol! En kleurrijk! Werkelijk 50 smaken en wat je maar kon bedenken! Ook proeven voordat je bestelt is geen probleem. We besloten allemaal een ijsje te nemen met 2 bolletjes…..nou…..zeg maar bollen!!! Bollen?? Zeg maar kogels!!! Erg lekker!

Nadat we een soepele terugreis met onze scooter hebben gehad, zitten we nu weer lekker voor onze Lambortinki aan de borrel en lekkere kaasjes en hammetjes en salami! Niet een echte maaltijd, maar echt honger hebben we niet na de zware maaltijd van vanmiddag.

Na thuiskomst eerst weer onze scooter op de drager geplaatst. Ongelofelijk hoe snel we samen deze routine hebben opgebouwd. Binnen 10 minuutjes stond ie weer als een huis op de drager en kan ie geen kant op.

Welke kant wij morgen op gaan, weten we nog niet precies. Waarschijnlijk gaan we richting de kust in de buurt van Rimini en daarna nog naar San Marino. Maar…het zijn maar plannen! Kan zo anders worden bij ons….