Tjonge, Tjonge..wat boffen we met het weer hier de laatste dagen. Bij het wakker worden in alle vroegte is het nog frisjes, maar na de koffie en het eerste rondje met Joep liep de temperatuur weer lekker op naar een 21 graden. We vertrekken in alle rust van onze camperplaats. Overigens stonden we in eerste instantie op een verkeerde plek, pal aan de speelplaats. Maar nadat gisteren Miriam een rondje had gelopen zei ze opeens: Hey..we staan verkeerd! We moeten bij de brandweerkazerne staan. Veel mooiere plekken en gezien het feit dat wij in vuur en vlam staan nu we op de Romantische Strasse verblijven, is logeren bij de brandweer wel een goed idee!

Maar nadat we de plek schoon hebben achtergelaten gaan we weer op pad. Het valt allemaal niet mee in Duitsland en de Romantische Strasse in het bijzonder. Het is werkelijk een aaneenschakeling van wegopbrekingen en omleidingen. We laten dus steeds de Romantische Strasse achter ons, zonder te weten waar we hem weer gaan ontmoeten. Maar wat is het hier prachtig! We missen de Romantische Strasse helemaal niet. De alternatieve wegen zijn minstens zo mooi, alhoewel we dat natuurlijk niet zeker weten. Tussendoor onderweg komen we nog door Lohr am Main, de geboorteplaats van Helmut, Dirk en Peter Betz. Peter is onze zwager en getrouwd met Miriam haar zusje Lucienne. De hele familie Betz kennen wij inmiddels al 38 jaar, dus hoe leuk is het om door een stukje familiegeschiedenis van de Betz-weters te rijden. Het is er druk in de stad en kunnen geen parkeerplaats vinden, maar we rijden er doorheen en krijgen een mooie indruk van deze stad. Ook de directe omgeving is prachtig, maar we moeten door.

We slingeren door de heuvels en bergen, tussen prachtige herfstschakeringen qua kleur. Van groen naar geel, naar bronskleurig, bruin en alles door elkaar heen glooiend. De wegen zijn top en ik zie mij hier al met mijn motor rijden ooit! We genieten enorm en zijn allebei super relaxt. Onze bestemming van gisteren hadden we niet benoemd vooraf, maar al rijdens was ik wel omstreeks 14.00 uur er klaar mee en zocht Miriam weer een hele mooie plek om te overnachten uit. Ze vind weer een hele afgelegen plek bij een kapelletje aan de buitenzijde van Distelhausen. We weten niet of we ver of dichtbij de Romantische Strasse zijn aangezien we tientallen omleidingen en wegopbrekingen hebben gehad is onze geografische kompas volledig van slag. Daarom gaan we maar laven op de plek waar we staan. Een parkeerplaats bij een kerkhof en kapelletje dus. Officieel mogen er 3 campers staan, maar we staan er alleen. Ook een voordeel van even buiten de Romantische Strasse te gaan staan. Het is er veel rustiger. De camperplaatsen die we in de idyllische dorpjes van de route zien, zijn veelal vol.

We hebben een heerlijke relaxte avond en Mir had weer heerlijk gekookt in het ieni mieni keukentje. Elke avond is het weer prima voor elkaar. Morgen wel boodschappen doen, maar wat er nog in huis is, is voldoende om er nog een lekkere maaltijd van te maken. Miriam raakt ook aan de praat met de dame die het kapelletje beheert. Ze vertelt dat we gewoon mogen staan en ook gebruik mogen maken van de drinkwaterkraan die op het kerkhof is gesitueerd. De dame vraagt wat we gaan doen deze reis en of we geen kinderen hebben. Na toelichting in het Duits van Miriam ” wie die Gabel in der Stiel” zit, begrijpen ze elkaar en nemen afscheid. Eerlijk is eerlijk, maar deze dame is de eerste die ons vriendelijk ter woord staat. Wij hebben vorig jaar ook een reis door Duitsland gemaakt en ook toen vonden we de duitsers niet hartelijk, maar vlak. Soms zelfs onvriendelijk in de winkels. We kunnen onze vinger er niet op leggen, maar we zien in het stadsbeeld ook weinig vrolijke mensen lopen of praten. We denken dat Duitsland ook enorme problemen heeft in relatie tot de geopolitieke wereld waarin we leven. Veel pamfletten van ultra rechtse partijen met “es ist Zeit”. Nou, inmiddels klopt het wel; het is tijd om te gaan slapen en dat doen we dan ook in comateuze toestand allebei. Wat slapen wij goed in de camper zeg! De bedden zijn top, de buitenlucht lekker fris en rust om ons heen. Morgen (vandaag dus) starten we weer met de Romantische Strasse om deze te volgen.

Maar ook vandaag viel het niet mee om de Romantische Strasse te volgen. Nadat we rustig op onze tijd weer op pad waren gegaan, reden we direct na het begin weer een omleiding in. En wat voor eentje! Deze was wel 30-40 kilometer om van de route. Het enige voordeel was wel dat dat stuk een gedeelte was, wat we al eerder hadden gereden met de cabrio ooit. Het was het stuk tot net voorbij Rothenburg ob den Tauber. Dat stadje hebben we ongeveer 12 jaar geleden bezocht met een weekje vakantie tussendoor. Erg mooi en toeristisch, maar hoeven we niet nog een keer te zien. We rijden wederom wel een prachtige route door heuvels, boerenlandschap, akkers en bossen. En de wegen glooiend en slingerend door deze omgeving was gewoon geweldig om te doen!

Ook nu was het weer geen straf om de alternatieve route te volgen, maar na de zoveelste wegopbreking had ik wel zoiets van; Het is een Dramatische Strasse! Niks Romantische Strasse! Ik was zelfs zover dat ik al keek om af te buigen naar Karlsruhe of Freiburg am Breisgau om daar zo snel mogelijk Frankrijk binnen te rijden. Maar mijn lieftallige wist mij te overtuigen dat als de alternatieve route ook mooi is en daarnaast pakken we nog stukken van de Romantische Strasse mee, dan is het toch goed? Volgzaam zoals ik ben, geef ik toe en stel de navigatie weer in op een aantal plaatsen in de route. Moet ik ook wel even zeggen dat de Garmin Campercam 795 zelf ook prachtige toeristische routes maakt. Dat hadden wij gemerkt voordat we bij de Romantische Strasse waren. Dat gedeelte was door Garmin zelf bedacht. Vooraf maakte ik altijd routes en was er tijden mee bezig voordat we op reis gingen, maar dat doen we niet meer. Het loopt toch altijd anders en de dagetappes zijn dan bijna weer dwangmatig leidend om deze elke dag ook af te ronden. Dat ligt aan mijn autistisch spectrum in mij, dat weet ik. Maar tot nu toe heb ik het prima onder controle en laat ik alles los. Tevens heb ik een co-assistent naast mij die ook allemaal ideeen oppert. Ook hier ben ik dan weer volgzaam…

We stoppen tussen de middag ergens in een heel klein gehucht op een parkeerplaats en we nuttigen daar onze lunch. We bepalen waar we heen gaan nu we bijna bij Dinkelsbuhl zijn. Gaan wij daarheen of rijden we nog even door naar een overnachtingsplaats? Dat laatste deden we, maar sprak ons niet zo aan bij aankomst. Hier dus weer weg. We besluiten om dan toch maar voor een middagje Dinkelsbuhl aan te doen. Niet om te slapen, maar gewoon om even te bezoeken. Mijn broer Jos had al aangegeven dat het een mooie plek was en liet een foto zien in welk hotel hij geslapen had tijdens zijn motortrip eerder. Overigens hebben we zijn hotel nog gezien en een ander verliefd stel daar voor de deur op de foto gezet.

We parkeren onze camper op een camperplaats net buiten het centrum van de stad en lopen met Joep naar het altstadje Dinkelsbuhl. Net voordat we het centrum in kunnen lopen, zien we nog een mooi parkje. Eerst met Joep even een ronde doen voordat we hem ook de stad mee inslepen. Vindt ie niks, die kleine veldheer! Maar hij gaat super enthousiast mee het centrum in. Dinkelsbuhl schijnt het mooiste stadje te zijn van Duitsland. Nou, dat belooft wat!

Dinkelsbühl is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren en is gelegen in de Landkreis Ansbach. De stad kent ongeveer 12.000 inwoners en ligt dus aan de Romantische Strasse. Het nog volledig ommuurde stadscentrum van Dinkelsbühl wordt gekenmerkt door middeleeuwse en renaissance-gebouwen. Het hotel “Deutsches Haus” is een van de bekendste vakwerkhuizen van Duitsland. Maar zoals alle wegen in Duitsland in revisie zijn, is ook heel Dinkelsbuhl in revisie. We konden haast geen foto maken of er stonden hijskranen in beeld of steigers of wegopbrekingen. Jammer van de foto’s, maar Miriam heeft er toch weer een aantal hele mooie geschoten.

Natuurlijk hadden we vooraf weer een discussie of we wel of niet zouden gaan. Cultuurbarbaar die ik ben, had al voorgespiegeld hoe de stad eruit zou zien; vergelijkbaar als Rothenburg ob den Tauber en veel vakwerkhuizen, oude klinkerstraatjes en oud-duitse lettertype gevel belettering. I’ll rest mij case….! Mir, wat vond je ervan? “Nou, het is net Rothenburg ob den Tauber!” Maar het was het bezoek meer dan waard, dat dan weer wel. We lopen terug naar de camper parkeerplaats en starten de motor om de laatste paar kilometers te rijden naar onze volgende overnachtingsplaats. Mooie plek aan een meertje op een parkeerplaats. We staan er prima voor de nacht. Het dorpje heet Unterschneidheim en er is he-le-maal niks te doen. Prima! Morgen weer verder!