17-19 Augustus 2018: Natuurkampeerterrein SBB De Kijl te Schoonoord en Kamp Westerbork

Dit weekend staat het camperweekend gepland met onze vrienden Kees en Jose. We proberen elk jaar een weekend te plannen om met elkaar een paar dagen gezellig met elkaar op pad te gaan met onze campers. Vorig jaar was dat jammer genoeg niet gelukt en nu dus wel. Aangezien we ook Drenthe wat vaker aan willen doen besloten we weer om een Staatsbosbeheer camping te bezoeken. Vorig weekend waren we in Borger/Drouwen en nu staan we op de Kijl in De Kiel, vlakbij Schoonoord. We zijn benieuwd wat het ons gaat brengen als we na ons werk op vrijdag rustig richting Drenthe kachelen. Kees en Jose rijden vanuit hun basiskamp Scherpenzeel (Friesland) naar de plek en we zien elkaar daar, hadden we besloten.

Vrijdag was een beetje een drukke dag met nog allerlei werkafspraken, boodschappen doen, camper vullen, koelkasten vullen. Jaaaaa, we praten inmiddels over koelkasten, aangezien we van mijn zus Annette een handig klein extra koelkastje hebben gekregen. Handig voor de drank….Kan die tenminste uit de camperkoelkast en kunnen we meer daarin kwijt. Aangezien ook Kees en Jose niet spugen in een glaasje geestverruimende vloeistoffen, is het heul handig!

Ook onderweg op de weg was het beredruk. Net geen filerijden, maar het scheelde niet veel. Even een snel broodje gescoord bij een tankstation, want de lunch was erbij ingeschoten. De tijd nemen om even in camper een broodje klaar te maken namen we ook niet. Raar maar waar…

Aangekomen op de camping werden we al hartelijk gegroet door Jose met hun beagle Ollie. Afwachten hoe dat met onze Joep zou gaan, want beide viervoeters hadden nog geen kennis gemaakt in het afgelopen jaar. Nou..dat zat meteen helemaal snor en erg leuk om te zien hoe ze met elkaar lopen te dollen. Onze plek was weer prachtig en ook de plek daarnaast, waar de fraaie camper van Kees en Jose stond was ook super! We konden tussen de bomen doorlopen om bij elkaar op het “erf” te komen. Wat een supercamping is dit weer zeg! Erg veel privacy, schone faciliteiten en zoals we gewend zijn; fraaie natuur!

Maar we begonnen eerst met een nat uur. Even alles uitruimen, stroom aansluiten, luifel uit, stoelen eruit, tafel eruit en de fietsen van het rek af en ik weer nat van het zweet. Daarna gezellig bij elkaar even een biertje en wijntje drinken samen. Een nat uur dus…

De rest van de middag rustig aan gedaan en kijkend hoe de beide honden met elkaar spelen en heel rustig naast elkaar gaan liggen om een dutje te doen. Het probleem met een teckel en een beagle is echter dat eten en snaaien hun lust en hun leven is. Elke keer als we een toastje pakten, dan zaten direct beide Dyson’s met hen reebruine ogen ons aan te kijken. En ik deel geen voer dus bij mij kansloos.

Als avond eten met elkaar hadden we bedacht om het lekker simpel te houden en op onze pizzasteen verse pizza’s te maken met verschillende ingredienten. Was super gelukt en erg lekker allemaal. Het uit de hand eten van de pizzapunten was nogal een dingetje, maar aangezien ik doorgaans verantwoordelijk ben voor de afwas kon ik heel goed leven met uit de hand eten. De avond verliep super gezellig en redelijk op tijd in ons mandje terecht gekomen.

De volgende ochtend beide stellen in eigen tempo wakker worden en ieder zijn eigen dingetje doen. Fijn gevoel is dat, dat je niet je verplicht voelt om het hele weekend bij elkaar op de lip hoeft te zitten. Na het ontbijt en een beetje rondlummelen besloten Kees en Jose op de scooter nog wat boodschappen te gaan doen voor het avondeten en Miriam en ik gingen een stuk fietsen en ook nog even Orvelte bezoeken, aangezien mijn drentse collega’s hadden aangegeven dat dat leuk was. Nou, dat klopte zeker!! Het is een dorpje waarin je, als je op de Brink loopt aldaar, je honderd jaar terug in de tijd gaat. Hele mooie boerderijtjes, huisjes, schapenkooi en verschillende ouderwetse ambachten worden daar in het hoogseizoen opengesteld in winkeltjes, schuren en op straat. Genoeg horeca om ook even een terrasje te pakken en de wereld voorbij te zien scharrelen. Wel behoorlijk toeristisch, maar zeker niet massaal. Na Orvelte weer op de fiets gestapt om verder met de route te gaan.

De omgeving is hier geweldig om te fietsen en we vinden het zelfs veel leuker en afwisselender dan in Borger vorige week. We rijden door mooie bospaadjes, vergezichten over de landerijen, kleine gezellige dorpjes en het weer was ook wederom lekker om in te fietsen. Opeens wordt er getoeterd naast ons als we een houten bruggetje overrijden. Komen we Kees en Jose tegen met de scooter. Of we even een bakkie samen gingen doen op het terras in Schoonoord. Wij laten dat ons niet 2x voorstellen dus wij meteen naar het terras in Schoonoord. Daar neergestreken nog wel even gelachen op het eind. We zaten daar op het punt om weg te gaan, toen er een dame aankwam lopen. Laten we zeggen dat deze dame nou niet echt was uitgerust met ook maar 1 van de 7 schoonheden die de mens kan hebben. Zelfs naar die ene moest je nog zoeken.

Miriam vertelde dat haar moeder dan altijd zei: Daar zou een hond zich schor op blaffen als die haar zou zien. De dame liep echter ons terras op en toen Joep haar zag, bleef hij maar blaffen tegen haar en stopte ook niet toen we hierom vroegen. Ook Kees en Jose liepen meteen het terras af om weg te gaan. We kwamen niet meer bij. Het bleek om een serveerster te gaan. Het terras was leeg toen we aankwamen en toen we weggingen.

De avond samen lekker gegeten en vlees op de BBQ gebraden en de avond in gepaste sfeer laten verlopen. Veel over reizen gehad en over handige camper-weetjes. Altijd leuk om met hun hierover te praten, want we leren elke keer weer een hoop handigheidjes erbij. Nu over het chemisch toilet en de schoonmaak daarvan. De details laat ik achterwege.

De volgende ochtend stond in het teken van alles weer opruimen en inladen, maar dit alles wel in een zeer relaxt tempootje. Even de laatste afwas doen, de BBQ schoonmaken, even laatste bakkie koffie samen doen en weer ieder zijn eigen weg verder. Kees en Jose plakken er nog een nachtje in Scherpenzeel aan vast en wij willen nu we zo dichtbij Westerbork zijn, het Kamp Weterbork bezoeken. Beiden zijn er nog nooit geweest en willen het “graag” eens zien. Mooi om te zien dat zoveel ouders met hun kinderen ook het Kamp bezoeken om deze zwarte bladzijde in onze moderne geschiedenis te laten zien aan hun kroost. In de hoop dat zoiets nooit meer gebeurd. Nou….we weten inmiddels beter…maar toch!

Kamp Westerbork (Duits: Judendurchgangslager Westerbork) was tijdens de Tweede Wereldoorlog een doorgangskamp in de voormalige gemeente Westerbork in Drenthe. Het kamp was een voorportaal waarvandaan ruim 100.000 in Nederland wonende Joden en 245 Roma per trein werden gedeporteerd naar concentratie- en vernietigingskampen in Duitsland, Polen en Tsjechië.

Het kamp werd door de Nederlandse regering in 1939 gebouwd als Centraal Vluchtelingenkamp Westerbork om Joodse vluchtelingen uit Duitsland op te vangen. Ruim twee jaar na het begin van de Duitse bezetting, op 1 juli 1942, namen de nazi’s het kamp over, waarna Westerbork functioneerde als doorgangskamp. Bij de overname maakten de nazi’s gebruik van de reeds bestaande kampstructuur van het vluchtelingenkamp.

De overgrote meerderheid van de gevangenen verbleef slechts enkele dagen tot weken in het kamp, een relatief klein aantal verbleef maanden tot soms zelfs jaren in het kamp. Zij die langere tijd in kamp Westerbork verbleven leerden, na de eerste schok van arrestatie en deportatie naar Drenthe te boven te zijn gekomen, kamp Westerbork kennen als een kamp waar de leefomstandigheden relatief goed waren.

Maar toch kunnen we ons niet voorstellen dat dit ooit heeft plaatsgevonden in ons land. Als we er rond lopen daalt er een somberheid over je heen en zie je toch redelijk goed door middel van animaties, borden en audiofragmenten wat er heeft afgespeeld. Vooral het veld met alle 107.000 gekleurde paaltjes met verschillende hoogten om de volwassenen en kinderen aan te tonen maakt bij ons een enorme indruk. Het doet ons ook denken aan het jodenmonument in Berlijn.

Na dit bezoek aan Kamp Westerbork komen we weer terug bij onze camper. Door de wandeling door het Kamp en de 3 kilometer wandeling die we vooraf hadden gemaakt, had Joep ook zijn uitje gehad en gingen we huiswaarts. Onderweg waren we stil tegen elkaar, door onze gedachten aan het Kamp. Miriam en ik staan altijd zeer vrolijk en positief in het leven, maar zijn toch een beetje van slag.

Al met al kunnen we terugkijken op een zeer gezellig weekend met fijne vrienden in een mooie omgeving. Ondanks het bezoek aan Westerbork, wat natuurlijk een totaal andere lading heeft.

De komende weekenden blijven we thuis aangezien we allemaal sociale activiteiten hebben en kunnen we de camper weer goed schoonmaken voor onze volgende vakantie over een paar weken. Ook thuis is het leven mooi, dus ons hoor je niet klagen!

17 en 18 juni 2016: Amsterdamse Bos

Vrijdagmiddag waren Miriam en ik allebei redelijk op tijd klaar met ons werk om de camper te pakken en richting het Amsterdamse Bos in Amsterdam te vertrekken met onze Lambortinki.

We hadden een paar maanden geleden afgesproken met onze vrienden Kees en Jose om eens samen met de campers een weekendje Amsterdam te doen. Kees wist dat er in het Amsterdamse Bos een camping was op een erg mooie plek. Dat leek ons een beter idee dan in het centrum van onze hoofdstad op het City Camp camperplaats te gaan staan op een groot gravelveld met hutje mutje alle campers op een rij.

We hadden de avond ervoor al onze spullen zoveel mogelijk ingepakt in de camper en direct na het werk dus op weg naar Amsterdam.

Ongelofelijk hoe snel je vanuit je stress en drukte van je werk een paar kilometer op weg bent en direct al in een relax modus komt. Lekkere country & Western muziek aan van Tim McCraw en meebrallen!  Onderweg nog even contact gehad met Kees en Jose hoe laat we ongeveer op camping aan zouden komen. Jose had aangegeven dat zij voor het avondeten zouden zorgen, dus dat was ook supergoed geregeld! Bij aankomst op camping was ons plekje goed vrij gehouden en konden we zo op de plek draaien en onze vaste routine uitvoeren om de camper operationeel te maken. Toen was het tijd voor een lekker koud biertje en door het lekkere weer, konden we met onze stoelen en tafel direct aan het water gaan zitten en lekker doorzakken om goed het weekend te beginnen. Heerlijke verse zalm gegeten met verse groenten, lekker toetje en natuurlijk afgesloten met koffie en limoncello.

We konden ons al verheugen op ons bedje en het was weer vanouds! Heerlijk geslapen en de volgende morgen rustig wakker geworden en buiten met elkaar even een ontbijtje genuttigd. Na het ontbijt werd ook het weer slechter en vanuit de zware bewolking kwam uiteindelijk regen. Scooters klaar gemaakt en na de regen samen op pad om via de Bosbaan en VU naar het centrum van Amsterdam te rijden. Was een erg leuke rit, ook langs het geboortehuis van Kees gereden. Sentimenten vanuit zijn jeugd en verhalen gehoord hoe zij in die tijd buiten speelden in het Amsterdam van toen. Erg leuk om die plekjes allemaal te zien!

C360_2016-06-18-13-59-40-520

Scooters geparkeerd nabij de Albert Cuijp en vanzelfsprekend wilden de dames weer een rondje markt doen. Kees en ik lekker op terrasje gezeten en de wereld aan typetje voorbij zien komen. Geweldig; wat een mafketels lopen er toch rond op deze aardkloot! Lekker strollend de grachten afgestruind en ergens geluncht. Kees en Jose moesten halverwege nog naar een verjaardag van Kees zijn dochter, dus zijn Mir en ik nog in de Jordaan van terras naar terras gelopen. ’s avonds lekker tapas gegeten in de Jordaan op de Westerstraat.

Via Amstelveen weer terug naar Camping Het Amsterdamse Bos gereden en tot slot nog even bakkie koffie in onze camper gedronken. Tijdens de koffie alleen gapende mensen om tafel, dus maar besloten om de avond af te sluiten en vroeg onder de wol te kruipen.

C360_2016-06-18-14-02-09-584

Eerst nog even blog schrijven en morgen nog even rustig wakker worden en zelfde ochtendritueel met ontbijtje en dan langzaam aan maar weer richting Lelystad om daar aan te schuiven bij mijn schoonouders voor vaderdag. Nog een week werken en dan mogen we echt een paar weken op pad. Waarheen weten we nog niet, maar we zoeken wel de zon op! De afgelopen dag in Amsterdam voelde als herfst.

Bonte avond en thuiskomst!, 3 en 4 mei 2015

De laatste dag gaat ons naar Folkestone brengen en nadat we de camper hebben losgekoppeld, gaan we redelijk vroeg op pad. Het weer is slecht dus het feit dat we gaan reizen komt goed uit. Ook deze rit valt ons eigenlijk goed! We rijden op drukke wegen direct langs de kust, waar we hele mooie dorpjes passeren. Vooral Rye, Brighton en Hastings waren erg mooi. De zee was behoorlijk ontstuimig en op boulevards liepen of mensen met regenkleding, mutsen en paraplu’s of mensen in jeans en T-shirts. Typisch engels weer dus!!

Onderweg merken we dat we door de slechte nacht slapen, erg rozig worden en besluiten voordat we naar de camping Black Horse Farm in Folkestone gaan om Kees en Jose te ontmoeten, nog even een moment voor ons zelf willen inlassen. Even een middagdutje doen, want we weten dat wanneer we op de camping staan, de poel van verderfs door drankmisbruik en veel gelach, er van rust niets meer terecht komt…

Wij op onze navigatie op zoek naar een camperplaats die dichtbij en op de route ligt. Het systeem gaf aan dat er een camperplaats, zonder enige vorm van faciliteiten, in Saint Mary’s Bay voorhanden was. Feitelijk was het een parkeerplaats direct aan de dijk, waarachter een kiezelstrand aan zee was. Mooie plek, dus wij de camper geparkeerd en bedacht dat we eerst nog even gingen dutten en daarna nog even op het strand wandelen.

We waren nog maar net gaan liggen, toen er een invasie van engelsen aankwamen om exact op dezelfde plek hun 78 honden uit te laten. Van rust is weinig gekomen, maar ook door auto’s stond onze camper helemaal ingeklemd en konden wij sowieso niet weg. Ook het wandelen was niet je van het want je waaide uit je broek en je lichaam was gezandstraald zodra je weer terug in de camper kwam. Kortom; we gaan maar weer verder om de camping op te zoeken!

Bij aankomst in Folkestone, stonden Kees en Jose ons al op te wachten en de camping had onze camper vlakbij de camper van Kees en Jose ingedeeld, dus we konden op onze knieen naar huis kruipen, mocht het drankgelag uit de hand lopen.

C360_2015-05-03-14-47-00-096

Wel waardevol en mooi om je eigen vrienden vanuit mijn jeugdtijd op de Marderhoek in Lelystad na al die jaren nog in je leven te hebben en waarmee het nog altijd goed vertoeven is. We hebben elkaar altijd wat te vertellen en nu helemaal nu we gezamenlijk praten over onze reisplannen.  Ook in de jaren dat Miriam en ik zelf op de Marderhoek zijn gaan wonen, gingen we veel met elkaar om en altijd schik! Aangekomen voor hun camper op onze lekkere kampeerstoelen, hebben we de koffie maar overgeslagen en zijn we direct met toastjes, hammetjes, kaasje en bier en wijn aan de slag gegaan en hebben we supergezellig een paar uur met elkaar gezeten. Aangezien we ook nog samen uit eten gingen ’s avonds, besloten we om 5 uur maar even een break in te lassen en ieder in zijn eigen camper wat voor zichzelf te gaan doen. Zou ons dutje nu dan nog even kunnen? Nee, aangezien we met andere engelsen aan de praat kwamen en eigenlijk om 7 uur alweer in de pub zaten om lekker uit eten te gaan. Wat dat kun je in Engeland; lekker eten! Je kunt het je misschien niet voorstellen, maar het is echt zo. De sfeer in de pub die bomvol zat was prima en een ober van 13 jaar nam onze drankjes en eten op. Dat ventje was qua gedrag en gesprekstof 33 jaar, maar je zag dat dit zijn lust en zijn leven was. Het publeven. Hij had babbels voor 10 en gaf nadat wij weg zouden gaan nog een feestje voor zijn verjaardag, samen met een wat ouder meisje. Ze hadden een disc Jockey ingehuurd…Nou dat beloofde nog wat!

Heerlijke avond gehad en voldaan nog op tijd in bed gekomen. De volgende ochtend eerst rustig wakker worden, even een afscheidsbakkie bij Kees en Jose gedaan en toen op weg naar Dover om onze boot te halen voor de overtocht weer naar het Continent, zoals de engelsen het noemen.

Het was lekker rustig op de incheckrijen, dus we konden direct gaan boarden. Maar we werden alsnog bijna genaaid door de medewerker van P&O Ferries. We waren namelijk uren vroeger dan onze geboekte tijd en bij het inchecken zei de beste man dus dat we € 86,00 moesten bijbetalen. Wij in discussie met de ijverige klerk omdat we overtuigd waren dat onze tickets een “flex”-status hadden. Hiermee mocht je 4 uur voor of na de tijd nog mee met ferry, mocht er plek zijn. Wel; er was plek zat, dus dat was het probleem niet. Na heen en weer gepraat zie de man dat ie even met het kantoor ging overleggen. Na zijn excuses te hebben gemaakt, mochten we mee. Het kantoor bevestigde wat wij al zeiden, dus niks bijbetalen en mee met die schuit!

Prima overtocht gehad en ook het uitchecken verliep voorspoedig, dus wij op weg naar het brabantse land om daar nog even een nachtje de vakantie af te sluiten. Onderweg was het erg druk op de wegen en kwamen we in file terecht in Antwerpen. Allebei zeiden we dat we net zo goed naar huis konden rijden en niet nog nachtje kamperen. Zodoende sliepen we vannacht lekker in ons eigen bedje en konden we ook nog op tijd zijn voor de dodenherdenking. Toch altijd een indrukwekkende gebeurtenis.

Vrijheid is ons grootste rijkdom!! Free like a bird!

C360_2015-05-04-11-20-27-953

We hebben een supervakantie gehad en onze Lambortinki heeft zich voorbeeldig gehouden en we hebben erg veel plezier van hem gehad. Nu weer thuis, ook lekker !!

Na thuiskomst werden we weer direct geconfronteerd met de nederlandse regelgevings-frustratie en andere frustraties (staat abosluut in het niet bij werkelijke erge gebeurtenissen zoals Nepal en eerder genoemde vluchtelingenproblematiek, maar toch…): onze container was tijdens onze vakantie niet geleegd, maar dat dus nog vol met vuil van 2 weken geleden. We hadden een rode kaart gekregen….ja een rode!!! Onze deksel stond te ver open, eigenlijk zoals hij wel vaker openstaat voor de lediging, en daardoor hadden ze hem laten staan. De hele buurt heeft de container vaak te vol en dus nooit gele of rode kaarten…ook bij ons niet! De komende week moeten we onze boventollige vuilniszakken zelf maar naar de vuilstort brengen en de container meer leeg maken.

Wat een welkom! Toen maar even de tuin ingelopen en gekeken of daar de chilla (onze overkapping) er nog goed bij stond. Wel; de buurtkatten hebben onze loungeset uitgewoond en gekrabd aan kussens en overal in kussens veel katten haren…toch maar eens een buks kopen 😉

En maar meteen weer gekeken wanneer we weer met onze camper op pad kunnen….Hemelvaartweekend dus!