Nederland

Zondag 24 November 2024: De (voor)pret kan beginnen!

/ martin&miriam / 5 reacties

Afgelopen vrijdag was het dan zover; we konden onze “nieuwe” camper ophalen. Als kenteken-freak was ik vooral benieuwd welk kenteken wij zouden krijgen, zodat ik eindelijk de verzekering ook kon regelen. Want zonder kenteken kun je eigenlijk niks afsluiten. Met goede moed, maar ruimschoots op tijd in verband met de winterse omstandigheden gingen we op pad. Eerst in vroege ochtend naar Groningen om eerst Miriam af te zetten bij Ikea aldaar. Miriam wilde mee, omdat ik met mijn auto naar garage voor onderhoudsbeurt moest. Nu denken jullie vast; waarom geen garage in Emmen of in de buurt van jullie Drentse residentie? Nou; de dealer-dichtheid van een merk als DS Automobiles is niet echt om over naar huis te schrijven. Groningen was dus de dichtstbijzijnde dealer. Prima zaak en een heel gezellig gesprek daar gehad met een greunings echtpaar uut ZuudLaren. Was het leukste garagebezoek dat ik ooit gehad had. Veel gelachen, veel zelfspot van beide kanten en een vrouw die mannenhumor maar niet begreep. Leek wel of ik in een voetbalkleedkamer zat. Alleen maar elkaar afzeiken, uitdelen en incasseren. We vonden het jammer dat onze auto’s klaar waren, anders hadden we een lunch laten bezorgen.

Bij het afrekenen van de garagebeurt, belde Miriam dat ze klaar was bij de Ikea. Ik kon haar ophalen om op pad te gaan naar Oosterwolde om daar bij de gelijknamige camperdealer Oosterwolde campers onze nieuwe aanwinst op te halen. We hebben een uit 2019 afkomstige Knaus Sky Ti 700 MEG gekocht en we hebben zin om ermee aan de slag te gaan om in te richten en naar onze hand te zetten. Bij aankomst stonden we voor een dichte deur, maar na een paar minuten kwam de eigenaar van de zaak eraan rijden. We waren iets te vroeg en dat klopte ook. Maar enthousiast dat we zijn en wat vroeger klaar in Groningen, maakte dat wij dus al trappelend voor de deur stonden. Miriam reed met de DS naar huis en ik zou alleen met de camper naar De Kiel rijden.

Voordat we positief verder gaan, even een kritische voetnoot: We blijven ons verbazen hoeveel zaken er mis gaan in deze huidige economie als het gaat om allerlei soorten bedrijven. Nu ook weer. Bij aankoop van 1 camper gaat er in de keten van handelingen bij zowel het RDW als bij de camperdealer weer een paar zaken mis. Het RDW heeft het kenteken verkeerd op categorie gezet. Het is een camper voor gewoon B rijbewijs, maar de RDW heeft deze camper per abuis geregistreerd als C1 rijbewijs benodigd voertuig. In eerste instantie kon daardoor de aflevering niet doorgaan, maar omdat ik het C1 rijbewijs heb kon ik ermee rijden en ging de aflevering toch door. Het RDW zou het gaan corrigeren, maar of ik zelf even met het RDW en belastingdienst contact kon opnemen om dit op te lossen. Oh ja….ik moest ook nog even een afspraak zelf maken bij een garagebedrijf in Oosterwolde om daar alsnog zonnepaneel op camper te laten leveren en monteren. Dit was hij namelijk zelf vergeten door te geven aan het garagebedrijf. De luchtigheid en vanzelfsprekendheid waarmee deze mededeling en opdracht gegeven werden, deed mijn mond open doen vallen. Anderen maken een fout en ik als klant mag het zelf oplossen. Wat een bijzondere “customerjourney” is het weer geworden.

Moet wel zeggen dat voor de rest alles tiptop in orde was met de camper en de communicatie vooraf. En wat we zien in de reviews van deze dealer, lost hij alles altijd wel naar tevredenheid op in de garantieperiode, dus nog steeds veel vertrouwen in Oosterwolde Campers en Ramon, de eigenaar.

Nadat alle formaliteiten afgerond waren, kreeg ik nog een rondleiding in en om de camper en kon ik op pad. Na een paar kilometer ben ik op een parkeerplaats langs de Hunebed Highway gaan staan en heb ik alle rust even alles op mij ingenomen en even wat zaken meteen naar mijn zin gemaakt. De stoelinstellingen, de radiostations op goede orde ingedeeld, de mobiele telefoon gekoppeld aan een super complete audio/navigatie/telefoon apparaat. Het duurt even om ook tijdens het rijden weer de goede knopjes van verlichting, cruise control en ruitenwissers te vinden en je eigen te maken. Maar wat rijdt de Fiat Ducato X290 prettig en stuurt lekker licht.

Bij aankomst de camper voor ons chalet gezet en stond Truus de Mier al meteen met emmer en sop klaar om de camper schoon te maken en in te richten voor zover het kon. De tijken van de nagenoeg nieuwe matrassen direct in wasmachine en elk hoekje en gaatje van de camper werden omgetoverd tot een clean room classificatie, zodat je er een operatie in zou kunnen uitvoeren met een chirurgisch team. Ook onze kleine veldheer was niet te houden bij het zien van de camper. Herinneringen ook voor hem dus. Ook bij binnenkomst kwispelde hij er lustig op los en wist precies wat zijn plekje was. Geweldig om te zien hoe enthousiast Joep is met de komst van de camper.

Aanstaande dinsdag gaan Miriam en ik nog samen naar Hendriks Kampeerwereld in Ermelo om de laatste zaken die we nodig zijn voor de camper in te slaan en kunnen we de camper daarna even in de stalling zetten. Volgend weekend willen we de nieuwe stickers voor de camper gaan beplakken. Zoals gebruikelijk zal onze Knaus met de naam Lambortinki 3.0 door het leven gaan. Al is het maar alleen om mijn dierbare vriend René Boerebach te eren met zijn door hem verzonnen naam.

Ook hebben we inmiddels ook ons eerste camperuitje geboekt. We gaan na 6 jaar weer de week tussen Kerst en Nieuwjaar doorbrengen bij Hoeve Springendal in Hezingen. We vonden het toen een prachtige bosrijke plek in ons geliefde oh zo mooie Twente en ook nu is er veel te doen op de Hoeve en kunnen we heerlijk wandelen in de bossen aldaar. Het feit dat het daar veel minder vuurwerk met oudejaarsnacht is, is voor onze Joep weer heel fijn. Want wat is die kleine stoere teckel toch vreselijk bang voor dit evenement. 

Voor die tijd zijn we niet in staat om met de camper weg te gaan, aangezien de decembermaand voor Miriam heel druk is en het ook haar laatste maand als zelfstandige kapsalon. Ik ben inmiddels nu 2 weken klaar met mijn laatste opdracht en ook klaar met het werk.

Nog even een aantal weken roerige tijden, maar in januari staat ons volgende camperavontuur gepland, maar daarover later meer…..

06-09-2021: We gaan verhuizen!

/ martin&miriam / 7 reacties

De afgelopen weken hebben wij geen nieuwe blogs gepost omdat er niet veel te vertellen was. Het werk is weer volop begonnen, voor zowel Miriam als mijzelf. De kapsalon draait weer volop en ik ben op 1 augustus begonnen aan weer een nieuwe interim-management opdracht bij Ministerie van Justitie in hun TBS Kliniek in Almere. Een drukke periode met een hoop nieuwe indrukken in een bizarre wereld  waardoor de weekenden vooral erg rustig waren waarin vooral gevegeteerd werd.

We zijn mede ook niet naar Drenthe geweest omdat onze Joep erg ziek is geweest de afgelopen weken. Weken volop stress omdat Joep 3 hernia’s had welke hem enorm veel pijn deden. Het was zo triest om te zien en zo erg dat vorige week zondag de optie om hem in te laten slapen serieus aan de orde is gekomen. Godzijdank is het zover niet gekomen, aangezien het op dit moment weer beter met de kleine veldheer gaat. We zijn zo blij dat ie weer rondhuppelt en veel kwispelt. Het is onze oude Joep weer, die we weken niet meer gezien hadden. Hij was heel erg teruggetrokken, wilde niet meer wandelen, eetlust was minder, speelde niet meer en lag veel onder het toilet of onder het bed om vooral met rust gelaten te worden. Nu had de dierenarts dat ook voorgeschreven en tevens een hoop medicijnen om spieren te verslappen, pijn te verlichten en een roesje om veel te slapen. Rust in de bench was geen doen omdat Joep alles afbrak en dus ook zijn rug belastte. Nu, 3 weken later is de situatie zo dat hij zonder medicijnen leeft, weer speelt, kleine wandelingen maakt en goed aangeeft wanneer de pijp leeg is.

Zieke zielige Joep

Als een echte teckel gaat hij op dat moment liggen en verroert zich niet meer, waar het ook is. Op een kruising, op een veldje, op een bospaadje, maakt niet uit; hij verzet geen stap meer. Zuster Clivia, onze zorgzame Miriam draagt hem dan en doet nog veel meer om Joep het gevoel te geven dat ie in een lustoord leeft. Overal schapevachtjes, kleedjes, voedsel toegediend, snoepjes en heel veel aandacht met krioelen, aaien en kusjes. De Romeinen konden er vroeger wat van, maar onze Clivia leeft zich helemaal uit in zorgzaamheid. En alles wat je aandacht geeft, dat groeit! Zo is het bij mij ook gekomen…

Maar goed; dit weekend was het dan weer zover! We gingen weer naar ons geliefde huisje in Drenthe. Deze maand precies 1 jaar in onz bezit en erg veel gebruikt. Miriam heeft nu 2 weken vakantie en ik kom tussendoor een paar dagen omdat het werk voor mij gewoon doorloopt. Vakantie nemen was geen optie bij de TBS kliniek. Dit weekend heerlijke dagen gehad en had ik ook nog de maandag en dinsdag erbij vrij genomen. Zodoende konden we onze trouwdag gezellig samen vieren en lekker bij Diggels in Westerbork uit eten. Het weer is super op dit moment en eigenlijk exact hetzelfde weer als vorig jaar dezelfde tijd toen we hier nog met onze caravan op vakantie waren en toen ons chalet hadden gekocht.

Gisteren, 6 september, ook samen een mooie fietstocht gereden door de bossen en heidevelden in de buurt. Een rit van ruim 30 kilometer en onderweg tijdens de lunch op het terras gezeten in Odoorn bij OsingerMarke. Hilarisch was het moment dat Miriam en ik elkaar proosten met onze 30e trouwdag en de kerkklok begon de luiden in combinatie met het alarm geluid om 12 uur op de eerste maandag van de maand. Odoorn wist dat het onze trouwdag was en gaf de passende sfeer door feestelijke klokken te luiden. Fietstocht in zomerse omstandigheden afgemaakt en de rest van de middag lekker in onze tuin gelezen en heel veel op internet gezeten om allerlei inspiratie op te doen voor ons nieuwe chalet.

https://videopress.com/v/8VHkx9f8?resizeToParent=true&cover=true&controls=false&preloadContent=metadata

Wat?? Nieuwe chalet…nieuwe chalet…? …hoor ik jullie denken. Jullie hebben jullie chalet nog geeneens 1 jaar!! Klopt! Maar ja, onze wensen op termijn waren dat we uiteindelijk een grotere variant op ons chalet zouden willen op het moment dat we minder gaan werken en meer in Drenthe kunnen zijn. De plek is voor ons echt top, het Chaletpark De Eeke. Aangezien de Eeke een nieuw gedeelte aan het ontwikkelen is, waarop nieuwe chalets geplaatst kunnen worden, hadden wij de afgelopen weken wel veel nieuwe chalets bekeken en waren er ook tekeningen gemaakt hoe ons chalet eruit zou moeten komen te zien. Ook de Eeke was betrokken in het meedenken en aanbieden van een nieuw chalet. De prijzen zijn echter door Corona zo opgedreven dat voor ons in deze fase van ons leven een nieuw chalet gewoon te vroeg kwam. Totdat we zaterdag gebeld werden door de eigenaar van het chaletpark, waarin ze aangaf dat er een groot chalet te koop kwam, die voor 95% volledig voldeed aan onze wensen. Er moest best wel wat aan het chalet gedaan worden, maar daar was de prijs dan ook naar. Dezelfde avond zijn we wezen kijken en inderdaad was het chalet qua indeling en grootte precies wat we wilden. Natuurlijk hadden we zelf een andere keuken en badkamer uitgekozen, maar alles zag er tip top uit. We gaven aan dat we erover na gingen denken en 30 seconden later waren we eruit! We doen het en pakken alles meteen aan dat moet gebeuren om het naar onze zin te maken. Even contact met de huidige eigenaren over de zakelijke aspecten gehad en ook daar kwam snel witte rook uit de schoorsteen! (mooi, dan is de CV ketel ook nog goed!)

https://videopress.com/v/AF2eHy6j?resizeToParent=true&cover=true&preloadContent=metadata

De afgelopen dagen stonden dus in het teken van plannen maken, inspiratie opdoen hoe we het hebben willen en komt het in het kort erop neer dat we de volgende zaken deze dagen / weken moeten regelen: Schilder vinden voor de binnenzijde alle wanden te schilderen, vloer uitzoeken bij Ballast Wonen in Aalden (deze heeft ons zo goed geholpen bij huidige chalet), bouwbedrijf die de buitenbeplating van chalet gaat vervangen voor levensbestendige buitenwanden, nieuw tuinhuisje uitzoeken en laten plaatsen en de tuinman die wat aanpassen gaat doen aan de huidige tuin. Ook gaan we een airco regelen voor het chalet, nu we weten hoe comfortabel dat is bij zowel warm als koud weer. Het chalet en de plek zijn fantastisch. Meer privacy rondom de kavel, net zo dicht tegen de bosrand als nu, meer ruimte binnen het chalet en zelfs een badkamer met ligbad, aparte douche en wastafelmeubel. Kortom; we zijn klaar dan met de voorbereidingen voor de toekomstplannen om een chalet te hebben waarin je echt goed in kan wonen. We krijgen eind september de sleutel en kunnen dan aan de slag.

Als we in het nieuwe chalet kunnen verblijven, zullen we ons huidige chalet gaan verkopen. Door de wachtlijsten op het park is de verwachting dat dit ook goed zal gaan lukken. Ons huidige chalet is vorig jaar opgeknapt en voorzien van nieuwe vloer, airco en totaal opnieuw geschilderd. Ook is de tuin helemaal aangepast met nieuwe bakken en bestrating. We hebben intens genoten van dit chalet en de nieuwe eigenaar zal er heel veel plezier van hebben! Zeker weten!

Vandaag veel zaken al geregeld en dus vanmiddag samen met Mir en Joep in onze tuin in de relaxstand. Vanavond ga ik weer naar Lelystad om de komende dagen te gaan werken. In het weekend ben ik er weer en tot die tijd is Mirreke heel druk met het maken van plannen en het bekijken van woonaccessoires etc. We hebben zojuist een visgraat-vloer gekocht en dat vraagt weer andere aankleding……Dit is weer een leuk project de komende weken! We houden jullie hier op de hoogte!

Zondag 20 juni 2021: Vakantie in magisch Drenthe!

/ martin&miriam / 3 reacties

Vanaf afgelopen donderdag zijn we begonnen aan onze eerste echte vakantie in Drenthe. Natuurlijk zijn we de afgelopen maanden veel in Drenthe geweest voor de weekenden en de lockdown, maar echt op vakantie in een meer open wereld is nog niet aan de orde geweest. De terrassen zijn weer open, je mag weer uit eten, de mondkapjes hoeven straks niet meer, dus gewoon weer het normale leven terug. Dan kunnen we ook weer meer ondernemen in de vakantie.

Just around the corner….

Donderdag dus na het werk richting De Kiel. Miriam met de auto en ik was vroeg in de ochtend al met de motor op pad gegaan richting Drenthe. De warmte deze dag zou niet te harden zijn, laat staan in een motorpak. Via de nieuwe navigatie van Garmin XT prachtige nieuwe route gemaakt naar ons chaletje. Wat is Nederland toch prachtig. 

De bedoeling om vroeg te vertrekken was omdat ik inmiddels klaar was met mijn opdrachten voor mijn opdrachtgevers en dus lege agenda had. De dag daarvoor beide administraties gedaan voor het 2e kwartaal van de kapsalon en Lammertink Interim, dus ready to go!

Omstreeks 10.45 uur kwam ik aan bij ons chalet en jongens wat was het binnen bloedjeheet! De Tado Slimme thermostaat gaf 31 graden aan en dus maar meteen begonnen met alle ramen en deuren open te zetten. Miriam zou pas begin van de avond in Drenthe aankomen na haar werk, dus mijn taken waren om het huisje in gezellige staat te brengen d.m.v. de kussens buiten in de loungeset, parasol uit, kussentjes op de banken, wijntje koud zetten en boodschappen doen om de eerste avond gezellig te kunnen grillen buiten in de tuin. Op de fiets naar Schoonoord, dat is dan ook weer leuk om te doen. Miriam heeft de auto, dus op de fiets de boodschappen doen is de enige optie. De rijwind was zowaar verkoelend en de rit naar de plaatselijke COOP zat er al snel op, dus boodschappen gedaan en klaar voor de koninklijke ontvangst van mijn freule straks. Hoe verrassend was het dat ze opeens om 16.30 uur al het park op kwam rijden. Gezellig gemaakt samen en een heerlijke avond gehad en samen naar het Nederlands elftal gekeken. 

De volgende ochtend had Miriam een afspraak gemaakt bij de nieuwe kapsalon in het dorp: Marlieke’s Haarboetiek. Het is de vriendin van de plaatselijke horecagoeroe Jor’s Molenzicht. Aangezien Miriam met haar kapsalon was overgestapt naar andere productlijn van Alter Ego en Marlieke werkt met L’Oreal, kon Miriam haar nog veel spullen geven die zij niet meer gebruikt. Maar nu ook het haar laten doen door Marlieke, leek Mir leuk en makkelijk geregeld zo in de vakantie. Vervolgens heb ik ook maar een afspraak gemaakt bij Marlieke. De weken voor onze vakantie is Miriam altijd zo druk dat ik er soms tussendoor schiet. Nu dan maar door een ander geknipt worden vind ik geen probleem. Nadat ik Miriam had opgehaald in de mooie salon van Marlieke, even boodschappen gedaan en samen lekker weer in de tuin in chill-stand. Het weer is prachtig en we genieten enorm van alle vogelgeluiden om ons heen. De rust overvalt je gewoon. Onze overburen Frans en Geja zijn op vakantie met de camper en de huurchalet naast ons is leeg. Totaal geen geluid om ons heen en tussendoor nog even met Joep gelopen door het bos.

Zaterdagochtend in alle vroegte waren we allebei wakker. 6 uur in de ochtend zit Miriam al buiten een bakkie te doen en loop ik met Joep de ochtendronde omstreeks 7.30 uur. Best vroeg voor een vakantie, maar wakker is wakker en dan heb je nog wat aan de dag. Nou…dat hadden we zeker; he-le-maal niets gedaan en lezend, babbelend en lavend de dag doorgebracht. Lekker voetbal en F1 gekeken en gezellige gesprekken gehad.

Einde van de ochtend heb ik de motor gepakt om deze weg te brengen naar Motorhuis Bakker in Nieuw-Weerdinge. De motor krijgt een grote onderhoudsbeurt en er moet nog wat aanpassingen gedaan worden aan de voetpedalen. Miriam haalt mij op met de auto daar, maar eerst wil ik nog kijken of er een mooie aanbieding is voor een doorwaai-motorjas. Mijn zomerjas is inmiddels al 8 jaar oud en zit nog steeds superlekker, maar ziet er niet meer zo fris en fruitig uit (beetje hetzelfde als ik eigenlijk…). Nadat ik de motor in de werkplaats heb gestald en de winkel inloop, blijkt het een actiedag te zijn in de motorzaak. Mensen wat een mensen en uit alle windhoeken. Niet te geloven dat in dit kleine dorp in het oosten van Drenthe, tegen de Duitse grens aan, zo’n motorzaak zit. Prachtige zaak, grote werkplaats en megagrote winkel met vandaag wel 10-12 verkopers die met iedereen bezig zijn. Mijn zoekactie voor een doorwaaijas wordt al snel gestaakt, aangezien mijn maat er niet bij zit. Story of my life… Onverrichte zaken weer naar huis gereden. Dinsdag kan ik de motor weer ophalen en hoop ik dat er geen onvoorziene reparaties gedaan hoeven te worden. Maar ja, over 2 weken ga ik alleen naar de Eifel op de motor, dus wil ik wel dat de motor tip-top in orde is. We wachten af!

Vandaag wel samen met Miriam besloten om een airconditioning aan te schaffen en te installeren in ons chalet. Enerzijds om in de steeds warmer wordende zomers te kunnen koelen als je binnen wilt zitten. Het is namelijk 30 graden binnen en ook in de nacht blijft het te warm in de slaapkamer. Als we ook nog eens bekijken dat het ook verwarmen van het chalet door dezelfde airco kan worden gedaan, blijkt dat het ook nog eens enorm in de kosten scheelt ten opzichte van op gas stoken via een cv-ketel. Aangezien we thuis nu ook airco’s hebben besteld voor de kapsalon en kantoor, besluiten we dan toch maar om ook hier in een goed klimaat te investeren.

Nu mag je niet vanzelfsprekend op iedere plek op je kavel een airco plaatsen, dus samen met eigenaar van het park een plekje gezocht waar de buitenunit moet komen te staan. Geluidsoverlast moet tot een minimum beperkt blijven en de buren moeten het eens zijn. Onze buren zijn het ermee eens, dus dat is ook geregeld.

Ook blijkt er tegenover ons straatje een chalet leeg te komen en zeer waarschijnlijk in de verkoop. Het is een groter chalet dan die van ons, op een grotere kavel en we besluiten om met de eigenaar van het park te overleggen dat we mogelijk interesse hebben in dat chalet. Meer op de langere termijn gericht en dus meer woonruimte voor de toekomst als we ons definitief hier willen vestigen wanneer dat mogelijk is. Ik vind het chalet erg mooi en netjes, Miriam denkt er iets anders over; het chalet heeft een boerderij uitstraling en moet in andere kleur geschilderd worden. Tevens moet volgens haar de kavel moet anders ingericht worden. De indeling van het grotere chalet hebben we bij onze overburen en naaste buren gezien en vinden wij erg mooi.  Ruim voldoende om er op termijn te kunnen wonen. Het zijn overwegingen die weer stof geven tot nadenken, rekenen, begrotingen maken en af te wegen of we dit nu of over een paar jaar gaan doen. Leuk om te mijmeren.

Vandaag is het weer slechter en hangt er regen in de lucht. Nadat we wakker geworden zijn, lopen Miriam en ik de ochtendronde met Joep en zien we opeens een ree op nog geen twintig meter van ons af. Prachtig om zo ineens oog in oog te staan met zo’n mooi dier. De ree blijft stokstijf staan en staart ons aan zonder zichtbaar bang te zijn. We staan even een paar seconden elkaar te aanschouwen, voordat we beiden ons pad vervolgen. Joep, speurhond zoals ie is, heeft alles gemist en keek compleet de verkeerde kant op. 

Eye for a eye
https://videopress.com/v/JC6mpgkj?resizeToParent=true&cover=true&controls=false&preloadContent=metadata
Oog in oog met een Ree tijdens ochtendwandeling met Joep

Het vogelnest in 1 van onze vogelhuisjes is uitgevlogen en het nest weer leeg. Volgend jaar komen ze vast weer terug. Het vogelhuisje ernaast is door onze buurvrouw Tonya dichtgeplakt. Daar waren wespen bezig om een wespennest te bouwen tijdens onze afwezigheid in de afgelopen weken, maar dat leek ons geen goed idee. Hopelijk waren we op tijd om dit proces te stoppen, maar we zien nog steeds wespen via onderkant huisje naar binnen gaan. 

Voor onze overburen heeft Miriam nog een paar mooie foto’s gemaakt van hun vogelnestje dat huisvest in 1 van hun vogelhuisjes. Erg mooi om te zien, maar we denken dat dit ook geen week meer duurt voordat deze ook de vleugels uitslaan om de wereld te ontdekken.

Vogelnestje bij buurtjes Frans en Geja

Miriam haar rug doet pijn en is dus niet fit om lange wandelingen te lopen. We blijven thuis, aangezien het weer niet zo best is en ook veel drukte in Drenthe met mountainbikers, wandelaar, fietsers en wielrenners. Wij beginnen onze vakantie-activiteiten vanaf morgen. Lekker een mooie wandeling, lekker lunchen, terrasje pakken, beetje rondrijden. Over een paar dagen lezen jullie hopelijk wat meer nieuwe verhalen van deze regio. We willen nieuwe plekken ontdekken en nieuwe wandelroutes, dus we gaan op pad samen! Zoals Miriam zegt; dit is gewoon een weekend, de vakantie begint maandag!

12-16 mei 2021: Hemelvaart in magisch Drenthe

/ martin&miriam / 5 reacties

We hebben weer een lang weekend gepland zodat we lekker een paar extra dagen naar Drenthe kunnen. Ook volgend weekend is zo’n weekend met Pinksteren, dus mooie vooruitzichten.

Nadat we afgelopen woensdagavond direct na het werk in de auto zijn gestapt, kwamen we precies om 19.00 uur in ons huisje aan. Sleutel omdraaien, koffiemachine aanzetten, verwarming aanzetten en omkleden in makkelijke kleding. Ik ben meteen naar ons lokale Italiaanse afhaalrestaurant gereden om even ons avondmaaltje op te halen. Heerlijk gegeten en fijne avond gehad. De volgende ochtend stond de zon eindelijk weer eens hoog aan de hemel en heb ik de eerste wandeling met Joep gedaan en daarna in de tuin alles naar buiten zetten en het gezellig maken. De hele dag heel ontspannen zitten lezen, Miriam was natuurlijk weer in de tuin bezig en was lekker aan het rommelen. Even boodschappen gedaan bij de plaatselijke COOP om de komende dagen lekker te kunnen laven en lurken.

De hele dag zijn we in de tuin geweest en in de middag gezellig borreltje gedaan en plankje gemaakt. Tussendoor nog even een paar wandelingen en voor de rest was het relaxen.

Relaxmode tuin chalet

Afgelopen vrijdag wilde Miriam nog een aantal zaken regelen voor de tuin en bleef thuis. Ik daarentegen had een mooie motorrit gedownload op motorrijders.nl en ben, ondanks het frisse weer, richting het noorden gaan rijden met mijn comfortabele tweewieler. Het doel van de rit was om via allerlei kleine weggetjes, gehuchten en dorpjes naar Niehove te rijden. Dit dorpje was in 2019 uitgeroepen tot het mooiste dorp van Nederland.

Het was werkelijk al een prachtige rit om daar te komen, maar ook het dorpje is de moeite waard om eens te bekijken als je in de buurt komt. Maar ja….in de buurt komt…Wie komt er nou regelmatig in het hoge noorden, nog noordelijker dan de stad Groningen? Zullen er niet regelmatig komen denk ik zo. Het was voor mij de eerste keer en blij dat ik het gedaan had. Via Smilde, Appelscha, Fochteloo, Hijken, Zuidhorn, Noordhorn, De Poffert, Balmahuizen, Frytum kom je dan in het dorpje Niehove. Het kerkje neemt letterlijk een centrale positie in het dorp. Met 19 Lindebomen rondom de kerk en het centrale woonerf met typisch oudhollandse huisjes, waan je je echt 100 jaar terug in de tijd. De 160 inwoners van dit dorpje zijn trots op hun dorp, maar hopen niet dat iedereen langskomt om te kijken. Dat kan de herberg ook niet aan, gezien het buitenterras met 6 tafeltjes. Rondje rondom de kerk gereden en via een heel klein karrespoorweggetje weer mijn weg vervolgd om via andere slingerweggetjes weer richting De Kiel te rijden.

Niehove, het mooiste dorp van Nederland 2019

Daar wachtte Miriam op mij om weer gezellig buiten in de tuin te zitten, maar ik was koud tot op het bot. In mijn geval is dat wel diep voordat je bij het bot bent, maar ik was echt zo verkleumd, dat ik eerst maar even onder een warme douche ben gegaan. De lente komt maar niet echt op gang en Mirreke die baalt ervan! In de middag heeft Miriam nog een paar lange wandelingen gemaakt met Joep en ze komt weer terug met prachtige foto’s van de natuur om ons heen. De hogere temperaturen en de hoeveelheid regen zorgen ervoor dat ons bos in een week tijd is ontploft naar een vers groen bladerendek. 

https://videopress.com/v/D4ct9TGO?controls=false&preloadContent=metadata
Sleenerzand met fauna-symfonie
Magisch Drenthe!

Vandaag, zaterdagochtend, zijn we na het ochtendritueel koffie, wandelen, douchen, koffie, klaar om even een rondrit door Drenthe te maken. We willen meer weten van de kleinere dorpjes om ons heen en ook ter voorbereiding van de komst van onze Engelse vrienden die we hopelijk binnenkort weer mogen begroeten in ons land. We hebben elkaar nu 16 maanden niet meer gezien en dat is te lang voor ons. Zij willen graag naar Drenthe komen en blijven dan een week in ons chalet en wij komen dan in de weekenden langs. Zij moeten natuurlijk wel gevoed worden met mooie tips en plekjes waar ze heerlijk kunnen wandelen, winkelen, terrasje kunnen pakken ook de fijne restaurants weten te vinden. We zijn vertrokken richting Balloo en het Balloërveld, vervolgens over slingerweggetjes naar Loon, Taarlo, Oudemolen, Zeegse, Schipborg, Gasteren, Anloo, Gieten, Gasselte naar Borger en vervolgens via Ees, Eesergroen, Eeserveen naar De Kiel, onze thuisbasis. Het was alsof we in een andere wereld hadden gereden. Glooiende landschappen, kinderkop-weggetjes, rietgekapte boerderijtjes, brinken met leuke terrassen, bossen en heidevelden, vennetjes en overal koeien, paarden, schapen en ander vee. Escape tot the Country…letterlijk en figuurlijk!

Joep was weer blij dat we thuiskwamen. We hadden hem niet meegenomen in de auto, omdat dit niet zijn hobby is, zal ik maar zeggen. En ook op een terras maak je hem en anderen niet blij. Niet dat we aan een terras zijn toegekomen, maar het had gekund. Tijdens onze afwezigheid hebben wij in het chalet een camera aan staan, zodat we kunnen zien hoe hij zich gedraagt als wij er niet zijn. We zijn namelijk bang dat hij misschien wel veel blaft als wij er niet zijn. Nou….onze kortpotige viervoeter geeft geen krimp. Hij sloft vanuit zijn mand naar het schapenvelletje en ligt daar heerlijk op te pitten. We horen hem 1x blaffen als de buren blijken terug te komen van het boodschappen doen. Heel eventjes maar. Het feit dat hij ook in het chalet goed alleen kan zijn en geen kabaal maakt, geeft ons een fijn gevoel. Dit betekent dat wij in de zomer dus even samen een terrasje kunnen pakken of lekker uit eten kunnen gaan, terwijl hij in zijn mand lekker ligt te pitten. Top!

Miriam is direct na thuiskomst een lange wandeling gaan maken met Joep en ik doe even een afwasje en gaan straks samen de lunch voorbereiden. Zal weer rustig dagje worden voor de rest. Morgen zal ik met motor naar huis rijden en Mir gaat met auto naar huis. De komende weken rond ik een opdracht af bij mijn opdrachtgever en heb dus doordeweeks ook nog wat tijd om een ritje te kunnen maken. Als we in juni op vakantie gaan in Drenthe, neem ik de motor weer mee. Ook krijgt de motor een grote beurt bij een mooie motorzaak in Weerdinge bij Motorhuis Bakker. We kunnen ook volgende week weer deze kant op, maar we verheugen ons op de vakantie straks. Hopelijk schijnt de zon wat meerzijn dan ook de restaurants weer open en hebben we weer wat meer versoepelingen te pakken. 

26 maart t/m 5 april 2021: Eindelijk voorjaar in Drenthe!

/ martin&miriam / 3 reacties

Tot vorig weekend waren we niet in staat om wekelijks naar Drenthe te gaan wegens de drukke werkzaamheden. Miriam was bommetje vol met afspraken in de kapsalon en heeft de afgelopen weken gebuffeld om haar klanten weer gesoigneerd door het leven te laten wandelen. Ook mijn werkzaamheden zaten vol en gezamenlijk in ons bedrijfsverzamelgebouw lekker gewerkt. Miriam maakte lange dagen zonder noemswaardige pauzes, dus mijn taak naast mijn werk was voor het eten zorgen, boodschappen doen en een paar keer per dag met Meneer Joep aan de wandel. Kortom; enerverende tijden in huize Lammertink.

Maar vorig weekend was het dan weer zover; we konden en mochten weer naar ons huisje in Drenthe. Ik was tussendoor nog een keer een dagje op en neer gegaan om de loungeset alvast ernaar toe te brengen om zodoende wel lekker in de tuin te kunnen chillen daar. Vorig weekend dus samen naar Drenthe voor een lang weekend. Mir ging met Joep en de auto en ik bracht mijn motor naar Drenthe om daar deze zomer veel gebruikt te worden in de weekenden en vakanties. De afgelopen jaren erg veel vanuit Lelystad ritjes gemaakt met de motor, maar inmiddels na 18 jaar mijn rijbewijs te hebben, ben ik ook wel toe aan wat nieuwere omgevingen om in te rijden. Wel; nu met de motor in Drenthe, heb ik straks mooi de gelegenheid om totaal nieuwe gebieden te ontdekken, terwijl Miriam de dingen doen die zij enorm gelukkig maakt, namelijk wandelen en in de tuin rommelen.

De rit naar Drenthe was al heerlijk om te doen, maar de komende weken / maanden zullen er nog veel volgen. Aangekomen in Drenthe was Miriam al inmiddels daar en had al lekker hapje en drankje klaar staan om het weekend te beginnen. De motor langs de zijkant van het chalet staan, op slot, op alarm en onder een motorhoes. Vorig weekend was voornamelijk om bij te komen van de drukken weken, dus behalve wandelen en vegeteren hebben we niet gedaan.  Dus hierover valt niet veel te vertellen. Wat leuk was, dat de buurvrouw Tonia voor Miriam een heel leuke poncho heeft gehaakt. We komen steeds meer in contact met de mensen hier op het park. Herkenning en leuke gesprekken met iedereen. Onze buurtjes in ons straatje liggen elkaar goed en zijn behulpzaam naar elkaar. Fijn om niet de deur plat te lopen, maar wel op elkaar aan kunnen als er iets aan de hand is. 

Wel moesten we nog even langs bij Ballast Wonen, het bedrijf dat de vloer heeft gelegd in het chalet. Deze vloer moet vervangen worden door een verkeerd advies door Ballast. ER komen allemaal putjes in de vloer daar waar de stoelen staan. En met het vele licht dat in de woonkamer binnenkomt, zie je deze putjes heel erg en eeuwig zonde van zo’n mooie vloer. De nieuwe PVC-marmoleum vloer moet er daaro weer uit en we mochten een nieuwe vloer uitzoeken. Het moet een laminaat vloer worden. Onder die voorwaarde levert en legt Ballast een nieuwe vloer. Niemand zit daar op te wachten, want alles moet weer uit het chalet qua meubels etc. De schuur staat vol, dus alles moet op 1 dag eruit en er weer in. We balen enorm dat het moet gebeuren, maar zijn erg tevreden over de service van dit bedrijf. Maar goed; dat gaat pas gebeuren in de week van 8 april aanstaande.

Eerst nog lekker het paasweekend genieten in De Kiel. Wederom staan een aantal motorritten op de planning, maar voordat we vrijdag naar Drenthe rijden, hebben we nog een boxspring bed gekocht voor Drenthe bij Marquis Wonen in Lelystad. Nu de vloer in Drenthe eruit moet, besluiten we om ook het oude originele bed aldaar te verwijderen en een nieuw eigen bed erin te gooien. Met dat goddelijke lichaam van mij, moet ik in ochtend mij uit bed hijsen vanuit mijn enkelgewricht. Zo laag is dat bed. Prima slapen, maar te laag om er makkelijk uit te komen. Nu we het nieuwe bed hebben gekocht, besluiten we het busje van mijn zwager Kees maar mee te nemen volgend weekend.  Als het goed is, is de vloer dan gelegd en kunnen wij vrijdag meteen dan het bed in de slaapkamer plaatsen. Ook moeten we nog een lounge-set gedeelte meenemen, dus busje zit vol denken we.

Dit paasweekend valt het weer mee. Veel zonnige perioden en Mir is veel in de tuin bezig geweest, terwijl ik mijn eerste echte rit in deze regio maak. Mir en Joep zijn bezig om alles in de tuin nog wat gezelliger maken en rommelen samen wat rond. Ik rijd met de motor richting Hoogezand, Delfzijl en kom langs Slochteren, Onstwedde, Vlagtwedde en Sleen weer terug bij het chalet. Intens genoten van totaal nieuwe vergezichten, wegen en dorpjes. Het is hier echt een andere wereld en ik geniet ervan! De kou op motor viel enorm mee, dus 1e paasdag knoop ik nog een nieuwe rit eraan vast.

Landgoed Freijlemaborg in Slochteren

Na terugkomst van motorrit samen in de tuin nog een drankje gedaan en op het moment dat het kil begon te worden, naar binnen en heeft Miriam lekkere maaltijd gekookt. Ook had Mir nog een mooie wandeling gemaakt en met haar nieuwe camera mooie foto’s gemaakt van een ontluikende lente hier in Drenthe. Relaxed avondje samen, maar het licht gaat al redelijk snel uit om in een diepe coma te geraken.

Ons tuintje en prachtige foto van vlieg op blad!

Vanmorgen, 1e paasdag lekker wakker worden en met Joep de ochtendwandeling gedaan, terwijl Miriam in alle rust kon wakker worden. Maar die was al snel wakker toen bleek dat onze koelkast kapot was. De paniek kwam toen ook bij mij; niet zozeer van de koelkast, maar van al dat lekkere eten dat in die koelkast lag te verrotten. Geen koelkast is niet meer van deze tijd, dus moest er direct nog wat geregeld worden. Wij samen op Marktplaats kijken of er wat te koop was in deze buurt. Sowieso wilden we er een koelkastje bij voor in de schuur om drank te koelen en iets meer vriesgedeelte te hebben, naast de koelkast in de inbouwkeuken in chalet. Na een paar mailtjes en belletjes konden we vanmiddag de koelkast ophalen in Valthermond, 15 minuten rijden vanuit De Kiel. Maar we moesten wel de nog enigszins koele spullen uit de koelkast ergens anders onderbrengen. Godzijdank hadden onze overburen nog plek in hun grotere koelkast, dus fijn dat we de spullen konden opslaan totdat wij onze andere koelkast hadden opgehaald en schoongemaakt.

Tot die tijd kon ik nog een mooie rit maken die vanuit chalet naar Ter Apel liep, vervolgens Duitsland in door de landbouwgebieden daar en een paar dorpjes nog aangedaan. Niets te doen daar en via de slingerweggetjes via Coevorden binnendoor weer langs Odoorn, Schoonoord en terug thuis. Het was berekoud tot op het bot. Nadat ik de motor weg gezet had, wij samen de koelkast opgehaald en thuis schoongemaakt. De koel-vrieskolos staat nu in de schuur en alles staat weer gekoeld achter slot en grendel. Nu samen aan de borrel, toastje en heerlijk samen lezen en op 3D tekeningen gemaakt van ons toekomstige chalet.

Heerlijke dag uiteindelijk geworden. 

Morgen is het weer zo slecht dat we geen plannen hebben om iets te ondernemen. We moeten het bed uit de slaapkamer verwijderen en alle losse spulletjes in chalet in schuur zetten, zodat donderdag de nieuwe vloer gelegd kan worden. Volgend weekend dus nieuwe vloer en nieuw bed. We kunnen niet wachten…hopelijk wel met betere temperaturen dan nu, want de tuin ligt er mooi bij en nu met loungeset en nieuwe BBQ kunnen we niet wachten op de zomer.

Iedereen fijne paasdagen gewenst!!

29 januari 2021: Thuiskomen!

/ martin&miriam / 1 reactie

Op dit moment komt de regen met bakken uit de lucht en leven we in een grauwe wereld. Letterlijk en figuurlijk! Door de coronamaatregelen is de kapsalon gesloten en zijn we al vanaf 20 december in Drenthe. in ons chaletje leven we op een oppervlakte van 50 m2 met zijn drieën. Tijdens de feestdagen ervaar je de tijd in Drenthe als vakantie, maar nu inmiddels de feestdagen al weer een maand achter ons liggen, beginnen we toch wel weer te hunkeren naar een normale werkweek en de contacten met mensen. Ook doordat het bezoek tot een minimum beperkt is, verkeren we hoofdzakelijk in elkaars gezelschap en glijden de dagen voorbij. Miriam mist haar werk en de klanten enorm en kan thuis, in Lelystad, nooit stilzitten. Altijd bezig in huis, in de kapsalon en als een witte tornado door het huis zoeven om alles netjes te houden. Vooral voor Miriam was het dan ook goed om fysiek een tijdje in een andere omgeving te zijn. Want in Drenthe is ze heel goed in staat om een auditie bij Madame Tussaud te doen. Mooi om te zien hoe relaxt ze is. Daarnaast is de reden voor Mirreke om in Drenthe te vertoeven het feit dat je niks kan doen, maar wel direct met Joep de bossen in loopt en lange wandelingen kan maken. Dat doet ze dan ook een paar keer per dag. Miriam is klaar voor de avondvierdaagse in Nijmegen! Ze loopt per dag gemiddeld ongeveer tussen de 10 en 15 kilometer en rent regelmatig Keniase marathonlopers voorbij. Na de terugkomst van een wandeling lekker samen een kopje thee drinken en voor de rest he-le-maal niks te doen.

Het is ook ongelofelijk om te zien hoeveel mooie foto’s Miriam maakt tijdens haar ontdekkingsreizen in de bossen rondom ons heen. Ze heeft oog voor detail en ziet mooie dingen waar ik ze niet altijd zie. We genieten wel van onze wandelingen (ik ga heus ook wel eens mee, hoor!) en dat zijn dan ook de hoogtepunten van de dag, want voor de rest kunnen we hier niks. Boodschappen en wandelen, dat is wat we buiten doen.

Zonnige dag!
Sneeuw dag!

Voor mij waren de afgelopen weken wat anders geworden door veranderende omstandigheden in mijn werkomgeving. De huidige project-opdracht die ik had bij mijn opdrachtgever in Hoogeveen was niet meer uit te voeren door de enorme werkdruk in de zorg door corona. Hoge werkdruk, planning niet rond te krijgen, hoog ziekteverzuim en nog geen zicht op normalisering m.b.t. minder besmettingen etc. Hierdoor was er voor mijn project geen draagvlak meer op dit moment. En aangezien ik geen type ben om doelloos rond te dobberen en dus geen vooruitgang kan boeken, ben ik naar mijn opdrachtgever gegaan om mijn opdracht (tijdelijk) terug te geven. Scheelt hun in de kosten en ik wil niet mijn uren schrijven alleen omwille van geld verdienen. In zeer goede harmonie voorlopig uit elkaar gegaan, maar hierdoor was wel een nieuw probleem ontstaan: Zowel Miriam als ik geen enkele inkomsten meer en leven vanaf nu op ons spaargeld. godzijdank hebben we spaargeld, dat scheelt! Maar wel zonde om het hiervoor te gebruiken.

Vervolgens ontstaat er wel een druk om snel nieuwe opdrachten binnen te halen en ben er dan ook direct mee begonnen om de acquisitie op te starten. Hoe mooi is het dan dat binnen een week er een situatie is ontstaan waarbij ik de keuze had tussen 2 interim management opdrachten. Nadat de keuze was gevallen op een nieuwe opdrachtgever in Sneek, ben ik ook direct begonnen met deze 2 opdrachten bij dezelfde opdrachtgever. Toen daarna ook nog onverwacht mijn opdrachtgever in Hoogeveen belde met het verzoek of ik een andere opdracht wilde doen, zat mijn week dus weer bommetje vol. Erg blij ermee en ook Miriam is wat rustiger nu, nu we inkomen hebben, wetende dat de kapsalon zeer waarschijnlijk nog niet open gaat volgende week.

Maar nu het werk weer op volle toeren draait, is het leven in Drenthe opeens anders. Het werken is verre van optimaal nu ik mijn kantoor mis en de ruimte die daar is om lekker te werken. 85% van het werk is nu digitaal, veel Teams of Zoom besprekingen en dan is het niet fijn dat Miriam daar rekening mee moet houden en Joep zijn stembanden niet mag activeren als ik in bespreking ben. Daarom heb ik afgelopen weken al een paar nachtjes alleen naar Lelystad gegaan en daar gewerkt.

We besluiten dan ook om dit weekend weer permanent naar huis te gaan en voorlopig weer alleen de weekenden en vakanties in Drenthe te verblijven. We hebben intens genoten en maximaal gebruik gemaakt van het chalet de afgelopen 6 weken, maar weer naar huis en weer een normaal werk-ritme vinden we wel fijn. Thuis zal ook Miriam wel weer haar klusjes en werkzaamheden voor Gloss Haarstudio oppakken, nu een aantal klanten weer gevraagd hebben om verfsetjes klaar te laten maken.

We gaan wel de mensen missen hier in Drenthe, want door de langere periode hier, zijn we al goed ingeburgerd in het dorp en heb ik zelfs al nieuwe motormaatjes gemaakt uit Schoonoord, waarmee ik hopelijk snel een paar mooie toertochtjes door het magische Drenthe mag maken. We zijn wel aan het voorjaar toe hier; lekker buiten zitten, zonnetje erbij, BBQ aan in de tuin, vogels om ons heen die fluiten en erop uit! Hopelijk weer terrasje kunnen pakken en gezelligheid met elkaar zoeken!

Wandelen door de natuur!

Het weer blijft de komende dagen kletsnat hier, dus we blijven dromen…voor nu geen enorme spannende activiteiten of avonturen te verwachten hier.

1 t/m 11 Januari 2021: Lockdown and Out!

/ martin&miriam / 3 reacties

De afgelopen weken hebben wij het er het beste van gemaakt in Drenthe tijdens de door Mark Rutte en consorten opgelegde lockdown. De laatste weken vullen wij onze dagen met het druk zijn met niks doen. We zeggen tegen elkaar dat het ongeveer zo moet voelen als je straks gepensioneerd bent. Lege agenda en je kunt ook nergens heen, behalve de supermarkt. Het gevoel van welke dag het is en de vraagstukken rondom “wat zullen we vandaag gaan doen?” maakt dat we dus druk zijn met niks doen. Een aantal wandelingen per dag met Joep door de bossen achter ons park is het wel zo’n beetje. Miriam neemt de lange wandelingen hoofdzakelijk voor haar rekening en ik blijf maar sukkelen met mijn voet en wandel dus nooit pijnloos. De problemen met mijn knie zijn opgelost, maar het feit dat ik ander schoeisel en andere steunzolen draag, maakt dat de drukplekken onder de voet pijn doen en dat mijn heupen tijdens het wandelen snel beginnen te verkrampen omdat ik “anders” loop. Hierdoor loopt Miriam dus meer en langer met Joep en doe ik vooral de boodschappen en kook ik af en toe een maaltijd.

De afgelopen weken zijn vrienden en familie langs gekomen in ons huisje Drenthe, dus dat was ook erg gezellig en een welkome afleiding. Het is vanuit Lelystad toch ongeveer 135 kilometer rijden en dat doen ze dan toch maar even om een drankje en hapje te doen. Vorige week ook nog na 20 jaar oude vrienden weer ontmoet die hier in de buurt wonen. Prachtig om te zien hoe makkelijk je de draad weer oppakt. Of het nooit anders is geweest. Afgelopen weekend kwam mijn jongste schoonzus en zwager en namen zelfs een heerlijk tafeltje dek je maaltijd mee die ze zelf gemaakt hadden. Was een topdag.

Afgelopen weekend op zaterdag met hun lekkere langere wandeling gemaakt door de bossen, heidevelden en weilanden rondom ons park.

De natuur rondom ons chaletpark

Gisteren, zondag 10 januari, wilden we graag in andere omgeving wandelen en zijn we naar de Staatsbossen in Drouwen gereden om daar de Heide en Vennen route te gaan wandelen. Het weer was zonnig en niet te koud, dus we hadden er zin in om onze viervoeter goed uit te laten. Toen we aankwamen zagen we dat we niet de enigen waren, maar dat iedereen zich wel aan de regels hield. Tijdens de wandelingen hield iedereen ruimschoots afstand en zijn we dus eigenlijk niemand tegengekomen. De wandeling was prachtig.

De heide en vennen route loopt door een bos met vooral beuken, maar ook lariksen en een eeuwenoude keiweg die opgegraven is uit de oude gronden van het Drentse landschap. Ook de vennetjes die we tegenkomen zien er prachtig uit en zijn van cruciaal belang om de heidevelden gezond te houden. Vrijwilligers houden hier samen met Staatsbosbeheer het onderhoud en ook de grafheuvels die hier liggen worden samen in goede conditie gehouden. Jongens wat is Nederland toch prachtig! Vooral als de zon schijnt is het plaatje compleet. Het was een mooie wandeling dus en we zien dat er vanaf diezelfde parkeerplaats meerdere wandelroutes lopen. Dus hier terugkomen is wat we zeker gaan de doen de komende zomer!

Wandeling Heide en Vennen route in Staatsbossen te Drouwen

Teruggekomen in ons huisje, pruttelt in de oven een heerlijke lamsbout die we bij de plaatselijke ambachtelijke slager Jan Knol in Schoonoord hebben gekocht. Deze slager is hofleverancier bij ons en ook dit stuk lamsvlees zag er weer top uit! In het Italiaanse kookboek De Zilveren Lepel een ogenschijnlijk lekker gerecht uitgezocht en de oven kan zijn best doen om het vlees goed te garen. In totaal heeft de Lamsbout zo’n 5 uur in de oven gestaan. Aardappeltjes in de schil bakken en boontjes koken en voilà….topmaaltijd!

Lamsbout op toepasselijke borden opgediend…

Na het avondmaal (dat inmiddels voelde als het laatste avondmaal) kwam het nieuws door dat de lockdown in Nederland verlengd zou worden met nog eens 3 weken. Die klap kwam vooral bij Miriam hard aan. Verdrietig en machteloos voelt ze zich. Niet om het missen van de omzet, maar vooral voor haar klanten en het persoonlijk contact met deze trouwe volgers van mijn knipgoeroe in het Lelystadse. Dat ook mijn opdracht voorlopig is teruggetrokken, maakt dat er nu geen inkomsten meer binnen komen, aangezien we beiden zelfstandig ondernemer zonder personeel zijn. Wat vooral frustreert is het feit dat een ander bepaalt dat je niets meer mag doen, maar dat je vervolgens ook geen cent ondersteuning van de overheid ontvangt. Het is krom en voelt onrechtmatig. Wij volgen beiden de regels die er zijn en zien om ons heen tijdens de feestdagen, huiskamers vol zitten met mensen, jongeren die feesten, ouderen die zonder mondkapjes door de supermarkt lopen en nog zo meer verwerpelijk gedrag. We zien het voorlopig niet verbeteren, want in ogenschouw nemend dat de jaarwisseling besmettingen ook nog moeten komen, er nu meer getest wordt, lijkt het opheffen van een lockdown verder weg dan ooit.

We besluiten dan ook om woensdag voor een paar dagen weer huiswaarts te keren naar Lelystad om vooral voor de klanten van Miriam haar kapsalon verfsets te gaan samenstellen. Meer kunnen we momenteel niet doen helaas!

We zullen zeker niet de enigen zijn die de (financiële)consequenties voelen, dus wensen wij een ieder die in hetzelfde schuitje zit heel veel sterkte en geduld de komende weken. Stay Strong!!

26 december 2020: Happy Stones en Kerst in Drenthe

/ martin&miriam / 4 reacties

Toen we maandag 14 december te horen kregen van onze Mark dat het land in Lockdown gaat en dat uitsluitend de essentiële winkels open mochten blijven, betekende dit voor ons dat de kapsalon dicht moest. In de drukste tijd van het jaar en ook qua sfeer de gezelligste tijd moest de deur op slot! Dat was even een domper, maar aangezien we er geen invloed op hebben, maken we het maar weer het beste van. Niks aan te doen. Frustraties zijn er wel; mensen die overal lak aan hebben en daarmee ook lak hebben aan ons en iedereen die de consequenties voelt van deze lockdown en wel leeft volgens de opgelegde regels door mensen die er wel verstand van hebben. Het lijkt erop dat dit ook een steeds grimmiger discussie wordt in de maatschappij. Wij besluiten dan maar om vanaf 21 december de komende 4 weken naar Drenthe te gaan, naar ons knusse huisje daar. Maar eerst lagen er nog plannen om in ons huis in Lelystad nog het één en ander aan onderhoud c.q. aanpassingen te doen. Miriam was gewoonlijk weer niet te stoppen en is 3 dagen als een tornado door het huis gegaan en samen de veranderingen in het huis doorgevoerd. 

Toen dit eenmaal klaar was, stond ons hoofd op Drenthe en zijn wij richting het noord-oosten vertrokken. We gaan een maand in quarantaine. Miriam kan toch niets doen en ik kan vanuit Drenthe ook mijn werk doen. Sterker nog; ik werk momenteel in Drenthe en Groningen, dus dichterbij dan ooit!

Aangekomen in ons huisje eerst even een boswandeling met Joep gedaan en ben ik boodschappen gaan doen voor de komende dagen. Overal zie ik in het nieuws dat de supermarkten, slagers en bakkers lange rijen buiten hebben staan met mensen die hun boodschappen in huis willen halen. Aankomend in het Centrum van Schoonoord, onze uitvalbasis op levensmiddelengebied, was het hier muisstil overal. Nergens rijen met mensen en in de supermarkt 2 kassa’s open en 3 niet. Heerlijk in alle rust mijn boodschappen kunnen doen. Donderdag 24 december alleen nog maar de verse spullen bij de slager halen en dan kan kerst beginnen.

Compilatie paddestoelen bij wandelingen in Slenerzand

Eerst wilden wij nog een tuintafel scoren voor het chalet en Miriam had een hele mooie gezien op Marktplaats. De stoelen rondom de tuintafel hadden wij paar weken geleden al gescoord, maar deze tafel past er perfect bij. De verkoper was een super vriendelijke kerel en gaf aan dat we eerst maar eens moesten komen kijken en dan zou hij de tafel wel bij chalet langsbrengen. Aangekomen bij zijn huis, keken we onze ogen uit. Wat een prachtige plek en supermodern ingerichte boerderij! We zouden er zo kunnen wonen, Mir en ik. Al pratende met de beste man, werden de onderwerpen steeds inhoudelijker op het leven. Dit gezin met 3 jonge kinderen gingen emigreren naar Bali om daar een nieuw leven op te bouwen. Helemaal zat van de “ratrace”, het altijd maar beter, efficiënter, goedkoper en sneller moeten presteren was deze man helemaal zat. Wat ze in Bali gingen doen, wist hij ook nog niet, maar hij was overtuigd dat met veel minder materieel en minder stress, daar een beter leven te kunnen bouwen. En….als het niet lukt, dan zijn we met een paar jaar weer terug en hebben we het in ieder geval geprobeerd om onze droom te verwezenlijken. “Precies” zeiden wij in koor! Het getuigt van ballen om het gewoon te doen, in plaats van altijd maar te mijmeren en het niet durven. Afijn, de tafel was prachtig door hem zelf gefabriceerd en lekker groot en zwaar, dus samen de tafel op de aanhanger gezet en later die middag werd hij keurig bij ons bezorgd. Bakkie thee samen gedaan en nog verder gekletst. Of hij ook nog een loungeset had ter overname, vroeg Miriam plots uit het niets. Ja, die had hij wel en nog een mooie ook. Alles moest weg bij hem en wij zochten nog een loungebank in de tuin hier. Wel; hij zou laten weten of we de set konden overnemen. Horen we nog!

Nieuwe tuintafel met stoelen

We zijn in ieder geval er blij met de tuintafel en zien ons al lekker zitten met een paar vrienden eromheen, gezellig aan de BBQ of zo.

Ook op deze dag heb ik zelf een klusje geklaard in het chalet waar ik al een tijdje tegen aan zat te hikken. We hebben een Tado Slimme Thermostaat gekocht en deze moest wel aangesloten worden op de inmiddels op redelijke leeftijd zijnde Bosch 25 VRC combiketel. Aangezien ik geen held ben in het klussen, (sterker nog; het wordt mij sterk afgeraden door zorgverzekeraar, huisartsenpost en ziekenhuizen in de regio), zag ik er als een berg tegen op.

Het mooie van de slimme thermostaat is, dat we op afstand de verwarming hoger/lager kunnen zetten. Afgelopen keer waren we vergeten om de verwarming laag te zetten toen we naar huis in Lelystad gingen. We moesten de park-beheerder vragen om de kachel lager te zetten aangezien we 2 weken niet meer naar Drenthe zouden komen. Nu hoeft dat niet meer. De slimme thermostaat kun je op afstand bedienen, waar ter wereld je ook bent. Tevens geeft hij de adviezen voor het stoken, ventileren en signaleert wanneer er een raam open staat en je aan het verwarmen bent. Je kunt nooit meer vergeten de verwarming aan te laten staan. Als de Tado ziet dat beide gekoppelde smartphones van ons weg zijn van het chalet, zet hij de verwarming lager. Je kun zelf helemaal programmeren hoe je de verwarming wilt laten functioneren als je er bent en wanneer je er niet bent. Maar goed, ik kan er wel lekker over lullen, maar nu moet dat ding nog aan de muur! 

YouTube is een waar informatiebron om video’s te bekijken hoe e.e.a. gemonteerd moet worden, maar hangt qua elektronisch aansluitschema wel helemaal af wat voor verwarming je hebt. Eerlijk is eerlijk, maar de Tado instructie was zo goed uitgelegd op video toen ik eenmaal mijn model verwarming had ingevuld dat ik met enigszins vertrouwen de draden heb aangesloten. En het werkte ook meteen naar behoren en nu genieten we van een heel erg comfortabel gestookt chalet. Top!

Elke dag wandelen we een paar keer door de bossen hier met Joep. De eerste maanden dat we hier “wonen” hebben we bewust uitsluitend Joep aan de lijn gehad. Door alle wandelingen die Miriam en ik gedaan hebben, weet onze kleine veldheer uitstekend de weg hier in de omtrek. Deze vakantie stond daarom in het teken van het los laten lopen van Joep. De bossen om ons heen zijn volledig losloopgebied voor honden, dus we hoeven niet op te letten waar wel en waar niet. Joep is helemaal in zijn nopjes. Daar waar hij in verleden hier alleen maar stapvoets liep, kan hij nu vrijuit dartelen, rennen, springen en huppelen. Hij gaat volledig uit zijn plaat en blijft altijd in de buurt van ons. En als hij te ver van ons wegloopt, verstoppen Mir en ik ons achter een boom. Bij mij duurt het altijd iets langer, want ik moet dan echt een dikke boom zoeken… Keurig komt Joep dan weer terug om ons te zoeken en dan blijft hij in de buurt. Vooral Miriam vindt het eng in het begin, maar Joep wint vertrouwen op basis van de eerste dagen loslopen. Maar ja…het blijft een teckel! Gisteren, 1e kerstdag, lopen we een wat grotere ronde en komen in een bosgebied waar we nog niet gelopen hadden. We zagen het al aan zijn kop; schichtig, onrustig en staart strak naar achteren. En ja hoor; we waren hem kwijt en konden hem niet meer bereiken met onze commando’s (niet dat hij daar altijd naar luistert, maar toch…). We zagen hem niet meer, we hoorde hem niet meer, behalve dat we hele hoge blafjes hoorden in de verte. Godzijdank hadden wij de GPS om zijn halsband geactiveerd en konden we hem op de smartphone spotten waar hij ongeveer was. De trance waarin Joep zat, was bijzonder om mee te maken. Hij rende op bepaald ogenblik langs ons heen zonder dat hij ons zag en alleen het spoor volgde met een hoog blafgeluid. Na ongeveer 20 minuten kwamen we hem weer op het spoor doordat wandelaars het pad versperde van Joep. Pas toen hij Miriam weer zag op hem aflopen werd hij rustig en kwispelde weer haar kant op. Even maar weer aan de lijn totdat we in bekend territorium kwamen. Toen weer losgelaten en dat ging tot de dag van vandaag weer helemaal goed. We houden alleen ons hart vast als we eens oog in oog staan met een paar reetjes. Eergisteren liep Joep terug naar ons, terwijl achter zijn rug een 6-tal reetjes overstaken op het bospad. Pfffff….als hij deze toch had gezien, wat dan?

https://videopress.com/v/qUOAjEzr?resizeToParent=true&cover=true&controls=false&preloadContent=metadata

Tijdens het wandelen in deze bossen kom je overal ook hele mooie gekleurde stenen tegen die verstopt zijn onder bomen of tussen takken. De Happy Stones zijn een bekend verschijnsel in deze bossen en het is een beetje hobby van Miriam geworden. De bedoeling is dat je deze stenen bewonderd en weer ergens anders terugzet in het bos. Je mag ze ook thuis even bewaren, maar uiteindelijk moeten ze weer herplaatst worden. Dat laatste moet ik Miriam nog even een keer goed uitleggen, als je onze tuin inmiddels bekijkt….

Happy Stones

Na de lange wandeling op eerste kerstdag was het Miriam haar beurt om het kerstmaal te koken. Het was een supergezellige dag in het chalet. Heerlijke hapjes en lekker drankje gedaan samen. Het voelt zo erg fijn samen hier in quarantaine, dat de we niet tegenop zien om nog een paar weken hier te blijven. Mir had met de slowcooker een werkelijk heerlijke italiaanse Lamstoofschotel gemaakt, met verse pasta en een torentje van aubergine, tomaat, mozzarella en kruiden. De avond lekker doorgebracht met Netflix en redelijk op tijd naar bed gegaan. Op het park is het hier zo rustig dat de stilte gewoon opvalt. Ook in de ochtend hoor je hier niks.

Daarom gaan we ook als eerste iedere ochtend een wandeling maken in het bos. Het is daar muisstil en je komt nagenoeg niemand tegen. De luchten en zonsopgang is prachtig eerste kerstdag en voor de kerstmaaltijd, na de middagwandeling ons eerste drankje in de tuin gedronken, vol in de zon. Was topdag!

1e drankje in tuin

Vandaag is het mijn beurt om te koken en staat er als voorgerecht een Japanse zalmbonbon op het menu en als hoofdgerecht een Tagliatelle met Ossenhaas. Lichte maaltijd dus met niet teveel liflafjes.

Tijdens de ochtendwandeling komen we een man tegen met Django, een bruine labrador. De honden spelen met elkaar en wij raken aan de praat. Het is ook een import-drent en woont in Schoonoord. Veel raakvlakken met elkaar en uiteindelijk komen we op het onderwerp motorrijden en voetbal. We spreken af om in het voorjaar samen een motorrit te gaan maken. Hij rijdt altijd ook in een klein groepje en we komen tot de conclusie dat ik er prima in zou passen, aangezien we het onderwerp Appeltaart met slagroom tijdens een motorrit en de reisjes naar Duitsland met lekkere biertjes identiek beleven. Naast Jan Knol, de slager en deze man, bouwen we dus langzaam een lokaal sociaal leven hier op.

Maar eerst vandaag nog lekker lezen, wandelen en op het park de introductie-show van een aantal nieuwe chaletmodellen bekijken. De lockdown maakt dat we niet veel dingen buiten het park doen. Alles is dicht en dus voelt het ook echt als een quarantaineperiode, onze eigen bubbel heet dat volgens mij…

27-29 November 2020: Hunebed 49 en Grafheuvels

/ martin&miriam / 2 reacties

De afgelopen weken zijn we gewoonlijk de weekenden naar Drenthe gegaan om daar lekker te ontspannen en wandelingen te maken. De bezoekjes van familie en vrienden drogen op en was super gezellig! Maar nu zijn de weekenden zonder planning en zien we wel wat er gebeurt in zo’n weekend. Miriam is veel in de onlangs afgekomen tuin bezig en ik heb zelfs al mijn eerste fietstocht achter de rug en weer nieuwe mooie dingen gezien hier in het serene, prachtige Drenthe. Zodoende genieten we hier beiden van onze vrije tijd. Het is geweldig om te zien dat Miriam helemaal in haar nopjes is met het chalet, tuin en omgeving

https://videopress.com/v/2pkp9I0d?resizeToParent=true&cover=true&preloadContent=metadata
Fietstochtje De Kiel – Schoonloo- Loomeer

Aangezien mijn problemen met mijn knie nog steeds niet onder controle zijn, is het wandelen voor mij de afgelopen weekenden zeer beperkt geweest. Voor Miriam ook niet altijd leuk, aangezien we altijd samen lopen. Wel zegt ze na iedere wandeling hoe prachtig het hier is en hoe blij ze is dat we de keuze gemaakt hebben om hier een chalet te hebben gekocht. Wel doe ik dan de boodschappen als ik niet mee kan wandelen. In het dorp Schoonoord herkennen ze mij al en ook de gesprekken met de slager worden al steeds dorpser. Leuk om hier te zijn dus!

Dit weekend staat er wederom geen programma op de planning en voel ik mij wel wat beter om te gaan wandelen. Gisteren zijn er foto’s van mijn knie gemaakt en woensdag zit ik bij de orthopedisch specialist en weet ik wat er precies aan de hand is en of er wel/niet geopereerd moet worden. Maar dit weekend voel ik mij redelijk goed, dus plannen we een mooie wandeling door het Sleenerzand naar Hunebed 49, vlakbij Sleen aan de doorgaande weg vanuit ons dorp. De wandeling gaat vanaf een parkeerplaats richting de Hunebed en loopt via allerlei bospaadjes langs de grafheuvels van de Galgenberg en Celtic Fields.

Het weer ziet er niet heel florissant uit, maar we besluiten om lekker door de natte bladeren, glibberende modderpoeltjes toch te gaan lopen. Het was een mooi bospaadje waar we over liepen, totdat we al heel snel aankwamen bij Hunebed 49, ook wel de Papeloze Kerk genoemd.

Met dit hunebed als kansel hielden hervormde geestelijken o.l.v. Menso Alting in de 16e eeuw hun geheime hagepreken tegen het paapse gezag. Vandaar de bijzondere naam. Nu is dit steengraf het pronkstuk onder de hunebedden. Het werd in 1959 door op de helft van de dekheuvel na, zo goed mogelijk in de oorspronkelijke staat teruggebracht en vormt als zodanig een educatieve en toeristische trekpleister. Bij de inventarisatie van 1918 trof men dit hunebed “in droevige staat” aan. Van de zes dekstenen waren er nog maar twee over en deze waren in de kelder gegleden. Twee van de twaalf draagstenen waren manco evenals de vijf poortstenen en vrijwel alle kransstenen. Om een reconstructie mogelijk te maken moesten ontbrekende stenen van elders uit het Drentse land worden aangevoerd. Het toch al geruïneerde hunebed D33 werd hiervoor opgeofferd. Ofschoon zoiets een rechtgeaard archeoloog tegen de borst stuit, gaf Van Giffen zich onder druk van de omgeving en vanwege de educatieve waarde gewonnen.  De openingen tussen de dek-, zij- en sluitstenen werden weer met stopstenen opgevuld. De toegangspoort, bestaande uit vier zijstenen en één deksteen werd gereconstrueerd, de vloer van de kelder met kinderhoofdjes geplaveid en met granietgruis geégaliseerd. Tenslotte werd het hunebed voor ruim de helft weer met een dekheuvel, bestaande uit zand en zoden, toegedekt. Aan de voet van de heuvel werd de niervormige krans van 28 staande randstenen in ere hersteld. 
Het hunebed is te voet via een fraaie boslaan langs het huifkarrencentrum bereikbaar. Een bronzen portret in een kei gemetseld geeft Professor Van Giffen, ook wel eens de ‘vader’ van de hunebedden genoemd, de verdiende eer. Hij was dan ook degene die Hunebed 49 in ere heeft hersteld. Het was een indrukwekkend schouwspel en moeilijk voor te stellen hoe de wereld van toen eruit zou moeten hebben gezien.

Vervolgens liepen we door de bossen door naar een wat meer heide-omgeving totdat we bij de grafheuvels van De Galgenberg aankwamen

Op het Sleenerzand ligt een grafheuvelveld, het is een veld waar 45 heuvels gebouwd zijn om mensen te begraven. Uit onderzoek blijkt dat het grafheuvelveld waar ook grafheuvel de Galgenberg aan ligt, uit drie fase zijn opgeworpen. Dit vond plaats in de Bronstijd, zo tussen 2000 en 1200 v.Chr.

In de eerste periode had de heuvel er een greppel omheen. En in de 2e en 3e periode stond er een krans van palen aan de heuvelvoet.

Er werden tijdens de onderzoeken in 1934 en 1938 verschillende graven blootgelegd. Het centrale graf van de 2e periode behoorde tot de rijkste van Drenthe. Naast een aantal bronzen voorwerpen, zijn er ook 2 gouden oor spiralen gevonden.

Hoewel er geen bewijs voor gevonden is, heeft er in de middeleeuwen op deze berg waarschijnlijk een galg gestaan. De naam van de heuvel duidt daarop, en er is in de buurt een skelet uit die periode gevonden.

De palen krans die nu opnieuw in 1996 hier geplaats is geeft weer hoe de heuvels eruitzagen in de 2e en 3e periode. Voor de oplettende lezers onder ons, zien jullie dat Miriam in onze tuin bij het chalet ook van deze palen heeft laten plaatsen. Zou me niet verbazen als dat mijn grafheuvel gaat worden…. 😉

De Grafheuvels van De Galgenberg

Nadat we dit schouwspel hadden bekeken en Joep nogal dwingend liep te trekken aan de riem om door te gaan, volgden we onze hyperactieve en van alles ruikende terrorteckel naar de volgende velden en bospaadjes. Die kop van hem als wij een andere route willen lopen als onze viervoeter…Priceless! Wat een kop zit erop!

Miriam kwam onderweg nog een paar paddestoelen tegen en moest deze natuurlijk nog even op de foto zetten. Als je alle paddestoelen die Miriam in de laatste 2 maanden hier gefotografeerd heeft, zou gebruiken voor een soep, dan had je nogal wat pannen nodig gehad..en had het hele dorp van 2300 inwoners er van mee kunnen eten. Maar wat is het prachtig hier in de herfst!

Paddenstoelen op stam

Terug aangekomen bij het chalet lekker de kachel aan en pot thee gezet. Heerlijk de hele middag volledige rust. Ook Joep ligt in coma, Miriam kijkt TV en ik ben dit blog aan het schrijven. Spannender kunnen we het niet maken. Na deze middag sessie gaan we ook lekker borreltje drinken met elkaar. Bij de plaatselijke winkels hier een fles Drentse Kruidenbitter gekocht voor Mirreke. Voor mij een heerlijk portje, die ik van mijn zwager en schoonzus heb gekregen moet er ook maar eens aan geloven. Lekker hapje erbij en vanavond gordijnen dicht, kaarsjes aan en waarschijnlijk Netflixen…..Het mag duidelijk zijn; dit is thuis, ver van huis!

Drentenieren in Chalet du Joy II in De Kiel

/ martin&miriam / 5 reacties

De afgelopen weken waren hectische en ook rare tijden. De laatste dagen van onze vakantie waren ook echt de laatste dagen met onze caravan en kamperen in het algemeen. Toen we eind september, tijdens onze vakantie, in Drenthe waren, hebben we een chalet gekocht op een chaletpark. Eerder dan we eigenlijk gepland hadden, maar nu we de bevestiging kregen dat het park dat we op het oog hadden, ook werkelijk aan al onze wensen voldeed, hebben wij de knoop doorgehakt en direct gekocht. Het geld op de bank brengt niks op en nu konden we zelf maximaal gebruik maken van het chalet en eventueel ook nog de overweging maken om het te verhuren tijdens de tijden dat wij er geen gebruik van maken. In het kort komt het erop neer dat al onze vooraf gedefinieerde wensen zoals; 365 dagen per jaar mogen recreëren, vrije keuze om te verhuren, direct grenzend aan een groot bos, dorpje in de buurt met supermarkt, bakker, slager en horeca, park uitsluitend chalets, 45+ doelgroep, geen kinderen en dus geen zwemparadijs, animatie-team en kantine op het park. Eigenlijk is het een slaappark….die doelgroep van 45+ zitten wij inmiddels ruimschoots, dus ja…dit is wat ons past en daarom knoop doorgehakt en gekocht.

Het proces van aanschaf tot het betrekken is inmiddels achter de rug, maar het was direct na onze vakantie daardoor wel een hectische tijd. Op zaterdagmiddag om 15.00 uur deden wij een bod dat werd geweigerd, vervolgens om 17.00 uur nog een laatste bod gedaan en een half uur later belde de eigenaar van het park dat we nu eigenaar zijn van een prachtig chalet. Op de laatste zaterdag van onze vakantie dus reden om een borrel op te nemen (niet dat we dat anders niet zouden doen, maar toch…een feestje!)

Op dat moment gaan direct de projectplannen lopen en worden in no-time een planning gemaakt van alles wat we van plan zijn. Aangezien wij op de dinsdag daaropvolgend weer naar huis zouden gaan met de caravan, wilden wij nu we er nog waren toch nog in alle rust het chalet bekijken en maten op te meten. 

Wel hebben we een naam voor ons chalet bedacht. De naam Lambortinki is niet meer actueel aangezien dit altijd een voertuig was. Nu we een chalet gekocht hadden, kwam bij ons de naam Chalet du Joy II op het netvlies. Een niet voor de hand liggende naam waarschijnlijk voor jullie, maar voor ons een naam die een waardevolle en dierbare betekenis heeft. Het is namelijk de naam van het familie chalet in Schotland van onze vrienden Neil en Yvonne. Wij hebben in de 17 jaar dat we daar verscheidene malen geweest zijn, zulke mooie herinneringen aan dat chalet en omgeving. Dat chalet was zo knus, warm, gezellig en mooie tijden daar beleefd met Neil en Yvonne! Ook het feit dat het chalet de naam van Neil’s moeder Joy droeg en Neil’s vader Wilf ons altijd gebruik liet maken van dat chalet, maakte dat wij graag deze naam wilden gebruiken. Dat ook nog eens op de verjaardag van de vorig jaar overleden Wilf het chalet klaar was, maakte dat wij deze naam een eerbetoon vonden aan Wilf en Joy Johnson! Vanzelfsprekend wel eerst toestemming gevraagd of zij dat okay vonden. Ook hopen we dat we samen met de Johnsons ook mooie tijden gaan beleven in ons chalet du Joy II in Drenthe in de toekomst, na deze rare Coronatijden.

Op dinsdag 22 september, voordat we met de caravan naar huis gingen, konden we nog in het chalet om onze fietsen en andere spullen uit de caravan daar in het schuurtje te stallen, maten op te meten en lijstje te maken wat we nog meer nodig hebben om het chalet naar onze zin te maken. Bij thuiskomst in Lelystad de volgende dag weer aan het werk, maar slecht geslapen. Het spookt door ons hoofd en Miriam heeft weer qua meubels en styling haar keuzes gemaakt en alles besteld; eethoek, bank, tv-meubel, kleed in woonkamer en accessoires. Ook had ze nog op de valreep op laatste dag in Drenthe nog even een nieuwe vloer voor chalet besteld bij plaatselijke woonwinkel in Aalden. Ik heb ook mijn prioriteiten en heb een nieuwe smart tv besteld en Ziggo abonnement geregeld voor TV en internet. Het chalet heeft ook gewoon Wifi nu en ik kan er daardoor ook makkelijk werken indien dat nodig is.

Het eerste weekend na het kopen van het chalet stond dus ook in het teken van vooral schilderen. We gaan alle wanden van de slaapkamers, keuken, woonkamer en sanitair weer netjes schilderen, nieuwe gordijnen, rolgordijnen en nieuwe meubels plaatsen de komende weekenden. Zoals jullie wellicht weten is Miriam wel van het klussen en ik vooral niet. Wat mijn ogen zien, slopen mijn handen. Wat voor gereedschap je ook in mijn handen plaatst….er gaat bloed vloeien. Ik kan heel veel dingen wel, maar klussen niet. Ook heb ik er gewoon een schijthekel aan! Er gaat altijd iets mis en het komt altijd uit op ruzie. Dat was vroeger thuis al zo en nu niet anders. Miriam en ik denken dat wij het zelf het beste weten, maar Miriam kan het beter…dat is dus best een lastige onderhandelingspositie om je zin door te drijven! Maarrrrr….wonder boven wonder, verliep de samenwerking in het weekend erg goed en voorspoedig tussen ons. In een erg gezellige sfeer hebben we 2 dagen hard gewerkt om zover klaar te zijn dat op maandag de vloer erin gelegd kan worden. De wanden zien er strak uit en je ziet weer het opknappen. Ook Joep had direct zijn plekje gevonden in de klusomgeving en lag heerlijk op zijn kussen in de woonkamer. Af en toe liep hij een rondje langs ons tijdens het klussen om kwispelend en een laf likje gevend zijn goedkeuring te geven.

In onze vakantie en de dagen ernaar zijn we een aantal keren in het dorp onze boodschappen wezen doen en vooral bij de slager heb ik vrienden gemaakt met de melding dat wij er een chalet gaan kopen. De slager gaf aan dat hij de inschatting maakte de komende weekenden een koe extra per week in te kopen want ik lustte wel wat, was zijn inschatting! Met zijn mensenkennis is niks mis dus! De slagerij ziet er als een snoepwinkel uit voor mij en ik vermaak met uitstekend met de slager en zijn assortiment. Leuke sfeer in de winkel!

Tijdens ons klusweekend kwam ook broer Harry met schoonzus Joanne langs met hun prachtige nieuwe camper om ook spontaan naar het chalet te komen kijken. Was een gezellige avond en deze maar even opgeluisterd met een paar heerlijke pizza’s van de plaatselijke pizzeria Napoli in Schoonoord. Harry en ik hebben de pizza’s gehaald en ook gemoedelijk met de medewerkers van het restaurant lopen ouwehoeren. Leuk zo’n dorp! 

In dit weekend was Joep dus ook mee en moest natuurlijk ook zijn loopuurtjes hebben. We weten waarom we daar het chalet gekocht hebben. Wat een prachtige omgeving in de bossen daar. We kunnen werkelijk alle kanten op en kunnen kiezen om oor bossen, heidevelden, weilanden en/of langs vennetjes te lopen. We komen helemaal niemand tegen en onze eigenwijze teckel ruikt hier zoveel andere geuren, waardoor hij niet te houden is. Geweldig om te zien! Hier gaan we mooie wandelingen maken de komende jaren.

Vorige week woensdag waren we allebei vrij en hebben wij een Pak n Bak aanhanger gehuurd om alle meubels, nieuwe matrassen, kastjes, beddengoed, potten en pannen en alles wat erheen moet te vervoeren en deze dag proberen om zover te komen, dat we het afgelopen weekend er voor het eerst konden “recreëren”. We besloten om Joep niet mee te nemen en deze te laten verblijven bij Nicole en Marco, waar hij bij hun teckels kon verblijven. Twee vrouwtjes, dus walhalla voor Joep en de verzorging is bij Nicole altijd 5-sterren, dus goed gevoel om hem daar achter te laten voor deze dag. 

Met de aanhanger konden we alles meenemen en was het ons gelukt om het chalet klaar te krijgen. Miriam had alle kastjes ingeruimd en ik moest alle meubels in elkaar zetten. Ook deze dag weer top samengewerkt en in plaats van bekvechten nog amoureuze momentjes gehad samen. Was topdag! Het chalet ziet er echt gezellig uit. Nog wel wat dingetjes te doen, maar alle fundementele zaken zijn er en functioneren. Ook de Wifi geïnstalleerd en TV aangesloten. Laat het weekend maar komen!

Dat eerste weekend daar hebben we nu achter de rug en het was geweldig om daar te verblijven. Lekkere boodschappen gehaald, heerlijk gekookt in de slowcooker, heerlijk gewandeld en op zondag visite gekregen van mijn zus Annette en zwager Kees. Ook zij waren benieuwd naar wat wij gekocht hadden en wilden alvast wat planten uit de tuin meenemen. De tuin wordt het volgende project in het voorjaar, maar er waren zoveel planten en struiken dat Miriam aangaf welke weg konden. Heerlijk met zijn vieren geluncht. Miriam had lekkere Italiaanse draadjesvleessaus voor de pasta gemaakt. De mannen in de middag Formule 1 gekeken en de dames gingen met Joep wandelen in het bos…in de regen! En dan ook echt regen….als verzopen katten kwamen ze na een uurtje weer terug.

Toen Annette en Kees weer waren vertrokken hebben wij nog even de afwas gedaan, alles opgeruimd om weer naar huis te gaan.

Het rare was wel dat toen wij thuiskwamen, de caravan van onze oprit was verdwenen. We hadden onze zeer fraaie en fijne nieuwe caravan afgelopen week verkocht. Na een hoop gepuzzel rondom de aflevering van deze caravan, besloten we met de kopers dat zij de caravan op konden halen als wij er niet waren. De overdracht van kenteken en sleutels was al gebeurd nadat keurig het geld op onze rekening stond. Toen we dan ook thuiskwamen en onze caravan was weg, was dat het einde van onze kampeerjaren. We hebben hier enorm van genoten. Zowel van de beide caravans als campers. Dat mensen tegen ons roepen dat we zo wispelturig zijn met kamperen kunnen we zeggen dat als je 17 jaar gekampeerd hebt met 2 caravans en 2 campers, je dat niet wispelturig kunt noemen. Het feit dat we nu het chalet eerder hebben gekocht dan vooraf was gepland, maakt dat we nu te snel afscheid hebben genomen van onze nieuwe caravan. Ja, klopt….

De caravan moest niet weg, maar omdat we echt overtuigd zijn dat we de komende jaren niet veel met caravan weg gaan en deze dus veel in stalling staat is zonde vinden wij. De nieuwe eigenaren zullen er veel plezier aan beleven, want het is een hele fijne ruime caravan. Het tijdperk Lambortinki is echt ten einde en ik zal jullie alvast waarschuwen….het kan zo zijn dat over een paar jaar er weer een Lambortinki ten tonele verschijnt als we kunnen stoppen met werken. We genieten van het leven en het feit dat we de mogelijkheden hebben om de keuzes te kunnen maken die we maken. Life is beautiful!

We blijven wel de blog’s van onze weekenden op camperjoy schrijven om onze herinneringen vast te leggen. Aan fotoboeken doen we niet meer. Dit blog is voor ons een mooie vastlegging van onze herinneringen, maar lees mee als je het leuk vindt!