24 – 26 juli 2020 : NCC Camping Het Abbertbos Dronten

Het is komkommertijd in ons werk en de zomer is nog lang voordat wij zelf op vakantie mogen, als Corona tenminste geen roet in het eten gooit. En jullie weten; kom niet aan mijn eten!

Om deze tijd te overbruggen hebben we besloten om onze caravan een maand op deze camping te zetten. Zodoende kunnen we de 4 komende weekenden en de dinsdagavonden en woensdag genieten van deze heerlijk rustige en prachtig gelegen camping. Midden in de natuur, precies tussen Elburg en Kampen gesitueerd. We zijn hierdoor lid geworden van de Nederlandse Caravan Club (NCC), welke een aantal eigen terreinen hebben in Nederland. Meestal in de natuur. Niet dat wij gaan deelnemen aan verenigings-activiteiten, maar het type camping past gewoon goed bij ons. Nagenoeg geen faciliteiten voor entertainment, kinderprogramma’s, glijbanen en drukke kantines. Niets van dit alles. De gemiddelde leeftijd is hier ook wat hoger en daardoor rustiger qua sfeer. Voor ons prima, aangezien we beiden in ons werk al heel veel praten met mensen, is die rust heerlijk en kunnen we met Joep direct de bossen in lopen voor de mooie lange wandelingen.

Een andere motief om deze weken de caravan hier neer te zetten is om onze nieuwe deeltent / wintertent op te zetten en deze gedurende deze weken ervoor te laten staan. We kunnen dan ook buiten “binnen” zitten als het weer te fris of te nat wordt. Deze tent hadden we bij Obelink gekocht en er niet veel geld ervoor uitgegeven gezien onze doelstelling om deze tent met name in de winter te gebruiken. Dan kunnen we de tent als tochtsluis gebruiken als we met natte jassen terug komen van een wandeling of zo. Ook kunnen we dan onze stoelen daar binnen zetten om ze droog weg te zetten. Leek ons een brilliant idee.

Vrijdagmiddag tegen het middaguur waren we klaar met onze werkzaamheden en konden we meteen weg met de combinatie. Open dakje, caravan er mooi achteraan volgend, lekker door de mooie polder, richting Dronten. Toen we daar aan kwamen op onze favoriete plek, bleek dat we net op tijd waren om onze plek in te richten. 3 minuten nadat wij de caravan hadden losgekoppeld, zagen we opeens teleurgestelde blikken van een camperaar en zijn vrouw. Als ze ons weg hadden konden sturen, hadden ze het gedaan. Ze waren echter heel sportief en vonden nog een andere mooie plek, dus allebei blij!

Het plaatsen van de caravan ging supergoed en we worden er dus handiger in. Toen de nieuwe voortent opzetten. Mijn strategie was om vooral niet zelf na te denken maar blind de commando’s van mijn vrouw op te volgen. Uberhaupt is dat de beste strategie om het met elkaar 30 jaar al goed uit te houden. Deze strategie voor de voortent werkte voortreffelijk. Binnen een half uur hadden we uitgevogeld hoe het moest en vervolgens in alle rust samen de boel afgespannen en klaar.

Na het afspannen kwam het afpilsen en afwijnen. We hadden zin in een versnapering en gingen lekker even genieten van het uitzicht van de tent en caravan. Even een siesta gehouden, daarna de satelliet installeren en kijken of we nu meteen goed signaal hadden. Wel; dat ging ook supergoed eigenlijk. Even het statief 1x verplaatsen en een strak beeld in de caravan. Mooi was ook om te zien hoe Miriam meteen ook de voortent gezellig maakt met alles op zijn plek en de ruimte vrijlatend om op kille avond in de voortent te kunnen zitten. 

Miriam was nog even met Joep gaan lopen en ik bleef achter bij de caravan. Ik blijf maar last houden van mijn rechtervoet. Eerst hielspoor, toen steunzolen en nu lijkt het of mijn peesplaat ontstoken is. Ik heb er flink last van, maar als ik even dagje rustig aan doe, dan hoop ik morgen in betere conditie te zijn. 

In de avond heerlijk gegeten en TV gekeken. Allebei moe en op tijd naar ons nest. Joep is er eerder klaar voor als wij en vraagt om naar zijn mandje te mogen. Wij slapen altijd heerlijk in de caravan, dus morgen weer tintelfris aan de dag beginnen.

Zaterdagochtend heerlijk rustig wakker worden en in alle rust aankleden, ontbijten, afwassen en een wandeling met Joep gemaakt. We vinden het hier fantastisch om te verblijven; midden in de natuur, loop je zo dwars door de bossen richting het water van het Drontermeer. Onderweg komen we nog mooie dingen tegen die Miriam meteen op de plaat vastlegt.

We genieten enorm van het feit dat we deze plek zo dicht bij ons huis hebben gevonden. Binnen 35 minuten van deur tot deur en geen stress hier. Totdat de regen van miezeren overging naar plenzen…Stevig doorlopen richting de caravan. Op de camping zagen we verschillende stelletjes gezellig spelletjes doen onder de luifel of in de voortent. Ook kwam de beheerster nog even langs fietsen om te zeggen dat ik mijn aanwezigheidsformulier moest invullen en de beginstand van mijn eigen elektra-meter. Omdat de NCC een vereniging is, krijgt ieder lid zijn eigen meter in bruikleen om zodoende eerlijk de kosten te verdelen op basis van verbruik. Je betaalt dus nooit teveel, maar altijd echt datgene dat je verbruikt. Aangezien het regent op ons caravandak, besluiten we eerst nog maar te beginnen met een zaterdagmiddag-borrel. Nu het formulier wegbrengen brengt nattigheid. Dan maar gezellige nattigheid even…

De rest van de dag zoals gewoonlijk heerlijk rustig aan gedaan en een heerlijke maaltijd genoten. Daarna moest ik aan de bak met een grote afwasbeurt. Aangezien deze eenvoudige camping maar 1 afwasplek heeft, kun je geluk hebben dat je meteen kunt beginnen, maar ook dat je nog 2 wachtenden voor je hebt. Het laatste was het geval; ik had 2 afwassers voor mij te dulden. Ook in dit geval kun je geluk hebben dat het gezellig is, of dat het alleen al een gespannen sfeertje tussen afwasser en partner is, zodat je niet de impuls krijgt om een gezellig praatje te maken. Beide gevallen heb ik dit weekend meegemaakt. Ik kan het gewoon soms niet geloven hoe niet-communicatief of zelfs asociaal mensen kunnen zijn en je niet eens groeten of gewoon je onder de wimpers door sneaky aankijken en zich concentreren om niets te zeggen. Ongelofelijk vinden wij dat. Maar ook dit weekend vooral leuke gesprekken gehad met de mede-kampeerders. Ook hoor je bij de afwasplek veel inside informatie binnen de vereniging over wat goed gaat en wat niet. Het is en blijft een vereniging, dus menigeen weet hoe het er daar aan toe gaat. Nu; dat blijkt precies hetzelfde te zijn bij 65+. Veel onrust over oude koers en nieuwe visie. Veranderen is eng en zeker als je niet kunt overzien wat die veranderingen inhouden. Wij houden ons daar verre van en willen gewoon gezelligheid en op mooie plekken staan op kleine campings. Niks meer en niks minder!

In de avond toen het killer werd, zijn we naar binnen gegaan en hebben daar kneuterig in onze zithoek TV zitten kijken, totdat de ogen zwaarder werden. De hele dag buiten eist zijn tol. Daarom ook maar mooi op tijd naar bed gegaan. We blijven maar zeggen hoe goed de caravan bevalt. Veel ruimte, fijne sfeer, goede afwerking en luxe.

Vandaag, zondagochtend, scheen de zon al meteen lekker op ons plekje, dus er weer mooi op tijd uit. De ochtendronde met Joep is altijd voor mij, dus ik er op uit met onze vrolijke vriend. Maar er zat weinig puf in vanochtend….niet bij mij hoor! Joep had geen zin en heeft samen met ons lekker in de zon gelegen. Het bijzondere van Joep is dat waar ik of Miriam ook gaat zitten met haar campingstoel, hij altijd precies tussen ons in gaat liggen. Altijd! Geweldig om te zien hoe bewust hij hier mee omgaat.

Opeens duikt Joep met zijn neus ergens op onze plek in het gras en begint te graven. Wij denken nog; raarrrrr!! Maar de teckel van ons blijkt een wildspotter te zijn en graaft een klein gewei naar boven, welke hij de rest van de dag niet meer uit het oog verliest. Later op de dag loopt hij nog een rondje op onze plek en begint weer te graven en ja hoor…weer een gewei! Nu kennen jullie Miriam als natuurliefhebber en deze ging natuurlijk weer uit haar plaat. Ontwapenend was het om te zien dat Mir ook zo trots op de kleine snorremans was. De kinderen naast onze plek vonden het ook tof!

Toen we van deze commotie waren bijgekomen, begon Miriam aan de lunch. Doordat we de hele zondag kunnen blijven, wil Miriam tussen de middag warm eten zoals op het boerenland gebruikelijk is. Het wordt een heerlijke maaltijd, welke wij ook op onze receptenpagina zullen plaatsen. Na de lunch de afwas en een siësta op het programma. Totdat we opeens een ander teckeltje ons plekje op zien lopen en we denken nog; hey, dat lijkt Dille wel!!

Wat leuk; het is Dille! Onze vrienden Marco en Nicole komen langs om even een bakkie te doen, toen ze zelf een mooie rit door de omgeving aan het rijden waren met hun Mini S cabrio. Het werd weer een super gezellige middag en nadat ze einde van de middag weggingen, hebben wij eigenlijk ook even ons kamp opgeslagen om ook te vertrekken. Nog even van het nazonnetje genieten en dan de paar dingen inpakken die we morgen nodig hebben als we gewoon weer aan het werk gaan. Alles in en rondom de caravan afsluiten en naar huis. Omdat het komkommertijd is in ons werk, besluiten we om maandagavond alweer naar de camping te gaan, zodat we dan de hele dinsdag en woensdag daar kunnen doorbrengen. Gewoon omdat het nu even kan en omdat we zo graag in het Abbertbos staan.

29 mei t/m 1 juni 2020: NCC Abbertbos te Dronten

De afgelopen weken waren heel erg druk voor Miriam met haar kapsalon en ook bij mij zijn de werkzaamheden weer in volle gang. En aangezien onze grote zomervakantie niet is doorgegaan door het Corona-gedoe, nemen we het er maar van als het kan.

Het kon dit weekend!

Vorig jaar waren we in de weekenden vaker te vinden in de NCC Camping Het Abbertbos in Dronten; een ideale omgeving voor alleen even een weekendje eruit. We zijn er binnen een half uur rijden en de camping heeft geen voorzieningen en dus alleen een kampeerterrein, direct aan het Abbertbos gelegen. Hierdoor kunnen we met Joep meteen het bos in en lekkere wandelingen maken, waar je nagenoeg niemand tegenkomt. Ook is de gemiddelde leeftijd wat hoger als de onze, dus nachtelijke escapades of poelen van jolijt zijn niet meer te verwachten.

We hadden 2 weken geleden de plek besproken en toen zeiden de beide beheersters van de camping dat er niemand te verwachten was in ons weekend gezien de coronaperikelen. “Zoek maar een plekje uit!” was het vrijblijvende advies vanuit hun kant. Echter toen we vrijdagavond na het werk met onze caravancombinatie het terrein op kwamen rijden, was het behoorlijk druk met kampeerders en konden we niet op de plek staan die we op het oog hadden. Ondanks dat de douches niet open mochten, hadden ze wel van de gemeente Dronten toestemming om de toiletten en afwasplek te mogen openen tegen bepaalde voorwaarden.

Daar was ik natuurlijk erg blij mee, met de mogelijkheid om gewoon naar het toilet te kunnen gaan voor de “grote bah” zoals Johan Derksen de dampende bolus altijd noemt. In de caravan red ik het wel; tussen de billen wil het goed, maar tussen de oren is het nog vaak een brug te ver om op het eigen toilet een punt te drukken. Kortom; ik ben blij!

Dit weekend was ook de eerste rit met onze nieuwe, maar 2e hands cabrio voor de caravan. Afwachten hoe dat gaat, maar ook dat ging geweldig. We hebben onze auto ingeruild om deze Audi A3 1.8 TFSI met 180 pk te kopen. Voordat we de camper hadden, reden we cabrio en genoten we enorm van het open op de tijden dat het kon. Tijdens onze laatste paar dagen weg met de caravan zaten we op een avond aan een biertje en wijntje en zeiden we tegen elkaar dat het het beste van 2 werelden zou zijn als we de caravan konden combineren met een cabrio. Dit voelde voor mij meteen als een missie en dus op zoek!

De rit ging super en we hadden veel bekijks onderweg met duimpjes omhoog en lachende gezichten. Open rijden met een caravan erachter zie je klaarblijkelijk niet iedere dag.

Aangekomen op de camping het gebruikelijke ritueel van het opbouwen van ons kampement, maar nu dan met nieuwe componenten die Mirreke had gekocht en heel goed zijn uitgepakt.

Mir had een camping-buitenkastje gekocht om alle tijdschriften, schoenen en potjes en pannetjes kwijt te kunnen. Daarboven op het werkblad van het kastje kon ze dan de oven en Nespresso apparaat zetten. Dat ziet er veel opgeruimder uit dan alle schoenen los onder de caravan en kratten met boekjes en troep. Daarnaast had ze ook nog een sunblocker gekocht aan de voorzijde van de luifel. Hiermee was ik heel gelukkig, aangezien deze het felle zonlicht en warmte tegenhouden van dit weekend. 

Nadat we alles klaar hadden gemaakt, zijn we met Joep een wandeling gaan maken en het voelt meteen weer lekker om in dit bos te vertoeven. Na de wandeling was het tijd voor ons avondeten en konden we de heerlijke mixed grill, gemengde groenten en ovenaardappeltjes van onze Lelystadse traiteur Le Appetit verorberen. Echt een aanraden, mochten de spare ribs van deze traiteur niet meer voorradig zijn. Ook de volgende dagen had Miriam heerlijk gekookt vanuit het keukentje en de buitengrill. We genieten echt van het mooie weer en het buiten eten.

Wederom weer problemen gehad met de satellietschotel om aan de praat te krijgen en na een 1,5 uur de strijd opgegeven. Dan maar een goed gesprek en magazines lezen in de avond. De caravan voelt zo vreselijk goed om in te leven. Ruime rondzit, veel licht, lekkere bedden, ruime keuken en ook erg belangrijk….een mega grote koelkast die bomvol zit!

De satelliet perikelen pak ik zaterdagochtend wel weer op als er meer licht is dan in de avond. 

Zaterdagmorgen heel rustig aan gedaan en de eigenlijk de hele dag zitten vegeteren voor de caravan. Lekker lezen, dutje doen, ontbijtje, lunch en weer een paar fijne wandelingen met ons Joep gedaan. Deze dag staat in het teken van rusten. Miriam heeft last van haar schouder door het harde werken in de kapsalon en wil niets deze dag. Kan ik mee leven….

De volgende dag, 1e pinksterdag, besluiten we na het ontbijt om met open kap een mooie rit over de veluwe te maken met de cabrio. Joep mee natuurlijk en de eigenwijze troonprins zat als eerste op de voorstoel en was er klaar voor. Samen een mooie rit gemaakt over dijkjes, over landweggetjes, langs meren en bossen en onderweg nog een wandelingetje gemaakt met Joep door de bossen van Nunspeet.

Na terugkomst bij de camping heerlijk weer in de zon liggen baden, afwasje doen bij het sanitairgebouw en leuke gesprekken gevoerd met de beheersters van deze NCC camping. 

Vervolgens de satellietschotel weer geprobeerd aan de praat te krijgen, maar het blijkt dat de buitenaansluiting van de antenne op de caravan de boosdoener is. Nu we de kabels en power-inserter van de Travel Vision 6 rechtstreeks op de decoder plaatsen hebben we direct signaal van Canal Digitaal. De avond kan dus gezellig worden opgeluisterd door de TV, aangezien streamen via chromecast in deze contrijen geen zin heeft. Hier geen 4G bereik en zelfs geen telefoonbereik. Lekker rustig dus…

In de ochtend van 2e pinksterdag, besluiten we om toch vroeg naar huis te gaan in plaats van einde van de dag. Het wordt bloedheet en dan in de middag alles opruimen en inpakken dat valt niet goed in mijn hydracultuur. Ook Mir zegt dat ze heen zin heeft om badend in het zweet alles op te ruimen en dus einde ochtend gaan we terug naar huis. Het aan- en ontkoppelen van de caravan gaat steeds makkelijker en er ontstaat weer een routine. De terugrit ging prima en einde van de ochtend weer thuis. Ook weer lekker om met de buurtjes te tafeltennisen, bbq-en en borreltje te doen!

De komende weken komt het er weer niet van om erop uit te trekken, dus besluiten we om de caravan weer naar de stalling te brengen. Onze zomervakantie is door Corona geannuleerd, maar ondanks dat zijn we toch al een paar keer er met de caravan op uit getrokken. De zomer werken we door en nu plannen we een zomervakantie in september ergens. Komt goed!

Maandag 4 mei 2020: Camping AanVeluwe in Oosterbeek

Nadat we in alle rust wakker waren geworden eerst even douchen, koffie doen en vervolgens beginnen met het opbreken van ons kamp in Winterswijk. We hebben hier een paar heerlijke dagen gehad en nu op naar de volgende bestemming.

In tegenstelling tot het moeizame installeren van afgelopen woensdag, zo soepel gaat het nu met het afbreken en opruimen van alles. Waar het woensdag nog een gespannen toestand was, zo harmonieus verliep alles vanmorgen. Om ons heen zagen we ook meerdere koppels kibbelen tijdens het opzetten van de plek, dus zo schuldig hoeven we ons niet te voelen.

Nadat we de caravan weer aangekoppeld hadden aan de auto en Miriam de sleutel van de privé badkamer had ingeleverd bij de receptie, konden we op pad. Ondanks dat wij altijd met veel plezier gebruik maken van het sanitair gebouw, mits schoon, is de afgelopen dagen de badkamer op eigen plek toch wel erg aangenaam. En het scheelt mij steeds het chemische toilet ledigen.

Nadat we nog even een route gepland hadden om naar onze volgende bestemming, konden we op pad. De caravan hangt erg prettig achter de auto en met een keurige 90 km per uur was het ook stil qua geluid. Vooral het feit dat we de beide e-bikes voorop de dissel hebben staan, waren we bang dat de kogeldruk te hoog was, maar dit bleek ook niet het geval te zijn. Top! 

Bij aankomst op de camping in Oosterbeek schrokken we wel toen bleek dat 1 van de fietsen niet was vastgegespt op de rail en dus alleen maar vast zat aan de stang op het fietsrek. Pffff….mazzel gehad dat er niets gebeurd was!

Na een uurtje te hebben gereden naar Camping AanVeluwe in Oosterbeek, reden we de Sportlaan in Oosterbeek op en door de bossen naar de camping. Daar aangekomen moesten we eerst wachten op de vuilniswagen die de containers leegde. We konden er niet door en al wachtende gaf de camping al wel het gevoel dat het gezellig volk moest zijn hier op de camping. De volste containers waren de glascontainers…tot zelfs naast en achter deze container stonden de wijnflessen. Maar we keken elkaar aan toen de camping opreden; dit is niks voor ons! Wel een week geboekt….

Gezellige boel…

Alle caravans vlak naast elkaar en veel seizoensplekken met kluiten mensen die ogenschijnlijk elkaar al jaren kennen en niet op ons zitten te wachten. Veel auto’s overal geparkeerd en rommelig allemaal. Maar ja….laten we maar eerst even onze plek bekijken.

Die was prima in orde en ook wel een leuk veldje waarop we kwamen te staan. Aangezien we iets te vroeg aankwamen, was de campingmedewerker nog bezig om onze badkamer te reinigen. Daar was hij in minder dan 1,5 minuut mee klaar, want de badkamer is precies 2 m2 groot. Ook hier ging de opbouw van alles in zeer goede harmonie en lijkt het of we inmiddels een soort van routine hebben opgebouwd. Alles functioneert zoals het moet zijn.

Dan zien we dat hoge bomen weer de satellietschotel in de weg zitten en dat de schotel opzetten geen zin heeft. We besluiten dan maar om even bij een bouwmarkt een coaxkabel te kopen. De plek heeft eigen tv-aansluiting dus we kunnen vanavond de dodenherdenking zien en andere programma’s. Het Netflixen van de afgelopen avonden heeft nogal veel data opgeslokt, dus nu maar even TV kijken in de avonden. Die zijn namelijk nogal kil en dan in de caravan zittend, is beetje afleiding wel lekker.

Het veldje waarop wij staan heeft een aantal leuke mensen die met hun kinderen nu de vakantie aan het doorbrengen zijn. Joep heeft veel bekijks en ook een andere pup, kruising labradoedel en poedel (??), genaamd Balou stelen de show. Ze spelen enorm met elkaar en ravotten onder caravans door en bijten elkaar in oor, poot en nek. Erg leuk om te zien. Het stel naast ons heeft ook net als ons, net een nieuwe caravan gekocht. Het is voor ons de andere optie die wij destijds hadden om aan te schaffen. Een Knaus Sport Limited Edition. Pracht caravan, maar onze caravan bevalt erg goed gedurende deze eerste echte vakantie. Veel meer ruimte binnen, veel lichtinval door skyline roof en heeerlijke bedden.

Ondanks onze bedenkingen van deze camping, valt het allemaal erg mee en zijn we ook nog eens met een paar stappen weer in de bosrijke natuur om ons heen.

In de middag doen we een wandeling door het Demobos, een aangelegd bos waarin ook een werkelijke oase is aangelegd met poeltjes water waarin allerlei flora en fauna zich nestelt. Een paar mensen zitten aan de kant van deze oase en maken allerlei foto’s van schijnbaar unieke beestjes en planten. Ook is het bos in beheer waarbij jonge aanwas de oudere bomen laten afsterven waardoor een soort natuurlijke doorloop van het woud wordt gegarandeerd. Ook kiest men ervoor om oud hout veelal te laten liggen daardoor deze houtbrokken voorzien wordt van allerlei algen, schimmels en daardoor weer beestjes op af komen omdat zij die schimmels en algen als voedselbron zien. Kortom; er is over nagedacht. Het is een prachtig bos welke glooiend door het landschap kronkelt. Veel looprichtingen, dus we gaan er nog wel een paar proberen deze week.

Na het avondeten doen we nog een laatste wandeling langs de heide en zien samen zittend op een bankje een mooie zonsondergang. Mooie afsluiting van deze dag die uiteindelijk als zeer leuk beleefd is door ons, terwijl we de negatieve aannames van ons af laten glijden. We gaan ons hier wel vermaken!

2 en 3 mei 2020: Camping Vreehorst Winterswijk natuur

We zullen jullie nu niet weer vermoeien met hele epistels over het wel en wee van ons op en rondom de camping. De afgelopen dagen hebben we veel gewandeld en zoveel mooie natuur om ons heen gezien en ervaren. Ook de handel en wandel van Joep als erkend waterrat hebben we vastgelegd omdat onze vriend nooit zoveel met water op had. De dag van gisteren en van vandaag verschillen niet zoveel van elkaar. Rustig wakker worden, ontbijtje, douchen, afwassen, lezen, wandelen, dutje, lekker eten en drinken en in ons caravannetje chillen.

Daarom nu uitsluitend een blog met foto’s en andere beelden.

We genieten ondanks de bijzondere tijden als ZZP-ers

Donderdag 30 april 2020: Dag van oplossingen op Camping Vreehorst in Winterswijk

Na alle commotie van de aankomst dag van afgelopen woensdag, waarin allerlei storingen in de caravan aan het licht kwamen, begon gisteren de dag met een stralende zon en super lekker temperatuurtje. De avond ervoor hebben we lekker nog in bed via de Chromecast naar Netflix serie gekeken. TV kijken hebben we inmiddels niet zoveel zin meer in nu er zoveel Corona gedoe op elke zender te zien is. Al die specialisten die iets te melden hebben  en elkaar allemaal of tegenspreken of andere meningen willen ventileren over alles en nog wat. Ook zijn er geen sportwedstrijden gaande om naar te kijken, dus is Youtube en Netflix een zeer welkome afleiding. Lezen hebben we het geduld niet voor en zijn we trouwens ook nog eens onze e-readers vergeten. 

Na het ontbijt nog even contact gehad met de dealer en verschillende mensen op Facebook die ons blog gelezen hadden en allemaal wilden helpen met de ultieme oplossing, maar niets hielp. Mooi om te zien dat iedereen zo betrokken is op zo’n oppervlakkig medium als Facebook. Ook vinden we het leuk dat zoveel lezers via whats-app, mail en de website reageren. Met zo’n 20.000 websitebezoekers per jaar weten ze onze blogs inmiddels goed te vinden. Miriam zegt dan ook wel eens: “je bent er maar druk mee!” Maar juist die betrokkenheid, waardering, reacties, tips en adviezen van iedereen maakt het juist zo leuk.

Maar goed; we laten in de loop van de ochtend allemaal maar los. De koelkast snort lekker op gas momenteel, de chromecast zorgt ervoor dat we wat kunnen zien vanuit ons bed of zithoek. Er is maar 1 organisatie blij dat ik stream en dat is KPN!

Het weer is veel beter dan vooraf voorspelt en dus besluiten we einde van de ochtend maar eens een flinke wandeling te maken door de prachtige omgeving hier en we hadden niet veel moeite om Joep het daarmee eens te laten zijn. Geweldig om te zien hoe hij direct volledig “aan” staat als ie weet dat we de bossen ingaan.

Het is hier echt een landelijke omgeving en we lopen zo vanuit de fraaie camping de bossen in. 

Camping Vreehorst is niet echt een camping die wij onder normale omstandigheden zouden bezoeken, maar de camping is echt een goede optie voor gezinnen met kinderen. Zwembaden, sportvelden, speeltoestellen, snackbar, restaurant, leuke zitjes overal op de camping. Wij zijn erg enthousiast over de safaritenten, de visvijver met rondom erg idyllische kampeerplekken, de boomhut en al het groen rondom de camping. De reden dat wij hier nogmaal niet zouden boeken heeft te maken met het feit dat wij graag op hele kleine campings staan, zonder allerlei voorzieningen. Dat nu door het privè-sanitair op de plek deze camping voor ons een mooi alternatief is, heeft ons nog geen moment gespeten. De snackbar is geopend voor het afhalen van snacks, voor de rest is er niets open. Jullie kennen me; Ik had liever een Vegan-bar hier gehad, maar ja…er zit niets anders op dan toch ook eens binnenkort iets te proberen van die snackbar.

Maar met alle goede zin liepen we de camping af en begonnen we onze wandeling door de bossen rondom Winterswijk. Zoals jullie inmiddels weten zijn wij altijd het liefst in de bossen en dus op de goede plek hier. Wat een mooie wandeling was het en via kronkelende paden komen we uiteindelijk aan bij de oever van de Boven Slinge. 

De Boven-Slinge is een smalle beek die bij Kotten (gemeente Winterswijk) Nederland binnenkomt. Vervolgens stroomt zij in het Woold door het natuurmonument Bekendelle via Bredevoort, Aalten en Varsseveld. Wij lopen door het natuurgebied Bekendelle.

De Bekendelle is een natuurreservaat ten zuiden van Winterswijk. Het maakt deel uit van het in 2005 als zodanig aangewezen Nationaal Landschap Winterswijk (een gebied van bijna 22.000 hectare groot) en het is in 2010 aangewezen als Natura 2000-gebied.

Bekendelle is een oud beekbegeleidend loofbos waardoorheen de Boven-Slinge meandert. In het loofbos groeien onder meer els, es, iep en eik en bosgeelster, slanke sleutelbloem, pinksterbloem en dotterbloem. In de dode meanders van de beek komen waterviolier en beekpunge voor. Langs de beek loopt een wandelpad. Echt heerlijke wandeling gehad met ons drieën en voldaan toen we terug naar de camping liepen. 

Voor de caravan lekker een broodje gegeten en groot glas thee. Toen maar besloten om weer naar Obelink te gaan om nog een paar spullen te kopen voor hopelijk verbetering van de problemen. Het laat mij maar niet los. Op dat moment belt onze caravandealer Boer Caravans uit Wezep (BCA28) dat hij onderweg is naar Winterswijk om hopelijk ons te kunnen helpen. Gerhard Boer, de technische specialist van BCA28), komt zelf naar de camping en heeft zelfs een team van nog eens 2 junior-specialisten meegenomen. Dat is nog eens een topservice van dit bedrijf! Bij aankomst stonden Miriam en ik wel te kijken wat zij verstaan onder junior-specialisten….Gerhard had zijn zoontje en dochtertje meegenomen. Want ja…geen school en een mooi uitstapje voor ze. Lekker spelen en ravotten op de camping. Met een emmertje kikkervisjes vangen bij de visvijver. Miriam en ik vonden het super gezellig met deze 2 banjers!

Gerhard pakte het meteen rigoreus aan allemaal. Wat een engelengeduld heeft deze man. Vakmanschap is door mij nu niet meteen goed op waarde te schatten, gezien mijn eigen technisch vernuft, maar indruk maakte het wel allemaal. Werkelijk alle electrische verbindingen in en rondom de caravan werden doorgemeten. De hangkast moest leeg met mijn mooie jurkjes (ja dit wisten jullie nog niet van mij; overdag is hij de nette kantoormeneer….maar in de nacht..?) Werkelijk alle verbindingen werden doorgemeten en getest onbelast en belast. Gerhard kwam al snel tot de conclusie dat de koelkast gewoon voldoende stroom kreeg en besloot toen de gehele printplaat te demonteren en een nieuwe printplaat erin te zetten. Wat een gepriegel met al die kleine stekkertjes…pfff! Met mijn worstenvingers had ik al moeite om het buitenrooster eraf te krijgen. Ieder zijn vak zal ik maar zeggen! De caravan is top en nu dus ook de koelkast. Ook de accu van de mover laadt weer goed en kunnen we dus ook dat probleem afstrepen. Dan rest ons nog alleen maar de satelliet-schotel, waar we nog problemen hebben.

Men at Work: Gerhard Boer van BCA28

Hierbij voel ik mij wat ongemakkelijk hoeveel hulp ik van Gerhard Boer krijg mbt het oplossen van dit probleem. Het is namelijk 100% zeker dat het niets met de caravan te maken heeft en het feit dat ik deze satellietschotel 2e hands bij een andere kampeerwinkel in Groningen gekocht had, maakt dat het ongemakkelijk voelt. Gerhard maakt het niet uit, zegt hij. Het moet gewoon goed zijn. Hij had allerlei kabels, aansluitingen, koppelingen etc meegenomen, dus ook hierbij ging hij op zoek wat hij eraan kon doen. Zelfs telefoongesprek met de vertegenwoordiger van TravelVision, de fabrikant van de schotel, om nadere informatie te krijgen, bracht geen uitkomst. Er echt iets met de schotel is, waarvoor ik contact moet opnemen met de technische dienst van Travel-Vision. 

Wel zijn een aantal verbindingen van de coax-kabel vervangen, snoertjes aangepast en kreeg ik ook wel de nadrukkelijke tip van Gerhard en Travel-Vision om het uitrichten van de schotel anders aan te pakken, dan zoals ik het in de caravan had gedaan. Het komt er in het kort op neer dat je zo min mogelijk koppelingen, verbindingen in de caravan moet hebben, want daardoor verliest de schotel signaal. De uitkomst moet dus zijn dat ik de inverter, het kleine kastje dat voor stroom in de schotel zorgt, aan de buitenkant van de caravan zijn werk moet laten doen. Op het moment dat de schotel uitgericht is, dan haal je de inverter weer uit de aansluiting op buitenzijde caravan en koppel je daaraan de coaxkabel rechtstreeks. De schotel is dan uitgericht en signaal wordt dan opgepakt door decoder. 

Na nog even de kinderen ergens van de camping te hebben weggeplukt vertrekken de hulptroepen van Boer Caravans te Wezep deze contreien. We hebben erg gewaardeerd dat dit bedrijf zijn service heeft verleend tijdens onze vakantie in Winterswijk. Top!

Natuurlijk kun je zeggen dat het garantie is op een nieuwe caravan en dat het normaal is dat ze dan moeten komen. Dat het garantie is, dat klopt! Maar dat ze zelfs deze service verlenen direct nadat we deze gemeld hadden, dat vinden we echt klasse. Ze zijn meteen betrokken geweest bij alle stappen die we na de problemen hebben genomen. Ook alles doorgesproken vooraf. Wij hebben er een goed gevoel aan over gehouden en nadat alles in de caravan gecheckt is en de koelkast weer koelt op elektra, gaan we maar aan het avondeten beginnen. Het was inmiddels half 7 geworden en we dachten eerste dat er een aardbeving te horen was, maar het was mijn maag die aan eten toe was.

Mirreke weer heerlijke maaltijd gemaakt, welke jullie op de receptenpagina te lezen is. Was erg smaakvol allemaal!

Samen nog de avond in de caravan TV gekeken en toen lekker gaan slapen in ons heerlijke bed in de caravan. Morgen weer een onbezorgde dag, met alleen een telefoontje naar TravelVision te doen.

Woensdag 29 april 2020: Moeizaam begin vakantie op Camping Vreehorst Winterswijk

Het zit ons niet mee met de caravan momenteel. Onze nieuwe Adria caravan bevalt prima in gebruik, maar de laatste dagen hebben wij te maken met verschillende elektra-gerelateerde problemen in onze caravan, automatische satelliet schotel en mover.

Afgelopen zaterdag hadden we onze caravan uit de stalling gehaald om toch maar nu op vakantie te gaan. De kapsalon van Miriam blijft dicht tot 20 mei is de verwachting en mogelijk nog iets eerder op 11 mei. Dit geeft ons nu even de gelegenheid om er tussenuit te gaan. Na ruim 5 weken thuis te hebben gezeten en alle denkbare klussen in en rondom huis te hebben gedaan, willen we wel graag weg nu we toch niet kunnen werken. Onze woning is nu inmiddels geschikt als operatiekamer, zo steriel is alles en spic en span qua hygiëne.

Wij dus de caravan ophalen en deze voor de deur gezet om klaar te maken voor vertrek de afgelopen dagen. Het achterwaarts rijden met de caravan, om hem op de oprit te krijgen, ging stukken beter dan de vorige keer; nu maar 2x pogingen hoeven doen, ten opzichte van de 5x de vorige keer is echt een verbetering. Afin…de caravan staat en na het aansluiten van de elektra begonnen de problemen. De tower-koelkast viel in storing en was alleen nog maar op gas aan de praat te krijgen. Dat was niet de bedoeling, dus wij van alles geprobeerd om aan informatie in te winnen op google, Adria website, Thetford website (fabrikant koelkast) en op de Facebookpagina Adria Club Nederland. Vooral die laatste website gaf het meeste respons door allerlei gebruikers van Adria caravans. Ook zitten daarop een aantal Adria dealers die deze pagina regelmatig bezoeken. Zo ook Marcel van der Sande, Adria dealer in Oirschot. Ongelofelijk hoe servicegericht deze man is richting ons om het probleem op te lossen, terwijl we de caravan daar niet gekocht hadden. Onze eigen dealer Boer Caravans in Wezep was inmiddels gesloten en konden we niet bereiken, dus was de hulp van Marcel van der Sande zeer welkom. We willen graag dat alles goed werkt en Marcel heeft ons diverse tips gegeven wat de oorzaak zou kunnen zijn. Je gelooft het niet, maar het uiteindelijke probleem bleek onze elektrahaspel te zijn. Toen Marcel zei dat we een andere kabel aan de caravan moesten aansluiten, werkte alles weer naar behoren. Dat was top!! Omdat we steeds telefonisch contact hadden tijdens het drinken van een biertje, besloten we maar dat we deze man even een aantal bijzonder biertjes als beloning moesten laten bezorgen bij hem op de zaak. 

Afgelopen dagen alles ingericht in de caravan en boodschappen gedaan om uiteindelijk gisteren op pad te gaan naar Camping Vreehorst in Winterswijk. De komende weken staan we op 2 campings die ook privè sanitair op de plek aanbieden. Camping Vreehorst ligt net buiten Winterswijk in de landerijen met ook Obelink, de grootste campingwinkel in de nabijheid. Dit komt goed uit, want we blijken nog wat spullen nodig te hebben de komende dagen…..

Onderweg verliep alles letterlijk op rolletjes. Ook de belading van de beide ebikes op de dissel was dik in orde en bleven onder de maximale kogeldruk.

Na aankomst op de camping even inchecken en konden we naar onze plek rijden om daar ons kamp te maken. Vanaf dat moment werd het een moeizame dag met een hoop irritaties en frustraties. Nu ben ik niet het meest handige wonder op deze aardkloot. Ik kan wel zeggen dat ik een hoog Mr Bean gehalte heb, daar waar het gaat om soepel te bewegen rondom de caravan en de klusjes die erbij horen. Ik stoot mijn hoofd aan alles, ik struikel over kabels, mijn schroevedraaier valt altijd net op plekken waar je het niet wilt hebben, het lukt nooit soepel in 1x en aangezien ik nog geen echte routine heb in het klaar maken van de kampeerplek wil ik eigenlijk niemand om mij heen hebben. Dat lukt dus niet aangezien mijn wel handige echtgenote altijd wel in mijn schaduw vertoeft, heb ik de spiedende ogen om mij heen en word ik alleen nog maar nog klunsiger. Goede combinatie dus tijdens het opzetten van de caravan, waar wederom weer problemen de kop opstaken. Weer de koelkast in storing, de mover die niet opgeladen is tijdens het rijden en dus te snel leeg was om de caravan op juiste plek te zetten. Toen later ook nog eens de satelliet-schotel zijn Astra 3, 2, 1, Freebird en tig andere satellieten niet kon vinden, was ik er klaar mee en werd de sfeer er niet beter op. Blijven zoeken naar oorzaken en maar tot vandaag wachten totdat we onze dealer konden raadplegen.

Ook gisteravond reageerde Marcel van der Sande weer direct op de Facebook-groep Adria Club NL. Zowel de koelkast, mover als satellietschotel geven aan dat de spanning te laag is in de caravan. Dit kan in de caravan zo zijn, in de kabels of aan de stroompaal op de camping. Dit lijkt ons niet voor de hand liggend, aangezien we ook thuis dit probleem hadden. Of de kabel of de installatie in de caravan moet het zijn. We kunnen er nu niets mee, aangezien het al laat in de middag is. We balen wel, maar we genieten enorm van de caravan qua ruimte, indeling en omgeving. We hebben genoeg gas bij ons, de verlichting doet het wel en de regen slaat tegen de ramen. Wij vinden het knus voor deze dag, nu ook de spanningen tussen ons zijn verdwenen tijdens alle perikelen. 

Aangezien we toch ook fijn vinden om TV te kijken, besluiten we om even in de stad een Google chromecast te kopen om dan hopelijk toch nog vanavond een serie op Netflix of TV te kijken. 

Miriam gaat in de tussentijd de avondmaaltijd voorbereiden terwijl ik even naar de stad ga. Ze gaat een aspergetaart maken en een diamanthaasje op de grill.

Het was weer heerlijk wat ze gemaakt had, dus we hebben dan ook het recept van de aspergetaart op onze receptenpagina geplaatst. De avond hebben we heerlijk binnen doorgebracht en nog een wandeling met onze Joep gedaan door de landerijen rondom ons heen. Joep was weer meteen chill in de caravan en op de camping. Hij is een blije geit en dartelt lekker om ons heen en jaagt op de konijnen. Geweldig om te zien.

Vanmorgen na het wakker worden weer eerst een wandeling gemaakt en gebeld met onze dealer Boer Caravans in Wezep om te proberen om de problemen op te lossen. Daar kwam niet direct te oplossing vandaan, maar meer alle opdrachten om te doen om oorzaken uit te sluiten. De mover lijkt opgelost nu, maar de koelkast en satelliet blijven nog de uitdagingen om op te lossen. We gaan daarom vandaag maar een compleet nieuwe haspel kopen. Ook gaan we de coax-kabel van de satelliet vervangen als blijkt dat de storing blijft als we coax-kabel rechtstreeks op de converter aansluiten in plaats van buitenkant caravan. Als blijkt dat dat ook niet werkt, dan kopen we ook een nieuwe coaxkabel bij Obelink, geschikt voor satellietaansluitingen. 

De campingbaas gaat vandaag de stroompaal doormeten van de camping zelf. Dit om te checken of er werkelijk wel 230V uit de paal komt. Ook dat is inmiddels gebeurd en zowel de paal als mijn elektrakabel geven 230V door. Conclusie is dus dat het aan de caravan ligt.

Inmiddels aantal keer met de dealer gesproken en ook deze is nu overtuigd dat er iets met de aansluitingen in of aan de caravan mis is. We worden hopelijk vandaag nog geholpen.

Kortom; we hebben nog niet veel leuke dingen kunnen doen in deze eerste anderhalve dag op de camping, maar we genieten enorm van de caravan en elkaar!

Dit blog zal niet te boek gaan als het meest inspirerende en toeristische verhaaltje in de geschiedenis in dit reisblog, maar het is zoals het is…het is de waan van de dag! 

Hopelijk vanaf morgen meer echt vakantie-achtige gebeurtenissen!

26 – 28 Maart 2020: Camping Voscheheugte in Mantinge (Dr)

Donderdag 26 maart 2020:

Na de eerste dagen te hebben geleefd in de caravan komen toch steeds meer de onpraktische keuzes die we gemaakt hebben m.b.t. de inrichting van de nieuwe caravan naar boven. Al pratende met elkaar tijdens de ochtendkoffie, blijkt dat we dezelfde conclusies trekken hieromtrent. Mooi om dan ook direct te bepalen hoe je het anders gaat doen als we straks terug zijn van dit weekend. Eerst maar even de oven aanzetten en afbakbroodjes bakken, eitje koken, plakje kaas erbij en ons ontbijt is weer in gepaste sfeer volbracht. 

Na het ontbijt willen we lekker gaan douchen in het sanitairgebouw en ga ik als eerste door de wasstraat. Bij aankomst sanitairgebouw, hangt er een A4-tje op de deur en zien wij de volgende tekst staan:

Huh? Huh???? Wat is dit nu voor een rare tekst? En ik dacht daar het mijne van;

  1. We zijn hier maar met zijn tweeen, dus waarom kom je niet naar ons toe om toe te lichten
  2. Mag ik nu ook niet meer afwassen buiten bij wasplaats, niet meer kakken en ook niet meer douchen hier? Wat doe ik hier dan? Waarom vraag je dan wel het volle tarief als je niets mag gebruiken.

Verbolgen loop ik terug naar de caravan en laat Miriam de tekst zien en vraag haar wat haar 1e reactie is. Miriam haar reactie was b en toen a, exact dezelfde reactie dus. Enigszins bepaalde dit wel ons humeur in de ochtend, maar we besloten de eigenaren van de camping wel te vragen naar het hoe en waarom en waarom op deze manier. Ze bleken echter niet aanwezig te zijn, dus komt later wel.

Door het prachtige weer en het feit dat er bijna geen wind was op dat moment, besloot ik maar weer eens te gaan oefenen met mijn DJI Spark Drone om een leuke clip te maken van de camping en onze solitaire opstelling waaruit blijkt dat we de 1,5 meter afstand ruimschoots halen ten opzichte van de buren…….op 300 meter afstand. De drone vliegen is super leuk om te doen, maar je moet wel goed oefenen. Aangezien ik het alweer een tijdje niet meer gedaan had, was het weer even wennen. Was weer leuk om te doen.

Dronevlucht boven Camping Voscheheugte te Mantinge (Dr)

De temperatuur loopt gedurende de morgen meer op en we besluiten om een andere wandeling te gaan maken dan gisteren. Mir zoekt een wandeling uit op het Mantingerveld, welke begint bij het Dorpshuis Nieuw Ballinge en vandaar uit een ander natuurgebied laat zien. Ook deze wandeling was mooi om te doen. Vlakke heidevelden, minder beschut dan gisteren, maar ook mooi. Dwars door weilanden, langs boerderijen en weer terug Nieuw Ballinge in.

Vervolgens heb ik Miriam en Joep teruggebracht naar de camping en ben ik boodschappen gaan doen met de auto in Westerbork. We zeggen dan ook dat het een goed besluit is geweest om over te stappen naar de caravan. Op de fiets had ik nooit die 18 kilometer gereden om even boodschapjes te doen en die andere wandeling gemaakt, als we er eerst nog eens 12 kilometer voor hadden moeten rijden. Kortom; alles voelt goed rondom de caravan.

Bij de Jumbo in Westerbork aangekomen bleek het erg druk te zijn en moesten we om de beurt wachten wie naar binnen mocht. Ook maar als je 1 pakje boter kwam halen, mocht je uitsluitend naar binnen met een boodschappenkar. Het in de winkel lopen zonder de kar bij je mocht ook niet. Allemaal maatregelen waarmee ik nog niet eerder mee te maken had in Lelystad. Het was een aparte sfeer in de winkel aangezien iedereen zich wat krampachtig aan de regels hield en zijn best deed om de 1,5 meter afstand te houden. Impulsief als ik ben als het om eten gaat, schoot mij opeens iets te binnen wat ik nog wilde hebben en liep ik zonder karretje naar het betreffende gangpad. Ik werd direct aangesproken door een medewerker of ik mijn kar bij mij wilde houden. Heul apart, maar uiteindelijk wel goed dat ze daar de regels willen volgen. 

De jonge cassiere vroeg bij het afrekenen of ik contant wilde betalen of pinnen, zodat ze vooraf het schoteltje of toetsenbord van pinapparaat kon desinfecteren. Ook nadat ik gepind had, werd het toetsenbord weer gedesinfecteerd. 

De supermarkt was zo schoon dat je erin kon opereren..zo steriel.

En als je denkt dat het nog gekker kan; nadat ik mijn karretje weer ingeleverd had, meteen een medewerker die de handvatten van de kar desinfecteren. Ik begon nu echt aan mijzelf te twijfelen en rook even onder beide oksels….deze roken fris en fruitig… niks mis mee! 

Maarrrrrr…missie volbracht en weer een gevulde koelkast voor de laatste dagen!

De laatste uren van de middag lekker in de zon voor de caravan gezeten en liggen dommelen, boekjes lezen, borrelplankje, biertje, wijntje en samen mijmeren. Onze plannen voor de komende maanden zullen anders zijn dan we bedacht hadden. Voor velen natuurlijk, maar wij zouden in mei 5 weken naar het zuiden van europa op vakantie gaan, maar daar zien we maar vanaf. Als de wereld weer een beetje normaal van start gaat, dan werken wij de maand mei en juni door om zodoende de opgelopen schade toch te beperken. 

In de avond zoals gewoonlijk het kacheltje aan, koffie na het eten en de TV aan. Niet om vrolijk van te worden, maar we volgen toch zoveel mogelijk het nieuws. 

Chillmode Miriam in caravan

We zijn geen nachtbrakers en de bedden zijn erg lekker, dus op tijd naar bed!

Vrijdag 27 Maart 2020:

De volgende ochtend zijn we een beetje rondom de caravan wat klusjes aan het doen, als de eigenaresse van de camping ons komt bezoeken. Ze heeft een mededeling, namelijk dat het sanitairgebouw per direct gesloten moest worden op laste van de burgemeesters van het Noorden. In dat perspectief had de eigenaresse van de camping gisteren al de mededeling op de deur geplakt. Ze wist dat het eraan zat te komen dus. Tijdens het gesprek maakte ik duidelijk hoe dat papiertje op ons overkwam gisteren en dat we ons afvroegen wat we dan nog op hun camping deden. Ze snapte het en toen we zeiden dat we dan zaterdag weg zouden gaan in plaats van zondag, maakte ze duidelijk dat het geld terug zou boeken naar onze rekening. Was fijn om toch nog even elkaar gesproken te hebben. Bij deze camping is tevens ook nog een eethuisje wat er erg gezellig uitziet en waar je dus ook goed kunt eten. Beide bedrijven liggen dus voor hun ook plat, terwijl ze net in een artikel in het magazine Caravannen hadden gestaan, waaruit veel boekingen waren gekomen. Erg onzekere tijden voor hun, voor ons en zovelen. Hopelijk komen we er goed uit binnenkort! We zijn in ieder geval gezond!

Godzijdank mocht ik nog wel even douchen voordat het gebouw echt dicht ging. Ik begin graag tintelfris aan de dag, zodoende ruik je je oksels niet gedurende de dag…

Nadat we alle klusjes gedaan hadden, besloten we weer te gaan wandelen met onze kleine vriend Joep. In de buurt van Orvelte vonden we een bosgebied wat ons wel wat leek. In de bossen zijn we het liefst. Allebei zeggen we het keer op keer tegen elkaar. Ook onze favoriete campings liggen in de bossen, nooit aan de kust, nooit in een plaats, maar altijd in de bossen. Na de wandeling nog even Orvelte willen bezoeken, maar daar aangekomen leek het wel een spookstadje en niets te beleven dus.

Vervolgens wij terug naar de camping en daar in de middag lekker in de zon gezeten en ons prima vermaakt. Avond hetzelfde liedje als gisteren en aangezien we zaterdag ochtend meteen willen vertrekken ruimen we al een beetje alles op. Stoelen en tafel in de luiken, de luifel inrollen en morgen de laatste dingetjes. We hebben enorm genoten van deze dagen! Ook om de onrust rondom het coronavirus te ontlopen was dit een aangename afleiding. Als het kan gaan we de komende weekenden nog wel ergens anders heen, aangezien de caravan nog bij ons op de oprit staat. We shall see!

24 – 25 MAART 2020: CAMPING VOSCHEHEUGTE IN MANTINGE (DR)

Dinsdag 24 maart 2020:

Doordat we niet mogen werken binnen onze eigen ondernemingen ivm coronavirus, besluiten we maar om een paar dagen op pad te gaan met onze nieuwe caravan. Mooie gelegenheid om alle toeters en bellen te leren kennen zonder dat je daarbij gadegeslagen wordt door een volle camping. Aangezien we nog totaal geen routine hebben om de caravan in gebruik te nemen en te ervaren hoe slim wij de caravan beladen hebben, lijkt ons deze dagen de uitgelezen gelegenheid om dit te ervaren. 

Voordat we einde van de ochtend op pad willen, gaan we eerst ons schoonzusje Luciënne ophalen om samen een verjaardagserenade te geven aan Miriam haar vader. Schoonvader Bert is 77 jaar geworden en nu geen mens door het coronavirus op zijn verjaardag komt, en onze Bertus wel van gezelligheid houdt, besluiten we om zijn cadeautje langs te brengen en Lang zal ie leven te zingen….als hij binnen blijft tenminste….Dit doen we op gepaste afstand met elkaar, staand in de hal van zijn appartementencomplex. We mochten hem niet feliciteren en kussen en we voelden dit wel als heul apart en surrealistisch…het is de wereld van vandaag, helaas.

Na dit heugelijke feit, gaan we terug naar huis en koppelen we de caravan aan de auto en gaan op pad richting Drenthe. Daar hebben we voor de komende dagen een kampeerplaats geboekt op natuurkampeerterrein De Voscheheugte in Mantinge. Het is een kleine camping, waarop we de enigen zijn die er huisvesten. Lekker rustig en iedereen ruim om afstand…de boerderij ligt op 250 meter van onze plek. Het is geen bijzonder mooie camping of zo, maar wat we nodige hebben is er en op loopafstand van de wandelroute in het Mantingerzand, een prachtig natuurgebied om doorheen te lopen. Bij ons op de camping lopen prachtige Schotse Hooglanders runderen; Prachtige beesten en loeien ons in de ochtend wakker.

Bij aankomst op de camping, kunnen we zelf een mooie plek uitzoeken en die vinden we dan ook snel. Maar dan begint het gestuntel; achteruitrijden om op de plek te komen, de mover zien aan te krijgen en datgene te laten doen wat je ook werkelijk van plan bent, terwijl direct achter de caravan een greppel loopt. De pootjes uitdraaien, vanzelfsprekend met een accuboormachine want gemakt dient de mens. De luifel uitdraaien en vastzetten met stormbanden deden we ook altijd bij camper, maar ook nu was het toch weer even wennen allemaal. In ieder geval stonden we vrij snel klaar voor gebruik. 

Nu dan de satellietschotel opzetten. Dat was werkelijk een crime. De volautomatische schotel kon de juiste satelliet niet vinden en daardoor ben ik denk ik wel 1,5 uur bezig geweest om de schotel te verplaatsen, weer uitrichten, en wachten of ik signaal had. Uiteindelijk lukte het en konden we in de avond lekker tv kijken in de caravan. Wij vinden dat altijd wel lekker, aangezien het in de avond heel erg afkoelt en wij geen lezers zijn. Netflixen gaat niet lukken aangezien deze camping buiten elk telecommunicatie verstoken is. Bellen, mailen, wifi, 4G….Allemaal met de mantinge der liefde verstoten. Totaal isolement van de buitenwereld…

Tot slot hadden we nog wat problemen met de gasaansluiting in de caravan. De gasdrukregelaar is te dik voor de lichtgewicht gasfles die we hebben. Het gas lekte langs de koppeling en hierdoor moesten we nog voor dit weekend een stalen fles meenemen, want verwarming en kooktoestel hebben we echt nodig de komende dagen. Morgen bij de dealer maar eens kijken of hij een oplossing heeft voor dir probleem. Ook het doorspoelen van het toilet lukt niet; de waterpomp van de spoelwatertank horen we pompen, maar er komt geen water uit. We checken de spoeltank op waterniveau en zien bij openen van de dop, dat het water tot de nok toe is gevuld. Ook een raadsel dat we morgen bij de dealer even neerleggen. Ik moet woensdag in Wezep onze kentekenplaat van de caravan ophalen nu deze inmiddels is binnengekomen. De dealer had ons zijn groene handelaarsplaten meegegeven zodat wij sowieso weg konden.

Maar wat een heerlijke caravan is het en wat genieten we van het comfort en ruimte van onze caravan. We slapen als een roos en het kacheltje, boiler, koelkast etc werkt naar behoren. We vermaken ons prima in ons eentje op de camping.

Hoe de verhoudingen liggen, letterlijk, zal ik toelichten. We hebben een normaal 1-persoonsbed aan de ene kant en andere kant een korter/kleiner bed, waarin je niet geheel languit kan liggen als je langer bent dan 1.80 mtr. Nu hebben jullie beeld van mij als persoon (1.86 mtr en hetzelfde als omtrek..) en mijn lieftallige, slanke, kleiner als ik zijnde droomvrouw van mij…..welk bed slaap ik denken jullie? Laat ik een hint geven: Mir slaapt heerlijk languit…..

Op onze eerste avond maakt Miriam een heerlijke preitaart in het ieni-minie keukentje en samen met een biertje en wijntje genieten we van onze eerste maaltijd in ons 2e huisje op wielen.

Mir en ik willen een extra pagina op onze camperjoy-blog gaan maken waarin we lekkere en makkelijke camping recepten willen gaan plaatsen. Hopelijk inspiratie voor andere kampeerders en ontstaat er een uitwisseling van lekkere gerechten. Met jaarlijk meer dan 20.000 websitebezoekers moet dit leuk gaan worden, denken we. De preitaart zal het eerste gerecht worden op deze pagina. Ik krijg nu weer honger als ik er aan denk.

Lekker nog in de avond tv gekeken en toen naar bed. Heerlijk geslapen!

Woensdag 25 Maart 2020:

De volgende ochtend is het vooral rustig wakker worden. We horen helemaal niets op de camping aangezien we de enige gasten zijn. Heel bijzonder! Nadat we samen koffie hadden gedronken, wilde ik direct met de auto naar Wezep om daar bij Boer Caravans A28 onze kentekenplaat van de caravan op te halen. Het RDW had zijn werk gedaan en de platen lagen in Wezep op mij te wachten en ik moest de groene handelaarsplaten terugbrengen. Na de eerste dag met de caravan op pad te zijn, waren er ook nog de kleine probleempjes met de gasfles en spoeltank toilet, die ik kon laten uitleggen door de experts van BCA28. Bij aankomst in Wezep eerst mijn handen desinfecteren voordat ik de showroom in mag lopen. De receptioniste herkent mij en geeft direct de kentekenplaat. Jorian Boer, de verkoper die ons geholpen heeft tijdens de aankoop, kwam direct om mijn vragen te beantwoorden. Bij mijn beide probleempjes had ik het gevoel dat ik weer klunsend en onbenullig uit de onhandige hoek kwam, want beide antwoorden waren al in grootverpakking bedacht….een verlengnippel op de gasfles moest er komen en ik was zelf vergeten om het plastic bakje (wat meegeleverd was) op de vulmond van de spoelwatertank te plaatsen, waardoor er een overdruk werd gecreëerd en het water door de zwanenhals werd gedrukt om de tank te vullen. Ik had beter op moeten letten bij de wijze lessen van Gert tijdens de aflevering. Story of my life…niet opletten tijdens de les! Topservice van BCA 28 om de gasnippel a 18,75 mee te geven. Nu kon ik weer met goed gevoel terug naar de camping.

Bij aankomst op de camping direct de spoeltank gevuld en had Miriam weer een erg lekkere Kerriesoep gemaakt in het kleine keukentje. Nadat we dit lekker in de zon, buiten voor de caravan hadden opgegeten was onze kleine Joep aan de beurt. Vlakbij de camping ligt het Mantingerzand, een fraai natuurgebied waarin je mooie wandelingen kan maken.

Het Mantingerzand ligt ten noordoosten van Hoogeveen en is ontstaan door het steken van heideplaggen en de aanwezigheid van schapen in het gebied. Het is een van de mooiste stuifzandgebieden in Nederland waar je prachtig kunt wandelen en fietsen.
Doordat de mens en de schapen zoveel schade aanbrachten aan de bovenste laag van het zand, kwamen de onderliggende zandlagen vrij te liggen. Hierdoor ontstonden zandverstuivingen. Het gebied Mantingerzand is heel oud (stamt uit de Middeleeuwen) en is dus ontstaan doordat de mens invloed heeft gehad op het gebied. Omdat het gebied met zandverstuivingen steeds groter werd, heeft men eind negentiende eeuw eiken- en dennenbomen geplant. Ook heeft men de jeneverbes geplant die vooral goed op stuifzand groeit.

Tijdens de wandeling nagenoeg geen mens tegengekomen en in ieder geval op gepaste afstand. De eerste kilometers was door het zand en duingebied, daarna de waterpoelen en bossen. Genoten van het weer en elkaar. Ook Joep vermaakt zich geweldig en driftig kwispelend veroorzaakte hij een aantal zandverstuivingen…zo blij was de kleine vriend! Ook het water inlopen en daarin spelen is hij inmiddels gewend en ook daarin vermaakt hij zich prima. Ook word duidelijk hoe zijn ras tot stand is gekomen. Elk konijnenhol of vossenhol duikt hij met zijn snoet in en graaft zich zo diep in, dat hij bijna olie vindt. We hebben erg veel plezier samen en al lopend komen we na een tijdje weer bij aanvang van de wandeling terug en lopen naar onze camping. Daar heeft Miriam een lekkere kaasplankje gemaakt en drankje erbij in de zon zittend. Het voorjaar lijkt echt op gang te komen, maar de wind maakt het nogal kil. We zoeken dan ook de luwte en daar is het prima uit te houden.

Na het eten doe ik als altijd de afwas bij de afwasplaats op camping en maken we er een relaxte avond van. De satelliet doet zijn werk en de nieuwe LED TV heeft prima beeld. Als het later dan nog meer afkoelt, kruipen we onder de wol en draaien de tv beugel even om naar de slaapplaatsen en kijken daar nog even het laatste Corona-nieuws. Het is een rare wereld waarin we nu zitten, maar hier op de camping leven we nu even in onze eigen corona-vrije bubbel. Het ontspant goed hier, terwijl we thuis ook gewoon onze dagelijkse zorgen hebben nu het werk stilligt. Onmacht en geen invloed op momenteel, dus laten we nog maar het beste ervan maken. Mensen besmetten is hier op de camping onmogelijk en we kunnen ook stellen dat Mir en ik groepsimmuniteit hebben…morgen weer een dag!

10 – 15 September 2019: De Vlagberg in Sint Anthonis en stoppen met camperen!

Vanaf het moment dat we dinsdagmiddag het dorp Sint Anthonis binnen rijden en de laatste lange weg van 2 kilometer naar de Staatsbosbeheer Natuurkampeerterrein De Vlagberg toe rijden, heeft Joep herkend en begint te springen en kwispelen in de camper. We zijn thuis! Zo voelt het elke keer als we hier naartoe rijden. We komen hier nu voor het vijfde jaar met de camper en het verveelt nog geen seconde. We checken in en zoeken een prachtige plek in de zon, tussen de bomen en met dus veel privacy. We kunnen het niet goed beschrijven waarom dit voor ons zo’n magische plek is, zodat jullie kunnen voelen wat wij voelen. Maar het gevoel dat je in de natuur staat en direct de bossen inloopt, terwijl als je wel wat vertier wilt of gewoon een gezellig terras / restaurant wilt bezoeken, dan kan dat binnen 1,500 meter. Ook boodschappen doen is hetzelfde verhaal. Zeer dichtbij en prima dorpje om naast de supermarkt, ook nog de ambachtelijke slager en bakker te bezoeken. Ze hebben zelfs een Gall en Gall! Nou, dan is onze (citroen)schijf van 5 snel ingekocht! 

Na het installeren van onze spullen, gaan we meteen voor een fikse wandeling door de bossen en genieten van de nog een beetje in bloei staande heide en lopen door zandpaden en langs heideheuvels. Elke dag doen we dit een paar keer en ook onze fietsen hebben we gebruikt voor een paar mooie ritten door het brabantse land waar het licht nooit uit gaat, zingt Guus Meeuwis. Nou…bij ons gaat het licht elke avond ongeveer 22.30 uur het licht uit. We leven de hele dag buiten en doen meer activiteiten dat dat we de laatste weken hebben gedaan. We belonen ons met een paar keer een heerlijke lunch bij de Heksenboom, het restaurant waar we vorig jaar ook hebben vertoeft, maar toen de bediening om te janken was. Dat was nu niet het geval. Het was prima!

Maar gedurende deze dagen is er een andere discussie tussen ons beiden ontstaan, waar de uitkomst misschien als schokkend wordt ervaren; we gaan zeer waarschijnlijk stoppen met onze camper. Het voelt nog steeds als een knoop in vooral mijn buik (kan dus best een grote knoop zijn…), maar als we de laatste vakanties van afgelopen jaar eens eerlijk evalueren, komen we tot de conclusie dat we elke keer toch een auto missen. We vinden het rijden en leven in onze camper erg fijn, maar vooral het fietsen in het buitenland vinden we niet prettig. In Frankrijk, Italië, Engeland, Schotland, Duitsland moet je of langs de drukke wegen fietsen of je fietst tegen bergen op met je tong op je knieën. Nu zijn we beiden niet zo sportief om dit leuk te vinden. Ik vooral niet, want als we dan eindelijk een dorp binnen fietsen en we gaan even op terras zitten, moet ik eerst zuurstof vragen en wat tissues om mijn bezwete bolle toet afvegen, tot afschuw van andere terrasgasten. Het wandelen idem dito. We vinden wandelen erg leuk om te doen, maar niet in de bergen dus. Dit betekent dat dan de actieradius om dingen te doen kleiner is, dan wanneer je met auto makkelijker overal komt en dan daar ter plekke behapbare wandelingen doen. Eerlijk gezegd komen we dus tot de conclusie dat de camper dus minder goed bij ons past dan een caravan.

We gaan dus onze superfijne, jonge en helemaal naar onze zin camper inruilen/verkopen om vervolgens een caravan te kopen. Of misschien toch hier in Sint Anthonis een mooi chalet kopen? Dan kunnen we dit ook delen met onze schoonouders, (schoon)familie, vrienden die er dan ook gebruik van maken?

Daarom zijn we ook deze week bij recreatiepark Ullingse Bergen geweest, ook in Sint Anthonis. Restaurant de Heksenboom hoort hierbij en de ligging van dit park is waanzinnig mooi. We hebben een paar prachtige chalets digitaal bekeken en ook dit zien we wel zitten. Miriam is zo vreselijk gelukkig/happy in deze omgeving. Bossen, mooie natuur, direct vanuit de tuin van je chalet zo in die omgeving kunnen lopen en toch je eigen huisje en comfort daarin hebben, dat leek ons ook wel wat! Daarnaast ook nog eens een gezellig dorp met voldoende horeca in de buurt in het brabantse land, lijkt ons ook voor de komende jaren wel een mooi alternatief. Dan gaan we daarbuiten om nog wel een paar keer met auto ergens een huisje huren in Schotland of zo….

Wij vol goede moed naar de receptie van deze Ullingse Bergen chalet-park en melden ons om een tweetal chalets te willen bekijken.  De dame haar ogen begonnen direct te twinkelen; handel!

Voordat we het gesprek goed en wel begonnen waren, keek ze opeens over de balie en zag daar een eigenwijze teckel Joep zitten die haar met zijn ontdeugende ogen aankeek. Oh nee….u kunt hier niet kopen want wij zijn een hondenvrij park. Binnen 2 seconden stond Miriam al weer buiten met de legendarische woorden; “dan niet!“

En ik riep nog subtiel; we verkopen toch ook de camper, dan kan Joep toch ook voor een goede prijs weg….? Het antwoord van Mir zal ik hier maar niet herhalen.

Wel heel jammer dat dit park dus niet mogelijk was, maar toen we later op de avond nog eens alles op een rij zaten te zetten en besloten we dat een chalet het niet ging worden. Een caravan past beter bij onze levensstijl en onze gewoonten. Dat was de finale conclusie van deze avond.

Nu is dat ei gelegd, maar komen we meteen met het volgende probleem dat op ons pad komt; we hebben net een andere kleinere auto gekocht, want we gingen downsizen, en deze auto mag geen caravans trekken omdat het ook nog eens een hybride auto is die maar tot 625kg mag trekken. Tjee….dat gaat wel heel snel deze vakantie; en de camper willen verkopen en ook nog eens een auto die we nog maar 1 maand hebben weer inruilen…..het is onrustig in ons hoofd. We besluiten dan ook maar om eerst maar eens de camper te koop te zetten en dan wel weer zien wat we doen.

Ik schrijf het nu allemaal in ons blog en merk dat ik er nog wel wat last cq onwennig bij voel, maar Miriam is er wel uit. Die heeft voor haarzelf een praktisch en financieel plus en min verhaal gemaakt en wil wel doorpakken. Ik ben het er wel mee eens, maar het voelt nog niet zo…

De komende weken maar eens wat reacties om ons heen ervaren en het laten bezinken allemaal. Morgen rijden we weer naar huis, na een heerlijke vakantie met elkaar. We hebben de afgelopen 2 weken ruim 2500 kilometer gereden en zijn via Picardië, Normandië, Bretagne, Loiredal, Champagnestreek uiteindelijk in ons geliefde St. Anthonis aangekomen en daar de afgelopen dagen met erg veel plezier weer vertoeft. De camper heeft het weer voortreffelijk gedaan, lekker in geslapen, lekker in avonden binnen naar TV gekeken en ook nog eens zuinig gereden ten opzichte van de vorige camper met vergelijkbare reizen.

Jammer was het wel dat mijn werk een wat drukverhogend effect had op deze vakantie, maar we hebben allebei weer zin om aan de slag te gaan en verder met het maken van plannen.

We hebben al tientallen caravans digitaal bekeken en auto’s onder de loep genomen wat voor ons de beste vervolgstappen zullen zijn. We wachten maar af de komende maanden…. 

Deze website zal op termijn dan een kleine naamswijziging doormaken; Camperjoy.com zal dan caravanjoy worden, want het blog bijhouden dat blijven we doen omdat we dat leuk vinden!

19-21 juli 2019: Het Abbertbos in Dronten

De afgelopen weken waren onze weekenden gevuld met afspraken waardoor we niet met de camper weg konden. Dit weekend was het eerste weekend dat we weer op pad konden gaan, dus ondanks het feit het weer er niet al te veelbelovend uitzag, besloten we maar gewoon om te gaan.

Vrijdagmiddag kon ik iets eerder weg van mijn opdracht in Schagen in Noord Holland om redelijk op tijd in Lelystad te zijn om de camper nog te kunnen inpakken en klaar te maken. Aangezien Miriam ook wat eerder klaar was met haar kapsalon, had de lieverd al de boodschappen gedaan en mijn kleding in de camper gelegd. Om 16.30 uur reed ik op mijn motor vanuit Schagen naar huis en bij thuiskomst zag ik ons buurmeisje Roos en haar Timo met enorme picknicktafels bij de camper staan om deze erin te schuiven. Het plan was om deze picknicktafels mee te nemen zodat zaterdagmiddag de buren van de overkant ook redelijk konden zitten bij de camper. We hadden namelijk afgesproken dat we lekker op de camping gingen BBQ-en. We doen dit wel vaker en is altijd gezellig met elkaar! De picknicktafels pasten niet in de camper en dus de picknicktafels weer terugzetten in de tuin bij de buren.

Omdat we vrijdag pas laat vertrekken, willen we niet ver rijden en we besluiten dus om naar Dronten te gaan naar het kampeerterrein van de NCC (Nederlandse Caravan Club) in het Abbertbos. Nadat we deze camping besproken hadden, wees mijn buurman er nog op dat dit een nudistencamping was. Hij stuurde mij een appje met een afbeelding van de camping Abbertbos van de Nudisten Camping Club. Mir en ik gingen nog even goed checken, maar godzijdank was het dus een gewone camping. Sommige dingen moet je elkaar gewoon niet aandoen en mij op een nudistencamping neerzetten is zoiets…vooral voor de andere mensen is dat afzien. Maar goed; gewone camping dus in het Abbertbos. We waren er nog nooit geweest, maar ik was er in het verleden diverse malen met de motor langs gereden.

Het bos heeft (met Roggebotzand) een oppervlakte van 1515 ha. Vrij goed toegankelijk, met overwegend naaldhout. Veel reeën en fazanten. Ruiter-, fiets- en wandelpaden rondom en dwars door het bos, dus volgende keer nemen wij onze fietsen mee. Boswachterij Reve-Abbertbos strekt zich uit langs het Drontermeer, één van de Randmeren van Flevoland. Het vogelrijke loof- en naaldbos groeit op de drooggevallen bodem van de voormalige Zuiderzee. Hoe jong het bos ook is, het is rijk aan historie. In de polderbodem liggen stobben: restanten van afgestorven bomen. Ze zijn duizenden jaren oud. Zo’n 5000 jaar geleden was een groot deel van Nederland bedekt door een groot moerasbos. Het Reve-Abbertis een multifunctioneel bos. Er wordt hout geoogst, maar ook mens en dier krijgen volop ruimte. Reeën houden zich vaak diep in het bos schuil. We hebben ze wel gehoord maar niet gezien dit weekend.

Bij aankomst op de camping vonden we meteen een mooie plek om te gaan staan. Redelijk achterin en niemand om ons heen. Heerlijk rustig. De camping is gevuld met een aantal caravans met eigenaren die allemaal ouder dan ons zijn. Nu is deze Nederlandse Caravan Club over zijn hoogtepunt heen qua omvang en betrokkenheid van zijn leden, maar de beheerders van deze camping zijn allerhartelijkst en vriendelijk en doen vooral niet moeilijk. De camping is gezien de gemiddelde leeftijd van zijn gebruikers nou niet bepaald dynamisch en speels. Je hoort er werkelijk helemaal niets. Alleen het geluid van de wind, de bomen en het regelmatig overvliegen van zwermen vogels zijn de hoogtepunten van de dag! Wij houden ervan. Midden in de natuur en ook nog eens zo dichtbij; prima locatie om in de weekenden te verblijven met Joep. We lopen zo vanuit de camping de bossen in en mooie wandelingen te maken.

Na aankomst luifel uitdraaien, stoelen eruit, BBQ eruit en in relax stand een biertje, wijntje en pruttelend verse tomatensaus maken voor de spagetti die we deze avond eten. Miriam zit lekker te kokkerellen en we praten gezellig over de afgelopen week en de plannen voor dit weekend.

We zitten buiten tot een uurtje of 11 en gaan dan naar binnen om ons mandje op te zoeken. Joep is er ook klaar voor en slaapt als eerste. De nacht valt op door de stilte op deze camping. Je hoort echt niets!

Zaterdagochtend ziet het weer er niet al te best uit en komen er verschillende buien langs onze camper. De storm- en regenwaarschuwingen van KNMI maakt dat we even contact hebben met onze buren of het nog wel wenselijk is om te komen BBQ-en bij ons. Nou, dat was zeker het geval en buienradar maakt duidelijk dat aan het einde van de middag de buien voorbij zijn. We gokken het er maar op. Eerst heerlijk buiten ontbeten, douchen in eigen camper, aankleden en dan klaarmaken voor wandeling door de bossen met onze Joep. Hij heeft er zin in en is superactief aan het trekken aan de riem en ruikt van alles. We lopen een behoorlijk rondje, totdat we merken dat er weer een bui aan zit te komen.

We komen net op tijd terug bij camper en besluiten om met zijn drieen even een siesta te houden. Zware ogen hebben we en omdat het kan even de oogjes sluiten voordat we voorbereidingen doen voor de BBQ met de Heldingen familie. Miriam maakt een heerlijke bonensalade en wat andere groente, terwijl ik bij de beheerders van de camping wat stoelen kan kan pakken voor het bezoek en doe de afwas om zo schoon mogelijk de bonte middag te kunnen beginnen. Het bonte viel wat tegen, aangezien de buren de avond daarvoor een nogal heftig feest hadden meegemaakt. Ik maakte mij pas echt zorgen toen ik aan hun geen alcoholische versnapering kon slijten. Wat een domper. De uitdaging was om later deze middag toch nog een biertje aan ze te kunnen slijten, maar ze bleven volharden en maakten een wat uitgebluste indruk. Wel samen een gezellige middag gehad met als hoogtepunt een kaarttruc van Timo, welke hij op Miriam ging uitproberen. De truc was geweldig, maar de ontlading van Miriam toen de truc uitkwam was hilarisch te noemen. De verbazing, het enthousiasme en onbegrip in 1 expressie op het gezicht te zien was onbetaalbaar.

Na het gezellige etentje met de Helsdingen’s ging de familie weer naar huis (en linea recta naar bed is mijn vermoeden), en ben ik de afwas gaan doen bij het toiletgebouw van de camping. Miriam ruimde de camper een beetje op en hebben we gezamenlijk tot laat in de avond buiten gezeten, koffietje en likeurtje erbij en lekker kletsend over de komende vakantie in september. Was erg relaxte en fijne dag.

Na een super nachtrust, zagen we vanmorgen een prikkend zonnetje aan de hemel staan en hebben we in de zon gelezen en ontbeten. Weer een langere wandeling met Joep door de bossen en nu vanmiddag niks doen. Vanavond na het eten pakken we alles weer in en gaan huiswaarts. Ik denk dat we volgend weekend weer hier gaan staan en dus reserveren we even. Het is hier erg goed bevallen en vooral de rust en locatie zo dichtbij vinden we super. Alleen nemen we volgende week wel onze fietsen mee om een mooie rit te maken en te gaan lunchen bij At Sea in Dronten. Dit is maar 2 kilometer van de camping af, dus mooi eindpunt voor deze fietstocht. Eerst maar weekje werken weer. We klagen niet…