26-27 juni 2018: Camping 2Rives in Etang sur Arroux = Joep’s first swim in de Arroux!

Gisteren na aankomst op deze mooie camping lekker in de avond voor onze camper gezeten en redelijk op tijd naar bed gegaan. Om een uur of 11 gaat bij ons het licht uit en dan lekker slapen. De camping is erg stil en het enige dat we horen is het geluid van de direct achter onze camper lopende rivier, de Arroux. Dinsdagochtend lekker wakker worden in de strak blauwe lucht en in korte broek aan het ontbijt. Even op de fiets naar de bakker in het dorp en daar verse broodjes halen. Mir zorgt ervoor dat de tafel gedekt is buiten en de koffie en verse jus ‘d orange ingeschonken. Het ritje naar het dorp is zo gepiept en alleen de rij buiten met wachtende mensen maakt dat het wat langer duurt hier. Ook de bediening is relaxt en maakt een praatje met iedereen. Het kan dus nog gewoon; even tijd voor elkaar nemen.

Bij terugkomst bij de camper dus even rustig ontbijten en daarna lekker lezen in onze boeken. Einde van de ochtend lopen we even naar de rivier en komen we een ander nederlands stel tegen met een hond, Steffi. We praten wat met elkaar en de beide honden vinden elkaar erg leuk. Steffi springt en rent in het water en haalt stokken uit het water en wij hopen dat Joep ook eens aanstalten maakt om eens in het water te durven. Na verloop van tijd komt ie steeds verder in het water totdat Miriam in de rivier wegloopt en ik achter Miriam aan loop. Geweldig om te zien dat Joep dan even niet weet wat ie moet doen, maar dan blind achter mij aan loopt en overgaat tot zwemmen totdat wij bij Miriam zijn. Hij kijkt wat bedrukt, maar hij lijkt nu helemaal de smaak te pakken te hebben. Hij kwispelt erop los en begint net zo actief te spelen met Steffi in het water.

PHOTO-2018-06-29-21-53-25

Hij is niet meer te stoppen! We zeggen tegen elkaar dat we nu begrijpen dat ouders zo trots op hun kind kunnen zijn als ze een kunstje kunnen. Wij hebben dat al met onze Joep! We lachen samen ons rot om dit gegeven! Ach ja….laat ons toch!

We gaan na het waterballet terug naar de camper en lezen daar wat en doen een tukkie.. spannender wordt het niet! Na de middag pakken we onze fietsen en gaan een rondje maken rondom de camping. Het valt ons vies tegen hoe steil de wegen hier zijn en ook door de warmte merken we dat het meer moeite kost dan eerder deze week. Ook de provinciale weg is drukker dan gewenst en we besluiten om het rondje wat kleiner te maken en weer terug te gaan naar de camping. Joep zit wel lekker achterin zijn mandje en heeft het naar zijn zin. Dat geeft de burger weer moed, na het gepiep eerder deze week. De rest van  de middag lekker bij de camper gezeten en allebei lezend in ons boek.

PHOTO-2018-06-29-21-53-25 (1)

We vinden het heerlijk om niks te doen en te ontspannen. Miriam praat de hele dag op haar werk en ook ik zit altijd in besprekingen en onderweg met de auto, dus even niks is heerlijk! We hebben een soort gourmetplaat gekocht en in de avond zitten we gezellig buiten onder de luifel gezellig met drankje en hapje met elkaar te keuvelen.

PHOTO-2018-06-29-21-53-26

De buren zijn ook gezellig, dus dat maakt het ook allemaal aangenamer. Einde van de avond, na de afwas hoorde Miriam bij de ingang van de camping een hoop kabaal waarvan ze dacht dat er ruzie was. Ik had niets gehoord, maar toen ik weer naar Miriam wilde kijken, tegenover mij, was de nieuwsgierige vogel al gevlogen en stond ze op de eerste rij om een ordinaire knokpartij te aanschouwen tussen campingbaas en campinggast. Jaaaa, je maakt wat mee op de camping tegenwoordig! Na een tijdje kwam Miriam terug om verslag uit te brengen. Wat was het geval: er was een echtpaar die 6 maanden op de camping had gestaan, zonder betalen met de noorderzon gevlogen. De campingbaas heeft onderzoek gedaan waar de vogels gebleven waren en heeft beslag laten leggen op het salaris van de man. Daar was deze niet van gediend en kwam even verhaal halen door eerst de vrouw van de campingbaas te slaan en vervolgens de campingbaas op zijn bek geslagen. Zij helemaal overstuur, hij een gescheurde trommelvlies. Wat n drama voor deze hardwerkende mensen. We hadden zo met ze te doen. Met deze commotie zijn we naar bed gegaan uiteindelijk toen de rust weer was wedergekeerd.

PHOTO-2018-06-29-21-53-25 (1)

De volgende morgen was ik jarig en eerlijk is eerlijk; de hoeveelheid felicitaties die via de verschillende social media en whats app binnen kwamen waren hartverwarmend. Erg leuk om zoveel te mogen ontvangen. Dit betekende niet dat ik op mijn luie reet kon blijven zitten, want ik moest natuurlijk wel even naar de bakker om brood te halen. Ook maar meteen gebak voor de campingeigenaren meegenomen om een hart onder de riem te steken. We vonden het zo sneu voor ze! Werd erg gewaardeerd en in de loop van de dag werden we op de hoogte gehouden van de ziekenhuis onderzoeken van Rene de campingbaas in het ziekenhuis. In de middag nog met Joep gezwommen in de Arroux en voor de rest lekker thuis gebleven bij de camper. Relaxt dagje.

PHOTO-2018-06-29-21-53-24

Nog even met de drone geprobeerd te vliegen, maar er is teveel wind om een mooie vlucht te maken. Dan maar weer lekker lezen en gezellig voor de camper boekje, hapje, drankje doen. Morgen weer naar de volgende etappe. We gaan hier weg en zetten koers naar meer richting noorden van het park de Morvan; Een hele kleine camping in Messenaire met maar 6 plaatsen. We hebben erover gelezen en we hebben er beiden zin in om erheen te gaan. Prachtige uitzichten, rust, groene bossen om ons heen en op de camping kun je voor je laten koken en heerlijke maaltijd te kunnen nuttigen. Dat moesten we dan maar eens gaan doen! We houden jullie op de hoogte!

4 t/m 6 juli 2016: Agliano Terme – Piemonte (It)

Zoals we afgelopen zondag al gemeld hadden, is deze camping een prima plek om een aantal dagen te verblijven. Er valt dus ook niet zoveel te melden, maar om de dagboek-items wel up to date te houden schrijf ik toch maar even een blog alhier. Toen we zondag hier aankwamen was het erg druk op de camping en stond deze vooral vol met italianen en hun families. Een kakelfonie van geluid en boos lijkende gesprekken. Maar dit is gewoon standaard italiaanse communicatie. Als mensen in Nederland al denken dat Miriam en ik ruzie hebben, terwijl we gewoon in discussie zijn, dan moeten ze hier eens naartoe gaan…wat een herrie! Maar wat een rust kwam er over de camping toen zondagavond om 8 uur alle italianen vertrokken en alleen de toeristen overbleven. Heerlijk!!

C360_2016-07-06-10-11-27-836

Met zijn beide zondagavond de plannen gemaakt voor de komende dagen. We blijven hier een paar dagen om echt helemaal in chillmodus te komen. Het is te warm voor activiteiten, namelijk 32-34 graden en zon, veel zon. Je weet wel: wat jullie in Nederland nu even niet hebben…. 😉

Om toch nog wat te doen plannen we maandag een tocht met de scooter naar Acqui Terme, een stadje dat 30 kilometer verder ligt en waar we een aantal jaren geleden ook zijn geweest met vrienden. Nadat we in de ochtend eerst wakker werden en de camping zagen ontwaken, eerst ontbijtje en de scooter van het rek afhalen. Dat was even geen makkelijk klusje; de camper staat te hoog op zijn poten en een aflopend grasveld, dus de hellingshoek was te groot. De scooter bleef steken en kon niet meer van zijn plaats. We moesten hem over het dooie punt heen tillen, maar het probleem is dat ik al enige dagen een schouderontsteking of iets met de spieren aldaar heb. Bijna geen kracht in mijn armen, maar de scooter kon niet meer voor- of achteruit. Het ging uiteindelijk en met een behoorlijke snelheid rolde hij van de oprijplaat af en klaar voor gebruik. Omkleden en samen op pad.

Het was toch nog wel een aardige rit, waarvan we op een bepaald moment dachten dat we op de snelweg aan het rijden waren. Mag hier ook niet, dus wij kijken waar we ervan af konden. Ging prima, dus toen maar binnendoor door de wijnlanden van Piemonte naar Acqui Terme.

In onze beleving was het plaatsje veel groter toen. Maar maakt niet uit verder; wij naar centrum gereden en herkenden wij al diverse straatjes en gebouwen. In de middag daar heerlijk rondgedarteld, maar in Italie houden ze nog echt siësta, dus een beetje uitgestorven was het wel. We wilden rustig ergens gaan lunchen, maar ook zij gingen dicht om 14.00 uur, dus maar weer verder kijken. Uiteindelijk hebben we ergens anders maar even een broodjes gescoord en toen na een paar uur weer begonnen aan de terugweg. Voorspoedige reis gehad met onze scooter en we hebben echt veel plezier van dit voertuig. We komen overal en tegen de berg op is ook geen probleem. We blijven discussie houden of het toch misschien niet beter is om een 250 cc motorscooter te kopen, maar voorlopig houden we het bij onze prima 50cc Sym Fiddle II.

 

Bij terugkomst op camping lekker even gezwommen en toen ’s avonds heerlijk gegeten bij Fons Salutis, een hotel in het plaatsje met een prachtige tuin waarin we konden eten. Super italiaans simpel eten; puur natuur, geen poespas, maar pure smaken gecombineerd met elkaar. En..een erg lekkere wijn! Deze willen we proberen om hier om de hoek bij de wijnbouwer rechtstreeks te kopen om mee naar huis te nemen.

Dinsdag hebben de hele dag voor de camper gehangen en alleen maar gelezen, zwemmen, zonnen aan het zwembad en eigenlijk alleen maar vegeteren. Einde van de middag kwamen onze overburen even een drankje halen en gezellig met elkaar gesproken en kennisgemaakt.

C360_2016-07-05-10-53-31-791

Daarna ging Miriam koken op het scooterrek met onze buiten-kookplaat. Ze is de koningin van het risotto maken en toen ze daarmee bezig was sneed ze zich voor de vierde keer in 10 dagen in haar vinger. En niet een sneetje, maar zeg maar een spelonk! De bloedspetters zaten tegen de camper aan, het gutste eruit en er kwam geen eind aan.

En dan komt het; moeten zoeken naar een EHBO trommel! Je weet dat je hem hebt, maar waar is dat kreng. Met een huis-tuin-keuken pleister proberen de enorme gapende wond (ik heb soms wel de neiging om iets te overdrijven, maar maakt het verhaal wel smeuiger toch…?) te dichten. Het bleef door de pleisters komen en toch maar naar de receptie van de camping gegaan, waar de badmeester zich over Mir ontfermde. Menig boeket-reeks lezer voelt nu een romantisch/erotische spanning opkomen, maar dat bleek enorm tegen te vallen in dit geval. En Mir is verwend he….goddelijke adonus heeft ze zelf!

Na de onderbreking van het koken…kwaaier kun je mij niet hebben….konden we eindelijk door met de maaltijd. Ik had alles goed op het vuur in de gaten gehouden en verder nog groenten gemaakt, heerlijk gegeten en gezellige avond gehad. Zelfs het afwassen was gezellig; we stonden met 4 nederlanders af te wassen in de ruimte en lekker slap zitten ouwehoeren met elkaar. Miriam zat bij de camper en hoorde van iedereen dat haar man voorlopig nog niet terug kwam met de vaat. Was veel te gezellig bij de afwasplaats. Ach…zolang ik nog niet op een afwerkplaats sta, dan maak je met Mir de pis niet lauw. Heerlijk met haar nog afzakkertje genomen en toen lekker in ons mandje. Vandaag doen we ook niets, want de temperaturen lopen vandaag op naar 34-35 graden. Lekker zwemmen, lezen, lunchen en vanavond gaan we uit eten in het dorp bij een Osteria La Milonghe. Moet goed zijn zeggen ze hier, dus we gaan het proberen! Morgen staat de rit naar Alba op de planning om zwager Kees te feliciteren met zijn verjaardag. Terrasje pakken en met zijn vieren lekker uit eten in Alba.

Lago di Caldenazzo – Trentino Aldige

De weg van San Marino naar het meer van Caldenazzo was er een om niets over te schrijven. Tenminste; de eerste paar uur over de snelweg was saai. Daarna kwamen de bergen en daarin voelen wij ons toch meer in ons element. Op het moment dat we de Tiroler Bergen zagen en we er doorheen reden, werden we weer energieker en viel er weer veel meer om ons heen te kijken. Prachtige grote kloosters en statige kerken in de zon tegen een bergwand opgebouwd, met daaronder het betreffende dorp met de verschillende kleuren huizen en daken. Daaromheen grote groene bergen en een blauwe lucht. De temperatuur was broeierig, maar voldoende zon om in onze gedachten straks aan het meer voor onze camper in de zon te liggen.

Het meer van Caldenazzo was ons bijgebleven door de verhalen van mijn broer Jos die er jaren met zijn gezin op vakantie ging. Hij zei al dat we daar eens langs moesten rijden en was ervan overtuigd dat het ons daar zou bevallen. Nou….hij heeft gelijk gehad! Dit is zeker een plek die we iedereen kunnen aanraden. Het heeft de sfeer van Tirol, het weer en het eten van Italie en allemaal kleinschaliger dan aan de echte toeristische plekken langs de bekende meren Garda en Maggiore.

C360_2015-09-15-17-25-56-378

Voordat we de camping gingen zoeken, wilden we nog even onze boodschappen doen in een supermarkt in Caldenazzo. Tegenvaller was dat anno 2015 nog gewoon een siesta wordt gehouden in dit dorp. Dan maar meteen naar de camping om in te checken en dan morgen maar boodschappen doen. Als alternatief zien we genoeg leuke restaurantjes om de avond door te komen. We besluiten om naar Camping Mario te gaan voor een nacht en misschien wel 2 nachten. Het ziet er erg gezellig uit allemaal en er is een mega groot zwembad  en leuk terras aan het zwembad om wat te drinken. Nadat we onze Comfort Plus plek hadden gevonden en ons huis hadden gestald, meteen de routines afdraaien mbt het kwartier maken.

C360_2015-09-15-17-37-50-996

Direct zwemkleding aangedaan en heerlijk met Miriam gaan zwemmen in het 28 graden verwarmde bad. Heerlijke ligstoelen rondom het bad om te vegeteren, loeren en lekker te kunnen lezen. We waren nog maar net uit het water totdat we aan de praat kwamen met Koos, een driejarig ventje dat duidelijk om een praatje verlegen zat. Wat een prachtig kereltje was dit zeg. De kinderlogica werkt gewoon zo ontwapenend en aanstekelijk dat we een supergezellige middag hebben beleefd met Koos en zijn vader, die er niet tussen kwam bij al zijn verhalen. Jammer dat Koos zo introvert is, anders had ie toch wel wat meer te vertellen gehad en was hij was socialer geweest naar zijn omgeving….tsssss introvert…..echt niet!

Terug gekomen bij de camper waren onze buren, bij terugkomst van hun fietstocht ook verrast dat er een nogal grote en hoge camper pal voor hun uitzicht was gestald. Ik denk; ik breek het ijs en begin over zijn nieuwe auto die ik erg mooi vind: De nieuwe Nissan Quarsqai (ik weet bij god niet hoe je dat schrijft..). Al pratende over de auto begint hij over de Lambortinki. Ik leg hem ons verhaal uit en hij zegt; Lammertink? Lelystad? Ben jij een broer van Jos Lammertink van De Visser LPG Installaties?

Ja, zeg ik. Sterker nog; ooit was ik ook een onderdeel van de LPG de Visser Clan. Hij ging meteen helemaal los over LPG tankauto’s en kon de hele geschiedenis van De Visser BV. Hij was 46 jaar tankauto-chauffeur geweest bij OK Gas en kwam al jaaaaaren bij de Visser over de vloer. Al pratende bleken wij heel veel gemeenschappelijke relaties te hebben en ontstond dus een hele animerende middag met deze kwieke, kleine tankwagenchauffeur uit Markelo! Uit Markelo?? Maar dan ken je Renate van Santen ook wel, van Henk! Krijg nou wat; ken ie die ook?? Het werd een leuke middag.

Aangezien we geen boodschappen hadden gedaan, moesten we wel uit eten deze avond. Op aanraden van broer Jos, zijn we richting Ristorante Europa gelopen om daar een hapje te gaan eten. Daar aangekomen zagen we dat alles al dicht is en het toeristenseizoen op een einde is gekomen. Alle restaurantjes in die hoek van het dorp waren dicht, dus liepen we maar weer terug naar een weg waar nog een erg mooi terras bij restaurant open was. Daar maar een maaltijd nuttigen. Maar Koos, die we weer tegenkwamen, vond het maar raar dat we in zo’n huis met vreemden gingen eten als je ook thuis een keuken hebt met een koelkast en eten daarin. Tja…..de kleine man had weer gelijk!

C360_2015-09-15-18-38-51-783

De maaltijd aldaar viel erg tegen, ondanks de erg vriendelijke serveerster.

Thuis nog even een afzakkertje genomen en aangezien we erg moe waren, maar vroeg onder de wol. De avond temperatuur zakt al aardig richting najaar, dus dat vinden we fijner dat de warme drukkende nachten aan de kust en aan het lago Garda.

We weten nog niet wat we morgen gaan doen. Nog een dagje blijven of toch weer doorrijden naar een volgende bestemming? Het weer wordt morgen hier erg slecht, dus uiteindelijk kiezen we ervoor om morgenochtend meteen weer te gaan rijden naar onze volgende bestemming. Welke? We zien wel!