Nederland

19-21 juli 2019: Het Abbertbos in Dronten

/ martin&miriam / 2 reacties

De afgelopen weken waren onze weekenden gevuld met afspraken waardoor we niet met de camper weg konden. Dit weekend was het eerste weekend dat we weer op pad konden gaan, dus ondanks het feit het weer er niet al te veelbelovend uitzag, besloten we maar gewoon om te gaan.

Vrijdagmiddag kon ik iets eerder weg van mijn opdracht in Schagen in Noord Holland om redelijk op tijd in Lelystad te zijn om de camper nog te kunnen inpakken en klaar te maken. Aangezien Miriam ook wat eerder klaar was met haar kapsalon, had de lieverd al de boodschappen gedaan en mijn kleding in de camper gelegd. Om 16.30 uur reed ik op mijn motor vanuit Schagen naar huis en bij thuiskomst zag ik ons buurmeisje Roos en haar Timo met enorme picknicktafels bij de camper staan om deze erin te schuiven. Het plan was om deze picknicktafels mee te nemen zodat zaterdagmiddag de buren van de overkant ook redelijk konden zitten bij de camper. We hadden namelijk afgesproken dat we lekker op de camping gingen BBQ-en. We doen dit wel vaker en is altijd gezellig met elkaar! De picknicktafels pasten niet in de camper en dus de picknicktafels weer terugzetten in de tuin bij de buren.

Omdat we vrijdag pas laat vertrekken, willen we niet ver rijden en we besluiten dus om naar Dronten te gaan naar het kampeerterrein van de NCC (Nederlandse Caravan Club) in het Abbertbos. Nadat we deze camping besproken hadden, wees mijn buurman er nog op dat dit een nudistencamping was. Hij stuurde mij een appje met een afbeelding van de camping Abbertbos van de Nudisten Camping Club. Mir en ik gingen nog even goed checken, maar godzijdank was het dus een gewone camping. Sommige dingen moet je elkaar gewoon niet aandoen en mij op een nudistencamping neerzetten is zoiets…vooral voor de andere mensen is dat afzien. Maar goed; gewone camping dus in het Abbertbos. We waren er nog nooit geweest, maar ik was er in het verleden diverse malen met de motor langs gereden.

Het bos heeft (met Roggebotzand) een oppervlakte van 1515 ha. Vrij goed toegankelijk, met overwegend naaldhout. Veel reeën en fazanten. Ruiter-, fiets- en wandelpaden rondom en dwars door het bos, dus volgende keer nemen wij onze fietsen mee. Boswachterij Reve-Abbertbos strekt zich uit langs het Drontermeer, één van de Randmeren van Flevoland. Het vogelrijke loof- en naaldbos groeit op de drooggevallen bodem van de voormalige Zuiderzee. Hoe jong het bos ook is, het is rijk aan historie. In de polderbodem liggen stobben: restanten van afgestorven bomen. Ze zijn duizenden jaren oud. Zo’n 5000 jaar geleden was een groot deel van Nederland bedekt door een groot moerasbos. Het Reve-Abbertis een multifunctioneel bos. Er wordt hout geoogst, maar ook mens en dier krijgen volop ruimte. Reeën houden zich vaak diep in het bos schuil. We hebben ze wel gehoord maar niet gezien dit weekend.

Bij aankomst op de camping vonden we meteen een mooie plek om te gaan staan. Redelijk achterin en niemand om ons heen. Heerlijk rustig. De camping is gevuld met een aantal caravans met eigenaren die allemaal ouder dan ons zijn. Nu is deze Nederlandse Caravan Club over zijn hoogtepunt heen qua omvang en betrokkenheid van zijn leden, maar de beheerders van deze camping zijn allerhartelijkst en vriendelijk en doen vooral niet moeilijk. De camping is gezien de gemiddelde leeftijd van zijn gebruikers nou niet bepaald dynamisch en speels. Je hoort er werkelijk helemaal niets. Alleen het geluid van de wind, de bomen en het regelmatig overvliegen van zwermen vogels zijn de hoogtepunten van de dag! Wij houden ervan. Midden in de natuur en ook nog eens zo dichtbij; prima locatie om in de weekenden te verblijven met Joep. We lopen zo vanuit de camping de bossen in en mooie wandelingen te maken.

Na aankomst luifel uitdraaien, stoelen eruit, BBQ eruit en in relax stand een biertje, wijntje en pruttelend verse tomatensaus maken voor de spagetti die we deze avond eten. Miriam zit lekker te kokkerellen en we praten gezellig over de afgelopen week en de plannen voor dit weekend.

We zitten buiten tot een uurtje of 11 en gaan dan naar binnen om ons mandje op te zoeken. Joep is er ook klaar voor en slaapt als eerste. De nacht valt op door de stilte op deze camping. Je hoort echt niets!

Zaterdagochtend ziet het weer er niet al te best uit en komen er verschillende buien langs onze camper. De storm- en regenwaarschuwingen van KNMI maakt dat we even contact hebben met onze buren of het nog wel wenselijk is om te komen BBQ-en bij ons. Nou, dat was zeker het geval en buienradar maakt duidelijk dat aan het einde van de middag de buien voorbij zijn. We gokken het er maar op. Eerst heerlijk buiten ontbeten, douchen in eigen camper, aankleden en dan klaarmaken voor wandeling door de bossen met onze Joep. Hij heeft er zin in en is superactief aan het trekken aan de riem en ruikt van alles. We lopen een behoorlijk rondje, totdat we merken dat er weer een bui aan zit te komen.

We komen net op tijd terug bij camper en besluiten om met zijn drieen even een siesta te houden. Zware ogen hebben we en omdat het kan even de oogjes sluiten voordat we voorbereidingen doen voor de BBQ met de Heldingen familie. Miriam maakt een heerlijke bonensalade en wat andere groente, terwijl ik bij de beheerders van de camping wat stoelen kan kan pakken voor het bezoek en doe de afwas om zo schoon mogelijk de bonte middag te kunnen beginnen. Het bonte viel wat tegen, aangezien de buren de avond daarvoor een nogal heftig feest hadden meegemaakt. Ik maakte mij pas echt zorgen toen ik aan hun geen alcoholische versnapering kon slijten. Wat een domper. De uitdaging was om later deze middag toch nog een biertje aan ze te kunnen slijten, maar ze bleven volharden en maakten een wat uitgebluste indruk. Wel samen een gezellige middag gehad met als hoogtepunt een kaarttruc van Timo, welke hij op Miriam ging uitproberen. De truc was geweldig, maar de ontlading van Miriam toen de truc uitkwam was hilarisch te noemen. De verbazing, het enthousiasme en onbegrip in 1 expressie op het gezicht te zien was onbetaalbaar.

Na het gezellige etentje met de Helsdingen’s ging de familie weer naar huis (en linea recta naar bed is mijn vermoeden), en ben ik de afwas gaan doen bij het toiletgebouw van de camping. Miriam ruimde de camper een beetje op en hebben we gezamenlijk tot laat in de avond buiten gezeten, koffietje en likeurtje erbij en lekker kletsend over de komende vakantie in september. Was erg relaxte en fijne dag.

Na een super nachtrust, zagen we vanmorgen een prikkend zonnetje aan de hemel staan en hebben we in de zon gelezen en ontbeten. Weer een langere wandeling met Joep door de bossen en nu vanmiddag niks doen. Vanavond na het eten pakken we alles weer in en gaan huiswaarts. Ik denk dat we volgend weekend weer hier gaan staan en dus reserveren we even. Het is hier erg goed bevallen en vooral de rust en locatie zo dichtbij vinden we super. Alleen nemen we volgende week wel onze fietsen mee om een mooie rit te maken en te gaan lunchen bij At Sea in Dronten. Dit is maar 2 kilometer van de camping af, dus mooi eindpunt voor deze fietstocht. Eerst maar weekje werken weer. We klagen niet…

22 + 23 juni 2019: Festival Wedding op Evenementen-camping Eigen Wijze in Bant

/ martin&miriam / 2 reacties

De afgelopen weken niet aan toe gekomen om ons reisblog Camperjoy bij te werken, dus nu maar even in de pen gekropen om een prachtig weekend te beschrijven in het kader van het huwelijk van ons bruidsmeisje van weleer en lieve nichtje Elles met haar prins op het gele ambulance-paard Lodewijk. Dit bijzondere span had ons allen uitgenodigd om hun inmiddels op maandag 17 juni afgesloten huwelijk feestelijk bij te wonen op een mooie locatie in ons geliefde Flevoland; Evenementen-camping Eigen Wijze, midden in de natuur en in de nabijheid van Bant.

Dit terrein en camping kenmerkt zich vooral op festiviteiten en in dit geval dus ook bruiloften. Inderdaad bruiloften; 2 stuks namelijk deze dag. Elles en Lodewijk vieren het huwelijk samen met 2 vrienden, welke vanaf hun prille jeugd al maatjes zijn. Bijzonder om een dubbel huwelijksfeest te vieren waarbij je totaal vreemde mensen tegenkomt die dus niet voor het feest van jouw nichtje komen.

Miriam en ik zijn op zaterdagochtend 22 juni in de vroege ochtend naar Bant gereden met de camper, aangezien we het liefst in ons eigen mandje willen slapen en naar bed willen gaan wanneer wij dat willen. Anderen kozen ervoor om een huisje op het terrein te huren en daar met vrienden, familie gezamenlijk voor een nacht de kosten te delen om te kunnen blijven slapen. Het feest zou namelijk een festival-achtige sfeer krijgen en tot in late uurtjes gaan duren. Wel; dat was een understatement, want het werden uiteindelijk de vroege uurtjes van de volgende dag.

In ieder geval had iedereen er zin in om naar dit feest te gaan, want dit stel is een bijzonder stel en met een hoge gunfactor. Dat de weergoden ook nog eens volledig meewerkten op deze beide dagen was alleen maar de kers op de taart.

Nadat Mir en ik het terrein opreden zagen we direct grote broeder Harry en zijn Joanne staan met hun fraaie camper. Ons plekje was direct naast die van hun, dus toen we klaar waren met de camper goed neer te zetten en de stoelen buiten, was het tijd om even samen een bakkie te doen.

Om 13.00 uur moesten we klaar zijn om naar het feestgedeelte te gaan,  dus na het bakkie koffie even omkleden in een soort festival cq Ibiza-style cq feel your self good-kleding, konden we in een prachtige buitenomgeving met lampionnen, picknicktafels, life muziek, eten en drinken, vrolijke mensen eerst met elkaar acclimatiseren voordat we werden meegenomen naar een idyllische plek tussen de heide bloemen, zandstrandje, prieeltje met bloemen omwikkelt en een honderdtal klapstoeltjes in het zand, vergezichten van weilanden, vee, bomen en water.

Zag er echt waanzinnig uit! Aangezien ik mijn drone bij mij had, even afgestemd met de foto- en videograaf of ze bezwaar hadden dat ik met de drone ging vliegen om vooral het aanlopen naar het prieel van de beide bruiden van bovenaf te filmen. Was prima en de beelden zijn achteraf prima gelukt.

Mijn zwager Kees gaf onze Elles weg aan haar Lodewijk na een emotionele wandeling naar het “altaar”. Kees is jaren na het overlijden van mijn zwager Victor met mijn zus Annette getrouwd en Elles was vanaf dag 1 al meteen stapel op Kees. Nu is overigens iedereen stapel op Kees, maar dat terzijde… Dus dat Keessie zijn dochter weggaf en later dan in de ceremonie dan ook zo’n prachtige liefdesverklaring van Elles kreeg, hield de wangen niet droog. En nu kennen jullie mijn wangen….dat is heul nat dus!!

Sowieso was deze huwelijksceremonie van  beide bruidsparen werkelijk de meest mooie, indrukwekkende, emotionele maar ook hilarische ceremonie die ik ooit heb mogen bijwonen. Het was zo verschrikkelijk persoonlijk, met tranen van plezier en van verdriet, maar vooral ook zo humoristisch en dikwijls grof, dat je van de ene emotie naar de andere geschopt werd. Ondanks dat wij de vrienden van Elles en Lodewijk niet zo goed kennen, hadden we na de ceremonie het gevoel dat we ze door en door kenden…was echt prachtig.

Na de ceremonie gingen we naadloos over in een zeer geslaagd feest, waarbij het aan niets ontbrak. Wat een ieder vooral opviel was het zeer vriendelijke personeel en het fantastische eten en  drinken. Met veel liefde runden beide broers deze camping Eigen Wijze en hadden er overduidelijk schik in om het mensen naar de zin te maken. Was echt top! Iedereen liep door elkaar heen, praatte met elkaar, laafden zich aan de bar en toen het later overging naar een BBQ en tevens een foodtruck op het terrein, was het festival-plaatje compleet. De muziek liep door tot diep in de nacht in een, voor ons, een eentonige dreunsoort waar Armin van Buuren zijn neus nog niet voor ophaalt. Aangezien onze camper vlakbij het festival terrein stond, hebben Mir en ik tot 6 uur in ochtend niet kunnen slapen. Beetje brak wakker worden, maar memorabale dag geweest.

In het bruilofsarrangement zat ook het gezamenlijk ontbijten met elkaar om 09.30 uur. Dat we niet de enige waren die brak waren, werd al heel snel duidelijk. Gerimpelde fossielen met Einstein haren en vliegen zwermend rondom hun hoofden zaten half slapend aan de picknicktafels en de gebakken eieren met spek namen gretig aftrek. Nu ook alle Lammertink-clan familieleden er waren, bleef er weinig eten over en toen die conclusie getrokken was, ook direct het moment om op te stappen. Na het ontbijt afscheid nemen van familie en vrienden en iedereen met mooie herinneringen naar huis, terwijl de bruidsparen allebei naar verre oorden hun huwelijksreis gingen beleven. Het was werkelijk een weekend om nooit te vergeten! Bedankt Elles, Lodewijk, Daan en Sjoerd!

10 t/m 13 juni 2019: Camping Hartje Groen in Schaik (N-Brabant)

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

We besluiten om na het uitchecken in de camping in Linden, iets om te rijden naar Beneden Leeuwen, het dorp waar onze geliefde Tante Ria woont. Ze is net voor onze vakantie onverwachts haar man verloren door een hartstilstand, zoals eerder in blog is beschreven. Ook was ze deze dag 80 jaar geworden en omdat we niet bij de uitvaart van Ome Henk konden zijn, wilden we toch haar persoonlijk condoleren en een hart onder de riem steken. Bij aankomst was ze zeer aangenaam verrast dat we er even waren en het huis zat vol met visite en was zowaar nog gezellig ook. Alleen wist Tante Ria niet of de openstaande fles wijn nog wel goed was, die ze aan een gast wilde schenken. Nou, zeiden wij; “er is de familie van Eldijk nog nooit een fles drank geweest wat over datum was. Daar krijgt ie geen tijd voor!”. Tja…uit zo’n familie  komt Miriam nou eenmaal. Bij ons is het niet anders eerlijk gezegd, dus een perfect match zal ik maar zeggen….

De laatste dagen van onze vakantie blijven we gewoon in Nederland. Voor het weer hoef je geen betere locatie te zoeken, want overal om ons heen is het weer beroerd en te wisselvallig. Aangezien we in het begin van de vakantie eerste nacht bij Hartje Groen in Schaik waren terecht gekomen, leek het ons nog wel leuk om er nog een paar nachten te gaan staan. We hadden de vorige keer voor 2 nachten betaald en waren zelf na 1 nacht weggegaan, dus hoopten we stiekem nog op enige vorm van coulance m.b.t. de teveel betaalde nacht. Het hoefde niet, want we hadden zelf besloten om na 1 nacht weg te gaan ivm slechte weer, maar was toch leuk geweest als we daar nog weer voor 4 nachten gingen verblijven en er maar 3 hoefden te betalen. We besloten om er zelf niet over te beginnen, maar keken het wel aan of de camping er zelf over begon. Dit gebeurde dus niet. Sterker nog; we konden geen 4 nachten boeken omdat dit betekende dat we dan zaterdagochtend weg zouden gaan. De camping vond dit niet kon. We konden tot vrijdag blijven en als ze niet vol zaten in het weekend dan mochten we een nacht bijboeken. Was onze plaats dan al geboekt voor het weekend dan, vroegen we. Nee, dat niet, zei de eigenaresse van de camping, maar ik wil niet het risico lopen dat ik niet een volledig weekend op jullie plaats kan boeken omdat jullie maar 1 dag van het weekend willen blijven. Nee, wij willen 4 dagen blijven in dat geval. De beste mevrouw was onvermurwbaar en bleef bij standpunt. Wel konden we donderdagmiddag nog eens vragen of onze plek voor weekend geboekt was. Was dat niet zo, dan konden we tot zaterdag blijven. Was het wel zo, dan moesten we weg of voor 1 nacht nog naar andere plek die wel beschikbaar was verkassen. We hopen tot zaterdag te kunnen blijven, maar we gaan niet verkassen is ons besluit.

Maar eerst nog even genieten van deze camping en mooie plek aan het water die we hebben.

Deze plek aan het water hebben we gekregen naar aanleiding van mijn verzoek om op een plek te staan waar ik satelliet-ontvangst heb, zodat ik WK voetbal van onze Leeuwinnen zou kunnen kijken en nog wat andere programma’s die we volgen. Vooral bij slecht weer of in de avond dat het erg afkoelt vinden wij TV kijken leuke afleiding. Deze plek was open en de dame van de camping wees op de kaart aan waar het zuiden was en dus de goed plek voor satelliet-ontvangst.

Wij vol overtuiging de fraaie plek inrichten met onze camper, luifel uit, stoelen en tafel buiten, het schapennet voor Joep gespannen en de satelliet in gebruik stellen. Wat denk je; Compleet de verkeerde kant staan we en door de bomen om ons heen is er totaal geen ontvangst van welke satelliet dan ook. Weer een klein dompertje. Geen probleem; we hebben 5 jaar zonder TV in camper prima vertoeft, dus geen punt van maken. Maar het klopt niet. Het gevoel bij deze camping begint toch wat te veranderen, ook door de verhalen die we om ons horen over gedoe bij boekingen en andere plaatsen geven dan waren geboekt.

Maar wij zijn zeer tevreden over onze plek die we gekregen hebben. Inderdaad wel 1 van de mooiste plekken op de camping.

We vermaken ons weer prima de eerste dag en door het slechte weer besluiten we niet om te gaan fietsen, maar een wandeling te maken met Joep door de mooie bossen om ons heen. In het bos is een kinderbos gemaakt samen met een aantal instanties. Een soort sprookjesbos. Hartstikke mooi gemaakt en leuke wandeling om te doen. Einde van de middag lekker zitten borrelen met elkaar en overlegd wat we de volgende vakantie gaan doen en de weekenden die in de zomer er ook nog eens zijn, als we gewoon aan het werk zijn. De komende weekenden is het druk met allerlei sociale events. Mijn lieve nichtje Elles gaat trouwen volgende week en viert een soort Bohemian Festival in de natuur. Wij gaan met de camper, dus dat is al een leuk vooruitzicht. Het weekend daarop ga ik met broer Jos en vriend Robert met de motor naar de Eifel. Ook leuk! Kortom; mooi leven hebben we zo samen!

In de avond begint het van een beetje regenen naar enorme hoosbuien te gaan en sluiten we ons op in ons rijdend woonverblijf. Het klettert op het dak en we vinden het knus! Het komt met bakken uit de hemel en ook in de nacht blijft het maar tekeer gaan!

De hele woensdag is het blijven regenen en zijn we in luierende stand in de camper gebleven. Lezen, maar vooral Yahtzee gespeeld. Met het mes tussen de tanden tegen elkaar spelen en bakkeleien over de kleinste dingen die ogenschijnlijk op fraude lijken tijdens het spel. Doe er nog wat alcohol bij en er ontstaat een geladen sfeer. Was supergezellig!

Donderdagochtend zag de lucht er eindelijk weer eens vriendelijk uit. Tenminste; weerkundig dan!

Voor de rest komen hier een aantal keren per dag een 6-tal gevechtsvliegtuigen vanuit Volkel overjetzen! Wat een geluid! Joep is er niet blij mee  en kruipt iedere keer maar weer in zijn veilig hoekje in de camper en rilt een beetje. We zitten lekker buiten en besluiten om na het ontbijt en douchen lekker te gaan fietsen. Het waait wel enorm, maar het weer ziet er redelijk uit. Met de Mio fietsnavigatie een “verras me” rondje van 25 kilometer geladen en wij op pad. Het nieuwe mandje van Joep gaat goed, het rijden door het vlakke land is weer prettig, dus we vermaken ons prima in het landelijke brabantse land. Het is prachtig hier en vooral de boerderijen en buitenhuizen zijn hier mooi gelegen en riant zal ik maar zeggen. We kuieren door het landschap en komen uiteindelijk weer in Schaik terug. Miriam besluit nog maar even naar de Gall & Gall te gaan om nog een wijntje voor vanavond te kopen. Bij terugkomst op camping lunchen we nog in de Boshut, het restaurantje van de camping, waar je gezellig kunt zitten en waar ze lekkere broodjes serveren. Ook de bediening is erg vriendelijk. Na de lunch kunnen we vragen of ons kampeerplekje nog vrij is in het weekend. “Nee” is het antwoord en dit betekent dus dat dit de laatste dag is van onze vakantie. Morgen rijden we terug naar Lelystad. Ene kant wel jammer, maar aan de andere kant is het ook wel goed zo. Er moet na 3 weken weer zoveel doen voordat we maandag aan het werk gaan.

Vanmiddag willen we met Joep nog wandeling maken naar een natuurbegraafplaats Maashorst. Daar mogen mensen kiezen om ergens in de natuur gewoon begraven te worden naast een boom of zo. Ooit wil Miriam ook zo begraven worden en is daarom geinteresseerd om er eens te kijken. Ik loop in het begin mee met de wandeling, maar mijn hielspoor is na de fietstocht en het beetje wandelen weer aan het opspelen en besluit om weer terug naar de camper te gaan. Gek word ik van de hielspoor. Het heeft mij, maar ook ons, beperkt in wat we willen doen. De Fysio met zijn Shockwave moet weer aan de bak met me!

Einde van de middag komt de regen weer met bakken uit de lucht, terwijl ze niets hadden verwacht. Wij weer naar binnen en potje Yahtzee spelen. Vanavond het laatste avondmaal in de camper deze vakantie. De afgelopen 17 dagen ruim 2300 kilometer gereden, 8 campings bezocht en 230 liter brandstof verbruikt, veel mooie landschappen en dorpjes gezien, mooie bergpassen gereden,  maar voor de rest vooral heel erg veel gerust en zitten vegeteren. Volgende keer gaan we hopelijk weer wat actiever zijn en valt er meer te beleven. Morgen nog 120 kilometer te gaan en dan weer in ons fijne huis, waar ook nog een gezellig BBQ staat te wachten met onze buurtjes en kids! Back to normal!

17-19 Mei 2019: Minicamping De Bulte in Tiendeveen en drone vliegen met Pieter

/ martin&miriam / 3 reacties

Eindelijk weer op pad met de camper! Dit weekend stond in het teken van groots gegeven 50steverjaardagsfeestje van mijn dierbare collega Linda. Ondanks dat ik al afscheid had genomen van mijn collega’s de week ervoor, door het beeindigen van mijn interim-opdracht in Hoogeveen, was ik uitgenodigd en konden we met mijn drentse collega’s even Linda in het zonnetje zetten.

Vrijdagavond na het werk dus direct op pad met de camper om daar kamp op te slaan op Mini Camping De Bulte in Tiendeveen, vlakbij Hoogeveen. We hadden de camping uitgezocht om alleen maar even 2 nachtjes te slapen en geen enkele verwachting of het ook een mooie of gezellige camping zou zijn. “Gewoon dichtstbijzijnde camping kiezen en als ze maar stroom hebben en water dan is het wel goed”, was het credo. Ook van de omgeving rondom Hoogeveen is niet echt bekend dat dit een toeristische trekpleister is, dus eigenlijk was het feest van Linda het centrale punt van dit weekend.

Zonder om Linda tekort te doen, moet ik zeggen dat het gewoon een fantastisch weekend was, rondom het feest van Linda. Wat hebben we genoten, ook omdat het weer erg lekker was!

Vrijdagavond bij aankomst op mini-camping de Bulte, viel al meteen op dat alles er keurig, netjes en verzorgd uit zag. We moesten ons melden bij een caravan op plek 1, want de eigenaren waren zelf niet aanwezig. Erg goed ontvangen door de stand-in receptie en we konden een prachtige plek uitzoeken op de beide beschikbare velden op de camping. De velden waren speels ingericht met groen-perken midden op het veld en zeer ruime plekken van minstens 100 m2. De liefde waarmee deze camping was ingericht en werd onderhouden, sprak ons zeer aan. Gezellige aankleding, Lekkere sfeer, niet moeilijk doen, geen lange lijsten met huisregels, maar gewoon een paar op het milieu gerichte wensen van de campinghouder waren goed weergegeven.

Het sanitair-gebouw was om door een ringetje te halen, de afwasplaatsen netjes en zelfs nog een minibibliotheek om boeken te lenen. Een wasmachine en droger aanwezig en een ijs-vitrine met heerlijke ijsjes. Een blikken potje naast de vitrine met de wens om toch wel het ijs af te rekenen en in het potje te doen. Prachtig dat het hier kan! In het westen wordt je vitrine, inclusief ijs gestolen en nemen ze het blikken potje ook nog mee. Hier dus niet; vertrouwen geven en dit niet beschamen!

Vrijdagavond heerlijk nog na het eten buiten gezeten en toen het tijd was om naar binnen te gaan en lekker nog even TV te kijken, begon de ellende met de satelliet weer. Geen beeld te krijgen. Dit kwam door de bomen achter onze caravan die het signaal blokte. Toen we de plek uit gezocht hadden, was dit al een discussie tussen Miriam en mij, maar zoals bij alle discussies tussen ons is het beter om je zegeningen te tellen en gewoon te doen wat ze zegt. Is voor de rest van het weekend ook beter…maar goed; geen beeld dus en ik ging niet meer de camper afbreken en verkassen. No way! Best lullig voor Mir, want die had bedacht dat als ik naar het feestje zou gaan, zij dan in haar eentje in de camper het Eurovisie Songfestival zou gaan kijken. Nou….die was niet blij….wint eindelijk na 44 jaar Nederland het festival, verpest een boom dit historische moment! Dan maar ouderwets lekker keuvelen en lezen in het weekend!

Zaterdagochtend lekker rustig wakker geworden van de fluitende vogels en de zon die door ons dakluik naar binnen scheen. We gaan vandaag fietsen, boodschappen doen in Hoogeveen en daar dan ook nog even lunchen in Het Postkantoor in dezelfde plaats. Dan weer terug naar de camping om daar te relaxen en een tukkie te doen.

Tijdens het fietsen rijden we door het Mantingerveld, een natuurgebied, stoppen we voor een korte wandeling met Joep en lopen we langs een plaggenhut uit 1650 toen dit nog echt een veengebied was. Het landgoedje rondom de hut geeft ook echt nog het gevoel van hoe vroeger het moet zijn geweest. Leuk om even gezien te hebben.

Nou….dat werd dus niks, want opeens stond er Pieter voor onze neus. Een prachtig ventje van 5 jaar, waarvan je nu al denkt; daar gaan we nog veel van horen in de toekomst. Geweldige gesprekken met dit menneke gehad en hij was om de duvel niet bang en zeker niet dom. Wat hebben we gelachen met hem en zijn kleine zusje Amy.

Pieter en Joep

Miriam en ik vinden het altijd erg leuk om te dollen en gesprekken met ze voeren en zo kwamen we ook op het onderwerp “ drone”. Pieter leek het wel wat en toen we zeiden dat ik een drone bij me had, toen was het hek los. Pieter is de kleinzoon van de campingeigenaar en deze Pieter Spielberg had wel zin in het maken van een mooie film. Hij wist te vertellen dat op de website van de camping ook een dronefilmpje stond, maar dat hij dat ook wel wilde maken. Met hem afgesproken dat ik de drone-piloot ben en hij de regisseur. Het woord regisseur past wel goed bij hem want het zit namelijk in zijn bloed. Pieter weet wat ie wil, hoe die het wil en vooral wanneer hij het wil. NU namelijk! Ik dus de drone spullen gepakt en wij gebroedelijk op een bankje midden op ons veldje zitten om  de drone te starten.

Maar Pieter ging mij eerst vertellen wat hij wilde hoe ik het moest filmen en het huis van opa en oma moest en zou er ook op komen te staan. Oh ja…en nu je er toch bent; hiernaast is de boomkwekerij waar mijn vader nu aan het werk is, die wil ook wel zo’n drone film van zijn kwekerij. Ook nu vertelde de kleine generaal Pieter hoe die het hebben wil. “ mijn vader moet er ook op, dus die moet je tijdens werk vlakbij filmen”. 

Nou…hoe duidelijk wil je het hebben als drone-piloot. Pieter nam ook geen genoegen om op afstand de drone te volgen; nee..hij wilde ook op het scherm meekijken en hilarisch was het moment toen ik even een draai met de drone maakte naar het land van de buurman. De hilarische woorden van Pieter waren: “Nee niet dat land filmen, dat is niet van ons en dat hoeft er niet op. Alleen de kwekerij!” De komende dagen ga ik proberen om de drone-beelden te monteren tot een mooi representatief filmpje voor op website van de camping. Het drone vliegen gaat steeds beter, dus goed om te weten ivm de komende vakantie!

Pieter “Spielberg” en ik samen de drone aan het besturen

5 jaar oud dit mannetje. Het hele weekend was hij veel bij ons en had hele verhalen en honderden vragen. Pieter en Amy hebben ons weekend nog extra glans gegeven. Moeder Petra kwam af en toe nog eens voorzichtig vragen of wij ze nog niet zat waren, maar als dat zo wel was, moesten we ze maar wegsturen. 

Zaterdagavond op het fietsje naar Hoogeveen voor een prima feestje en nogmaals afscheid genomen van de collega’s. Omstreeks half 12 was ik weer op de camping en direct in slaap gevallen. Miriam sliep ook al en toen Joep zag dat ik thuis was, keek ie even op, begroette mij allerhartelijkst en ging vervolgens weer op mijn plek liggen…dusss!!

Wijn brengt je van de kaart, maar bier vilt je!

De zondag is helemaal in gepaste sfeer doorgebracht rondom de camper. Ook nu waren Pieter en Amy regelmatig op bezoek en kunnen we over deze dag niet veel bijzonders melden. Toen Pieter vervolgens een beetje hyper en baldadig werd, toch maar even aan hem gevraagd om naar huis te gaan. Het kereltje was ontdaan en gaf toen we weggingen vanmiddag nog even 3 bloemetjes aan Miriam en een dikke kus!

Al met al was dit weekend een topweekend op een toplocatie Mini Camping de Bulte in Tiendeveen! Een goede generale repetitie voor de komende weken!

5-7 April 2019: Landgoed De Wielewaal – Zeewolde

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

Afgelopen vrijdagmiddag moesten we om 14.00 uur stoppen met werken om naar de begrafenis te gaan van een dierbare vriend van ons, Rene Boerebach. De afgelopen weken waren zo snel omgevlogen door alle commotie, zorgen en verdriet om het overlijden van mijn jeugdvriend, teamgenoot, collega, stapmaatje en elkaars getuige op ons beiden huwelijk. De laatste jaren door het stoppen van het voetbal minder contact, maar altijd goed contact. Rene is ook de bedenker van de naam van onze camper; de Lambortinki. De uitvaart werd bezocht door de vele mensen die van hem hielden, inclusief de gehele lokale voetbalwereld. Grote klasse (maar eigenlijk ook niet meer als normaal) dat alle voetbalverenigingen van Lelystad goed vertegenwoordigd waren. Op zulke momenten maakt de kleur van het shirt of de rivaliteit niets meer uit. Grote dank voor alle clubs en hun aanwezigheid. Dat was een toonbeeld van respect en waardering voor Rene, die oprecht Mister S.V. Lelystad ’67 mag worden genoemd met zijn 17 jaar in 1e elftal en all-time topscorer. De dienst was indrukwekkend en zeer druk bezocht. Veel verdriet en nog met de tranen in onze ogen zijn we direct na de uitvaart naar huis gegaan om er even een weekend tussenuit te gaan. Normaal gesproken zijn we vooraf erg veel met de camper bezig, maar door de toestand van Rene, hadden we ons hoofd er totaal niet bij om de grondige voorbereiding van het weekend goed te volbrengen.

Omstreeks half 5 in de middag waren we in de gelegenheid om de camper te starten en op pad te gaan voor het eerst in dit camperseizoen. De onlangs gedoopte Lambortinki 2.0 was de afgelopen weken vanuit de stalling goed onder handen genomen door een technische beurt, een nieuw fietsenrek, nieuwe luifel en grondig gereinigd. Alles wat dat betreft was vooraf goed gegaan. De tekortkomingen waren op het ander vlak. Jas vergeten, fleecekleding vergeten, weinig boodschappen meegenomen en de paar dingen vergeten uit koelkast thuis mee te nemen, kan ik mee leven. Maar tot grote schrik kwamen we erachter dat we bier waren vergeten mee te nemen. Godzijdank stonden er nog een paar biertjes in de camperkoelkast, dus we konden einde van de middag wel proosten op alle mooie dierbare momenten die we met Rene hadden gehad. Trust dich und ich liebe dich!

De keuze voor de Wielewaal was gewoon enerzijds lekker dichtbij van huis en tevens onze favoriet voor de weekendjes met de camper. Zeewolde klinkt niet zo toeristisch, maar zoals ook in de winter al gemeld in dit blog is de Wielewaal een prachtige omgeving om in de vertoeven. Midden in de natuur kun je vanaf de camping alle kanten op. Lekker wandelen met Joep en kiezen om over de dijk te lopen, over stranden, door de bossen en nu had Miriam ook nog nieuwe gebieden ontdekt, wandelend door moerasachtig gebied. Met nadruk zeg ik dat Miriam de nieuwe gebieden ontdekt had, want helaas heb ik wederom enorme last van hielspoor. Deze pijn in de voet maakt dat langere afstanden wandelen onprettig zijn. De nieuwe wandelschoenen zitten als pantoffels, maar na verloop van tijd gaat het niet echt meer. Miriam heeft daardoor veel alleen gewandeld met Joep.

Het was geweldig om te zien hoe blij Joep was toen hij mee mocht in de camper en bij aankomst bij de camping. Hij ging helemaal uit zijn plaat en was nogal drukkig tijdens de wandeling van vrijdagmiddag. Niet te stoppen en rennend achter alles wat bewoog in de bossen en struiken. De GPS tracker liep zelfs vast van alle loopbewegingen die geregistreerd moesten worden. Echt genieten, maar bij aankomst weer bij camper ging het licht uit! Geen kind meer aan!

Na eerst lekker gegeten te hebben, wilden we gezellig TV kijken, maar we kregen de satelliet niet aan de praat, terwijl ik ons abonnement bij Canal Digitaal op tijd weer had aangemeld. Liggen kloten aan de schotel en software, gebeld met klantenservice en uiteindelijk na 2 uur te hebben zitten wachten opeens beeld en geluid. We konden daarna direct naar bed, want ook bij ons ging het licht uit.

Heerlijk vinden we het om onder het warme dekbed ook nog in de slaapkamer TV te kijken. Maar door de warmte en de indrukken en emoties van vandaag werden we al snel rozig en zijn als een blok in slaap gevallen.

Zaterdagochtend na het ontbijt, douchen en aankleden is Miriam een lange wandeling met Joep gaan maken.

Ik bleef bij camper om de afwas te doen en vervolgens de hele garage van de camper leeg te halen, aangezien we niet tevreden waren hoe we hem hadden ingericht. Afgelopen winter hebben we de camper gekocht en toen niet echt veel aandacht eraan gegeven. Maar als je toch ziet wat je in 5 jaar camperen aan spullen verzamelt, heb je steeds meer ruimte nodig lijkt het wel. Te zot voor woorden en Mir had aan mij verzocht om nu eens goed alles in te delen. Bij de Burstner camper dealer had ik extra vloer-ogen gekocht om eventueel met sjorbanden zaken beter vast te maken.

Tjonge, tjonge wat kwam ik een hoop zooi tegen tijdens het opruimen en opnieuw indelen. Maar nadat ik drastische keuzes had gemaakt in wat weg kon, kwam Miriam net weer terug om te inspecteren wat ik dan allemaal weg ging gooien. Mir is net Malle Pietje; die kon ook niets weggooien en verzamelde ook een winkel vol met zooi. Na wat discussie over bepaalde attributen, kon ik de tas met spullen weggooien in de container. De garage ziet er goed overzichtelijk uit en alles wat op vloer moet liggen zoals stoelen, tafel, droogrek, stretcher voor Joep…(ja echt!) kon met sjorbanden en spin-elastieken vastgemaakt worden. Ook kwamen we in dit weekend er nog achter, dat de bestuurdersstoel nog veel meer instelmogelijkheden had, dan we dachten. Ik zit nu nog beter achter het stuur en ben er superblij mee!

Zaterdagmiddag hebben we lummelend en lezend doorgebracht buiten voor de camper, want het zou mooi weer worden. Dat viel op zaterdag tegen, maar uiteindelijk hebben we toch de hele dag buiten vertoeft. De avondrituelen waren hetzelfde als de avond daarvoor, dus daarover valt niet veel aanvullend over te vertellen.

Zondagochtend was het direct stralend blauwe lucht en konden we de hele dag voor de camper in de zon lekker lezen en tukkie doen. Mir ging weer met Joep op pad had een prachtige wandeling door de Laakse Slenk in het Hulkensteinse Bos aan het Eemmeer bij Nijkerk. De Laakse Slenk is een prehistorische waterloop waar archeologische vondsten uit verschillende tijden zijn gedaan. De slenk biedt ook volop kansen voor natte natuur. De  geschiedenis en de natuur langs een van de  geulen van de Laakse Slenk is beleefbaar gemaakt met een 4 km lange wandelroute. Prachtige poeltjes, vennetjes en moerassen zijn er te zien, met daarbij enorm veel verscheidenheid aan flora en fauna.

De oude waterloop Laakse Slenk had zijn oorsprong aan de rand van de Veluwe en liep via de tegenwoordige polder Arkemheen naar het westen. In het Hulkesteinse Bos zijn twee geulen van de Laakse Slenk aangetroffen. In het gebied zijn vuurplaatsen en kampementen gevonden, sporen van prehistorische bewoning. Daarnaast is er een kogge, een laat-middeleeuws scheepstype gevonden. En ook gaan er verhalen over een middeleeuws dorpje Ark dat hier ergens gelegen moet hebben.

Miriam was super enthousiast toen ze terug kwam van de wandeling.

In de tussentijd had ik de afwas gedaan en broodjes gebakken voor de brunch. In de middag helemaal niets gedaan, behalve vegeteren voor de camper. Toen ook onze lieve buurtjes thuis appten of we nog plannen voor de namiddag hadden, besloten we om die plannen op hun af te stemmen. Ze waren net terug van vakantie en de teckelbroertjes Joep en Kobus hadden elkaar gemist. Je moet toch wat verzinnen als legitimatie om weer een gezellige middag samen te maken! Pluk de dag! Voor je het weet kan het je laatste zijn!

Heerlijk gezamenlijk het weekend afgesloten met etentje en drankje en lekker bijgepraat!

Het volgende weekend zijn we weer van plan om na het werk naar de Wielewaal te gaan, maar dan nemen we de fietsen mee. Kunnen we ook het nieuwe fietsenrek proberen en lekker fietstochtje naar Nijkerk, Bunschoten en Spakenburg, wat letterlijk op fietsafstand ligt. Eerst weer weekje werken….

Onthulling Lambortinki 2.0 bestickering

/ martin&miriam / 1 reactie

Vandaag de nieuwe bestickering van onze Burstner Nexxo 728G camper. Speciaal als dank voor de bedenker van deze bijzondere naam: Rene Boerebach, mijn dierbare vriend en als getuige van mijn bruiloft destijds een speciale plek in onze harten.

De Lambortinki naam is afgeleidt van mijn achternaam en het bekende luxe italiaanse automerk, Lamborghini.

Wij houden deze naam voor de rest van camperleven in ere!

Fout
Deze video bestaat niet

10 Maart 2019: Teleurstellingen van een camperaar

/ martin&miriam / 10 reacties

Een camper kopen met daarbij als eerste de focus op het makkelijk mee kunnen nemen van onze e-bikes in de garage van de nieuwe camper. Niet meer een zwaar, log en lelijk scooter/fietsenrek achterop, zoals we die bij de Lambortinki I hadden. Onze zoektocht naar een andere camper was dus vooral gericht om dat probleem te voorkomen en dat onze fietsen droog en warm onderdak zouden vinden in de garage van onze camper. Wel; Die camper hadden we dus gevonden en we zijn daarom blij dat we dat we 2 weken geleden uit de stalling konden halen om de eerste 2 weekenden van maart heerlijk erop uit te gaan met onze Burstner Nexxo 728G, welke deze week zal worden gedoopt als de Lambortinki II. We zijn niet te houden om op pad te gaan, maar de eerste weekenden waren letterlijk in het water gevallen. Daarom toch maar thuis gebleven en zoals het er nu naar uitziet, kunnen we de komende weekenden ook niet gaan ivm werkzaamheden en andere plannen. Beetje jammer, dat wel.

Maar wetende dat het er de komende weken er niet van gaat komen, hebben we nu dan ook maar een aantal zaken geregeld die de camper nog zou moeten ondergaan voor het seizoen begint. Allereerst gaat onze camper volgende week nog nieuw luifeldoek krijgen, aangezien onze huidige doek was gescheurd. Keurig nieuw doek aangeboden gekregen toen we de camper in december hadden gekocht. Daarnaast willen we altijd bij aanvang van een nieuw seizoen een servicebeurt laten uitvoeren op de motor en campergedeelte. Ook moeten de gasslangen in woongedeelte van camper vervangen worden. De camper is 4,5 jaar oud, maar de verzekeraar stelt dat we dit moeten uitvoeren, anders vervalt de dekking bij brand. Het blijven boeven die verzekeraars….4,5 jaar oud de camper en eisen dat de slangen vervangen worden. Maar ja….doen we dan ook maar.

De afgelopen week zijn we er ook achter gekomen dat de camper die we gekocht hadden om de mooie ruime garage op zich wel ruim is, maar dat onze e-fietsen een XL frame hebben door onze lengte. Jullie raden het al….de fietsen passen er met de schoenlepel in, maar dan moet het stuur uit het frame gehaald worden en de fietsen kunnen er alleen schuin in. We keken elkaar een beetje beteuterd aan, maar de camper terugbrengen gaat niet denken we. Willen we ook niet hoor! Superblij met camper, maar je denkt dat de ontwerpers van de campers weten hoe hoog een garage moet zijn en dat het ook nog eens redelijk eenvoudig moet zijn om de fietsen goed vast te zetten in de garage. Nou…dat zagen wij onszelf niet doen met onze fietsen. Daarom maar op zoek naar een andere oplossing. Dat dit een dure oplossing zou worden, dat was wel snel duidelijk toen we op internet gingen kijken naar de verschillende e-bike dragers. Manueel, electrisch, op achterwand gemonteerd, op chassis gemonteerd en zo waren er nog een paar opties. Maar dat het meer als 1000 euro ging kosten dat was wel even een tegenvaller, maar onoverkomelijk. Drol doorslikken en gewoon een besluit nemen. 

We hebben nu dus gekozen voor de M-star E-bike drager Standaard. We kregen een erg goed en eerlijk advies van Caravan Centrum Emmeloord en daarin werd aangeraden om toch voor een drager te kiezen die op het chassis, in plaats van de achterwand, gemonteerd zou worden. Ook geen elektrische uitvoering, maar gewoon even de fietsen optillen tot kniehoogte en dan op rek zetten. Afspraak gemaakt om dit ook door hun uit te laten voeren, dus eind maart gaat dit ook nog gebeuren. Dit maakt wel dat we dus in Maart niet wegkunnen en dus voor ons erg laat aan het camperseizoen gaan beginnen.

Om toch een beetje vakantiegevoel te gaan kweken en de bijzonder natte, gure maand Maart te overleven, heb ik besloten om ons toch op hele bijzondere plekken van de wereld te laten rondlopen, in lekker zonnig weer. Zoals jullie misschien weten ben ik in mijn werk veel bezig met innovaties in de zorg en onderwijs, heb ik een supergave Oculus VR bril gekocht om in een virtuele wereld de mooiste bestemmingen te laten zien. Zo zijn Miriam en ik dit weekend al in Kenia, Rome, Californie, Egypte geweest en hebben we in de brandende zon over de chinese muur gelopen.

Was supergaaf! Ook mijn schoonouders van 76 jaar oud heb ik getrakteerd op een 3D wandeling in Jurrasic Park, tussen dinosaurussen. Hun gebit viel nog net niet uit hun mond, maar wat vonden ze het prachtig! Ook tof om dat te zien!

Zondag 10 februari 2019: Onrust en zin!

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

Wat duren de maanden januari en februari toch vreselijk lang allemaal.

We kunnen niet wachten om onze camper weer uit de stalling te halen binnenkort.

Het vervelende is dat we pas begin april ermee weg kunnen door drukke werkweken en volle weekenden de komende weken.

Wel zijn we al bezig met een aantal voorbereidingen op het nieuwe camperseizoen. We willen graag nog wat praktische spullen kopen bij Obelink of De Wit of dichterbij bij Hendriks in Ermelo. 

Er zijn voor de nieuwe camper nog een aantal klusjes te doen, waarbij we de maand maart voor gaan gebruiken. Allereerst beginnen we natuurlijk met de jaarlijkse onderhoudsbeurt en moeten de gasslangen vervangen worden van de verzekering. Overdreven vinden we het, aangezien de gasslangen pas 4,5 jaar oud zijn, maar 2019 het 5e jaar is, moeten we de slangen vervangen. Contact met de verzekeraar leert dat wanneer we dit niet doen, de dekking op brandschade, veroorzaakt door gaslek, komt te vervallen.

Ook werden we door de verzekeraar nogal nadrukkelijk gewezen dat onze camper geen extra opzetsloten heeft en dat risico verhogend werkt voor diefstal of inbraak. De brief hierover was nogal dwingend opgesteld om deze sloten te laten monteren. Of we konden kiezen voor een Bear Lock versnellingsbak-slot. Beide oplossingen kosten per soort ruim 600 euro. De korting op de premie was dan wel 6 euro per maand. Nou…dat kost ons ruim 5 jaar om de kosten eruit te halen. We besluiten om het niet te doen en gewoon uitsluitend de fabriekssloten te blijven gebruiken.

Dan moeten we ook nog het doek van onze luifel van de camper laten vervangen. Dit moest eigenlijk al bij de aankoop van de camper in november, maar omdat het doek wat wij wilden laten monteren niet op voorraad was, besloten we dit dan maar te doen na de winterperiode. Afgesproken is dat we dit ook in maart gaan doen, voordat het echte camperseizoen kan gaan beginnen. We kunnen niet wachten.

De planning is nu dat we het weekend van 2 april voor de eerste keer op pad gaan met de Lambortinki II. De bestickering van de Lambortinki moet ook nog geregeld worden en daarin twijfelen we nog of het echt een totaal andere bestickering moet worden, afwijkend van de vorige camper, of exact weer hetzelfde. Moeten we ook nog regelen. Kortom; we voelen de onrust in ons hoofd en kunnen niet wachten en hebben zin in het nieuwe camperseizoen!

Ook de camper weer ophalen en lekker keuvelen in en rondom de camper zien we enorm naar uit. We moeten voor de deur nog de camper eens goed wassen, goed inrichten en controleren of alles het nog doet nadat de camper uit de stalling komt. Ook alles nog wat meer naar onze hand zetten is nog even een dingetje. Omdat we de camper begin december geleverd hebben gekregen, hebben we voor die paar dagen met de kerst maar alles wat we nodig hadden even naar binnen gelegd, maar nogmaals; het is zaak om voor alles een goed vast plekje te bedenken. De ervaringen in de eerste dagen van gebruik, maken al veel duidelijk wat zinnig en onzinnig is qua inrichting. De grootste uitdaging wordt om de fietsen goed bevestigd krijgen in de garage van de camper. Weer een rek achterop de camper aan buitenzijde zien we niet zitten en dus passen en meten om de beide e-bikes goed en vooral makkelijk in de garage te krijgen. YouTube is daarin weer een super inspirerend medium, dus de grijze, grauwe en kouwe winter-zondagen veel voor dit soort oplossingen gekluisterd aan beeldbuis gezeten om de creativiteit van handige Harry’s te bekijken.

Wat wel leuk is om te melden is dat we door een paar bedrijven zijn benaderd of wij in ruil voor een vermelding in ons blog een gratis product mogen uitkiezen uit hun webshop. Dit verzoek hebben we nu een aantal maal gehad van verschillende bedrijven, dus je kunt stellen dat wanneer je continu meer lezers hebt dan 10.000 per blogbericht, je dan interessant wordt voor dit soort partijen om iets te doen met ons blog camperjoy.com.

Soms zijn het aanbiedingen van voedingsmiddelen, soms outdoor-producten en nu dus iets heel anders, maar wel toepasselijk om onze reizen beter te kunnen plannen en inspiratie op de doen waar we allemaal heen zouden kunnen in de toekomst.

Omdat we nu zo druk zijn om onze vakanties en uitjes van dit jaar te plannen, alsmede onze mini-sabbatical van 8 weken die we in 2020 plannen (dit is Miriam haar uitgesproken wens nu ze in dat jaar een mijlpaal-leeftijd heeft bereikt), is duidelijke kaartmateriaal goed van pas. Want gaan we in die 2 maanden naar Griekenland, Noordkaap, Spanje/Portugal, Marokko of wordt het de laars van Italia en Sicilia?

Gaaf is het dan ook te melden dat we gratis kaartmateriaal mochten bestellen indien we de website-link van dit betreffende bedrijf in ons blog zouden noemen. 

Ook is het mogelijk om bij hun prachtige wereldkaarten op hout te bestellen. Hetzelfde kan ook met foto op canvas om daar wereldkaarten te bestellen. Zitten echt mooie producten bij!

Al bladerend door hun websites te kijken, komen we een mooie wereldkaart tegen die we besluiten te bestellen. Miriam heeft weer interieurplannen met onze woonkamer en daarin zou deze wereldkaart prachtig uitkomen boven de bank. Lekker dromen over wereldbestemmingen.

Voorlopig duurt de winter nog even voort en is april nog ver weg voordat we weer kunnen genieten van de camper, de ontluikende lente in de natuur en ons drietjes op pad.

Voorlopig nog even volop druk met werk en zijn er nog wel een paar weekendtrips zonder camper ook gepland, dus niks te klagen hier! Hard werken en hard recreëren; niks mis mee!!

23 + 24 december 2018: De natuur rondom Hoeve Springendal in Hezingen (Ov)

/ martin&miriam / 4 reacties

We zijn echt van de regen in drup belandt door weg te gaan van Camping Bij de Bronnen naar Hoeve Springendal in Hezingen. Vanaf het moment dat we daar aankwamen en het warme welkom dat we mochten ontvangen, voelden we ons daar meer dan thuis! Okay, de dialoog vanuit de seniore dame achter de receptie was platter dan plat in het twentse dialect, maar ik kon het goed verstaan. Miriam had meer moeite met het verstaan, maar was wel direct in goed contact met de sympathieke mama van de familie.

Zoals gisteren al gemeld in ons blog kwam toen de regen met bakken uit de hemel en was er ondanks dat feit een gezellige middag in de camper. Nadat we het biertje hadden gedronken gisteren, besloten we voordat de avond viel nog een rondje met Joep te lopen rondom de camping. Na dat rondje lopen zouden we uit eten gaan naar een net over de duitse grens liggend restaurant. Hezingen ligt tegen de grens aan en met een wandeling van ongeveer 1500 meter kom je dus in een klein dorpje Schweinwirt, waar dus een lekker restaurant zou liggen. Echter de regen werd heviger en heviger en we besloten niet om als verzopen katten binnen te komen met een doorweekte hond.

Aangezien Miriam heel bewust voor de dagen boodschappen had ingekocht, minus de avond dat we uit eten zouden gaan (gisteravond dus!), moesten we dus gaan improviseren wat te eten die avond. Eerlijk is eerlijk; Miriam is dan de beste improvisator en maakte van alles wat een heerlijke zalm-gerecht. Was echt super lekker!

Na het avondeten heerlijk even lezen in de camper voordat we de TV wilden aanzetten om de avond door te komen. Gezien het enorme kloteweer was er ook nergens rondom de camping iets te doen of te beleven. Nu wilde het geval dat onze satellietschotel de Astra 3 satelliet niet kon vinden en dus tijden lang bleef ronddraaien en zoeken naar dit signaalkanon in de ruimte. Al snel bleek dat er achter onze camper een drietal bomen stonden en deze blokten de signalen en dus geen nederlandse TV te bekijken. Dan maar naar de Astra 2 zoeken om zodoende de engelse tv zenders te kunnen ontvangen. Duitse tv (lees: taal) kunnen we beiden niet naar luisteren zonder met gestrekt benen te lopen, schuin omhoogwijzende arm en met wijsvinger klein snorretje na te bootsen onder de neus…verschrikkelijk om naar te luisteren. Engelse programma’s gezellig samen gekeken totdat we omstreeks 22.00 uur allebei totaal wegzakten in een diep slaapepidemie. Lekker naar bed dus!

Vanmorgen heerlijk wakker geworden en blij met de strak blauwe lucht om ons heen. Wat een ander gevoel is het dan om te kamperen. Het was mijn beurt om na het wakker worden om met Joep de ochtendronde te lopen. Was lekker; iedereen sliep nog en het ochtendgloren was in volle gang met de ene kant de zon en de andere kant nog de maan in de lucht. De grond is superdrassig en overal liggen plassen. Maar onze Joep is in zijn sas, lopend door de plas!

Nadat ook Mir in alle rust wakker was geworden en we ons ontbijtje hadden gegeten, even de afwas doen om vervolgens daarna lekker een lange wandeling te maken door de prachtige natuur rondom de Hoeve Springendal. We kiezen een route uit en beginnen te lopen vanaf de parkeerplaats bij onze Hoeve en gaan eigenlijk direct de bossen in. Zoals jullie inmiddels vast al weten, vinden Miriam en ik de bossen de fijnste omgeving om te verblijven. Je ziet er zoveel natuurlijke schoonheid en ook nog afwisselend ook. We komen tijdens de wandeling he-le-maal niemand tegen en we wanen ons ook helemaal alleen in het door de zon verlichte woud. Prachtig gewoon.

We lopen de groene route en komen al snel langs allemaal vennetjes, poeltjes, bruggetjes, loopplanken over stromend water en wat ons vooral opvalt is de zon die overal tussendoor schijnt en zelfs ook nog wat behaaglijke warmte met ons deelt. Het is de dag voor kerst en ik loop zonder jas buiten door de natuur. De tijdsduur van de wandeling was de dubbele tijd, maar dat kwam vooral omdat Miriam zulke mooie foto’s aan het schieten was. Normaal erger ik mij er enorm aan, want als je deze massa eenmaal in beweging hebt, moet je hem niet steeds stilzetten. Dan is het wachten op het schieten van een foto soms enorm irritant. Maar de resultaten mogen er weer zijn en in het echt was het nog mooier kan ik zeggen.

Na de wandeling kwamen we terug bij de camper en de zon scheen nog steeds lekker op ons veldje en besloten we dus om onze stoelen buiten te zetten en een pot thee samen op te drinken. Ook de riem-pin van Joep in het gras gestoken zodat ook hij nog lekker buiten kon snuffen, territoriaal afzetten van zijn domein en hadden we goed uitzicht op de schotse hoogland runderen.

Vanavond staat natuurlijk op kerstavond All You Need is Love op het programma  op TV en om nu nog een avond naar engelse programma’s te kijken wilden we niet. Verplaatsen van de camper is een fluitje van een cent, dus wij bij de receptie gevraagd of we een paar plekken verder op het veld mochten staan. Dat was geen probleem, als we maar voorzichtig met de grasgrond om wilden springen met de grote camper. “Vanzelfsprekend” zeiden we! Dat is al met al redelijk goed gelukt, maar om weg te komen uit de drassige grond moest de aandrijving natuurlijk wel even werken om ons in beweging te krijgen. De schade aan het gras viel mee..we vonden nog net geen olie op bepaalde diepte….

Maar nu staan we op een betere plek waar we klaar zijn om met onze zakdoekjes weer te janken om al die liefdesperikelen in de wereld. Mir is nu nog even een rondje aan het lopen met Joep, terwijl ik het blog maak. Daarna maken wij ons op voor Kerstavond; knus de kachel aan in de camper, gedoucht en gesoigneerd aan tafel en lekker in chill-stand onderuit hangend in onze stoelen uitbuikend naar de TV te kijken onder het genot van een kop thee!

Wij wensen een ieder in onze persoonlijke-, zakelijke- en recreatieve omgeving een fijne kerst en een super voorspoedig, maar vooral gezond 2019 toe! Tot na de kerstdagen!

Dit is onze kerstboom van 2018!

14-16 december 2018: Landgoed De Wielewaal te Zeewolde

/ martin&miriam / 6 reacties

Dit weekend was ons eerste weekend met de Lambortinki 2.0. We wilden graag er mee weg om te ervaren of alles aan boord werkte zoals het zou moeten en te wennen aan alle nieuwe techniek, ruimten, kastjes, bedden, zithoek, autogedeelte en natuurlijk de automatische schotel testen met Canal Digitaal om voetba…uuuh The Voice te kijken natuurlijk!

Ik had vrijdag de laatste 2 uurtjes vrij genomen bij mijn opdrachtgever in Lelystad om zodoende de camper klaar te maken voor vertrek, terwijl Miriam het nog super druk had met de kapsalon om al haar klanten netjes de kerstdagen in te laten gaan qua haardracht.

We hebben nu een Burstner Nexxo camper en de techniek in deze camper is wat geavanceerder dan onze good old Eura Mobil. Logisch aangezien er zo’n 15 jaar verschil in leeftijd in zit. De piepjes en lampjes kwamen direct al op mij af toen ik de koelkast aanzette, de gasflessen aansloot en de watertank wilde vullen. Wat bleek; er zitten allemaal alarmeringen op knoppen als de energie wegvalt of andere energie geselecteerd moet worden. De grootste problemen kwamen met het vullen van de watertank. Elke keer als het water erin zat, piepte er weer een sensor en liep al het water eruit. Boekjes erbij en al lezend kwamen we erachter dat er een vorstbeveiliging op zit. Als je de vloer- en leidingverwarming niet aan hebt en de temperatuur komt onder de 4 graden (en dat was het!), dan gooit een klep de tankafsuiter open om al het water te lozen ivm bevriezen van de leidingen. Toen maar de specifieke verwarmingen aangezet en inderdaad; het water bleef zitten.

Omstreeks 17.30 uur konden we weg met de camper en zijn we op pad gegaan naar een camping in de buurt. Via de campercontact-app had ik Landgoed De Wielewaal in Zeewolde gevonden en zonder al teveel verwachtingen op pad gegaan naar deze Flevolandse camping. 

Dit landgoed grenst aan de grens met Nijkerk en Bunschoten op fietsafstand. 

Nu is Zeewolde niet het episch centrum van cultuur en horeca-technisch vertier, maar omdat we voor de rust kwamen, hebben we dus weer gekozen voor een natuurkampeerterrein.

Daar aangekomen waren we zeer aangenaam verrast. Wat een prachtige omgeving, fraaie faciliteiten en superplek om te staan. Ook de beheerder uitermate vriendelijk.

Vooral alle natuurrijke kampeernisjes langs het water door middel van schiereilanden maakt dat je hier echt op super plekken kunt staan. Met uitzicht op waterpartijen en de achterliggende bossen, waan je je echt midden in de natuur.

Wij kiezen nu voor het gemak voor de camperplaatsen die vlakbij het verwarmde en nette sanitairgebouw staan. Ook deze plekken zijn voor de camperaars ruime prettige plekken.

Overzicht camperplaatsen De Wielewaal Zeewolde

De camping is gesitueerd in Het Hulkesteinse Bos. Deze ligt in het vroegere stroomgebied van de rivier de Eem. 

Tijdens onze wandelingen daar, waar ook prachtige fietsroutes zijn te maken, zijn we op ontdekkingstocht gegaan en zijn we via het Laaksestrand, met een fraaie waterlijn langs het Nijkerkernauw gelopen om vervolgens de bossen in te lopen. 

Op de gevarieerde bodem van zand, klei en veen groeit een afwisselend bos met veel verschillende boomsoorten. Vooral het zuidelijke deel van het Hulkesteinse Bos is heel gevarieerd met dikke woudreuzen, plasjes en poelen waarin het wemelt van het leven. Overal zagen we sporen van eekhoorns, hertjes, konijnen en ander flora en fauna. Zeker nadat we zondagmorgen wakker werden en een sneeuwdek om ons heen zagen. De afgelopen dagen hebben we lekker gewandeld met onze Joep en de kilometers liepen we vanzelf weg met elkaar. Wat een mooie omgeving is het daar in ons eigen Flevoland. En die kleine viervoeter van ons had de tijd van zijn leven.

Wat was ie op speurtocht en hij heeft waarschijnlijk nu een kwispelspierscheuring…tjonge wat word je vrolijk als je hem zo ziet rennen, vliegen, springen en op alles reageren wat ie om zich heen ziet. Ook wij genieten samen van dit weekend. We vinden heel snel onze routines in de camper en ervaren dat deze camper wel veel meer comfort biedt dan de vorige. Vooral de verwarming is zeer behaaglijk en de separate douche is ook prettig. En dan hebben we het nog niet over de bedden. Heerlijke matrassen en het nogal hoog liggen is ons goed bevallen. Door de grote garage onder onze bedden, moeten we een 3-treeds trappetje omhoog om onze bedden te bereiken. Joep heeft ze ook gevonden!

Even wennen, maar ook dat is goed bevallen. Ook het rijden met de camper is zoveel meer rustiger dan de oude camper. Het rijdt als een personenwagen en met meer vermogen dan de vorige. Relaxt rijden zo!

We hebben weer plannen gemaakt voor de komende maanden en zeggen net tegen elkaar dat de Wielewaal in Zeewolde onze weekend-basislocatie gaat worden voor de komende tijd. Lekker na een drukke werkweek even een weekendje weg in je mobiele 2ehuis in een natuurrijke omgeving en ook nog eens dichtbij huis. Top!

Tijdens dit weekend was Miriam ook weer erg druk met de fotografie omdat er zoveel mooie natuurdingetjes te zien waren en daar wordt mijn Mirreke erg blij van! We hebben echt genoten dit weekend en besloten om volgend weekend met kerst ook weer 5 dagen weg te gaan met de camper. Dan laten we weer van ons horen waar we verzeild zijn geraakt. Maar ook die locatie zal menigeen verrassen qua soort locatie. We hebben er zin in om die paar dagen weer te vertoeven in ons nieuwe huisje!